Σάββατο 19 Μαρτίου 2011

Οικονομία, αυτή η υστάτη εμμονή του ανεπτυγμένου κόσμου

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ
ΒΟΤΑΝΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ

Εισήγηση Βοτανικού Κήπου για την Εκδήλωση “Ένας άλλος κόσμος είναι υπαρκτός” με θέμα την Απο-ανάπτυξη.

Η Οικονομία, αυτή η υστάτη εμμονή του ανεπτυγμένου κόσμου, που καθορίζει με απόλυτο τρόπο τις κοινωνίες, τις σχέσεις, και τις παραστάσεις μας, μοιάζει να κινείται ανεξέλεγκτα στην εκπλήρωση του μόνου σκοπού που γνωρίζει. Αυτό της αυτοπραγμάτωσης της!
Για 60 χρόνια οι[...] κυρίαρχες ελίτ, έζησαν το θαύμα της επαλήθευσης των πεποιθήσεων τους!
Ο Καπιταλισμός σε ένα αέναο κύκλο δημιουργίας και κάλυψης επίπλαστων αναγκών εκπλήρωνε τα πιστεύω του και εξασφάλιζε την συναίνεση των κυριαρχουμένων. Χρησιμοποιώντας την Επιστήμη και την Τεχνική παρήγαγε το σπινθηροβόλο “Περιττό” πλιατσικολογώντας την Φύση και αφαιμάζοντας τον πλούτο και την ζωτικότητα των “υποανάπτυκτων” λαών του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου. Ένα διαρκές κυνήγι για όλο και περισσότερα κέρδη σε όλο και μικρότερους χρόνους οδήγησε το κεφάλαιο σε συνεχείς γεωγραφικές και κλαδικές μετακινήσεις, προκαλώντας περαιτέρω εντατικοποίηση της εργασίας και σπανιότητα παραγωγικών πόρων.
Είναι στο πλαίσιο αυτής της Παγκοσμιοποιημένης Οικονομίας, όπου το Κεφάλαιο μετατοπίζει την παραγωγή στην περιφέρεια για να καρπωθεί περαιτέρω υπεραξίες, που δημιουργούνται τα συμπτώματα κατάρρευσης στις Μητροπόλεις του Καπιταλισμού. Ενός συστήματος που κερδοσκοπεί ακόμη και με τις προϋποθέσεις ή την σπανιότητα των υλικών όρων ύπαρξης του, όπως ηχηρά αποκαλύπτεται με το τζογάρισμα σε πρώτες ύλες, πετρέλαιο, τρόφιμα, κρατικά ομόλογα κ.α!
Η Ανάπτυξη ως αυτοσκοπός, περικλείει όλα τα μυθεύματα και τις αντιφάσεις μιας γραμμικής αντίληψης του κόσμου ως μιας ανεξάντλητης δεξαμενής πόρων, μέσων και αναγκών. Το πόσο καταστροφική είναι η Οικονομικοκεντρική θεώρηση της ευδαιμονίας μέσω της μεροληπτικής ανάγνωσης δεικτών της Οικονομίας, γίνεται εύκολα αντιληπτό αν αναλογιστούμε μια σειρά από ζητήματα, που ενώ με την κοινή λογική θεωρούνται ως καταστροφές, εντούτοις στους οικονομικούς δείκτες καταγράφονται θετικά.
Ένα καμένο δάσος που στην θέση του ξεφυτρώνουν σπίτια, ανοίγονται δρόμοι, γίνονται αντιπλημμυρικά έργα, έχει θετική αποτύπωση στο ΑΕΠ αλλά προφανώς αρνητική για μας και το περιβάλλον. Μια πεδιάδα όπως της Θεσσαλίας καλλιεργημένη σε μεγάλο μέρος της με το υδρόφιλο βαμβάκι μπορεί να αποφέρει για μερικά χρόνια ένα καλό εισόδημα στους αγρότες και να καταγράφεται θετικά ως Ανάπτυξη, στην ουσία όμως πρόκειται για πλήρη αντιστροφή της πραγματικότητας.
Η ερημοποίηση εξαιτίας της εξάντλησης του υδροφόρου ορίζοντα σίγουρα αποτελεί μια ανεπανόρθωτη οικολογική ,διατροφική και οικονομική καταστροφή. Ένα χωράφι στις Ινδίες η σε κάποια Αφρικανική χώρα είναι πηγή τροφής και ζωής για μερικές οικογένειες, αλλά αναχρονισμός στα πλαίσια του Παγκόσμιου Αναπτυξιακού Καταμερισμού της παραγωγής που επιδιώκει την συνένωση, την εντατικοποίηση και τις μονοκαλλιέργειες για να καρπωθεί υπεραξίες. Είναι αυτή η λογική που κάθε χρόνο οδηγεί εκατομμύρια χωρικούς στις μεγαλούπολης, ως φτηνό εργατικό δυναμικό στην καλύτερη των περιπτώσεων ή ως λαθραίους και περιττούς παρίες, απειλή μιας επίπλαστης ευμάρειας!
Η υπερκατανάλωση ως αυτοσκοπός, σχεδιαστικό επίτευγμα ενός εξελιγμένου marketing και τροφοδοτούμενη από ένα χαμηλότοκο δανεισμό, έγινε εμμονή για τους διευρυνόμενους μικροαστικούς πληθυσμούς της Δύσεως και αιτία όλων των τωρινών δεινών τους ως αλλοτρίωση και χρεοκοπία.
Και όμως ένας άλλος κόσμος είναι δίπλα μας! Όχι ως στείρα άρνηση του επίπλαστα “υπαρκτού”, αλλά ως κατάφαση του υπαρξιακά αναγκαίου και αναπροσδιορισμού “του χρηστικού”. Ως μια νοηματοδότηση σχέσεων και επιθυμιών στα πλαίσια μιας επαναπροσέγγισης του αδιαμεσολάβητου και του “πηγαίου”. Είναι άπειροι οι τομείς της καθημερινότητας που μπορούμε να διεκδικήσουμε από την οικονομία της εμπορευματοποίησης, φτάνει να κατανοήσουμε την γύμνια και την στειρότητα των επιβαλλόμενων αξιακών προτύπων.
Ελπιδοφόρα κινήματα διαμορφώνουν και υλοποιούν προτάσεις εξανθρωπισμού και επανακοινωνικοποίησης αγαθών και δραστηριοτήτων, απελευθερώνοντας τα από την έννοια του προϊόντος και της κερδοφορίας. Απαλλοτριώνουν χρόνο και χώρο από την ωφελιμιστική Οικονομική υπερεκμετάλλευση και τα εντάσσουν στην σφαίρα του συλλογικού, διαμορφώνοντας την γοητεία του αλληλέγγυου και του Αμεσοδημοκρατικού!
Η Απο-ανάπτυξη έρχεται να διευρύνει τους τρόπους με τους οποίους οι ανθρώπινες ανάγκες θα αναδειχθούν και θα ικανοποιηθούν. Αποτελεί μια αντιπρόταση στο υπάρχον αναπτυξιακό καθεστώς, με σκοπό την αντικατάσταση του κυνηγιού της οικονομολατρικής ανάπτυξης. Αναδεικνύει πηγαίες ανθρωποκεντρικές ανάγκες (έτσι όπως έχουν ήδη εκφραστεί από τα κινήματα). Συντελεί στην αποδέσμευση, από κέντρα από κέντρα κοινωνικής διαχείρησης, αλλά και από την ατομική πίστη στο θετικισμό της ανάπτυξης.

Μάρτιος 2011


ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΒΟΤΑΝΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ
http://www.votanikoskipos.blogspot.com
votanikoskipos@gmail.com

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011

Έμποροι: Nα στηρίξουν οι καταναλωτές το «Καταναλώνουμε ό,τι παράγουμε»

www.kathimerini.gr
Nα στηρίξουν οι καταναλωτές το κίνημα «Καταναλώνουμε ό,τι παράγουμε» με στόχο την προώθηση των ελληνικών προϊόντων με barcode που ξεκινάει με τα ψηφία 520 ζητάει η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου με αφορμή τον εορτασμό της Ημέρας Καταναλωτή στις 15 του μήνα.

Με την ευκαιρία του εορτασμού της παγκόσμιας ημέρας καταναλωτή, ο Πρόεδρος και[...] το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΕΕ ανακοίνωσαν την επανεκκίνηση τριών δράσεων της συνομοσπονδίας σε συνεργασία με τις Ομοσπονδίες και τους Εμπορικούς Συλλόγους της χώρας.

Το πρόγραμμα «Συμμετέχω». Στόχος η ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης των ανέργων καταναλωτών, στο πλαίσιο των δράσεων του «Ευρωπαϊκού Έτους κατά της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού», σε συνεργασία με το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και τον ΟΑΕΔ. Στη δράση αυτή θα προστεθούν φέτος κατόπιν αιτήματός τους πολύτεκνοι και τρίτεκνοι καταναλωτές.

Η Πανελλαδική Καμπάνια «Ταμειακές μηχανές παντού - Αποδείξεις απ’ όλους» με την τοποθέτηση αφισών στις προθήκες των καταστημάτων λιανικής όλης της χώρας. Η δράση αυτή στόχο έχει την απομόνωση του παρεμπορίου και την προσπάθεια να περάσουν τα «αδήλωτα» 20 δις ετησίως μέσα από τις ταμειακές μηχανές του νόμιμου εμπορίου.

Το κάλεσμα της ΕΣΕΕ στον Έλληνα καταναλωτή να στηρίξει το κίνημα «Καταναλώνουμε ό,τι παράγουμε» με στόχο την προώθηση των ελληνικών προϊόντων με barcode που ξεκινάει με τα ψηφία 520. Με τον τρόπο αυτό ο Έλληνας καταναλωτής θα δώσει το παράδειγμα στις ελληνικές Μμε εμπορικές επιχειρήσεις αλλά και τις πολυεθνικές αλυσίδες λιανεμπορίου να πράξουν το ίδιο.

Η ΕΣΕΕ με τις παραπάνω πρωτοβουλίες αναφέρει σε ανακοίνωσή της ότι δηλώνει την πρόθεση του ελληνικού εμπορίου να μετάσχει στην εθνική προσπάθεια για τη διαμόρφωση μίας συνεπούς φορολογικής συμπεριφοράς, η οποία είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την οικονομική ανάκαμψη. Όλοι μας αντιλαμβανόμαστε την κρισιμότητα της κατάστασης και πιστεύουμε ότι η συστηματική και στοχευμένη πάταξη της φοροδιαφυγής του παρεμπορίου, θα βελτιώσει αισθητά την κατάσταση στην αγορά.
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Σάββατο 12 Μαρτίου 2011

Αντίο παλιέ κόσμε, αντίο πολύ...

Κανένα Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, κανένα σχέδιο διάσωσης από το Βερολίνο ή τις Βρυξέλες δεν μπορεί να μάς σώσει από τους εαυτούς μας. Οι περικοπές και οι ενέσεις χρήματος ίσως αποτρέψουν την πτώχευση, αλλά δεν θα αλλάξουν το παράδειγμα διοίκησης, τον τρόπο διαβίωσης, τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τους εαυτούς μας, συλλογικά και ατομικά...
Ξανά: Το ζητούμενο δεν είναι να συνεχίσουμε να καταναλώνουμε εις το διηνεκές, να σπαταλάμε, να σωρεύουμε, να[...] δανειζόμαστε εν απληστία και εν αφροσύνη. Το ζητούμενο είναι να απαλλαγούμε απ’ όλο αυτό το υπόδειγμα βίου, που στηρίζεται σε παλαιές βεβαιότητες, στις βεβαιότητες της διαρκούς προόδου, της διαρκώς διαστελλόμενης ανάπτυξης, της διαρκούς επέκτασης, της αυτοτροφοδούμενης κερδοφορίας. Αυτές οι βεβαιότητες, καταγόμενες εκ της Βιομηχανικής Επανάστασης και του ντετερμινισμού του 18ου-19ου αιώνα, έχουν κλονιστεί καίρια και από την επιστήμη και από τον ιστορικό- επιστημομολογικό στοχασμό ― προ πολλού. Δεν είναι καν βεβαιότητες, είναι δοξασίες, στις οποίες εναποθέτουν τη μοίρα τους οι μάζες• ενόσω κάποιοι illuminati σωρεύουν πλούτο και εξουσία.
Ο πλούτος δεν παράγεται από τον εαυτό του. Οι πηγές και η ενέργεια δεν είναι ανεξάντλητες. Ο κόσμος δεν είναι άπειρος. Ο πλανήτης μας είναι πεπερασμένος και κλειστός, μια μοναχική μπλε σφαίρα στο απροσπέλαστο (προς το παρόν) διάστημα. Η οικονομική ανάπτυξη δεν αποτρέπει τον πόλεμο ― το αντίθετο, ίσως. Το κυριότερο: ζούμε σε έναν κόσμο όπου αυτές οι γνώσεις μπορούν να γίνουν κτήμα του καθενός• οι τηλεπικοινωνίες και η πληροφορική αναπτύχθηκαν από το στρατιωτικό και το χρηματοπιστωτικό σύστημα, για δικά τους οφέλη, αλλά η διασπορά τους στις κοινωνίες άλλαξε ραγδαία τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον χώρο και τον χρόνο, δημιούργησε φαντασιακές κοινότητες, μετασχημάτισε τα υποκείμενα, ατομικά και συλλογικά, επιτάχυνε την ιστορία, περισσότερο ίσως και από την τυπογραφία ή την ατμομηχανή.

Αυτή η νέα επίγνωση της ανθρώπινης κατάστασης αναδύεται δραματικά με την παγκοσμιοποίηση, παράλληλα με την κατίσχυση της ιδεολογίας της απληστίας, ιδεολογίας της ακατάσχετης συσσώρευσης πλούτου με κάθε τίμημα. Μια νέα γενική διάνοια.

Μια νέα γενική διάνοια κυοφορείται δύσκολα, επώδυνα, στα έγκατα της κοινωνίας, βουβά, με πρόδρομες αναταράξεις, σαν αχνές αναγγελίες σεισμού. Οι νέοι, γεννημένοι με Ιντερνετ και κινητά, καλωδιωμένοι από τα γεννοφάσκια τους, γαλακτισμένοι στο κυβερνοσύμπαν, αφουγκράζονται εναργέστερα αυτό το επερχόμενο κύμα. Είναι οι μόνοι άλλωστε που μπορούν να ζουν στις φαντασιακές κοινότητες του Δικτύου ―Ελληνες, Αργεντίνοι και Νεοζηλανδοί συμβιώνουν στην ίδια guild του Warcraft ή βελτιώνουν τον κώδικα του Firefox― και ταυτοχρόνως να βγαίνουν στον φυσικό χώρο, στην ένυλη πραγματικότητα, με άνεση, φυσικοί και χαλαροί, νεοχίππυς, τοπικοί σαμάνοι και πολίτες του κόσμου μαζί, glocal υποκείμενα.

Ο παλιός κόσμος, αγκυλωμένος ακόμη στο παλαιό παράδειγμα της διαρκούς υλικής συσσώρευσης, της υλικής κυριαρχίας και της υποταγής, πλέει μέσα στην άγνοια, την αδράνεια, την αδιαφορία. Ετσι κινούνται η Ελλάδα, η Ευρώπη: μέσα σε ένα κλειστό αυτοαναφορικό σύμπαν, περίκλειστες και αδρανείς, με βραχεία όραση, αντλώντας από στερεότυπα του παρελθόντος. Ετσι κινούμαστε, και τούτη την ώρα της κρίσης. Διψώντας για περισσότερο δανεικό χρήμα, για περισσότερα αυτοκίνητα, περισσότερα γκάτζετ με μπαταρίες, ενέργεια, νερό, χώρο, δημητριακά, βοδινό, υβρίδια, μεταλλαγμένα, υπηρέτες, λαθρομετανάστες, τοξικά, χωματερές, αστυνομίες, κάμερες επιτήρησης, γκέτο, φαβέλες, μίσος.

