Κυριακή 14 Αυγούστου 2011

Ξεκίνησε το Δίκτυο Εναλλακτικής Οικονομίας Ιεράπετρας με νόμισμα το «καερέτι»

Παγκρήτιο Δίκτυο Οικ. Οργ. - Βιώσιμη τοπική ανάπτυξη
Δίκτυο Εναλλακτικής Οικονομίας Ιεράπετρας,
Κυριακή, 07 Αύγουστος 2011

Στη γενική συνέλευση του Δικτύου Εναλλακτικής Οικονομίας Ιεράπετρας, την Παρασκευή 5 Αυγούστου 2011, αποφασίστηκαν οι σκοποί του τοπικού δικτύου ανταλλαγών, οι θεμελιώδεις αρχές και αξίες και οι κανόνες λειτουργίας καθώς και η ονομασία του κοινωνικού νομίσματος, Επίσης συγκροτήθηκαν ομάδες εργασίας όπως η Συντονιστική, η Διαχειριστική και η ομάδα προώθησης και ενημέρωσης,

Η ιστοσελίδα του Δικτύου, που ξεκίνησε να λειτουργεί, είναι η http://economy.liakoni.gr

Σκοπός και Οργανωτικές Αρχές του Δικτύου Εναλλακτικής Οικονομίας Ιεράπετρας[...]

Σκοπός του Τοπικού Δικτύου Ανταλλαγών: Η κοινωνική αλληλεγγύη μέσω της αμοιβαίας ανταλλαγής αγαθών και υπηρεσιών και η ενίσχυση των ασθενέστερων οικονομικά κοινωνικών ομάδων. Η υποστήριξη της τοπικής οικονομίας μέσα από θετικές δράσεις που ενθαρρύνουν την δημιουργία και τις ανταλλαγές αγαθών και υπηρεσιών στα πρότυπα του διεθνούς συστήματος ανταλλαγών LETS.

Θεμελιώδεις μας αρχές και αξίες είναι:

• η κοινωνική αλληλεγγύη
• η ποιότητα ζωής
• η ατομική και κοινωνική ευθύνη
• ο σεβασμός στη διαφορετικότητα
• η άμεση και συμμετοχική δημοκρατία
• η μη βία
• η βιωσιμότητα
• η οικολογική σοφία

Τι είναι το τοπικό δίκτυο ανταλλαγών;

Είναι μια μορφή συναλλαγής κι ένα ανεξάρτητο σύστημα ανταλλαγής υπηρεσιών χωρίς τόκο και κέρδος, που βοηθάει τις τοπικές κοινωνίες να αναπνεύσουν, να ζήσουν και να αναπτυχθούν μέσα σε δύσκολες οικονομικά εποχές. Είναι με λίγα λόγια ένας τρόπος να ζεις και να εργάζεσαι χωρίς χρήματα.

Τα τοπικά δίκτυα ανταλλαγών στηρίζονται στην αυτοοργάνωση των ανθρώπων σε τοπικό επίπεδο (γειτονιά, πόλη, χωριό), οι οποίοι, αφού καταγράψουν τις ανάγκες και τις ειδικότητες του καθενός που συμμετέχει, ανταλλάσσουν μεταξύ τους προϊόντα ή υπηρεσίες ανεξαρτητοποιημένοι από το χρήμα και τις τιμές της προσφοράς και της ζήτησης της αγοράς, φτιάχνοντας έτσι ένα τοπικό δίκτυο. Σ’ αυτό ο καθένας δηλώνει τι μπορεί να προσφέρει και τι έχει ανάγκη. Η ανταλλαγή αφορά αγαθά, υπηρεσίες ή γνώσεις. Όλοι προσφέρουν και όλοι έχουν κάποια στιγμή κάτι ανάγκη.

Στο δίκτυο μας π.χ. προσφέρονται υπηρεσίες ηλεκτρολόγου, υδραυλικού, ράπτη, τοποθέτησης πλακιδίων, ελαιοχρωματισμού, ξυλουργικών εργασιών, κηπουρικών εργασιών, ιατρικές υπηρεσίες, γραφιστικές εργασίες, μοντάζ ήχου - εικόνας, εκμάθηση ξένων γλωσσών, χορού, υπολογιστών, μαθημάτων γυμνασίου - λυκείου, τοπογραφικές συμβουλές, νομικές συμβουλές, λογιστικές υπηρεσίες αγροτικές εργασίες και αγαθά και πολλά άλλα. Κάποιοι από τα μέλη, έχουν και αυτοκίνητο και μπορούν να μεταφέρουν ανθρώπους σε διάφορους προορισμούς, ή έχουν ελεύθερο χρόνο να προσέξουν το παιδί κάποιου, ή ακόμα και να πληρώσουν λογαριασμούς, που κάποιος δεν έχει το χρόνο να τρέξει να πληρώσει. Ας υποθέσουμε, ότι μια ηλικιωμένη γυναίκα, που ζει με μια μικρή σύνταξη, έχει πρόβλημα με τα υδραυλικά του σπιτιού της και δεν έχει τα χρήματα να πληρώσει κάποιον υδραυλικό. Έρχεται ένα μέλος του συστήματος και κάνει τη δουλειά και η γυναίκα χρεώνεται σε κοινωνικό νόμισμα και θα αποπληρώσει κάνοντας κάποιες δουλειές σε κάποια μέλη του συστήματος. Μπορεί να μαγειρέψει για κάποιους ή να διαβάσει και να προσέξει τα παιδιά κάποιων άλλων. Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι κάθε υπηρεσία έχει διαφορετική αξία. Όταν καλέσεις κάποιον να βάψει το σπίτι σου ή να φτιάξει μια βλάβη στο αυτοκίνητό σου, δεν την ξεχρεώνεις με το να προσέξεις μία ώρα το παιδί κάποιου. Αυτός είναι ο λόγος ύπαρξης του κοινωνικού νομίσματος, η διευκόλυνση των ανταλλαγών μεταξύ υπηρεσιών και προϊόντων που έχουν διαφορετική αξία.

Με τα τοπικά δίκτυα ανταλλαγών, απλά κρατάς ζωντανό το εισόδημά σου, δεν πληρώνεις το κέρδος που θέλουν οι επαγγελματίες και φυσικά εξαφανίζεις από τη ζωή σου όλους τους κρυφούς και φανερούς φόρους που υπάρχουν παντού. Μια πρόσφατη γερμανική έρευνα έδειξε ότι οι φόροι, που κρύβονται παντού, φτάνουν στο 75% του ενοικίου που πληρώνουμε για ένα καλό σπίτι. Στα συστήματα τοπικών δικτύων ανταλλαγών μπορείς να μπεις χωρίς κανένα κεφάλαιο, μπορείς να ξεκινήσεις από το μηδέν.

Τα κοινωνικά νομίσματα δεν εκδίδονται από κάποια τράπεζα αλλά από το ίδιο το άτομο κατά τη διαδικασία της συναλλαγής και του εμπορίου. Αυτό κάνει τα κοινωνικά νομίσματα να ξεχωρίζουν από όλες τις άλλες μορφές συναλλαγής. Στην πραγματικότητα έχεις ένα μπλοκάκι όπου καταγράφονται πόσα κοινωνικά νομίσματα κοστίζουν οι υπηρεσίες που προσφέρεις και που δέχεσαι και αυτό, μετά, μεταφέρεται και καταγράφεται στην «τράπεζα» του συστήματος. Το σύστημα είναι ένας τέλειος ενδιάμεσος μεταξύ της προμήθειας υπαρκτών αγαθών και της ζήτησης. Τα μέλη σε τακτά χρονικά διαστήματα κάνουν συνελεύσεις για διάφορα θέματα και έχουν το δικαίωμα να διαγράψουν κάποιο μέλος, αν αυτό δεν ανταποδίδει τις υπηρεσίες που δέχεται.

Πρέπει ακόμα να αναφερθεί ότι το κοινωνικό νόμισμα δεν ανταλλάσσεται με χρήματα. Όσοι χρησιμοποιούν το σύστημα, δεν αφήνουν το τοπικό νόμισμα και τις δουλειές τους, αλλά έχουν έναν παράλληλο δρόμο, που βοηθάει το εισόδημά τους και στην πράξη είναι σαν να γίνεται μεγαλύτερο.

Οι συναλλαγές γίνονται με τον τρόπο που κάθε Σύστημα αποφασίζει με ισότιμες συλλογικές διαδικασίες. Χρησιμοποιείται μια συμβολική μονάδα (το κοινωνικό νόμισμα) για τη μέτρηση της αξίας της συναλλαγής. Υπάρχει μία κεντρική μονάδα που χρεώνει και πιστώνει το λογαριασμό κάθε μέλους, όπως μια τράπεζα κρατάει λογαριασμό των αναλήψεων και καταθέσεων. Υπάρχουν όμως όρια στο ανώτατο και κατώτατο ποσό κοινωνικών νομισμάτων έτσι ώστε να αποφεύγεται η συσσώρευση του (ανώτατο όριο) και να δίνεται ένα κίνητρο σε αυτόν που είναι στο κατώτατο όριο για προσφορά εργασίας προκειμένου να αποκτήσει κοινωνικά νομίσματα. Για να συμμετέχει κανείς πρέπει να είναι μέλος, δηλαδή χρειάζεται να εγγραφεί στον κατάλογο των συναλλασσόμενων, να δηλώσει τι προϊόντα και υπηρεσίες προσφέρει και τι χρειάζεται και να ανοίξει λογαριασμό στο Σύστημα. Τα μέλη έχουν πρόσβαση στον κατάλογο με τα προσφερόμενα προϊόντα και υπηρεσίες και επιλέγουν από εκεί με ποια μέλη θα συναλλαγούν.

Οι συναλλαγές καταγράφονται (π.χ. ηλεκτρονικά, σε υπολογιστή του Συστήματος) και τα μέλη εκτός απο τον ηλεκτρονικό τρόπο συναλλαγής (μέσο ιστοσελίδας) μπορούν με ένα τηλεφώνημα να αναφέρουν τη συναλλαγή.

Με το σύστημα των τοπικών ανταλλαγών μπορεί να αξιοποιηθεί η προσφορά του καθενός, είτε αυτός είναι εργαζόμενος είτε είναι άνεργος, άντρας ή γυναίκα, νέος ή ηλικιωμένος, ντόπιος ή μετανάστης. Γιατί το συμβολικό χρήμα που χρησιμοποιείται δεν προσφέρεται για δημιουργία κέρδους αλλά αντιπροσωπεύει απλώς και μόνο την αξία των προσφερόμενων προϊόντων ή υπηρεσιών, ώστε να είναι δυνατή η ανταλλαγή τους μεταξύ των μελών. Τα προϊόντα και οι υπηρεσίες αποτιμώνται με βάση την εργασία που περιέχουν και όχι με βάση την εμπορευματική τους αξία. Τα κοινωνικά νομίσματα δεν τοκίζονται, δεν παράγουν πληθωρισμό, δεν δίνουν κέρδος. Δεν μπορείς να γίνεις πλούσιος με τα κοινωνικά νομίσματα. Παράλληλα, δεν πρέπει να υποτιμάται και η συμβολή του συστήματος αυτού στην επανατοπικοποίηση της οικονομίας, επομένως και η κοινωνική σημασία του.

Με το σύστημα αυτό οι άνθρωποι της τοπικής κοινωνίας γνωρίζονται μεταξύ τους, αναπτύσσονται φιλίες στη βάση της αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας και όχι του κέρδους και της εκμετάλλευσης, ενώ ταυτόχρονα ξαναζωντανεύει η τοπική παραγωγή.


