Μεροκάματα για αγροτικές δουλειές στην Πιερία

Μεροκάματα για αγροτικές δουλειές προσφέρονται από χθες σε ανέργους της Πιερίας, στο πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ των αγροτών της περιοχής και της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Πιερίας, που έχει δημιουργήσει στην ιστοσελίδα της ένα ιδιόμορφο γραφείο ευρέσεως προσωρινής εργασίας. Η αρχή έγινε ήδη, με την πρώτη προσφορά 45 μεροκάματων για συγκομιδή ακτινιδίων, ενώ στις αμέσως επόμενες ημέρες θα ανακοινωθούν άλλα 180, για μάζεμα ελιών!
Πρόκειται για 8ωρη εργασία, 25 € και πρόσθετη αμοιβή 3 €/ώρα για τυχόν εργασία πέραν του οκταώρου. Όλες οι προσφορές μεροκάματων αναρτώνται στην http://www.otoposmou.gr , όπου οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να βρουν στοιχεία επικοινωνίας με τους παραγωγούς. Όσοι αγρότες θέλουν να προσφέρουν εργασία να απευθύνονται στο info@otoposmou.com. Οι ενδιαφερόμενοι για εργασία θα καλούν οι ίδιοι τους αγρότες και όχι την Ομάδα. Τα «Μεροκάματα» στην ιστοσελίδα είναι μόνο πίνακας ανακοινώσεων. ΑΠΕ, 18/10/2012 διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

ΑΤΟΜΙΚΟΝ ΕΠΙΣΙΤΙΣΤΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ ΜΑΙΟΥ - ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1953

Εξήντα χρόνια πίσω, αμέσως μετά τον εμφύλιο πόλεμο. Η Ελλάδα σε μια δύσκολη προσπάθεια ανασυγκρότησης, με νικητές και ηττημένους. Οι νικητές που ανακήρυξαν τον χαφιεδισμό και την αστυνομοκρατία σε επίδειξη ισχύος και οι ηττημένοι άλλοι στα ξερονήσια και στις φυλακές και άλλοι μετανάστες στη Γερμανία, την Αμερική, τον Καναδά και την Αυστραλία. Στς πόλεις τα τρόφιμα με το ΔΕΛΤΙΟ... Ας ευχηθούμε να μην χρειαστεί και στις μέρες μας

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Παραδείγματα αγροτικής επιχειρηματικότητας

Του δημοσιογράφου
Θανάση Τσίγγανα

Για την Ισπανική αντιπροσωπεία που επισκέφθηκε αρχές του μήνα την Μακεδονική πόλη δεν υπήρξε κανένα δίλημμα αν μπορούν τα Γρεβενά ,ένας από τους πιο μικρούς κι απ τους πιο φτωχούς νομούς της Ελλάδας να γίνει το...πρότυπό τους.

Οι τρεις δήμαρχοι από την Ένωση Δήμων της Valle del Guadiato ,οι υπεύθυνοι του Οργανισμού Απασχόλησης της Ανδαλουσίας κι εκπρόσωποι φορέων που βρέθηκαν για δεύτερη φορά μέσα σ ένα χρόνο στα Γρεβενά, δεν αρκέστηκαν μόνο στα εκλεκτά εδέσματα της πόλης των μανιταριών και στα φίνα τυροκομικά της, αλλά κατά την διάρκεια της παραμονής τους "αντέγραψαν" επιτυχημένα παραδείγματα δράσεων μέσα από έργα που έχει υλοποιήσει η Αναπτυξιακή Γρεβενών (ΑνΓρε) για να μεταφέρουν στην πατρίδα τους Γρεβενιώτικη τεχνογνωσία και να την εφαρμόσουν ανάλογα.

Η επίσκεψη της Ισπανικής Αντιπροσωπεία απέδειξε ότι το mentoring της ΑνΓρε για τα προγράμματα όπως αυτό της "Αγροτικής Επιχειρηματικότητας στην Πίνδο" μπορεί να μην έχει σπάσει τα σύνορα της Θεσσαλίας και της Δυτικής Μακεδονίας αλλά έχει καταφέρει να φτάσει στην άλλη πλευρά της Μεσογείου και να προκαλέσει το ενδιαφέρον της Ανδαλουσιάνικης περιοχής που έχει πολλά κοινά γεωγραφικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά με των Γρεβενών.

Οι Ισπανοί ανακάλυψαν την σοβαρή δουλειά της ΑνΓρε για την αγροτική επιχειρηματικότητα μέσα από το διαδίκτυο κι αφού το συγκεκριμένο πρόγραμμα που υλοποίησε τη ΑνΓρε είχε σχεδόν ολοκληρωθεί ως προς την επίτευξη των βασικών στόχων του.

"Το πρόγραμμα για την Αγροτική Επιχειρηματικότητα στην Πίνδο της Κοινοτικής Πρωτοβουλίας Equal ξεκίνησε το 2007" εξήγησε η υπεύθυνη διακρατικών προγραμμάτων της εταιρείας κα Χρυσούλα Κριθαριώτη. Απευθύνθηκε κατά βάση σε όλους εκείνους που δραστηριοποιούνται στον αγροτοκτηνοτροφικό τομέα δίνοντας έμφαση στον τομέα των βιολογικών προϊόντων παρέχοντας ενημερωτική υποστήριξη και μεταφορά τεχνογνωσίας επιλύοντας προβλήματα που ανέκυψαν στην επιχειρηματική δραστηριότητα τους>>.

Στα Γρεβενά τα τελευταία χρόνια δεκάδες, νέοι σε ηλικία κυρίως ,έχουν στραφεί στην καλλιέργεια βιολογικών προϊόντων λόγω και της ύπαρξης μικρού γεωργικού κλήρου που την ευνοεί. Ο Δήμος Γρεβενών όπως σημειώνει μάλιστα ο δήμαρχος κ Δ.Κουπτσίδης βρίσκεται στην πρώτη θέση παραγωγής βιολογικών προϊόντων με ποσοστό 14% όταν ο μέσος πανελλαδικός όρος είναι 4,5%. Έχει παρατηρηθεί επίσης ότι ένα σημαντικό ποσοστό νέων κτηνοτρόφων ενδιαφέρονται για την παραγωγή βιολογικών τυριών και κρεάτων για την ξεχωριστή ποιότητα των οποίων φημίζεται άλλωστε η περιοχή.

"Στην Ελλάδα θεωρούμε ότι αυτοί που παράγουν -μεταποιούν- προωθούν-διακινούν προϊόντα κατά ένα μαγικό τρόπο συνδέονται εύκολα μεταξύ τους. Όμως αυτό δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα κι αυτός υπήρξε ο δικός μας ρόλος" ανέφερε η κα Κριθαριώτη.

Η ΑνΓρε δημιούργησε το καινοτόμο εργαλείο καθοδήγησης για την ενημέρωση, την επίλυση ζητημάτων πιστοποίησης των προϊόντων την προβολή ,την μεταποίησή τους , δικτύωσε τους καλλιεργητές, προσκάλεσε στην περιοχή ειδικούς του ΑΠΘ με γνώση κι εμπειρία στις βιοκαλλιέργειες και στην παραγωγή βιολογικών γαλακτοκομικών προϊόντων. Εκατόν τριάντα νέοι βιο-αγροτοκτηνοτρόφοι των Γρεβενών βρήκαν το δρόμο τους και συγκρότησαν ενώσεις για την προώθηση της παραγωγής τους. Αγρόκτημα της Καλαμπάκας που στήθηκε μέσα στο πρόγραμμα και παράγει υψηλής ποιότητας βιολογικά προϊόντα και επιχείρηση παραγωγής βιολογικών γαλακτοκομικών στα Γρεβενά που χρησιμοποιεί επίσης Γαλλική κι Ισπανική τεχνογνωσία και κινείται πια και εξαγωγικά, είναι τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα των επιχειρηματικών δράσεων που υποστηρίχθηκαν.Αυτά τα δύο απορροφούν σήμερα και μεγάλο μέρος της παραγωγής των βιοκαλλιεργητών των δυο περιοχών.

"Και η δημιουργία του Αγροτικού Συνεταιρισμού Βιοκαλλιεργητών νομού Τρικάλων ξεπήδησε μέσα από το mentoring της ΑνΓρε και του ΚΕΝΑΚΑΠ-Αναπτυξιακής Τρικάλων" ανέφερε από την Καλαμπάκα ο εκπρόσωπός της κ Βάιος Κουτής.Το αναπτυξιακό εργαλείο έφερε επίσης σε επαφή είκοσι νέους βιοκαλλιεργητές των Τρικάλων με 25 βιο-ξενοδοχεία του ορεινού όγκου (Περτούλι-Ελάτη κτλ)που όσο κι αν φαίνεται παράξενο αν και στον ίδιο νομό "δεν γνωρίζονταν".

Όλο αυτό το πλέγμα πρακτικής εφαρμογής ,το mentoring, το κενό απασχόλησης που καλύφθηκε κέντρισαν το ενδιαφέρον τον Ισπανών που επισκέφθηκαν πρώτη φορά τα Γρεβενά τον Μάρτιο του 2011 και ξεκίνησαν συνεργασία με την ΑνΓρε με αμφίδρομα οφέλη.Οι Ισπανοί πρόσφεραν την δική τους εμπειρία σε ανάλογα προγράμματα που αφορούν ευαίσθητες κοινωνικές ς ομάδες αλλά και την ευκαιρία στην Αναπτυξιακή των Γρεβενών να ενταχθεί στο έργο European New Jobs του οποίου επικεφαλής είναι η Κοινοπολιτεία Δήμων της Valle del Gautiato της Ανδαλουσίας και συμμετέχει η Harz-AG από την Γερμανία.

Σύμφωνα με πληροφορίες αντιπροσωπεία από τα Γρεβενά πρόκειται να επισκεφθεί το προσεχές διάστημα την Valle del Guadiato("ας το κάνουμε όπως η Ανδαλουσία?") και ο συμβολισμός για τις δύο χώρες του ευρωπαϊκού νότου που πλήττονται ιδιαίτερα από υψηλά ποσοστά ανεργίας είναι εμφανής. διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

http://www.agrotes.net/

http://www.agrotes.net/ διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Η Κοινωνική Διδασκαλία στους Αγίους Αναργύρους

1η Οκτώβρη η πιθανή ημερομηνία έναρξης της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ. (του Μανώλη Πούλιου)

27 είναι οι εθελοντές καθηγητές, από 10 που ήταν πέρυσι, που θα διδάξουν εθελοντικά στα τρία, αντί για ένα που είχαμε Κοινωνικά Φροντιστήρια. Τους ευχαριστούμε όλους από καρδιάς. Ελπίζουμε ότι θα αυξηθεί λίγο ακόμα ο αριθμός αφού περιμένουμε ακόμη κάποιες πιθανές συμμετοχές.

Από σήμερα άρχισε να μοιράζεται στους μαθητές και θα ολοκληρωθεί αύριο Πέμπτη, η αίτηση συμμετοχής στα μαθήματα.

Οι γονείς, που τα παιδιά τους θα παρακολουθήσουν τα μαθήματα, θα συμμετέχουν στο Εναλλακτικό Δίκτυο Αλληλεγγύης. Θα συζητούν και θα αποφασίζουν με ποιο τρόπο θα ανταποδώσουν την υπηρεσία που δέχονται, στο σχολείο και στην κοινωνία.
Γιατί η αλληλεγγύη δεν είναι ελεημοσύνη.
Γιατί δεν περιμένουμε τη λύση από τους άλλους .
Γιατί γινόμαστε οι ίδιοι μέρος της λύσης. διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Αγροτικό Παντοπωλείο Καλαμαριάς

Το αγροτικό παντοπωλείο Καλαμαριάς είναι στην πραγματικότητα ένα δίκτυο που φέρνει κοντά, σε μία σχέση συνεργασίας και αλληλεγγύης αγρότες και καταναλωτές. Στόχος της πρωτοβουλίας είναι η κάλυψη των αναγκών των καταναλωτών με ντόπια, ποιοτικά και φθηνά προϊόντα και η στήριξη της ελληνικής αγροτικής παραγωγής με την εξασφάλιση δίκαιων τιμών για τους παραγωγούς και τον αποκλεισμό κάθε μεσάζοντα.

Πως λειτουργεί το παντοπωλείο
http://agropankalamarias.blogspot.gr/

Για τα νωπά προϊόντα (λαχανικά, φρούτα κλπ.)

Ο καταναλωτής που είναι μέλος του παντοπωλείου μπορεί να κάνει παραγγελίες για τα προϊόντα, μέσα από το blog αλλά και τηλεφωνικά. Οι παραγγελίες συγκεντρώνονται από τη συντονιστική ομάδα του παντοπωλείου η οποία διαβιβάζει τις παραγγελίες στους παραγωγούς. Οι καταναλωτές γνωρίζουν από την αγγελία που θα αναρτάται κάθε εβδομάδα στο blog, τις τιμές και τις ημέρες παράδοσης των προϊόντων. Είναι υποχρεωμένοι, αφού κάνουν παραγγελία, να παραλάβουν τα προϊόντα τη συγκεκριμένη μέρα και ώρες και να καταβάλουν στους παραγωγούς το αντίτιμο.

Για τα ξηρά προϊόντα (όσπρια, ρύζι, λάδι κλπ.)

Για τα προϊόντα αυτά οι παραγγελίες γίνονται μία φορά το μήνα. Την τιμή θα διαπραγματεύεται η συντονιστική ομάδα , θα είναι σταθερή και συμφωνημένη για το συγκεκριμένο διάστημα και θα αναρτάται στο blog. Στο χώρο του παντοπωλείου θα υπάρχουν διαθέσιμα για τους καταναλωτές τα στοιχεία κάθε παραγωγού και προϊόντος όπως ποικιλία, τόπος παραγωγής, τρόπος παραγωγής, κλπ.

Τι κερδίζουν οι καταναλωτές και οι παραγωγοί

Οι καταναλωτές προμηθεύονται ποιοτικά, ελληνικά προϊόντα σε τιμές χαμηλές , γνωρίζουν τους παραγωγούς και τις μεθόδους καλλιέργειας (τη λειτουργία του παντοπωλείου θα βοηθούν και γεωπόνοι, μέλη του), ελέγχουν και διαχειρίζονται οι ίδιοι όλες τις διαδικασίες εξασφαλίζοντας έτσι απόλυτη διαφάνεια.

Οι παραγωγοί γνωρίζουν εκ των προτέρων τις ποσότητες των προϊόντων τους που θα πουλήσουν, σε τιμές που είναι δίκαιες για αυτούς καθώς δε μεσολαβεί μεσάζοντας και πληρώνονται μετρητά.

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

«Αστική γεωργία: δημοτικοί και συλλογικοί λαχανόκηποι και ο ρόλος τους»

Ημερίδα
«Αστική γεωργία: δημοτικοί και συλλογικοί λαχανόκηποι και ο ρόλος τους»
στις 19 Σεπτεμβρίου

«Αστική γεωργία: δημοτικοί και συλλογικοί λαχανόκηποι και ο ρόλος τους» θα είναι ο τίτλος της ημερίδας που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 19 Σεπτεμβρίου και ώρα 18:00 στο ξενοδοχείο «Αστήρ» στην Πάτρα.

Την ημερίδα διοργανώνει το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος – Παράρτημα Πελοποννήσου και Δυτικής Στερεάς Ελλάδας.

Περισσότερες πληροφορίες στο τηλέφωνο: 2610/621346 διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ (όταν τα ωραία λόγια γίνονται πράξεις…)

Φτιάχνουμε για τα παιδιά σας
το ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΣ ΦΟΡΝΤΙΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ!!!

Μεγαλειώδες από τις ιδέες και τις αξίες που το δημιουργούν αλλά και από την ποιότητα των εθελοντών!

Τούτη τη στιγμή, τελευταία εβδομάδα του πιο Μαύρου Αυγουστου της ζωής μας, του πιο φοβισμένου και απελπισμένου... λίγες μέρες πριν αρχίσει η καινούργια σχολική χρονιά, ΠΟΥ ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΜΗΝ ΤΙΝΑΞΕΙ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΚΑΠΟΙΟΣ ΓΟΝΙΟΣ, που δεν θα μπορεί να εξηγήσει και να πείσει το παιδί του: ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΣΤΕΙΛΕΙ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ, ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΝΑ ΣΠΟΥΔΑΣΕΙ... ΤΟΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ... 16 άνθρωποι (παρά τα άπειρα προσωπικά και οικογενειακά μας ΒΑΣΑΝΑ...) ξεκινάμε αυτή την προσπάθεια για να δώσουμε πολλά μηνύματα στην ΠΟΛΗ μας: 

1. Δεν χρειάζεστε 400-500 ευρώ το μήνα για φροντιστήριο, ελάτε ΜΟΝΟ ένα πρωί να κάνετε ΑΙΤΗΣΗ._ Φτιάχνουμε για τα παιδιά σας το ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΣ ΦΟΡΝΤΙΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ!!! Μεγαλειώδες από τις ιδέες και τις αξίες που το δημιουργούν αλλά και από την ποιότητα των εθελοντών!

2. Οσοι είμαστε πτωχευμένοι, μην νοιώθουμε μόνοι. ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟΙ!!! ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΣΤΑΘΕΙ ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΔΙΠΛΑΝΟΣ ΜΑΣ! Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!!!

3. Ζούμε στο νομό της λαμογιάς αλλά μέσα στα σκουπίδια υπάρχουν διαμάντια! Και τα διαμάντια είναι πιο πολλά από τα σκοπίδια αρκεί να φυσήξουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ και τα σκουπίδια θα σκορπιστούν!

4. Οι 16 ξεκινάμε αλλά θέλουμε κι άλλους. Πιστεύουμε ότι μέρα με τη μέρα θα έρχονται. Ηδη από πέρσι είχε ξεκινήσει σχετικές συζητήσεις-ζυμώσεις η ΕΛΜΕ και αυτές βοηθάνε. Μην ξεχνάμε ότι και πέρσι εθελοντές καθηγητές έκαναν αθόρυβα ενισχυτική στα σχολεία τους! Εγώ συμμετέχω:
*Σαν ΕΝΕΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ, (ενοχλητικός για πολλούς
*σαν μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Γονέων και κηδεμόνων του Δ Λυκείου Πύργου που είμαι
*σαν πατέρας παιδιού της Γ Λυκείου ... για να προσφέρω ΔΩΡΕΑΝ όσα έδινα με ΑΜΟΙΒΗ μέχρι πριν 3-4 χρόνια σε ιδιωτικό φροντιστήριο που εργαζόμουν, ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΑΓΡΙΕΥΕΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΩΘΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ!