Less is more: Τη σοφία τούτη, σοφία των αρχαίων μυστικών, μάς την ξαναπρόσφερε ο μοντερνισμός στον 20ό αιώνα• ο αρχιτέκτων Mies van der Rohe την διατύπωσε σε λόγια, και την εφάρμοσε υπέροχα στη Neue Nationalgalerie του Βερολίνου. Το λιγότερο είναι περισσότερο ― θα μπορούσε να το ‘χει πει ο Ηράκλειτος. Να τι μπορεί να βρίσκεται στον πυρήνα της νέας ευαισθησίας για τις κοινωνίες, τις ζωές μας, το οικοσύστημα, τον μικρό μπλε πλανήτη.

Η Ελλάδα δυο φορές σε έναν χρόνο βρέθηκε στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος υπερμοντέρνα: τον Δεκέμβρη ’08, με το βίαιο ξέσπασμα του φαντασιακού, και τώρα, με την καινοφανή κατάρρευση μιας ευημερούσας χώρας του ευρώ. Και τις δύο φορές η Ευρώπη και όλοι είδαν στην ελληνική περίπτωση τα σημάδια ενός κόσμου που αναδύεται, τρομερός και καινούργιος. Αυτό τον κόσμο οφείλουμε να αναστοχαστούμε• εμάς

Νίκος Ξυδάκης
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011

Η απάντηση της υπουργού Φώφης Γεννηματά στην ερώτηση του κ Σταικούρα

Δείτε τα πρακτικά της Βουλής που αφορούν στην ερώτηση του Βουλευτή Φθιώτιδας κ Σταικούρα για το πρόγραμμα εκπαίδευσης των παιδιών ρομά στα πέντε σχολεία της Λαμίας, και την απάντηση της αρμόδιας αναπληρώτριας υπουργού Παιδείας Φώφης Γεννηματά

Έχει ενδιαφέρον να εστιάσει κανείς στα λόγια της κας Γεννηματά που με την απάντησή της στον κ Σταικούρα αποδεικνύει με λεπτομέρειες το άδικο και το άτοπο της επιστολής του Δημάρχου για την αναστολή του προγράμματος εκπαίδευσης των ελληνοπαίδων ρομά και της αντισυνταγματικής μεταχείρισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δικαιωμάτων παιδιών καθώς και τις ευθύνες της αυτοδιοίκησης και των τοπικών αρχών

Επίσης απαντάει και στην εξαίρεση του 15ου ΔΣχ ως όμορο καθώς και στα θέματα του εμβολιασμού των παιδιών

""Θα συζητηθεί τώρα η με αριθμό 9638/24-1-2011 ερώτηση του Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Χρήστου Σταϊκούρα προς την Υπουργό Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, σχετικά με τις ακολουθούμενες διαδικασίες για την επιλογή σχολείων για εγγραφή και φοίτηση μαθητών Ρομά στο νομό Φθιώτιδας.
Στον κ. Χρήστο Σταϊκούρα θα [...]απαντήσει η Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, κυρία Φωτεινή Γεννηματά.
Παρακαλώ, κύριε Σταϊκούρα, έχετε δύο λεπτά για να παρουσιάσετε την ερώτησή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Κυρία Υπουργέ, κυρία και κύριοι συνάδελφοι, η πρόσβαση της νέας γενιάς Ρομά στην εκπαιδευτική διαδικασία συνιστά αναμφίβολα βασικό μηχανισμό της άρσης του κοινωνικού αποκλεισμού της εν λόγω πληθυσμιακής ομάδας. Καθίσταται απαρέγκλιτη προϋπόθεση για την ισότιμη συμμετοχή της στην οικονομική, πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας. Αποτελεί πάγια επιδίωξη, συνταγματική δέσμευση και διεθνή υποχρέωση της χώρας μας.
Όμως, η μεθοδολογία υλοποίησης αυτής της δέσμευσης από το αρμόδιο Υπουργείο εγείρει ερωτηματικά και προκαλεί ανησυχίες τόσο στους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων των σχολείων υποδοχής όσο και στις τοπικές κοινωνίες, ερωτηματικά και ανησυχίες που σχετίζονται με τις προϋποθέσεις, με τη διαδικασία ένταξης των παιδιών αυτών στην εκπαιδευτική διαδικασία και συγκεκριμένα με την αναγκαιότητα ύπαρξης κανόνων υγιεινής, με την προσκόμιση πιστοποιητικών μόνιμης κατοικίας, με την επάρκεια κτιριακών υποδομών και ανθρώπινου δυναμικού.
Οι ανησυχίες αυτές αποτυπώνονται με ιδιαίτερη ένταση και στο Νομό Φθιώτιδας στο δήμο Λαμιέων και αυτό διότι, πρώτον, οι περισσότεροι μαθητές διαμένουν σε αυτοσχέδιο καταυλισμό στις όχθες ρέματος με ανυπαρξία οδών, συστήματος αποχέτευσης, ύδρευσης, ηλεκτροδότησης, δηλαδή με έλλειψη στοιχειωδών συνθηκών ασφάλειας και κανόνων υγιεινής.
Δεύτερον, τα σχολεία τα οποία επελέγησαν και πιο συγκεκριμένα το 1ο, το 5ο, το 10ο, το 11ο και το 17ο Δημοτικό Σχολείο, χαρακτηρίζονται ως όμορα, προκειμένου να παρακαμφθεί η έλλειψη του πιστοποιητικού κατοικίας οποιασδήποτε μορφής και να υιοθετηθεί η αρχή της επιείκειας, χωρίς όμως αυτά να πληρούν απόλυτα το κριτήριο της εγγύτητας.
Τρίτον, οι αίθουσες διδασκαλίας δεν είναι επαρκείς και πλήρεις. Προέκυψαν ως πρόχειρες αυτοσχέδιες κατασκευές στους υπάρχοντες χώρους, ακόμα και σε αποθήκες με φεγγίτη, εκτεθειμένες στις εκάστοτε καιρικές συνθήκες.
Αυτοί οι προβληματισμοί αναπτύσσονται και στην ερώτηση, την οποία κατέθεσα προς το αρμόδιο Υπουργείο και συζητούμε σήμερα, με την ευχή και την ελπίδα η κοινή βούληση όλων μας για την αναγκαία αλλά ομαλή και υπό συνθήκες και κανόνες ένταξη της νέας γενιάς των Ρομά στην εκπαιδευτική διαδικασία να ικανοποιηθεί.
Σας ευχαριστώ πολύ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Ευχαριστούμε τον κ. Σταϊκούρα.
Το λόγο έχει η Αναπληρώτρια Υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κυρία Φώφη Γεννηματά.
ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ (Αναπληρώτρια Υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε.
Κύριε Σταϊκούρα, θέλω να σας πω ότι η ερώτησή σας μου δίνει την ευκαιρία να αποσαφηνίσουμε πολλά θέματα που έχουν να κάνουν με την ένταξη των παιδιών Ρομά στο σχολείο και βεβαίως, να απαντήσω και στις ανησυχίες που αναλύσατε πριν από λίγο.
Χαίρομαι, όμως, ιδιαίτερα διότι βλέπω ότι τόσο με την εισαγωγή σας, όσο και το κλείσιμο της τοποθέτησής σας δίνεται η δυνατότητα να ελπίζουμε σε μία διαμόρφωση ευρύτερης συναίνεσης γύρω από τα τόσο σημαντικά ζητήματα που έχουν να κάνουν με το σχολικό και τον κοινωνικό αποκλεισμό, ιδιαίτερα αυτής της τόσο ευαίσθητης ομάδας. Αυτό θα επιχειρήσω να κάνω και μέσα από την απάντησή μου.
Το πρώτο που θέλω να ξεκαθαρίσω εδώ, είναι ότι η προσπάθεια του Υπουργείου Υγείας, που έχετε περιγράψει, δεν γίνεται καθόλου στην τύχη. Πρόκειται για μία πάρα πολύ οργανωμένη επιχείρηση στην οποία συμμετέχουν όλες οι αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας, υπηρεσίες υγείας, αλλά και κοινωνικές υπηρεσίες.
Στο πλαίσιο όλης αυτής της προσπάθειας έχουμε αποστείλει πολύ συγκεκριμένες εγκυκλίους που καλούσαν τα στελέχη της εκπαίδευσης να ενθαρρύνουν την προσέλευση των μαθητών Ρομά στο σχολείο, να αναζητούν τα παιδιά Ρομά που μένουν στην περιοχή τους, να φροντίζουν για την εγγραφή και τη φοίτησή τους, ανεξάρτητα από το εάν είναι γραμμένα σε μητρώα ή δημοτολόγια και να συνεργάζονται με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τις υπηρεσίες υγείας, όταν υπάρχει αδυναμία εγγραφής λόγω μη εμβολιασμού.
Έρχομαι τώρα πιο συγκεκριμένα σε ένα-ένα τα θέματα που θέσατε.
Η εγγραφή και η φοίτηση παιδιών Ρομά από τον καταυλισμό στην περιοχή Νταμάρια Ξηριάς στα δημοτικά σχολεία της Λαμίας που αναφέρατε, το 1ο, το 5ο, το 10ο, το 11ο και το 17ο, έγινε έπειτα από συνεργασία του υπεύθυνου υλοποίησης του έργου εκπαίδευσης των παιδιών Ρομά για την περιφέρεια της Στερεάς Ελλάδας με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, με περιφερειακά και τοπικά στελέχη εκπαίδευσης και Συλλόγους γονέων.
Η επιλογή των σχολείων ως όμορων έγινε με βάση την απόστασή τους από τον καταυλισμό Ξηριάς. Ειδικά, το 15ο Δημοτικό Σχολείο Λαμίας δεν επιλέχθηκε, γιατί αν και βρίσκεται πιο κοντά στον καταυλισμό, κτηριακά ανήκει στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, το δημοτικό σχολείο απλά φιλοξενείται και έτσι υπήρχε μεγάλη δυσκολία εξεύρεσης χώρων και αιθουσών διδασκαλίας.
Όσον αφορά το θέμα των εμβολιασμών, έγινε καταγραφή των μαθητών του καταυλισμού και καταγράφηκαν πενήντα τρεις μαθητές σχολικής ηλικίας. Όσα παιδιά δεν είχαν, εφοδιάστηκαν με βιβλιάρια υγείας και έγινε διερεύνηση εμβολιαστικής κάλυψης, αλλά και εμβολιασμός, όπου χρειάστηκε, κατόπιν συνεργασίας του Διευθυντή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης με τις αρμόδιες υπηρεσίες υγείας της περιοχής.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υπουργού)
Τέλος, ως προς το θέμα των κτηριακών υποδομών, μόνο το 11ο Δημοτικό Λαμίας έχει ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα διδασκαλίας. Στα άλλα σχολεία, ύστερα από συνεργασία του Διευθυντή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης με μηχανικό της περιφέρειας, δημιουργήθηκαν αίθουσες με τις απαραίτητες, απαιτούμενες προδιαγραφές. Βεβαίως, έχουμε καταγράψει και άλλες ανάγκες για βελτιώσεις και τις έχουμε αποστείλει στους δήμους, που σύμφωνα και με τον «Καλλικράτη» έχουν από εδώ και στο εξής την αρμοδιότητα να παρέμβουν.
Για το τελευταίο θέμα που θέτετε, επειδή δεν έχω άλλο χρόνο, θα απαντήσω στη δευτερολογία μου.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Σας ευχαριστούμε, κυρία Υπουργέ.
Το λόγο έχει ο ερωτών Βουλευτής κ. Χρήστος Σταϊκούρας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Κυρία Υπουργέ, πολλές φορές και στο πεδίο άσκησης πολιτικής, η θεωρία απέχει από την πράξη, η βούληση από την υλοποίηση και οι επιθυμίες από την πραγματικότητα. Πολύ φοβάμαι ότι αυτή η διάσταση θεωρίας και πράξης νομοθετικού πλαισίου, υπουργικών αποφάσεων και υλοποίησης δράσεων, αποτυπώνονται και στην περίπτωση της ασκούμενης από το Υπουργείο σας πολιτικής στο ζήτημα της πρόσβασης των παιδιών Ρομά στην εκπαιδευτική διαδικασία.
Είναι μία πρόχειρη και ευκαιριακή πολιτική, που έχει ως αποτέλεσμα τουλάχιστον στο Νομό Φθιώτιδας τα εξής. Πρώτον, το μικρό ποσοστό εγγραφής των παιδιών Ρομά εκεί. Είναι μόνο πενήντα. Επίσης, την απουσία διασφάλισης στοιχειωδών συνθηκών διαβίωσης γι’ αυτά τα παιδιά και τις οικογένειές τους, την απουσία συντονισμού των προσπαθειών από τους φορείς που εμπλέκονται στην εκπαιδευτική διαδικασία, την απουσία συνεννόησης και συνεργασίας στην περίπτωση υγιεινής και εμβολιασμού των τοπικών φορέων, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της Διεύθυνσης Κοινωνικής Πρόνοιας, του Νοσοκομείου Λαμίας, των ιατρικών κέντρων, των φορέων κοινωνικής στήριξης, την υποβάθμιση της ποιότητας της εκπαιδευτικής διαδικασίας κυρίως σε ό,τι αφορά την επάρκεια των κτηριακών υποδομών και την πληρότητα των τάξεων για μεγαλύτερο πλέον αριθμό μαθητών, και τέλος –σημαντικό- την οξεία αντίδραση των Συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, των σχολείων υποδοχής και της τοπικής κοινωνίας.
Από τα ανωτέρω καθίσταται σαφές –εκτιμώ- ότι το Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων θα πρέπει να εξετάσει με ιδιαίτερη προσοχή, με νηφαλιότητα, με ρεαλισμό και προνοητικότητα το πρόβλημα της σχολικής παρακολούθησης αυτών των παιδιών στην περιοχή της Λαμίας, γιατί ενώ η βούληση –όπως σωστά είπατε- είναι κοινή, οι προϋποθέσεις και οι διαδικασίες είτε δεν υφίστανται, είτε δεν τηρούνται στην περιοχή της Λαμίας για παιδιά που προέρχονται άλλωστε, από οικογένειες που διαμένουν σε καταυλισμούς –εδώ μιλάμε για οικογένειες που διαμένουν σε καταυλισμούς στις παρυφές της πόλης- και τα οποία, σύμφωνα με τα συμπεράσματα μελέτης που έχω στην κατοχή μου και θα καταθέσω στα Πρακτικά, έχουν πολύ έντονα προβλήματα τόσο αρχικής ένταξης στο εκπαιδευτικό σύστημα, όσο και παραμονής σε αυτό.
Επίσης, θέλω να καταθέσω στα Πρακτικά και μια άλλη μελέτη που λέει ότι η εκπαιδευτική παρέμβαση είναι απαραίτητο να προσαρμόζεται στις ιδιαίτερες ανάγκες και στα χαρακτηριστικά του κάθε επιλεγμένου οικισμού που διαβίουν παιδιά Ρομά και κατ’ επέκταση των σχολείων όπου αυτά φοιτούν.
Στο πλαίσιο αυτό –κλείνοντας- κρίνω σκόπιμο να συνεκτιμήσετε, μεταξύ άλλων επιλογών που έχετε, την πρόταση του κυρίου Δήμαρχου Λαμιέων, που εμπεριέχεται στη σχετική προς το Υπουργείο σας επιστολή διαμαρτυρίας, να ανασταλεί η εφαρμογή του προγράμματος στη Λαμία, προκειμένου η πολιτεία –Κυβέρνηση και η δημοτική αρχή- να προχωρήσει και να υλοποιήσει τη δημιουργία ενός νέου προγράμματος οριστικής στέγασης των εν λόγω παιδιών και ενσωμάτωσής τους στο κοινωνικό σύνολο.
Σας ευχαριστώ πολύ.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Σταϊκούρας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Ευχαριστούμε κι εμείς κύριε Σταϊκούρα.
Το λόγο έχει η Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κυρία Γεννηματά.
ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ (Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Κύριε Σταϊκούρα, άφησα σκοπίμως τελευταίο το ερώτημά σας περί προσωρινής ανατολής του προγράμματος για να έχω και περισσότερο χρόνο στη δευτερολογία μου.
Έχω την εντύπωση ότι προσπαθείτε πολύ ευγενικά να μεταφέρετε ένα αίτημα κάποιων φορέων της περιοχής σας. Θέλω να σταθώ και σε κάποιες αντιφάσεις σε σχέση με όσα είπατε. Αφενός είπατε ότι είναι μικρή η επιτυχία επειδή μόνο πενήντα παιδιά εντοπίστηκαν –συγκεκριμένα πενήντα τρία- και εγγράφηκαν στα σχολεία αυτά και αφετέρου είπατε ότι δυσχεραίνεται η διδασκαλία γιατί έρχεται ένας αριθμός παιδιών να προστεθεί στα υπάρχοντα σχολεία, όταν για αυτά τα πενήντα τρία παιδιά επιλέχθηκαν πέντε σχολεία, δηλαδή έχουμε μόλις δέκα παιδιά σε κάθε σχολείο.
Θεωρώ ότι δεν είναι τόσο δραματικός αυτός ο αριθμός, ώστε να δημιουργήσει δυσλειτουργίες στην καθημερινότητα των άλλων παιδιών.
Επειδή θέλω να είμαι απόλυτα σαφής, δεν υπάρχει, κύριε Σταϊκούρα, περίπτωση αναστολής του προγράμματος: ενός προγράμματος που μόνο βοηθάει παιδιά να ενταχθούν στο σχολείο. Δηλαδή, κάνει το αυτονόητο.
Το έργο εκπαίδευσης των παιδιών Ρομά θέτει σε εφαρμογή πολύ εξειδικευμένες δράσεις παρέμβασης, ακριβώς επειδή –όπως είπατε κι εσείς- τα παιδιά αυτά αντιμετωπίζουν σύνθετα προβλήματα και δυσκολίες και άρα, πρέπει να τα υποστηρίξουμε σ’ αυτή την προσπάθεια. Δεν αρκεί μόνο να τα εντοπίσουμε και να τα εγγράψουμε σ’ ένα σχολείο ή να πείσουμε την ευρύτερη κοινωνία ότι έχουν και αυτά το δικαίωμα στη γνώση και στην παιδεία.
Άρα, για όλους αυτούς τους λόγους, το έργο που υλοποιούμε έχει δράσεις υποστήριξης της σχολικής φοίτησης για να μην έχουμε σχολική διαρροή στη συνέχεια, δράσεις επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών, δράσεις ψυχοκοινωνικής στήριξης. Οι δράσεις αυτές πρόκειται να εφαρμοστούν σε ογδόντα τέσσερις δήμους, σε τετρακόσια ογδόντα οχτώ σχολεία σε όλη τη χώρα. Αναμένεται να ωφεληθούν χιλιάδες μαθητές και ο συνολικός προϋπολογισμός ξεπερνά τα 11 εκατομμύρια ευρώ. Μιλάμε για κοινοτικούς πόρους.
Η μόνη ένσταση που θα μπορούσα να δεχθώ είναι ότι έχουμε καθυστερήσει σημαντικά σε όλη αυτή την προσπάθεια και ότι για να κάνει το αυτονόητο η πατρίδα μας, πρέπει να στηριχθεί σε ευρωπαϊκά προγράμματα και σε κοινοτικούς πόρους. Μια τέτοια κριτική θα μπορούσα να την αντιληφθώ πλήρως. Όμως, δεν δέχομαι να αμφισβητούνται τα αποτελέσματα που έχουν προκύψει και που θα προκύψουν από πολύ συντονισμένες παρεμβάσεις, συγκεκριμένα οφέλη για παιδιά Ρομά.
Γνωρίζετε καλά ότι η πολιτεία μας, η τοπική μας αυτοδιοίκηση που αναφέρατε, η εκπαιδευτική κοινότητα έχουν και ηθική, αλλά και νομική υποχρέωση να στηρίξουν αυτά τα παιδιά και να τα βοηθήσουν να ενταχθούν στο εκπαιδευτικό μας σύστημα.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υπουργού)
Θα έλεγα, κύριε Σταϊκούρα, κλείνοντας –έχω ήδη καταχραστεί το χρόνο- ότι οι τοπικές κοινωνίες έχουν κάθε δικαίωμα να ανησυχούν και να ζητούν ενημέρωση, αλλά όταν αυτήν την ενημέρωση την αποκτούν, έχουν υποχρέωση επίσης να υποδεικνύουν λύσεις που σέβονται και προασπίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και ειδικά τα δικαιώματα των παιδιών.
Εμείς, ως Υπουργείο Παιδείας και η Κυβέρνησή μας είμαστε αποφασισμένοι μ’ αυτές τις αξίες και μ’ αυτές τις αρχές να πορευτούμε και σε σχέση με την ένταξη των παιδιών ΡΟΜΑ στη σχολική διαδικασία. Θέλω να πιστεύω και το εύχομαι ότι αυτός είναι ένας δρόμος που μπορούμε να ακολουθήσουμε μαζί.
Σας ευχαριστώ.""
(…)