Κανόνες λειτουργίας του Τοπικού Δικτύου ανταλλαγών Ιεράπετρας:

Κοινωνικό Νόμισμα και Συναλλαγές:

1) Oνομασία νομίσματος: Καερέτι

2) Το κοινωνικό νόμισμα έχει την ισοτιμία του ευρώ.

3) Το κοινωνικό νόμισμα δεν φορολογείται και δεν τοκίζεται.

4) Κάθε νέο μέλος αποκτά αυτόματα έναν νέο ηλεκτρονικό λογαριασμό για την αποταμίευση του κοινωνικού νομίσματος του και μια κάρτα μέλους με τον αντίστοιχο αριθμό.

5) Όλοι οι λογαριασμοί ξεκινάνε από το μηδέν και ο λογαριασμός κάθε μέλους κινείται με μέγιστο πιστωτικό όριο +300 νομίσματα και μέγιστο χρεωστικό όριο -300 δηλαδή το κάθε μέλος έχει περιθώριο συναλλαγής συνολικό 600 νομισμάτων. Σε περίπτωση που υπάρχουν ανάγκες αύξησης ή μείωσης των ορίων αυτό πραγματοποιείται έπειτα από γενική συνέλευση. Έτσι δεν χρειάζεται να χει κανείς κεφάλαιο για να συναλλαχθεί (χρεωστικό όριο),και κανείς δεν μπορεί να συσσωρεύσει το νόμισμα αφού ο σκοπός του είναι να εξυπηρετήσει τις ανάγκες όλων. (Πιστωτικό όριο)

6) Όλες οι συναλλαγές καταγράφονται ηλεκτρονικά και οι λογαριασμοί των μελών είναι ορατοί από όλους.

7) Κανένα μέλος του Δικτύου δεν είναι υποχρεωμένο να δεχτεί να κάνει μια συγκεκριμένη συναλλαγή την οποία δεν επιθυμεί για οποιονδήποτε λόγο.

8) Η Συντονιστική Ομάδα μπορεί να αρνηθεί να καταχωρήσει αγγελία προσφοράς ή ζήτησης που έχει ρατσιστικό, φυλετικό, αντιπεριβαλλοντικό ή παράνομο χαρακτήρα. Σε περίπτωση που μια τέτοια καταχώρηση γίνει με ευθύνη του μέλους η Συντονιστική Ομάδα μπορεί να τη διαγράψει.

9) Στην ιστοσελίδα του Δικτύου δημοσιεύονται αγαθά και υπηρεσίες των μελών του. Την αποκλειστική ευθύνη για την ποιότητα αυτών την έχουν τα συναλλασσόμενα μέλη.

10) Οι συναλλαγές των μελών εκτός της άμεσης ανταλλαγής γίνονται αποκλειστικά με κοινωνικό νόμισμα. Καμία πρόσμιξη με το ευρώ δεν επιτρέπεται διότι θα έχει καταστρεπτικές συνέπειες για το δίκτυο. Εκτός από ελάχιστες περιπτώσεις, όπως το κόστος βενζίνης που χρησιμοποιείται από μια υπηρεσία που παρέχεται. Το ποσό της φορολογίας ενός ιδιοκτήτη ακινήτου εφόσον το ενοικιάζει σε κοινωνικό νόμισμα και διάφορες άλλες που θα αποφασιστούν σε γενική συνέλευση.

11) Τα μέλη του Δικτύου έχουν την αποκλειστική ευθύνη σχετικά με τις συναλλαγές που πραγματοποιούν με άλλα μέλη του Δικτύου.

12) Όταν κάποιος θέλει να αποχωρήσει από το δίκτυο πρέπει να επαναφέρει το λογαριασμό του στο 0.

Τρόποι Συναλλαγής κοινωνικού νομίσματος:

1) Ηλεκτρονικές συναλλαγές:

Α) Αυτός που δέχτηκε την προσφορά, μπορεί να μεταβιβάσει απευθείας από τον υπολογιστή του το ποσό της συναλλαγής.

Β) Αυτός που πρόσφερε το αγαθό ή την υπηρεσία μπορεί να στείλει ηλεκτρονική αίτηση πληρωμής σ αυτόν που τα δέχτηκε και όταν γίνει δεκτή μεταβιβάζονται αυτόματα και τα νομίσματα.

2) Συναλλαγή χωρίς υπολογιστή:

Α) Ένα μπλοκάκι συναλλασσομένων και κόβεις ένα αντίτιμo από την προσφορά που δέχτηκες με υπογραφή σου. Το αντίτιμο πηγαίνει στα κέντρα εξυπηρέτησης όπου ο διαχειριστής μεταβιβάζει το ποσό της συναλλαγής.

Β) Τηλεφωνική μεταβίβαση: Αυτός που πρέπει να πληρώσει, δηλώνει τηλεφωνικά στο διαχειριστή του κέντρου εξυπηρέτησης το ποσό της μεταβίβασης, τον αριθμό ταυτότητας του και τους αριθμούς κάρτας μέλους των συναλλασσομένων και ο διαχειριστής μεταβιβάζει το ποσό. Αυτός ο τρόπος εξυπηρέτησης ισχύει για ποσά μέχρι 100 μονάδων. (για λόγους ασφαλείας)

Εξυπηρέτηση δικτύου:

Κέντρα εξυπηρέτησης και διαχειριστές:

Εθελοντικά για το ξεκίνημα του δικτύου μπορεί να αναλάβει οποιοσδήποτε υπεύθυνα τις ώρες που θα δηλώσει.

Ομάδες Εργασίας:

Επιθυμητές και αναγκαίες ομάδες λειτουργίας:

1) Διαχειριστική ομάδα: Περιλαμβάνει τους δημιουργούς και συντηρητές του συστήματος καθώς και τα κέντρα εξυπηρέτησης.

Α) Οι διαχειριστές των κέντρων εξυπηρέτησης: Δεν έχουν πρόσβαση στις δομές του δικτύου αλλά μόνο στους λογαριασμούς των μελών για να μπορούν να πραγματοποιούν τις μεταβιβάσεις.

Β) Οι διαχειριστές του συστήματος: Έχουν πρόσβαση στις δομές του και φροντίζουν την καλή του λειτουργία και τις αλλαγές που χρειάζονται έπειτα από απόφαση της συντονιστικής ομάδας και της Γενικής Συνέλευσης.

2) Ομάδα προώθησης και ενημέρωσης: Περιλαμβάνει την οργάνωση και προώθηση έντυπου ή ηλεκτρονικού υλικού ενημέρωσης για το τοπικό δίκτυο ανταλλαγών. Επικοινωνία με φορείς, συλλόγους, συνεταιρισμούς, επαγγελματικών ομάδων παραγωγών ή υπηρεσιών, και την συνολική προώθηση τους μέσα στο δίκτυο. Φροντίζουν να ακροάζονται τις ανάγκες, επιθυμίες, προβληματισμούς του δικτύου για την περαιτέρω ανάπτυξη του και να ενημερώνουν ταυτόχρονα την συντονιστική ομάδα ώστε το δίκτυο να αποκτήσει λειτουργικότητα. Φτιάχνουν λίστες με τις ανάγκες που συναντούν και προωθούν να εισάγουν στο τοπικό δίκτυο τις ομάδες ενδιαφέροντος.

3) Δημιουργία ανάπτυξης και διάδοσης τοπικών αγαθών: ομάδα πρωτοβουλίας και συνεργασίας με σκοπό την διάδοση και οργάνωση ανάπτυξης τοπικών αγαθών για τις ανάγκες ή επιθυμίες του δικτύου και όχι μόνο αλλά και της παροχής τους στο τοπικό δίκτυο.

4) Διασύνδεση τοπικών δικτύων ανταλλαγής: Ομάδα που έχει να κάνει με έρευνα και άμεσες ανταλλαγές αγαθών με άλλες πόλεις ώστε να μπορούν να παρέχονται εντός δικτύου αγαθά που δεν παράγονται τοπικά.

Λειτουργία συντονιστικής ομάδας πέραν καταστατικού:

Να ανακαλύπτει και εφευρίσκει ομάδες ενδιαφέροντος βοηθώντας στην συγκρότηση τους αφήνοντας τις ανεξάρτητες να συνεδριάζουν και να δρουν , ανανεώνοντας το ενδιαφέρον τους αν αυτές εξασθενίσουν .

Λειτουργία του χώρου:

Ο χώρος μπορεί να οργανωθεί και να λειτουργεί σε οποιαδήποτε δραστηριότητα έχει να κάνει με την εναλλακτική οικονομία και το τοπικό δίκτυο ανταλλαγών.

Α) Γραφείο εξυπηρέτησης

Β) Χαριστικό παζάρι και χώρος φύλαξης των αντικειμένων

Γ) Πίνακες ανακοινώσεων, ενημέρωσης,

Δ) Συνεδριάσεις συντονιστικής και ομάδων εργασίας

Ε) Χώρος ανταλλαγής αγαθών

Ζ) Χώρος αποθήκευσης υλικών που χειρίζονται οι ομάδες εργασίας και η συντονιστική.

Η φιλοξενία στο χώρο οποιασδήποτε άλλης δραστηριότητας πέραν της εναλλακτικής οικονομίας θα αποφασίζεται έπειτα από ψηφοφορία γενικής συνέλευσης με πλειοψηφία αυτής.

Δίκτυο Εναλλακτικής Οικονομίας Ιεράπετρας
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Σάββατο 13 Αυγούστου 2011

Αποανάπτυξη: Μια απάντηση στην οικονομική κρίση

Της Μπέττυς Κυριακίδου
Kiriakidoub@makthes.gr


Φανταστείτε μια κοινωνία που λειτουργεί με εναλλακτικό ή άυλο νόμισμα. Διαθέτει μια τοπικοποιημένη οικονομία, που στηρίζει την τοπική αγορά και καταναλώνει τοπικά προϊόντα, ενώ προμηθεύεται τα τρόφιμά της κατευθείαν από τους παραγωγούς.

Τα μέλη της δουλεύουν 20 ώρες την εβδομάδα αντί 40, διαθέτοντας τον ελεύθερο χρόνο τους για την ανάπτυξη των κοινωνικών τους σχέσεων και την επαφή με το περιβάλλον. Μια κοινωνία που ζει με λιγότερα υλικά αγαθά, εστιάζοντας σε αξίες όπως[...] η περιβαλλοντική ευαισθησία, η συντροφικότητα, η απλότητα και η ισότητα.

Σας φαίνεται ουτοπία; Κι όμως όχι, λένε οι οπαδοί της αποανάπτυξης, καθώς σήμερα σε πολλά μέρη του κόσμου υπάρχουν κοινωνίες που λειτουργούν με τις παραπάνω δομές, ενώ και στην Ελλάδα αρχίζουν δειλά δειλά να κάνουν την εμφάνισή τους κινήματα, ομάδες και πρωτοβουλίες που “απαντούν” στην οικονομική κρίση κάνοντας πράξη τις αρχές της αποανάπτυξης.

Τι είναι όμως η αποανάπτυξη; Ο έλληνας καθηγητής Οικολογικής Οικονομίας και Πολιτικής Οικολογίας του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Βαρκελόνης και μέλος της επιστημονικής ομάδας που μελετά τις αρχές της αποανάπτυξης, Γιώργος Καλλής, μιλά στη “ΜτΚ”.