Στον αγώνα αυτό σας χρειαζόμαστε!!!!!!

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

ΑΕΙΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ (PERMACULTURE)

ΑΕΙΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ (PERMACULTURE) & ΚΑΙ Ο ΜΠΑΧΤΣΕΣ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ
από την Άννα Ιωαννίδου

[ Η 'Αννα Ιωαννίδου είναι ελληνίδα πρωην WWOOFer στην Αυστραλία, όπου τώρα ασχολείται εντατικά με τη αεικαλλιέργεια/περμακουλτούρα. Έχει αποφοιτήσει από το Permaculture Design Course σε συνδυασμό με το Design Flow (βασικές αρχές σχεδιασμού τοπίου) του Permaculture College Australia. Απώτερος σκοπός της, η ζωή και ή εργασία με την φύση και τον άνθρωπο μέσα από σεμινάρια εφαρμοσμένης αεικαλλιέργειας, εκπαιδευτικές δραστηριότητες στην φύση, συμβουλευτικές υπηρεσίες και σχεδιασμό κτημάτων. Έχει ιδρύσει το www.urbanpermaculture.gr ως μια πλατφόρμα ενημέρωσης και ανταλλαγής ιδεών αεικαλλιέργειας για τις δίκες μας κλιματικές συνθήκες. ]

Τι θα πει Permaculture (Περμακουλτούρα);
Προέλευση της λέξης & η μεταφορά της στην Ελληνική γλώσσα
Ο όρος Permaculture είναι μια σύνθετη λέξη με τρία σύνθετα:
Στα Ελληνικά δεν υπάρχει επίσημη μετάφραση αλλά γίνεται ταυτόχρονη χρήση των παρακάτω συνωνύμων:

Permaculture = Περμακουλτούρα
Μόνιμη Καλλιέργεια
Συνεχής Καλλιέργεια
Διαρκής Καλλιέργεια
Αειφόρος Καλλιέργεια
= Αεικαλλιέργεια
(Λυμπέρη 2011)

Ορισμός
«H αεικαλλιέργεια είναι μια οικολογική προσέγγιση σχεδιασμού και υποστήριξης:
ανθρώπινων καταυλισμών,
τρόπου ζωής,
παραγωγικών αγροτικών συστημάτων ,
τα οποία όλα έχουν την ποικιλία, την σταθερότητα και την ανθεκτικότητα των φυσικών οικοσυστημάτων.»
(Mollison 1998 & Bell 2011)

Ένα σύστημα αεικαλλιέργειας είναι ολιστικό και στοχεύει στην «αρμονική ενοποίηση του φυσικού τοπίου με τον άνθρωπο όπου η εξασφάλιση της τροφής, της ενέργειας, της κατοικίας, αλλά και των μη-υλικών αναγκών μας γίνεται με αειφόρες πρακτικές» (Bell 2011).

Η αεικαλλιέργεια δεν περιορίζεται μονάχα στην φυτική και ζωική γεωργία, αλλά επίσης περιλαμβάνει:
οργάνωση και ανάπτυξη της τοπικής κοινωνίας,
την χρήση κατάλληλων τεχνολογιών σε συνδυασμό με αειφορικές αλλαγές στον τρόπο ζωής,
την υιοθέτηση ιδεών και φιλοσοφιών οι οποίες νοιάζονται εξίσου για τον άνθρωπο και την γη, όπως είναι το κίνημα του τοπικισμού.

Λίγη Ιστορία

Η φράση «permanent agriculture» πρωτοαναφέρθηκε στον βιβλίο του Franklin Hiram King το 1911, όπου αναφερόταν στο είδος της γεωργίας που μπορεί να αυτοσυντηρείται στο διηνεκές (Wikipedia 15/11/11). Ο όρος Permaculture όμως δημιουργήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 70 από τον Αυστραλό πανεπιστημιακό καθηγητή βιολογίας BillMollison, ο οποίος μαζί με τον μαθητή του DavidHolmgren συγκέντρωσαν παρατηρήσεις από το ζωικό και φυτικό βασίλειο, υπάρχουσες παραδόσεις, φυτική και γεωργική τεχνογνωσία και τα συνέδεσαν με γνώσεις κοινωνιολογίας και φυσικών επιστημών. Έτσι προέθεσαν το «permanent culture» σχεδιάζοντας μια θετική λύση, ένα τρόπο ζωής βασισμένο στους νόμους της φύσης.

Έκτοτε, οι δύο συν-θεμελιωτές και εκατοντάδες άλλοι αξιόλογοι αεικαλλιεργητές έχουν καταφέρει να διαδώσουν την αεικαλλιέργεια σε παγκόσμιο επίπεδο μέσω πρακτικών σεμιναρίων, επίσημων πτυχίων και συγγραμμάτων, αλλά κυρίως μέσω πολλών επιτυχημένων εφαρμογών τόσο τοπικής όσο και διεθνούς εμβέλειας.

Οι αρχές της αεικαλλιέργειας

Η Βασική Δεοντολογία της αεικαλλιέργειας βασίζεται στις τρεις παρακάτω αρχές οι οποίες δεν έχουν κάποια σειρά προτεραιότητας:
Φροντίδα για τον Άνθρωπο,
Φροντίδα για την Γη,
Βάλε όρια στην κατανάλωση, την παραγωγή και κάνε αναδιανομή του πλεονάσματός σου (σπόροι, ρούχα, γνώση, εργασία, χρήμα, γη κλπ.).

Κατευθυντήριες Αρχές

Παρόλο που μέσα στα χρόνια οι αρχές της αεικαλλιέργειας έχουν ερμηνευτεί με διάφορους τρόπους μέσα από τα βιβλία των ιδρυτών της, αυτές οι διαδοχικές ερμηνείες είναι απλά ραφιναρίσματα των παρακάτω κεντρικών ιδεών:
Κάθε στοιχείο πρέπει να υπηρετεί πολλές λειτουργίες,
Κάθε λειτουργία υποστηρίζεται από πολλά στοιχεία,
Κάθε στοιχείο είναι συνδεδεμένο με όλα τα άλλα.

Γιατί να ασχοληθώ με την αεικαλλιέργεια;

Οφέλη που έχουμε από την εφαρμοσμένη αεικαλλιέργεια:
Μειώνουμε την χρήση ορυκτών καυσίμων (πχ πετρέλαιο μεταφοράς) για το φαγητό μας,
Αυξάνουμε την διατροφική μας αυτονομία και αυτάρκεια,
Μειώνουμε αισθητά τα απόβλητα του νοικοκυριού= μείωση παραγωγής CO2 και Μεθανίου,
Ενδυνάμωση και εξέλιξη της κοινότητας,
Σημαντική βελτίωση τοπικού εδάφους και μικροκλιμάτων,
Καλά παραδείγματα/μαθήματα για τα παιδιά μας,
Εξάσκηση δεξιοτήτων και δημιουργικότητας,
Προσωπική ευχαρίστηση,
Άσκηση, υγεία και διασκέδαση.

(βασισμένο στην παρουσίαση της Λυμπέρη 2011)

Ο μπαχτσές της αλλαγής και σοδειά για το σπίτι

Η αεικαλλιέργεια δίνει πολύ έμφαση στην παραγωγή τροφής με αειφόρους πρακτικές πιστεύοντας ότι η αυτοδυναμία στην διατροφή μας είναι ένα βασικό βήμα προς ένα ποιο βιώσιμο τρόπο ζωής. Η άμεση σχέση της με την κηπουρική και την γεωργία της δίνει την δυνατότητα να ξεφύγει από την σφαίρα της ασάφειας, που συχνά πνίγει ριζοσπαστικές ιδέες και να μεταδώσει τον θετικισμό της μέσα από απλές διαδικασίες και μια σειρά ξεκάθαρων αρχών.

Τι θα μου κοστίσει η εφαρμογή της;

Η αεικαλλιέργεια είναι πολύ ευέλικτη όσον αφορά την επένδυση που χρειάζεται να κάνουμε σε χρήμα, χρόνο και χώρο, και έχει να κάνει με το πόσο περιεκτικό θέλουμε να είναι στο σχέδιο μας. Το ξεκίνημα στην αεικαλλιέργεια είναι ίσως η εποχή που απαιτεί την πιο πολύ εργασία. Στην αρχή είναι που πρέπει να διαβάσουμε, να σχεδιάσουμε, να σκάψουμε, να διαμορφώσουμε το τοπίο και να κατασκευάσουμε το σύστημα μας. Μετά μας μένει να φυτέψουμε και να φροντίζουμε περιοδικά το σύστημα που όσο περνάει ο καιρός θα γίνεται όλο και πιο αυτοδύναμο.

Η αεικαλλιέργεια είναι μια μεθοδολογία κλειστού συστήματος, επομένως η ανακύκλωση υλικών κατασκευής είναι απολυτός θεμιτή γιατί έτσι ελαττώνουμε τα απορρίμματα και κρατάμε και το κόστος χαμηλό. Επίσης το κόστος μπορεί να παραμείνει χαμηλό όσο κάνουμε προσωπική εργασία ή μας βοηθάνε και οι φίλοι μας. Αν δεν έχουμε κάνει την επίσημη βασική εκπαίδευση της αεικαλλιέργειας (PDC) μπορεί να χρειαστεί να συμβουλευτούμε κάποιον επαγγελματία αεικαλλιεργιτή, αλλά και πάλι το ολικό κόστος έρευνας σχεδιασμού και εφαρμογής θα παραμείνει κατά πολύ μικρότερο από το αν ξεκινάγαμε με συμβατές γεωργικές μεθόδους. (Sunanda 2010)

Τι ρόλο παίζουν τα ζώα στην αεικαλλιέργεια;

Όπως είπε και ο Bill Mollison (Permaculture.net, 6/11/11), «Η Περμακουλτούρα είναι η φιλοσοφία του να εργάζεσαι μαζί με την φύση και όχι εναντίον της…[είναι η φιλοσοφία] που υποστηρίζει την ικανότητα να βλέπουμε συλλογικά τις λειτουργίες των φυτών και των ζώων, και όχι να τα θεωρούμε ως ξέχωρα, ασύνδετα, παραγωγικά συστήματα.» Τα ζώα, εκτός από την άμεση εισφορά των προϊόντων τους (πχ γάλα, αυγά και κρέας) προσφέρουν πολλές άλλες λειτουργίες στο σύστημα που τα έχουμε ενσωματώσει, όπως:
λειτουργούν ως μετατροπείς φυτικών απορριμμάτων,
κάνουν ανακύκλωση θρεπτικών ουσιών,
διατηρούν την ποικιλομορφία των ειδών,
ελέγχουν την βιομάζα,
τρώνε αγριόχορτα και φυτοφάγους οργανισμούς,
προσφέρουν συντροφικότητα,
προσφέρουν μετακίνηση,
είναι πηγή μεθανίου και θερμότητας.

(Morrow 2006& Francis 2011)

Για να ενσωματώσουμε τα ζώα στο σύστημα πρέπει να κινούμε τα ζώα δια μέσου του συστήματος ή να κινούμε το σύστημα δια μέσω των ζώων. Η περιστροφική βοσκή (rotationalgrazing) και το τρακτέρ από κοτόπουλα (chickentractor) είναι δύο πολύ πετυχημένες πρακτικές τέτοιας ενσωμάτωσης των ζώων στο σύστημα ενός κτήματος ή και μιας μονοκατοικίας.

Μεθοδολογίες κηπουρικής και ανακύκλωσης κοινές στην αεικαλλιέργεια

Παρόλο που η αεικαλλιέργεια αντλεί στοιχεία από διάφορες πρακτικές οργανικής καλλιέργειας, η βασική διαφορά της είναι το ότι θεωρεί πως όλα τα στοιχεία σε ένα σύστημα αλληλεπιδρούν και παράγουν έργο από κοινού. Κεντρικές αρχές για την υιοθέτηση των μεθόδων που εφαρμόζουν οι αεικαλλιεργητές είναι το γεωργικό σύστημα α) να μπορεί να απωθεί τα ζιζάνια και φυτοπαθογόνα από μόνο του, και β) να μπορεί να διατηρεί ένα υγιές και έφορο έδαφος. Η αειφόρες γεωργικές πρακτικές χρησιμοποιούν μια ποικιλία εδαφοβελτιωτικών και εδαφοκαλυπτικών μεθόδων ανακύκλωσης και ενίσχυσης των εδαφικών θρεπτικών συστατικών αποφέροντας έτσι άμεση βελτίωση των ιδιοτήτων του εδάφους και της διατροφικής ικανότητας των φυτών.

Ενδεικτικές μεθοδολογίες κηπουρικής και ανακύκλωσης:
Εδαφοκάλυψη σε στρώματα (sheetmulching),
Κομποστοποίηση: Κηπουρική κομπόστα (composting) & με αποικίες σκουληκιών (vermicomposting),

Κήποι χωρίς σκάψιμο (no-diggardening): καλλιέργειες σε δοχεία (containergardening), ανυψωμένα παρτέρια (raised beds), πράσινες στέγες (green roofs), καλλιέργεια σε αχυρόμπαλες (straw bale gardening) και σπείρα βοτάνων (herb spiral),
Συγκαλλιέργεια & Αμειψισπορά (companion planting & rotation gardening),
Αξιοποίηση του φαινομένου του συνόρου (edge effect),
Στοίβαγμα Λειτουργιών (stacking) .

Μέσα στους αιώνες όσοι κηπουροί τους ενδιέφεραν οι αειφόρες πρακτικές έχουν υιοθετηθεί τρεις βασικές αρχές για την οικιακή τους σοδειά, ασχέτως της κουλτούρας ή του κλίματος που είχαν.

Αυτές οι αρχές είναι:

Σταθερότητα & Μονιμότητα Με τον καιρό ο βρώσιμος κήπος μας έρχεται σε μια οικολογική ισορροπία αυτό-διατήρησης όπου ο κηπουρός χρειάζεται όλο και λιγότερο,
Αφθονία Πολυκαλλιέργεια ειδών και χρήση όλων των μερών της σοδειάς,
Όλα είναι κήπος Φυτά και ζώα εκτελούν από φυσικού τους λειτουργίες οι οποίες συχνά θεωρούνται ανθρώπινη δουλειά.

(Morrow 2006, p.121-122)

Εκπαίδευση & ενημέρωση στην Ελλάδα

Η αεικαλλιέργεια είναι πια βασικό κομμάτι της περιβαλλοντολογικού ρεύματος σκέψης στην Αυστραλία και ο θεσμός εξαπλώνεται σταθερά σε όλο τον κόσμο παρόλο που για χρόνια παραγκωνίζεται στις μοντέρνες δυτικές χώρες, στις οποίες η πολυέξοδη βιομηχανική γεωργία κυριαρχεί την παραγωγή τροφής (Sunanda 2010). Αν και ο μεγαλύτερος όγκος τεχνογνωσίας της αεικαλλιέργειας είναι βασισμένος σε τροπικά και εύκρατα κλήματα, η αεικαλλιέργεια έχει την δυνατότητα να προσαρμόζεται σε όλες τις κλιματικές συνθήκες.

Παρόλο που δεν είναι απαραίτητη η εκπαίδευση για να φυτέψουμε λαχανικά με βάση την αεικαλλιέργεια, η περαιτέρω μόρφωση θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε σε βάθος το πώς και το γιατί δίνοντας μας τα εργαλεία να σχεδιάσουμε ένα ολιστικό σύστημα που θα μπορεί να αναπτυχθεί από μόνο του. Το Permaculture Design Course (PDC) θεωρείται η ελάχιστη εκπαίδευση που μπορεί να έχει ο όποιος θέλει να εξασκήσει τον αεικαλλιεργιτικό σχεδιασμό και την συμβουλευτική σε προσωπικό ή και επαγγελματικό επίπεδο.

Στην Ελλάδα πολλές από θεμελιώδεις και σχεδιαστικές αρχές της αεικαλλιέργειας ήδη εφαρμόζονται αποσπασματικά από οικολογικούς γεωργούς, κηπουρούς και κοινωνικές ομάδες, όπως πχ τους free and real, το Πελίτι, τον Αιγίλοπα, την ΠΕΡ.ΚΑ, τους Cob.gr, τους Komotinistas και το Κέντρο Φυσικής Καλλιέργειας με τον Παναγιώτη Μανίκη. Το 2011 όμως ήταν η χρονιά που έγιναν και τα δύο πρώτα επίσημα Σεμινάρια Περμακουλτούρας (PDC), το ένα με τον Αυστραλό Darren J. Doherty , στην Αθήνα, και το άλλο τον Βρετανό Rhamis Kent στις Σπέτσες.

Ήδη από το 2010 και μέχρι σήμερα μια μικρή ομάδα επαγγελματιών έχει σχηματιστεί προσφέροντας:
μια πλατφόρμα επικοινωνίας και ανταλλαγής ιδεών για τις δίκες μας κλιματολογικές συνθήκες
ενημέρωση στα Ελληνικά
εργαστήρια και εκπαιδευτικά σεμινάρια εφαρμοσμένης αεικαλλιέργειας (συνδυαστικά με ανθρώπους και ομάδες που χρησιμοποιούν αειφορικές πρακτικές που ενσωματώνονται στην προσέγγιση της αεικαλλιέργειας)
οργάνωση και προώθηση των επίσημων Permaculture Design Courses με καθηγητές του εξωτερικού
συμβουλευτικές υπηρεσίες και σχεδιασμό

Ινστιτούτο Ερευνών Permaculture στην Ελλάδα
Μαρία Μπαλταζή & Σταματίνα Πάλμου, Αθήνα

kangouro.gr
Τίνα Λυμπέρη, Κορινθία

Going Green – Permaculture in Greece
Έλενα Συμεωνίδου, Πάρος

www.urbanpermaculture.gr
Άννα Ιωαννίδου, Θεσσαλονίκη

Θετικισμός και Τοπικισμός

Εφαρμόζοντας την πτυχή της κοινωνικής οργάνωσης μέσω της αεικαλλιέργειας γινόμαστε ξανά μέλη του συστήματος, γινόμαστε μέλη της κοινότητας μας. Η τοπική κοινότητα, όπως και ένα υγιές οικοσύστημα, μετατρέπεται σε ένα σύστημα με πολλαπλά στοιχεία, πολλαπλές λειτουργίες, πολλαπλές συνδέσεις. Για παράδειγμα αγοράζω τοπικά, φυτεύω οικολογικά, αξιοποιώ τις τοπικές πρώτες ύλες και μεριμνώ για τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Γνωρίζω τους γείτονες μου, ανταλλάσσω προϊόντα και υπηρεσίες, μοιραζόμαστε κοινούς χώρους, αντιμετωπίζουμε κοινά προβλήματα και λειτουργούμε στη βάση της συνεργασίας, της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης.