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Προτιμήστε ελληνικά προιόντα και τοπικά της Φθιώτιδας

Ο Gerhard από την Γερμανία, ο Franchua από την Γαλλία,ο Mario από την Ιταλία και ο Johan από την Ολλανδία, ευχαριστούν από καρδιάς όλους εμάς τους Έλληνες για την προτίμηση που δείχνουμε στα εθνικά τους προϊόντα, και κατά επέκταση στη διασφάλιση των θέσεων εργασίας των.

Και σαν επιβράβευση μας συμβουλεύουν να πουλήσουμε τον Παρθενώνα, και τα νησιά μας,
σπρώχνοντας μας στο Δ.Ν.Τ. για να λύσουμε τα οικονομικά μας προβλήματα.

Αντίθετα ο Νίκος από την Θεσσαλονίκη, ο Γιώργος από τις Σέρρες,ο γαμπρός μας ο Γιάννης, ο γιος μας
ο Θοδωρής, ακόμα και εμείς οι ίδιοι, βγαίνουμε [...] στην ανεργία για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Για την προτίμηση μας στα ξένα προϊόντα, και στα ξένα Super Markets (Lidl, Aldi, Carrefour, Dia). Φανταστείτε πόσα δισεκατομμύρια ευρώ πηγαίνουν κάθε χρόνο στον Gerhard, στον Franchua, στον Mario και στον Johan.
Και αυτό γιατί, ή από άγνοια ή από ωχαδερφισμό δεν αγοράζουμε Ελληνικά προϊόντα. Και μιλάμε για απλά πράγματα, καθημερινά. Όπως γάλα, τυρί, κασέρι, γιαούρτι, σαπούνια, χαρτιά υγείας, μακαρόνια, μπύρες, αναψυκτικά, ποτά, μαρμελάδες, τσιγάρα, σοκολάτες, παγωτά, μπισκότα, οδοντόκρεμες....
Τόσο απλά...
Φανταστείτε τώρα ότι όλοι οι Έλληνες αγοράζουν μόνο Ελληνικά ζυμαρικά και η βιομηχανία Μέλισσα, για παράδειγμα, λόγω αυξημένης ζήτησης, θα πρέπει να διπλασιάσει την παραγωγή της. Σίγουρα θα χρειαστεί περισσοτέρους εργάτες, υπαλλήλους, οδηγούς, αποθηκάριους, περισσότερους μηχανικούς, ίσως χημικούς, σίγουρα περισσότερο σιτάρι (αγρότες).
Σίγουρα κάποιους παρά πάνω υπαλλήλους θα πρέπει να προσλάβει. Σ’αυτούς τους νεοπροσλαμβανόμε-
νους φανταστείτε λέει, να είναι το παιδί σας, που ψάχνει δουλειά ή, ακόμα και εσείς οι ίδιοι.

Και όλα αυτά επειδή αγοράζατε μακαρόνια Μisko, η Μελισσα, και όχι μακαρόνια Barilla η μακαρόνια Lidl.
Τυχαίο? Δεν νομίζω!!! Στο τέλος ας το δούμε και εγωιστικά:
Τρώει ο Ιταλός μακαρόνια Μελισσα??
Πίνει καφέ Λουμιδη??
Πίνει ο Γερμανός μπύρα Mythos??
Τρώει λουκάνικα Τζουμαγιας??
Πίνει ο Ολλανδός γάλα Μεβγαλ??
Τρώει κασέρι Τρικαλινό??
Πίνει ο Γάλλος Ελληνικό κρασί η τσίπουρο???

Γιατί να παίρνουμε εμείς τα δικά τους προϊόντα? Για να μειώνουμε την ανεργία τους?
Μπορεί τα ξένα μερικές φορές να είναι φθηνότερα. Τα χρήματα αυτά όμως ξαναγυρίζουν σε εμάς διπλά
και τρίδιπλα. Ειδικά τα δύσκολα χρόνια που έρχονται λόγω Δ.Ν.Τ.
Επειδή οι πολιτικοί μας δεν θέλουν, αλλά και δεν μπορούν επίσημα λόγω Ευρωπαϊκής Ένωσης,
να μποϋκοτάρουν τα ξένα προϊόντα, ας κάνουμε εμείς μόνοι μας μια προσπάθεια να αλλάξουμε τις αγοραστικές μας συνήθειες, είναι απλό:
Από αύριο προτιμάμε Ελληνικά προϊόντα αλλά και Ελληνικά super markets.
Τα Ελληνικά προϊόντα τα αναγνωρίζουμε από το barcode .
Όλα τα Ελληνικά προϊόντα στο barcode τους, τα τρία πρώτα νούμερα είναι 5-20


Αντί λοιπόν για παγωτά Algida η Ηaagen-Dazs αγοράστε Έβγα, Κρι Κρι, Δέλτα.
Αντί βούτυρα Αdoro,Lurpak, προτιμήστε Βιταμ, Αγνο, Κέρκυρας.
Αντί προσούτο και σαλάμια Lidl, πάρτε Νίκας, Υφαντής, creta farm έδεσμα.
Αντί μπύρες,Carlsverk, Bud, Stella Artois υπάρχουν οι Mythos, Βεργίνα, Fix, Alfa.
Aντί Νoutela υπάρχει η Μerenta
Αντί γάλατα Νουνου, Βεροπουλου, Lidl, προτιμήστε Αγνό, Μεβγαλ, Ολυμπος, Κουκάκη.
Αντί ουίσκι, βότκα, αγοράστε κονιάκ, τσίπουρο, ούζο, Ελληνικά κρασιά.
Αντί σόδα Tuborg, Perrier, evian, έχουμε Σουρωτή, δουμπιά, ξινό νερό.
Αντί coca cola, fanta,sprite υπάρχουν αναψυκτικά εψα, ηβη, Νιγριτα, Lux.
Αντί ζυμαρικά Barilla και Lidl προτιμήστε αβεζ, μελισσα, Mισκο.
Αντί οδοντόκρεμες Colgate, Aim υπάρχουν kolynos, aquafresh, oulodent.
Aντί χαρτί υγειάς και κουζίνας Lidl και zewa αγοράστε Diana softex.
Αντί καθαριστικά Ava, Azax, υπάρχουν τα planet, trylet εύρηκα...

Επομένως όταν κάνετε την επόμενη αγορά σας, σκεφτείτε ότι προτιμώντας
τα ελληνικά προϊόντα, βοηθάτε μεσοπρόθεσμα την επαγγελματική σας εξέλιξη ή,
την επαγγελματική εξέλιξη αγαπημένων σας προσώπων.
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Κατάθλιψη; Όχι, Εγρήγορση!

Bρισκόμαστε στην ώρα του “σεισμού”. Η γενικευμένη κρίση με τα βασικά χαρακτηριστικά της οικονομικής, αλλά και της κοινωνικής, περιβαλλοντικής και κρίσης αξιών, έχει τις βαθιές ρίζες της στην πλήρη χρεοκοπία του πολιτικού συστήματος στη χώρα μας και διεθνώς. Αυτό φυσικά είναι μια μεγάλη συζήτηση…

Το πρόβλημα ασφαλώς και δεν είναι δημοσιονομικό. Είναι πρόβλημα του μοντέλου ανάπτυξης των οικονομιών όλων των χωρών, που [...] κατευθύνθηκε από τα συμφέρονται και τους μηχανισμούς του παγκόσμιου κεφαλαίου, των αόρατων αυτών μηχανισμών της χρηματιστηριακής αγοράς και των υποπροϊόντων της

Κάποιοι τόνιζαν αυτά τα χρόνια, ότι το οικονομικό μοντέλο της υπέρμετρης κατανάλωσης και της ανάπτυξης των αριθμών, κυρίως για να δουλεύουν οι βιομηχανίες των «αναπτυγμένων» χωρών, δεν έχει προοπτική. Έλεγαν ότι καταναλώνουμε φυσικούς πόρους που αντιστοιχούν σε τρεις πλανήτες. Ότι δανειζόμαστε από τις γενιές του μέλλοντος, τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας, για να ζούμε εμείς καλά. Ότι δανειζόμαστε από τη φούσκα του κεφαλαίου, που θα γίνει ο «λάκκος» των οικονομιών σε μια κακώς νοούμενη ευμάρεια.

Οι έλληνες πολίτες κινούνται ανάμεσα στην οργή και την αγανάκτηση, από τη μια, και στο φόβο για τα χειρότερα από την άλλη. Μεταξύ “άκμονος και σφύρας”… Ο λεγόμενος «παραγωγικός ιστός» είναι στα χειρότερά του. Αυτός ο παραγωγικός ιστός μιας οικονομίας, που στηρίχτηκε στην αρχή της άκρατης κατανάλωσης, στα δάνεια και τις επιδοτήσεις, με κυρίαρχες “αξίες” τη ρεμούλα, τη διαπλοκή, τον ωχαδερφισμό.

Για να μπορέσουμε να απαντήσουμε στο ποια θα είναι η διέξοδος, και αν υπάρχει διέξοδος, πρέπει πρώτα να εξηγήσουμε με τον ποιο πειστικό τρόπο γιατί φτάσαμε ως εδώ, πού βρισκόμαστε και ποιο είναι ακριβώς το σήμερα. Μέσα σ’ αυτά είναι και το ποιοι μας οδήγησαν ως εδώ κι αν μπορούν ή, ακόμα, αν έχουν το δικαίωμα να μας οδηγήσουν, αυτοί οι ίδιοι, στη δική τους επιλογή εξόδου.

Αναμφισβήτητα τα μέτρα που λαμβάνονται είναι μέτρα αποσπασματικά, με επίκληση των δημοσιονομικών, και κατ’ επιταγή των συμφερόντων των ξένων τραπεζών και των εκπροσώπων τους, το ΔΝΤ. Τα μέτρα αυτά δεν εγγυώνται καμία έξοδο ούτε πρόκειται να έχουν καμιά επιτυχία.

Η όποια εξισορρόπηση της κατάστασης στη χώρα μας δεν φαίνεται να είναι πριν την πάροδο δεκαπενταετίας• που σημαίνει ότι αυτό το διάστημα, και με την χρόνια οικονομική κρίση, δεν μπορεί παρά να έχουμε αντιδράσεις των πολιτών και εξεγέρσεις, οι οποίοι θα απαιτήσουν αλλαγές και ανατροπές.