Τι εννοούμε με τον όρο αποανάπτυξη;
Είναι η πρόταση ότι μπορούμε να οργανώσουμε μια κοινωνία στην οποία να ζούμε καλύτερα με λιγότερα υλικά αγαθά. Μια κοινωνία που δεν θα είναι αναγκασμένη να μεγαλώνει διαρκώς μόνο και μόνο για να επιβιώνει. Μια κοινωνία όπου οι αξίες της απλότητας, της ισότητας, της συντροφικότητας και της επάρκειας θα αντικαταστήσουν τις ακόρεστες αξίες του πλουτισμού και της οικονομικής αποτελεσματικότητας.

Έχετε κατά καιρούς δηλώσει ότι η λύση για το αδιέξοδο που βιώνει σήμερα η χώρα μας δεν είναι οι ανοδικοί ρυθμοί ανάπτυξης, αλλά η εθελούσια αποανάπτυξη.
Η Ελλάδα βρίσκεται εκεί που βρίσκεται λόγω της μανίας της πολιτικής ελίτ, δεξιάς και αριστερής, για ανάπτυξη και εκσυγχρονισμό με κάθε κόστος. Βρισκόμαστε σε αδιέξοδο εξαιτίας της μανίας μας για γέφυρες, λιμάνια, δρόμους, αεροδρόμια και στάδια. Και το μέλλον είναι δυσοίωνο γιατί δεν μαθαίνουμε από τα λάθη. Θέλουμε κι άλλο από τα ίδια, φαστ-τρακ ανάπτυξη και ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας για την προσέλκυση ιδιωτικών κεφαλαίων και “ανάπτυξης”. Απαιτείται αλλαγή ρότας και η διαμόρφωση ενός δικού μας, ελληνικού προτύπου ευημερίας, βασισμένο σε μεσογειακές αξίες, όπως η απλότητα, η επάρκεια και η συντροφικότητα.

Ποιες αλλαγές απαιτούνται για να μπούμε στον δρόμο της αποανάπτυξης;
Ο δρόμος της αποανάπτυξης είναι η ταυτόχρονη και συνδυασμένη πολιτική, πολιτισμική και προσωπική/αξιακή αλλαγή. Πολιτικά απαιτείται αλλαγή βασικών θεσμών του καπιταλιστικού συστήματος, όπως το χρηματοπιστωτικό σύμπλεγμα, το οποίο επιτάσσει τη διαρκή αύξηση του ΑΕΠ, ή αλλιώς απειλεί με κοινωνική κατάρρευση. Πολιτισμικά απαιτείται η επανανάδειξη παραδοσιακών αλλά επίκαιρων αξιών, όπως η απλότητα, η αυτάρκεια και η αλληλεγγύη, αξίες τις οποίες έχει “καταπιεί” το καπιταλιστικό σύστημα και τις έχει αντικαταστήσει με την ανταγωνιστικότητα και την υπόσχεση του υλικού πλούτου. Προσωπικά, απαιτούνται από τον καθένα από εμάς μικρές και εφικτές αλλαγές της καθημερινότητας: επένδυση στις σχέσεις και όχι στην κατανάλωση, συμμετοχή στις συλλογικότητες που αναδύονται έξω από την οικονομία της αγοράς και, τέλος, συμμετοχή στα κοινά και πολιτική κινητοποίηση και διεκδίκηση του δικαιώματος για κοινωνική αλλαγή.

Υπάρχουν σήμερα κοινωνίες που λειτουργούν με μη καπιταλιστικά μοντέλα και εφαρμόζουν τις αρχές της αποανάπτυξης;
Ναι, σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Για παράδειγμα στην Καταλονία υπάρχουν κοινωνίες στις οποίες λειτουργούν δομές όπως αγρο-οικολογικοί συνεταιρισμοί παραγωγών και καταναλωτών, συλλογική στέγαση, συστήματα άμεσης ανταλλαγής και εμπορίου αγαθών και υπηρεσιών, εναλλακτικά νομίσματα. Αλλά δεν συμβαίνει κάτι ιδιαίτερο στην Καταλονία: στην Ιταλία, στη Γαλλία, στην Αγγλία, στην Αργεντινή και την Κολομβία, παντού υπάρχουν παρόμοιες πρωτοβουλίες, οι οποίες αναπτύσσονται στο πλαίσιο της κρίσης και απαντούν στην αποτυχία της οικονομίας της αγοράς να καλύψει βασικές ανθρώπινες ανάγκες, όχι μόνο υλικές αλλά και κοινωνικές, όπως η ανάγκη για συντροφικότητα και αλληλοϋποστήριξη.

Και στην Ελλάδα έχουμε παρόμοιες πρωτοβουλίες, όπως το Δίκτυο “Σπόρος”, η οικοκοινότητα στο Πήλιο κλπ. Δεν είναι κάτι καινούργιο όλο αυτό. Η άμεση συναλλαγή και η ανταλλαγή υπηρεσιών έξω από τη χρηματιστική οικονομία της αγοράς είναι μέρος της παράδοσής μας και της κουλτούρας μας ως Ελλήνων. Δεν πρέπει να μπλέκουμε την παραδοσιακή οικονομία της αλληλεγγύης, που συνεχίζει έστω και εξασθενισμένη να λειτουργεί στην ελληνική περιφέρεια, με τη “μαύρη” οικονομία.

Ας υποθέσουμε ότι η Ελλάδα αποφασίζει να στραφεί στην αποανάπτυξη, προκειμένου να δώσει λύση στα προβλήματά της. Τι θα γίνει με το χρέος και τα ελλείμματα;
Μα δεν μπορούμε να ζητούμε διαρκώς από την οικονομία να αυξάνεται για να ξεπληρώνουμε τόκους του παρελθόντος βάσει δανείων που προϋπέθεταν ότι η οικονομία θα αυξάνεται! Η οικονομία δεν είναι δυνατόν να αυξάνεται επ’ αόριστον σε έναν πλανήτη με φυσικά όρια. Μπορούμε να παίρνουμε ό,τι δάνεια θέλουμε από το μέλλον και να βάζουμε ό,τι επιτόκια θέλουμε, αυτό δεν σημαίνει ότι ο πλανήτης θα υπακούσει στις φαντασίες μας.
Επί του συγκεκριμένου τώρα: απαιτείται συντονισμένη δράση μεταξύ των χωρών που βρίσκονται σε δύσκολη θέση για στάση πληρωμής και εντέλει εξάλειψη του χρέους. Οι ιδιώτες αγοραστές των ομολόγων έπαιξαν και έχασαν. Πίστευαν ότι η οικονομία θα αναπτύσσεται για πάντα. Υπάρχει το παράδειγμα της Αργεντινής, όπου η στάση της πληρωμής έσωσε την οικονομία της χώρας. Σίγουρα πάντως η Ελλάδα δεν μπορεί να προχωρήσει μόνη της εντός της ΕΕ, απαιτείται συνεργασία με άλλες χώρες.

Θα μπορούσατε να περιγράψετε τη δομή και λειτουργία μιας κοινωνίας που λειτουργεί με βάση τις αρχές της αποανάπτυξης;
Καταρχάς μια κοινωνία αποανάπτυξης επαναπροσδιορίζει το θέμα της απασχόλησης. Ενώ η παραγωγικότητα στη Δύση διαρκώς βελτιώνεται τα τελευταία χρόνια λόγω της τεχνολογικής προόδου, το παράδοξο είναι ότι μας ζητούν να εργαζόμαστε όλο και περισσότερο, π.χ. με αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης. Τα κέρδη από την παραγωγικότητα κατευθύνονται στο κεφάλαιο και επανεπενδύονται σε περαιτέρω ανάπτυξη. Εμείς προτείνουμε τα κέρδη της παραγωγικότητας να πάνε στην απελευθέρωση του χρόνου μας. Όπως κάποτε πήγαμε από τις δώδεκα ώρες εργασίας στις οκτώ, και από τις έξι ημέρες στις πέντε, έτσι και τώρα μπορούμε να πάμε από το 48ωρο στις 21 ώρες απασχόλησης εβδομαδιαίως. Η τεχνολογική πρόοδος μας δίνει την πολυτέλεια να δουλέψουμε λιγότερο και να ασχοληθούμε με “αντιπαραγωγικές”, για το κεφάλαιο, δραστηριότητες: την οικογένειά μας, τους φίλους μας, την αυλή μας. Το New Economics Foundation στη Βρετανία, ένα αρκετά σημαντικό think tank με απήχηση στην αγγλική πολιτική και κοινή γνώμη, έχει ξεκινήσει μια καμπάνια για 21 ώρες μισθωτής εργασίας την εβδομάδα.

Σε αυτή τη λογική, μαζί με την πρόταση για μείωση του χρόνου εργασίας υπάρχει και η πρόταση του βασικού εισοδήματος καθώς και μελέτες για το πώς θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί. Πρόκειται για ένα βασικό ελάχιστο εισόδημα, το οποίο θα πληρώνει το κράτος ανεξαιρέτως για όλους τους πολίτες και θα τους εξασφαλίζει τουλάχιστον τα προς το ζην.

Επίσης, σημαντικό τμήμα των συναλλαγών σε μια κοινωνία αποανάπτυξης πραγματοποιείται χωρίς χρήματα ή με εναλλακτικά -περιφερειακά ή τοπικά- νομίσματα που λειτουργούν συμπληρωματικά του επίσημου νομίσματος, συμβάλλοντας στη διατήρηση του πλούτου σε τοπικό επίπεδο.

Τα εναλλακτικά νομίσματα μπορούν να αποτελέσουν δικλείδα ασφαλείας σε περίπτωση κατάρρευσης της κεντρικής οικονομίας.

Στο μεταξύ, η έννοια των αχρήματων συναλλαγών και της άμεσης αλληλέγγυας οικονομίας ήταν κάτι οικείο για την ελληνική πραγματικότητα μέχρι πριν μερικά χρόνια. Απομακρυνόμενοι από αυτό και εξαρτώμενοι από την οικονομία χρήματος είμαστε πλέον πιο ευάλωτοι. Ωστόσο, υπάρχει η συλλογική μνήμη και μπορούμε να της δώσουμε νέα μορφή.

Επίσης, η αυτοοργάνωση παραγωγών-καταναλωτών, η συστέγαση οικογενειών, αλλά και η λειτουργία των ethical banks, που χρηματοδοτούν με χαμηλά επιτόκια μόνο κοινωνικά ή οικολογικά project, είναι ορισμένα παραδείγματα δομών που λειτουργούν σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, στο πλαίσιο της αποανάπτυξης.

Τέλος, μια κοινωνία αποανάπτυξης θέτει στο τραπεζικό της σύστημα αυστηρά όρια αναφορικά με τις χορηγήσεις, οι οποίες δεν μπορεί να υπερβαίνουν κατά πολύ τις αποταμιεύσεις.

Οι βασικές αρχές της αποανάπτυξης

1. Η διαρκής οικονομική ανάπτυξη είναι αδύνατη σε έναν πλανήτη με πεπερασμένα όρια.
2. Η ιδεολογία της ανάπτυξης αποτελεί θεμέλιο του δυτικού φαντασιακού και βάση του πολιτιστικού του αποικιοκρατισμού, που οδηγεί στην εξαφάνιση εναλλακτικών αξιακών μοντέλων.
3. Μπορούμε να δημιουργήσουμε μια εναλλακτική, οικοσοσιαλιστική κοινωνία, η οποία να ζει καλύτερα με λιγότερα υλικά και περισσότερα κοινωνικά αγαθά.

