Για μια ειρηνική νέα μεταπολίτευση

Του ΚΩΣΤΑ Ε. ΜΠΕΗ
εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 9.3.2011

Η Ελλάδα της λεηλασίας και του κατεξευτελισμού, με τους πιο αχρείους πολιτικούς και τους ιδιοτελείς οπαδούς τους, αθεράπευτα μας πληγώνει και μας ξεσηκώνει σε αντίσταση.

Μαζευτήκαμε, λοιπόν, μια δράκα διανοούμενοι, μ' επίγνωση των ευθυνών μας, και είπαμε: Εως εδώ! Διαφορετικά καταντούμε κι εμείς συνένοχοι! Καλούμε σε συσπείρωση καθέναν που πονάει για τον επιθανάτιο ρόγχο της πατρίδας μας. Οσοδήποτε λίγοι κι αν είμαστε, έχουμε χρέος για αντίσταση. Επωνύμως, όπως, από τους πρώτους, ο [...] συνάδελφος Γιώργος Κασιμάτης. «Και επί τοις δεινοίς ευέλπιδες»!

Παρόμοια ο συνάδελφος Κ. Χρυσόγονος, καθηγητής επίσης του Συνταγματικού Δικαίου, με το συγκλονιστικό βιβλίο του για την «Ιδιωτική Δημοκρατία» και τον υπότιτλο της πικρής παραδοχής του ξεπεσμού «από τις πολιτικές δυναστείες στην κλεπτοκρατία»! Ο Χρυσόγονος ευθαρσώς καταγγέλλει ως αιτία της χρεοκοπίας του κράτους μας την εξ αδιαθέτου κληρονομική διαδοχή, διαμέσου της οποίας αναδείχθηκαν 22 (ήδη 23!) πρωθυπουργοί του ελληνικού κράτους! Κι αυτό, αντάμα με τη σταθερή εναλλαγή της νομής της χρυσοφόρου ελλαδικής κυβερνητικής εξουσίας, ανάμεσα στα δύο γνωστά αμαρτωλά κόμματα. Ενα σταθερό φαινόμενο, που οδήγησε στην παταγώδη χρεοκοπία της πατρίδας μας.

Ο Χρυσόγονος επικαλείται την αυταρχική εσωτερική οργάνωση των πολιτικών κομμάτων, την πολιτική οικογενειοκρατία, το έλλειμμα αξιόπιστης δικαστικής ανεξαρτησίας, καθώς και τη γενικότερη ανοχή απέναντι στην παραοικονομία και στην παραβατικότητα.

Αλλος συνταγματολόγος, ο Ξ. Κοντιάδης, προσεγγίζοντας τις τεράστιες αποκλίσεις ανάμεσα στη θεσμικά ηθελημένη και στην πραγματική λειτουργία του κράτους και των πολιτικών κομμάτων, επισημαίνει ότι κεντρικές αξίες, όπως η διαφάνεια, η λογοδοσία και η χειραφέτηση των κοινωνικών δυνάμεων, δοκιμάζονται μπροστά στα πάγια φαινόμενα της πολιτικής διαφθοράς, της κρατικής αναποτελεσματικότητας, της αναξιοκρατίας και της γενικευμένης έκπτωσης θεσμών, προσώπων και αξιών. Ιδιαιτέρως δε τονίζει ότι ακόμη και η σαφής δήλωση εκλογικής προτίμησης προς κάποιο από τα κόμματα εξουσίας συνοδεύεται από την επίγνωση της παγερής αλήθειας, εκ μέρους του εκλογέα, ότι αυτά δεν διαθέτουν ούτε τη βούληση μήτε την ικανότητα να αυτοκαθαρθούν από τον εσμό των τρωκτικών που τα στελεχώνουν, από την κορυφή έως τον έσχατο αφισοκολλητή.

Απο μιαν άλλη οπτική γωνία, ο Ν. Κοτζιάς, προλογίζοντας το βιβλίο του Μάγερ για την «Πολιτική ως Θέατρο», θυμίζει ότι η σκανδαλολογία έχει υποκαταστήσει τον Ορθό Λόγο (με την αριστοτελική έννοια της λέξης). Η πλαστή εικόνα που εκπέμπουν οι ιδιοτελείς επιχειρηματίες καναλάρχες με τα αυθάδη ενεργούμενά τους, έχει υποκαταστήσει την πολιτική ανάλυση.

Η ημιμάθεια, που διατυπώνεται με περισπούδαστο ύφος, έχει υποκαταστήσει το απαιτούμενο βάθος γνώσεων και ερευνητικής σκέψης, με αποτέλεσμα οι επικοινωνιολόγοι να έχουν υποκαταστήσει την πολιτική ανάλυση και στρατηγική. «Μας χορταίνουν με εικόνες!» καταγγέλλει ο Μάγερ. «Ωστόσο, θέατρο δεν παίζουν μόνον οι άλλοι. Ολοι μας παίζουμε θέατρο... Καθώς η σκέψη δεν μπορεί να μεταδοθεί εύκολα διαμέσου της οθόνης της τηλεόρασης, εκείνο που μετράει είναι η εντύπωση, και όχι το επιχείρημα και η βαρύτητά του. Η εικόνα, και όχι ο λόγος». Ομως, με σεβασμό προς την αντικειμενική αλήθεια, ο Μάγερ αναρωτιέται: «Το κενό περιεχομένου θέατρο της πολιτικής είναι άραγε μόνον αποτέλεσμα ανικανότητας, αδυναμίας και ανευθυνότητας από τη μεριά της πολιτικής, ελλιπούς επαγγελματισμού και επαγγελματικής ηθικής από τη μεριά των μέσων μαζικής επικοινωνίας ή οφείλεται στις προτιμήσεις του κοινού;». Οπωσδήποτε το πρόβλημα, που πρέπει να μας ξεσηκώσει σε πεισματική αντίσταση, έχει ανάγκη σωστής και τεκμηριωμένης ανάλυσης. Και σ' αυτόν το στόχο έχουμε ήδη συστρατευθεί ευαίσθητοι συνάδελφοι και δημοσιογράφοι, πρόθυμοι να ξεκινήσουμε μια σοβαρή εκστρατεία ενημέρωσης εκείνων των πολιτών, που βλέπουν, θλίβονται και αγανακτούν, όμως δεν έχουν συντρόφους για να σταθούν μαζί τους, με σθένος και αποφασιστικότητα, για δραστική αντίσταση.

Σε ειδική προς τούτο εκδήλωση απόψε, στο αμφιθέατρο της Τραπέζης της Ελλάδος, υψώνουν τον τεκμηριωμένο λόγο τους ο πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών Απ. Γεωργιάδης και ο συνάδελφος Χρ. Γιανναράς.

Θα ακολουθήσουν σύντομα και άλλες ανάλογες εκδηλώσεις στο Πανεπιστήμιο, με κορυφαίες προσωπικότητες που δεν έπαψε να διαθέτει ο λεηλατημένος τόπος μας, κάτω από την πικρή παραδοχή ότι μόνη της η αγανάκτηση, δίχως τεκμηριωμένες προτάσεις, δεν θ' ανοίξει το δρόμο για την απαιτούμενη εκ βάθρων ανατροπή, που θα φέρει νέο και αξιόπιστο Σύνταγμα, νέες, ρεαλιστικές δομές της πολιτείας και νέες, υγιείς πολιτικές δυνάμεις.

Βεβαίως η προσπάθεια είναι έκθετη στο χλευασμό: «Και τι θα καταφέρετε, βρε ασυλλόγιστοι καλαμαράδες, πρόθυμοι, με πρώτη ευκαιρία, να βολευτείτε και σεις σε κάποια από τις 30.000 χρυσοφόρες και κατ' ευφημισμόν "Μη Κυβερνητικές" (!) Οργανώσεις, με τις οποίες το σύστημα αλώνει και διαφθείρει τους "διανοουμένους";». Ο χλευασμός δεν είναι αβάσιμος. Ομως την προσπάθεια τη χρωστάμε στα παιδιά και στα εγγόνια μας. Ακόμη και στον αυτοσεβασμό μας. www.kostasbeys.gr διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Τρεις άστεγοι βρέθηκαν νεκροί από το κρύο στο άλσος Θησείου

Τραγικό γεγονός στις γειτονιές μας.
3 άστεγοι βρέθηκαν νεκροί από το κρύο
στο άλσος Θησείου σήμερα το πρωί (9/3)

Εν έτη 2011 στην πόλη του τσιμέντου δεν ασχολήθηκε καμία αρχή να βρει ένα κατάλυμα γι' αυτούς τους ανθρώπους.
Είναι τροπή και για την δημοτική αρχή και τις κοινωνικές υπηρεσίες του δήμου.
Αλλά είναι και ντροπή για όλους μας να αφήνουμε συνανθρώπους μας να χάνονται έτσι.
Η Ανοιχτή Πόλη της 3ης δημοτικής κοινότητας καλεί τους γείτονες και τις γειτόνισσες σε διαμαρτυρία και ενημέρωση του κοινού
την Κυριακή 12 το μεσημέρι στο άλσος έξω από τον σταθμό του ΗΣΑΠ

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Καλή είναι η υποβολή μήνυσης στη Moody's... αν είχαμε και ηγέτες; δεν θα ήταν καλύτερα;;

Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη
Πρ. Πρύτανης και Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
Πρόεδρος του Ιδρύματος Δελιβάνη

Πρόσφατο βιβλίο της:
http://www.livanis.gr/Νεγρεπόντη-Δελιβάνη-Μαρία-Η-φονική-κρίση-και-η-ελληνική-τραγωδία_p-574877.aspx

Αξιέπαινη και εθνική η πρωτοβουλία υποβολής μήνυσης στη Moody’s. Έστω κι αν, όπως είναι ξεκάθαρο, πρόκειται για αντίδραση σε επίπεδο εντυπώσεων και όχι θετικού αποτελέσματος. Σχετικά, με την Moody’s και τους συναφείς οργανισμούς της είναι, δυστυχώς, απαραίτητο να συνειδητοποιηθεί ότι έχουμε να κάνουμε με κοράκια που προσελκύονται αυτόματα εκεί όπου υπάρχει αίμα. Έχουν αφεθεί, όλοι αυτοί, με το σύνολο άλλωστε του διεθνούς τραπεζικού συστήματος, σε κατάσταση πλήρους ασυδοσίας και ξέφρενης κερδοσκοπίας. Σε πείσμα του ότι η δεύτερη μεγάλη οικονομική κρίση του 2007 προκλήθηκε, σε μεγάλο βαθμό, από τις δραστηριότητές τους, ούτε η Ευρώπη, αλλά ούτε ο Ομπάμα, μπόρεσαν (ή θέλησαν) να βάλουν κάποια τάξη στην άκρως επικίνδυνη αυτή κατάσταση.

Η Moody’s, λοιπόν –και δεν θα [...]μείνουμε φοβούμαι μόνο σ’αυτήν- απλώς εκμεταλλεύτηκε το, εδώ και ενάμισι χρόνο, ελληνικό αδιέξοδο, στο οποίο μας οδηγούσε το από κάθε πλευρά επαίσχυντο και πλήρως αναποτελεσματικό Μνημόνιο, το οποίο υπογράφηκε, νύκτα προφανώς, και οπωσδήποτε χωρίς να αναγνωστεί προηγουμένως. Από την πρώτη στιγμή, πολυάριθμοι ξένοι, αλλά και Έλληνες οικονομολόγοι, μεταξύ των οποίων και η υπογράφουσα, προσπαθήσαμε με άρθρα, βιβλία, συνεντεύξεις και ομιλίες, να εξηγήσουμε τους λόγους- απολύτως εμφανείς άλλωστε και σε επίπεδο πρωτοετών φοιτητών των οικονομικών- για τους οποίους το Μνημόνιο όχι μόνο δεν είναι λύση, αλλά είναι και η καταστροφή της Ελλάδας. Οι ξένοι οικονομολόγοι αγνοήθηκαν πολυτελώς, ενώ οι Έλληνες αντιμετωπίστηκαν, ως εχθροί του Έθνους. Στη συνέχεια, και επειδή, δυστυχώς, το εγκληματικού περιεχομένου και αποικιοκρατικής υφής αυτό Μνημόνιο, που ξεπουλά βωμούς και εστίες, φέρει την υπογραφή και του Έλληνα υπουργού Οικονομικών, αλλά και του Διοικητή της Τ.Ε. το μόνο που έμενε να επιχειρηθεί, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να διασωθούμε, ήταν να επιδιώξουμε κατεπειγόντως, μια αναδιάρθρωση/αναδιαπραγμάτευση εφ’ολης της ύλης, με απώτερο πάνω απ’ όλα στόχο την απαλλαγή μας από τρόικες κλπ, δηλαδή από το καταστρεπτικό Μνημόνιο. Ωστόσο, η πρόταση αυτή που θα μπορούσε, με καλούς χειρισμούς –και όχι βέβαια με ευχαριστώ ενόσω μας εξυβρίζουν και μας εξαθλιώνουν- να αποβεί σωτήρια, αντιμετωπίστηκε από την Κυβέρνηση με σαφώς εχθρικό τρόπο, με το πάγιο επιχείρημα ότι δήθεν «θα είναι καταστροφή για την Ελλάδα» και άλλα παρόμοια, χωρίς φυσικά και να παρέχονται διευκρινήσεις του γιατί αυτή η λυσσαλέα άρνηση της μοναδικής ελπίδας που φάνταζε στον γκρίζο ορίζοντα του Μνημονίου. Σπεύδω, στο σημείο αυτό, να προλάβω τον αντίλογο: «μα, δεν θα το δεχόταν οι εταίροι μας- δανειστές μας»! Θα ήταν απίθανο να μη δεχτούν, γιατί γνώριζαν ότι μας φόρτωσαν με όρους που ήταν εκ προοιμίου αδύνατον να πραγματοποιηθούν. Αλλά, ίσως, όχι και αδύνατον. Σ’αυτή τη δεύτερη περίπτωση, και εκκινώντας από την ανελέητη πραγματικότητα ότι δηλαδή είμαστε ήδη σε χρεοκοπία με αναστολή 2-3 ετών, η μοναδική μας διέξοδος όφειλε να είναι η δήλωση : «παύουμε τις πληρωμές τοκοχρεολυσίων και χρέους». Τι θα γινόταν; Θα ήταν ενδιαφέρον να δούμε τι θα γινόταν, από τη στιγμή που οι δανειστές μας θα συνειδητοποιούσαν, ότι αντί για haircut 25-30% του χρέους τα χάνουν ΟΛΑ-ΟΛΑ. Αυτό θα ήταν το δικό μας περίστροφο, όχι το άλλο του κ. Πρωθυπουργού, που τελικά παρέμεινε ανενεργό. Και, όχι μόνο, αλλά αρχίζει και το ξήλωμα Ευρωζώνης –Ευρώ. Δεν θα ήταν βεβαίως, διόλου μα διόλου αξιοπρεπής λύση για την Ελλάδα! Αλλά…το Μνημόνιο, που τόλμησαν να μας επιβάλλουν –βέβαια, λένε σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις: «Μα γιατί δεν αντιδράσατε;; γιατί δεν διαπραγματευτήκατε;; γιατί το υπογράψατε;;;γιατί δεν υπερασπιστήκατε διόλου τον εαυτό σας;;;» - είναι το συνονθύλευμα αυτό αξιοπρεπές:;;;;;;

Η Moody’s –και η συντροφιά της- περίμενε υπομονητικά, με την απόλυτη φυσικά βεβαιότητα από την αρχή, ότι οι στόχοι του Μνημονίου, όλοι συλλήβδην, αποτελούσαν όνειρα θερινής νυκτός και πύργους στην άμμο. Γι’ αυτό και τα στοιχήματα περί χρεοκοπίας μας έφθασαν ήδη τα δισεκατομμύρια! Και τώρα που το θέατρο σκιών του ότι «πάμε καλά», «έρχονται καλύτερες ημέρες», «οι θυσίες του λαού μας έχουν αντίκρισμα» κλπ. κλπ. έλαβε αναγκαστικά επίσημο και άκρως οδυνηρό τέλος με την εμφάνιση της τέταρτης κεφαλής της Λερναίας Ύδρας του Μνημονίου, αυτήν δηλαδή που βγάζει την Ελλάδα στο σφυρί, η Moody’s –και η παρέα της- έκρινε ότι ήρθε επιτέλους η ώρα της! Και επιτέθηκε εναντίον μιας ακυβέρνητης, αμήχανης και κατακαημένης Ελλάδας. Μια Ελλάδας, που δέχθηκε επιπλέον αδιαμαρτύρητα να οδηγηθεί η αγορά εργασίας της στη ζούγκλα που επικρατούσε στις αρχές του 19ου αιώνα.