Σήμερα από τη μεριά των κυβερνώντων και των συμφερόντων γίνεται προσπάθεια σταδιακής «εισαγωγής» και προσαρμογής στα δεινά της κρίσης για να υπάρξει «έλεγχος» των αντιδράσεων και η δυνατότητα, μέσα από διάφορα τερτίπια, όπως η φερόμενη «επιμήκυνση», να σταθμίσουν οι οικονομικοί παράγοντες τα θέλω τους και να εξασφαλίσουν τα συμφέροντά τους, να πάρουν δηλαδή τα λεφτά τους με το πολλαπλάσιο.

Αν θα υπάρξει έξοδος και κάποια αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, αυτή μπορεί να γίνει μόνο μέσα από την Ευρώπη και στα πλαίσια μιας ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, εκείνων των χωρών που πιστεύουν σ’ αυτή. Μιας αλληλεγγύης που θα στηρίζεται στο λεγόμενο «κούρεμα» του χρέους, γιατί η φούσκα του κεφαλαίου είναι παγκόσμια. Αλλιώς θα περάσουμε από τη φάση που πέρασαν οι λατινικές χώρες ή οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, ακόμα και με απειλή της εδαφικής κυριαρχίας της χώρας μας και αλλαγών στο γεωπολιτικό σκηνικό της περιοχής.

Στο μεταξύ φαίνεται ότι το βάρος θα δοθεί στον ανεξέλεγκτο τουρισμό και την εκμετάλλευση του real estate και στον ορυκτό πλούτο με τη μεγαλύτερη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων με όρους αποικιοκρατικούς και με το fast track. Οι περιβαλλοντικοί κίνδυνοι θεωρούνται άμεσοι.

Η μετανάστευση των νέων και των καλύτερων μυαλών θα αυξηθεί. Περισσότερο φυσικά θα πληγούν οι ηλικίες των 25 - 35, που τώρα προσπαθούν να μπουν στην αγορά εργασίας, και των 55 - 65 που είναι στην έξοδο και στη σύνταξη

Μίνιμουμ απαντήσεις. Ανεβάζουμε τη σημαία της κοινωνικής αλληλεγγύης. Ό,τι κι αν συμβεί, πρέπει το κοινωνικό κράτος να μείνει “όρθιο”. Να στηριχτεί “πάση θυσία” η υγεία, η παιδεία, η στοιχειώδης ασφάλιση των πολιτών. Αυτό σημαίνει σύσταση επιτροπών αλληλεγγύης, επιτροπών σε κάθε πόλη, νομό και περιφέρεια που να στηρίζουν το κοινωνικό κράτος. Επιτροπή για τη λειτουργία του Νοσοκομείου για την δωρεάν δημόσια υγεία, επιτροπές για τη λειτουργία των παιδικών σταθμών, των νηπιαγωγείων, των σχολικών μονάδων όλων των βαθμίδων. Συντονισμένες προσπάθειες για αύξηση του ρόλου της τοπικής οικονομίας, σύνδεση παραγωγών – καταναλωτών, ανάδειξη του ρόλου του πρωτογενούς τομέα για την αντιμετώπιση του διατροφικού προβλήματος του πληθυσμού.

Βάζουμε κόκκινες γραμμές σε ό,τι αφορά στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την κρίση. Κρατούμε αποστάσεις από τον λαϊκισμό για να είμαστε πειστικοί και ουσιαστικοί. Ζητούμε πλήρη διαφάνεια παντού και συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις. Αναζητούμε ευρωπαϊκή διάσταση του προβλήματος.

Στηρίζουμε την πρωτοβουλία για την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου

Γινόμαστε πολίτες και όχι πολιτικοί

ΔΙΑΠΛΟΚΗ και ΡΕΜΟΥΛΑ: ο πολίτης θέλει να έρθουν όλα στη φόρα. Τα 600 δις των «πατριωτών», αυτά που λένε ότι είναι καταθέσεις ελλήνων στις τράπεζες της Ελβετίας, αναρωτηθήκαμε ποτέ ποιοι τα έχουν; Δεν είναι λαϊκίστικη ρητορική έκφραση, αλλά αυτοί είναι που σηκώνουν κατά καιρούς ψηλά την ελληνική σημαία παριστάνοντας τους υπερπατριώτες• και φυσικά δεν είναι από τον ιδρώτα τους.

Λύσεις που προτείνονται είναι
- Επαναπροσδιορίζουμε τις ανάγκες μας, τις πραγματικές μας ανάγκες
- Προωθούμε την τοπικοποίηση και περιφερειοποίηση των αγορών
- εξισορροπούμε κατά περιοχή την παραγωγή και την κατανάλωση σε όλους τους τομείς με άξονα τον πρωτογενή τομέα. Εξασφάλιση της διατροφής με όρους αυτάρκειας
- Στηρίζουμε τα δίκτυα παραγωγών – καταναλωτών
- Δημιουργούμε δίκτυα και κινήματα αλληλεγγύης
- Εναρμονιζόμαστε με τις διεθνείς πρακτικές σε ό,τι αφορά στις εναλλακτικές μορφές οργάνωσης της κοινωνίας με τις τράπεζες χρόνου, τα κοινωνικά παντοπωλεία κλπ
- Προωθούμε τους νέου τύπου συνεταιρισμών, την ανάπτυξη του τέταρτου τομέα της οικονομίας, της κοινωνικής οικονομίας
- Προβάλουμε τους οικογενειακούς κήπους, τις ανταλλαγές σπόρων
- γιατί όχι, το τοπικό νόμισμα
- ΔΕΝ ΔΑΝΕΙΖΟΜΑΣΤΕ, καταργούμε τις πιστωτικές κάρτες
- Ενισχύουμε το ρόλο των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς ελαχιστοποιώντας το κόστος του εισιτηρίου
- Αλλάζουμε τον τρόπο ζωής γενικά, τον τρόπο σκέψης, παραγωγής και κατανάλωσης
- Λειτουργούμε με βάση τις αρχές της άμεσης δημοκρατίας, της διαφάνειας και του εθελοντισμού, του ενεργού πολίτη
- Ενισχύουμε τα Τοπικά Σύμφωνα Ποιότητας
- Αναδεικνύουμε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της κάθε περιοχής
- Υψώνουμε τη σημαία της κοινωνικής αλληλεγγύης
- Πλήρης στροφή στην «πράσινη οικονομία»

Η επιστροφή στις πραγματικές ανάγκες, η στασιμότητα και το σημειωτόν, η από-ανάπτυξη είναι πια επιβεβλημένοι όροι για σήμερα. Όχι ανάπτυξη για την ανάπτυξη. Όχι στο κυνήγι των αριθμών και της φούσκας του κεφαλαίου με όρους πλαστικού χρήματος. Αυτά ανήκουν στο παρελθόν

Τοπικές και περιφερειακές αγορές με μεγέθη ελεγχόμενα από τις τοπικές κοινωνίες είναι το μέλλον. Να ξέρεις τι παράγεις και τι καταναλώνεις και όχι στις επιδοτήσεις με μηδενική απόδοση, με σεμινάρια για τα σεμινάρια, με τις λογικές της «πάση θυσία απορρόφησης» των ευρωπαϊκών χρημάτων, που οδήγησαν στην απαξίωση του παραγωγικού ιστού της χώρας

Ο δανεισμός χωρίς παραγωγή είναι για τις υπερφίαλες οικογένειες και κοινωνίες. Το μέλλον είναι στην οργάνωση των ίδιων των παραγωγών μιας κοινωνίας που μπορεί να είναι αλληλέγγυα και ορθολογική, ριζοσπαστική και δημοκρατική

Αυτή τη στιγμή διαπιστώνει κανείς ότι η κοινωνία μας έχει χάσει τον προσανατολισμό της, την κριτική της ικανότητα και τη δυναμική της ανανέωσης, της έκρηξης

Είναι ταπεινωτικό που η κοινωνία μας δεν διαθέτει την ικανότητα να τακτοποιήσει μόνη της τα του οίκου της και αυτό που γίνεται τώρα είναι τραγικό. Είναι οδυνηρό να δεχόμαστε να μας επιβάλλουν οι ξένοι τον τρόπο που εμείς θα ζήσουμε και να πληγώνουν τον εθνικό μας εγωισμό.

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011

Λογιστικός έλεγχος του χρέους, γιατί είμαστε εκτός ορίων ...

Τα λερά «παιδιά» του Φρίντμαν...
Του ΔΗΜΗΤΡΗ Α. ΣΕΒΑΣΤΑΚΗ*
εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 9.3.2011

Η πρώτη πλευρά της κρίσης είναι η κλοπή της γης, η αρπαγή των κερδοφόρων δημόσιων επιχειρήσεων, η μόνιμη ημιαπόλυση, η μόνιμη ημιπρόσληψη, ένα μόνιμα οριακό τρεμούλιασμα στα 200 ευρώ, ένα εργασιακό τίποτα, του νέου ενοχικού εργαζόμενου που πίνει το βράδυ -περίλυπος- εσάνς με ζάχαρη.

Οι Moody's και τα υπόλοιπα «παιδιά» του Μίλτον Φρίντμαν διαλύουν με οικονομικό τραμπουκισμό κάθε χώρα, κοινωνική μορφοποίηση, κόμμα, συνδικαλιστική ένωση, μικρές επιχειρήσεις, την ίδια την ιστορία, και πάνω στον πόνο και τον τρόμο χτίζουν αυτό το σπινθηροβόλο και μεθυσμένο σκοτάδι.

Η δεύτερη πλευρά της κρίσης όμως θα μπορούσε να είναι να στυλώσεις άφοβα τα πόδια. Οργανωμένα και έξυπνα, δυνατά και θεληματικά... Ακριβώς αυτή η [...]καθοδηγημένη από τους οίκους διαλυτική τελετουργία μπορεί να χτίσει καινούργιες ανοικτές διεκδικήσεις, απρόβλεπτες κοινωνικές συνθέσεις, άλλου τύπου αιτήματα, να συγκροτήσει άλλη εργασιακή γλώσσα. Αν μηδενίζεται κάθε κατάκτηση από το κυρίαρχο διεθνές σύστημα, μπορεί να μηδενιστεί και κάθε απώλεια. Αν μπορούν να σου πάρουν τα πάντα, μπορεί και να χάσουν τα πάντα. Αρκεί στην έρημο που φτιάχνουν να διεκδικήσεις.

Οσο τίθενται υπό διαπραγμάτευση κάτω από το καθεστώς του πανικού η προσωπική ευστάθεια και η οικογενειακή οικονομία, άλλο τόσο μπορεί να τεθεί υπό διεκδίκηση η ανακατάληψη των συνδικάτων (π.χ.) από την κουλτούρα της εργασίας, σε αντίθεση με τον παραγοντικό κομματισμό που τα βαρύνει πολλά χρόνια τώρα. Εάν είχαμε στον τόπο μας μια σοβαρή αστική τάξη, ενεργό συνδικαλιστικό κίνημα και ποιοτικά κόμματα, αυτή η τούμπα θα ήταν πιθανή.

Υπάρχει όμως και μια τρίτη πλευρά της κρίσης. Η «παπαγαλία» της εξέγερσης, η μεταφυσική προσδοκία της έλευσης ενός επαναστατικού κύματος από το αραβικό υπερπέραν.

Τρίτη πλευρά της κρίσης είναι να τρέχεις τσιμπολογώντας πίσω από τις μικροαστικές εξεγέρσεις διοδίων και εισιτηρίων, να βλέπεις επαναστατικές διαδικασίες πίσω από επικοινωνιακές ωραιοπάθειες και ναρκισσισμούς που δεν παίρνουν υπόψη τους τα κοινωνικά συμφραζόμενα. Τρίτη πλευρά της κρίσης είναι να πολυδιασπάσαι συνεχώς, μιλώντας μάλιστα για ενότητα. Τρίτη πλευρά της κρίσης είναι η υπόγεια ανακούφιση από το γεγονός ότι η κρίση εκλογικεύει και εκλαϊκεύει αυτό που εσύ δεν κατάφερες να προσδιορίσεις και να πεις, μετά από τόσα χρόνια κοινοβουλευτικής, συνδικαλιστικής και τηλεοπτικής θητείας.

Ολα αυτά είναι μια τρίτη πλευρά της κρίσης αλλά και μια επώδυνη δίοδος του αισθήματος. Γιατί όσο ζεις στη ρητορική της κρίσης τόσο την εξωραΐζεις και την αποερμηνεύεις. Οσο δεν αφομοιώνεις το κοινωνικό ενεργητικό και το αφήνεις να ξοδεύεται στους Κολλάτους, τόσο οι ενοχοποιούμενοι Σημίτης, Πάγκαλος και οι λοιποί θα αθωώνονται μέσα σε μια εύκολη θυμική και θεαματική, λαϊκόμορφη καταδίκη.

Τότε ένοχος δεν θα είναι ο μικροαστός που (ως συνήθως) θέλει να πάνε τα απόνερά του στον διπλανό, ο μικροαστός που τους εξέλεξε τόσα χρόνια και τώρα θέλει έναν εύκολο ένοχο εντοπισμένο και εικονογραφημένο, αλλά ένοχος θα είσαι εσύ, «ο στέλεχος αριστερός», που, ακόμα μια φορά στην ιστορία, αφήνεις την ιστορία να πηγαίνει χαμένη και να εξηγείται επικοινωνιακά. Η κολεκτίβα της κάθε αριστερής μικροεξουσίας συστήνει την τρίτη πλευρά της κρίσης.

Δεν έχουμε χρόνο. Πρέπει να βιαστούμε πατώντας με τόλμη στο αβαθές σημείο της λάσπης. Λογιστικός έλεγχος του χρέους, διάρρηξη συμμαχικών στερεοτύπων, καινούργια αγροτική οικονομία, σκέψη και μόρφωση για να αντέξουμε, αλληλεγγύη για να ζήσουμε. Ηδη είμαστε εκτός ορίων. Γιατί και οι τρεις πλευρές της κρίσης συνθέτουν το θάνατο της τρίτης πλευράς του χρόνου: του μέλλοντος. Η πιο σπαρακτική, η πιο κολασμένη, η πιο αδυσώπητη πιθανότητα είναι ο θάνατος των παιδιών μας, για να πλουτίζουν τα λερά «παιδιά» του Φρίντμαν, με λαιμαργία και παχύσαρκη απόγνωση.

*Ζωγράφος, επ. καθηγητής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ

dsevastakis@arch.ntua.gr
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Για μια ειρηνική νέα μεταπολίτευση

Του ΚΩΣΤΑ Ε. ΜΠΕΗ
εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 9.3.2011

Η Ελλάδα της λεηλασίας και του κατεξευτελισμού, με τους πιο αχρείους πολιτικούς και τους ιδιοτελείς οπαδούς τους, αθεράπευτα μας πληγώνει και μας ξεσηκώνει σε αντίσταση.

Μαζευτήκαμε, λοιπόν, μια δράκα διανοούμενοι, μ' επίγνωση των ευθυνών μας, και είπαμε: Εως εδώ! Διαφορετικά καταντούμε κι εμείς συνένοχοι! Καλούμε σε συσπείρωση καθέναν που πονάει για τον επιθανάτιο ρόγχο της πατρίδας μας. Οσοδήποτε λίγοι κι αν είμαστε, έχουμε χρέος για αντίσταση. Επωνύμως, όπως, από τους πρώτους, ο [...] συνάδελφος Γιώργος Κασιμάτης. «Και επί τοις δεινοίς ευέλπιδες»!