Αποανάπτυξη και στην Ελλάδα: Οι Έλληνες οργανώνονται

Αποανάπτυξη, τοπικοποίηση, εναλλακτικά μοντέλα εμπορίου, άυλα νομίσματα: έννοιες που αρχίζουν και γίνονται οικείες για την ελληνική πραγματικότητα, καθώς ολοένα και περισσότεροι Έλληνες ευαισθητοποιούνται γύρω από αυτά τα θέματα και αποφασίζουν, εν μέσω οικονομικής κρίσης, να περάσουν από τη θεωρία στην πράξη.
Ο Οβολός της Πάτρας, με πανελλαδική εμβέλεια, και το ΤΕΝ (Τοπικό Εναλλακτικό Νόμισμα) που λειτουργεί εντός των ορίων του νομού Μαγνησίας αποτελούν δύο παραδείγματα άυλων νομισμάτων που επιχειρούν να εφαρμόσουν έναν εναλλακτικό τρόπο ανταλλαγής υπηρεσιών και προϊόντων.

Όπως αναφέρει στη “Μ” ο Σπύρος Γουδέβενος, μέλος του σωματείου “Οβολός Κοινωνικό Νόμισμα”, η φιλοσοφία του εγχειρήματος του οβολού βασίζεται στην ιδέα ανταλλαγής προϊόντων και υπηρεσιών μεταξύ ατόμων χωρίς τη χρήση ευρώ και έρχεται να δώσει την ελληνική απάντηση στη χρηματοοικονομική κρίση!

Με το ανταλλάξιμο κοινωνικό νόμισμα κάθε πολίτης και κάθε επιχείρηση θα μπορεί να παρέχει υπηρεσίες, να εμπορεύεται, να πουλά και να αγοράζει προϊόντα και υπηρεσίες χωρίς την ανάγκη χρήσης του ευρώ.

Σκοπός του οβολού είναι να δημιουργήσει ένα υγιές και αυτοδύναμο σύνολο που θα μπορεί να πραγματοποιεί οικονομικές συναλλαγές μεταξύ των μελών του, χωρίς να επηρεάζεται από τις επιβαρύνσεις του ευρώ.

Σύμφωνα με τον κ. Γουδέβενο, ένας οβολός αντιστοιχεί με ένα ευρώ, προκειμένου να διατηρηθεί μία ισορροπία μεταξύ των συναλλασσομένων και να προσδιορίζουν τα μέλη τις τιμές των υπηρεσιών ή προϊόντων που παρέχουν, σύμφωνα με την ισχύουσα αγοραστική τους δύναμη.

Επίσης η χρήση του “νομίσματος” είναι αναγκαία για την ελεύθερη συναλλαγή, χωρίς να υποχρεώνει δύο χρήστες να ανταλλάσσουν αποκλειστικά προϊόντα ή υπηρεσίες μεταξύ τους. Χρεώνονται και πιστώνονται οβολούς, με τους οποίους μπορούν να συναλλάσσονται με τρίτους χωρίς περιορισμούς.

Στον περίπου έναν χρόνο που λειτουργεί ο οβολός έχουν πραγματοποιηθεί 86 συναλλαγές, ενώ συμμετείχαν 156 χρήστες. Οι συναλλασσόμενοι είναι είτε ιδιώτες είτε επαγγελματίες και επιχειρήσεις. Μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας του οβολού προσφέρθηκαν και “αγοράστηκαν” επιτραπέζιοι και φορητοί υπολογιστές, μεταχειρισμένα κινητά τηλέφωνα, τραπεζαρία σαλονιού, καρέκλες κουζίνας, οικοσυσκευές, ιδιαίτερα μαθήματα αγγλικών, μαθήματα πληροφορικής, παροχή ιατρικών υπηρεσιών, φυσιοθεραπείες, νομικές υπηρεσίες, λογιστικές υπηρεσίες κλπ.

Ο οβολός αφορά σε όλους τους Έλληνες, αφού η πλατφόρμα συναλλαγών λειτουργεί στο διαδίκτυο (www.ovolos.gr), χωρίς άλλους περιορισμούς.

Οικοκοινότητες στο Πήλιο
Βασική αρχή για την αποανάπτυξη και πρώτο βήμα είναι η τοπικοποίηση, λέει ο πρώην εκπαιδευτικός και νυν οικογεωργός Γιώργος Κολέμπας, συγγραφέας του βιβλίου “Τοπικοποίηση”.

Όπως αναφέρει, τοπικοποίηση είναι η στρατηγική με την οποία θα απαντήσουμε στην “υπαρκτή” παγκοσμιοποίηση και θα επιδιώξουμε τη στροφή σε μια αποκεντρωμένη, επανατοπικοποιημένη, αυτοδιαχειριζόμενη, οικολογική κοινωνία της ισοκατανομής, που θα έχει ως κύτταρο την αυτοδύναμη κοινότητα και τον δήμο και θα στηρίζεται στην ομοσπονδιοποίηση δήμων-περιφερειών-εθνών.

Σύμφωνα με τον ίδιο, περίπου 50 οικογένειες ζουν σε οικοκοινότητες σε διάφορα χωριά του Πηλίου, προωθώντας την οικογεωργία, καταναλώνοντας τοπικά προϊόντα και βιώνοντας μια άμεση δημοκρατία. Οι οικογένειες αυτές αλληλοϋποστηρίζονται, λειτουργώντας βάσει ενός νέου μοντέλου οικογένειας που μοιάζει με τη διευρυμένη οικογένεια, όπου τον ρόλο των συγγενών τον παίζουν οι φίλοι. Οι κοινότητες αυτές αυτοοργανώνονται σε δίκτυα οικοπαραγωγών-οικοκαταναλωτών, με στόχο να διατίθενται απευθείας τα προϊόντα που παράγονται στον τελικό καταναλωτή.

Όπως λέει ο κ. Κολέμπας, ο οποίος είναι μέλος μιας τέτοιας οικοκοινότητας που βρίσκεται στον Άγιο Βλάσιο Πηλίου, εδώ και ένα μήνα στον νομό Μαγνησίας ξεκίνησε τη λειτουργία του το ΤΕΝ (Τοπικό Εναλλακτικό Νόμισμα), που λειτουργεί όπως περίπου ο οβολός. Έχει 300 μέλη μέχρι σήμερα και δίνει πραγματική διέξοδο σε όσους δεν διαθέτουν υψηλά εισοδήματα.

Τι είναι ο Σπόρος
Ο προμηθευτικός συνεταιρισμός μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα “Σπόρος” πιστεύει σε ένα διαφορετικό, εναλλακτικό μοντέλο εμπορίου, που στη θέση του κέρδους βάζει ένα πλήθος στόχων: την αυτονομία και την αξιοπρεπή διαβίωση του παραγωγού, τη βιωσιμότητα της δομής διακίνησης, τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος, την ποιότητα και την προσιτή τιμή για τον χρήστη. Τα μέλη του δημιούργησαν ένα δίκτυο εναλλακτικού εμπορίου βασισμένου σε διαφορετικές, όσο γίνεται ανταγωνιστικές και ανεξάρτητες από τις υπάρχουσες δομές.

Καφές από τις ζαπατίστικες κοοπερατίβες της Τσιάπας του Μεξικού, κακάο από την κοοπερατίβα El Ceibo της Βολιβίας, μάτε από το Κίνημα των Χωρίς Γη (MST) της Βραζιλίας και μαύρο τσάι από το κίνημα των Adivasi της Ινδίας είναι μερικά μόνο από τα προϊόντα που προμηθεύει μέσω του κέντρου διακίνησης που διαθέτει.

Τέλος, στις… αποαναπτυξιακές πρωτοβουλίες εντάσσεται και η κίνηση τρικαλινών πολιτών για την αποανάπτυξη και την άμεση δημοκρατία “Από Κοινού”.

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα Μακεδονία (19/06)
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Δευτέρα 11 Ιουλίου 2011

Σιωπή πληροφόρησης από την Ισλανδία. Γιατί;


Αν κάποιος πιστεύει οτι δεν υπάρχει λογοκρισία σήμερα, ας μου πεί πώς, ενώ έγινε γνωστό τι συνέβη στην Αίγυπτο, δεν γράφτηκε ποτέ τι συμβαίνει στην Ισλανδία:

Στην Ισλανδία ο λαός κατάφερε να παραιτηθεί η κυβέρνηση, εθνικοποίησε τις μεγαλύτερες τράπεζες, αποφάσισε να μην πληρώσει το χρέος που είχαν δημιουργήσει αυτές στην Μ. Βρετανία και την Ολλανδία λόγω της κακής οικονομικής πολιτικής τους και κατέληξε να δημιουργήσει ένα λαϊκό σώμα για την[...] αναδιαμόρφωση του συντάγματος.

Και όλο αυτό με ειρηνικές διαδικασίες. Μια πραγματική επανάσταση κόντρα στην εξουσία που μας οδήγησε στην παρούσα κρίση.

Εδώ, γιατί δεν μπορέσαμε να μάθουμε τίποτα γι' αυτά τα γεγονότα εδώ και δύο χρόνια;

Τι θα γινόταν αν όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες έπαιρναν παράδειγμα;

Αυτή είναι εν συντομία η ιστορία:

2008. Εθνικοποιείται η κύρια τράπεζα της χώρας. Καταρρέει το νόμισμα, σταματάει τη λειτουργία του το χρηματιστήριο. Η χώρα είναι σε πτώχευση.

2009. Οι διαμαρτυρίες του κόσμου μπρος στην Βουλή καταφέρνουν και κηρύσσονται πρόωρες εκλογές και προκαλούν την παραίτηση του πρωθυπουργού και όλης της κυβέρνησης. Συνεχίζει η άθλια κατάσταση της οικονομίας της χώρας.

Μέσω ενός νόμου προτείνεται να πληρωθεί το χρέος στην Μ.Βρετανία και την Ολλανδία, με την πληρωμή 3.500 εκ. ευρώ, που θα πληρώσουν όλες οι ισλανδικές οικογένειες μηνιαία για 15 χρόνια με 5,5% επιτόκιο.

2010. Ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και ζητάει δημοψήφισμα για το νόμο.

Τον Γενάρη του 2010 ο πρόεδρος αρνείται να θέσει τον νόμο σε ισχύ και ανακοινώνει οτι θα υπάρξει αίτημα για λαϊκή ετυμηγορία.

Τον Μάρτιο γίνεται το δημοψήφισμα και σαρώνει το ΟΧΙ στην πληρωμή με 93% των ψήφων.

H κυβέρνηση αρχίζει δικαστική έρευνα για ευθύνες για την κρίση. Αρχίζουν οι συλλήψεις τραπεζιτών και υψηλόβαθμων στελεχών. Η Interpol εκδίδει διαταγή και όλοι οι εμπλεκόμενοι τραπεζίτες εγκαταλείπουν την χώρα.

Στο πλαίσιο της κρίσης, εκλέγεται ένα σώμα από πολίτες για να συγγράψει το νέο Σύνταγμα. Εκλέγονται 25 πολίτες, χωρίς πολιτική εξάρτηση, από τους 522 που παρουσιάστηκαν ως υποψήφιοι. Η προϋπόθεση υποψηφιότητας ήταν να είναι ενήλικοι και να έχουν προταθεί από 30 άτομα.