Και τώρα;;; Καλή είναι η μήνυση εναντίον της Moody’s. Γιατί, όχι;;; Αλλά, πέραν αυτής, θα έπρεπε να επιχειρήσουμε και κάτι πιο αποτελεσματικό, μια και πια χανόμαστε. Τι;; Είναι βέβαιο, ότι η εγκληματική αβελτηρία μας έχει αδρανοποιήσει πολλά από τα αρχικά μας όπλα. Αλλά, τώρα, θα πρέπει να βάλουμε μπρος το ρητό «ο πνιγμένος δεν φοβάται το νερό». Και να αξιοποιήσουμε την υπέρτατη αδυναμία της Ευρωζώνης. Να ξεχάσουμε, βέβαια το δίλημμα «Η Μνημόνιο ή χρεοκοπία» που το πιστέψαμε, χάρη στην πλύση εγκεφάλου των ΜΜΕ μας, αν και ουδέποτε υπήρξε, και να σταθούμε στα πόδια μας. Εμείς, οι Έλληνες, μέσα ή έξω από την ΕΕ, μέσα ή έξω από την Ευρωζώνη, αλλά πάντοτε με την Ακρόπολη, την πλούσια ιστορία μας, τα μοναδικά επιτεύγματά μας, τις ακρογιαλιές μας, αλλά βέβαια και το πλούσιο μας υπέδαφος, που όταν αρχίσει να αποδίδει πρέπει με νύχια και δόντια να μείνει σε χέρια ελληνικά.

Εμείς, δεν είμαστε απλώς Ευρωπαίοι. Είμαστε αυτοί που έφτιαξαν την Ευρώπη των πολιτισμών. Αυτά, για να έχουμε θάρρος….να μπορούμε να αντικρύσουμε και να αντικρούσουμε την κυρία Μέρκελ με αδιαφιλονίκητα επιχειρήματα. Να της υπενθυμίσουμε ότι η Γερμανία μας χρωστά περίπου €172 δις. από ειδεχθή εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας. Να της υποδείξουμε ότι η κατάρρευση ολόκληρου του ευρωπαϊκού Νότου, που περιλαμβάνει και το πάλαι ποτέ θαύμα του νεοφιλελευθερισμού, την Ιρλανδία, δεν είναι δυνατόν να οφείλεται στους τεμπέληδες, αλκοολικούς και ανάξιους Έλληνες. Να της ψιθυρίσουμε στο αυτί, της κυρίας Μέρκελ, για το τι είναι η διαφθορά που συνδέεται με τη Siemens, με φρεγάτες που γέρνουν και με δάνεια προς την Ελλάδα, που προορίζονται να την βοηθήσουν, αλλά που της δίδονται με επιτόκιο 5.5% όταν η Γερμανία τα δανείζεται με 1.5%. Να της αποδείξουμε ότι το χρέος μας είναι και ειδεχθές και απεχθές, και ότι αρνούμαστε να θυσιάσουμε δυο γενιές Ελλήνων γι’αυτό, αλλά αντιθέτως προτιμούμε να πάρουμε των ομματιών μας. Μπορούμε ασφαλώς, και έχουμε πάρα πολλά να πούμε…..πάρα πολλά. Αλλά, φυσικά, χρειαζόμαστε ηγέτες….

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Εκδήλωση – συζήτηση στα Τρίκαλα με τον Γιώργο Κολέμπα

Πρόσκληση

Η κίνηση αποανάπτυξης τρικαλινών πολιτών
σας προσκαλεί στην εκδήλωση – συζήτηση με τον
Γιώργο Κολέμπα, συγγραφέα του βιβλίου

«Τοπικοποίηση: Μια απάντηση στην
παγκοσμιοποίηση»

Κυριακή 13 Μαρτίου στο
Μύλο Ματσόπουλου 11।00 πμ

Γ Ι Ω Ρ Γ Ο Σ Κ Ο Λ Ε Μ Π Α Σ
Τοπικοποίηση
από το παγκόσμιο…στο τοπικό,
ένας οικολογικός κόσμος είναι δυνατός

Το βιβλίο του Γ. Κολέμπα σκιαγραφεί το πρόταγμα της τοπικοποίησης, σαν απάντηση
στην “υπαρκτή” παγκοσμιοποίηση του καπιταλισμού και στην προοπτική να επικρατήσει
στο μέλλον ένα σύστημα ακόμα πιο βίαιο, εκμεταλλευτικό και καταστροφικό για τον
άνθρωπο και τη φύση. Η Τοπικοποίηση είναι η στροφή σε μια αποκεντρωμένη,
τοπικοποιημένη οικολογική κοινωνία, που θα έχει σαν κύτταρο την αυτοδύναμη
κοινότητα και θα στηρίζεται στην άμεση δημοκρατία και στον συνομοσπονδιακό
κοινοτισμό(ομοσπονδίες δήμων-συνομοσπονδίες περιφερειών-ομοσπονδίες εθνών ). Στα
πλαίσιά της οι άνθρωποι και οι κοινοτικές τους συλλογικότητες θα μπορέσουν να
επαναπροσδιορίσουν τις ανάγκες τους, να ελέγξουν τη ζωή, το χρόνο τους και την τοπική
οικονομία. Να αναβαθμίσουν τη ποιότητας ζωής, πρόνοιας και περιβαλλοντικής
προστασίας. Να αποκαταστήσουν το αίσθημα ασφαλείας για το μέλλον, στα πλαίσια ενός
ισορροπημένου οικοσυστήματος.
Απορρίπτοντας τον ανταγωνισμό, σαν διαδικασία ανάπτυξης και δίνοντας έμφαση στη
συνεργασία-αλληλεγγύη θα μπορέσουν να πετύχουν την ισοκατανομή εξουσίας σε όλα τα
επίπεδα με απεξάρτηση από τις αγορές και το χρήμα. Θα εμπνευσθούν για να
δημιουργήσουν ένα νέο πολιτισμικό ρεύμα και μια νέα αυτοκαθοριζόμενη
κοινωνία, ξεκινώντας από την τοπική κοινωνία, σε σχέση απόρριψης, αναδιάρθρωσης
και ρήξης με τα μεγασυστήματα της παγκοσμιοποίησης και του κεντρικού εθνικού
κράτους.
Ο Γιώργος Κολέμπας είναι πρώην εκπαιδευτικός Μ.Ε. και οικο-γεωργός στο Πήλιο. Από
το 1990, που “επανατοπικοποιήθηκε”, προσπαθεί δια του “παραδείγματος” να συμβάλει
στη διαμόρφωση της κατεύθυνσης της τοπικοποίησης. Ειδικά το δεύτερο μέρος του
βιβλίου του ασχολείται με θέματα που ήταν αντικείμενο της δραστηριότητάς του αυτά τα
χρόνια.
To βιβλίο «Τοπικοποίηση: από το παγκόσμιο… στο τοπικό» είναι έκδοση του Κέντρου
Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό, την Οικολογία, την Ειρήνη και τη Μη Βία
«ΑΝΤΙΓΟΝΗ». Το Κέντρο Πληροφόρησης «ΑΝΤΙΓΟΝΗ» εδρεύει στη Θεσσαλονίκη με γραφεία
στην Αθήνα. Ήδη από το 1995 δραστηριοποιείται ενεργά με θέματα που αφορούν τα ανθρώπινα
δικαιώματα, την οικολογία, την ειρήνη και τη μη βίαιη επίλυση συγκρούσεων, σε στενή συνεργασία
με την Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης.
Κεντρική διάθεση: 2310 285688, 2310 237463, 2103639336

http://topikopoiisi.blogspot.com

Share3
Άσε το σχόλιο σου
Κάντε κλικ για να ακυρώσετε την απάντηση.
Το όνομα σας *υποσχεωτικό
Το email σας (δεν θα δημοσιευθεί) *υποσχεωτικό
Website

Search for:
Τοπικοποίηση του Γιώργου Κολέμπα
Σύνδεσμοι

* http://eyploia.gr
* http://podilatestrikalon.wordpress.com
* http://socialist-ecology.blogspot.com
* http://topikopoiisi.blogspot.com
* http://www.degrowth.eu
* http://www.ecocrete.gr/
* http://www.iliosporoi.net
* http://www.nosotros.gr/
* http://www.peliti.gr
* http://www.sporos.org

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Ο Καθηγητής Κώστας Λαπαβίτσας για τον έλεγχο του λογιστικού χρέους

Δείτε εδώ τη συνέντευξη του κ Λαπαβίτσα σχετικά με την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου και το ελληνικό χρέος

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Το παιχνίδι έχει "χοντρύνει", πρέπει κι εμείς να το "χοντρύνουμε" λιγάκι

Αγαπητοί φίλοι
Μου φαίνεται ότι το παιχνίδι έχει “χοντρύνει” πολύ, η κρίση βαθαίνει και δεν ξέρουμε πια τι μας ξημερώνει. Κι έτσι πρέπει να το “χοντρύνουμε” λιγάκι και εμείς.

Με λίγα λόγια, εδώ που φτάσαμε, χρειάζεται να ασχοληθούμε σοβαρότερα με το πράγμα.

Γι' αυτό νομίζω ότι πρέπει να τολμήσουμε να προσπαθήσουμε τα ακόλουθα (ο καθένας για τον εαυτό του..... και ο νοών νοείτω):

● Να γίνουμε γενικώς περισσότερο λιτοδίαιτοι
● Να [...]ξοδεύουμε σύμφωνα με αυτά που έχουμε και οπωσδήποτε όχι δάνεια πια από τράπεζες ή γενικώς δάνεια
● Να περιορίσουμε την κατανάλωση, αγοράζοντας όσο το δυνατόν πράγματα που χρειαζόμαστε πραγματικά, πράγματα που θα τα χρησιμοποιήσουμε αρκετά και αναβάλλοντας την αγορά κάποιων πραγμάτων που δεν μας είναι απαραίτητα. Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η εμπορική εκμετάλλευση είναι να μας δημιουργεί επιθυμίες τις οποίες με κάθε τρόπο μας προτρέπει να τις βλέπουμε σαν ανάγκες μας.
● Να απεξαρτήσουμε την ευτυχία μας από τα αντικείμενα. Ίσως να την αναζητήσουμε στην επαφή μας με τη φύση, τους άλλους ανθρώπους, τις δραστηριότητές μας και την εσωτερική μας ισορροπία
● Να διαθέσουμε λίγο χρόνο, περισσότερο χρόνο, για περπάτημα
● Να βλέπουμε περισσότερο τους φίλους μας πηγαίνοντας στο σπίτι τους ή δεχόμενοι στο δικό μας
● Στις κάθε είδους συναλλαγές μας η επιδίωξη του κέρδους να σταματήσει να είναι η πρωταρχική αξία και να προέχει το ήθος
● Να ανακυκλώνουμε γενικώς, οτιδήποτε και με οποιονδήποτε τρόπο μπορούμε, για παράδειγμα, να δίνουμε ρούχα και αντικείμενα που δεν χρησιμοποιούμε σε κάποιον που θα τα χρησιμοποιήσει
● Να φροντίσουμε λίγο περισσότερο για την υγεία μας (διατροφή, τρόπο ζωής, συνήθειες, σχέση με γιατρούς, φάρμακα, εμβόλια, γνώση του σώματός μας). Να πάρουμε την υγεία μας στα χέρια μας!
● Να δώσουμε λίγο περισσότερη προσοχή στην ελληνική γλώσσα προσπαθώντας να την χρησιμοποιούμε όσο πιο σωστά γίνεται, αντιστεκόμενοι στην χρήση αγγλικών λέξεων
● Να βρούμε και να ακούμε καλά ελληνικά τραγούδια μέσα στα άλλα
● Να περιορίσουμε την χρήση του κινητού τηλεφώνου χρησιμοποιώντας και άλλους τρόπους επικοινωνίας και επαφής (για παράδειγμα, να χρησιμοποιούμε το τηλέφωνο για να κλείνουμε κάποια συνάντηση και να πηγαίνουμε σε αυτή την συνάντηση για να συζητάμε το θέμα μας
● Να ελαττώσουμε τον χρόνο τηλεόρασης και βίντεο και να διαβάζουμε άρθρα που γράφουν καλοί δημοσιογράφοι στις εφημερίδες ή κάποιο καλό βιβλίο ή γράφοντας κάτι κι εμείς οι ίδιοι
● Αν χρησιμοποιούμε υπολογιστή, να αρχίσουμε να εξοικειωνόμαστε με το ελεύθερο λογισμικό και σιγά σιγά να φύγουμε από τα Windows, το Word, το Internet Explorer, το Outlook ή το Outlook Express τουλάχιστον, χρησιμοποιώντας αντιστοίχως το Linux, Open Office, Firefox, Thunderbird και γενικά ελεύθερο λογισμικό, επίσης να μάθουμε τυφλό σύστημα
● Να γίνουμε πιο αυτάρκεις και να ελαττώσουμε πάγια έξοδα. Να καλλιεργούμε, να παράγουμε και να κατασκευάζουμε μόνοι μας ό,τι μπορούμε.
● Να χρησιμοποιούμε ή να προγραμματίσουμε την χρησιμοποίηση εναλλακτικών μορφών ενέργειας
● Να χαλαρώσουμε. Να μην περιμένουμε να μας κρατήσει στο σπίτι ή στο κρεβάτι κάποια αρρώστια. Ας το κάνουμε οι ίδιοι από μόνοι μας. Οι δουλειές δεν τελειώνουν
● Να βελτιωθούμε εσωτερικά. Γιατί όλα τα παραπάνω για να γίνουν απαιτείται και κάποιος βαθμός εγρήγορσης και συνειδητότητας που για να υπάρχει χρειάζεται η βελτίωση μας. Δηλαδή, με άλλα λόγια, μας χρειάζεται καθάρισμα του μυαλού μας, διευθέτηση, αλλαγή συνηθειών, προτύπων και πολλές φορές απόψεων. Αυτά επιτυγχάνονται με συγκεκριμένο τρόπο εξάσκησης που θα τον συζητήσουμε εν καιρώ.
● Ότι πετυχαίνουμε και ανακαλύπτουμε από την απασχόλησή μας με τα παραπάνω, να τα μοιραζόμαστε με τους φίλους μας αλλά και γενικώς με τον κόσμο γύρω μας


Αυτά, επειδή νομίζω ότι αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε τους κινδύνους από:
● Απληστία
● Παγκοσμιοποίηση αμερικανικού τύπου
● Μεταλλαγμένα και χημική γεωργία
● Διοξίνες
● Γρίπες διάφορων πουλιών και ζώων(…)
● Πολέμους επιβολής της δημοκρατίας (αμερικάνικου τύπου…)
● Υποκλοπές, παρακολουθήσεις, μεγάλα αδέλφια και μητέρες
● Κρατική τρομοκρατία
● Μυστικές υπηρεσίες
● Πολυεθνικές τροφίμων, όπλων, καυσίμων
● Εταιρείες φαρμάκων και εμβολίων
● Ασθένειες και ιατρικό κατεστημένο
● Διαφθορές και διαπλοκές, παπαγαλάκια
● Εμπόριο όπλων
● Ναρκωτικά
● Ληστείες και εγκληματικότητα
● Αλλοίωση του περιβάλλοντος και της Φύσης

Πηγή: άγνωστη αυτή τη στιγμή...
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Λαμιώτες δημιουργοί...

ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΤΟΥ 20ου ΚΑΙ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ‏

Συναυλία με έργα Ελλήνων και ξένων συνθετών θα λάβει χώρα στις 8 Μαρτίου και ώρα 8 και 30 στην αίθουσα συναυλιών του Ωδείου ATHENAEUM στο Θησείο οδός Αδριανού 3

Α ΜΕΡΟΣ
ΤΣΙΜΕΚΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
«Επίκλησις» για πιάνο και όμποε

ΡΩΤΑΣ ΒΑΣΙΛHΣ
«Πυξίδα 2» για κοντραμπάσο και πιάνο

ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΜΗΤΣΟΣ
1) 5 Σπουδές για πιανίστα πάνω σε 1 έως 5 νότες
2) 2 Μύθοι του Αισώπου για πιάνο και φωνή
α) «Κάμηλος αφοδεύσασας εν ποταμώ»
β) «Οδοιπόρος και αλήθεια»

Β ΜΕΡΟΣ
ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
«Μπαλάντα για 2 πιάνα»

GUBAIDULINA SOFIA
«Παντομίμα για κοντραμπάσο και πιανο»

Ερμηνεύουν οι
Μπότη Σταυρούλα όμποε
Ντελέζου Ειρήνη πιάνο
Ριμπάς Χαράλαμπος φωνή
Γιαννακάκης Παναγιώτης πιάνο
Κακλάμανης Γιάννης πιάνο
Αρνής Γεώργιος κοντραμπάσσο
Συγγούνης Γιάννης κοντραμπάσσο

http://xeri.wordpress.com/2011/03/06/music-concert-greek-musians/ διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ για την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου

Διαβάστε την έκκληση για τη δημιουργία
Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου για το ελληνικό Δημόσιο Χρέος,
υπογράψτε το αν συμφωνείτε
και προωθήστε το στις λίστες σας

http://www.gopetition.com/petition/43171.html#fbbox

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Χρήμα υπάρχει, όχι όμως και πατριωτισμός

Του ΒΙΚΤΩΡΑ ΝΕΤΑ
εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 2.3.2011

Προκάλεσε ενδιαφέρουσες συζητήσεις, χωρίς όμως να έχουμε και αποτέλεσμα, το δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού «Σπίγκελ», ότι οι καταθέσεις των Ελλήνων στις ελβετικές τράπεζες φτάνουν τα 600 δισ. ευρώ, που είναι ποσό διπλάσιο του δημοσίου χρέους της χώρας μας.

Ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών, κ. Γεωργακόπουλος, σχολιάζοντας το δημοσίευμα χαρακτήρισε υπερβολικό το ποσό των 600 δισ. δηλώνοντας ότι οι καταθέσεις των Ελλήνων μέσα στην Ελλάδα είναι 220-230 δισ. ευρώ. Και υπολόγισε τις καταθέσεις στις ελβετικές τράπεζες στα 100-150 δισ. ευρώ, σημείωσε όμως ότι[...] δεν μπορεί να έχει σαφή τάξη μεγέθους και πρόσθεσε πως τα χρήματα αυτά έχουν ελεγχθεί κατά την κατάθεσή τους και συνεπώς θεωρητικά είτε δεν είναι «μαύρα» ή «έχουν λευκανθεί».

Είτε είναι 600 τα δισ. είτε 150 είτε είναι «λευκά» -θεωρητικά!- είτε «έχουν λευκανθεί», που είναι το σύνηθες, έχουμε ακόμη ένα στοιχείο της βαθιάς κρίσης της ελληνικής κοινωνίας και του πολιτικού συστήματος της χώρας. Εχει εξαφανιστεί από την κοινωνία και ειδικά από τη λεγόμενη άρχουσα και ηγέτιδα τάξη ο στοιχειώδης πατριωτισμός, το ελάχιστο ενδιαφέρον για την τύχη του καταληστευμένου από αδηφάγα και άνομα συμφέροντα τόπου. Κανείς δεν γνωρίζει για να δηλώσει υπεύθυνα ποιο είναι το ύψος των καταθέσεων των Ελλήνων της Ελλάδας -όχι των Ελλήνων του εξωτερικού- στις ανά τον κόσμο ξένες τράπεζες και όχι μόνο στις ελβετικές.

Πριν από περίπου 15 χρόνια ο τότε διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, Λουκάς Παπαδήμος, είχε καλέσει σε μία συνάντηση ενημέρωσης το επιτελείο της «Ελευθεροτυπίας». Εγινε στη συνάντηση αυτή μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για την οικονομία. Υπήρχε και τότε πρόβλημα χρηματοδότησης της ανάπτυξης με χρήματα από το εξωτερικό. Τόλμησα μία ερώτηση προς τον Λουκά Παπαδήμο:

«Κύριε διοικητά, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, οι καταθέσεις των Ελλήνων στο εξωτερικό φτάνουν τα 17 δισ. δολάρια, ποσό σημαντικό, με το οποίο θα μπορούσε να αιμοδοτηθεί η ελληνική οικονομία. Τι κάνετε για να επαναπατρισθούν αυτά τα χρήματα;». Η απάντηση ήταν αποκαλυπτική. Είπε ο κ. Παπαδήμος: «Κατ' αρχάς να σας πω ότι δεν είναι μόνο 17 δισ. δολάρια οι καταθέσεις των Ελλήνων της Ελλάδας στο εξωτερικό. Από μία έρευνα που έκανα, ρωτώντας συναδέλφους μου διοικητές τραπεζών σε διάφορες χώρες, υπολογίζω ότι οι καταθέσεις είναι πάνω από 55 δισ. δολάρια. Και μιλούμε μόνο για καταθέσεις, όχι για επενδύσεις σε ακίνητα, σε μετοχές κ.τ.λ.».

Δεν μπορούσε, ούτε και τώρα μπορεί το ελληνικό κράτος να υπολογίσει το χρήμα που έφυγε και φεύγει από την Ελλάδα για να τοποθετηθεί στο εξωτερικό. Αλλά ούτε και μπόρεσε ούτε και μπορεί το ελληνικό κράτος να πετύχει τον επαναπατρισμό αυτών των κεφαλαίων για να χρηματοδοτηθεί η ανάπτυξη. Κατά την άποψή μου, δύο είναι οι κύριες αιτίες: α) Η αναξιοπιστία του κράτους, το οποίο συνεχώς αλλάζει την πολιτική του και δεν έχει σταθερούς κανόνες. Για παράδειγμα, ενώ δεν φορολογούσε τις καταθέσεις σε συνάλλαγμα, ξαφνικά άρχισε να τις φορολογεί, με αποτέλεσμα να ανακοπεί η προσέλκυσή τους. β) Η έλλειψη πατριωτισμού. Οπως έγραψε ο Οδυσσέας Ελύτης στην «Αναφορά στον Ανδρέα Εμπειρίκο», άλλοτε «οι μεγαλοαστοί αντί να παίζουν κουμ καν, δημιουργούσανε την Ελλάδα».

Εδώ και πολλά χρόνια οι μεγαλοαστοί, και όχι μόνο αυτοί, δεν παίζουν μόνο κουμ καν, αλλά και ληστεύουν με μύριους τρόπους τον τόπο και δεν πληρώνουν, γιατί «έχουν καβούρια στις τσέπες», όπως είπε πρόσφατα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας και κανενός δεν ίδρωσε το αυτί ούτε και φιλοτιμήθηκε να προσφέρει κάτι στο λογαριασμό για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους.

Το φαινόμενο της κοινωνικής κρίσης δεν είναι μεταπολιτευτικό. Πολύ πριν από την τρόικα, που δυσφορούμε γιατί ξετίναξε το σαθρό μας σύστημα, τις ίδιες περίπου διαπιστώσεις έκανε μετά τον πόλεμο και ο Πολ Α. Πόρτερ, επικεφαλής της Αμερικανικής Οικονομικής Αποστολής, που ήρθε στην Ελλάδα το 1947, για να μελετήσει την οικονομική της κατάσταση και να εισηγηθεί βοήθεια για την ανόρθωσή της.

Σε άρθρο του με τίτλο «Ζητείται: ένα θαύμα στην Ελλάδα» (Collier's, 20 Σεπτεμβρίου 1947) γράφει: «Πίσω από την κυβέρνηση υπάρχει μία μικρή εμπορική και τραπεζική κλίκα (...). Αυτή η κλίκα είναι αποφασισμένη πάνω απ' όλα, να προστατεύσει τα οικονομικά της προνόμια όποιο κι αν είναι το κόστος σε ό,τι αφορά την οικονομική υγεία της χώρας. Τα μέλη της θέλουν να διατηρηθεί ένα φορολογικό σύστημα, που είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα τους. Αντιτίθενται στους συναλλαγματικούς ελέγχους, διότι αυτοί ενδέχεται να τους εμποδίσουν να μεταφέρουν τα κέρδη τους σε τράπεζες στο Κάιρο ή στην Αργεντινή. Δεν διανοούνται καν να επενδύσουν αυτά τα κέρδη με στόχο την ανάκαμψη της χώρας τους».

Χρήμα πάντοτε υπήρχε, αλλά χάθηκαν ο πατριωτισμός και το φιλότιμο.
vicnet@enet.gr διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Ένα τραγούδι για τους 300 μετανάστες απεργούς πείνας από τους "Υπεραστικούς"

http://www.youtube.com/watch?v=Jx3cyo31zAs

«Νερό κι αλάτι»

«…Για τους δικούς σου, από την ώρα που φεύγεις μετανάστης είσαι ήδη σαν νεκρός, στρώνουν κάθε βράδυ τραπέζι κι εσύ λείπεις. Τους είπα να με κλάψουν 40 μέρες, κι αυτό ήταν. Κι εμείς αν πεθάνουμε, θα κοιμόμαστε για πάντα ήσυχοι. Όμως, αυτοί που δε μας δίνουν μια σφραγίδα δε θα κοιμούνται ήσυχοι ποτέ. Θέλω να πω και μια κουβέντα στους Έλληνες φίλους που έκανα: μπήκατε στην καρδιά μου. Ζήσαμε ευτυχισμένοι. Και σε όλους αυτούς που μας φέρθηκαν άσχημα, μας έφαγαν λεφτά: σας τα χαρίζω, σαν να μην έχει γίνει τίποτα. Αντίο σας».

Χασάν.

Ένας από τους 300 εργάτες μετανάστες απεργούς πείνας.


Σαράντα μέρες κλάψε με πατέρα,
ρημάξανε τον τόπο μας, θα φύγω.
Ανθρώπινη ζωή θα πάω να χτίσω,
τους φράχτες και τις νάρκες θ’ αψηφήσω.
Στη φτώχεια που γεννήθηκα η ανάγκη με παιδεύει.
Αδιέξοδες οι μέρες μου κι οι νύχτες μου συντρίμμια.

Δουλέμποροι σταθήκανε μπροστά μου,
σε μαύρα σαπιοκάραβα με ρίξαν.
Με φόρτωμα της γης τους κολασμένους
στα άγρια τα πελάγη ξανοιχτήκαν.
Στο κύμα που λυσσομανά η ανάσα μας κομμένη,
να κρέμεται απ’ το βλέμμα μας μια τόση δα ελπίδα.

Σε τούτα εδώ τα χώματα που ήρθα,
στ’ αμπέλια, στις ελιές, μέσα στους κάμπους
αβγάτιζα το βιος του αφεντικού μου,
φωνή δεν είχα, μαύρη η δουλειά μου.
Κλεισμένος σ’ εργοτάξια, θαμμένος σε υπόγεια,
να τρέφονται απ’ τη σάρκα μου αχόρταγα θηρία.


Νερό κι αλάτι, 300 βράχοι
και λίγοι κόκκοι ζάχαρης, πριν με μετρήσει η ζυγαριά να αργοσβήνω, πολεμώντας.


Ο ιδρώτας μου κυλούσε μες στις πόλεις,
σε δρόμους, εργοστάσια, ναυπηγεία.
Τα χέρια μου πληγιάζαν στους χειμώνες
που μάτωνα για ξένα μεγαλεία.
Και στήριγμα στους γέροντες που απόβλητοι σωπαίναν.
Στο άδειο προσκεφάλι τους μια στάλα από φροντίδα.

Αυτοί που νόμιμα μ’ απομυζούσαν
λαθραία ονομάσαν τη ζωή μου,
να ιδρώνω, να κοπιάζω, να παράγω,
μα δίκιο να μη βρίσκω στο κελί μου.
Και τρέμω τα τσιράκια τους που με παραφυλάνε.
Γυρεύω τα αδέρφια μου, τους ντόπιους τους εργάτες.

Νερό κι αλάτι, 300 βράχοι
και λίγοι κόκκοι ζάχαρης, πριν με μετρήσει η ζυγαριά να αργοσβήνω, πολεμώντας.


Ο θάνατος πια δε θα με τρομάξει,
πεθαίνω τώρα πλάι σε συντρόφους.
Πατρίδα μου είναι η σφιχτή γροθιά μου
κι ο αγώνας για της τάξης μου τα δίκια.
Ζωή να χτίσω πάλεψα κι αυτοί με πολεμάνε.
Αυτοί που όλο το μόχθο μας δικό τους τον κρατάνε.

Νερό κι αλάτι, 300 βράχοι
και λίγοι κόκκοι ζάχαρης, πριν με μετρήσει η ζυγαριά να αργοσβήνω, πολεμώντας.

Αντίο σας.

Αμπντούλ, Νορντίν, Αχμέντ, Εργάτη μετανάστη
Χαμίντ, Χασάν. αδερφέ μου.



ΥΠΕΡΑΣΤΙΚΟΙ
24/2/2011
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Μικρή ανεμογεννήτρια με τη μορφή δέντρου

Μικρή ανεμογεννήτρια με τη μορφή δέντρου τοποθετείται σε αστικές περιοχές, αξιοποιεί κάθε είδους άνεμο, ακόμη και το ωστικό κύμα που παράγεται από την κίνηση των αυτοκινήτων, παράγοντας ηλεκτρική ενέργεια. Ευρεσιτεχνία, του Γιαννιώτη επιχειρηματία Λ. Κόντου, το «ενεργειακό δέντρο» υπόσχεται «κατάργηση» της ΔΕΗ σε κατοικίες, επιχειρήσεις και δημόσια κτίρια, απόσβεση κόστους αγοράς σε τρία χρόνια και κέρδη από την πώληση του επιπλέον ρεύματος στη συνέχεια.