Τι μπορώ να κάνω άμεσα; Refuse-Reduce-Reuse-Recycle

ΑΝΕΛΑΒΕ ΕΥΘΥΝΗ Βοήθησε, συνείσφερε, μάθε, άλλαξε, συνεργάσου! Πριν αγοράσεις ή μετακινηθείς… σκέψου: «πόσους πλανήτες χρειάζέται να ξοδέψω για να ζήσω;», ποίο είναι το οικολογικό μου αποτύπωμα;

ΑΡΝΗΣΟΥ (REFUSE):
την πλαστική σακούλα στο supermarket,
τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα,
τα τρόφιμα που έρχονται από μακριά,
τρόφιμα και προϊόντα που συσκευάζονται σε περιττή ή μη ανακυκλώσιμη συσκευασία,
τις «ανήθικες» επιχειρήσεις και τις υπηρεσίες τους,
την υπερκατανάλωση ,
την ευρεία προκατάληψη ότι κάθε οργανικό προϊόν είναι και υγιέστερο προϊόν: διάβαζε πάντα την λίστα των θρεπτικών και των συστατικών.

ΜΕΙΩΣΕ (REDUCE) τις μακρινές μετακινήσεις σου, κάνε carpooling και ποδήλατο, απέφυγε να πετάς με αεροπλάνο κλπ.

ΕΠΑΝΑΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ (REUSE) σακούλες, υλικά κατασκευής, βάζα, πλαστικά μπουκάλια, κουτές και εφημερίδες (δες εδαφοκάλυψη), τα άχρηστα ξύλα της παλέτας κλπ.

ΑΝΑΚΎΚΛΩΣΕ (RECYCLE) στους ειδικούς κάδους τις συσκευασίες προϊόντων; το αμάξι του προπάππου σου; το νερό της βροχής, κομποστοποίησε τα φυτικά και ζωικά σου απορρίμματα κλπ.

παρατήρησε – φύτεψε – συνεργάσου & δημιούργησε την αλλαγή διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Η γιορτή αλληλεγγύης των κοινωνικών λαχανόκηπων Δράμας

Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκε χθες, 1η Αυγούστου 2012, η γιορτή αλληλεγγύης που διοργάνωσαν η Περιφερειακή Ενότητα Δράμας και οι καλλιεργητές των κοινωνικών της λαχανόκηπων στο αγρόκτημα του καπνολογικού ινστιτούτου. Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Περιφερειάρχης ΑΜ-Θ, ο Αντιπεριφερειάρχης Δράμας, ο Δήμαρχος Δράμας, ο Πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου ΑΜ-Θ, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Δράμας, Περιφερειακοί και Δημοτικοί Σύμβουλοι. Από νωρίς το απόγευμα εκατοντάδες συμπολίτες μας είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν και να περιηγηθούν στους καταπράσινους κοινωνικούς λαχανόκηπους, ενώ οι καλλιεργητές μάζευαν τη σοδειά της ημέρας για να την προσφέρουν στο βραδινό τραπέζι. Την εκδήλωση άνοιξε με χαιρετισμό του ο Αντιπεριφερειάρχης Δράμας,Γιάννης Ξανθόπουλος, ο οποίος επεσήμανε την αναγκαιότητα για δράσεις που προσφέρουν οικονομική ανακούφιση, αλλά ταυτόχρονα και δημιουργική απασχόληση, στη σημερινή δύσκολη συγκυρία. «Το μεγάλο μας στοίχημα είναι η συνύπαρξη περισσότερων από 220 ανθρώπων σε έναν χώρο χωρίς σύνορα, χωρίς φράχτες. Εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται ότι όπου υπάρχει καλή διάθεση μπορούν να ξεπερνιούνται τα όποια προβλήματα. Στόχος μας είναι η προσπάθεια να συνεχιστεί και του χρόνου, ενώ εξετάζουμε ήδη τη δυνατότητα να διπλασιάσουμε την έκταση των λαχανόκηπων την επόμενη καλλιεργητική περίοδο», τόνισε. Στη συνέχεια το λόγο έλαβε ο κ. Θανάσης Μακρής, Περιφερειακός Σύμβουλος με ιδιαίτερα ενεργό ρόλο στα κινήματα κοινωνικής αλληλεγγύης. Ο κ. Μακρής, αφού παρουσίασε εν συντομία το θεσμό των κοινωνικών λαχανόκηπων και την ιστορία τους στην Ελλάδα και το εξωτερικό, αναφέρθηκε και σε άλλες μορφές δράσεων κοινωνικής αλληλεγγύης όπως οι ανταλλακτικές αγορές, τα χαριστικά παζάρια, τα κοινωνικά και τα συνεταιριστικά παντοπωλεία, τα εναλλακτικά τοπικά νομίσματα. Ακολούθησε η βράβευση του καλύτερου λαχανόκηπου. Το νικητή, Αλέξανδρο Κουσίδη, ανακοίνωσε και βράβευσε με τιμητική πλακέτα ο Περιφερειάρχης ΑΜ-Θ, Άρης Γιαννακίδης, ο οποίος στο σύντομο χαιρετισμό του συνεχάρη τον Αντιπεριφερειάρχη Δράμας για την πρωτοβουλία του και τόνισε τη σημασία των θεσμών αλληλεγγύης την εποχή της κρίσης. Η εκπρόσωπος της επιτροπής των καλλιεργητών, κα Σαρίγκολη, επεσήμανε πως η βράβευση δεν αφορά μόνο την εικόνα και τα προϊόντα του εκάστοτε λαχανόκηπου, αλλά και το ήθος και τη συμβολή του καλλιεργητή στην κοινή προσπάθεια. Παρέδωσε μάλιστα συμβολικά στο νικητή, εκ μέρους της Περιφερειακής Ενότητας Δράμας, ένα φτυάρι και μια τσάπα για να συνεχίσει την επιτυχημένη του προσπάθεια και τη νέα περίοδο. Στη συνέχεια η κα Σαρίγκολη ανακοίνωσε την πρωτοβουλία των καλλιεργητών να συγκεντρώσουν προϊόντα των λαχανόκηπων και να τα διαθέσουν, μέσω της κοινωνικής υπηρεσίας του Δήμου Δράμας, σε συμπολίτες μας που τα έχουν ανάγκη. Σημείωσε μάλιστα πως πρόθεση της επιτροπής των καλλιεργητών είναι η προσπάθεια αυτή να γίνεται συστηματικά, με την προσφορά μέρους της σοδειάς τους κατά τακτά διαστήματα. Ακολούθησε λαϊκή μουσική βραδιά με δωρεάν φαγητό και ποτό, προσφορά της Περιφερειακής Ενότητας Δράμας και των καλλιεργητών. διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Σεμινάρια κατάρτισης για αγρότες από το δήμο Μεσολογγίου

Σεμινάρια κατάρτισης για αγρότες από το δήμο Μεσολογγίου και το Ελληνοβρετανικό Κολέγιο

Ο Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου και το Ελληνοβρετανικό Κολλέγιο συνδιοργανώνουν σύντομασεμινάρια κατάρτισης με τα ακόλουθα θέματα:
1. Γενικές αρχές βιολογικής γεωργίας
2. Βιολογική καλλιέργεια ελιάς
3. Βιολογική καλλιέργεια αμπελιού
Το κάθε σεμινάριο έχει διάρκεια 4-5 ωρών και θα προσφέρεται απογευματινές ώρες στις ημέρες που φαίνονται παρακάτω. Στον κάθε συμμετέχοντα θα δοθεί ένα μικρό βιβλίο για κάθε αντικείμενο που θα παρακολουθήσει. Σημειώνουμε ότι τα ανωτέρω σεμινάρια προσφέρονται δωρεάν. Στο τέλος οι συμμετέχοντες θα λάβουν Πιστοποιητικό Παρακολούθησης.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΩΝ
• Σάββατο, 30/06, 17:00-21:00. Βιολογική γεωργία, Δημοτικό Κατάστημα Κατοχής .
• Σάββατο, 07 /07, 17:00-21:00. Βιολογική καλλιέργεια ελιάς , Δημοτικό Κατάστημα Νεοχωρίου.
• Σάββατο, 14/07,17:00-21:00- Βιολογική καλλιέργεια αμπελιού - Δημοτικό Κατάστημα Κατοχής.
ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ: Νικολογιάννης Φώτιος

ΣΤΟΧΟΣ ΤΩΝ ΣΕΜΙΝΑΡΙΩΝ
Σκοπός των σεμιναρίων είναι να παρουσιαστούν οι βασικές αρχές Βιολογικής Γεωργίας με βάση την ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία, να αναλυθούν πρακτικές βιολογικής καλλιέργειας της ελιάς και του αμπελιού.


ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΑΠΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ
Τα σεμινάρια απευθύνονται κατά κύριο λόγο σε αγρότες αλλά και σε όσους ενδιαφέρονται να δραστηριοποιηθούν σε θέματα βιολογικών καλλιεργειών και αγροτουρισμού.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με:
ΕΛΛΗΝΟΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΚΟΛΛΕΓΙΟ Ρεθύμνου 2, 10682 Αθήνα
Τηλ: 210-8217710, Φαξ: 210-8215025
www.ellinovretaniko.gr / sag@bhc.gr
(κα. Δημητρακοπούλου)


Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Αυτοτελές Τμήμα Οικονομικής Ανάπτυξης
Γραφείο Αγροτικής Παραγωγής
Νεοχώρι
Τηλ: 2632360013 (κα. Φραγκαναστάση)

ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να συμπληρώσουν την αίτηση συμμετοχής έως την 27.06.2012 και να την αποστείλουν ηλεκτρονικά στο sag@bhc.gr ή να επικοινωνήσουν κατ’ ευθείαν με το Γραφείο Αγροτικής Παραγωγής στο Νεοχώρι (υπεύθυνη: κα Φραγκαναστάση).
Τα σεμινάρια γίνονται στο πλαίσιο του προγράμματος «Διάδοση και Αξιοποίηση των αποτελεσμάτων προηγούμενων Αγροτικών Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων» (Re-Agro), που επιδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Project number: 511511-LLP-1-2010-1-BG-KA4-KA4MP). Περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα www.re-agro.eu -- διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Μίσθωση αγροτεμαχίων για νέους

Μίσθωση αγροτεμαχίων για νέους (στα Γιάννενα) Αναμένεται σύντομα να "τρέξει" και στην Αττική το πρόγραμμα μίσθωσης αγροτεμαχίων Όπως κάθε Πέμπτη, συνεχίζεται απρόσκοπτα η ανάρτηση αγροτεμαχίων στην διαδικτυακή πλατφόρμα υποβολής αιτήσεων μίσθωσης δημόσιας γεωργικής και κτηνοτροφικής γης. Σήμερα αναρτώνται για δεύτερη φορά αγροτεμάχια της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων. Συγκεκριμένα, αναρτώνται 11 τεμάχια (3 αγροτικής χρήσης και 8 κτηνοτροφικής χρήσης) συνολικής έκτασης 86 στρεμμάτων.Καταληκτική ημερομηνία υποβολής αίτησης μίσθωσης γης για τα νέα αναρτημένα αγροτεμάχια είναι η 18/7/2012. Οι αναρτήσεις από εδώ και στο εξής για όλο το καλοκαίρι θα πραγματοποιούνται κάθε δεύτερη Πέμπτη. Είναι σημαντικό να καταγραφεί ότι η Περιφέρεια Αττικής ολοκλήρωσε τους διοικητικούς ελέγχους των διαθέσιμων αγροτεμαχίων ευθύνης της και ήδη διεξάγει επιτόπιους ελέγχους. Συνεπώς αναμένεται πολύ σύντομα να υπάρξει ανάρτηση αγροτεμαχίων και για την Περιφερειακή Ενότητα Αττικής. Πηγή: ΠΑΣΕΓΕΣ 22/06/2012 Διαβάστε εδώ τις προϋποθέσεις απευθείας μίσθωσης σε Νέους που επιθυμούν να επιστρέψουν στην Αττική Γη : ΥΑ 2556 /13-10-2011 (ΦΕΚ 2290/Β/13-10-2011) Περισσότερα εδώ http://www.opekepe.gr/agrotemaxia.asp κι εδώ http://enaprevezas.blogspot.gr/2012/06/blog-post.html κι εδώ http://it.opekepe.gr/rentparcels/ διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Κοινωνικό Φαρμακείο στη Λαμία

Συγκέντρωση φαρμάκων για το Κοινωνικό Ιατρείο Λαμίας Στο πλαίσιο της έναρξης λειτουργίας του Κοινωνικού Ιατρείου αύριο Σάββατο 23 Ιουνίου από ώρα 11:00 έως 13:00 στο κιόσκι στην πλατεία Ελευθερίας οι πολίτες που θέλουν να προσφέρουν φάρμακα που δεν χρησιμοποιούν και έχουν περιθώριο λήξης τουλάχιστον μετά από 6μήνες, μπορούν να τα προσκομίσουν εκεί ή μπορούν να απευθύνονται στους Εφημέριους των Ιερών Ναών των Ενοριών τους ή στις Διευθύντριες των ΚΑΠΗ του Δήμου Λαμιέων της περιοχής τους και να τους τα παραδίδουν. Στην αυριανή έναρξη αυτής της προσπάθειας συγκέντρωσης φαρμάκων θα παρευρεθούν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδας κκ Νικόλαος, ο Δήμαρχος Λαμιέων κ.Γεώργιος Κοτρωνιάς και ο Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Φθιώτιδας κ.Λεωνίδας Αναγνωστόπουλος. Το Κοινωνικό Ιατρείο: • Θα λειτουργεί σε δύο ειδικά διαμορφωμένους χώρους στο κτίριο του Γ΄ ΚΑΠΗ του Δήμου Λαμιέων (οδός Τυμφρηστού 58) τηλ:22310-22208 • Απευθύνεται σε ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΟΥΣ συμπολίτες μας (δεν έχουν δηλαδή Ασφαλιστικό Φορέα και καμιά Ιατροφαρμακευτική κάλυψη). • Θα λειτουργεί από ώρα 14:30 έως 17:00 καθημερινά από εθελοντές Γιατρούς μετά από τηλεφωνικό ραντεβού που μπορεί να κλείνει στο τηλ:22310-22208 κάθε ενδιαφερόμενος. διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Το Καφενείο Ανέργων σημείο συνεύρεσης ανέργων

Το Καφενείο Ανέργων αποτελεί πρωτοβουλία της συνέλευσης «Άνεργοι/ες από τις Γειτονιές της Αθήνας» και τα έσοδά του προορίζονται για την οικονομική ενίσχυση της συνέλευσης. Στο Καφενείο συναντιόμαστε, συζητάμε, διασκεδάζουμε, χτίζουμε κοινωνικές και πολιτικές σχέσεις, σπάμε την απομόνωση των ανέργων και ενωνόμαστε ενάντια στην απόπειρα εξαθλίωσης της καθημερινότητάς μας.

Μακριά από τη λογική της εμπορευματοποίησης της ψυχαγωγίας, το Καφενείο αποτελεί πάνω απʼ όλα ένα σημείο συνεύρεσης ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων ντόπιων και μεταναστών, ανταλλαγής απόψεων για τα θέματα που μας απασχολούν και αφετηρίας κοινών αγώνων ενάντια στις κυρίαρχες καπιταλιστικές κοινωνικές σχέσεις.

Κάθε Τρίτη στις 21:00, στο Αυτόνομο Στέκι (Ζωοδόχου Πηγής 95-97 & Ισαύρων)


επικοινωνία: anergoi_geitonies@espiv.net
http://anergoigeitonion.espivblogs.net/

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Αντρέ Γκορζ: Το μέλλον μπορεί να εφευρεθεί

Οι περίοδοι κρίσης είναι περίοδοι μεγάλης ελευθερίας.
Ο κόσμος αποδιαρθρώνεται, οι κοινωνίες αποσυντίθενται, οι αξίες και οι ελπίδες με τις οποίες ζήσαμε καταρρέουν. Το μέλλον παύει να είναι η προέκταση των προηγούμενων τάσεων. Η κατεύθυνση της εξέλιξης των πραγμάτων είναι συγκεχυμένη, η πορεία της ιστορίας μένει μετέωρη. Επειδή η παλιά τάξη πραγμάτων δεν μπορεί να συνεχιστεί και καμία διαφορετική δεν είναι έτοιμη να γεννηθεί, το μέλλον μπορεί να εφευρεθεί σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από πριν.

Δεν είναι πια δυνατό να καταδικάζονται, στο όνομα του ρεαλισμού, όσοι προτείνουν μια θεμελιακά διαφορετική κοινωνία. Αντίθετα, ρεαλισμός σημαίνει να διαπιστώνει κανείς ότι ο «βιομηχανισμός» έχει φτάσει σε ένα στάδιο πέρα από το οποίο η ανάπτυξή του δεν μπορεί να συνεχιστεί: ανακόπτεται από εμπόδια που έχει γεννήσει ο ίδιος.

Αν τίποτα δεν μπορεί να συνεχιστεί όπως πριν, αυτό οφείλεται ακριβώς σε ό,τι δεν έχει γίνει πριν.
Τα μπλοκαρίσματα δεν μπορούν να ξεπεραστούν με μεμονωμένα μέτρα.
Θα ξεπεραστούν μονάχα με μια συνολική αλλαγή και μετασχηματισμό.
Η έννοια αυτής της αλλαγής και αυτού του μετασχηματισμού δεν είναι προκαθορισμένη, μολονότι διαγράφονται ήδη κάποιες τάσεις του.
Πολλές «έξοδοι από την κρίση» είναι δυνατές, όπως και πολλές μετακαπιταλιστικές και μετασοσιαλιστικές κοινωνίες.
Ο προσανατολισμός σύμφωνα με τον οποίο θα πραγματοποιηθεί η έξοδος από την κρίση είναι το βασικό ζητούμενο.
Εξαρτάται από τις πολιτικές , τεχνολογικές, πολιτιστικές επιλογές που γίνονται σήμερα.