Το σώμα αρχίζει την εργασία του τον Φεβρουάριο του 2011 και θα παρουσιάσει μια carta magna λαμβάνοντας υπ' όψιν τις ομόφωνες συστάσεις διαφορετικών συνελεύσεων που θα πραγματοποιούνται σε όλη τη χώρα.

Θα πρέπει να επικυρωθεί από την υπάρχουσα βουλή και από την επόμενη αναθεωρητική που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές.

Αυτή είναι η σύντομη ιστορία της Ισλανδικής επανάστασης: Παραίτηση ολόκληρης της κυβέρνησης, εθνικοποίηση της τράπεζας, δημοψήφισμα για τις κρίσιμες οικονομικές αποφάσεις, φυλάκιση των υπεύθυνων της κρίσης και ξαναγράψιμο του συντάγματος από τους πολίτες.

Μίλησαν για όλ' αυτά τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ? Φυσικά ΟΧΙ!

Ο ισλανδικός λαός έδωσε ένα μάθημα δημοκρατίας σ' όλον τον κόσμο.
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Πέμπτη 7 Ιουλίου 2011

Ας επαναπροσδιορίσουμε λοιπόν την έννοια του χρήματος ως κοινό αγαθό


Στις σύγχρονες δυτικές βιομηχανοποιημένες κοινωνίες, το χρήμα καθορίζει όλες τις σφαίρες της ανθρώπινης ζωής δίνοντας μια τιμή στα πάντα. Σήμερα σε αυτές τις χρηματο-κεντρικές κοινωνίες σε κρίση, το χρήμα συσσωρεύεται και εκλείπει τεχνητά -ή μάλλον συσσωρεύεται στα χέρια των λίγων- χωρίς να μπορεί να εξυπηρετήσει τον αρχικό σκοπό της δημιουργίας του ως ανταλλακτικό μέσο εξυπηρέτησης των ανθρώπινων αναγκών.
Πως φτάσαμε ως εδώ; Δεν είμαστε ειδικοί για να το αναλύσουμε. Αν συνεχίσουμε όμως να βαδίζουμε έτσι, στο δρόμο των ιδιωτικοποιήσεων, θα καταντήσουμε να πληρώνουμε για τα πάντα ακόμα και για αγαθά όπως το νερό της βροχής, την ακτινοβολία του ήλιου, τον αέρα που αναπνέουμε. Μπορούμε να κάνουμε κάτι για αυτό; Μπορούμε τουλάχιστον να [...]καλύπτουμε ορισμένες από τις ανάγκες μας χωρίς τη διαμεσολάβηση χρημάτων. Μπορούμε να παρακάμπτουμε τα επίσημα νομίσματα δημιουργώντας δικά μας μέσα συναλλαγής ώστε να μπορούν να καλύπτουν τις ανάγκες τους ακόμα και όσοι δεν έχουν καθόλου χρήματα. Μπορούμε να μετατοπίσουμε το κέντρο βάρους της κοινωνίας στην αρχική αξιωματική του θέση: από το χρήμα στον άνθρωπο, από τον ανταγωνισμό στην αλληλεγγύη.
Σαφώς και δεν ανακαλύπτουμε τον τροχό. Σήμερα υπάρχουν περισσότερα από 2.500 εναλλακτικά τοπικά νομίσματα και συστήματα αχρήματων συναλλαγών σε όλο τον κόσμο όπως π.χ. τα LETS (Local Exchange Trading System), τα Time dollars, τα Sel (Systeme d'Echange Local), το Ithaca, οι τράπεζες χρόνου, κ.α. Από τον Καναδά μέχρι την Νέα Ζηλανδία και από την Αργεντινή μέχρι την Σενεγάλη, τα περισσότερα από αυτά τα δίκτυα δημιουργήθηκαν σε περιόδους κρίσεις δίνοντας τη δυνατότητα στους κατοίκους να ανταλλάσσουν υπηρεσίες και τοπικά προϊόντα, αξιοποιώντας καλύτερα τους υπάρχοντες παραγωγικούς πόρους και ενθαρρύνοντας την τοπική παραγωγή.
Στην Ελλάδα, υπάρχουν ήδη αρκετές πρωτοβουλίες εναλλακτικών νομισμάτων όπως είναι το Φασούλι, το ΤΕΜ Μαγνησίας, ο Οβολός, το LETS, κ.α. αλλά και πολλά ανταλλακτικά δίκτυα όπως ο Σκόρος, το xariseto, κ.α. Οι νέες αυτές κοινότητες δημιουργούνται από ανθρώπους που συμφωνούν ελεύθερα μεταξύ τους να χρησιμοποιούν δικά τους εικονικά μέσα συναλλαγής σε μια προσπάθεια επαναπροσδιορισμού της σχέσης του ανθρώπου με τον διπλανό του και το περιβάλλον. Πρόκειται για δίκτυα που στηρίζονται σε ισότιμες σχέσεις και αμοιβαιότητα και όχι σε σχέσεις φιλανθρωπίας, δηλαδή από τον δυνατό στον αδύναμο. Ποια είναι τα οφέλη από τη λειτουργία αυτών των δικτύων;
• Διευκολύνουν την πρόσβαση σε κοινωνικά αγαθά.
• Καταπολεμούν την κοινωνική απομόνωση και την μοναξιά στο αστικό περιβάλλον.
• Μειώνουν το άγχος και την ανασφάλεια που δημιουργεί η οικονομική κρίση.
• Προωθούν την ισοτιμία και τη συνεργασία και ενισχύουν δημοκρατικές και συμμετοχικές διαδικασίες.
• Ενισχύουν την δημιουργικότητα, την διαφορετικότητα, την κοινωνική συμμετοχή και την άμβλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων.
• Αξιοποιούν την άτυπη γνώση και δημιουργούν κοινωνικό κεφάλαιο.
• Βοηθούν τους ανθρώπους που συμμετέχουν να ενισχύουν την αυτοεκτίμηση τους και να νιώθουν κοινωνικά χρήσιμοι.
• Ξαναχτίζουν σχέσεις εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης μεταξύ γειτόνων.
• Προωθούν την αυτονομία και την αυτάρκεια των τοπικών κοινοτήτων.
Ας επαναπροσδιορίσουμε λοιπόν την έννοια του χρήματος ως κοινό αγαθό με τον ίδιο τρόπο που το διαδίκτυο επαναπροσδιορίζει την έννοια της πληροφορίας και τα κινήματα πόλεων επαναπροσδιορίζουν την χρήση του δρόμου και της πλατείας. Εμείς, που συμμετέχουμε σε αυτές τις ομάδες όπως η ΟΜΑΔΑ Τράπεζας Χρόνου που δημιουργήθηκε εδώ στην πλατεία Συντάγματος, σας καλούμε να μοιραστείτε μαζί μας τις γνώσεις σας και να χτίσουμε μαζί την τεχνογνωσία που θα στηρίξει τέτοιες πρωτοβουλίες σε όλες τις γειτονίες της Αθήνας και της Ελλάδας. Είμαστε σίγουροι πως όλοι μας έχουμε κάτι να πούμε και κάτι να προσφέρουμε.
Σας καλούμε να αγκαλιάσετε την ιδέα των αχρήματων συναλλαγών ως ένα νέο τρόπο ζωής και σκέψης, που μπορεί να επιβιώσει και να δημιουργήσει καλύτερες συνθήκες στην καθημερινότητά μας.
Σας καλούμε να ενταχθείτε στα δίκτυα ανταλλαγής χωρίς μεσολάβηση χρήματος σε μία συλλογική προσπάθεια να καθιερώσουμε όλοι μαζί μία νέα "κουλτούρα" στις συναλλαγές μας, πιο ανθρώπινη, πιο οικολογική, πιο αλληλέγγυα.
Ας ξαναγίνουμε γειτονιά και ας μάθουμε πάλι να πράττουμε συλλογικά και να εργαζόμαστε προς όφελος μας, προς όφελος της κοινωνίας και όχι προς όφελος του κέρδους και των αγορών". Σίγουρα δεν είναι η λύση σε όλα μας τα προβλήματα αλλά είναι ακόμα ένα μονοπάτι προς ένα καινούργιο κόσμο ισότητας και βιωσιμότητας, μακριά από τους μονόδρομους της “ανάπτυξης” και της “προόδου”.Η ζωή μας δεν είναι τίποτα άλλο παρά χρόνος. Ήρθε ο καιρός να τον χρησιμοποιήσουμε σωστά.
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011

Πώς είναι δυνατόν να βγάλουν τη χώρα από τα αδιέξοδα εκείνοι που τα δημιούργησαν ;

Δημοτική Κίνηση
«Κοζάνη -Τόπος να ζεις»
www.toposnazeis.gr Πλ. Γιολδαση 2

Η σύσκεψη με τον κ. Κουκουλόπουλο:
Οι καρέκλες άλλαξαν, τα αδιέξοδα παραμένουν

Δυστυχώς για το κ. Κουκουλοπουλο η σύσκεψη που έγινε με τους αυτοδιοικητκούς των πρώτου βαθμού της περιοχής, «δεν του βγήκε». Δεν μπόρεσε να δώσει τα χαρακτηριστικά της φιέστας στην πρώτη του εμφάνιση ως Υφυπουργός. Μικρή συμμετοχή αιρετών, δείγμα της απογοήτευσης, σκυμμένα κεφάλια, αρκετές ενστάσεις. Ακόμη και οι κομματικοί φίλοι που επιστρατεύτηκαν ήταν λίγοι για να καλύψουν το μεγάλο κενό στην αίθουσα

Εμείς, ως Δημοτική Κίνηση, επιδιώξαμε με την παρουσία μας: α) να ζητήσουμε ευθύνες για την πορεία της χώρας και του δήμου, β) να αποκαλύψουμε τις χρεοκοπημένες πολιτικές του παρελθόντος, αλλά και τις αδιέξοδες του παρόντος, γ) να αμφισβητήσουμε τη μέχρι τώρα πορεία του Καλλικράτη και δ) να προτείνουμε εναλλακτικές λύσεις.

Ο εκπρόσωπός μας κ. [...]Λ. Ιωαννίδης κάλεσε τον κ. Κουκουλόπουλο, ως δήμαρχο Κοζάνης επί εικοσαετία, ως πρόεδρο της ΚΕΔΚΕ επί δύο θητείες, ως υψηλόβαθμο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ -και πλέον της κυβέρνησης- να αναλάβει τις ευθύνες του, αφενός για την οικονομική, πολιτική και ηθική χρεοκοπία της χώρας και αφετέρου για την τραγική οικονομική κατάσταση του δήμου Κοζάνης.

Τονίσαμε επίσης ότι το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα αποτελεί απροκάλυπτη επίθεση στη βιωσιμότητα της χώρας, οι πολίτες της οποίας οδηγούνται σε βαρύτερες θυσίες, άδικα κατανεμημένες, χωρίς καμιά προοπτική εξόδου από την κρίση. Ο κ. Κουκουλόπουλος αλλά και οι υπόλοιποι υπουργοί και κυβερνητικοί βουλευτές της περιοχής μας που υπερψήφισαν το μεσοπρόθεσμο καλούνται μεταξύ άλλων να απολογηθούν, διότι :

· ξεπουλούν οριστικά την περιουσία του ελληνικού λαού και υποθηκεύουν την εθνική κυριαρχία

· μεταθέτουν για μια ακόμα φορά τα βάρη στα συνήθη θύματα και τη χρεοκοπία της χώρας στο μέλλον, (αφού «απλά κερδίζουμε χρόνο» κατά ομολογία και του κ. Κουκουλόπουλου)

· περικόπτουν το κοινωνικό κράτος (υγεία, παιδεία.), ενώ επιμένουν να συντηρούν, σε προκλητικά μεγάλο ύψος τις στρατιωτικές δαπάνες

· βάζουν στην κατάψυξη την περιβαλλοντική και πολεοδομική νομοθεσία με λογικές fast track.