Με ύψος που ξεκινάει από τα τρία μέτρα και όψη που [...]προσομοιάζει σε δέντρο, ώστε να μην προκαλεί αισθητική όχληση, η συγκεκριμένη ανεμογεννήτρια περιστρέφεται σε άξονα κάθετο προς το έδαφος, σε αντίθεση με τις περιστροφές των αιολικών γεννητριών που περιστρέφονται σε οριζόντιο άξονα. Αυτό της δίνει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί ανέμους οποιασδήποτε κατεύθυνσης, στροβιλισμούς, ανερχόμενα και κατερχόμενα ρεύματα, ακόμα και αυτά που δημιουργούνται από την κυκλοφορία των αυτοκινήτων στον δρόμο.

Το μοντέλο που εγκαταστάθηκε πριν από λίγες μέρες στην κεντρική πλατεία έξω από τη Νομαρχία Ιωαννίνων οφείλει την κίνησή του κυρίως στην κυκλοφορία των οχημάτων. «Η κίνηση των αυτοκινήτων δημιουργεί υποπίεση, προκαλώντας έτσι την κίνηση αερίων μαζών που έρχονται να εξισορροπήσουν την υποπίεση αυτή. Με άλλα λόγια, το ωστικό κύμα που παράγεται από την κίνηση των αυτοκινήτων, σε συνδυασμό με τον υπάρχοντα άνεμο, περιστρέφουν την ανεμογεννήτρια, η οποία, χάρη στο σχήμα κατασκευής της, εργάζεται με ανέμους από διαφορετικές κατευθύνσεις και με διαφορετικές ταχύτητες», εξηγεί ο εφευρέτης.

Ιδιοκτήτης της εταιρείας ενεργειακών εφαρμογών Air-Sun με έδρα τα Ιωάννινα ο κ. Κόντος έχει διαθέσει ήδη περισσότερα από 500 «ενεργειακά δέντρα» στην Ελλάδα και σε χώρες των Βαλκανίων. Η εγκατάσταση μιας μικρής ανεμογεννήτριας στη στέγη μονοκατοικίας, αυτόνομα ή σε συνδυασμό με φωτοβολταϊκά πάνελ, μπορεί να υπερκαλύψει τις ενεργειακές ανάγκες του νοικοκυριού και οι ιδιοκτήτες να πωλούν το περίσσευμα στη ΔΕΗ, ενώ μια συστοιχία «δέντρων» σε μια πόλη μπορεί να εξασφαλίσει το ρεύμα για τον δημόσιο φωτισμό της. «Το κόστος αγοράς και εγκατάστασης ξεκινά από τα 10.000 ευρώ, που μπορεί να αποσβεστεί σε 3 χρόνια και να αποφέρει ένα επιπλέον εισόδημα για άλλα 22 χρόνια, αφού ο μέσος όρος ζωής είναι τα 25 χρόνια», υπογράμμισε.

Το άρθρο των ΒΑΣΙΛΗ ΙΓΝΑΤΙΑΔΗ και ΣΟΦΙΑΣ ΓΙΑΜΑ δημοσιεύτηκε στο Έθνος διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Νέες συντεταγμένες ανάπτυξης στο Κιλκίς: Ένα θετικό παράδειγμα προς μίμηση

(ανταπόκριση ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ)
Οι μηχανές και οι ιδέες αξίζουν όταν παίρνουν μπρος Και στο Κιλκίς την Παρασκευή και το Σάββατο, 25 & 26 Φεβ 2011, το Επιμελητήριο Κιλκίς «έβαλε μπρος» την μηχανή της ανάπτυξης του Κιλκίς με ορίζοντα το 2020 υπάρχει ούριος άνεμος αν δεν ξέρεις που θέλεις να πας. Και στο Κιλκίς οι κάτοικοι συμμετείχαν στο να μπουν οι νέες συντεταγμένες ανάπτυξης για όλη την κοινωνία.

Δεν ήταν ένα ευκαιριακό συνέδριο, αλλά[..] μια ελπιδοφόρα πλατφόρμα συνάντησης, ενημέρωσης, συζήτησης και ανταλλαγής στοιχείων, θέσεων και πιθανών στρατηγικών για την ανάπτυξη του Κιλκίς με ορίζοντα το 2020. Είχε προηγηθεί εντατική προεργασία, με επιστημονική στήριξη, στα πλαίσια της οποίας έγιναν θεματικά εργαστήρια με φορείς αλλά και κάθε ειδικό ή επιθυμούντα να συνεισφέρει. Στο διήμερο Αναπτυξιακό Συνέδριο, δίπλα στο Δημαρχείο, στο Συνεδριακό Κέντρο Κιλκίς (που έγινε με χρηματοδότηση του προγράμματος LEADER), έγινε η παρουσίαση όλων των Ομάδων Εργασίας, και της κινητοποίησης που επιτεύχθηκε με διαγωνισμούς ζωγραφικής και έκθεσης στα παιδιά των σχολείων του Κιλκίς.

Το συνέδριο εξελίχθηκε σε 5 θεματικές, με προσκεκλημένους εισηγητές από τους ειδικούς χώρους επιστήμης και ζωής. Οι θεματικές (με τους συντονιστές) ήταν:
1. Παιδεία-Δια Βίου Μάθηση-Απασχόληση (Κ. Πορτοκάλης)
2. Βιώσιμη τοπική & περιφερειακή ανάπτυξη (Π. Κωνσταντινίδης)
3. Υποδομές-Ενέργεια-Περιβάλλον (Μ. Καλογερίδου)
4. Ανάπτυξη της υπαίθρου-Τουρισμός-Πολιτισμός (Π. Κωνσταντινίδης)
5. Επιχειρηματικότητα-Έρευνα-Καινοτομία (Σ. Μαντζανάκης)

Το Αναπτυξιακό Συνέδριο τελείωσε αργά το βράδυ του Σαββάτου (23.30) εντυπωσιάζοντας όλους για την μαζική συμμετοχή και την προσήλωση με την οποία συμμετείχαν όλοι εναλλασσόμενοι, ανάλογα με την θεματική, καταλαμβάνοντας συνεχώς τις 250 διαθέσιμες θέσεις του Συνεδριακού Κέντρου Κιλκίς.

Το Αναπτυξιακό Συνέδριο σχεδιάσθηκε ως ένα ενδιάμεσο βήμα από την ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΙΛΚΙΣ 2020. Η Πρωτοβουλία Κιλκίς 2020 στοχεύει στην από κοινού προσπάθεια φορέων & πολιτών να διαμορφώσουν το μέλλον της περιοχής βασισμένοι στην παγκοσμίως αποδεκτή μεθοδολογία των «Σεναρίων», με την άμεση διοχέτευση των αποτελεσμάτων σε φορείς, οργανισμούς, επιχειρήσεις και άλλους ενδιαφερόμενους, ώστε να προωθηθεί η αειφόρος ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής του Κιλκίς. Μέλη της Πρωτοβουλίας είναι μια ομάδα ενεργών πολιτών, μη κομματικών, που ο βασικός τους σκοπός είναι η ανάπτυξη του τόπου που γεννήθηκαν και ζουν αυτοί, οι πρόγονοι και οι απόγονοι τους, και υποστηρίζονται από το Επιμελητήριο Κιλκίς και το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης.

Το Αναπτυξιακό Συνέδριο έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς χορηγούς (περίπου 16) να εκφράσουν την υποστήριξή τους στο συνέδριο, στην επικοινωνία ή στους μαθητικούς διαγωνισμούς, ενώ την επιστημονική επιμέλεια είχε η εταιρία EMETRIS και το MILLENNIUM PROJECT.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η σύμπτωση των απόψεων όλων ότι ο αγροτικός τομέας είναι πολύ σημαντικός για το μέλλον της περιοχής και η θεματική «Ανάπτυξη Υπαίθρου-Τουρισμός-Πολιτισμός συγκέντρωσε το έντονο ενδιαφέρον όλων των συμμετεχόντων και των εισηγητών. Οι εισηγητές της θεματικής ήταν: ο κ. Φλωρίδης Γεώργιος (Βουλευτής, π. Υπουργός), ο κ. Κιλτίδης Κων/νος (Βουλευτής, π. Υπουργός), ο κ. Τσιτουρίδης Σάββας (Π. Βουλευτής & Υπουργός), ο κ. Μιχαηλίδης Δημήτρης (δημοσιογράφος, συνεργάτης ΑΓΡΟΡΑΜΑ & ΠΕΝΑ), κα Τσιριγώτη Φωτεινή (Υπάλληλος ΕΥ ΠΑΑ) και ο κ. Πασσαλίδης Παύλος (Γ.Δ. ΑΝΚΙ ΑΕ)

Ανάμεσα στα σημαντικά που ακουστήκαν στο Αναπτυξιακό Συνέδριο ΚΙΛΚΙΣ 2020 ήταν:
Αν η ανάπτυξη μπορεί να προέλθει κυρίως από την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων μιας περιοχής τότε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας βρίσκονται στην ΠΑΡΑΓΩΓΗ ποιοτικών πιστοποιημένων φημισμένων αγροτικών προϊόντων, στην παροχή τουριστικών ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ποιότητας και στην ναυτιλία. Ακόμα, η Ελλάδα, έχει έναν από τους πιο μακροχρόνιους παγκοσμίως γνωστούς και ιστορικούς πολιτισμούς πάνω στον πλανήτη. Ειδικότερα το Κιλκίς έχει τα δύο πρώτα (αγροτική ΠΑΡΑΓΩΓΗ & τουριστικές ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ) και επιπλέον πολύ καλή στρατηγικά γεωγραφική θέση στις μεταφορές. Και ως σταρυροδρόμι οδών και πολιτισμών έχει μεγάλη ιστορία στρατιωτικών μαχών με δυνατότητες «στρατιωτικού» τουρισμού.

Ο αγροτικός τομέας λένε ότι προσφέρει 3-4% στο ΑΕΠ και με τον πολλαπλασιαστή φτάνει περίπου στο 20-22% του ΑΕΠ. Ο τουρισμός λένε ότι προσφέρει περίπου 8% στο ΑΕΠ και φθάνει με τον πολλαπλασιαστή στο 16% του ΑΕΠ. Ο πολλαπλασιαστής απασχόλησης στον αγροτικό τομέα ακούστηκε ότι είναι 4,7 (στα καπνά) ή και περισσότερο, και στον τουρισμό είναι περίπου 1,5. Αν συνδυασθούν αυτοί οι δύο τομείς και προστεθεί και η τοπική ταυτότητα (πολιτισμός), τότε το κύριο ενδιαφέρον, και μάλιστα πολλαπλασιαστικά, για την τοπική ανάπτυξη του Κιλκίς πρέπει να είναι ο αγροτοδιατροφικός τομέας και ο ειδικός τουρισμός.

Όλα αυτά με αξιοποίηση της γεωγραφικής θέσης (δημοπρατήριο, διαμετακομιστικό κέντρο κλπ) και της φύσης (αρωματικά, έρευνα κλπ)

Τα αγροτοδιατροφικά προϊόντα, σύμφωνα με ανακοινώσεις του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων, φθάνουν στο ράφι (τιμή καταναλωτή) 5-8 φορές την τιμή παραγωγού. (Η ΠΑΣΕΓΕΣ το φθάνει στο 1500%). Ταυτόχρονα αυτή η προστιθέμενη αξία 400-1400% της αξίας της πρωτογενούς παραγωγής, όταν μένει στην περιοχή, δημιουργεί συνθήκες τοπικής ενδογενούς ανάπτυξης και τροφοδοτεί μια Τοπική Εφοδιαστική Αλυσίδα. Μια Τοπική Εφοδιαστική Αλυσίδα υποκινεί την λειτουργία μικρών νέων βιοτεχνιών ή συνεταιρισμών ή εργαστηρίων παραγωγής τοπικών εδεσμάτων ή/και τεχνημάτων, και τονώνει την απασχόληση, ενώ ενδυναμώνει τις χρηματορροές προς την τοπική αυτοδιοίκηση και πολλαπλασιάζει το ενδιάμεσο και το τελικό εισόδημα των κατοίκων της περιοχής Κιλκίς.

Ο αγροτικός τομέας παράγει αξίες, όταν στους άλλους τομείς δημιουργούνται οι υπεραξίες. Ο πλούτος παράγεται στον πρωτογενή τομέα, απλά οι πλούσιοι βρίσκονται στον δευτερογενή και τριτογενή τομέα. Ο αγροτικός τομέας παράγει ΚΑΤΙ από το ΤΙΠΟΤΕ (οικονομικά). Οι Αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν τη γεωργία βασική πηγή πλούτου, μητέρα και τροφοδότη όλων των τεχνών. Πέρα από τα υλικά αγαθά πρόσφερε σωματική υγεία και εμφυσούσε στην ψυχή όσων την ασκούσαν το αίσθημα της δικαιοσύνης, γενναιότητα, υπομονή και επιμονή.

Η παραγωγή ποιοτικών φημισμένων πιστοποιημένων αγροτικών προϊόντων διατροφής ή ακόμα και ειδικών ενδημικών καλλιεργειών για ειδικές ομάδες πληθυσμού, μεταποιημένων με παραδοσιακές συνταγές, όταν ενσωματώνεται στις τουριστικές υπηρεσίες, δημιουργεί επαρκή διαφοροποίηση στο τελικό τουριστικό προϊόν, που δημιουργεί τοπική ανάπτυξη. Διότι ανάπτυξη δημιουργείται όταν εισρέουν χρήματα, όχι όταν ανακυκλώνονται οι υπηρεσίες. Το κύριο πρόβλημα είναι η συστηματική απαξίωση του αγροτικού κόσμου, των αξιών και του τρόπου ζωής του, του πολιτισμού του, με ταυτόχρονη σχεδόν «θεοποίηση» των εκχρηματισμένων αξιών, με αποτέλεσμα την μη επαρκή προσέλκυση Νέων Αγροτών στην παραγωγή αγροδιατροφικών αγαθών.

Ο τομέας που μπορεί να μας βγάλει ταχύτερα από την κρίση στην Ελλάδα, είναι ο αγροδιατροφικός τομέας , όπως είπε ο Κύριος Πρόεδρος της Δημοκρατίας στις 9-3-2010 στους Νέους Αγρότες της Πανελλήνιας Ένωσης Νέων Αγροτών. Και αυτό απαιτεί σε τοπικό τουλάχιστον επίπεδο την συγκρότηση αποκλειστικά αγροτικών συνδικαλιστικών δομών και την ανασυγκρότηση του Αγροτικού Συνεταιριστικού κινήματος με αποκλειστικά αγρότες (όχι υβριδικά συστήματα).