Να δούμε την κρίση

Η παρούσα κρίση, αλλά όχι και η ημερομηνία κατά την οποία θα ξέσπαγε, μπορούσε να προβλεφθεί ήδη από την εποχή κατά την οποία ο πρόεδρος Τζόνσον πανηγύριζε για ην ικανότητα του καπιταλισμού να εξασφαλίζει την αέναη επέκταση και ευημερία.

Μπορούσε να προβλεφθεί όχι μόνο γιατί κανένα σύστημα δεν μπορεί να αναπτύσσεται επ’ άπειρο αλλά και γιατί, ήδη από εκείνη την εποχή, ήταν προφανείς οι δυσκολίες που συναντούσε η αμερικάνικη οικονομία στις προσπάθειές της να εξασφαλίσει την κατανάλωση μιας ολοένα αυξανόμενης παραγωγής.
Η εμπλοκή των Αμερικανών στο Βιετνάμ έπαιξε ένα ρόλο «συγκυριακής στήριξης» που δεν κατανοήθηκε πάντα σωστά.

Ωστόσο η ιδεολογία της αέναης ανάπτυξης ήταν τόσο βαθιά ριζωμένη ώστε το να αμφισβητήσει κανείς τόσο το εφικτό όσο και το ευκταίο αυτής της ανάπτυξης, για μεν τη δεξιά υποδήλωνε έναν καταστροφισμό κακής ποιότητας για δε την αριστερά ήταν ένα δείγμα εχθρότητας στην «πρόοδο».

Από τότε, τόσο η αριστερά όσο και η δεξιά δεν έπαψαν να διαχειρίζονται την κρίση σαν να επρόκειτο για μια περαστική διαταραχή.

Σε τρεις μήνες ή σε ένα χρόνο, προβλέπανε, η «ανάκαμψη» της οικονομίας θα διασφάλιζε την επιστροφή στην ανάπτυξη και θα περιόριζε την ανεργία. […]
Ο τρόπος κατανόησης της παρούσας κρίσης είναι αυτός καθαυτός ένα από τα ζητούμενα.

Πράγματι, αυτή η κρίση, μόνο και μόνο από την υπόστασή της, βάζει σε αμφισβήτηση την ορθότητα των προηγούμενων πολιτικών, την προτεραιότητα της οικονομικής διάστασης, τη νομιμότητα της κυρίαρχης ιδεολογίας και του κυρίαρχου πολιτικού προσωπικού, είτε αυτό είναι δεξιό είτε αριστερό.

Γιατί η κρίση κάνει πρόδηλο ότι η λειτουργία της οικονομίας όχι μόνο δεν ελέγχεται αλλά ούτε καν γίνεται κατανοητή από τους ηγέτες και τους διεκπεραιωτές της.

Οι κοινωνίες μας δεν κυριαρχούν πάνω στο μέλλον τους.

Ενώ ζούμε την αποδιάρθρωση αυτού του μέλλοντος, ταυτόχρονα μας υπόσχονται πως αύριο θα ξαναβρούμε τις ελπίδες της προηγούμενης δεκαπενταετίας, που στο μεταξύ έχουν διαψευσθεί.

Όλες οι κυρίαρχες ιδεολογίες συνασπίζονται για να μας εμποδίσουν να δούμε την κρίση σαν το τέλος της βιομηχανιστικής εποχής και την ενδεχόμενη αρχή μιας άλλης, θεμελιωμένης σε κάποια διαφορετική ορθολογικότητα, διαφορετικές αξίες, σχέσεις, ζωή.

Ν' αλλάξουμε σοσιαλισμό

Όταν μιλάμε για βιομηχανιστικό πολιτισμό δε σημαίνει ότι αρνούμαστε ή ότι αγνοούμε τον ουσιαστικά καπιταλιστικό χαρακτήρα του.
Το γεγονός ότι ο βιομηχανισμό είναι κοινός στον καπιταλισμό και τον σοσιαλισμό αποκαλύπτει τη δύναμη και τη σημασία αυτής της έννοιας.
Πράγματι, και η κρίση επίσης είναι κοινή στον καπιταλισμό και τον σοσιαλισμό. […] Ο σοσιαλισμός του μέλλοντος ή θα είναι μεταβιομηχανικός και αντιπαραγωγικός ή δεν θα υπάρξει.
Ο προσδιορισμός του αποτελεί άλλο ένα θεμελιακό ζητούμενο, σε παγκόσμια κλίμακα, δηλαδή πέρα από τα σύνορα που χωρίζουν τους τρεις κόσμους.

Να αλλάξουμε ανάπτυξη

Όπως ο καπιταλισμός, έτσι και ο σοσιαλιστικός βιομηχανισμός, που θέλησε να αποτελέσει το ορθολογικοποιημένο αντίγραφο του πρώτου, δεν διαθέτει την απάντηση στην παρούσα κρίση, ούτε το φάρμακο κατά της πείνας και της εξαθλίωσης[…]

Ούτε ο ένας ούτε ο άλλος μπορούν να ξαπλωθούν σε πλανητική κλίμακα, μια και είναι το ίδιο καταστροφικοί για τους πεπερασμένους φυσικούς πόρους και τις ισορροπίες, τις απαραίτητες στη συνέχιση της ζωής.

Η λύση στα ιδιαίτερα προβλήματα του κόσμου της πείνας απαιτεί από τον βιομηχανοποιημένο κόσμο να υιοθετήσει ένα μοντέλο κατανάλωσης και παραγωγής λιγότερο σπάταλο, λιγότερο επιδεικτικό, που να γεννάει λιγότερο την εξάρτηση και την ανικανότητα να παράγουμε αυτά που καταναλώνουμε. […]
… η πείνα και η εξαθλίωση […] δεν προκύπτουν ούτε από την «καθυστέρηση» ούτε από την ανεπάρκεια των παραγωγικών δυνάμεων. Προκύπτουν από:

1. Τις αφαιμάξεις που διενεργούν οι βιομηχανοποιημένες καπιταλιστικές χώρες πάνω στους πόρους τους.
2. Τα πολιτικά και κοινωνικά εμπόδια (για τα οποία ο αποικισμός και στη συνέχεια ο νέο-αποικισμός των πολυεθνικών φέρουν τεράστια ευθύνη) που παρεμβάλλονται στη χρησιμοποίηση των δικών τους παραγωγικών δυνάμεων.

Αρκεί να ξέρουμε ότι σε όλες τις χώρες της πείνας το ποσοστό ανεργίας κυμαίνεται ανάμεσα στο 20% και το 60% (εκτίμηση που κατά γενικό κανόνα είναι κατώτερη από την πραγματικότητα μια και δεν παίρνει υπόψη την υποαπασχόληση […]), για να εντοπίσουμε το πρωταρχικό πρόβλημα: να επιτραπεί στους πληθυσμούς να παράγουν τα μέσα διαβίωσής τους με εργαλεία που μπορούν να παράγονται άμεσα και να χρησιμοποιούνται επί τόπου – και όχι να πουλιούνται με πίστωση στις κυβερνήσεις τους ετοιμοπαράδοτα εργοστάσια που θα πληρώνουν μισθούς δυτικού επιπέδου σε τεχνικούς εκπαιδευμένους στη Δύση και θα προσφέρουν σε ένα μηδαμινό ποσοστό του ενεργού πληθυσμού την πρόσβαση στη μισθωτή εργασία και στο αμερικάνικο μοντέλο (αλλά όχι και επίπεδο) κατανάλωσης.

Η ιδέα ενός «ευρωπαϊκού σχεδίου Μάρσαλ» που θα διοχέτευε στον τρίτο κόσμο βιομηχανικά πλεονάσματα που δεν μπορούν να πουληθούν αλλού είναι μια ηλίθια απάτη: προκειμένου, δηλαδή, να «προσφέρει εργασία» (ευχαριστούμε, ω, αφέντες!) στους ευρωπαίους εργάτες, θα μπορούσε να εφοδιάσει χώρες – στις οποίες το 20, 40 ή 60% του πληθυσμού δεν διαθέτει ούτε γη, ούτε εργασία, ούτε μέσα εργασίας- με μηχανές και εργαλεία που επιτρέπουν την εξοικονόμηση εργατικού δυναμικού.
Και αυτές οι μηχανές και τα εργαλεία, τι θα παράγουν και για ποιους αγοραστές;

Καταναλωτικά προϊόντα πάνω απ’ όλα, αυτό εννοείται, για τους καταναλωτές (συμπεριλαμβανομένων και των ανέργων) του πλούσιου κόσμου.
Γιατί στον φτωχό κόσμο δεν υπάρχουν αξιόχρεοι καταναλωτές, ούτε καν για τα προϊόντα των εδαφών που έχουν υφαρπάξει οι γαιοκτήμονες και οι πολυεθνικές.
Όλοι οι διεθνείς οργανισμοί βοήθειας και ανάπτυξης (ΟΗΕ, UNESCO, UNICEF, Διεθνής Τράπεζα κλπ.) υποχρεώθηκαν να παραδεχτούν την προφανή διαπίστωση:

Η πείνα και η εξαθλίωση δεν πρόκειται να εξαλειφθούν μέσα από την οικονομική ανάπτυξη βιομηχανιστικού τύπου αλλά μέσα από ειδικού τύπου πολιτικές που θα προσφέρουν στον πληθυσμό τη μεγαλύτερη δυνατή πρόσβαση στα μέσα αυτοπαραγωγής (και συγκεκριμένα στη γη) και επομένως στην ίδια την αυτοπαραγωγή. […]

Ένα από τα κεντρικά ζητούμενα της κρίσης είναι το κατά πόσον θα δοθεί ή όχι η δυνατότητα στον προ-βιομηχανικό κόσμο να φτάσει σε ένα μεταβιομηχανικό και μετακαπιταλιστικό τρόπο παραγωγής δίχως να περάσει μέσα από τη γενίκευση των μισθωτών και εμπορευματικών σχέσεων που χαρακτηρίζουν τον βιομηχανισμό.

----- Η ανεργία δεν είναι παρά η ορατή εκδήλωση μιας πολύ πιο ριζικής μείωσης της εργασίας στη σύγχρονη κοινωνία. Αυτή η τάση είναι πια αμετάκλητη. Ποια προοπτική απομένει; Που μας οδηγεί η κατάργηση της εργασίας;
Ραλφ Νταρεντορφ
Δ/ντής της London School of Economics

Πριν εκδιωχθούν από τον Παράδεισο, ο Αδάμ και Εύα απολάμβαναν, δίχως να εργάζονται, ένα ψηλό βιοτικό επίπεδο. Μετά την εκδίωξή τους, υποχρεώθηκαν να ζήσουν μέσα στη φτώχεια και να δουλεύουν από το πρωί ως το βράδυ.
Η ιστορία της τεχνικής προόδου των τελευταίων διακοσίων ετών είναι η ιστορία της πεισματικής προσπάθειας να ξαναβρεθεί ο δρόμος του Παραδείσου.
Ωστόσο, τι θα γινόταν αν όλα τα πλούτη προσφέρονταν δίχως να χρειάζεται να δουλεύουμε με αντίτιμο ένα μισθό; Οι άνθρωποι θα πέθαιναν από πείνα στον Παράδεισο εκτός και αν απαντήσουμε με μια νέα εισοδηματική πολιτική στη νέα τεχνολογική κατάσταση.
Βασίλι Λεοντιεφ
Βραβείο Νόμπελ της Οικονομίας

Να δουλεύουμε λιγότερο, να δουλεύουμε όλοι – και να ζούμε καλύτερα C.F.D.T.
(Γαλλική δημοκρατική Συνομοσπονδία Εργαζομένων)

----- *Αποσπάσματα από το βιβλίο του Αντρέ Γκορζ, Οι δρόμοι του παραδείσου, διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Αγροτική Αγορά στις 8 Απρ στην Κουλούρα Ημαθίας

Η Ένωση Νέων Αγροτών Ημαθίας προσκαλεί όλους σε μια πειραματική προσπάθεια προσέγγισης των αγροτών-παραγωγών με τους καταναλωτές, σε μια ΑΓΟΡΑ ΑΓΡΟΤΩΝ στην Κουλούρα Ημαθίας (από Θεσσαλονίκη, πριν την έξοδο Βεροίας, στην έξοδο Κούλουρας της Εγνατίας οδού) την Κυριακή, 8 Απρ 2012, από τις 08.00 έως 12.00.
Από το «κίνημα της Πατάτας» της Κατερίνης Πιερίας, στην «Αγροτική Αγορά» της Κούλουρας Ημαθίας, οι προσπάθειες τείνουν να γεφυρώσουν το χάσμα ανάμεσα στον παραγωγό και τον καταναλωτή, κυρίως δίνοντας στοιχεία διαφάνειας. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Εφοδιαστική Αλυσίδα περιλαμβάνει και τα προ του αγρότη-παραγωγού (λιπάσματα, σπόροι, τροφές, καύσιμα. ενέργεια κλπ), ενώ ο καταναλωτής πρέπει να δει και την δυνατότητα σύστασης καταναλωτικών Συνεταιρισμών, όπως ο Κοινωνικός Καταναλωτικός Συνεταιρισμός «βίοςcoop» στην Θεσσαλονίκη. Επίσης ότι η πολυεπίπεδη οργάνωση της προσέγγισης πρέπει να περιλαμβάνει τόσο

* προσέγγιση μεγάλων αγροτών-παραγωγών με τις μεγάλες αγορές (Δημοπρατήρια, ως πρωτοβάθμιοι Συνεταιρισμοί), όσο και
* προσέγγιση τοπικών αγροτών-παραγωγών με τους μεμονωμένους τοπικούς καταναλωτές (ΑΓΟΡΕΣ ΑΓΡΟΤΩΝ-παραγωγών-βιοκαλλιεργητών), καθώς και
* προσέγγιση Συνεταιρισμών αγροτών-παραγωγών με Συνεταιρισμούς Καταναλωτών.

Οι οργανωμένοι στην θεσμική Αγροτική Συνδικαλιστική Οργάνωση «Ένωση Νέων Αγροτών Ημαθίας», μέλος της αναγνωρισμένης δια νόμου (3147/2003, άρθρο 20) Πανελλήνιας Ένωσης Νέων Αγροτών-ΠΕΝΑ, υποστηρίζουν «Μία νέα μορφή αγοράς αυτοτελούς και ανεξάρτητης από κάθε άλλη μορφή αγοράς, όπου συμμετέχουν αμιγώς παραγωγοί και έκαστος διαθέτει τα πιστοποιημένα ιδίας παραγωγής προϊόντα του, πρωτογενή ή μεταποιημένα», όπως ήδη κατατέθηκε τροπολογία στην Ελληνική Βουλή στις 23-3-2012, στο Νομοσχέδιο «Βελτίωση Επιχειρηματικού Περιβάλλοντος- Νέα Εταιρική Μορφή- Σήματα- Μεσίτες …».
Ο κ. Νίκος Αγγελόπουλος (6978338698), πρόεδρος της Ένωσης Νέων Αγροτών Ημαθίας, προσκάλεσε αγρότες-παραγωγούς στην 1η ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ, στην Κούλουρα Ημαθίας (από Ιωάννινα, αμέσως μετά την έξοδο Βεροίας, στην έξοδο Κούλουρας της Εγνατίας οδού) την Κυριακή, 8 Απρ 2012, από τις 08.00 έως 12.00 και ελπίζει ότι τα συμπεράσματα από την προσέλευση των καταναλωτών θα είναι σημαντικά. Κάθε παρουσία θα είναι και μια σημαντική γνώμη στην θεσμική κατοχύρωση των Αγορών Αγροτών-Παραγωγών-Βιοκαλλιεργητών ( 6978338698).
Για την καταγραφή, Δημήτρης Μιχαηλίδης, 6998282382 διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Εγκαίνια του χώρου Αγοράς του Δικτύου ΤΕΜ Μαγνησίας

Εγκαίνια!

Το Σάββατο 7/4 στις 10:00 η Αγορά του Δικτύου ανοίγει για πρώτη φορά, Βρίσκεται πίσω από τα ΚΤΕΛ, είσοδος επί της οδού Λαχανά (Χάρτης),
Ας είμαστε όλα τα μέλη εκεί προσφέροντας τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες μας ανταλλάσσοντας με ΤΕΜ! Υπάρχουν αρκετοί διαθέσιμοι πάγκοι, αλλά όποιος έχει τη δυνατότητα μπορεί να φέρει και το δικό του πάγκο/καρέκλα.
Κατά την διάρκεια της μέρας θα γίνουν διάφορες δραστηριότητες και εργαστήρια. Περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα της ημέρας εδώ. Αν θέλετε να κάνετε κάποια παρουσίαση ή εργαστήριο δηλώστε το στο 6973 673 893.

Θέσεις Απασχόλησης

Καλούνται όσα μέλη του Δικτύου ενδιαφέρονται, να δηλώσουν συμμετοχή για απασχόλησή με ΤΕΜ (6 ανά ώρα) την ημέρα των εγκαινίων της Αγοράς.
Χρειάζονται 6 άτομα για το κυλικείο και την κουζίνα, 3 άτομα γενικών καθηκόντων και 2 άτομα για τη φύλαξη του χώρου μετά το κλείσιμο της Αγοράς. Για δήλωση συμμετοχής στην Ομάδα Οργάνωσης των Εγκαινίων στείλτε e-mail στο info@tem-magnisia.gr.
Οι επόμενες συναντήσεις της ομάδας είναι Τετάρτη 4/4 στις 14:00 και Παρασκευή 6/4 στις 14:00 στο χώρο της αγοράς.
Σε προσεχή συνέλευση συντονισμού θα τεθεί θέμα δημιουργίας ομάδας λειτουργίας αγορας.

Κουζίνα
Παρακαλούνται τα μέλη του Δικτύου που μπορούν να δανείσουν ηλεκτρικές συσκευές,

όπως π.χ. ψυγείο ή μηχανή φραπέ για την ημέρα των Εγκαινίων να επικοινωνήσουν με την Ομάδα Υποστήριξης Μελών τις ώρες λειτουργίας του γραφείου. διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Έκθεση Φωτογραφίας στην Αίθουσα Τέχνης "ΔΑΒΑΝΕΛΛΟΣ"

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Εργαστήρι "μη βίαιης επικοινωνίας" στη Λαμία

Σας προσκαλούμε στο ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ "ΜΗ - ΒΙΑΙΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ" που θα πραγματοποιηθεί από τους "Λοκρούς στο Δάσος" - με την υποστήριξη της Πρωτοβουλίας Ενεργών Πολιτών Λαμίας- τις ημέρες Τετάρτη 21 Μαρτίου (α' μέρος) και Δευτέρα 26 Μαρτίου ( β΄μέρος) 2012 στις 18:30 στο ξενοδοχείο Σαμαράς

Πληροφορίες(εδώ) και δηλώσεις συμμετοχής:

Κιτσικόπουλος Δημήτρης (μέλος των Λοκρών στο Δάσος) 6973957010
Καλλέργη Γεωργία (μέλος της Π.Ε.Π.ΛΑ.) 6946285099 διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Η κατάργηση των μεσαζόντων είναι μια πράξη ζώντων

Κυρία και αθίγγανος επιπλέων εν Μαλιακώ, θολώ και μολισμένω:

-Πατάτε κύριε;

-Όχι κυρά μου, εγώ κιλίμια χαλιά!