· εκφυλίζουν την πράσινη ανάπτυξη σε .. ανέκδοτο, έτσι όπως διαφαίνεται από τις πρώτες εξαγγελίες του άλλου συντοπίτη μας υπουργού κ. Παπακωνσταντίνου

· αδυνατούν - κατά δήλωση του κ. Υφυπουργού- να προωθήσουν μια σειρά επιλογών (Καλλικράτης, πάταξη φοροδιαφυγής, ΕΣΠΑ, κλπ.).

· αλλοιώνουν στην πράξη την ψήφο των πολιτών που τους εμπιστεύτηκαν με βάση ένα τελείως διαφορετικό πρόγραμμα.

Όμως η ανάληψη ευθύνης σπανίζει σε αυτόν τον τόπο. Και αυτό δεν αφορά μόνο τον κ. Κουκουλόπουλο, αλλά όλο το μεταπολιτευτικό σύστημα διακυβέρνησης. Αφορά πρωτίστως το δικομματισμό και το πελατειακό, αντιπαραγωγικό κράτος που δημιούργησε. Αφορά όμως και όλες εκείνες τις πολιτικές, συμπολιτευόμενες και αντιπολιτευόμενες που εξέθρεψαν ή στήριξαν το λαϊκισμό, το συντεχνιασμό, τον κομματικό συνδικαλισμό, τον τοπικισμό, την ανομία, την καταπάτηση του δημόσιου χώρου, την υποβάθμιση του περιβάλλοντος και τη ληστρική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων. Κατ΄ επέκταση αφορά και μεγάλα τμήματα της κοινωνίας που στήριξαν και στηρίχτηκαν από την πελατειακή διακυβέρνηση. (Ως γνωστό, πολιτικές ευρείας κατανάλωσης χωρίς κοινωνικά στηρίγματα δεν υπάρχουν)

Ένα δεύτερο σημείο το οποίο θέσαμε ήταν ο εκτροχιασμός του Καλλικράτη. Ο κ. Κουκουλόπουλος, ως καθʼ ύλην αρμόδιος, κλήθηκε να απολογηθεί για μια ακόμη αποτυχία της κυβέρνησης. Με τον Καλλικράτη έγινε μεταφορά αρμοδιοτήτων και βαρών στην τοπική αυτοδιοίκηση με «λογιστικά» κριτήρια, καθʼ υπόδειξη της Τρόικας, χωρίς πόρους και χωρίς κανένα σοβαρό σχεδιασμό. Δυστυχώς δεν άλλαξε τίποτα από όσα έχουν κάνει την αυτοδιοίκηση πρωταθλητή της κακοδιαχείρισης και της διαφθοράς. Ούτε καν η απλή αναλογική δεν θεσμοθετήθηκε σαν μέτρο εξυγίανσης και δημοκρατικού ελέγχου.

Καλέσαμε επίσης τον κ. Κουκουλόπουλο να δώσει εξηγήσεις για τα άθλια οικονομικά του δήμου μας. Όσο κι αν θέλει να αποκρύψει την αλήθεια, τα νούμερα είναι ζοφερά και αμείλικτα. Η συνταγή που χρεοκόπησε τη χώρα εφαρμόστηκε και στο δήμο Κοζάνης. Και η ευθύνη της χρεοκοπίας έχει ονοματεπώνυμο.

Ένα τελευταίο θέμα που μπήκε στη σύσκεψη από τον κ. Υφυπουργό ήταν η ΔΕΗ. Εκεί είναι να απορεί κανείς με -τις γνωστές στο πανελλήνιο πλέον- «κωλοτούμπες»: Πώς από τις «κόκκινες γραμμές» ότι «δεν θα πουληθεί ούτε ένα μεγαβάτ» φτάσαμε στις μαζικές πωλήσεις μονάδων και στην περαιτέρω ασύμφορη ιδιωτικοποίηση. Πώς από τους λεονταρισμούς περί «αντικατάστασης όλων των λιγνιτικών μονάδων» φτάσαμε στο αναπόφευκτο πλέον κλείσιμο των μισών μονάδων ; Καμιά απάντηση.

Τα όσα ειπώθηκαν αποδεικνύουν ότι η εμμονή στη μονοκαλλιέργεια του λιγνίτη και η άρνηση για την έγκαιρη στροφή σε μια πράσινη μεταλιγνιτική περίοδο οδηγούν την περιοχή μας σε κατάρρευση. Βασικός μέτοχος και θιασώτης αυτής της λογικής υπήρξε και ο «λιγνιτάρχης» κ. Κουκουλόπουλος, σε αγαστή συνεργασία με το συνδικαλιστικό κατεστημένο της ΔΕΗ. (Εξού και η σπουδή του να παρακάμψει την πρόταση του κ. Ιωαννίδη για την επιβολή του φόρου στερεών καυσίμων στη ΔΕΗ (120 εκ/έτος) και τη διάθεση του ποσού για έργα της μεταλιγνιτικής περιόδου).

Ο κ. Κουκουλόπουλος εμμέσως πλην σαφώς παραδέχτηκε την αποτυχία της κυβέρνησης σε αρκετούς τομείς. Γιατί άραγε τώρα να αλλάξουν τα πράγματα; Πώς είναι δυνατόν να βγάλουν τη χώρα από τα αδιέξοδα εκείνοι που τα δημιούργησαν ;

Είναι υποχρέωσή μας να αντισταθούμε σε όσους συνεχίζουν να υποθηκεύουν το μέλλον και τη βιωσιμότητα του τόπου. Προφανώς όμως δεν αρκεί η επισήμανση των ευθυνών και των αυτουργών. Η επιστροφή στην προ μνημονίου εποχή, ούτε εφικτή, ούτε επιθυμητή είναι. Διότι θα μας οδηγήσει σε μία από τα ίδια. Πρέπει λοιπόν να δούμε την κρίση και ως ευκαιρία. Να προωθήσουμε τη ρήξη με το παλιό, να ξεριζώσουμε τα παράσιτα που εμποδίζουν το νέο να βλαστήσει. Όσοι συμφωνούν με αυτήν τη νοοτροπία και είναι πρόθυμοι να βγάλουν εκτός από την αγανάκτηση και θετική ενέργεια έχουν καθήκον να πορευτούν μαζί.

Η Δημοτική κίνηση «Κοζάνη- Τόπος να ζεις» στοιχίζεται πίσω από αυτήν τη λογική.

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Παρασκευή 1 Ιουλίου 2011

Ο πρώτος συλλογικός λαχανόκηπος στη Θεσσαλονίκη


Ο πρώτος συλλογικός λαχανόκηπος στην κεντρική Μακεδονία βρίσκεται σε χώρο πρώην στρατοπέδου-Στα ίδια χνάρια και ο δήμος Αλεξανδρούπολης

πηγή: http://www.agelioforos.gr

Κρατάνε τρυφερά στα χέρια τους τα μικροσκοπικά αγγουράκια και τα παχουλά κολοκυθάκια σαν να έχουν στην αγκαλιά τους μωρά! Περήφανοι για τη σχέση που απέκτησαν με τη γη και τους καρπούς που εισέπραξαν με τον κόπο τους, τα μέλη της Ομάδας Αστικών και Περιαστικών Καλλιεργειών (ΠΕΡ.ΚΑ.) έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν στη Θεσσαλονίκη τον πρώτο συλλογικό λαχανόκηπο στην κεντρική Μακεδονία.

Και που τον έκαναν; Σ ένα χώρο όπου[...] μέχρι πριν λίγα χρόνια «ασκούνταν βρίζοντας φαντάροι», μια έκταση ενάμιση στρέμματος, δηλαδή, στο πρώην στρατόπεδο Καρατάσου.

Ο λαχανόκηπος χωρίστηκε σε 24 μερίδια για τα μέλη της ομάδας η οποία δημιουργήθηκε τον Ιανουάριο του 2011 από ανθρώπους της πόλης που έχουν ως στόχο την συλλογική καλλιέργεια λαχανικών, εποχιακών φρούτων, λουλουδιών και βοτάνων σε αγρό μέσα ή κοντά στην πόλη. «Τα μερίδια καλλιεργούνται από μέλη της ομάδας που έχουν χρησιμοποιήσει σπόρους από ντόπιες ποικιλίες και ακολουθούν βιολογικό τρόπο καλλιέργειας, χωρίς φυτοφάρμακα και με φειδωλή χρήση νερού» εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Γιώργος Αγκαθίδης.

Η καλλιέργεια είναι μη κερδοσκοπική, καλύπτει δηλαδή τις ανάγκες των μελών της ομάδας και γίνεται με βάση τις αρχές της βιολογικής, βιοδυναμικής ή φυσικής καλλιέργειας με σεβασμό στους φυσικούς πόρους, ώστε τα τρόφιμα που θα παράγονται να είναι καθαρά, ασφαλή και ωφέλιμα για τον ανθρώπινο οργανισμό. Όπως υπογραμμίζουν άλλωστε στο καταστατικό τους που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα τους, , «η δραστηριότητα αυτή, μέσα από αρχές της συλλογικότητας, της συντροφικότητας, της ισονομίας και της συνεχούς εκπαίδευσης, μπορεί να αποτελέσει ταυτόχρονα εργαστήριο έρευνας για την ανάπτυξη ενός νέου τύπου κοινωνικών και οικονομικών δραστηριοτήτων, να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ αστών και αγροτών και να φέρει κοντά στην φύση τον άνθρωπο της πόλης».

Εκτός από τα 24 μερίδια, η ομάδα έχει δημιουργήσει και δύο κοινόχρηστους λαχανόκηπους απ΄ όπου η παραγωγή θα διατεθεί σε ευάλωτες κοινωνικά ομάδες. «Πιστεύουμε ότι δεν έχει νόημα πλέον η κριτική του καναπέ, προχωράμε σε μια δράση που θα αναδείξει τις εσωτερικές μας δυνάμεις και ικανότητες και θα δώσει διαφορετική οπτική στην έννοια του «κοινόχρηστου» και του «συνεργατικού» αναφέρουν μέλη της ομάδας. Ήδη πάντως έχουν δρέψει τους καρπούς των κόπων τους, με τα πρώτα κολοκυθάκια και αγγούρια που φυτεύτηκαν αρχές Μαΐου. «Φυτέψαμε επίσης ντοματιές, μελιτζανιές, πιπεριές, φασολιές, ηλίανθους, ρόκα, καρπούζια, πεπόνια, κρεμμύδια όπως και αρωματικά φυτά για φυτοπροστασία. Γνωρίζετε ότι αν φυτέψεις βασιλικό ανάμεσα σε ντοματιές δεν πάνε ζουζούνια;» ρωτά ο Αντώνης Καράγιωργας ο οποίος υπογραμμίζει ότι η προσπάθεια ξεκίνησε με μια μικρή έκταση μέσα στο πρώην στρατόπεδο Καρατάσου, «γιατί ταυτόχρονα θέλουμε να δηλώσουμε την στήριξή μας στους τοπικούς συλλόγους που έχουν στόχο να κρατήσουν πράσινη την περιοχή και να εμποδίσουν την δόμησή της, πρεσβεύοντας την απόδοση όλων των εγκαταλειμμένων στρατοπέδων στην τοπική κοινωνία».