Οι Αγρότες, δεν είναι εργάτες γης, αλλά σύγχρονοι παραγωγοί εργαζόμενοι και οι ίδιοι στις εκμεταλλεύσεις τους, με γνώσεις και πολλούς επιχειρηματικούς κινδύνους (καιρός, κλιματική αλλαγή, χρηματιστήριο αγαθών, κόστος, καινοτόμες εκτροφές ή καλλιέργειες κλπ) και θα έπρεπε να καλύπτονται από Επιμελητήριο (το Τοπικό ή ένα Νέο Αγροτικό Επιμελητήριο), και να υπάρχει ένα think tank (μια υποστηρικτική δομή), ενώ επιβάλλεται τοπική συνεργασία με την δομή ενός Τοπικού Συμφώνου Ποιότητας.
Ο π. Χριστόδουλος, που παρακολούθησε όλες τις εργασίες και εισηγήσεις έκανε την σύνοψη μετά την συζήτηση, στην ουσία όχι κλείνοντας, αλλά ανοίγοντας μια νέα περίοδο αυτοοργάνωσης της περιοχής του Κιλκίς για μια νέα πορεία, για της συντεταγμένες της οποίας έδωσαν στοιχεία όλοι οι συμμετέχοντες και που με την στήριξη του Επιμελητηρίου Κιλκίς δημιουργούν νέες προοπτικές.

Το Αναπτυξιακό Συνέδριο ΚΙΛΚΙΣ 2020 έκλεισε στις 23.30 το βράδυ του αποκριάτικου Σαββάτου, 26-2-2011 με την διακήρυξη της πίστης όλων στο Κιλκίς 2020 και την αναγγελία του Συνεδρίου ΚΙΛΚΙΣ 2020 στις 20 Φεβ 2020 μαζί με την παράδοση του πρώτου βραβείου του Μαθητικού Διαγωνισμού Έκθεσης στα Λύκεια του Κιλκίς στην μαθήτρια Φωτεινή Σάπκα της Γ΄Λυκείου Κιλκίς.

Στοιχεία για τις πάρα πολύ ενδιαφέρουσες εισηγήσεις, που δόθηκαν σε USB, υπάρχουν στον ιστότοπο www.kilkis2020.gr και βέβαια στο Επιμελητήριο Κιλκίς.

Στις 13 Μαΐου 2011, στην ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ του Δήμου Αθηναίων η Πανελλήνια Ένωση Νέων Αγροτών οργανώνει ημερίδα ανταλλαγής εμπειριών με θέμα «Αγροτική Επιχειρηματικότητα & Αγροτουρισμός», και ως συμβολή στο 2020, ενώ το 18ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νέων Αγροτών, που θα γίνει εφέτος στην Χίο (9-11/9/2011), έχει ως κεντρικό θέμα την «Πολυαπασχόληση» στον αγροτικό τομέα, που πολλά θα μπορούσε να αντλήσει από το ΚΙΛΚΙΣ 2020.

(φωτό Θανάσης Τσιτάκης, tsitakisphoto@hotmail.com)
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Η Βεγορίτιδα Υπερασπίζεται το Σιδηρόδρομο! Εμείς γιατί;

Μεγάλη συγκέντρωση στην Άρνισσα (Πέλλα) για την υπεράσπιση του σιδηρόδρομου. Η Συντονιστική Επιτροπή Δημοτικής Ενότητας Βεγορίτιδας οργάνωσε συγκέντρωση των κατοίκων της περιοχής στο σιδηροδρομικό σταθμό, μετά από απόφαση Ανοιχτής Λαϊκής Συνέλευσης που έγινε την Κυριακή 20 Φεβρουαρίου, με συμμετοχή από την Κίνηση Φίλων του Τρένου Φλώρινας και την πρωτοβουλία της Έδεσσας.

Η οργή ξεχείλισε για [...]την απομόνωση, τον εμπαιγμό και την αδιαφορία της κυβέρνησης και της ΤΡΕΝΟΣΕ που δρομολογούν ειδικά τρένα τη στιγμή που έχουν αποκλείσει τη Βεγορίτιδα από τον υπόλοιπο κόσμο. Τα χωριά της περιοχής δεν έχουν πλέον ΚΑΝΕΝΑ μέσο δημόσιας συγκοινωνίας και το βασικό σύνθημα της συγκέντρωσης ήταν «Ούτε τρένα ούτε λεωφορεία, αφήσατε την Άρνισσα χωρίς συγκοινωνία!»

Η συγκέντρωση που κράτησε 2 ώρες κάτω από τις γνωστές πολικές θερμοκρασίες της περιοχής περιλάμβανε αποκλεισμό του ΤΡΕΝΟΣΚΙ (AM. 3480). Τον τόνο και πάλι έδωσαν οι νέοι με τον ενθουσιασμό τους και οι ηλικιωμένοι με την επιμονή τους να μη φύγουν από τη γραμμή, ούτε μετά από παράκληση των διοργανωτών.

Από τη Συντονιστική Επιτροπή Δημοτικής Ενότητας Βεγορίτιδας ανακοινώθηκε:

Μετά από Ανοιχτή Λαϊκή Συνέλευση που Έγινε την Κυριακή 20 Φεβρουαρίου,
με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες αποφασίστηκε η συμβολική κατάληψη του Σ.Σταθμού Άρνισσας για 2 ώρες, η οποία και πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 27 Φεβρουαρίου.
Η συμμετοχή ήταν τεράστια,παρά το χαμηλό της θερμοκρασίας, πράγμα που αποδεικνύει την αναγκαιότητα και την χρησιμότητα του σιδηροδρόμου για τους κατοίκους της Βεγορίτιδας, οι οποίοι μετά από την κατάργηση των δρομολογίων είναι πλέον αποκλεισμένοι από τον κόσμο καθώς δεν υπάρχει πλέον κανένα δημόσιο μέσο συγκοινωνίας.
Οι κινητοποιήσεις μας θα κλιμακωθούν, σε τοπικό αλλά και σε συντονισμό με φορείς και ομάδες από όλη την Ελλάδα.
Στην επόμενη Ανοιχτή Λαϊκή Συνέλευση, στην οποία θα κλιθεί από την συντονιστική επιτροπή, η Υφυπουργός Εσωτερικών κα. Τζακρη, και θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 04 Μαρτίου θα αποφασιστούν οι περαιτέρω κινητοποιήσεις.

Από την Κίνηση Φίλων Τρένου Φλώρινας δηλώθηκε:
Η Βεγορίτιδα σήμερα είναι σαν ένα νησί όπου δεν πιάνει καράβι και το Σαββατοκύριακο πηγαίνει ένα κρουαζιερόπλοιο. Ο αποκλεισμός της Φλώρινας και της Εορδαίας από την ΤΡΕΝΟΣΕ συμπληρώνει σήμερα ένα μήνα. Η κυβέρνηση αντί για τρένα δρομολογεί υποσχέσεις. Οι κινητοποιήσεις θα ενταθούν και θα κλιμακωθούν εκφράζοντας την οργή των κατοίκων.

Μετά την συγκέντρωση έγινε συνάντηση μελών των κινήσεων πολιτών από την Φλώρινα, τη Βεγορίτιδα και την Έδεσσα για τον συντονισμό των δράσεων και την από κοινού οργάνωση διαμαρτυρίας στη Θεσσαλονίκη με πορεία μετά τρένου.

ΔΕΙΤΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ http://www.facebook.com/album.php?aid=51588&id=152323408155907

ΔΕΙΤΕ ΒΙΝΤΕΟ ΣΤΟ http://www.tastv.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=565%3A-lr-&catid=1%3Alatest-news&Itemid=99
http://www.youtube.com/watch?v=4t0jpaKVjTc
http://www.youtube.com/watch?v=b4n84ucy5Y4


Η πρωτοβουλία της Βεγορίτιδας στο Facebook: http://www.facebook.com/profile.php?id=1022533356#!/home.php?sk=group_195995273761791&ap=1


Κίνηση Φίλων Τρένου Φλώρινας
florinatreno.blogspot.com
www.facebook.com/pages/Theloume-to-traino-piso-sten-Phlorina/152323408155907


Για περισσότερες πληροφορίες
Μιχάλης Πετράκος (Φλώρινα) τηλ. 2385051868, 6942984455
Θωμάς Γεωργίου (Βεγορίτιδα) 6947447407 διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Κίνηση Πολιτών «ντύνομαι, τρώω, κάνω τουρισμό ελληνικά»

«Ελληνικό πρωινό» στα ξενοδοχεία της Κρήτης
Δρομολογεί η Συντονιστική Επιτροπή του Κινήματος Πολιτών, «ντύνομαι, τρώω, κάνω τουρισμό ελληνικά» Νομού Ηρακλείου.

«Ελληνικό πρωινό» θα προσφέρεται στα ξενοδοχεία της Κρήτης στο πλαίσιο των δράσεων που αναλαμβάνει η Συντονιστική Επιτροπή του Κινήματος Πολιτών, «ντύνομαι, τρώω, κάνω τουρισμό ελληνικά» Νομού Ηρακλείου, συμμετέχοντας στην προσπάθεια στήριξης των τοπικών προϊόντων, υπηρεσιών και επιχειρήσεων και διατήρησης των θέσεων εργασίας. Αυτό γνωστοποιήθηκε σήμερα σε συνέντευξη Τύπου από τον πρόεδρο της Ένωσης Ξενοδόχων κ. Ανδρ. Μεταξά.

Η συνέντευξη που δόθηκε από τα μέλη της συντονιστικής επιτροπής στην οποία μετείχαν ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ηρακλείου κ. Νικήτας Δολαψάκης, ο Πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Ηρακλείου κ. Μανώλης Κουμαντάκης, ο εκπρόσωπος του Δικηγορικού Συλλόγου κ. Ανδρέας Λιανέρης, ο Πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων κ. Ανδρέας Μεταξάς, ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου κ. Γιώργος Σκουλατάκης και ο Πρόεδρος της ΟΕΒΕΝΗ κ. Μανώλης Σφυρής.

Όπως ανέφεραν οι ομιλητές: «Είναι επιτακτική ανάγκη να ευαισθητοποιήσουμε τους πολίτες να προτιμούν τα εγχώρια προϊόντα και υπηρεσίες και να καταλάβουν ότι αυτό θα είναι όφελος για όλους μας. Πρέπει παράλληλα και εμείς να παρέχουμε ποιοτικά προϊόντα και υπηρεσίες για να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη τους» τόνισε ο κ. Δολαψάκης.

Αυτό το κίνημα έχει έναν χαρακτήρα εθνικό και αν αυτές οι δράσεις είχαν γίνει πριν από δεκαετίες θα ήμασταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση επισήμανε ο κ. Κουμαντάκης και πρόσθεσε ότι θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα στην παιδεία για να υπάρξουν διαχρονικά αποτελέσματα.

Ο κ. Λιανέρης τόνισε ότι θα πρέπει να κατανοήσουμε όλοι τη σημασία της κατανάλωσης ελληνικών προϊόντων γιατί σ’ αυτή την περίπτωση τα χρήματα επανεπενδύονται στη χώρα μας και διατηρούνται οι θέσεις εργασίας.

Το κίνημα πολιτών δεν είναι ένα σωματείο αλλά μια εθελοντική προσπάθεια που ξεκινάει δυναμικά για να πείσουμε τους πολίτες ότι πρέπει να προτιμάμε τα ελληνικά προϊόντα υπογράμμισε ο κ. Μεταξάς.

Ο κ. Σκουλατάκης ανέφερε ότι αποτελεί πολυετή προσπάθεια των εργαζόμενων να στηριχθούν τα εγχώρια προϊόντα, υπηρεσίες, επιχειρήσεις και θέσεις εργασίας και πρόσθεσε ότι σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία θα είναι όφελος για όλους να διευρυνθεί η προσπάθεια.

Ο κ. Σφυρής ανέφερε ότι το Διοικητικό Συμβούλιο της ομοσπονδίας επαγγελματοβιοτεχνών νομού Ηρακλείου (ΟΕΒΕΝΗ) θα ασχοληθεί ιδιαιτέρως στην προσεχή συνεδρίαση του με την προώθηση των στόχων του κινήματος σε όλα τα επαγγελματικά σωματεία του νομού.

Οι πρωτοβουλίες που θα προωθηθούν με στόχο την ευαισθητοποίηση των πολιτών όπως γνωστοποιήθηκαν σήμερα θα είναι οι εξής:

- Συνάντηση εκπροσώπων όλων των φορέων του Νομού Ηρακλείου στην αίθουσα «ΚΑΣΤΕΛΛΑΚΗ» του Επιμελητηρίου Ηρακλείου την Τετάρτη 16 Μαρτίου, προκειμένου να ενημερωθούν εκτενώς για την πρωτοβουλία και να ενημερώσουν τα μέλη τους.

- Ειδική συνάντηση με εκπροσώπους εκπαιδευτικών φορέων και φιλεκπαιδευτικών σωματείων για την προώθηση των δράσεων και των μηνυμάτων του κινήματος στη μαθητιώσα νεολαία.

- Προώθηση στα μέλη όλων των εργοδοτικών και εργατικών σωματείων το κείμενο - διακήρυξη του Κινήματος για να γίνουν κατανοητά τα οφέλη που μπορεί ν’ αποκομίσουμε όλοι από το εγχείρημα.

- Δημιουργία του Blog : kinimapoliton.blogspot.com για την ενημέρωση των καταναλωτών και θέτει σε λειτουργία e-mail μέσω του οποίου θα επικοινωνεί με το κίνημα κάθε ενδιαφερόμενος.

- Θα αναρτηθούν αφίσες σε καταστήματα, δημόσιες υπηρεσίες και πολυσύχναστους χώρους για να υπάρχει συνεχής υπενθύμιση της πρωτοβουλίας που έχει αναληφθεί.

- Επικοινωνία με τα τοπικά Μέσα Ενημέρωσης για τη διεξαγωγή ενημερωτικών εκπομπών και τη δημοσίευση έντυπων αφιερωμάτων με στόχο την όσο το δυνατόν καλύτερη προβολή των μηνυμάτων του κινήματος.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

"Οι αδιάφοροι" Του Αντόνιο Γκράμσι

«Μισώ τους αδιάφορους. Πιστεύω ότι το να ζεις σημαίνει να εντάσσεσαι κάπου. Όποιος ζει πραγματικά δεν μπορεί να μην είναι πολίτης και ενταγμένος. Η αδιαφορία είναι αβουλία, είναι παρασιτισμός, είναι δειλία, δεν είναι ζωή. Γιʼ αυτό μισώ τους αδιάφορους.

Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας. Η αδιαφορία δρα δυνατά πάνω στην ιστορία. Δρα παθητικά, αλλά δρα. Είναι η μοιρολατρία. Είναι αυτό που δεν μπορείς να[...] υπολογίσεις. Είναι αυτό που διαταράσσει τα προγράμματα, που ανατρέπει τα σχέδια που έχουν κατασκευαστεί με τον καλύτερο τρόπο. Είναι η κτηνώδης ύλη που πνίγει την ευφυΐα. Αυτό που συμβαίνει, το κακό που πέφτει πάνω σε όλους, συμβαίνει γιατί η μάζα των ανθρώπων απαρνείται τη βούλησή της, αφήνει να εκδίδονται νόμοι που μόνο η εξέγερση θα μπορέσει να καταργήσει, αφήνει να ανέβουν στην εξουσία άνθρωποι που μόνο μια ανταρσία θα μπορέσει να ανατρέψει. Μέσα στη σκόπιμη απουσία και στην αδιαφορία λίγα χέρια, που δεν επιτηρούνται από κανέναν έλεγχο, υφαίνουν τον ιστό της συλλογικής ζωής, και η μάζα είναι σε άγνοια, γιατί δεν ανησυχεί. Φαίνεται λοιπόν σαν η μοίρα να συμπαρασύρει τους πάντες και τα πάντα, φαίνεται σαν η ιστορία να μην είναι τίποτε άλλο από ένα τεράστιο φυσικό φαινόμενο, μια έκρηξη ηφαιστείου, ένας σεισμός όπου όλοι είναι θύματα, αυτοί που τον θέλησαν κι αυτοί που δεν τον θέλησαν, αυτοί που γνώριζαν κι αυτοί που δεν γνώριζαν, αυτοί που ήταν δραστήριοι κι αυτοί που αδιαφορούσαν. Κάποιοι κλαψουρίζουν αξιοθρήνητα, άλλοι βλαστημάνε χυδαία, αλλά κανείς ή λίγοι αναρωτιούνται: αν είχα κάνει κι εγώ το χρέος μου, αν είχα προσπαθήσει να επιβάλλω τη βούλησή μου, θα συνέβαινε αυτό που συνέβη;

Μισώ τους αδιάφορους και γιʼ αυτό: γιατί με ενοχλεί το κλαψούρισμά τους, κλαψούρισμα αιωνίων αθώων. Ζητώ να μου δώσει λογαριασμό ο καθένας απʼ αυτούς με ποιον τρόπο έφερε σε πέρας το καθήκον που του έθεσε και του θέτει καθημερινά η ζωή, γιʼ αυτό που έκανε και ειδικά γιʼ αυτό που δεν έκανε. Και νιώθω ότι μπορώ να είμαι αδυσώπητος, ότι δεν μπορώ να χαλαλίσω τον οίκτο μου, ότι δεν μπορώ να μοιραστώ μαζί τους τα δάκρυά μου.