Το «Κίνημα της Πατάτας» δεν έχει φτάσει ακόμα στο απόγειό του…

Όταν φτάσει, οι πατάτες θ’ απογειώνονται απ’ τα χέρια των καταναλωτών - που θα τις έχουν σε τιμή συμφέρουσα αγοράσει απ’ τους παραγωγούς, που θα τις έχουν πουλήσει με σωστό κέρδος (κάτι σα fair play) - και θα προσγειώνονται στα κεφάλια των πολιτικών (ή Λαμιώτικα: πουλητικών…), που μας έφτασαν εδώ.

Μέχρι τότε το κίνημα θα έχει πλαισιωθεί από ντομάτες - που φθάνει και η σεζόν - ή αγγουράκια, αλλά και γαλακτοκομικά που οργανώνονται οσονούπω.

Επί τέλους οι Έλληνες καταλαβαίνουμε ότι η σβουριχτή είναι καλύτερη απ’ την αρπαχτή!

Οι μέχρι πρότινος κατ’ επάγγελμα φοροειπράκτορες, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να εισπράξουν κι ακατέργαστα γνήσια Ελληνικά προϊόντα• κι όχι μόνο το αντίτιμό τους που λυμαίνονταν τόσα χρόνια! Και για οικονομία στα μεταφορικά, ας σημαδέψουμε κατ’ ευθείαν στο αδηφάγο στόμα τους.

Το θολό τοπίο της ελληνικής πολιτικής θα ξεκαθαρίσει όταν θα βλέπουμε πού πατάμε και πού υπάρχει κινούμενη άμμος (που σηκώνει τόνους ψήφων με ψεύτικες υποσχέσεις και πατάει (-πατάτε κύριε;)) στα κορμιά των ψηφοφόρων, για να περάσει τα μνη- μνη-μνημόνια που τους αποδεκατίζουν σκυμμένους μες το βούρκο.

Η κατάργηση των μεσαζόντων είναι μια αληθινή πράξη ζώντων.
Αν μάλιστα καταργήσει και τα ζώντα ζώα που καβάλησαν τους ανθρώπους τόσα χρόνια και καταργήσει την καβάλα γενικώς, προωθώντας την αυτοδιαχείριση, τότε θα’ ναι μια πράξη αθόρυβα, ειρηνικά κι αναίμακτα πιο επαναστατική από κάθε πολιτική, που αναλίσκεται σε λόγια...

Πατάτε, λοιπόν, και σε λίγο... θα πετάτε!

Μη Ράμνος

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

ΗΜΕΡΙΔΑ: "Ο φυσικός πλούτος της Οίτης και η διαχείρισή του"

Ο Φορέας Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Οίτης θα πραγματοποιήσει,
το Σάββατο 10 Μαρτίου 2012 και ώρα 10 π.μ. στο Αμφιθέατρο της
Βιβλιοθήκης του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος (Τ.Ε.Ι.)
Λαμίας, ημερίδα με θέμα «Ο φυσικός πλούτος της Οίτης και η
διαχείρισή του».

Σας επισυνάπτουμε για ενημέρωσή σας την πρόσκληση και το πρόγραμμα
της ημερίδας.

ΦΟΡΕΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ
ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΡΥΜΟΥ ΟΙΤΗΣ
Ταχ. Δ/νση: Λουτρά Υπάτης
Ταχ. Κωδ.: 35016
Τηλ./Fax: 22310 59007
e-mail: oiti@otenet.gr
web: http://oiti.gr
Πληροφορίες: Ανθούλα Καστανιώτη
Περιβαλλοντολόγος
Υπεύθυνη Ενημέρωσης - Ευαισθητοποίησης Κοινού

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Λαμία: οι πολίτες οργανώνονται από μόνοι τους!

http://www.lamiareport.gr
Οι πολίτες ξεπέρασαν τις συλλογικότητες και αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες από μόνοι τους. Τα μηνύματα, που έρχονται στο LR, είναι ότι κυρίως μέσα από τους χώρους εργασίας, οργανώνονται και καταγράφουν τις παραγγελίες , ενώ στην συνέχεια αναζητούν μέσα από το ίντερνετ επαφή απ΄ευθείας με τους παραγωγούς για να πετύχουν τις καλύτερες τιμές. Κατ΄ αρχήν οι συνάδελφοι μεταξύ τους και μετά ο γνωστός του γνωστού, ο συγγενής, ο κουμπάρος και πάει λέγοντας...Τις 3 τελευταίες ημέρες έχουν παραγγελθεί πολλοί τόνοι πατάτας και όλοι ψάχνονται και για άλλα προϊόντα...

Οι πληροφορίες θέλουν το κίνημα της "πατάτας" στη Φθιώτιδα να έχει ξεκινήσει από τους πυροσβέστες, όπου τα μπλοκάκια με τις παραγγελίες έχουν πάρει κυριολεκτικά φωτιά, ενώ φαίνεται να επεκτείνεται και σε άλλες υπηρεσίες και κλάδους..

"Βαρεθήκαμε να περιμένουμε..γιατί σε άλλους νομούς τα καταφέρνουν και οργανώνονται. Εμείς εδώ στις πλατείες είμαστε 50-100 άτομα και τσακωνόμαστε μεταξύ μας ποιος θα έχει το πάνω χέρι. Τον κόσμο που πεινάει δεν τον ενδιαφέρουν τα κόμματα. Το μόνο που θέλουν είναι πρωτοβουλίες και πρακτικές λύσεις για να πάρουν μια ανάσα στα οικονομικά τους, αφού καθημερινά νιώθουν να πνίγονται..", έλεγε στο LR, ένας απλός πολίτης.

Κάλεσμα για την Τετάρτη

ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΜΕ ΟΣΟΥΣ ΝΤΟΠΙΟΥΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΤΙΣ 8 ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΙΑΚΟΥ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΟΥΜΕ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ ΣΤΗ ΜΙΣΗ ΤΙΜΗ ΒΡΩΣΙΜΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ.

Εμπνεόμενοι από το παράδειγμα των συνανθρώπων μας από την Κατερίνη οι οποίοι διέθεσαν πατάτα στη μισή τιμή ερχόμενοι απ΄ευθείας σε επαφή με παραγωγό από το Νευροκόπι (75 τόνοι σε 20 ώρες μέσω διαδυκτίου!!!) αχρηστεύοντας τον μεσάζοντα, πάμε όλοι μαζί να οργανώσουμε τις δικές μας δράσεις αυτομείωσης των τοκογλυφικών τιμών στα αγροτικά μας προϊόντα.

Καλούμε λοιπόν όσους παραγωγούς της περιοχής μας και όσους καταναλωτές ενδιαφέρονται, την Τετάρτη στις 8 το βράδι στο Εργατικό Κέντρο, να έρθουν για να βρούμε μαζί τον τρόπο με τον οποίο θα πραγματοποιήσουμε την αυτοδιάθεση βρώσιμων καταρχάς αγροτικών προϊόντων (όπως πατάτα, λάδι, ρύζι) μέσω απ΄ευθείας παραγγελιών από τους καταναλωτές. Στην προσπάθεια αυτή θα χρειαστεί η συμμετοχή, το μυαλό και οι προτάσεις όλων. Είμαστε όμως σίγουροι ότι σύντομα θα μπορέσουμε να διαθέσουμε προϊόντα σε αληθινές τιμές σε έναν ανοιχτό χώρο στην πόλη μας. Κόντρα στην εξαθλίωση, την πείνα και τον κοινωνικό κανιβαλισμό που επιβάλλουν οι «δανειστές» σε συνεργασία με τους εκπροσώπους του ντόπιου δικτατορικού καθεστώτος, ορθώνουμε το δικό μας τείχος αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης και αυτοπροστασίας. Δεν θα μας τρελάνουν αυτοί, θα τους τρελάνουμε εμείς!

Οι Συλλογικότητες της Λαμίας (ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΛΑΜΙΑΣ, ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΑΜΙΑ, ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, ΕΠΑΜ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ, ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΤΕΜ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ , ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΜΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ και όλοι οι αυτόνομοι ενεργοί πολίτες της Φθιώτιδας) διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Και ελαιόλαδο χωρίς μεσάζοντες

Σαν «βροχή» πέφτουν τα αιτήματα πολιτών για αγορά φθηνών και ποιοτικών προϊόντων, χωρίς μεσάζοντες, στην ιστοσελίδα της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Νομού Πιερίας, μετά το επιτυχημένο «πείραμα» της πατάτας. Η Εθελοντική Ομάδα Δράσης Πιερίας κινείται πλέον στο ρυθμό των ίδιων των πολιτών, δήλωσε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων το μέλος της Κώστας Τζομίδης, εξηγώντας ότι ήδη προλειαίνεται το έδαφος προκειμένου να ξεκινήσει η διαδικασία αγοράς ελαιολάδου απευθείας από τους παραγωγούς, με στόχο να παρακαμφθούν οι μεσάζοντες και να φτάσει το προϊόν στα νοικοκυριά σε πολύ χαμηλές τιμές. Όπως εξήγησε, σε έρευνα που διεξήχθη μέσω της ιστοσελίδας της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Νομού Πιερίας, οι πολίτες, σε ποσοστό 54,8% επέλεξαν το ελαιόλαδο ως το προϊόν που θα επιθυμούσαν να διακινηθεί κατά τον ίδιο τρόπο με την πατάτα. Στη λίστα των προτιμήσεων των πολιτών συγκαταλέγονται, επίσης, τα εξής προϊόντα: αλεύρι (10,7%), μακαρόνια (8,5%), φασόλια (7,9%), ρύζι (7,4%), πατάτες (3,8%) κρεμμύδια (3,1%), φακές (2,3%) και ρεβίθια (1,5%). Μάλιστα, σε ό,τι αφορά ειδικότερα τα φασόλια, όπως ανέφερε ο κ. Τζομίδης, η Ομάδα βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο διαπραγματεύσεων με παραγωγό των Πρεσπών και δεν αποκλείεται- εφόσον οι συζητήσεις ευοδωθούν- τα φασόλια να φτάσουν στα χέρια των ενδιαφερόμενων καταναλωτών ως και 50% φθηνότερα. Όπως διευκρίνισε ο κ. Τζομίδης, σε κάθε συμφωνία που συζητείται, προτού κλείσει οριστικά, η ομάδα διασφαλίζει στο μέγιστο δυνατό βαθμό ότι τα προϊόντα που διανέμονται στους καταναλωτές είναι υψηλής ποιότητας. «Κοιτάμε τα πιστοποιητικά των παραγωγών, ενώ, εάν κριθεί αναγκαίο, ιδίως για τη διάθεση ευπαθών προϊόντων, δεν αποκλείεται να καταφύγουμε για αναλύσεις ακόμα και στο Χημείο του Κράτους» ανέφερε χαρακτηριστικά. Στο μεταξύ, συνεχίζονται οι προετοιμασίες για το προσεχές Σάββατο 3 Μαρτίου, οπότε και θα παραδοθούν άλλοι 75 τόνοι πατάτας σε 1.100 οικογένειες της Κατερίνης και πολίτες γειτονικών Νομών. Αντίστοιχη δράση οργανώνεται και στη Βέροια, όπου τα μέλη της «Οικολογικής Ομάδας Βέροιας» θα διαθέσουν πατάτες με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή από τον παραγωγό κατευθείαν στον καταναλωτή. Αθήνα, Βόλος, Λάρισα και Θεσσαλονίκη βρίσκονται, επίσης, πολύ κοντά στο να οργανώσουν παρόμοιες δράσεις. ΑΠΕ, TVXS διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Καταργώντας τους μεσάζοντες στην Κατερίνη ...

Μια ιδέα γεννήθηκε από τους «κόλπους» της κρίσης ώστε να χτυπηθεί η ακρίβεια. «Εφόσον δεν μπορεί να το κάνει το κράτος, θα το κάνουμε εμείς» είπαν ορισμένοι παραγωγοί πατάτας στο Νευροκόπι και… κατήργησαν του μεσάζοντες. Αποφάσισαν να πουλήσουν τις πατάτες τους απευθείας στους καταναλωτές μέσω του διαδικτύου παρακάμπτοντας τους μεσάζοντες (και το ποσοστό που αποκομίζουν από την μεταπώληση αυξάνοντας έτσι την τιμή του προϊόντος) και κατάφεραν να δημιουργήσουν μια πρωτοβουλία που έχει μετατραπεί σε νέα τάση. Εξάλλου, οι καταναλωτές αναζητούν απεγνωσμένα καλύτερες τιμές και σε αυτήν την περίπτωση μπορούν σίγουρα να βρουν το φθηνότερο κατευθείαν από τον παραγωγό. Έτσι μια παρέα νέων ανθρώπων δημιούργησε μία διαδικτυακή πλατφόρμα που φέρνει κοντά τους ενδιαφερόμενους αγοραστές με τους Έλληνες παραγωγούς. Ακολούθησαν οι παραγωγοί της Κατερίνης, της Δράμας και η ιδέα υιοθετήθηκε και από τους Αθηναίους. Το Σάββατο το πρωί στην Κατερίνη οι πατατοπαραγωγοί «ξεπούλησαν» σχεδόν 35 τόνους πατάτες. «Ενθουσιασμένοι» από το εγχείρημα και σ το ίδιο σκεπτικό οι παραγωγοί στον Νέο Κόσμο μαζί με εθελοντές αποφάσισαν να καταργήσουν τους μεσάζοντες που ανεβάζουν τις τιμές ακόμη και των αγαθών πρώτης ανάγκης στα ύψη και κάθε Κυριακή θα τα πωλούν σε τιμές πολύ κοντά σε εκείνες του παραγωγού. Ως χορηγός επικοινωνίας επελέγη το blog www.neoskosmos-athens.blogspot.com, που από καιρό υιοθετεί και πρωταγωνιστεί σε εκστρατείες πάταξης της ακρίβειας. Το blog το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει υιοθετήσει το σύνθημα «Χτυπάμε την κρίση», οι διαχειριστές του οποίου προσπαθούν να πείσουν τους επιχειρηματίες της περιοχής να κάνουν εκπτώσεις και προσφορές ανάμεσα σε άλλα και την εκστρατεία αλληλεγγύης «Το πιάτο της αγάπης». Οι παραγγελίες θα δίνονται ηλεκτρονικά και κατά τη συνάντηση της Κυριακής οι ενδιαφερόμενοι θα κάνουν τις προμήθειές του απευθείας από τους παραγωγούς σε συσκευασίες των 5 κιλών… Εκδήλωση ενδιαφέροντος για τις ποσότητες που επιθυμεί να αγοράσει κάποιος στο e-mail pparatiritis@yahoo.com. Στην ίδια διεύθυνση μπορούν να απευθύνονται και οι παραγωγοί με τις προσφορές τους. Υπενθυμίζεται ότι από προχθές το βράδυ , στις 22:00, ξεκίνησαν και πάλι οι παραγγελίες μέσω διαδικτύου στην ιστοσελίδα της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας για διανομή στις 3 Μαρτίου. Οι παραγγελίες γίνονται στο:www.otoposmou.gr. ΠΗΓΗ: newpost Μπορούμε και μόνοι μας! διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Κοινωνική διδασκαλία στους Αγίους Αναργύρους Αττικής

Στα πλαίσια του (Ε.Δ.Α.) Εναλλακτικού Δικτύου Αλληλεγγύης η Ενωση Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων των Αγ. Αναργύρων υλοποιεί σε συνεργασία με τα Λύκεια του Δήμου την Κοινωνική Διδασκαλία. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα δωρεάν φροντιστήριο σε ώρες εκτός μαθήματος. Θα διδάσκουν εθελοντικά 10 προς το παρόν καθηγητές 28 ώρτες την εβδομάδα. διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

τί μπορείτε να κάνετε σε ένα χωράφι 4 στρεμμάτων

Τώρα ο ΑΣΟΠ Αγ Αθανασίου σε συνεργασία με την Green Action, σας έχει μια πρόταση που δεν μπορείτε νʼαρνηθήτε. Ας δούμε τί μπορείτε να κάνετε σε ένα χωράφι 4 στρεμμάτων

Να βάλετε 4 στρέματα ρόδια που θα σας αποδίδουν καθαρά ετησίως ~3000 ευρώ μέσω συμβολαιοποιημένων τιμών.
Το κόστος είναι 1400 ευρώ (350ευρώ/ στρ) και περιλαμβάνει τα φυτά, εγκατάσταση σταγονιδίων και δίχτυα αντιχαλαζικής προστασίας .
Από το 2ο έτος μπορείτε να βάλετε 40-50 κότες, που θα σας κρατάνε το χωράφι καθαρό και θα σας δίνουν κοντά 1000-1500 αυγά ετησίως. Τό αρχικό κόστος τους είναι 250 ευρώ και δεν θέλουν άλλη φροντίδα.
20 κυψέλες με κόστος ~2000 ευρώ θα σας φέρνουν ένα έσοδο ~2500 ευρώ ετησίως και θα γονιμοποιούν τα φυτά σας για μεγαλύτερη παραγωγή.
Ένα μικρό θερμοκήπιο κι ένας λαχανόκηπος ~ 10 τμ θα σας κοστίσουν ~ 1000 ευρώ και θα σας δίνουν ΟΛΑ τα λαχανικά σας αξίας ~ 1000 ευρώ ετησίως.
Επίσης ένα σπιτάκι 50 τμ που θα το χρησιμοποιείτε για ξεκούραση και μικρό εργαστήριο, θα σας κοστίσει γύρω στα 17.000 ευρώ.
Το σπίτι είναι ειδικά σχεδιασμένο για να πάρει ένα Φ/Β 10 kw που θα σας κοστίσει άλλα 21. 000. Η ετήσια απόδοσή του είναι ~7.000ευρώ