Από την Ιανουάριο πάντως που ξεκίνησε η προσπάθεια των μελών της ΠΕΡΚΑ, ο χώρος έχει αλλάξει εντελώς όψη, δημιουργήθηκε σύστημα υδροδότησης, περίφραξη για προστασία από ζώα, μικρή αποθήκη, οργώθηκε και καθαρίσθηκε ο χώρος από τα άγρια φυτά και τις άφθονες πέτρες του στρατοπέδου, έγινε προμήθεια φυτών και σπόρων και κατάλληλων εργαλείων. «Επειδή ο χώρος λειτουργούσε ως στρατόπεδο σχεδόν 40 χρόνια, στείλαμε και δείγμα του χώματος σε εξειδικευμένο εργαστήριο στον Καναδά όπως και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και περιμένουμε τα αποτελέσματα των αναλύσεων» λέει ο Οδυσσέας Χιλιτίδης.

Δημοτικός λαχανόκηπος 30 στρεμμάτων στην Αλεξανδρούπολη

Ένα φιλόδοξο σχέδιο που αφορά τη δημιουργία περιαστικού, βιολογικού λαχανόκηπου, έχει στα σκαριά και ο δήμος Αλεξανδρούπολης που θέλει να δημιουργήσει τον πρώτο δημοτικό λαχανόκηπο στην Ελλάδα!

«Πρόκειται για δημοτική έκταση 30 στρεμμάτων που θα χωριστεί σε 300 μερίδια τα οποία θα δοθούν σε χαμηλοσυνταξιούχους και σε άτομα με χαμηλά εισοδήματα με στόχο την οικονομική τους ελάφρυνση. Υπολογίζουμε ότι με την καλλιέργεια και παραγωγή των λαχανικών τους, η κάθε οικογένεια μπορεί να απαλλαγεί από έξοδα που φτάνουν τα 150 ευρώ τον μήνα» εξήγησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο υπεύθυνος του εγχειρήματος, ειδικός συνεργάτης στο δήμο Αλεξανδρούπολης, Κριτής Κριτού.

Ο λαχανόκηπος θα διέπεται από τις αρχές της βιολογικής καλλιέργειας, θα παρακολουθείται από γεωπόνους και το νερό για το πότισμα θα προέρχεται από γεώτρηση. «Πιστεύουμε ότι η πιλοτική αυτή ιδέα θα μπορέσει να τεθεί σε εφαρμογή τον Οκτώβριο, με προϋπολογισμό 360.000 ευρώ» σημείωσε ο κ.Κριτού προσθέτοντας ότι ακόμα δεν έχει γίνει πρόσκληση ενδιαφέροντος στους κατοίκους της Αλεξανδρούπολης όπου υπολογίζεται ότι 3000 οικογένειες ζουν στα όρια της φτώχειας.
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Δευτέρα 27 Ιουνίου 2011

Κερδίζει έδαφος σε αρκετές πόλεις η ιδέα για δημοτικούς λαχανόκηπους

Δημοτική Κίνηση
«Κοζάνη -Τόπος να ζεις» http://www.toposnazeis.gr
Κοζάνη 27-6-2011


Στο προεκλογικό της πρόγραμμα η Δημοτική Κίνηση Κοζάνης κατέθεσε μια δέσμη καλών πρακτικών για την ανάπτυξη θεσμών κοινωνικής αλληλεγγύης, οι οποίοι φέρνουν κοντά τους πολίτες και παράλληλα βοηθούν να γεμίσει πιο απλά, φτηνά και υγιεινά το καλάθι της οικογένειας. Μια τέτοια πρόταση ήταν «η δημιουργία δημοτικού λαχανόκηπου, όπου με μικρή μίσθωση όσοι δημότες θέλουν θα έχουν το μπαχτσεδάκι τους με τα δικά τους κηπευτικά. Παράλληλα θα [...] παρέχεται και μια στοιχειώδης τεχνική βοήθεια από το Δήμο σε εκείνους που επιθυμούν να καλλιεργήσουν βιολογικά προϊόντα, να κομποστοποιουν επί τόπου τα γεωργικά υπολείμματα κλπ».

Οι προτάσεις αυτές είναι καινούριες στην Ελλάδα, αλλά όχι σε μερικές πρωτοπόρες πόλεις της Ευρώπης που ήδη τις εφαρμόζουν. Παράλληλα σε αρκετές ευρωπαϊκές περιοχές αναπτύσσονται και τα δίκτυα καταναλωτών – βιοκαλλιεργητών, που διακινούν προϊόντα ποιοτικά, υγιεινά και με μικρότερο κόστος . (Σχετική παρουσίαση έκανε προ τριμήνου στην Κοζάνη ο καθηγητής κ. Δαουτόπουλος σε εκδήλωση της Κίνησης, επιμένοντας ιδιαίτερα στο σύνθημα «τοπική παραγωγή για τοπική κατανάλωση»).

Κι ενώ σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, όπως στην Αλεξανδρούπολη, αρχίζει η ιδέα αυτή να παίρνει σάρκα και οστά, στην Κοζάνη χρειάζεται ακόμη δουλειά. Η Δημοτική Κίνηση έχει κάνει μια προκαταρκτική συζήτηση με το δήμαρχο και προχώρησε σε ορισμένες διερευνητικές επαφές, ώστε να εξευρεθεί ο κατάλληλος χώρος (π.χ σε μη χρησιμοποιούμενη έκταση κάποιου στρατοπέδου). Όμως η Κίνηση δεν είναι Δημοτική Αρχή. Μπορεί μεν να βοηθήσει, αλλά ο Δήμος έχει την αρμοδιότητα και την υποχρέωση να αποφασίσει, να επιλέξει – δεσμεύσει - διαμορφώσει το χώρο κλπ. Δέστε παρακάτω πως αντιμετώπισε το θέμα ο Δήμος Αλεξανδρούπολης, συνδυάζοντάς το και με την ιδέα για «κοινωνικό παντοπωλείο»:

Αλεξανδρούπολη: Λαχανόκηπος για άπορους http://www.metrogreece.gr/News.aspx?a_id=21850&NewsType=1

Σε στήριξη των απόρων στην πράξη θα προχωρήσει ο Δήμος Αλεξανδρούπολης, αφού προσανατολίζεται στη δημιουργία του πρώτου δημοτικού αγροκτήματος, που θα παραχωρηθεί σε άτομα με χαμηλό ή καθόλου εισόδημα.
Στο πνεύμα των καιρών και δείχνοντας ευαισθητοποίηση στο αυξανόμενο φαινόμενο της φτώχειας ο δήμος της πόλης θα εγκαταστήσει σε μια έκταση 27 στρεμμάτων βιολογικό λαχανόκηπο, ο οποίος θα απέχει μόλις 20 λεπτά με τα πόδια από τα κέντρο της πόλης. Ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, όπως άποροι, χαμηλοσυνταξιούχοι και πολύτεκνοι θα αποκτήσουν τα δικά τους λαχανικά, τα οποία θα φροντίζουν και φυσικά θα καταναλώνουν μαζί με την οικογένεια τους.
Ο δήμος θα διαθέσει την απαραίτητη υποδομή, όπως μηχανήματα, σπόρους και τεχνική γνώση, ενώ παράλληλα ένας γεωπόνος θα δίνει τις απαραίτητες συμβουλές και τη στήριξη που χρειάζεται. Σύμφωνα με πληροφορίες, μοναδική υποχρέωση των καλλιεργητών είναι να φροντίζουν τον κήπο και να δίνουν το 10% της παραγωγής τους στο κοινωνικό παντοπωλείο, που θα δημιουργηθεί στο Δήμο.
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Σάββατο 25 Ιουνίου 2011

Η τήρηση των νόμων εκ μέρους της αυτοδιοίκησης δεν αποτελεί πολιτική βούληση, αν θέλω εφαρμόζω...

Η εφαρμογή της νομοθεσίας και η τήρηση της νομιμότητας δεν είναι πολιτικό ζήτημα, ούτε θέμα πολιτικής βούλησης, όπως λαθεμένα, κατά τη γνώμη μας, κάποιοι επικαλούνται. Είναι αυτονόητη αδιαπραγμάτευτη υποχρέωση ΟΛΩΝ μας. Αν ήταν διαφορετικά, τότε οι κάθε λογής ασκούντες εξουσία θα έπρεπε να ήταν στο απυρόβλητο του νόμου. Αυτή όμως η αντίληψη αποτελεί τη βασικότερη αιτία της σημερινής κατάστασης της χώρας μας.

Η κατάσταση που επικρατεί στη Λαμία σε ό,τι αφορά στους δημόσιους ελεύθερους χώρους είναι απαράδεκτη: Εμπορευματοποίηση, παράνομη κατάληψη από τραπεζοκαθίσματα, ηχορύπανση, τέντες και πλαστικά κιόσκια απαράδεκτα αισθητικά, είναι μερικές από τις διαπιστώσεις.

Το πρόβλημα δεν είναι σημερινό. Όμως, ο κόμπος πια έφθασε στο χτένι! Η ανοχή απέναντι στην ηγεσία της Δημοτικής Αρχής εξαντλήθηκε. Για την κατάσταση αυτή έχουμε[...] ασχοληθεί κατά κόρο με ανακοινώσεις, προτάσεις, παρεμβάσεις, επισκέψεις στον αρμόδιο Αντιδήμαρχο, καταγγελίες τόσο στο Δημοτικό Συμβούλιο όσο και εκτός, αλλά και στην Επιτροπή Ποιότητας Ζωής, χωρίς αποτέλεσμα. Η προσφυγή στη δικαιοσύνη αποτελεί για μας το έσχατο μέτρο - μέσο ανάγκης. Είμαστε, ως ενεργοί πολίτες, αποφασισμένοι να δεχθούμε την όποια κριτική γι’ αυτή μας την ενέργεια, την προσφυγή μας στη δικαιοσύνη, η οποία φυσικά και είναι νόμιμο δικαίωμα. Είναι όμως υποχρέωση της Δημοτικής Αρχής, και όλων των παρατάξεων, να αναλάβουν τις δικές του ευθύνες. Είναι ταυτόχρονα και μέλημα όλων των πολιτών, και των κινημάτων, να τους «υποχρεώσουμε» να το πράξουν!

Έχουμε δικαίωμα ως δημότες και ενεργοί πολίτες να ζητάμε διαφάνεια, έλεγχο, συμμετοχή, ίση μεταχείριση και νομιμότητα. Έχουμε δικαίωμα να διεκδικούμε σεβασμό στους κοινόχρηστους ελεύθερους χώρους. Έχουμε δικαίωμα ως πεζοί, ως γονείς για τα παιδιά μας, ως ηλικιωμένοι, να διεκδικούμε βιώσιμη κινητικότητα και ελεύθερη και ασφαλή πρόσβαση σ’ αυτούς τους χώρους, όπως έχουμε και το δικαίωμα της νυχτερινής ξεκούρασης και του ύπνου. Θεωρούμε ως αυτονόητη και αδιαπραγμάτευτη την εφαρμογή των νόμων και των κανονισμών, που διέπουν αυτά τα δικαιώματα.