Είμαι ενταγμένος, ζω, νιώθω ότι στις συνειδήσεις του χώρου μου ήδη πάλλεται η δραστηριότητα της μελλοντικής πόλης, που ο χώρος μου χτίζει. Και μέσα σʼ αυτήν την πόλη η κοινωνική αλυσίδα δεν βαραίνει τους λίγους, μέσα σʼ αυτήν κάθε συμβάν δεν οφείλεται στην τύχη, στη μοίρα, μα είναι ευφυές έργο των πολιτών. Δεν υπάρχει μέσα σʼ αυτήν κανείς που να στέκεται να κοιτάζει από το παράθυρο ενώ οι λίγοι θυσιάζονται, κόβουν τις φλέβες τους. Ζω, είμαι ενταγμένος. Γιʼ αυτό μισώ αυτούς που δεν συμμετέχουν, μισώ τους αδιάφορους».

11 Φεβρουαρίου 1917

Mετάφραση: Τόνια Τσίτσοβιτς


διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση της Κρίσης Μερικά παραδείγματα

Μπορεί να είναι ασπιρίνες αλλά τα θεωρώ δείγματα αυτο-οργάνωσης υπό καθεστώς 'διαταραχής' του συστήματος ... καλλιέργεια ενός άλλου τρόπου σκέψης και ζωής, χωρίς αυτό να αποπροσανατολίζει από τα ουσιωδέστερα ζητούμενα ....

Η κρίση

Ότι η χώρα μας περνάει κρίση το γνωρίζουμε. Το καλό με τις κρίσεις είναι ότι όταν συμβαίνουν σου δείχνουν με τον πιο εμφατικό τρόπο πού έχει αποτύχει το σημερινό οικονομικο-πολιτικό σύστημα. Και τότε κάτι καταπληκτικό αρχίζει να συμβαίνει. Οι άνθρωποι παύουν να περιμένουν από τους "ηγέτες" τους να δώσουν λύση στην κρίση κι αρχίζουν δειλά δειλά να παίρνουν οι ίδιοι την κατάσταση στα χέρια τους. Το ανθρώπινο πνεύμα αρχίζει να τίθεται σε εγρήγορση και εφευρίσκει τρόπους για να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Σε αυτήν την ανάρτηση θα κάνω μια μικρή παρουσίαση τριών πρωτοβουλιών που ξεκίνησαν ως αντίδοτο της οικονομικής κρίσης που βιώνει η χώρα μας.

Λόγω Τιμής

Ένας ομοιοπαθητικός ιατρός προσφέρει τις [...] γνώσεις του στην ομοιοπαθητική και ζητάει για αντάλλαγμα την επιδιόρθωση και συντήρηση των μουσικών οργάνων του. Παρακάτω μία κυρία προσφέρει πίνακες ζωγραφικής και κοσμήματα για να τα ανταλλάξει με βιολογικά προϊόντα και καλής ποιότητας ελαιόλαδο. Αυτό είναι το "Λόγω Τιμής".

Το Λόγω Τιμής είναι μία υπηρεσία ανταλλαγής ειδών διατροφής, αγαθών και υπηρεσιών. Πώς λειτουργεί? Η ιστοσελίδα έχει δύο στήλες, μία αριστερά και μία δεξιά, όπου η μία είναι η στήλη της ζήτησης και η άλλη της προσφοράς. Στην στήλη της προσφοράς προσθέτεις το αγαθό ή την υπηρεσία που προσφέρεις και στην στήλη της ζήτησης προσθέτεις το αγαθό ή την υπηρεσία που ζητάς ως αντάλλαγμα για αυτό που προσφέρεις. Η συνεννόηση γίνεται κατ΄ιδίαν μεταξύ των ενδιαφερομένων, με μοναδική προϋπόθεση να εγγραφούν μέλη και....τον λόγο της τιμής τους!

Διαβάζουμε στο "Λόγω Τιμής",

"Αγαπητοί φίλοι,
Με μεγάλη μου χαρά σας ανακοινώνω την ίδρυση διαδικτυακού συνδέσμου με σκοπό την αμοιβαία ανταλλαγή προϊόντων και υπηρεσιών χωρίς τη μεσολάβηση χρήματος, υπό την ονομασία "Λόγω Τιμής", http://www.logo-timis.gr.
Ο κάθε άνθρωπος έχει αξία που δεν τιμάται νομισματικά. Η υπέρτατη τιμή ενός ανθρώπου είναι η Τιμή του. Η υπέρτατη έκφραση της Τιμής του είναι ο Λόγος του.
Ο βασικός σκοπός της ίδρυσης του συνδέσμου είναι η αναβάθμιση αυτών των αξιών της Τιμής και του Λόγου του ανθρώπου και η υπηρεσία τους στην ανθρώπινη επιβίωση και εξέλιξη.

Κανείς δεν πρέπει να αρρωστήσει σωματικά, διανοητικά, συναισθηματικά ή πνευματικά εξαιτίας της νομισματικής κρίσης.
Κανείς δεν πρέπει να στερηθεί των βασικών αναγκών επιβίωσης.
Κανείς δεν πρέπει να αισθανθεί μόνος, αβοήθητος και απαξιωμένος.
Αντιθέτως κάθε ένας δύναται να αναβαθμίσει την ζωή του και την υπόστασή του, υπό συνθήκες κρίσης. Νομοτελειακά, η σωστή διαχείριση ενός οξέος περιστατικού, θεραπεύει μία χρόνια προδιάθεση.

Μία από τις μεγαλύτερες αξίες του ανθρώπου είναι ο Λόγος της Τιμής του. Ο σύνδεσμος αυτός συνδέει τους ανθρώπους που θέλουν να επενδύσουν σε αυτή την αξία.
Άνθρωποι συναντούνται σε αυτόν τον διαδικτυακό τόπο μέσω των βιογραφικών τους, και ανταλλάσσουν αμοιβαία υπηρεσίες και προϊόντα, με προσωπική συνεννόηση."

Η προσπάθεια αν και ακόμα σε πειραματικό στάδιο ήδη βρίσκει μεγάλη ανταπόκριση ! Καλή συνέχεια στο "Λόγω Τιμής"! Είναι κάτι πρωτοποριακό και μακάρι να αποτελέσει παράδειγμα και για άλλες παρόμοιες πρωτοβουλίες!


Φτιάχνω Μόνος μου (http://www.ftiaxno.gr/)

Το "Φτιάχνω μόνος μου" είναι ένα blog που παρέχει πληροφορίες και γνώσεις για μία πιο αυτόνομη ζωή, όσον αφορά κυρίως την καλλιέργεια της τροφής μας αλλά και την κατασκευή λύσεων για μία οικολογική και εναλλακτική διαβίωση με λιγότερη εξάρτηση από τον σύγχρονο τρόπο ζωής.

Όπως αναφέρεται και στον υπότιτλο του ιστολογίου, παρέχονται "Πληροφορίες για παρασκευή και συντήρηση τροφών στο σπίτι. Φτιάξτε και συντηρήστε αλεύρι, ψωμί, ζυμαρικά, τυρί, γιαούρτι, κρασί, ξύδι, ελιές κ.α. Βιολογική σπορά, φύτεμα, καλλιέργεια, προστασία φυτών, βοτάνων, δέντρων. Φυσικές θεραπείες, βοτανοθεραπεία, υγεία και διατροφή".

Μερικά από τα θέματα που καταπιάνεται το "Φτιάχνω Μόνος μου", είναι η καλλιέργεια λαχανικών, βοτάνων και δημητριακών, γιατροσόφια, καλλιεργητικές συμβουλές, ημερολόγιο καλλιεργειών, βιολογική προστασία καλλιεργειών, η κατασκευή παραδοσιακού ξυλόφουρνου, δημιουργία σαπουνιού από λάδι ελιάς και η κατασκευή επίπλων από παλέτες!


Ebloko ( http://ebloko.gr/ )

Το Ebloko, όπως λέει και ο υπότιτλος, είναι το αντίδοτο στην ακρίβεια και την κρίση! Ένας ιστοχώρος όπου οι Έλληνες παραγωγοί, οι Ελληνικές βιοτεχνίες και τα προϊόντα τους έχουν την τιμητική τους!

Στον πρόλογο διαβάζουμε, "Το ebloko είναι ηλεκτρονική λαϊκή αγορά που δίνει τη δυνατότητα στον καταναλωτή να προμηθευτεί τα προϊόντα Ελλήνων παραγωγών και κατασκευαστών ΣΕ ΤΙΜΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥ, και μάλιστα να τα παραλάβει, αν θέλει, στην πόρτα του. Το ebloko είναι και κάτι πολύ περισσότερο: βήμα προβολής όχι μόνο των παραγωγών και των προϊόντων τους (δωρεάν) αλλά και της πολιτιστικής κληρονομιάς, του λαϊκού πολιτισμού και της φυσικής ομορφιάς του τόπου.
Το ebloko.gr δεν είναι αντίδραση. ΕΙΝΑΙ ΔΡΑΣΗ !"

Στην κατηγορία "Ελληνικά Προϊόντα" θα βρει κανείς παραδοσιακά ελληνικά τοπικά προϊόντα, είδη διατροφής, ρούχα και παπούτσια από Ελληνικές βιοτεχνίες, είδη διακόσμησης, καθαριότητας και υγιεινής.

Ειδική μνεία αξίζει στην κατηγορία "Πακέτα ebloko", όπου κανείς μπορεί να αγοράσει μικρές κούτες ελληνικών προϊόντων. Ανάλογα με τις ορέξεις και τις ανάγκες του καθενός, υπάρχουν τα πακέτα λαδιού, ζυμαρικών, οσπρίων, το δυναμωτικό πακέτο και το γλυκό πακέτο, το πακέτο της παρέας, το πακέτο της εβδομάδας και το πακέτο του μήνα.

Ας δούμε τι περιέχουν δύο πακέτα ebloko - το πακέτο του μήνα και το δυναμωτικό πακέτο.

1. Πακέτο του μήνα - 32 ευρώ

Παρθένο ελαιόλαδο, ξύδι, γίγαντες, αλάτι, χυλοπίτες, βανίλια Χίου, φυστίκια, πιπέρι, ρίγανη, τουρσί λαχανικά, σάλτσα ντομάτας, κέτσαπ, μουστάρδα, τραχανάς, αλεύρι, μαρμελάδα φράουλας, γλυκό κουταλιού σύκο.

2. Δυναμωτικό πακέτο - 35 ευρώ

Μέλι θυμαρίσιο, σταφίδα, αμυγδαλόψιχα, μέλι ανθέων, φιστίκι Αιγίνης, μαρμελάδα φράουλα, φουντούκι ψημένο, ξηρά σύκα, αμύγδαλο ωμό, φιστίκι αράπικο, ηλιόσπορος, γλυκό κουταλιού σταφύλι.

pigi :http://anti-ntp.blogspot.com/2011/02/blog-post_4263.html
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΣΤΕΓΟΥΣ

ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

Εθελοντική ομάδα

Πεδιάδας 17-19, Περιστέρι, 121 36

http://ellines-energoi-polites.blogspot.com/

ellinesenergoipolites@gmail.com

2105722 034 και 6972259600

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΣΤΕΓΟΥΣ

Επειδή πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που χρειάζονται βοήθεια.

Όλοι μας βιώνουμε καθημερινά μια περίοδο πρωτόγνωρης και βαθειάς κρίσης – οικονομικής, θεσμικής, ηθικής. Αρκετοί συνάνθρωποί μας, απροστάτευτοι από το ανάλγητο κράτος έχουν οδηγηθεί σε οικονομικό και ψυχικό μαρασμό, μένοντας[...]άνεργοι και άστεγοι.

Η οικονομική κρίση επιδείνωσε ραγδαία το πρόβλημα με συνέπεια την εκρηκτική αύξηση του αριθμού των ατόμων που στερούνται ασφαλούς στέγασης. για να προστατευτούν από τα δύσκολα καιρικά φαινόμενα.

Για τρίτη συνεχή χρονιά οι Homeless Support σε συνεργασία με τους ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΕΡΓΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ διοργανώνουμε εκδήλωση για τη συγκέντρωση υποστρωμάτων και υπνόσακων την Κυριακή 07.02.2010 στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών από τις 11:00π.μ. μέχρι τις 16:00μ.μ.

Η συγκεντρωθείσα ανθρωπιστική βοήθεια θα διανεμηθεί σε άτομα στερούμενα στέγης που εντοπίζονται στην ευρύτερη περιοχή του λεκανοπεδίου της Αττικής.

Ως ευσυνείδητοι πολίτες αυτής της κοινωνίας έχουμε την ηθική υποχρέωση να βοηθήσουμε με κάθε δυνατό τρόπο τους συνανθρώπους μας που βρίσκονται σε ανάγκη και να δώσουμε φωνή και λύση στο πρόβλημά τους.

ΚΑΛΟΥΜΕ:

Ø Τους συμπολίτες μας, να οργανωθούν τοπικά και να πάρουν πρωτοβουλίες για την υποστήριξη των αστέγων.

Ø Τους επιστημονικούς συλλόγους και τα επιμελητήρια της χώρας να μεριμνήσουν και να δράσουν για την προστασία των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων της ασφαλούς στέγασης, της πρόσβασης στην περίθαλψη και εκπαίδευση που παραβιάζονται κατάφορα.