Αρα συνοψίζοντας έχουμε:
Επένδυση Αρχικό κόστος Καθ ετήσιο έσοδο
Ρόδια 1.400 3.000
Κότες 200 300
Μελίσια 2.000 2.500
Θερμοκήπιο 1.000 1.000
Σπίτι 17.000
Φ/Β 21.000 7.000
Σύνολο 42.600 13.800
Και σαν δώρο θα μπορείτε με1000 ευρώ να πάρετε μια παλέτα με ΟΛΑ τα τυποποιημένα τρόφιμα που θα χρειαστείτε για την χρονιά. Αυτή περιλαμβάνει λάδια, όσπρια, αλεύρι, ρύζι, μακαρόνια, κρασί, χυμούς , μαρμελάδες κλπ. Όλα προέρχονται από επιλεγμένους παραγωγούς του συνεταιρισμού μας και χρεώνονται σε τιμές παραγωγού. Θα σας γλυτώσουν τουλάχιστον 1000 ευρώ από το να τʼ αγοράσετε από το Σ/Μ και θα ξέρετε τι τρώτε.
Αγαπητέ φίλε.
Ηρθε ο καιρός που η πραγματική παραγωγή είναι η μόνη λύση για την ατομική και εθνική μας επιβίωση.
Μια μικρή φάρμα θα σου δώσει ένα καλό έξτρα εισόδημα και θα σου επιτρέψει να ξέρεις τι βάζεις στο τραπέζι σου.
Ο ΑΣΟΠ Αγ.Αθανασίου και η GREEN ACTION θα είναι δίπλα σου σε κάθε βήμα, ώστε η προσπάθεια σου να αποδώσει γρήγορα κι εύκολα.
Ελπίζουμε να σʼ έχουμε σύντομα μαζί μας πηγή: http://tasoskark.blogspot.com/2012/02/blog-post.html

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Χρόνης Μίσσιος στο tvxs.gr: "Ζούμε σ’ ένα σύστημα ανήθικο, παράλογο, αφύσικο και παραπλανητικό"

Χρόνης Μίσσιος στο tvxs।gr:
Είναι επιτακτική η ανάγκη της συνεργασίας

02 Φεβ 2012 | tvxsteam tvxs.gr/node/83749

Ζούμε σ’ ένα σύστημα ανήθικο, παράλογο, αφύσικο και παραπλανητικό" ο Χρόνης Μίσσιος, σ' αυτό το δεύτερο και τελευταίο μέρος της συνέντευξης, μιλά στην Κρυσταλία Πατούλη τονίζοντας μεταξύ άλλων, ότι "για πρώτη φορά, ίσως, στην ιστορία του κόσμου, είναι τόσο επιτακτική η ανάγκη της συνεργασίας των λαών σ’ ένα παγκόσμιο κίνημα, το οποίο θα φέρει την αλλαγή" και πως "δεν αρκεί, απλώς, να θέλουμε μια άλλη ζωή, πρέπει να την κατακτήσουμε!".

Η σημερινή αντίσταση, ρωτάς, αν είναι να είσαι ο εαυτός σου; Αυτό είναι το σημαντικότερο. Αλλά κι ο εαυτός προς τα πού; Ε, στις πιο μαύρες ώρες ο άνθρωπος ξεφυτρώνει κάτι κάποια στιγμή, αν νιώθει! Για να έχεις συναισθήματα, όμως, πρέπει να νιώθεις συναισθήματα, να έχεις την απαραίτητη αυτογνωσία. Αλλά η σημερινή ζωή των ανθρώπων όπως είναι οργανωμένη είναι και αποσυναισθηματοποιημένη, ή τα συναισθήματα που νιώθει ο σημερινός άνθρωπος, και ιδίως ο νέος άνθρωπος, είναι κυρίως αρνητικά. Είναι συνεχώς αρνητικά φορτισμένος! Είτε θα δει τον προϊστάμενο, είτε θα δει τον μπάτσο, είτε θα δει οποιονδήποτε μέσα σε κάποιες σχέσεις, οι οποίες είναι αρνητικές.

Ζούμε σ’ ένα σύστημα ανήθικο, παράλογο, αφύσικο και παραπλανητικό. Λέει ο Μπορις Βιαν: «σ’ ένα σύστημα που εκθειάζει τον πόλεμο και απαγορεύει τον έρωτα», που θεωρεί τον έρωτα αμαρτία, σ’ ένα σύστημα που καθαγιάζει την εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο, σ’ ένα σύστημα που δεν σέβεται την προσωπικότητα του ανθρώπου, τον υποτάσσει κάτω από μια εξουσία, σ’ ένα σύστημα που παράγει άχρηστα πράγματα.

Σε ένα σύστημα, που η διαφήμιση, είναι ο τρομακτικότερος οδοστρωτήρας του καταναλωτισμού που ισοπεδώνει την ψυχή του ανθρώπου, το νόημα της ζωής του και μετατρέπει τους πόρους του πλανήτη σε απορρίμματα και που δυστυχώς, κανείς τον δεν καταγγέλλει αυτόν τον καρκίνο που λέγεται διαφήμιση, και που «καβαλάει» σε κάθε δημιούργημα ανθρώπινο, είτε πρόκειται για κάποιο κινηματογραφικό έργο, είτε πρόκειται για κάποια συνέντευξη, διακόπτοντας, για να πλασάρει π.χ. την κυρία που γλύφει το παγωτό! Βλέπεις κάτι και σου βάζουν αυτές τις αηδίες και μετά λες τι να έβλεπα πριν; Έχεις ξεχάσει! Πολτοποιούν το μυαλό του θεατή.

Ο ρατσισμός, δε, εναντίον του θηλυκού γένους μέσα στην ελληνική κοινωνία είναι κυρίαρχο στοιχείο. Τι μου λες, εσύ, για Αλβανούς και γι’ άλλους ξένους. Υπάρχει μεγαλύτερος ρατσισμός από το πώς αντιμετωπίζεται η γυναίκα μέσα στην ελληνική κοινωνία; Είναι φριχτά πράγματα αυτά. Δηλαδή, αν κάτσουμε να μιλήσουμε για το πόσες πλευρές του ανθρώπου αγγίζει αυτό το θέμα, θα καταλάβουμε τι έγκλημα συντελείται σήμερα εναντίον της ανθρώπινης ζωής.

Και το πώς αντιμετωπίζονται τα παιδιά; Εκεί είναι τεράστιο πρόβλημα, άλλο πρόβλημα. Τα βάζουν, ενώ απαγορεύεται να δουλεύουν, και τα εκπορνεύουν από μικρά, και κανείς δεν διαμαρτύρεται αν ένα ανήλικο παιδί διαφημίζει γαριδάκια. Τι έγκλημα είναι αυτό; Τόσο άσχημα είναι τα πράγματα... Είναι, περίπου: ο σώζον εαυτόν σωθήτω. Στο Πήλιο, οι φίλοι μου που έχουν πάει εκεί και ζουν καλλιεργώντας τη γη, βρήκαν ένα σύνθημα που λέει: «Μας σκοτώνουν από δέκα χρονών και μας θάβουν στα ογδόντα». Σκοτώνουμε τα παιδάκια, τα θάβουμε μετά στα ογδόντα και λέμε ότι ο μέσος όρος ζωής αυξήθηκε!

Τους βλέπεις και αραδιάζουν παιδιά σ’ έναν κόσμο ο οποίος είναι εφιάλτης και ταυτόχρονα δεν νοιάζονται για τίποτα. Και αναρωτιέσαι: γιατί το κάνουν αυτό και ταυτόχρονα δεν νοιάζονται για τίποτα; Να διαιωνίσουν μόνο τα γονίδια και το DNA; Και σε όλα αυτά, επίσης, κανείς δεν αντιδρά.

Εγώ, νιώθω πλούσιος επειδή συμμετείχα στα οράματα και στα ιδανικά της εποχής μου, έστω κι αν αυτά εξελίχτηκαν, όπως εξελίχτηκαν. Γιατί δεν είναι δυνατόν να είσαι άνθρωπος ζωντανός και να μην συμμετέχεις στο γίγνεσθαι της εποχής σου! Τότε, δεν είσαι τίποτα, δεν είσαι πολίτης, είσαι υπήκοος, είσαι οπαδός, είσαι ένα «ζώον». Και δυστυχώς, έχουμε γεμίσει από οπαδούς και υπηκόους αντί από πολίτες, διότι η λέξη πολίτης, σημαίνει ότι συμμετέχεις, ότι δρας, ότι σκέφτεσαι, ότι έχεις κριτική σκέψη, ότι έχεις φαντασία, ότι έχεις θέληση…

Όταν μεταλλάσσονται οι άνθρωποι, και παύουν να είναι άνθρωποι, μαθαίνουν να παίρνουν μονάχα και όχι να δίνουν. Και αυτό είναι μια μονοσήμαντη σχέση και αρνητική. Είναι η κυρίαρχη σκέψη του λογοκρατούμενου δυτικού πολιτισμού. Διότι υπάρχει και μια άλλη σκέψη και φιλοσοφία: όταν δίνω κάτι, κερδίζω περισσότερο! Όταν έχω οχτώ και δώσω τα τρία έχω έντεκα, λένε οι σοφοί μας. Ενώ ο λογοκρατούμενος δυτικός πολιτισμός λέει, αντίθετα, ότι όταν έχω οχτώ και δώσω τα τρία, μού μένουν πέντε. Γιατί; Διότι το κεντρικό σημείο της «φιλοσοφίας» τους είναι τα αντικείμενα και όχι τα συναισθήματα.

Αυτό, δηλαδή, που είχε πει ο Επίκουρος πριν δυόμιση χιλιάδες χρόνια: προσέχτε, γιατί οι κτήσεις γίνονται κτήτορες και σας κάνουν δούλους! Ποιος τον άκουσε; Ποιός μπορεί σήμερα να καταλάβει αυτό το… ανώμαλο αριθμητικό σύνολο: 8-3=11;

Κι όμως… Παλιότερα, που έρχονταν οι Αλβανοί και τους αντιμετωπίζαμε σαν εγκληματίες, κλέφτες, φονιάδες, γύριζα από τον Αγ. Στέφανο, ήταν χειμώνας και χιόνιζε στον δρόμο και βλέπω ένα ζευγάρι να περπατάει μέσα στο χιόνι και στο βοριά, η γυναίκα κρατούσε ένα μωρό τυλιγμένο με κουβέρτες στην αγκαλιά της και ο άντρας πήγαινε από δίπλα. Σταμάτησα δίπλα τους και τους ρώτησα που πάτε; Μου λένε -στραβά κουτσά συνεννοηθήκαμε- πάμε στο Κέντρο Υγείας. Τους βάζω, λοιπόν, μέσα στο αυτοκίνητο – αυτοί απόρησαν- και τους πάω στο Κέντρο Υγείας. Κανονίζω, εκεί, να τους δει ο γιατρός... Ε, αυτό το βλέμμα που μου έριξε η γυναίκα, είχε τόση ευγνωμοσύνη, τόσες ευχαριστίες, που εγώ δεν θα το ξεχάσω στη ζωή μου. Κάθε φορά που κάνω μια τέτοια πράξη, ζω πολύ καλά για αρκετό καιρό. Όταν δίνεις κάτι, πάντα κερδίζεις και κερδίζεις τα πιο πολύτιμα. Κερδίζεις τα καλά συναισθήματα.

Πώς να γεμίσεις συναισθήματα τα οποία να γεννήσουν και πράγματα μέσα σου; Περιμένουν οι σύγχρονοι άνθρωποι πότε θα έρθουν οι διακοπές, να πάνε να κάτσουνε είκοσι μέρες να δούνε κανένα ηλιοβασίλεμα! Αλλά, όταν συμβαίνουν όλα αυτά γύρω μας εκείνο το οποίο διαστρέφεται είναι και η αισθητική πλευρά της ζωής μας. Δηλαδή, δεν είναι μονάχα η ποιότητα ζωής, είναι και αυτή η προσέγγιση, η οποία γίνεται κιτς, που βλέπεις στην τηλεόραση, στα σκουπίδια που μας πετάνε στη μάπα…

Γι’ αυτό λέω, κατ΄ αρχήν να σπάσουμε τις μεγάλες πόλεις, να πάμε στα χωριά μας, να πάμε σε μικρές κοινότητες, σε ανθρώπινα μέτρα. Η κοινωνία είμαστε και εμείς. Όταν αλλάζουμε τον εαυτό μας, αλλάζουμε και την κοινωνία. Δεν φεύγουμε απ’ την κοινωνία, συγκροτούμε μια άλλη στην οποία θέλουμε να ζήσουμε. Ανθρώπινη. Όπου θα μπορούμε να κοιταζόμαστε στα μάτια, όπου οι λέξεις θα χουν νόημα, το καλημέρα θα ‘ναι καλημέρα, όπου οι ανθρώπινες σχέσεις, η τρυφερότητα, η αγάπη, ο έρωτας, η δημιουργία, η ζωή, η ανταλλαγή των απόψεων, των ιδεών, της κριτικής σκέψης κι όλα αυτά τα καταπληκτικά πράγματα θα έχουν νόημα. Ξέρετε με πόσα πράγματα όμορφα μπορεί ο άνθρωπος να ζήσει έξω από αυτά που μας υποχρεώνει το σύστημα να κάνουμε;

Θυμάμαι μια φορά, μου έχει πει η γυναίκα μου η Ρηνιώ, παλιά στο Σουφλί τον χειμώνα, οι κοπέλες μαζεύονταν σε μια αποθήκη και ξεκούκιζαν το καλαμπόκι και η μία ήτανε αναγνώστρια, είχε ένα βιβλίο και διάβαζε και οι άλλες ακούγανε. Φαντάζεσαι μια τέτοια συντροφιά μια χειμωνιάτικη νύχτα; Να διαβάζει καλή λογοτεχνία; Πόσες συγκινήσεις, πόσα συναισθήματα ενώνει αυτή την παρέα εκείνη τη στιγμή, πόσο την ανεβάζει σε αισθητικό επίπεδο, πόσο ενδιαφέρον μπορεί να έχει αυτό το πράγμα;
Λοιπόν, μπορούμε να ξαναζήσουμε τέτοιες ανθρώπινες στιγμές, να ξαναβρεθούμε σαν άνθρωποι. Αυτό είναι το σημαντικό, αυτό πρέπει να αναζητήσουμε, το τι θα φάμε και πως θα επιβιώσουμε είναι άλλο πρόβλημα το οποίο επίσης μπορούμε να λύσουμε πάρα πολύ απλά.

Με την τεχνολογία που έχουμε σήμερα, -αφού την πληρώσαμε που την πληρώσαμε πανάκριβα- μπορούμε να κάνουμε τα πάντα από το χωριό μας. Μέσα από το ίντερνετ μπορούμε να κάνουμε τα πάντα, και συγχρόνως να αξιοποιήσουμε και τη γη μας, γύρω γύρω. Όπου να ‘ναι τέτοια θα κάνουμε, θα φυτεύουμε μαρούλια να τρώμε, θα έχουμε και μια κατσίκα που είναι η αγελάδα του φτωχού, γιατί βγάζει τα πάντα: γάλα, τυρί, βούτυρο, ότι θες…

Δεν αρκεί απλώς, να θέλουμε μια άλλη ζωή, πρέπει να την κατακτήσουμε! Πρέπει να ξαναβρούμε τα συναισθήματά μας τα χαμένα, πρέπει να ξαναβρούμε τον εαυτό μας. Είναι δύσκολα τα πράγματα για τους νέους. Για μας ήταν πιο εύκολα, γιατί στους νέους το σύστημα βομβαρδίζει την ψυχούλα τους. Εμάς μας δέρνανε, μας κλείνανε στις φυλακές, μας εκτελούσανε. Εντάξει. Είμαστε ζωντανοί όμως.

Ο πολιτισμός είναι η συμπεριφορά των ανθρώπων και η παιδεία τους. Αυτό είναι πολιτισμός. Δεν είναι τα μάρμαρά μας! Στην Ελλάδα, σήμερα, ποιος παράγει τέχνη και πολιτισμό; Έχουμε βουλιάξει εντελώς. Που είναι οι διανοούμενοι να βγούνε μπροστά; Να δώσουνε διέξοδο, να δώσουνε ελπίδα; Δεν ξέρω.

Κάθε χρόνο βγαίνουν εκατοντάδες χιλιάδες από τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά μας Ιδρύματα. Είδε κανένας καμία θετική επιρροή στην κοινωνία από την παιδεία αυτών των εκατοντάδων χιλιάδων νέων ανθρώπων; Ε, δεν βλέπω μέσα στην κοινωνία κάποιον από αυτούς που να 'χει παιδεία! Άλλοι ‘γιναν υπουργοί, άλλοι ‘γιναν βουλευτές. Η ικανότητα απορρόφησης του συστήματος της αθωότητας και της προσωπικότητας του ανθρώπου στην εποχή μας είναι τρομακτική.
Ό άνθρωπος μεταλλάσσεται συναισθηματικά, ψυχολογικά, βιολογικά, πνευματικά. Πρέπει να το πάρουμε χαμπάρι. Καθημερινά τα πράγματα γίνονται χειρότερα.

Έβλεπα ένα ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου, αν θυμάμαι καλά, το οποίο μιλούσε για την θηλυκοποίηση των ανθρώπων μέσω της διατροφής που μας επιβάλλουν. Ξέρεις με τι ταχύτητα περνάνε τα χημικά στη διατροφή μας; Ποιος νοιάζεται γι’ αυτούς τους συγχρόνους Φρανκενστάϊν που εν ονόματι της επιστήμης βάζουν τα βρωμοχέρια τους στα μυστικά της φύσης και προσπαθούν να την αντιγράψουν, να την μετατρέψουν σε εργαστήριο, να την ελέγξουν, να την υποτάξουν;

Κι από την άλλη μεριά λέει ο Ελύτης, κάπου, ότι με τα εργαλεία ενός υψηλού ανθρωποκεντρικού τεχνοκρατικού πολιτισμού, προσπαθούμε να διορθώσουμε τις βλάβες που επέφερε στον πλανήτη και στην κοινωνία ένας ανθρωποκεντρικός – τεχνοκρατικός πολιτισμός. Σε αυτόν τον φαύλο κύκλο βρίσκεται σήμερα ο άνθρωπος! Σαν το χαμστεράκι στο κλουβί που γυρίζει συνεχώς στη ρόδα, χωρίς να το οδηγεί πουθενά!