Παρόμοια ο συνάδελφος Κ. Χρυσόγονος, καθηγητής επίσης του Συνταγματικού Δικαίου, με το συγκλονιστικό βιβλίο του για την «Ιδιωτική Δημοκρατία» και τον υπότιτλο της πικρής παραδοχής του ξεπεσμού «από τις πολιτικές δυναστείες στην κλεπτοκρατία»! Ο Χρυσόγονος ευθαρσώς καταγγέλλει ως αιτία της χρεοκοπίας του κράτους μας την εξ αδιαθέτου κληρονομική διαδοχή, διαμέσου της οποίας αναδείχθηκαν 22 (ήδη 23!) πρωθυπουργοί του ελληνικού κράτους! Κι αυτό, αντάμα με τη σταθερή εναλλαγή της νομής της χρυσοφόρου ελλαδικής κυβερνητικής εξουσίας, ανάμεσα στα δύο γνωστά αμαρτωλά κόμματα. Ενα σταθερό φαινόμενο, που οδήγησε στην παταγώδη χρεοκοπία της πατρίδας μας.

Ο Χρυσόγονος επικαλείται την αυταρχική εσωτερική οργάνωση των πολιτικών κομμάτων, την πολιτική οικογενειοκρατία, το έλλειμμα αξιόπιστης δικαστικής ανεξαρτησίας, καθώς και τη γενικότερη ανοχή απέναντι στην παραοικονομία και στην παραβατικότητα.

Αλλος συνταγματολόγος, ο Ξ. Κοντιάδης, προσεγγίζοντας τις τεράστιες αποκλίσεις ανάμεσα στη θεσμικά ηθελημένη και στην πραγματική λειτουργία του κράτους και των πολιτικών κομμάτων, επισημαίνει ότι κεντρικές αξίες, όπως η διαφάνεια, η λογοδοσία και η χειραφέτηση των κοινωνικών δυνάμεων, δοκιμάζονται μπροστά στα πάγια φαινόμενα της πολιτικής διαφθοράς, της κρατικής αναποτελεσματικότητας, της αναξιοκρατίας και της γενικευμένης έκπτωσης θεσμών, προσώπων και αξιών. Ιδιαιτέρως δε τονίζει ότι ακόμη και η σαφής δήλωση εκλογικής προτίμησης προς κάποιο από τα κόμματα εξουσίας συνοδεύεται από την επίγνωση της παγερής αλήθειας, εκ μέρους του εκλογέα, ότι αυτά δεν διαθέτουν ούτε τη βούληση μήτε την ικανότητα να αυτοκαθαρθούν από τον εσμό των τρωκτικών που τα στελεχώνουν, από την κορυφή έως τον έσχατο αφισοκολλητή.

Απο μιαν άλλη οπτική γωνία, ο Ν. Κοτζιάς, προλογίζοντας το βιβλίο του Μάγερ για την «Πολιτική ως Θέατρο», θυμίζει ότι η σκανδαλολογία έχει υποκαταστήσει τον Ορθό Λόγο (με την αριστοτελική έννοια της λέξης). Η πλαστή εικόνα που εκπέμπουν οι ιδιοτελείς επιχειρηματίες καναλάρχες με τα αυθάδη ενεργούμενά τους, έχει υποκαταστήσει την πολιτική ανάλυση.

Η ημιμάθεια, που διατυπώνεται με περισπούδαστο ύφος, έχει υποκαταστήσει το απαιτούμενο βάθος γνώσεων και ερευνητικής σκέψης, με αποτέλεσμα οι επικοινωνιολόγοι να έχουν υποκαταστήσει την πολιτική ανάλυση και στρατηγική. «Μας χορταίνουν με εικόνες!» καταγγέλλει ο Μάγερ. «Ωστόσο, θέατρο δεν παίζουν μόνον οι άλλοι. Ολοι μας παίζουμε θέατρο... Καθώς η σκέψη δεν μπορεί να μεταδοθεί εύκολα διαμέσου της οθόνης της τηλεόρασης, εκείνο που μετράει είναι η εντύπωση, και όχι το επιχείρημα και η βαρύτητά του. Η εικόνα, και όχι ο λόγος». Ομως, με σεβασμό προς την αντικειμενική αλήθεια, ο Μάγερ αναρωτιέται: «Το κενό περιεχομένου θέατρο της πολιτικής είναι άραγε μόνον αποτέλεσμα ανικανότητας, αδυναμίας και ανευθυνότητας από τη μεριά της πολιτικής, ελλιπούς επαγγελματισμού και επαγγελματικής ηθικής από τη μεριά των μέσων μαζικής επικοινωνίας ή οφείλεται στις προτιμήσεις του κοινού;». Οπωσδήποτε το πρόβλημα, που πρέπει να μας ξεσηκώσει σε πεισματική αντίσταση, έχει ανάγκη σωστής και τεκμηριωμένης ανάλυσης. Και σ' αυτόν το στόχο έχουμε ήδη συστρατευθεί ευαίσθητοι συνάδελφοι και δημοσιογράφοι, πρόθυμοι να ξεκινήσουμε μια σοβαρή εκστρατεία ενημέρωσης εκείνων των πολιτών, που βλέπουν, θλίβονται και αγανακτούν, όμως δεν έχουν συντρόφους για να σταθούν μαζί τους, με σθένος και αποφασιστικότητα, για δραστική αντίσταση.

Σε ειδική προς τούτο εκδήλωση απόψε, στο αμφιθέατρο της Τραπέζης της Ελλάδος, υψώνουν τον τεκμηριωμένο λόγο τους ο πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών Απ. Γεωργιάδης και ο συνάδελφος Χρ. Γιανναράς.

Θα ακολουθήσουν σύντομα και άλλες ανάλογες εκδηλώσεις στο Πανεπιστήμιο, με κορυφαίες προσωπικότητες που δεν έπαψε να διαθέτει ο λεηλατημένος τόπος μας, κάτω από την πικρή παραδοχή ότι μόνη της η αγανάκτηση, δίχως τεκμηριωμένες προτάσεις, δεν θ' ανοίξει το δρόμο για την απαιτούμενη εκ βάθρων ανατροπή, που θα φέρει νέο και αξιόπιστο Σύνταγμα, νέες, ρεαλιστικές δομές της πολιτείας και νέες, υγιείς πολιτικές δυνάμεις.

Βεβαίως η προσπάθεια είναι έκθετη στο χλευασμό: «Και τι θα καταφέρετε, βρε ασυλλόγιστοι καλαμαράδες, πρόθυμοι, με πρώτη ευκαιρία, να βολευτείτε και σεις σε κάποια από τις 30.000 χρυσοφόρες και κατ' ευφημισμόν "Μη Κυβερνητικές" (!) Οργανώσεις, με τις οποίες το σύστημα αλώνει και διαφθείρει τους "διανοουμένους";». Ο χλευασμός δεν είναι αβάσιμος. Ομως την προσπάθεια τη χρωστάμε στα παιδιά και στα εγγόνια μας. Ακόμη και στον αυτοσεβασμό μας. www.kostasbeys.gr
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011

Τρεις άστεγοι βρέθηκαν νεκροί από το κρύο στο άλσος Θησείου

Τραγικό γεγονός στις γειτονιές μας.
3 άστεγοι βρέθηκαν νεκροί από το κρύο
στο άλσος Θησείου σήμερα το πρωί (9/3)


Εν έτη 2011 στην πόλη του τσιμέντου δεν ασχολήθηκε καμία αρχή να βρει ένα κατάλυμα γι' αυτούς τους ανθρώπους.
Είναι τροπή και για την δημοτική αρχή και τις κοινωνικές υπηρεσίες του δήμου.
Αλλά είναι και ντροπή για όλους μας να αφήνουμε συνανθρώπους μας να χάνονται έτσι.
Η Ανοιχτή Πόλη της 3ης δημοτικής κοινότητας καλεί τους γείτονες και τις γειτόνισσες σε διαμαρτυρία και ενημέρωση του κοινού
την Κυριακή 12 το μεσημέρι στο άλσος έξω από τον σταθμό του ΗΣΑΠ

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Καλή είναι η υποβολή μήνυσης στη Moody's... αν είχαμε και ηγέτες; δεν θα ήταν καλύτερα;;

Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη
Πρ. Πρύτανης και Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
Πρόεδρος του Ιδρύματος Δελιβάνη
Πρόσφατο βιβλίο της:
http://www.livanis.gr/Νεγρεπόντη-Δελιβάνη-Μαρία-Η-φονική-κρίση-και-η-ελληνική-τραγωδία_p-574877.aspx

Αξιέπαινη και εθνική η πρωτοβουλία υποβολής μήνυσης στη Moody’s. Έστω κι αν, όπως είναι ξεκάθαρο, πρόκειται για αντίδραση σε επίπεδο εντυπώσεων και όχι θετικού αποτελέσματος. Σχετικά, με την Moody’s και τους συναφείς οργανισμούς της είναι, δυστυχώς, απαραίτητο να συνειδητοποιηθεί ότι έχουμε να κάνουμε με κοράκια που προσελκύονται αυτόματα εκεί όπου υπάρχει αίμα. Έχουν αφεθεί, όλοι αυτοί, με το σύνολο άλλωστε του διεθνούς τραπεζικού συστήματος, σε κατάσταση πλήρους ασυδοσίας και ξέφρενης κερδοσκοπίας. Σε πείσμα του ότι η δεύτερη μεγάλη οικονομική κρίση του 2007 προκλήθηκε, σε μεγάλο βαθμό, από τις δραστηριότητές τους, ούτε η Ευρώπη, αλλά ούτε ο Ομπάμα, μπόρεσαν (ή θέλησαν) να βάλουν κάποια τάξη στην άκρως επικίνδυνη αυτή κατάσταση.

Η Moody’s, λοιπόν –και δεν θα [...]μείνουμε φοβούμαι μόνο σ’αυτήν- απλώς εκμεταλλεύτηκε το, εδώ και ενάμισι χρόνο, ελληνικό αδιέξοδο, στο οποίο μας οδηγούσε το από κάθε πλευρά επαίσχυντο και πλήρως αναποτελεσματικό Μνημόνιο, το οποίο υπογράφηκε, νύκτα προφανώς, και οπωσδήποτε χωρίς να αναγνωστεί προηγουμένως. Από την πρώτη στιγμή, πολυάριθμοι ξένοι, αλλά και Έλληνες οικονομολόγοι, μεταξύ των οποίων και η υπογράφουσα, προσπαθήσαμε με άρθρα, βιβλία, συνεντεύξεις και ομιλίες, να εξηγήσουμε τους λόγους- απολύτως εμφανείς άλλωστε και σε επίπεδο πρωτοετών φοιτητών των οικονομικών- για τους οποίους το Μνημόνιο όχι μόνο δεν είναι λύση, αλλά είναι και η καταστροφή της Ελλάδας. Οι ξένοι οικονομολόγοι αγνοήθηκαν πολυτελώς, ενώ οι Έλληνες αντιμετωπίστηκαν, ως εχθροί του Έθνους. Στη συνέχεια, και επειδή, δυστυχώς, το εγκληματικού περιεχομένου και αποικιοκρατικής υφής αυτό Μνημόνιο, που ξεπουλά βωμούς και εστίες, φέρει την υπογραφή και του Έλληνα υπουργού Οικονομικών, αλλά και του Διοικητή της Τ.Ε. το μόνο που έμενε να επιχειρηθεί, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να διασωθούμε, ήταν να επιδιώξουμε κατεπειγόντως, μια αναδιάρθρωση/αναδιαπραγμάτευση εφ’ολης της ύλης, με απώτερο πάνω απ’ όλα στόχο την απαλλαγή μας από τρόικες κλπ, δηλαδή από το καταστρεπτικό Μνημόνιο. Ωστόσο, η πρόταση αυτή που θα μπορούσε, με καλούς χειρισμούς –και όχι βέβαια με ευχαριστώ ενόσω μας εξυβρίζουν και μας εξαθλιώνουν- να αποβεί σωτήρια, αντιμετωπίστηκε από την Κυβέρνηση με σαφώς εχθρικό τρόπο, με το πάγιο επιχείρημα ότι δήθεν «θα είναι καταστροφή για την Ελλάδα» και άλλα παρόμοια, χωρίς φυσικά και να παρέχονται διευκρινήσεις του γιατί αυτή η λυσσαλέα άρνηση της μοναδικής ελπίδας που φάνταζε στον γκρίζο ορίζοντα του Μνημονίου. Σπεύδω, στο σημείο αυτό, να προλάβω τον αντίλογο: «μα, δεν θα το δεχόταν οι εταίροι μας- δανειστές μας»! Θα ήταν απίθανο να μη δεχτούν, γιατί γνώριζαν ότι μας φόρτωσαν με όρους που ήταν εκ προοιμίου αδύνατον να πραγματοποιηθούν. Αλλά, ίσως, όχι και αδύνατον. Σ’αυτή τη δεύτερη περίπτωση, και εκκινώντας από την ανελέητη πραγματικότητα ότι δηλαδή είμαστε ήδη σε χρεοκοπία με αναστολή 2-3 ετών, η μοναδική μας διέξοδος όφειλε να είναι η δήλωση : «παύουμε τις πληρωμές τοκοχρεολυσίων και χρέους». Τι θα γινόταν; Θα ήταν ενδιαφέρον να δούμε τι θα γινόταν, από τη στιγμή που οι δανειστές μας θα συνειδητοποιούσαν, ότι αντί για haircut 25-30% του χρέους τα χάνουν ΟΛΑ-ΟΛΑ. Αυτό θα ήταν το δικό μας περίστροφο, όχι το άλλο του κ. Πρωθυπουργού, που τελικά παρέμεινε ανενεργό. Και, όχι μόνο, αλλά αρχίζει και το ξήλωμα Ευρωζώνης –Ευρώ. Δεν θα ήταν βεβαίως, διόλου μα διόλου αξιοπρεπής λύση για την Ελλάδα! Αλλά…το Μνημόνιο, που τόλμησαν να μας επιβάλλουν –βέβαια, λένε σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις: «Μα γιατί δεν αντιδράσατε;; γιατί δεν διαπραγματευτήκατε;; γιατί το υπογράψατε;;;γιατί δεν υπερασπιστήκατε διόλου τον εαυτό σας;;;» - είναι το συνονθύλευμα αυτό αξιοπρεπές:;;;;;;

Η Moody’s –και η συντροφιά της- περίμενε υπομονητικά, με την απόλυτη φυσικά βεβαιότητα από την αρχή, ότι οι στόχοι του Μνημονίου, όλοι συλλήβδην, αποτελούσαν όνειρα θερινής νυκτός και πύργους στην άμμο. Γι’ αυτό και τα στοιχήματα περί χρεοκοπίας μας έφθασαν ήδη τα δισεκατομμύρια! Και τώρα που το θέατρο σκιών του ότι «πάμε καλά», «έρχονται καλύτερες ημέρες», «οι θυσίες του λαού μας έχουν αντίκρισμα» κλπ. κλπ. έλαβε αναγκαστικά επίσημο και άκρως οδυνηρό τέλος με την εμφάνιση της τέταρτης κεφαλής της Λερναίας Ύδρας του Μνημονίου, αυτήν δηλαδή που βγάζει την Ελλάδα στο σφυρί, η Moody’s –και η παρέα της- έκρινε ότι ήρθε επιτέλους η ώρα της! Και επιτέθηκε εναντίον μιας ακυβέρνητης, αμήχανης και κατακαημένης Ελλάδας. Μια Ελλάδας, που δέχθηκε επιπλέον αδιαμαρτύρητα να οδηγηθεί η αγορά εργασίας της στη ζούγκλα που επικρατούσε στις αρχές του 19ου αιώνα.