Ø Τους αρμόδιους κρατικούς φορείς, την Κυβέρνηση, τους πολιτικούς να αναλάβουν τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες τους.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Βασιλική Τζανάκου: +30 6977 322 899
Στάθης Διομήδης : +30 210 57 22 034 και +30 6972 259 600

Εδώ θα βρείτε τις προηγούμενες δράσεις μας:

http://ellines-energoi-polites.blogspot.com/2009/02/blog-post_25.html

http://ellines-energoi-polites.blogspot.com/2010/02/blog-post_03.html

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Νέες μορφές κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας – Νέοι συνεταιρισμοί και εναλλακτικές μορφές οικονομικής δικτύωσης

ΘΕΜΑΤΑ - Ένας άλλος κόσμος είναι υπαρκτός

πηγή:http://www.iliosporoi.net/

Δίπλα από την εμπορευματική οικονομία (που υλοποιείται από τους οικονομικούς φορείς και ρυθμίζεται από τις δυνάμεις της αγοράς), και τη δημόσια ή κρατική (η οποία υλοποιείται από το κράτος με βάση τη αναδιανεμητική αρχή), υπάρχει και η οικονομία που υλοποιείται από τους πολίτες με ίδια πρωτοβουλία και διέπεται όχι από την αρχή του ανταγωνισμού αλλά από την αρχή της αμοιβαιότητας (reciprοcité), της συνεργατικότητας και της εμπιστοσύνης, και ονομάζεται σήμερα κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία (ή παραδοσιακά, τρίτος τομέας).

Πρόκειται για μια έννοια, και κυρίως [...]πρακτική, ζωντανή και δυναμική, με πολύπλοκα και ποικιλόμορφα χαρακτηριστικά, οικονομικά, πολιτικά και συμβολικά, αλλά και οξύμωρα και αντιφατικά στοιχεία. Όπως θα δούμε και στη συνέχεια, τα σύνορα ανάμεσα σ’ αυτές τις οικονομίες δεν είναι στεγανά, και η μία βρίσκεται σε όσμωση με την άλλη, πράγμα που δημιουργεί προβλήματα στην επιστημολογική συγκρότηση της έννοιας. Σε κάθε σφαίρα δηλαδή (πολιτών, κρατική ή δημόσια, και οικονομική-εμπορευματική) συναντάμε οργανώσεις οι οποίες διαπερνώνται, με λιγότερη ή περισσότερη ένταση, από τη αρχή που διέπει τη σφαίρα τους αλλά και από την αρχή των άλλων σφαιρών (E. Dacheux, D. Goujo, 2002). Μια ένωση ή σύλλογος, για παράδειγμα, που ανήκει στη κοινωνική ή αλληλέγγυα οικονομία μπορεί να μη διαπερνάται μόνο από τη αρχή της αμοιβαιότητας αλλά και από τη λογική της αναδιανομής ιδίως για περιπτώσεις όπου ασκείται κατά παραχώρηση δημόσια υπηρεσία (στη πρόνοια και στην υγεία για παράδειγμα), ή την αναζήτηση κέρδους. (Αυτό ισχύει ιδίως για ενώσεις που υλοποιούν προγράμματα οικονομικής επανένταξης ή επαγγελματικής κατάρτισης).

Η εξέλιξη του «τρίτου» οικονομικού φαινομένου ή τρίτου τομέα (Attac, 2006, σ. 126, C. Bord, 2008) μπορεί να διακριθεί μέσα από την ιστορική εξέλιξή του, σε δύο τύπους: ο πρώτος αναφέρεται στην «κλασσική–ιστορική» κοινωνική οικονομία η οποία εμφανίζεται στα τέλη του 19ου αιώνα (Cl. Vienney, 1994 & 2008, Th. Jeantet et R. Verdier, 1984) και ορίζεται περισσότερο από τους τύπους των καταστατικών της (συνεταιρισμοί, μη κερδοσκοπικές ενώσεις, ταμεία αλληλασφάλισης κ.λ.π.), τα οποία εγγυώνται ένα δημοκρατικό τρόπο λειτουργίας, μη προσωπική ιδιοποίηση ενδεχόμενων κερδών και συλλογικό και αναπαλλοτρίωτο χαρακτήρα του κεφαλαίου. Βέβαια, σήμερα, πολλές από τις πρώτες αυτές μορφές της κλασσικής κοινωνικής οικονομίας, όπως συνεταιριστικές και αλληλοβοηθητικές (mutuelles) επιχειρήσεις (π.χ. η ισπανική συνεταιριστική Μοντραγκόν, η γαλλική συνεταιριστική τράπεζα Crédit agricole)), είναι πλήρως ενσωματωμένες στο σύστημα-«παιχνίδι» της οικονομίας της αγοράς και του ανταγωνισμού όμοια με τις κερδοσκοπικές επιχειρήσεις. Μάλιστα όπως και οι τελευταίες, και για να ανταγωνισθούν αυτές, έχουν την τάση να διεθνοποιούνται, ιδρύοντας θυγατρικές επιχειρήσεις στο εξωτερικό οι οποίες λειτουργούν όπως αυτές, με καπιταλιστικά δηλαδή πρότυπα και κανόνες, χωρίς δηλαδή τους αξιακούς συνεταιριστικούς και δημοκρατικούς κανόνες (με τους οποίους όμως, παραδόξως, σε πολλές περιπτώσεις λειτουργεί η μητρική επιχείρηση) (Dorival, 2005). Σε απάντηση αυτών των παρεκκλίσεων, άλλες οργανώσεις κοινωνικής οικονομίας, που μοιράζονται τις ίδιες συνεταιριστικές και δημοκρατικές αξίες, επέλεξαν ως στρατηγική την διεθνική συμμαχική δικτύωση μεταξύ τους υπό τη μορφή ενώσεων, με βάση την αμοιβαία εμπιστοσύνη (π.χ. η δημιουργία το 1992 του δικτύου Euresa στον τομέα των ασφαλίσεων) (ibid.)

Ο δεύτερος τύπoς του τρίτου οικονομικού φαινομένου, αναφέρεται στην αλληλέγγυα ή «εναλλακτική» οικονομία, η οποία φέρεται εμφανιζόμενη από τις αρχές της δεκαετίας του 80, και δίνει το βάρος στην αλληλέγγυα φύση των δραστηριοτήτων της (εναλλακτικό-ισοδίκαιο/ηθικό- εμπόριο, συστήματα τοπικών ανταλλαγών-LETS /SEL, αλληλέγγυα χρηματοδότηση-αποταμίευση, ενσωμάτωση μέσω οικονομικών δραστηριοτήτων).

Από την άλλη γίνεται λόγος, από την δεκαετία του 90, για παραδείγματα ίδρυσης και δραστηριοποίησης κυρίως κοινωνικών επιχειρήσεων (οι οποίες αποτελούν αντικείμενο έντονων κριτικών, βλ. παρακάτω) αλλά και άλλων εναλλακτικών σχημάτων παρέμβασης της λεγόμενης «νέας κοινωνικής οικονομίας» με κύρια χαρακτηριστικά της τις νέες παραγωγικές δραστηριότητες, την δυνατότητά τους να δημιουργούν νέες θέσεις απασχόλησης και τη συμβολή τους στην τοπική ανάπτυξη (Β. Πατρώνης – Κ. Μαυρέας, 2005, σ. 254). Στο πλαίσιο της «νέας κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας», έχουν κάνει την εμφάνισή τους την τελευταία δεκαετία, ιδίως στη Γαλλία, ποικίλα εναλλακτικά σχήματα-πειράματα μικρο-οικονομικής – τοπικής εμβέλειας που αμφισβητούν, ως ένα βαθμό μόνο, την οικονομία της αγοράς και του ανταγωνισμού (νέες μορφές αλληλεγγύης προς τους αποκλεισμένους, νέες σχέσεις με τη φύση, μέσω αειφορικής εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων, νέοι τρόποι παραγωγής και κατανάλωσης) (Η. Rouillé d’Orfeuil 2002, Β. Παπακριβόπουλος 2003, S. Allemand 2005, L. Gardin 2006). Όλες αυτές οι εκ των κάτω πρωτοβουλίες της «οικονομίας των πολιτών» συχνά συνενώνονται σε συνεταιρισμούς ή δίκτυα ανάλογα προς την δραστηριότητα, και συνιστούν οικονομικές δομές που δεν εντάσσονται (A. Lipietz, οπ. παρ., σ. 59) ούτε στον κρατικό ούτε στον καπιταλιστικό ιδιωτικό τομέα, και σήμερα συναιρούνται, όπως ήδη αναφέρθηκε, στην κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία (ή, κατά τον A. Lipietz, τρίτο τομέα της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας ή κοινωνικής ωφελιμότητας).

Οι νέες αυτές δικτυακές μορφές ανταλλαγών μηδενίζουν σχεδόν το κόστος συναλλαγής με αποτέλεσμα, όπως παρατηρεί και ο J. Rifkin (2005, σ. 297) η κλασσική αγορά να μην αποτελεί βιώσιμο τρόπο (κλασσικής) επιχειρηματικής δραστηριότητας. Μάλιστα σύμφωνα με τον ίδιο (ibid. σ. 315), οι συνθήκες της οικονομικής παγκοσμιοποίησης ωθούν (ως αντίδοτο και ανάχωμα θα λέγαμε) σε ένα νέο δικτυακό και συνεργατικό μοντέλο και με πολιτικές προεκτάσεις. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όλα αυτά τα νέα μικρο-τοπικά πειράματα, ακόμα κι όταν βρίσκονται, όπως προείπαμε, στο περιθώριο της αγοράς, δεν κινδυνεύουν αργά ή γρήγορα να εξαφανισθούν ή να ενσωματωθούν στο (ή εργαλειοποιηθούν και εμπορευματοποιηθούν από το) κυρίαρχο σύστημα της ανάπτυξης και της αγοράς επειδή ακριβώς συνδέονται με πολλούς τρόπους, με τις τελευταίο(Σ. Λατούς, 2008, σ. 246).

Μερικές τέτοιες πρόσφατες εναλλακτικές οικονομικές (αλλά και κοινωνικές- ένεκα του κοινωνικού δεσμού που δημιουργούν) εμπειρίες, παρουσιάζονται κατωτέρω:

1. Για παράδειγμα το «αλληλέγγυο κολοκύθι» (courgette solidaire). Πρόκειται για μια Ένωση για την διατήρηση της αγροτικής γεωργίας (Amap) στα βορειοανατολικά του Παρισιού (Lilas) που περιλαμβάνει ως μέλη 100 νοικοκυριά. Τα νοικοκυριά αυτά συμβάλλονται για ένα χρόνο με ένα αγρότη βιοκαλλιεργητή, ο οποίος παραδίδει κάθε εβδομάδα στα νοικοκυριά αυτά εποχικά λαχανικά (4 κιλά ανά οικογένεια). Οι οικογένειες αυτές, βεβαίως, δεσμεύονται να αγοράζουν την παραγωγή.

Στο «κοινωνικά και οικολογικά υπεύθυνο» και αλληλέγγυο αυτό δίκτυο, που προέρχεται από πρωτοβουλία των πολιτών, κερδισμένοι βγαίνουν και ο μικρο- παραγωγός, ο οποίος δεν υφίσταται τις τυχαιότητες της αγοράς και έχει σταθερό εισόδημα, αλλά και οι οικογένειες που αγοράζουν υγιεινά προϊόντα φθηνότερα κατά 20% από τις συνήθεις τιμές της επίσημης αγοράς,. Επί πλέον οι Ενώσεις αυτές δημιουργούν θέσεις απασχόλησης στο δίκτυο από τα ίδια τα μέλη τους (στην παραγωγή στην διανομή με ίδια μέσα μεταφοράς σε μικρο-τοπικό εμπορικό δίκτυο). Τέλος προστατεύεται το περιβάλλον αλλά και δημιουργούνται και ενδυναμώνονται κοινωνικοί δεσμοί και συντροφικότητα. Στη Γαλλία υπάρχουν περίπου 500 τέτοιες ενώσεις (AMAP) που περιλαμβάνουν 25.000 νοικοκυριά και δεν έχουν σχέση με συνεταιρισμούς καταναλωτών. Το πρώτο δημιουργήθηκε το 2001 στην περιοχή του Var, κατά έμπνευση από το αμερικανικό Community Supported Agricultural. Βέβαια το δίκτυο είναι για αντικειμενικούς λόγους (έλλειψη γαιών) περιορισμένο, δεν μπορεί δηλαδή να ανταποκριθεί στην ζήτηση και τα νέα υποψήφια μέλη μπαίνουν σε λίστα αναμονής, (Alternatives Economiques no.271/2008, σ. 31. Cl. Lamine-N. Perrot, 2008). Ας σημειωθεί ότι την ίδια ιδέα, στο πλαίσιο του κινήματος «πόλεις σε μετάβαση» με πρωτοβουλία του εκπαιδευτικού Rob Hopkins (Ζιάκα, 2009), συναντάμε και στην Μεγ. Βρετανία και συγκεκριμένα στην πόλη Stroud στο Gloustrershiere. Στην πόλη αυτή έχει αναπτυχθεί ένα δίκτυο αγοράς ντόπιων προϊόντων στο πλαίσιο της «Κοινοτικά υποστηριζόμενης γεωργίας», όπου κάθε κάτοικος που εντάσσεται σε αυτό το δίκτυο-πρόγραμμα χρηματοδοτεί έναν αγρότη για να τον προμηθεύει απευθείας τρόφιμα(ibid.). Το πρώτο τέτοιο σχέδιο ξεκίνησε το 2001 από δύο άτομα που νοίκιασαν ένα χωράφι και καλλιέργησαν βιολογικά κηπευτικά. Στη συνέχεια συνεταιρίσθηκαν και νοίκιασαν 70 στρέμματα προμηθεύοντας φθηνότερα 189 νοικοκυριά((Ibid))



Στη Γαλλία πάλι, δραστηριοποιούνται επίσης τα régies de quartier και το REPAS. Τα πρώτα αποτελούν ενώσεις που δραστηριοποιούνται σε γειτονιές υποβαθμισμένες και αποσκοπούν στην δημιουργία κοινωνικού δεσμού με προσφορά εργασίας κοινωνικής χρησιμότητας (υπηρεσία γειτονιάς, πχ, καθαρισμοί κτηρίων, συντήρηση κοινόχρηστων και πράσινων χώρων κλπ), ενώ το δεύτερο είναι Δίκτυο Ανταλλαγής και Εναλλακτικών Πρακτικών, το οπαίο εμπνέεται από το compagnonnage του προηγούμενου αιώνα, με αλληλοβοήθεια και αλληλεγγύη,(B. Barras et. al. (2002).