Κι ο Κέφνερ, ένας άλλος μεγάλος πνευματικός άνθρωπος, λέει, ό,τι κάθε επινόημα, κάθε εφεύρεση του ανθρώπινου μυαλού το υιοθετεί το σύστημα, το παίρνουν οι πολυεθνικές. Δες σήμερα, (οι γερμανοί το ‘παν πρώτοι, τότε που είχαμε τα κινήματα της γερμανικής νεολαίας) τα πανεπιστήμιά μας είναι campus, είναι στρατόπεδα που παράγουν ηλιθίους υψηλής τεχνολογίας. Δες και όταν ξεχωρίζουν κάποια μυαλά, πώς τα επισημαίνουν αμέσως από το δεύτερο - τρίτο έτος, οι πολυεθνικές εταιρίες, τα καπαρώνουν και τα παίρνουν…

Τώρα, αν σκεφτεί κάποιος, πως είναι δυνατόν ένας άνθρωπος και μάλιστα ιδιοφυής, ένα εξαιρετικό μυαλό, που μετέχει της παιδείας του εικοστού πρώτου αιώνα, αφού αποφοιτήσει να πάει σε μια πολυεθνική και να κάνει έρευνα για μικροβιολογικούς, χημικούς ή άλλους πολέμους; Αυτό είναι ακατανόητο!

Χρειάζεται κανένα άλλο επιχείρημα για να αποδείξει ότι αυτό που συντελείται σήμερα, στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, δεν έχει καμία σχέση με την παιδεία; Διότι αν αυτός ο ιδιοφυής άνθρωπος είχε αποκτήσει πραγματικά κάποια παιδεία, δεν θα πήγαινε να διαθέσει τις γνώσεις του για να κάνει έρευνες για χημικούς πολέμους ή για το πώς η εξουσία θα υποδουλώσει π.χ. στην Αφρική για μια ακόμη φορά αυτούς τους λαούς, μέσα από τους οποίους πέρασε η πρωταρχική συσσώρευση του κεφαλαίου και τους κατάπνιξε!

Και φωνάζουμε για τους μετανάστες... Τα λεφτά τους ζητάνε πίσω οι άνθρωποι! Ο δυτικός κόσμος απορρόφησε όλους τους πόρους τους, τους ρήμαξε, τους υποδούλωσε. Κι αντί λοιπόν να πούνε, ρε παιδιά, για καθίστε, να δώσουμε τη δυνατότητα σ’ αυτούς τους λαούς να φτιάξουν την πατρίδα τους έτσι ώστε να εξασφαλίσουν μια αξιοπρεπή ζωή, συνεπώς θα τους δώσουμε κεφάλαια πίσω, ώστε να συγκροτηθούν τα κράτη τους και να ζήσουν οι άνθρωποι στη χώρα τους κι όχι να φεύγουν απ’ την πατρίδα τους και να ζήσουν στα ξένα… Αλλά που να τη βρεις τη λογική;

Βλέπεις όλοι είναι εναντίον της τρομοκρατίας αλλά κανείς δε λέει ότι είναι εναντίον της βίας! Κανένας.

Είμαι εναντίον της βίας, όπως είμαι και εναντίον της εξουσίας. Όταν λοιπόν κάποιος μιλάει για τρομοκρατία δεν μπορεί να αναφέρεται μόνον σε ένα παιδάκι, σ’ έναν Παλαιστίνιο ή κάποιον απ’ αυτές τις χώρες, το οποίο κάτω από την καταπίεση αιώνων του λαού του, που έστω γιατί πιστεύει ότι θα πάει στον παράδεισο, φορτώνεται με δυναμίτιδα και τινάζει στον αέρα την ίδια τη ζωή του «μετά των αλλοφύλων», που λένε και οι Εβραίοι στα Ευαγγέλια.

Αυτός είναι τρομοκράτης, αλλά ο πιλότος που πάει και βομβαρδίζει χωριά, νοσοκομεία, σχολεία σε μια χώρα και την καταστρέφει, παρασημοφορείται και είναι ήρωας; Αυτό, πραγματικά, δεν το καταλαβαίνω! Γιατί να ορίζουμε ως τρομοκρατία την εξωθεσμική βία; Ενώ οι ίδιοι, και με το σύστημα και με τους πολέμους… διότι τι τα θέλουν όλα αυτά τα αεροπλανοφόρα, τα αεροπλάνα, τα τανκς; Λοιπόν, αυτοί είναι οι τρομοκράτες!

Πολλοί, ξαφνικά από επαναστάτες γίνανε πολιτικοί και μπήκανε σε παιχνίδια, τέτοια, που ήταν και άγνωστα και ανήθικα, που δεν τα καταλάβαιναν δηλαδή. Και δεν μπορούσα να βλέπω τους συντρόφους μου… Όμως, οι περισσότεροι από όσους τουλάχιστον ξέρω και έχω επαφή, κυρίως τα παιδιά του Ρήγα Φεραίου που ήμασταν φυλακή μαζί, όλοι είναι ενδιαφέροντες άνθρωποι. Γράφουν, μελετούν, ασχολούνται ακόμα με πράγματα αλλά σε μια άλλη πορεία σκέψης πια…

Γιατί πρέπει να μαθαίνουμε αντί να κοιτάμε, να βλέπουμε, να εμβαθύνουμε σ’ αυτό που βλέπουμε, σ’ αυτό που σκεφτόμαστε. Είναι καλά παιδιά, και όταν συναντιόμαστε, είμαστε πάντα φορτισμένοι από συγκίνηση. Κλαίμε, συχνά, κιόλας. Ναι, κλαίμε.

Εγώ, από την άλλη, όταν συνειδητοποίησα τι συμβαίνει, κι ότι τέλειωσα μ’ αυτή την ιστορία, ήμουν σχεδόν στα πρόθυρα της αυτοκτονίας. Δηλαδή, έλεγα, τώρα τι κάνεις; Τότε η Ρηνιώ πήρε το πρώτο μας σκυλί, την Stormy, ένα λυκόσκυλο. Και αυτή με έμαθε να ξανασκέφτομαι και να βλέπω τις ομορφιές του κόσμου, κι ότι η ζωή είναι όμορφη, είναι πάρα πολύ όμορφη, έχει πάρα πολύ όμορφες στιγμές. Μια μέρα είναι γεμάτη αιωνιότητες. Εάν μπορούμε πραγματικά να καταλάβουμε κάθε στιγμή, ποιοι είμαστε και που είμαστε.

Μέσα από την Stormy, λοιπόν, και την παρέα μαζί της αναζήτησα νέα μονοπάτια σκέψης. Ξέφυγα από τον ορθολογισμό του Μαρξισμού -ντε και καλά- και άρχισα να ανιχνεύω τελικά το ποιός είμαι εγώ και ποιά είναι η φύση που με περιβάλλει. Πώς ήρθα εδώ, τί κάνω, από πού ήρθα, πού θα πάω;

Κι έτσι έγραψα το πρώτο μου βιβλίο «Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς», οπού ξεμπέρδευα πια με όλο αυτό το άγχος και τους κόμπους που κουβαλούσα μέσα μου. Και μετά έγραψα και το δεύτερο το «Χαμογέλα, ρε... τι σου ζητάνε;» οπού ξέμπλεκα πια με την πολιτική: ότι η πολιτική είναι ένα χυδαίο, ανήθικο και βρώμικο παιχνίδι και δεν μπορεί ένας άνθρωπος να παραμείνει αθώος συμμετέχοντας στην πολιτική. Ξεμπέρδεψα επίσης με την εξουσία, με τη βία και με την οργάνωση. Μετά έγραψα το τρίτο βιβλίο, «Τα κεραμίδια στάζουν», όπου ανιχνεύω τους ανθρώπινους και κάποιους άλλους δρόμους επίσης, και μετά έγραψα «Το κλειδί είναι κάτω απ΄ το γεράνι», που είναι το καταστάλαγμά μου, είναι πρόταση ζωής διαφορετικής. Μετά γράφω τη «Ντομάτα με γεύση μπανάνας» που καταγγέλλω όλον αυτό το θεσμό των λεγομένων επιστημόνων, οι οποίοι ‘κάναν αυτά τα πράγματα… Ε, και στο μέλλον φιλοδοξώ να γράψω ένα τελευταίο βιβλίο.

Τώρα, ένα από τα μεγάλα προβλήματα που έχουμε στην Ελλάδα είναι ότι το δημόσιο αποτέλεσε την αποθήκη όλων των ρουσφετιών όλων των πολιτικών. Ρουσφέτι, ρουσφέτι, ρουσφέτι! Άκουγα ότι στη Γερμανία, υπάρχει μονιμότητα αλλά οι δημόσιοι υπάλληλοι, εκεί, απαγορεύεται να απεργήσουν, γιατί ο δημόσιος υπάλληλος είναι κρατικός λειτουργός. Και οι μισθοί τους είναι πολλές φορές χαμηλότεροι από τους μισθούς του ιδιωτικού τομέα. Γιατί; Γιατί ο μισθωτός του ιδιωτικού τομέα, κάθε μέρα πρέπει να αποδείξει την ικανότητα, την παραγωγική του ικανότητα στο αφεντικό για να μπορέσει να παραμείνει. Ενώ ο δημόσιος υπάλληλος από τη στιγμή που διορίζεται, είναι για όλη του τη ζωή.

Εμείς, εγώ με τη Ρηνιώ για παράδειγμα, ξέρουμε τέσσερις- πέντε ανθρώπους -συγγενής μας, όχι στον περίγυρο- που διορίστηκαν χωρίς αξιολόγηση, χωρίς κάποια μόρφωση ιδιαίτερη, λόγω του βουλευτή που ψήφισαν. Για να μην πω για μια ξαδέρφη μου, μέλος του ΚΚΕ, αν και τόσα χρόνια που ήμουν σε εξορίες-φυλακές, δεν είχε εμφανιστεί ποτέ και γι αυτό δεν την είχα γνωρίσει, επικοινώνησε κάποια στιγμή μαζί μου, επειδή νόμιζε ότι είχα επαφές με την Κυβέρνηση, για να μεσολαβήσω, ώστε να διοριστούν οι γιοί της… Που λες; Ανθρωποφύλακες! Ε, τρελάθηκα.

Στο δημόσιο, λοιπόν, στην Ελλάδα, μόνο κρατικοί λειτουργοί δεν είναι, αυτοί οι περίφημοι δημόσιοι υπάλληλοι. Υπάρχουν και άνθρωποι βέβαια που δουλεύουν, αλλά πώς να ξεκαθαρίσουν αυτά τα πράγματα, με τα ρουσφέτια τους; Άσε, που και να μπορούσες, για να τους απολύσεις, θα έπρεπε να τους δώσεις αποζημιώσεις, συντάξεις… Και τι; Να ξαναγίνουμε πλατεία Κλαυθμώνος; Άλλωστε, δεν ξέρουμε με ποιους πολιτικούς έχουμε να κάνουμε; Κάθε φορά που θα έρχεται καινούρια κυβέρνηση θα απολύει τους προηγούμενους δημόσιους υπαλλήλους και θα γυρίζει στους καινούριους και άντε να γίνει δουλειά εκεί μέσα!

Το Σύνταγμα αν είναι να αλλάξει; Εγώ δεν ξέρω, δεν είμαι και μορφωμένος, αλλά γνωρίζω κάτι: Αν θέλουμε να ανοίξουμε ένα δρόμο όπου θα έχει κάποια δυνατότητα ο κόσμος να εκφραστεί, αυτός είναι το εκλογικό σύστημα που λέγεται απλή αναλογική, ώστε να εκφράζονται όλες οι ομάδες μέσα στο κοινοβούλιο και αυτό ίσως υποχρεώσει τελικά, τις όποιες πολιτικές δυνάμεις σε συνθέσεις και συνεργασίες. Κι αυτό, θα σημάνει ένα σημαντικό βήμα προς τον πολιτικό πολιτισμό.

Όταν βλέπεις την Παπαρήγα από τη μια, τον Τσίπρα από την άλλη, τον Αλαβάνο απ’ την άλλη, τον Κουβέλη απ’ την άλλη, ο καθένας να τρέχει και να λέει τα δικά του, και ούτε οι ίδιοι δεν μπορούν να συνεννοηθούν, τι σκατά Κυβέρνηση να κάνουνε; Άντε και να ψηφίσουμε ένα εκλογικό σύστημα απλής αναλογικής, άντε και να βγούνε, θα μπορέσουν να το κρατήσουν; Σ’ ένα μήνα θα το διαλύσουν. Εκεί στηρίζεται και το περίφημο πλειοψηφικό, το οποίο, λέει, θέλουμε σταθερές κυβερνήσεις και κολοκύθια…

Ξέρεις ποια είναι η πεποίθηση μου; Ότι οι άνθρωποι οι έξυπνοι φοβούνται να αντικρύσουν την αλήθεια της ζωής τους. Θα φέρω ένα παράδειγμα: Πριν καιρό ήμασταν καλεσμένοι σε μια γιορτή, όπου ήταν όλοι καθηγητές πανεπιστημίων, επιστήμονες, κλπ. και πήγαμε και τους βρήκαμε πάνω σ’ έναν καβγά. Γιατί λές; Τότε, είχε διοριστεί ο Χριστόδουλος, ο Αρχιεπίσκοπος, και όλη η συζήτηση ήταν σχετικά με αυτόν: και αμάν ο Χριστόδουλος, και δώσ’του ο Χριστόδουλος, και είναι κίνδυνος ο Χριστόδουλος…

Κάποια στιγμή γυρίζω και τους λέω, τι Χριστόδουλος ρε παιδιά, ποιός είναι ο Χριστόδουλος; Από πού κι ως πού αποτελεί κίνδυνο ο Χριστόδουλος για το επαναστατικό κίνημα; Τι λέτε; Δεν βλέπετε τον καταναλωτισμό που μας οδηγεί; Και πετάγεται κάποια και μου λέει: «γιατί είναι κακό πράγμα ο καταναλωτισμός;». Λέω, ναι, γιατί αυτή τη στιγμή τρως τις σάρκες των παιδιών της Αφρικής. Κι όχι μόνον αυτό…

Τους είπα, αν νομίζετε ότι είναι ζωή αυτή που ζείτε με γεια σας και χαρά σας και με τα… τενεκεδένια φέρετρά σας θα ‘στε μια χαρά! Ξέραν την αλήθεια, ξέραν το άσκοπο της ζωής τους, τα ήξεραν, ήταν έξυπνοι άνθρωποι, αλλά φοβούνταν να την αντικρύσουν. Και θα πούνε κάποια στιγμή, τι κάνω ρε μαλάκα, που ζω; Είναι δυνατόν να είναι αυτή η ζωή μου; Πρωί, μεσημέρι, βράδυ… κι όταν τελειώνει η μέρα να λέω «Αχ! Έφυγε ακόμη μια μέρα!». Ένα κεράκι που έσβησε ακόμα ήταν, αυτό ήταν.

Βέβαια, για να αναλάβεις μια ευθύνη για μια χώρα, δεν χρειάζονται μονάχα οι καλές προθέσεις και τα τρυφερά συναισθήματα. Χρειάζεται και μια τεχνογνωσία πάρα πολύ υψηλή για να διαχειριστείς αυτό το φοβερό σύστημα το οποίο έχουν κάνει.

Σήμερα, παραδείγματος χάριν, αν κάναμε μια επανάσταση τύπου Οκτωβριανής, μπολσεβίκικης, και ανατρέπαμε το σύστημα, την επόμενη μέρα θα είχαμε χάος. Χάος! Τίποτα δεν θα μπορούσε να διορθώσει αυτή την καταστροφή. Γι' αυτό, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε σήμερα είναι να χτυπάμε, να καταργούμε, τις δομές του συστήματος και να το μεταρρυθμίζουμε προς τον άνθρωπο.

Μιλάνε τώρα για πράσινη ανάπτυξη και πράσινα άλογα, μα είναι δυνατόν να μιλάμε για οικολογία και να έχουμε πολεμικές βιομηχανίες; Λοιπόν, υπάρχουν πράγματα θεσμικά που πρέπει να αλλάξουν, αλλά όπως είπα, αυτά πλέον δε με ενδιαφέρουν, όσο δεν βλέπω κάτι να γίνεται. Εγώ μιλάω. Αυτό μπορώ να κάνω, αυτό κάνω, γράφω και κανά βιβλίο, τί άλλο να κάνω;

Είναι και ντροπή, νιώθω, εγώ, ντροπή. Όχι ντροπή, μάλλον νιώθω ένα αίσθημα κινδύνου, διότι υπό μία έννοια είναι και ολίγον φασισμός: εγώ, με το ένα πόδι στον τάφο, να διατυπώνω το όραμα της ζωής που θα ζήσετε εσείς. Δεν είναι φασισμός αυτό το πράγμα; Δηλαδή σ’ έναν κόσμο ο οποίος εξελίσσεται με τόση ταχύτητα τρομακτική, ένας άνθρωπος από το παρελθόν, ο οποίος σήμερα είναι ογδόντα χρονών, να ηγηθεί για τη ζωή των σημερινών παιδιών, η οποία αύριο θα είναι εντελώς διαφορετική;

Υπάρχει, άρα, ένα πρόβλημα ευθύνης. Και μου λέει η Ρηνιώ πολλές φορές, «είσαι απαισιόδοξος και σ’ ακούνε τα παιδιά και είσαι μες στη μαυρίλα!». Τι να κάνω, ρε παιδί μου; Στα ογδόντα μου χρόνια να λέω ψέματα; Είμαι απαισιόδοξος. Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Εκείνο που μπορώ να υποστηρίξω το υποστηρίζω: ότι ο μόνος δρόμος, ο οποίος δεν μας οδηγεί σε κανένα λάκκο, σε καμιά λακκούβα, σε κανένα κακό συναπάντημα, είναι ο δρόμος της αγάπης, είναι ο δρόμος της τρυφερότητας, είναι ο δρόμος της κατανόησης, είναι ο δρόμος της υπεράσπισης της διαφορετικότητας του άλλου! Αυτός είναι ο μόνος δρόμος. Αν τον ακολουθήσουμε αυτόν τον δρόμο δεν κινδυνεύουμε. Ούτε εμείς ούτε οι συνάνθρωποί μας.