Και τώρα;;; Καλή είναι η μήνυση εναντίον της Moody’s. Γιατί, όχι;;; Αλλά, πέραν αυτής, θα έπρεπε να επιχειρήσουμε και κάτι πιο αποτελεσματικό, μια και πια χανόμαστε. Τι;; Είναι βέβαιο, ότι η εγκληματική αβελτηρία μας έχει αδρανοποιήσει πολλά από τα αρχικά μας όπλα. Αλλά, τώρα, θα πρέπει να βάλουμε μπρος το ρητό «ο πνιγμένος δεν φοβάται το νερό». Και να αξιοποιήσουμε την υπέρτατη αδυναμία της Ευρωζώνης. Να ξεχάσουμε, βέβαια το δίλημμα «Η Μνημόνιο ή χρεοκοπία» που το πιστέψαμε, χάρη στην πλύση εγκεφάλου των ΜΜΕ μας, αν και ουδέποτε υπήρξε, και να σταθούμε στα πόδια μας. Εμείς, οι Έλληνες, μέσα ή έξω από την ΕΕ, μέσα ή έξω από την Ευρωζώνη, αλλά πάντοτε με την Ακρόπολη, την πλούσια ιστορία μας, τα μοναδικά επιτεύγματά μας, τις ακρογιαλιές μας, αλλά βέβαια και το πλούσιο μας υπέδαφος, που όταν αρχίσει να αποδίδει πρέπει με νύχια και δόντια να μείνει σε χέρια ελληνικά.

Εμείς, δεν είμαστε απλώς Ευρωπαίοι. Είμαστε αυτοί που έφτιαξαν την Ευρώπη των πολιτισμών. Αυτά, για να έχουμε θάρρος….να μπορούμε να αντικρύσουμε και να αντικρούσουμε την κυρία Μέρκελ με αδιαφιλονίκητα επιχειρήματα. Να της υπενθυμίσουμε ότι η Γερμανία μας χρωστά περίπου €172 δις. από ειδεχθή εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας. Να της υποδείξουμε ότι η κατάρρευση ολόκληρου του ευρωπαϊκού Νότου, που περιλαμβάνει και το πάλαι ποτέ θαύμα του νεοφιλελευθερισμού, την Ιρλανδία, δεν είναι δυνατόν να οφείλεται στους τεμπέληδες, αλκοολικούς και ανάξιους Έλληνες. Να της ψιθυρίσουμε στο αυτί, της κυρίας Μέρκελ, για το τι είναι η διαφθορά που συνδέεται με τη Siemens, με φρεγάτες που γέρνουν και με δάνεια προς την Ελλάδα, που προορίζονται να την βοηθήσουν, αλλά που της δίδονται με επιτόκιο 5.5% όταν η Γερμανία τα δανείζεται με 1.5%. Να της αποδείξουμε ότι το χρέος μας είναι και ειδεχθές και απεχθές, και ότι αρνούμαστε να θυσιάσουμε δυο γενιές Ελλήνων γι’αυτό, αλλά αντιθέτως προτιμούμε να πάρουμε των ομματιών μας. Μπορούμε ασφαλώς, και έχουμε πάρα πολλά να πούμε…..πάρα πολλά. Αλλά, φυσικά, χρειαζόμαστε ηγέτες….

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Τρίτη 8 Μαρτίου 2011

Εκδήλωση – συζήτηση στα Τρίκαλα με τον Γιώργο Κολέμπα


Πρόσκληση

Η κίνηση αποανάπτυξης τρικαλινών πολιτών
σας προσκαλεί στην εκδήλωση – συζήτηση με τον
Γιώργο Κολέμπα, συγγραφέα του βιβλίου

«Τοπικοποίηση: Μια απάντηση στην
παγκοσμιοποίηση»

Κυριακή 13 Μαρτίου στο
Μύλο Ματσόπουλου 11।00 πμ


Γ Ι Ω Ρ Γ Ο Σ Κ Ο Λ Ε Μ Π Α Σ
Τοπικοποίηση
από το παγκόσμιο…στο τοπικό,
ένας οικολογικός κόσμος είναι δυνατός

Το βιβλίο του Γ. Κολέμπα σκιαγραφεί το πρόταγμα της τοπικοποίησης, σαν απάντηση
στην “υπαρκτή” παγκοσμιοποίηση του καπιταλισμού και στην προοπτική να επικρατήσει
στο μέλλον ένα σύστημα ακόμα πιο βίαιο, εκμεταλλευτικό και καταστροφικό για τον
άνθρωπο και τη φύση. Η Τοπικοποίηση είναι η στροφή σε μια αποκεντρωμένη,
τοπικοποιημένη οικολογική κοινωνία, που θα έχει σαν κύτταρο την αυτοδύναμη
κοινότητα και θα στηρίζεται στην άμεση δημοκρατία και στον συνομοσπονδιακό
κοινοτισμό(ομοσπονδίες δήμων-συνομοσπονδίες περιφερειών-ομοσπονδίες εθνών ). Στα
πλαίσιά της οι άνθρωποι και οι κοινοτικές τους συλλογικότητες θα μπορέσουν να
επαναπροσδιορίσουν τις ανάγκες τους, να ελέγξουν τη ζωή, το χρόνο τους και την τοπική
οικονομία. Να αναβαθμίσουν τη ποιότητας ζωής, πρόνοιας και περιβαλλοντικής
προστασίας. Να αποκαταστήσουν το αίσθημα ασφαλείας για το μέλλον, στα πλαίσια ενός
ισορροπημένου οικοσυστήματος.
Απορρίπτοντας τον ανταγωνισμό, σαν διαδικασία ανάπτυξης και δίνοντας έμφαση στη
συνεργασία-αλληλεγγύη θα μπορέσουν να πετύχουν την ισοκατανομή εξουσίας σε όλα τα
επίπεδα με απεξάρτηση από τις αγορές και το χρήμα. Θα εμπνευσθούν για να
δημιουργήσουν ένα νέο πολιτισμικό ρεύμα και μια νέα αυτοκαθοριζόμενη
κοινωνία, ξεκινώντας από την τοπική κοινωνία, σε σχέση απόρριψης, αναδιάρθρωσης
και ρήξης με τα μεγασυστήματα της παγκοσμιοποίησης και του κεντρικού εθνικού
κράτους.
Ο Γιώργος Κολέμπας είναι πρώην εκπαιδευτικός Μ.Ε. και οικο-γεωργός στο Πήλιο. Από
το 1990, που “επανατοπικοποιήθηκε”, προσπαθεί δια του “παραδείγματος” να συμβάλει
στη διαμόρφωση της κατεύθυνσης της τοπικοποίησης. Ειδικά το δεύτερο μέρος του
βιβλίου του ασχολείται με θέματα που ήταν αντικείμενο της δραστηριότητάς του αυτά τα
χρόνια.
To βιβλίο «Τοπικοποίηση: από το παγκόσμιο… στο τοπικό» είναι έκδοση του Κέντρου
Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό, την Οικολογία, την Ειρήνη και τη Μη Βία
«ΑΝΤΙΓΟΝΗ». Το Κέντρο Πληροφόρησης «ΑΝΤΙΓΟΝΗ» εδρεύει στη Θεσσαλονίκη με γραφεία
στην Αθήνα. Ήδη από το 1995 δραστηριοποιείται ενεργά με θέματα που αφορούν τα ανθρώπινα
δικαιώματα, την οικολογία, την ειρήνη και τη μη βίαιη επίλυση συγκρούσεων, σε στενή συνεργασία
με την Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης.
Κεντρική διάθεση: 2310 285688, 2310 237463, 2103639336

http://topikopoiisi.blogspot.com

Share3
Άσε το σχόλιο σου
Κάντε κλικ για να ακυρώσετε την απάντηση.
Το όνομα σας *υποσχεωτικό
Το email σας (δεν θα δημοσιευθεί) *υποσχεωτικό
Website

Search for:
Τοπικοποίηση του Γιώργου Κολέμπα
Σύνδεσμοι

* http://eyploia.gr
* http://podilatestrikalon.wordpress.com
* http://socialist-ecology.blogspot.com
* http://topikopoiisi.blogspot.com
* http://www.degrowth.eu
* http://www.ecocrete.gr/
* http://www.iliosporoi.net
* http://www.nosotros.gr/
* http://www.peliti.gr
* http://www.sporos.org

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Ο Καθηγητής Κώστας Λαπαβίτσας για τον έλεγχο του λογιστικού χρέους


Δείτε εδώ τη συνέντευξη του κ Λαπαβίτσα σχετικά με την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου και το ελληνικό χρέος
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Δευτέρα 7 Μαρτίου 2011

Το παιχνίδι έχει "χοντρύνει", πρέπει κι εμείς να το "χοντρύνουμε" λιγάκι

Αγαπητοί φίλοι
Μου φαίνεται ότι το παιχνίδι έχει “χοντρύνει” πολύ, η κρίση βαθαίνει και δεν ξέρουμε πια τι μας ξημερώνει. Κι έτσι πρέπει να το “χοντρύνουμε” λιγάκι και εμείς.

Με λίγα λόγια, εδώ που φτάσαμε, χρειάζεται να ασχοληθούμε σοβαρότερα με το πράγμα.

Γι' αυτό νομίζω ότι πρέπει να τολμήσουμε να προσπαθήσουμε τα ακόλουθα (ο καθένας για τον εαυτό του..... και ο νοών νοείτω):

● Να γίνουμε γενικώς περισσότερο λιτοδίαιτοι
● Να [...]ξοδεύουμε σύμφωνα με αυτά που έχουμε και οπωσδήποτε όχι δάνεια πια από τράπεζες ή γενικώς δάνεια
● Να περιορίσουμε την κατανάλωση, αγοράζοντας όσο το δυνατόν πράγματα που χρειαζόμαστε πραγματικά, πράγματα που θα τα χρησιμοποιήσουμε αρκετά και αναβάλλοντας την αγορά κάποιων πραγμάτων που δεν μας είναι απαραίτητα. Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η εμπορική εκμετάλλευση είναι να μας δημιουργεί επιθυμίες τις οποίες με κάθε τρόπο μας προτρέπει να τις βλέπουμε σαν ανάγκες μας.
● Να απεξαρτήσουμε την ευτυχία μας από τα αντικείμενα. Ίσως να την αναζητήσουμε στην επαφή μας με τη φύση, τους άλλους ανθρώπους, τις δραστηριότητές μας και την εσωτερική μας ισορροπία
● Να διαθέσουμε λίγο χρόνο, περισσότερο χρόνο, για περπάτημα
● Να βλέπουμε περισσότερο τους φίλους μας πηγαίνοντας στο σπίτι τους ή δεχόμενοι στο δικό μας
● Στις κάθε είδους συναλλαγές μας η επιδίωξη του κέρδους να σταματήσει να είναι η πρωταρχική αξία και να προέχει το ήθος
● Να ανακυκλώνουμε γενικώς, οτιδήποτε και με οποιονδήποτε τρόπο μπορούμε, για παράδειγμα, να δίνουμε ρούχα και αντικείμενα που δεν χρησιμοποιούμε σε κάποιον που θα τα χρησιμοποιήσει
● Να φροντίσουμε λίγο περισσότερο για την υγεία μας (διατροφή, τρόπο ζωής, συνήθειες, σχέση με γιατρούς, φάρμακα, εμβόλια, γνώση του σώματός μας). Να πάρουμε την υγεία μας στα χέρια μας!
● Να δώσουμε λίγο περισσότερη προσοχή στην ελληνική γλώσσα προσπαθώντας να την χρησιμοποιούμε όσο πιο σωστά γίνεται, αντιστεκόμενοι στην χρήση αγγλικών λέξεων
● Να βρούμε και να ακούμε καλά ελληνικά τραγούδια μέσα στα άλλα
● Να περιορίσουμε την χρήση του κινητού τηλεφώνου χρησιμοποιώντας και άλλους τρόπους επικοινωνίας και επαφής (για παράδειγμα, να χρησιμοποιούμε το τηλέφωνο για να κλείνουμε κάποια συνάντηση και να πηγαίνουμε σε αυτή την συνάντηση για να συζητάμε το θέμα μας
● Να ελαττώσουμε τον χρόνο τηλεόρασης και βίντεο και να διαβάζουμε άρθρα που γράφουν καλοί δημοσιογράφοι στις εφημερίδες ή κάποιο καλό βιβλίο ή γράφοντας κάτι κι εμείς οι ίδιοι
● Αν χρησιμοποιούμε υπολογιστή, να αρχίσουμε να εξοικειωνόμαστε με το ελεύθερο λογισμικό και σιγά σιγά να φύγουμε από τα Windows, το Word, το Internet Explorer, το Outlook ή το Outlook Express τουλάχιστον, χρησιμοποιώντας αντιστοίχως το Linux, Open Office, Firefox, Thunderbird και γενικά ελεύθερο λογισμικό, επίσης να μάθουμε τυφλό σύστημα
● Να γίνουμε πιο αυτάρκεις και να ελαττώσουμε πάγια έξοδα. Να καλλιεργούμε, να παράγουμε και να κατασκευάζουμε μόνοι μας ό,τι μπορούμε.
● Να χρησιμοποιούμε ή να προγραμματίσουμε την χρησιμοποίηση εναλλακτικών μορφών ενέργειας
● Να χαλαρώσουμε. Να μην περιμένουμε να μας κρατήσει στο σπίτι ή στο κρεβάτι κάποια αρρώστια. Ας το κάνουμε οι ίδιοι από μόνοι μας. Οι δουλειές δεν τελειώνουν
● Να βελτιωθούμε εσωτερικά. Γιατί όλα τα παραπάνω για να γίνουν απαιτείται και κάποιος βαθμός εγρήγορσης και συνειδητότητας που για να υπάρχει χρειάζεται η βελτίωση μας. Δηλαδή, με άλλα λόγια, μας χρειάζεται καθάρισμα του μυαλού μας, διευθέτηση, αλλαγή συνηθειών, προτύπων και πολλές φορές απόψεων. Αυτά επιτυγχάνονται με συγκεκριμένο τρόπο εξάσκησης που θα τον συζητήσουμε εν καιρώ.
● Ότι πετυχαίνουμε και ανακαλύπτουμε από την απασχόλησή μας με τα παραπάνω, να τα μοιραζόμαστε με τους φίλους μας αλλά και γενικώς με τον κόσμο γύρω μας


Αυτά, επειδή νομίζω ότι αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε τους κινδύνους από:
● Απληστία
● Παγκοσμιοποίηση αμερικανικού τύπου
● Μεταλλαγμένα και χημική γεωργία
● Διοξίνες
● Γρίπες διάφορων πουλιών και ζώων(…)
● Πολέμους επιβολής της δημοκρατίας (αμερικάνικου τύπου…)
● Υποκλοπές, παρακολουθήσεις, μεγάλα αδέλφια και μητέρες
● Κρατική τρομοκρατία
● Μυστικές υπηρεσίες
● Πολυεθνικές τροφίμων, όπλων, καυσίμων
● Εταιρείες φαρμάκων και εμβολίων
● Ασθένειες και ιατρικό κατεστημένο
● Διαφθορές και διαπλοκές, παπαγαλάκια
● Εμπόριο όπλων
● Ναρκωτικά
● Ληστείες και εγκληματικότητα
● Αλλοίωση του περιβάλλοντος και της Φύσης

Πηγή: άγνωστη αυτή τη στιγμή...
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Κυριακή 6 Μαρτίου 2011

Λαμιώτες δημιουργοί...

ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΤΟΥ 20ου ΚΑΙ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ‏
Συναυλία με έργα Ελλήνων και ξένων συνθετών θα λάβει χώρα στις 8 Μαρτίου και ώρα 8 και 30 στην αίθουσα συναυλιών του Ωδείου ATHENAEUM στο Θησείο οδός Αδριανού 3

Α ΜΕΡΟΣ
ΤΣΙΜΕΚΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
«Επίκλησις» για πιάνο και όμποε

ΡΩΤΑΣ ΒΑΣΙΛHΣ
«Πυξίδα 2» για κοντραμπάσο και πιάνο

ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΜΗΤΣΟΣ
1) 5 Σπουδές για πιανίστα πάνω σε 1 έως 5 νότες
2) 2 Μύθοι του Αισώπου για πιάνο και φωνή
α) «Κάμηλος αφοδεύσασας εν ποταμώ»
β) «Οδοιπόρος και αλήθεια»

Β ΜΕΡΟΣ
ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
«Μπαλάντα για 2 πιάνα»

GUBAIDULINA SOFIA
«Παντομίμα για κοντραμπάσο και πιανο»

Ερμηνεύουν οι
Μπότη Σταυρούλα όμποε
Ντελέζου Ειρήνη πιάνο
Ριμπάς Χαράλαμπος φωνή
Γιαννακάκης Παναγιώτης πιάνο
Κακλάμανης Γιάννης πιάνο
Αρνής Γεώργιος κοντραμπάσσο
Συγγούνης Γιάννης κοντραμπάσσο

http://xeri.wordpress.com/2011/03/06/music-concert-greek-musians/
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Σάββατο 5 Μαρτίου 2011

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ για την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου


Διαβάστε την έκκληση για τη δημιουργία
Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου για το ελληνικό Δημόσιο Χρέος,
υπογράψτε το αν συμφωνείτε
και προωθήστε το στις λίστες σας


διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011

Χρήμα υπάρχει, όχι όμως και πατριωτισμός

Του ΒΙΚΤΩΡΑ ΝΕΤΑ
εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 2.3.2011

Προκάλεσε ενδιαφέρουσες συζητήσεις, χωρίς όμως να έχουμε και αποτέλεσμα, το δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού «Σπίγκελ», ότι οι καταθέσεις των Ελλήνων στις ελβετικές τράπεζες φτάνουν τα 600 δισ. ευρώ, που είναι ποσό διπλάσιο του δημοσίου χρέους της χώρας μας.

Ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών, κ. Γεωργακόπουλος, σχολιάζοντας το δημοσίευμα χαρακτήρισε υπερβολικό το ποσό των 600 δισ. δηλώνοντας ότι οι καταθέσεις των Ελλήνων μέσα στην Ελλάδα είναι 220-230 δισ. ευρώ. Και υπολόγισε τις καταθέσεις στις ελβετικές τράπεζες στα 100-150 δισ. ευρώ, σημείωσε όμως ότι[...] δεν μπορεί να έχει σαφή τάξη μεγέθους και πρόσθεσε πως τα χρήματα αυτά έχουν ελεγχθεί κατά την κατάθεσή τους και συνεπώς θεωρητικά είτε δεν είναι «μαύρα» ή «έχουν λευκανθεί».

Είτε είναι 600 τα δισ. είτε 150 είτε είναι «λευκά» -θεωρητικά!- είτε «έχουν λευκανθεί», που είναι το σύνηθες, έχουμε ακόμη ένα στοιχείο της βαθιάς κρίσης της ελληνικής κοινωνίας και του πολιτικού συστήματος της χώρας. Εχει εξαφανιστεί από την κοινωνία και ειδικά από τη λεγόμενη άρχουσα και ηγέτιδα τάξη ο στοιχειώδης πατριωτισμός, το ελάχιστο ενδιαφέρον για την τύχη του καταληστευμένου από αδηφάγα και άνομα συμφέροντα τόπου. Κανείς δεν γνωρίζει για να δηλώσει υπεύθυνα ποιο είναι το ύψος των καταθέσεων των Ελλήνων της Ελλάδας -όχι των Ελλήνων του εξωτερικού- στις ανά τον κόσμο ξένες τράπεζες και όχι μόνο στις ελβετικές.

Πριν από περίπου 15 χρόνια ο τότε διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, Λουκάς Παπαδήμος, είχε καλέσει σε μία συνάντηση ενημέρωσης το επιτελείο της «Ελευθεροτυπίας». Εγινε στη συνάντηση αυτή μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για την οικονομία. Υπήρχε και τότε πρόβλημα χρηματοδότησης της ανάπτυξης με χρήματα από το εξωτερικό. Τόλμησα μία ερώτηση προς τον Λουκά Παπαδήμο:

«Κύριε διοικητά, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, οι καταθέσεις των Ελλήνων στο εξωτερικό φτάνουν τα 17 δισ. δολάρια, ποσό σημαντικό, με το οποίο θα μπορούσε να αιμοδοτηθεί η ελληνική οικονομία. Τι κάνετε για να επαναπατρισθούν αυτά τα χρήματα;». Η απάντηση ήταν αποκαλυπτική. Είπε ο κ. Παπαδήμος: «Κατ' αρχάς να σας πω ότι δεν είναι μόνο 17 δισ. δολάρια οι καταθέσεις των Ελλήνων της Ελλάδας στο εξωτερικό. Από μία έρευνα που έκανα, ρωτώντας συναδέλφους μου διοικητές τραπεζών σε διάφορες χώρες, υπολογίζω ότι οι καταθέσεις είναι πάνω από 55 δισ. δολάρια. Και μιλούμε μόνο για καταθέσεις, όχι για επενδύσεις σε ακίνητα, σε μετοχές κ.τ.λ.».

Δεν μπορούσε, ούτε και τώρα μπορεί το ελληνικό κράτος να υπολογίσει το χρήμα που έφυγε και φεύγει από την Ελλάδα για να τοποθετηθεί στο εξωτερικό. Αλλά ούτε και μπόρεσε ούτε και μπορεί το ελληνικό κράτος να πετύχει τον επαναπατρισμό αυτών των κεφαλαίων για να χρηματοδοτηθεί η ανάπτυξη. Κατά την άποψή μου, δύο είναι οι κύριες αιτίες: α) Η αναξιοπιστία του κράτους, το οποίο συνεχώς αλλάζει την πολιτική του και δεν έχει σταθερούς κανόνες. Για παράδειγμα, ενώ δεν φορολογούσε τις καταθέσεις σε συνάλλαγμα, ξαφνικά άρχισε να τις φορολογεί, με αποτέλεσμα να ανακοπεί η προσέλκυσή τους. β) Η έλλειψη πατριωτισμού. Οπως έγραψε ο Οδυσσέας Ελύτης στην «Αναφορά στον Ανδρέα Εμπειρίκο», άλλοτε «οι μεγαλοαστοί αντί να παίζουν κουμ καν, δημιουργούσανε την Ελλάδα».

Εδώ και πολλά χρόνια οι μεγαλοαστοί, και όχι μόνο αυτοί, δεν παίζουν μόνο κουμ καν, αλλά και ληστεύουν με μύριους τρόπους τον τόπο και δεν πληρώνουν, γιατί «έχουν καβούρια στις τσέπες», όπως είπε πρόσφατα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας και κανενός δεν ίδρωσε το αυτί ούτε και φιλοτιμήθηκε να προσφέρει κάτι στο λογαριασμό για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους.

Το φαινόμενο της κοινωνικής κρίσης δεν είναι μεταπολιτευτικό. Πολύ πριν από την τρόικα, που δυσφορούμε γιατί ξετίναξε το σαθρό μας σύστημα, τις ίδιες περίπου διαπιστώσεις έκανε μετά τον πόλεμο και ο Πολ Α. Πόρτερ, επικεφαλής της Αμερικανικής Οικονομικής Αποστολής, που ήρθε στην Ελλάδα το 1947, για να μελετήσει την οικονομική της κατάσταση και να εισηγηθεί βοήθεια για την ανόρθωσή της.

Σε άρθρο του με τίτλο «Ζητείται: ένα θαύμα στην Ελλάδα» (Collier's, 20 Σεπτεμβρίου 1947) γράφει: «Πίσω από την κυβέρνηση υπάρχει μία μικρή εμπορική και τραπεζική κλίκα (...). Αυτή η κλίκα είναι αποφασισμένη πάνω απ' όλα, να προστατεύσει τα οικονομικά της προνόμια όποιο κι αν είναι το κόστος σε ό,τι αφορά την οικονομική υγεία της χώρας. Τα μέλη της θέλουν να διατηρηθεί ένα φορολογικό σύστημα, που είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα τους. Αντιτίθενται στους συναλλαγματικούς ελέγχους, διότι αυτοί ενδέχεται να τους εμποδίσουν να μεταφέρουν τα κέρδη τους σε τράπεζες στο Κάιρο ή στην Αργεντινή. Δεν διανοούνται καν να επενδύσουν αυτά τα κέρδη με στόχο την ανάκαμψη της χώρας τους».

Χρήμα πάντοτε υπήρχε, αλλά χάθηκαν ο πατριωτισμός και το φιλότιμο.
vicnet@enet.gr
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011

Ένα τραγούδι για τους 300 μετανάστες απεργούς πείνας από τους "Υπεραστικούς"

http://www.youtube.com/watch?v=Jx3cyo31zAs

«Νερό κι αλάτι»

«…Για τους δικούς σου, από την ώρα που φεύγεις μετανάστης είσαι ήδη σαν νεκρός, στρώνουν κάθε βράδυ τραπέζι κι εσύ λείπεις. Τους είπα να με κλάψουν 40 μέρες, κι αυτό ήταν. Κι εμείς αν πεθάνουμε, θα κοιμόμαστε για πάντα ήσυχοι. Όμως, αυτοί που δε μας δίνουν μια σφραγίδα δε θα κοιμούνται ήσυχοι ποτέ. Θέλω να πω και μια κουβέντα στους Έλληνες φίλους που έκανα: μπήκατε στην καρδιά μου. Ζήσαμε ευτυχισμένοι. Και σε όλους αυτούς που μας φέρθηκαν άσχημα, μας έφαγαν λεφτά: σας τα χαρίζω, σαν να μην έχει γίνει τίποτα. Αντίο σας».

Χασάν.

Ένας από τους 300 εργάτες μετανάστες απεργούς πείνας.


Σαράντα μέρες κλάψε με πατέρα,
ρημάξανε τον τόπο μας, θα φύγω.
Ανθρώπινη ζωή θα πάω να χτίσω,
τους φράχτες και τις νάρκες θ’ αψηφήσω.
Στη φτώχεια που γεννήθηκα η ανάγκη με παιδεύει.
Αδιέξοδες οι μέρες μου κι οι νύχτες μου συντρίμμια.

Δουλέμποροι σταθήκανε μπροστά μου,
σε μαύρα σαπιοκάραβα με ρίξαν.
Με φόρτωμα της γης τους κολασμένους
στα άγρια τα πελάγη ξανοιχτήκαν.
Στο κύμα που λυσσομανά η ανάσα μας κομμένη,
να κρέμεται απ’ το βλέμμα μας μια τόση δα ελπίδα.

Σε τούτα εδώ τα χώματα που ήρθα,
στ’ αμπέλια, στις ελιές, μέσα στους κάμπους
αβγάτιζα το βιος του αφεντικού μου,
φωνή δεν είχα, μαύρη η δουλειά μου.
Κλεισμένος σ’ εργοτάξια, θαμμένος σε υπόγεια,
να τρέφονται απ’ τη σάρκα μου αχόρταγα θηρία.


Νερό κι αλάτι, 300 βράχοι
και λίγοι κόκκοι ζάχαρης, πριν με μετρήσει η ζυγαριά να αργοσβήνω, πολεμώντας.


Ο ιδρώτας μου κυλούσε μες στις πόλεις,
σε δρόμους, εργοστάσια, ναυπηγεία.
Τα χέρια μου πληγιάζαν στους χειμώνες
που μάτωνα για ξένα μεγαλεία.
Και στήριγμα στους γέροντες που απόβλητοι σωπαίναν.
Στο άδειο προσκεφάλι τους μια στάλα από φροντίδα.

Αυτοί που νόμιμα μ’ απομυζούσαν
λαθραία ονομάσαν τη ζωή μου,
να ιδρώνω, να κοπιάζω, να παράγω,
μα δίκιο να μη βρίσκω στο κελί μου.
Και τρέμω τα τσιράκια τους που με παραφυλάνε.
Γυρεύω τα αδέρφια μου, τους ντόπιους τους εργάτες.

Νερό κι αλάτι, 300 βράχοι
και λίγοι κόκκοι ζάχαρης, πριν με μετρήσει η ζυγαριά να αργοσβήνω, πολεμώντας.


Ο θάνατος πια δε θα με τρομάξει,
πεθαίνω τώρα πλάι σε συντρόφους.
Πατρίδα μου είναι η σφιχτή γροθιά μου
κι ο αγώνας για της τάξης μου τα δίκια.
Ζωή να χτίσω πάλεψα κι αυτοί με πολεμάνε.
Αυτοί που όλο το μόχθο μας δικό τους τον κρατάνε.

Νερό κι αλάτι, 300 βράχοι
και λίγοι κόκκοι ζάχαρης, πριν με μετρήσει η ζυγαριά να αργοσβήνω, πολεμώντας.

Αντίο σας.

Αμπντούλ, Νορντίν, Αχμέντ, Εργάτη μετανάστη
Χαμίντ, Χασάν. αδερφέ μου.



ΥΠΕΡΑΣΤΙΚΟΙ
24/2/2011
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Μικρή ανεμογεννήτρια με τη μορφή δέντρου

Μικρή ανεμογεννήτρια με τη μορφή δέντρου τοποθετείται σε αστικές περιοχές, αξιοποιεί κάθε είδους άνεμο, ακόμη και το ωστικό κύμα που παράγεται από την κίνηση των αυτοκινήτων, παράγοντας ηλεκτρική ενέργεια. Ευρεσιτεχνία, του Γιαννιώτη επιχειρηματία Λ. Κόντου, το «ενεργειακό δέντρο» υπόσχεται «κατάργηση» της ΔΕΗ σε κατοικίες, επιχειρήσεις και δημόσια κτίρια, απόσβεση κόστους αγοράς σε τρία χρόνια και κέρδη από την πώληση του επιπλέον ρεύματος στη συνέχεια.

Με ύψος που ξεκινάει από τα τρία μέτρα και όψη που [...]προσομοιάζει σε δέντρο, ώστε να μην προκαλεί αισθητική όχληση, η συγκεκριμένη ανεμογεννήτρια περιστρέφεται σε άξονα κάθετο προς το έδαφος, σε αντίθεση με τις περιστροφές των αιολικών γεννητριών που περιστρέφονται σε οριζόντιο άξονα. Αυτό της δίνει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί ανέμους οποιασδήποτε κατεύθυνσης, στροβιλισμούς, ανερχόμενα και κατερχόμενα ρεύματα, ακόμα και αυτά που δημιουργούνται από την κυκλοφορία των αυτοκινήτων στον δρόμο.

Το μοντέλο που εγκαταστάθηκε πριν από λίγες μέρες στην κεντρική πλατεία έξω από τη Νομαρχία Ιωαννίνων οφείλει την κίνησή του κυρίως στην κυκλοφορία των οχημάτων. «Η κίνηση των αυτοκινήτων δημιουργεί υποπίεση, προκαλώντας έτσι την κίνηση αερίων μαζών που έρχονται να εξισορροπήσουν την υποπίεση αυτή. Με άλλα λόγια, το ωστικό κύμα που παράγεται από την κίνηση των αυτοκινήτων, σε συνδυασμό με τον υπάρχοντα άνεμο, περιστρέφουν την ανεμογεννήτρια, η οποία, χάρη στο σχήμα κατασκευής της, εργάζεται με ανέμους από διαφορετικές κατευθύνσεις και με διαφορετικές ταχύτητες», εξηγεί ο εφευρέτης.