Αξιομνημόνευτη είναι επίσης η περίπτωση των «κήπων του δικτύου Cocagne» (ιδρύθηκε το 1999 από τον J-Guy Henckel). Το δίκτυο, που συνενώνει 85 δομές κοινωνικής επανένταξης, συνδέοντας τον αγώνα κατά του αποκλεισμού με την αειφόρο ανάπτυξη μέσω βιολογικών μικρο- καλλιεργειών σε κήπους, θέτει σε άμεση σχέση παραγωγό και καταναλωτή. Οι κηπουροί είναι συνήθως νέοι με το ελάχιστο εγγυημένο στη Γαλλία εισόδημα (RMI) που προσλαμβάνονται για να προμηθεύουν βιολογικά λαχανικά, που οι ίδιοι καλλιεργούν ανά εβδομάδα, σε μέλη-καταναλωτές ενώσεων και συλλόγων. Κάθε χρόνο δημιουργούνται 10 κήποι και σήμερα το δίκτυο αυτό απασχολεί 3000 άτομα και αριθμεί 12 000 μέλη -καταναλωτές (L. Jeanneau, 2007, σ. 41). Παράλληλα υφίστανται οι οικογενειακοί κήποι (“jardins familiaux” που χρονολογούνται από το 1932 ως «εργατικοί κήποι» και διέπονται από το νόμο της 10 Νοεμβρίου 1976 και το π.δ. 79-1026 της 30 Νοεμβρίου 1979, M. Prieur, 2004, σ. 766) όπως π.χ. στην πόλη Stains στο προάστιο Seine- Saint –Denis του Παρισιού, με 15 εκτάρια τέτοιων κήπων, οι οποίοι καλλιεργούνται από κατοίκους (664 σήμερα τον αριθμό) διάφορων ηλικιών, εθνότητας, φύλου κλπ, οι οποίοι και ανταλλάσουν πολλές φορές τα προϊόντα τους πληρώνοντας 46 ευρώ ή 120 ευρώ το χρόνο ανάλογα με τα τετραγωνικά μέτρα των καλλιεργήσιμων αγροτεμαχίων, τα οποία ανήκουν στο δήμο ή στη νομαρχία. Πρόκειται για νέους χώρους κοινοτικοποίησης, αντίστασης και ελευθερίας μακριά από φιλανθρωπικές προσεγγίσεις, όπως ήταν αρχικά(Cl.-M. Vadrot, 2009), αλλά και χώρους συνδεδεμένους με την προστασία και διαχείριση του αστικού περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής. Έτσι ο νόμος του 1976 προβλέπει ότι τυχόν κρατικές επιδοτήσεις για την απόκτηση ή διευθέτηση τέτοιων χώρων θα χορηγούνται μόνο εάν ικανοποιούν τα προαναφερθέντα περιβαλλοντικά και ποιοτικά κριτήρια. Την ίδια πρακτική συναντάμε στην Μεγ. Βρετανία στο πλαίσιο του προαναφερθέντος κινήματος «πόλεις σε μετάβαση», όπου στο Νοτιοδυτικό Λονδίνο έχει δημιουργηθεί ένα δίκτυο ανθρώπων που ενδιαφέρονταν να καλλιεργήσουν ιδιωτικούς κήπους ή εγκαταλελειμμένα δημοτικά εδάφη. Ταυτόχρονα συνήφθησαν συμβάσεις με τοπικά καταστήματα για την πώληση των ντόπιων αυτών προϊόντων σε κήπους ή δημόσια εδάφη(Ζιάκα, 2009).

Ακόμα μια άλλη «ενσωματωτική» (και όχι ενσωμάτωσης) επιχείρηση μη κερδοσκοπική, με αμεσοδημοκρατική λειτουργία, που «εξειδικεύεται» στην διαλογή και ανακύκλωση υφασμάτων, είναι το Relais με 15 κατανεμημένες δομές και με 1500 μισθωτούς οι οποίοι μπορούν να παραμείνουν στην επιχείρηση και να κάνουν καριέρα. (Dans un pays de Cocagne-Entretien avec J-L Henckel, Le Relais envers et conter tout –entertien avec P. Duponchel, Ed Rue de l’ Echiquier, 2009).

2. Kατά την δεκαετία του 90, ως απάντηση στα ελλείμματα και τις στρεβλώσεις των κοινωνικών επιχειρήσεων,2 παρατηρούμε την εμφάνιση νέων συνεταιρισμών (B. Barras, 2003) με βάση το ιστορικό πλαίσιο σκέψης της κοινωνικής οικονομίας, (19oς αιώνα), ανανεώνοντάς το προς την κατεύθυνση της πολυλειτουργικότητας ή/και της πολυεταιρικότητας.

Οι νέοι αυτοί συνεταιρισμοί δημιουργούνται σε ποικίλους επίσης τομείς (Draperi, 2005, σ.98): γεωργία (αγροτουρισμός), τοπική και βιώσιμη ανάπτυξη, εναλλακτικό ισοδίκαιο εμπόριο, υπηρεσίες κοινωνικές, περιβαλλοντικές και πολιτιστικές, εκδόσεις, κατανάλωση. Οι πιο γνωστοί συνεταιρισμοί αυτών των δραστηριοτήτων στη Γαλλία, είναι η Ardelaine στην περιοχή Ardèche (B. Barras, 2003), και στο τομέα της κατανάλωσης οι Nouveaux Robinson, περιοχή Montreuil. Στον τομέα του εναλλακτικού ισοδίκαιου εμπορίου συναντάμε από το 2003 την πρώτη εργατική συνεταιριστική εταιρία παραγωγής (scop) Ethiquable, η οποία απασχολεί 56 μισθωτούς και συνεργάζεται με 39 συνεταιρισμούς μικρών παραγωγών χωρών του Νότου, με 2700 σημεία πώλησης, (Alternatives Economiques (257/2007, σ. 43). Επίσης συνεταιρισμοί δημιουργούνται για υποστήριξη (νομική, λογιστική, καταρτισιακή) σχεδίων δραστηριοτήτων και απασχόλησης σε μη ανταγωνιστικό πνεύμα, κ.α. To 1995 ιδρύθηκαν οι συνεταιρισμοί δραστηριοτήτων και απασχόλησης (cooperatives d’ activités et d’emploi-CAE), οι οποίοι απευθύνονται σε άτομα (κυρίως ανέργους αλλά όχι μόνο) που επιθυμούν να δημιουργήσουν μια βιώσιμη επιχείρηση.

Σε αντίθεση με τους παραδοσιακούς συνεταιρισμούς παραγωγής (Scop), που συνενώνουν μισθωτούς -μέλη γύρω από ένα σχέδιο, στους νέους αυτούς συνεταιρισμούς συνενώνονται επιχειρηματίες μισθωτοί γύρω από σχέδια που μπορεί να έχουν ή όχι σχέση μεταξύ τους. Στους νέους αυτούς συνεταιρισμούς, οι οποίοι βρίσκονται στο σταυροδρόμι της κοινωνικής και οικονομικής δράσης, οι υποψήφιοι που υποβάλλουν το σχέδιό τους εισέρχονται στο συνεταιρισμό επωφελούμενοι των νομικών, λογιστικών αλλά και υλικών (γραφείο, φωτοτυπικά, κλπ) διευκολύνσεων που τους προσφέρονται, και γίνονται μισθωτοί με ειδικό καθεστώς, αφού το ύψος του μισθού τους (ο οποίος όμως μπορεί να είναι και κατώτερος από το νόμιμο εθνικό ελάχιστο, γεγονός που εγείρει οξείες συζητήσεις) καθορίζεται ανάλογα με το τζίρο που εισφέρουν στον συνεταιρισμό (ο επιχειρηματίας -μισθωτός καταβάλλει το 10% του τζίρου του, εκτός φόρων, στον συνεταιρισμό). Βέβαια το οικονομικό ρίσκο εξακολουθεί να το φέρει ο υποψήφιος επιχειρηματίας –μέλος του συνεταιρισμού (D. Clerc, 2001, p. 56). Μάλιστα οι πενήντα περίπου σήμερα συνεταιρισμοί στον τομέα των δραστηριοτήτων και της απασχόλησης, (με 3600 τέτοια σχέδια το 2005 σε Γαλλία-κύρια εκπρόσωπος η Cap Services- και Βέλγιο εκ των οποίων τα μισά από γυναίκες, με τζίρο 12 εκατομ. ευρώ και 900 μισθωτές θέσεις εργασίας) ομοσπονδιoποιήθηκαν σε εθνικό επίπεδο, -υπό την «Ένωση της Κοινωνικής Οικονομίας» (UES)- στο δίκτυο της «Συνεργασίας για την επιχειρηματικότητα», η οποία είναι μέλος της γενικής συνομοσπονδίας συνεταιρισμών παραγωγής (CGCoop), Draperi, 2005, σ. 99). Κύριο εργαλείο αυτής της νέας πολυεταιρικής συνεργασίας στη Γαλλία είναι ο ειδικός νόμος (No. 2001-624 της 17-7-2001) που προβλέπει την δυνατότητα ίδρυσης (νέας) «Συνεταιριστικής Εταιρίας Συλλογικού Συμφέροντος». Η έλλειψη και η αναγκαιότητα ενός τέτοιου εργαλείου (που συναντάμε και σε άλλες χώρες, π.χ. Ιταλία), είναι εμφανής στην Ελλάδα.

Γενικότερα -αντί συμπεράσματος

Η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία αποτελεί την πιο ενσυνείδητη εκδοχή του κοινωνικού αντικειμένου της οικονομίας, μέσω του επαναπροσδιορισμού και της επαναξιοδότησης της έννοιας της ωφελιμότητας, πέρα από την (στενή) οικονομικό-ανταλλακτική. Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια ιδεολογική και πρακτική προσπάθεια (όχι όμως και θεωρητική) να συλληφθεί διαφορετικά η σχέση ανθρώπου και οικονομίας, ακόμα και πέρα από τον καπιταλισμό ή και το σύστημα της οικονομίας της αγοράς, στη βάση της συλλογικότητας, της ισότητας, της αλληλεγγύης και της αμοιβαιότητας. Πρόκειται για παλιά πρακτική που επανανακαλύφθηκε πρόσφατα με διάφορες παραλλαγές, μερικές από τις οποίες δεν είναι απαλλαγμένες από την κριτική της απεμπόλησης της αρχικής ιστορικής ιδεολογίας (της κλασσικής κοινωνικής οικονομίας) αλλά και της γενικότερης αριστερής κριτικής αφενός ως «σωσιβίου» του συστήματος και «μπαλώματος» ανάγκης (ως προς την θεσμοθετημένη διάστασή της)3 και αφετέρου της αδυναμίας της, ως εναλλακτικής οικονομίας, να συστήσει παραπέρα ένα χειραφετητικό αντισυστημικό πρόταγμα ατομικής και συλλογικής αυτονομίας.

Οι τελευταίες εξελίξεις (κρίση ταυτότητας–ενσωμάτωσης της κοινωνικής, ιδίως, οικονομίας, σε συνδυασμό με την τελευταία συστημική οικονομική κρίση) μας οδηγούν στη διεξαγωγή της επιστημονικής συζήτησης για την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία σε νέες βάσεις, και πιο συγκεκριμένα υπό το πρίσμα της αναγκαιότητας μιας νέας ρύθμισης και της ικανοποίησης του αιτήματος για οικονομική δημοκρατία. Συγκεκριμένα, σε ποιο βαθμό και υπό ποίους όρους ή συνθήκες, η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία μπορεί να συστήσει ένα παράγοντα οικονομικής δημοκρατικοποίησης και νέας ρύθμισης,4 και, τελικά, ένα νέο σχέδιο για την οργάνωσης της κοινωνίας.

Βιβλιογραφία

S. Allemand, Les nouveaux utopistes de l’économie. Produire, consommer, épargner… différemment, Ed. Autrement, 2005

B. Barras, Moutons rebelles. Ardelaine, la fibre développement local, ed. Repas, 2003

B. Barras, M Bourgeois, E. Bourguinat, M.Lulek, Quand l’enrteprise apprend a vivre, Paris, Ed. Ch. Leopold Mayer, 2002

D. Clerc, Un test grandeur nature, Alternatives Economiques, no. 192 /2001, σ. 56

C. Dorival, De la solidarité au cœur de l’économie, Alternatives Economiques nο. 257/2007, σ. 40-43

J-F.Draperi, L’économie sociale. Utopies, pratiques, principes, Ed. Presses de l’Economie sociale, 2005

L. Jeanneau, Des jardins de Cocagne bio et solidaires, Alternatives Economiques no. 257/2007, σ. 41

Γ. Ζιάκα, Ένα κίνημα για την αναγέννηση της γεωργίας στη Μεγάλη Βρετανία, ο Δαίμων της Οικολογίας, τ. 95/2009, σ. 13-15

L. Gardin, Les initiatives solidaires, ed. Erès, 2006

Cl. Lamine-N. Perrot, Les Amap, un nouveau pacte ente producteurs et consommateurs ? Ed. Yves Michel, coll. Societé civile, 2008

Σ. Λατούς, Το στοίχημα της αποανάπτυξης, Βάνιας /περάσματα, 2008

Β. Παπακριβόπουλος, Κοινωνική Οικονομία, «Οικοτοπία», τ. 27/2003, σ. 68-70 Β.

Β. Πατρώνης–Κ. Μαυρέας,. Νέες μορφές κοινωνικής οικονομίας: ευρωπαϊκές εξελίξεις και ελληνικές αδράνειες, in Κ. Χαραλάμπους Μελέτη (επιμ.), Η κοινωνική Οικονομία ανάμεσα στο τοπικό και στο παγκόσμιο, Πρακτικά Δ’ Επιστημονικού συνεδρίου του τμ. στελεχών συνεταιρικών οργανώσεων και εκμεταλλεύσεων (ΣΣΟΕ), Αθήνα, Εκδ. Παπαζήση, 2005, σ. 253-279

M. Prieur, Droit de l’ environnement, Précis Dalloz, 2004

H.Rouille d’ Οrfeuil, Economie, le réveil des citoyens, La Découverte, Alternatives Εconomiques, 2002

Cl. -M. Vadrot, Les concombres font les bons amis, Politis, Μάιος/Ιούνιος 2009, σ. 12-13

1. Το άρθρο αυτό αποτελεί τμήμα ευρύτερης υπό έκδοση εργασίας των συγγραφέων υπό τον τίτλο «Κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία –Το μετέωρο βήμα μιας δυνατότητας»

2. Η κριτική στις κοινωνικές επιχειρήσεις συνίσταται στο ότι αυτές στηρίζονται στο κράτος (ενώ η ιστορική κοινωνική οικονομία διεκδικεί την πολιτική και οικονομική ανεξαρτησία της από αυτό), απευθύνονται συχνά σε τρίτους «επωφελούμενους» μη εταίρους-μέλη (ενώ η ιστορική κοινωνική οικονομία παρέχει υπηρεσίες στα μέλη της), και διεκδικούν μια «πληθυντική» οικονομία και όχι την ριζική αντικατάσταση της καπιταλιστικής οικονομίας (όπως ήταν η αρχική-ιστορική βούληση της κοινωνικής οικονομίας, Draperi, 2005, σ. 95, και 2003)

3. Μερικοί, είτε απεμπολώντας κάθε δυνατότητα εναλλακτικής λύσης στο πλαίσιο του ισχύοντος συστήματος (π.χ. Φωτόπουλος και μερικοί από-μεγεθυνσιακοί) είτε επιζητώντας εντός του συστήματος (A. Caillé) μια πιο αποτελεσματική αντικαπιταλιστική στρατηγική και ταυτίζοντας καπιταλισμό και σύστημα οικονομίας της αγοράς, περιορίζονται στην επιλογή ανάμεσα σ’ ένα άγριο (μεγα) καπιταλισμό και σ’ ένα εξανθρωπισμένο, ηθικό, ή εκπολιτισμένο καπιταλισμό. Γι’ αυτούς η εναλλακτική πρόταση στην καπιταλιστική οικονομία δεν μπορεί να είναι οικονομική (ibid.)

4. Αυτό ήταν και το θέμα του εθνικού συνεδρίου της κοινωνικής οικονομίας στην Γαλλία την 1η Οκτωβρίου 2008 (H. Sibille, 2008)

Άρθρο των

Δρ. Τάκη Νικολόπουλου (δικηγόρου Πατρών, εξειδικευμένου στο δίκαιο Περιβάλλοντος)

και Δρ. Δημήτρη Καπογιάννη (οικονομολόγου)

διδασκόντων στο τμήμα Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων του ΤΕΙ Μεσολογγίου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ «δαίμων ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ» Τ. 97 Οκτωβρίου 2009

Στη μνήμη του πρωτοπόρου έλληνα οικο-νομολόγου και “από-μεγεθυνσιακού”, Σπήλιου Παπασπηλιόπουλου διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...