Οποιεσδήποτε άλλες διαδικασίες, η ιστορία πια μας πείθει ότι είναι επικίνδυνες. Σκεφτείτε αυτό το παλικάρι, τον Φιντέλ Κάστρο που πολεμούσε στα βουνά, αυτός ο ρομαντικός, ο ωραίος τύπος… δικτάτορας κατάντησε! Ο Τσε, ευτυχώς, σκοτώθηκε νωρίς, όπως κι ο Ιησούς. Οι δυο αυτοί έσωσαν την αθωότητά τους.

Να ‘σαι άνθρωπος δημιουργικός και ευαίσθητος. Και να αγαπάς. Να αγαπάς! Να μπορείς να μετατρέπεις κάθε μέρα την αγάπη σε αγαπημένο. Η φρέζα μου που είναι εκεί φυτεμένη την αγαπάω, την βλέπω κάθε πρωί, καταλαβαίνεις; Ή έναν συγκεκριμένο άνθρωπο… Όλα τα άλλα… Παρέες, ρε, μπορείς να κάνεις παρέες; Φιλία. Έρωτα! Κάντε έρωτα, αγαπηθείτε κάντε τις παρέες σας, σκεφτείτε, αναπτύξτε την κριτική σας σκέψη.

Η αγάπη είναι κάτι που το ζεις, δεν νομίζω ότι είναι κάτι που μπορείς να του δώσεις έναν ορισμό. Η αγάπη είναι αυτό που αισθάνεσαι. Η λογική έχει όρια στην ερμηνεία της πραγματικότητας, η ψυχοσωματική εμπειρία, όμως, είναι του καθενός. Η αγάπη, είναι ένα συναίσθημα που είναι για τον καθένα ιδιαίτερο και για τον καθένα διαφορετικό επίσης. Δεν μπορείς να το ορίσεις απλώς σαν συναίσθημα. Σαν συναίσθημα το ορίζουμε, αλλά στην πράξη, στη ζωή μέσα στην υπόστασή του, είναι του καθενός εμπειρία. Όπως και ο έρωτας επίσης. Ο έρωτας. Αυτό το καταπληκτικό συναίσθημα, το μοναδικό, το οποίο το έχουν βρωμίσει και το έχουν φορτώσει τόση σκουριά και τόση ανηθικότητα που πραγματικά είναι έγκλημα.

Αλλά αυτή ήταν και η κουλτούρα μας. Δηλαδή, εγώ θυμάμαι τις γυναίκες που κάθονταν στο σκαλοπάτι και βλέπαν ένα ζευγαράκι να πηγαίνει αγκαλιασμένο προς το βουνό απάνω και λέγανε: πάνε να βγάλουν τα μάτια τους! Λοιπόν, για τα παιδιά που μεγάλωναν και άκουγαν αυτά τα πράγματα, ο έρωτας σήμαινε «να πάνε να βγάλουν τα μάτια τους».

Είμαι με τη Ρηνιό από το 62 μαζί και από το 64 παντρεμένοι… Κατ’ αρχήν ο γάμος είναι καταναγκασμός. Τώρα, στον εικοστό πρώτο αιώνα, να παντρεύονται οι άνθρωποι! Τι είναι αυτό; Τι θα πει παντρεύομαι; Από την αρχή λένε ψέματα, από τους όρκους: αιώνια, μια ζωή… Τί λες, βρε μαλάκα! Σε λίγο, σε ένα, δύο, πέντε χρόνια, το σεξ τελειώνει πια, από κει και πέρα τι γίνεται; Θα ζήσετε και οι δυο με έναν έρωτα στη ζωή σας; Αν η σχέση ακουμπάει σε πολύ περισσότερα πράγματα, δηλαδή βρίσκεται σε ένα ίδιο φιλοσοφικό στίγμα, κι έχει πνευματικό ενδιαφέρον, μπορεί το ζευγάρι να ταξιδέψει και σε άλλους δρόμους ερωτικούς και να ξαναγυρίσει, κι όπως λέει ο Καβάφης, να γυρίσει με πλούτη, με φλουριά με καινούρια πράγματα και να εμπλουτίσει αυτή τη σχέση, αλλιώς αυτό το μέλι θα γίνει φαρμάκι και ο ένας θα μισήσει τον άλλον.

Η κατάσταση, δηλαδή, πρέπει να εκτονώνεται! Ο γάμος είναι κατάλοιπο της αντίληψης ότι ο έρωτας είναι αναπαραγωγική διαδικασία και τίποτα περισσότερο. Τέτοια φτώχεια γι’ αυτό το καταπληκτικό συναίσθημα του ανθρώπου που λέγεται έρωτας; Αυτό είναι έγκλημα! Αρκεί να υπάρχει πολιτισμός. Όταν υπάρχει πολιτισμός σε μια σχέση…

Πιτσιρικάς συμμετείχα σε αυτό το όνειρο του κομμουνισμού ολόκληρος, κυτταρικά… και καμιά φορά μες το κελί σκεφτόμουνα μοναχός μου κι έλεγα, εντάξει, θα λύσουμε όλα τα προβλήματα των ανθρώπων αλλά πως θα απαντήσουμε στο πρόβλημα όταν ένα αγόρι αγαπάει ένα κορίτσι και εκείνη δεν τον θέλει ή όταν ένα κορίτσι αγαπάει ένα αγόρι κι εκείνος δεν την θέλει, και βασανιζόμουνα και έλεγα πως θα το λύσουμε ρε παιδί μου αυτό το πράγμα; Πώς θα λύσουμε αυτό τον κόμπο; Και βρήκα, όμως, λύση: λέω, μα θα ‘ναι τόσο ελεύθερη και ανοιχτή η κοινωνία ώστε οι άνθρωποι, το κάθε αγόρι και το κάθε κορίτσι θα χει πολλές επιλογές γύρω του ώστε να μπορεί να ολοκληρώσει και να εκφράσει τις επιθυμίες του.

Ταυτόχρονα, δεν θα υπάρχουν άσχημοι και όμορφοι άνθρωποι, αυτό είναι μια εφεύρεση της ανώμαλης κοινωνικής αισθητικής που εδραιώσαμε. Η προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου είναι ομορφιά, ο κάθε άνθρωπος μέσα του έχει ομορφιά, κουβαλάει ομορφιά κι όταν ανακαλύπτεις αυτό το πράγμα, όταν συνδέεσαι με αυτού του είδους την ομορφιά, όταν τέτοιου είδους είναι οι σχέσεις, ε, αυτές δεν κινδυνεύουν. Έστω και αν μπουν στη συνήθεια και στην κούραση, δεν κινδυνεύουν να εκφράσουν κάποια βαρβαρότητα ή δυστυχία κλπ. Θα ‘ναι μια πολιτισμένη πάλι όμορφη συναισθηματική, αγαπησιάρικη δύση αυτής της σχέσης, προσωρινής ή μονιμότερης.

Εγώ, δηλαδή, πιστεύω ότι η ζωή είναι αιώνια και κινείται με κύκλους: ζωή - θάνατος, ηδονή- πόνος, λύπη- χαρά κλπ. Εάν η ζωή δεν είχε αυτές τις συγκρούσεις, αν δεν υποχρέωνε ανά πάσα στιγμή τους ανθρώπους, να περάσουν τα συναισθήματά τους πάνω από την πυρρά, θα ήταν μια ζωή αδιάφορη, γι’ αυτό έχει ενδιαφέρον η ζωή γιατί έχει αυτές τις συγκρούσεις!

Όμως αυτές οι συγκρούσεις πρέπει να στηρίζονται σε ένα υπόβαθρο πολιτισμού, αλληλοσεβασμού, αλληλοεκτίμησης, αναγνώριση της διαφορετικότητας, κατανόησης των αναγκών του άλλου. Και είπα, αν δεν υπάρχουν αυτά τα πράγματα δεν γίνεται τίποτα, γεννάται δυστυχία, πίκρα…

Αν θέλεις να ζήσεις μόνο χαρά στη ζωή σου… Δεν γίνεται αυτό! Σκεφτείτε, ρε, τι βαρεμάρα θα είχε η ζωή να ήταν σαν ένα συριανό λουκούμι που το γλύφεις το πρωί, το γλύφεις το μεσημέρι, το γλύφεις το βράδυ… Ε, δεν λες, αϊ σιχτίρ από δω;

Αλλά εκλογικεύσαμε τελείως την πραγματικότητα. Και αυτός ο Άγγλος ο φιλόσοφος και ποιητής, ο Blake, λέει, ότι η λογική έχει όρια στην ερμηνεία της ρομαντικότητας, η φαντασία είναι δημιουργία. Χωρίς φαντασία δεν μπορεί να πορευθεί ο άνθρωπος. Εδώ ο γαλλικός Μάης είχε μια αντίφαση σε ένα απ’ τα συνθήματά του: «η φαντασία στην εξουσία». Μα, είναι δυνατόν να συνυπάρξουν αυτά τα πράγματα; Φαντασία και εξουσία; Γι’ αυτό τα περισσότερα στελέχη του ‘γίναν μέλη των πολυεθνικών εταιριών.

Για την γενιά του Πολυτεχνείου; Τι να πω ρε παιδί μου; Μια εξέγερση με όνειρα και αιτήματα της νεολαίας εκείνη της εποχής την οποία απορρόφησε το σύστημα, τους έβγαλε υπουργούς, βουλευτές, και τέλειωσε η υπόθεση. Και τα αιτήματα και τα συνθήματα και τα όνειρα. Και το Πολυτεχνείο, έγινε σαν τις μυγοχεσμένες εικόνες του Χριστού που κρέμονται πάνω από τα δικαστήρια. Σουβλάκια έγινε, ότι θες έγινε, εκτός από κείνο που ονειρευόταν.

Γι’ αυτό δεν πάτησα ποτέ σε δεξιώσεις που κάνανε για αντιστασιακούς στο Προεδρικό Μέγαρο. Κάθε χρόνο δεν καλούσανε δαύτους; Του είπα κάποτε του Μίκη Θεοδωράκη, δεν καταλαβαίνεις ότι μ’ όλα αυτά που κάνουν, πως τάχα μου σε τιμάνε και τέτοια, ότι εσύ τους τιμάς; Τους τιμάς, δε σε τιμάνε! Όταν ένας άνθρωπος έχει μια ασφάλεια και μια καθαρότητα και πάει κάπου, ε, καθαρίζει και τους άλλους.

Δεν πήγα ποτέ σε προσκλήσεις. Εδώ, ανάβω το τζάκι μου. Και παράσημο μου είπαν να μου δώσουν, τους είπα να το βάλουν στον κώλο τους. Πήγα, μόνο, να μου δώσουν τα ένσημα, διότι ειδικά για τα 6 χρόνια που κάναμε φυλακή στη χούντα, μας δώσανε ένσημα, λες και δουλεύαμε! Ευτυχώς, όμως, γιατί έτσι πήρα μια αναπηρική σύνταξη.

Και τους χουντικούς τους δικάσανε. Αυτούς εδώ, ποιος θα τους δικάσει; Η ιστορία; Σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι να την γράψουν ακόμα, αν υπάρχουν άνθρωποι, γιατί τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα. Σε πενήντα χρόνια τα νερά του πλανήτη δε θα πίνονται! Αυτά λένε οι επιστήμονες με τον τρόπο που πάμε και καταστρέφουμε συνεχώς υδροφόρους ορίζοντες, τα ποτάμια, τις λίμνες, οι όξινες βροχές, κι όλα αυτά.

Θέλω να πω, ότι είμαι απαισιόδοξος. Γιατί; Επειδή είμαστε σ’ έναν κόσμο, ο οποίος είναι, πια, μια γειτονιά. Μια γειτονιά μικρή. Έχουνε μηδενιστεί σχεδόν οι αποστάσεις, συνεπώς και ο εφιάλτης των καταστροφών είναι κοινός.

Για πρώτη φορά ίσως στην ιστορία του κόσμου είναι τόσο επιτακτική η ανάγκη της συνεργασίας των λαών σ’ ένα παγκόσμιο κίνημα το οποίο θα φέρει την αλλαγή. Μια χώρα μόνη της, έστω κι αν καταφέρει τελικά να διαμορφώσει ένα διαφορετικό ανθρώπινο σύστημα, μια άλλη ποιότητα ζωής για τον λαό της, δεν είναι σίγουρη για το μέλλον όταν π.χ. στην Αλβανία χτίζεται πυρηνικό εργοστάσιο, στη Βουλγαρία το ίδιο, στη Ρουμανία πυρηνικό εργοστάσιο, στην Τουρκία πάνω στο σεισμογενές ρήγμα πυρηνικό εργοστάσιο…

Ο άνθρωπος υποτάχθηκε στην τεχνολογία αλλά δεν μπορεί να την ελέγξει. Παραδείγματος χάριν, τι πιο φυσικό θα ήταν, αφού τα πυρηνικά εργοστάσια αποδείχθηκαν ότι είναι πυρηνικές βόμβες κάτω από ορισμένες συνθήκες και μπορούν να καταστρέψουν, να μην μπορεί κανείς να χτίσει πυρηνικό εργοστάσιο χωρίς τη σύμφωνη απόφαση των όμορων χωρών.

Διότι αν εκραγεί το περιβόητο εργοστάσιο της Τουρκίας, καταστρέφεται η Ελλάδα, αν εκραγεί το πυρηνικό εργοστάσιο στην Αλβανία καταστρέφεται η Ελλάδα. Τι μέλλον μπορούμε να έχουμε εμείς; Τι μέλλον μπορούμε να διαμορφώσουμε; Κι αν δεν καταφέρουμε να πείσουμε τους Τούρκους, τους Αλβανούς και τους άλλους σε ένα κίνημα μιας άλλης ζωής, ενός άλλου τρόπου ζωής, στην αναζήτηση ενός άλλου τρόπου ενέργειας, π.χ. ηλιακής ή άλλης; Αυτό ακουμπάει κι άλλα προβλήματα και δεν μπορούμε να λύσουμε τέτοιου είδους στοιχειώδη προβλήματα! Που πάμε; Πώς μπορούμε να ονειρευτούμε εμείς σ’ έναν τόπο διαφορετικό αυτή τη στιγμή;

Συνεπώς πρέπει να συναντηθούμε και με τους άλλους λαούς. Δεν μπορούμε να διαμορφώσουμε ένα μέλλον διαφορετικό αν δε διαμορφώσουμε πρώτα μια πολιτισμική ενότητα του κόσμου, διατηρώντας τη διαφορετικότητα του καθενός. Μέσα σε δυο αιώνες έχουμε καταστρέψει εκατομμύρια διαφορετικούς τρόπους ζωής.
Αυτό ήταν πλούτος για την ανθρωπότητα, και τον καταστρέψαμε, τον ισοπεδώσαμε. Πρέπει να βρούμε ότι διασώθηκε και να ξανανταμώσουμε γύρω απ’ αυτά τα πράγματα.

Γι’ αυτό πιστεύω, πάντα, ότι αν υπάρχει μια αισιόδοξη προοπτική αυτή είναι τα πολυεθνικά κοινόβια, δηλαδή, άνθρωποι απ’ όλα τα μέρη της γης οι οποίοι επιχειρούν να συμβιώσουν. Μου λέγε μια φίλη μου η οποία έχει ταξιδέψει πολύ σ’ όλο τον κόσμο κι έχει ζήσει σε τέτοιου είδους κοινόβια «Χρόνη, δεν μπορείς να φανταστείς τι θαύμα ήταν η ζωή. Διαφορετικά φαγητά, διαφορετικό φλερτ, διαφορετική έκφραση και συμπεριφορά του καθενός, διαφορετικές γιορτές, διαφορετικά γλέντια ακόμη και διαφορετικό φιλί!" Ίδια συναισθήματα όμως...

Ένας πλούτος, στον οποίο ζούσαν οι άνθρωποι, ούτε έπληττες, ούτε τίποτα, ο καθένας έκανε τη δουλειά του… Ε, μόνο έτσι θα καταφέρουμε να επικοινωνήσουμε, αλλά αυτά είναι πολύ δύσκολα πράγματα. Επιχειρήθηκαν στην αρχή με το μεγάλο χίπικο κίνημα, το οποίο το σακατέψανε με τα χημικά ναρκωτικά και τα ρέστα, και το τσακίσανε, το δυσφημίσανε, και βέβαια μετά το έκανε και μόδα το σύστημα. Είναι δύσκολα αυτά.

Όπως είναι και δύσκολο -επειδή όλοι μας, από την κούνια μας εισπράττουμε αυτή την κουλτούρα- να συνυπάρξουμε χωρίς προβλήματα, γιατί είναι φυσικό σε μια κοινότητα να υπάρχουν και τα ανθρώπινα προβλήματα, που τα περιγράφω και στο «κλειδί» με έναν τρόπο.

Πολλοί νέοι, μου στέλνουν οι περισσότεροι ποιητικές συλλογές… Το ενενήντα εννιά τοις εκατό των Ελλήνων είναι ποιητές! Και έρχονται και παιδιά που με ρωτάνε, πώς γράφεται ένα βιβλίο; Εγώ τους απαντάω το εξής: Βάλτε μια λευκή κόλλα μπροστά σας και πάρτε και ένα μολύβι και καθίστε. Δεν χρειάζεται τίποτε άλλο. Αν έχετε να βγάλετε κάτι θα το βγάλετε, κι αν έχετε να γράψετε κάτι θα το γράψετε. Λευκό χαρτί και μολύβι! Τα άλλα όλα είναι εκ του περισσού. Αν θες να γράψεις με το συναίσθημά σου, με αυτό που πιστεύεις, με αυτό που σε συνεπαίρνει αυτή τη στιγμή, δε χρειάζεσαι τίποτα. Ούτε καμιά οδηγία, ούτε καμιά τεχνική. Καλύτερα άσε την κόλλα άσπρη μέχρι να σου ‘ρθει!

Καμιά φορά διαβάζω συγγραφείς που βλέπω πίσω στο βιογραφικό τους ότι πήγαν στην τάδε σχολή συγγραφέων… Εγώ έμαθα γράμματα απ’ την λογοτεχνία, από κει έμαθα και μαρξισμό, από κει έμαθα και κοινωνιολογία, από κει έμαθα και οικονομία. Διάβασα όλη τη Ρώσικη κλασσική και σοσιαλιστική λογοτεχνία, διάβασα όλη τη γαλλική λογοτεχνία, η οποία είναι καταπληκτική, διάβασα σύγχρονη αμερικάνικη λογοτεχνία. Μέσα από τη λογοτεχνία μαθαίνεις τη γλώσσα, μαθαίνεις να μιλάς, παίρνεις γνώσεις τρομακτικές από όλους τους χώρους... διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...