Ιδιοκτήτης της εταιρείας ενεργειακών εφαρμογών Air-Sun με έδρα τα Ιωάννινα ο κ. Κόντος έχει διαθέσει ήδη περισσότερα από 500 «ενεργειακά δέντρα» στην Ελλάδα και σε χώρες των Βαλκανίων. Η εγκατάσταση μιας μικρής ανεμογεννήτριας στη στέγη μονοκατοικίας, αυτόνομα ή σε συνδυασμό με φωτοβολταϊκά πάνελ, μπορεί να υπερκαλύψει τις ενεργειακές ανάγκες του νοικοκυριού και οι ιδιοκτήτες να πωλούν το περίσσευμα στη ΔΕΗ, ενώ μια συστοιχία «δέντρων» σε μια πόλη μπορεί να εξασφαλίσει το ρεύμα για τον δημόσιο φωτισμό της. «Το κόστος αγοράς και εγκατάστασης ξεκινά από τα 10.000 ευρώ, που μπορεί να αποσβεστεί σε 3 χρόνια και να αποφέρει ένα επιπλέον εισόδημα για άλλα 22 χρόνια, αφού ο μέσος όρος ζωής είναι τα 25 χρόνια», υπογράμμισε.

Το άρθρο των ΒΑΣΙΛΗ ΙΓΝΑΤΙΑΔΗ και ΣΟΦΙΑΣ ΓΙΑΜΑ δημοσιεύτηκε στο Έθνος
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Τρίτη 1 Μαρτίου 2011

Νέες συντεταγμένες ανάπτυξης στο Κιλκίς:
Ένα θετικό παράδειγμα προς μίμηση

(ανταπόκριση ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ)
Οι μηχανές και οι ιδέες αξίζουν όταν παίρνουν μπρος Και στο Κιλκίς την Παρασκευή και το Σάββατο, 25 & 26 Φεβ 2011, το Επιμελητήριο Κιλκίς «έβαλε μπρος» την μηχανή της ανάπτυξης του Κιλκίς με ορίζοντα το 2020 υπάρχει ούριος άνεμος αν δεν ξέρεις που θέλεις να πας. Και στο Κιλκίς οι κάτοικοι συμμετείχαν στο να μπουν οι νέες συντεταγμένες ανάπτυξης για όλη την κοινωνία.

Δεν ήταν ένα ευκαιριακό συνέδριο, αλλά[..] μια ελπιδοφόρα πλατφόρμα συνάντησης, ενημέρωσης, συζήτησης και ανταλλαγής στοιχείων, θέσεων και πιθανών στρατηγικών για την ανάπτυξη του Κιλκίς με ορίζοντα το 2020. Είχε προηγηθεί εντατική προεργασία, με επιστημονική στήριξη, στα πλαίσια της οποίας έγιναν θεματικά εργαστήρια με φορείς αλλά και κάθε ειδικό ή επιθυμούντα να συνεισφέρει. Στο διήμερο Αναπτυξιακό Συνέδριο, δίπλα στο Δημαρχείο, στο Συνεδριακό Κέντρο Κιλκίς (που έγινε με χρηματοδότηση του προγράμματος LEADER), έγινε η παρουσίαση όλων των Ομάδων Εργασίας, και της κινητοποίησης που επιτεύχθηκε με διαγωνισμούς ζωγραφικής και έκθεσης στα παιδιά των σχολείων του Κιλκίς.

Το συνέδριο εξελίχθηκε σε 5 θεματικές, με προσκεκλημένους εισηγητές από τους ειδικούς χώρους επιστήμης και ζωής. Οι θεματικές (με τους συντονιστές) ήταν:
1. Παιδεία-Δια Βίου Μάθηση-Απασχόληση (Κ. Πορτοκάλης)
2. Βιώσιμη τοπική & περιφερειακή ανάπτυξη (Π. Κωνσταντινίδης)
3. Υποδομές-Ενέργεια-Περιβάλλον (Μ. Καλογερίδου)
4. Ανάπτυξη της υπαίθρου-Τουρισμός-Πολιτισμός (Π. Κωνσταντινίδης)
5. Επιχειρηματικότητα-Έρευνα-Καινοτομία (Σ. Μαντζανάκης)

Το Αναπτυξιακό Συνέδριο τελείωσε αργά το βράδυ του Σαββάτου (23.30) εντυπωσιάζοντας όλους για την μαζική συμμετοχή και την προσήλωση με την οποία συμμετείχαν όλοι εναλλασσόμενοι, ανάλογα με την θεματική, καταλαμβάνοντας συνεχώς τις 250 διαθέσιμες θέσεις του Συνεδριακού Κέντρου Κιλκίς.

Το Αναπτυξιακό Συνέδριο σχεδιάσθηκε ως ένα ενδιάμεσο βήμα από την ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΙΛΚΙΣ 2020. Η Πρωτοβουλία Κιλκίς 2020 στοχεύει στην από κοινού προσπάθεια φορέων & πολιτών να διαμορφώσουν το μέλλον της περιοχής βασισμένοι στην παγκοσμίως αποδεκτή μεθοδολογία των «Σεναρίων», με την άμεση διοχέτευση των αποτελεσμάτων σε φορείς, οργανισμούς, επιχειρήσεις και άλλους ενδιαφερόμενους, ώστε να προωθηθεί η αειφόρος ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής του Κιλκίς. Μέλη της Πρωτοβουλίας είναι μια ομάδα ενεργών πολιτών, μη κομματικών, που ο βασικός τους σκοπός είναι η ανάπτυξη του τόπου που γεννήθηκαν και ζουν αυτοί, οι πρόγονοι και οι απόγονοι τους, και υποστηρίζονται από το Επιμελητήριο Κιλκίς και το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης.

Το Αναπτυξιακό Συνέδριο έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς χορηγούς (περίπου 16) να εκφράσουν την υποστήριξή τους στο συνέδριο, στην επικοινωνία ή στους μαθητικούς διαγωνισμούς, ενώ την επιστημονική επιμέλεια είχε η εταιρία EMETRIS και το MILLENNIUM PROJECT.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η σύμπτωση των απόψεων όλων ότι ο αγροτικός τομέας είναι πολύ σημαντικός για το μέλλον της περιοχής και η θεματική «Ανάπτυξη Υπαίθρου-Τουρισμός-Πολιτισμός συγκέντρωσε το έντονο ενδιαφέρον όλων των συμμετεχόντων και των εισηγητών. Οι εισηγητές της θεματικής ήταν: ο κ. Φλωρίδης Γεώργιος (Βουλευτής, π. Υπουργός), ο κ. Κιλτίδης Κων/νος (Βουλευτής, π. Υπουργός), ο κ. Τσιτουρίδης Σάββας (Π. Βουλευτής & Υπουργός), ο κ. Μιχαηλίδης Δημήτρης (δημοσιογράφος, συνεργάτης ΑΓΡΟΡΑΜΑ & ΠΕΝΑ), κα Τσιριγώτη Φωτεινή (Υπάλληλος ΕΥ ΠΑΑ) και ο κ. Πασσαλίδης Παύλος (Γ.Δ. ΑΝΚΙ ΑΕ)

Ανάμεσα στα σημαντικά που ακουστήκαν στο Αναπτυξιακό Συνέδριο ΚΙΛΚΙΣ 2020 ήταν:
Αν η ανάπτυξη μπορεί να προέλθει κυρίως από την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων μιας περιοχής τότε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας βρίσκονται στην ΠΑΡΑΓΩΓΗ ποιοτικών πιστοποιημένων φημισμένων αγροτικών προϊόντων, στην παροχή τουριστικών ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ποιότητας και στην ναυτιλία. Ακόμα, η Ελλάδα, έχει έναν από τους πιο μακροχρόνιους παγκοσμίως γνωστούς και ιστορικούς πολιτισμούς πάνω στον πλανήτη. Ειδικότερα το Κιλκίς έχει τα δύο πρώτα (αγροτική ΠΑΡΑΓΩΓΗ & τουριστικές ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ) και επιπλέον πολύ καλή στρατηγικά γεωγραφική θέση στις μεταφορές. Και ως σταρυροδρόμι οδών και πολιτισμών έχει μεγάλη ιστορία στρατιωτικών μαχών με δυνατότητες «στρατιωτικού» τουρισμού.

Ο αγροτικός τομέας λένε ότι προσφέρει 3-4% στο ΑΕΠ και με τον πολλαπλασιαστή φτάνει περίπου στο 20-22% του ΑΕΠ. Ο τουρισμός λένε ότι προσφέρει περίπου 8% στο ΑΕΠ και φθάνει με τον πολλαπλασιαστή στο 16% του ΑΕΠ. Ο πολλαπλασιαστής απασχόλησης στον αγροτικό τομέα ακούστηκε ότι είναι 4,7 (στα καπνά) ή και περισσότερο, και στον τουρισμό είναι περίπου 1,5. Αν συνδυασθούν αυτοί οι δύο τομείς και προστεθεί και η τοπική ταυτότητα (πολιτισμός), τότε το κύριο ενδιαφέρον, και μάλιστα πολλαπλασιαστικά, για την τοπική ανάπτυξη του Κιλκίς πρέπει να είναι ο αγροτοδιατροφικός τομέας και ο ειδικός τουρισμός.

Όλα αυτά με αξιοποίηση της γεωγραφικής θέσης (δημοπρατήριο, διαμετακομιστικό κέντρο κλπ) και της φύσης (αρωματικά, έρευνα κλπ)

Τα αγροτοδιατροφικά προϊόντα, σύμφωνα με ανακοινώσεις του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων, φθάνουν στο ράφι (τιμή καταναλωτή) 5-8 φορές την τιμή παραγωγού. (Η ΠΑΣΕΓΕΣ το φθάνει στο 1500%). Ταυτόχρονα αυτή η προστιθέμενη αξία 400-1400% της αξίας της πρωτογενούς παραγωγής, όταν μένει στην περιοχή, δημιουργεί συνθήκες τοπικής ενδογενούς ανάπτυξης και τροφοδοτεί μια Τοπική Εφοδιαστική Αλυσίδα. Μια Τοπική Εφοδιαστική Αλυσίδα υποκινεί την λειτουργία μικρών νέων βιοτεχνιών ή συνεταιρισμών ή εργαστηρίων παραγωγής τοπικών εδεσμάτων ή/και τεχνημάτων, και τονώνει την απασχόληση, ενώ ενδυναμώνει τις χρηματορροές προς την τοπική αυτοδιοίκηση και πολλαπλασιάζει το ενδιάμεσο και το τελικό εισόδημα των κατοίκων της περιοχής Κιλκίς.

Ο αγροτικός τομέας παράγει αξίες, όταν στους άλλους τομείς δημιουργούνται οι υπεραξίες. Ο πλούτος παράγεται στον πρωτογενή τομέα, απλά οι πλούσιοι βρίσκονται στον δευτερογενή και τριτογενή τομέα. Ο αγροτικός τομέας παράγει ΚΑΤΙ από το ΤΙΠΟΤΕ (οικονομικά). Οι Αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν τη γεωργία βασική πηγή πλούτου, μητέρα και τροφοδότη όλων των τεχνών. Πέρα από τα υλικά αγαθά πρόσφερε σωματική υγεία και εμφυσούσε στην ψυχή όσων την ασκούσαν το αίσθημα της δικαιοσύνης, γενναιότητα, υπομονή και επιμονή.

Η παραγωγή ποιοτικών φημισμένων πιστοποιημένων αγροτικών προϊόντων διατροφής ή ακόμα και ειδικών ενδημικών καλλιεργειών για ειδικές ομάδες πληθυσμού, μεταποιημένων με παραδοσιακές συνταγές, όταν ενσωματώνεται στις τουριστικές υπηρεσίες, δημιουργεί επαρκή διαφοροποίηση στο τελικό τουριστικό προϊόν, που δημιουργεί τοπική ανάπτυξη. Διότι ανάπτυξη δημιουργείται όταν εισρέουν χρήματα, όχι όταν ανακυκλώνονται οι υπηρεσίες. Το κύριο πρόβλημα είναι η συστηματική απαξίωση του αγροτικού κόσμου, των αξιών και του τρόπου ζωής του, του πολιτισμού του, με ταυτόχρονη σχεδόν «θεοποίηση» των εκχρηματισμένων αξιών, με αποτέλεσμα την μη επαρκή προσέλκυση Νέων Αγροτών στην παραγωγή αγροδιατροφικών αγαθών.

Ο τομέας που μπορεί να μας βγάλει ταχύτερα από την κρίση στην Ελλάδα, είναι ο αγροδιατροφικός τομέας , όπως είπε ο Κύριος Πρόεδρος της Δημοκρατίας στις 9-3-2010 στους Νέους Αγρότες της Πανελλήνιας Ένωσης Νέων Αγροτών. Και αυτό απαιτεί σε τοπικό τουλάχιστον επίπεδο την συγκρότηση αποκλειστικά αγροτικών συνδικαλιστικών δομών και την ανασυγκρότηση του Αγροτικού Συνεταιριστικού κινήματος με αποκλειστικά αγρότες (όχι υβριδικά συστήματα).

Οι Αγρότες, δεν είναι εργάτες γης, αλλά σύγχρονοι παραγωγοί εργαζόμενοι και οι ίδιοι στις εκμεταλλεύσεις τους, με γνώσεις και πολλούς επιχειρηματικούς κινδύνους (καιρός, κλιματική αλλαγή, χρηματιστήριο αγαθών, κόστος, καινοτόμες εκτροφές ή καλλιέργειες κλπ) και θα έπρεπε να καλύπτονται από Επιμελητήριο (το Τοπικό ή ένα Νέο Αγροτικό Επιμελητήριο), και να υπάρχει ένα think tank (μια υποστηρικτική δομή), ενώ επιβάλλεται τοπική συνεργασία με την δομή ενός Τοπικού Συμφώνου Ποιότητας.
Ο π. Χριστόδουλος, που παρακολούθησε όλες τις εργασίες και εισηγήσεις έκανε την σύνοψη μετά την συζήτηση, στην ουσία όχι κλείνοντας, αλλά ανοίγοντας μια νέα περίοδο αυτοοργάνωσης της περιοχής του Κιλκίς για μια νέα πορεία, για της συντεταγμένες της οποίας έδωσαν στοιχεία όλοι οι συμμετέχοντες και που με την στήριξη του Επιμελητηρίου Κιλκίς δημιουργούν νέες προοπτικές.

Το Αναπτυξιακό Συνέδριο ΚΙΛΚΙΣ 2020 έκλεισε στις 23.30 το βράδυ του αποκριάτικου Σαββάτου, 26-2-2011 με την διακήρυξη της πίστης όλων στο Κιλκίς 2020 και την αναγγελία του Συνεδρίου ΚΙΛΚΙΣ 2020 στις 20 Φεβ 2020 μαζί με την παράδοση του πρώτου βραβείου του Μαθητικού Διαγωνισμού Έκθεσης στα Λύκεια του Κιλκίς στην μαθήτρια Φωτεινή Σάπκα της Γ΄Λυκείου Κιλκίς.

Στοιχεία για τις πάρα πολύ ενδιαφέρουσες εισηγήσεις, που δόθηκαν σε USB, υπάρχουν στον ιστότοπο www.kilkis2020.gr και βέβαια στο Επιμελητήριο Κιλκίς.

Στις 13 Μαΐου 2011, στην ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ του Δήμου Αθηναίων η Πανελλήνια Ένωση Νέων Αγροτών οργανώνει ημερίδα ανταλλαγής εμπειριών με θέμα «Αγροτική Επιχειρηματικότητα & Αγροτουρισμός», και ως συμβολή στο 2020, ενώ το 18ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νέων Αγροτών, που θα γίνει εφέτος στην Χίο (9-11/9/2011), έχει ως κεντρικό θέμα την «Πολυαπασχόληση» στον αγροτικό τομέα, που πολλά θα μπορούσε να αντλήσει από το ΚΙΛΚΙΣ 2020.

(φωτό Θανάσης Τσιτάκης, tsitakisphoto@hotmail.com)
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...