Θεωρούμε επίσης ότι η σημερινή συγκυρία απαιτεί μια συγκροτημένη, οργανωμένη και πειθαρχημένη αγορά με σωστούς επαγγελματίες, που να σέβονται τους πελάτες τους, αλλά και την τοπική κοινωνία. Σωστούς επαγγελματίες που να σέβονται τον υγιή ανταγωνισμό, τον συνάδελφό τους και την εικόνα της πόλης. Πελάτες – καταναλωτές που να απαιτούν ποιότητα και σεβασμό.

Στη σημερινή κρίση, κρίση κυρίως αξιών, δεν μπορεί να ανεχόμαστε πια την παρανομία και την ασυδοσία. Στο όνομα της οικονομικής κρίσης δεν μπορεί να καταλυθεί η νομιμότητα και ο αλληλοσεβασμός.
Λαμία, 25 Ιουνίου 2011

Στέφανος Σταμέλλος
Μέλος της Πρωτοβουλίας Ενεργών Πολιτών Λαμίας

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Παρασκευή 24 Ιουνίου 2011

Μήνυση για παράβαση καθήκοντος και κατάχρηση εξουσίας στον δήμαρχο και τον αρμόδιο αντιδήμαρχο του Δήμου Λαμιέων

Σήμερα 23/6/2011 μετά και τις τελευταίες εξελίξεις, σε σχέση με τον τρόπο λειτουργίας των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος στην Λαμία και την αδιαφορία της Δημοτικής Αρχής να εφαρμόσει την νομοθεσία για την ορθή διαχείριση των ελεύθερων χώρων, μέλη της Πρωτοβουλίας Ενεργών Πολιτών Λαμίας κατέθεσαν μήνυση κατά του Δημάρχου Λαμιέων, του αρμόδιου Αντιδημάρχου και κάθε άλλου υπεύθυνου, για παράβαση καθήκοντος και κατάχρηση εξουσίας.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο (και συνημμένα) της μήνυσης:


ΠΡΟΣ ΤΟΝ κ. ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΠΛΗΜΜΕΛΕΙΟΔΙΚΩΝ ΛΑΜΙΑΣ

ΜΗΝΥΣΗ

ΚΑΤΑ

Των :1] κου Δημάρχου Λαμίας του Δήμου Λαμιέων, κατοίκου Λαμίας, οδός Σκληβανιώτη 8,

2] κου Αντιδημάρχου σε θέματα Περιβάλλοντος και χειρισμού των θεμάτων της Δημοτικής Αστυνομίας του Δήμου Λαμιέων, κατοίκου Λαμίας, οδός Λεωνίδου 9-11 και

3] κάθε άλλου υπευθύνου.

Λαμία, 23/6/2011

Οι ως άνω μηνυόμενοι είναι ο μεν πρώτος Δήμαρχος, ο δε δεύτερος αντιδήμαρχος σε θέματα Περιβάλλοντος [καθαριότητα, ΧΥΤΑ, άδειες υγειονομικού ενδιαφέροντος, ευθύνη κίνησης των οχημάτων και μηχανημάτων καθαριότητας, πράσινο] και αρμόδιος χειρισμού των θεμάτων της Δημοτικής Αστυνομίας του Δήμου Λαμιέων, από την 1/1/2011 και με τετραετή θητεία, ήτοι μέχρι την 31/12/2014.

Εκ της ιδιότητάς τους οι μηνυόμενοι είναι υπεύθυνοι για την χορήγηση αδειών σε καταστήματα και επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος, ως επίσης για τον έλεγχο της τήρησης της νομιμότητας των όρων λειτουργίας αυτών, μέσω των υπηρεσιών του Δήμου Λαμιέων του οποίου προΐστανται.

Επίσης, οι ανωτέρω χορηγούν άδειες για την χρήση κοινόχρηστων χώρων και ιδιαίτερα για την τοποθέτηση συγκεκριμένου αριθμού τραπεζοκαθισμάτων σε συγκεκριμένους και σαφώς προσδιορισμένους δημόσιους χώρους, καθώς και για τον έλεγχο τήρησης των όρων της ως άνω αδείας.

Όμως αν και σύμφωνα με το προεκτιθέμενα οι ανωτέρω φέρουν την αρμοδιότητα και την αντίστοιχη ευθύνη - ήδη εδώ και έξι [6] μήνες - δεν έχουν προβεί - ούτε έχουν διατάξει τα αρμόδια προς αυτό όργανα του Δήμου [Δημοτική Αστυνομία, Υγειονομική Υπηρεσία κ.λ.π.] να προβούν -στους αναγκαίους ελέγχους των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος της πόλης μας και ειδικότερα :

Α] ως προς την τήρηση των όρων χρήσεως μουσικής και των διατάξεων περί ηχορύπανσης,

Β] ως προς την τήρηση των όρων τοποθέτησης τραπεζο-καθισμάτων σε κοινόχρηστους [δημόσιους] χώρους και συγκεκριμένα σε σχέση με τον αριθμό αυτών και τον χώρο τοποθέτησής τους,

Γ] ως προς την κατασκευή – τοποθέτηση μονίμων υαλοπετα-σμάτων και άλλων σταθερών κατασκευών σε κοινόχρηστους [δημόσιους] χώρους.

Η ως άνω αδράνεια της δημοτικής αρχής και κατά συνέπεια των μηνυομένων προκύπτει σαφώς από την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στους κεντρικούς δρόμους της πόλεώς μας – ειδικά μάλιστα στους πεζοδρόμους - όπως ενδεικτικά στην οδό Ρήγα Φεραίου, στην οδό Καραϊσκάκη [στο τμήμα από την οδό Ροζάκη – Αγγελή έως την Πλατεία Λαού] και στον πεζόδρομο της Πλατείας Ελευθερίας, όπου έχει καταληφθεί από τραπεζοκαθίσματα το σύνολο του πλάτους του οδοστρώματος, αφήνοντας ελάχιστο ή κατά περίπτωση και καθόλου χώρο για την διέλευση των διερχομένων.

Επιπλέον αν και αρμόδιοι ως προς αυτό δεν προωθούν στα αρμόδια όργανα του Δήμου Λαμιέων του οποίου προΐστανται, όπως στην Επιτροπή Ποιότητας Ζωής στην οποία Πρόεδρος ο δεύτερος των μηνυομένων, τις ήδη βεβαιωμένες από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου υποθέσεις παραβάσεις των όρων λειτουργίας καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, ώστε να επιβληθούν σύμφωνα με το Νόμο οι προβλεπόμενες κυρώσεις.

Ειδικότερα και προς απόδειξη των κωλυσιεργίας των μηνυομένων, αναφέρουμε την περίπτωση καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος [καφετέρια – μπάρ] στην Πλατεία Ελευθερίας για την οποία έχει βεβαιωθεί παράβαση των όρων λειτουργίας της από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου και έχει συνταχθεί εισήγηση για την επιβολή των προβλεπόμενων από το Νόμο Διοικητικών κυρώσεων ήδη από 24/9/2010, αλλά το θέμα ήρθε προς συζήτηση στην αρμόδια Επιτροπή Ποιότητας Ζωής από τον Πρόεδρο και δεύτερο των μηνυομένων, ο οποίος καθορίζει την ημερήσια διάταξή της μόλις την 2/6/2011, οπότε με πρόταση του ιδίου του Προέδρου αυτή και δεύτερου των μηνυομένων αναβλήθηκε η λήψη αποφάσεως για επόμενη συνεδρίαση, όπως επίσης το αυτό συνέβη και στην συνεδρίαση της 21/6/2011,όχι μόνο για το προαναφερόμενο κατάστημα, αλλά και για δέκα εννέα(19) άλλες παρόμοιες περιπτώσεις.

Επειδή, λοιπόν κατά επανάληψη οι μηνυόμενοι υπό την ιδιότητάς τους, ως Δήμαρχος ο πρώτος και αρμόδιος Αντιδήμαρχος ο δεύτερος, αρνούνται με διάφορα τεχνάσματα και με συνεχείς αναβολές να ελέγξουν τις ως άνω παράνομες συμπεριφορές ως και να επιβάλουν τις νόμιμα προβλεπόμενες ποινές για τις βεβαιωμένες εξ αυτών περιπτώσεις.

Επειδή σύμφωνα με τα παραπάνω αποδεικνύεται πέρα από κάθε αμφιβολία ότι οι μηνυόμενοι έχουν τελέσει τα αδικήματα της κατάχρησης εξουσίας και παράβασης καθήκοντος [άρθρ. 239 περ. β & 259 Π.Κ.].

Επειδή λοιπόν, πρέπει να ασκηθεί ποινική δίωξη σε βάρος τους για τα ανωτέρω αδικήματα.

Επειδή ως δημότες του Δήμου Λαμιέων και κάτοικοι Λαμίας νομιμοποιούμαστε στην υποβολή της παρούσας μηνύσεως [άρθρ. 36, 42 Κ.Π.Δ.].

ΠΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Και με την επιφύλαξη κάθε άλλου νομίμου δικαιώματός μας.

ΖΗΤΟΥΜΕ

Να ασκηθεί ποινική δίωξη σε βάρος των ανωτέρω για τα αδικήματα της κατάχρησης εξουσίας και παράβασης καθήκοντος [άρθρ. 239 περ. β & 259 Π.Κ.].

Να μας χορηγηθεί θεωρημένο αντίγραφο της παρούσης μηνύσεως.

Ως μάρτυρες προτείνουμε τους :

1] Παναγιώτη Στασινό του Σταμάτη κάτοικο Λαμίας,

2] Γεώργιο Παλαμιώτη, κάτοικο Λαμίας,

και

3] Μητροπολίτη Φθιώτιδος κο Νικόλαο, κάτοικο Λαμίας.-


οι Μηνυτές
1. Ιωάννης Κούτσικος
2. Στέφανος Σταμέλλος
3. Αντωνία Βογιατζή
4. Λεωνίδας Κωστόπουλος
5. Δημήτριος Κοντογιάννης
6. Δημήτριος Καλοδήμος
7. Γεώργιος Γιάννακας
8. Ιωάννης Κύρκος


---------------------------------------
Πληροφορίες:
Κούτσικος Ιωάννης τηλ 6937378138
Καλοδήμος Δημήτρης τηλ 6974304162

Δημοσιεύματα και στοιχεία για την κατάσταση στο κέντρο της Λαμίας, που έχουν δημοσιευθεί σε έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο (απουσιάζουν δημοσιεύματα εδώ των τελευταίων ημερών, που είναι επίσης αρκετά...)

http://tro-ma-ktiko.blogspot.com/2010/09/blog-post_3324.html (ΛΑΜΙΑ Η ΠΟΛΗ ΟΠΟΥ Η ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ)
http://pepla.blogspot.com/2011/06/blog-post_10.html (Πλάτες από τον Δήμο για τις παράνομες καταλήψεις;)
http://pepla.blogspot.com/2011/06/blog-post_7719.html (Βαριές κατηγορίες για τις πλατείες)

http://lamianews.blogspot.com/2010/09/blog-post_7925.html ("Εκκλησία" η πλατεία Ελευθερίας, στη Λαμία)

http://pepla.blogspot.com/2010/07/blog-post_30.html (Ο Δήμος Λαμίας χορηγεί άδεια για τοποθέτηση καθισμάτων σε κοινόχρηστους χώρους χωρίς να προσδιορίζει που θα μπουν!)
http://pepla.blogspot.com/2010/09/blog-post_1956.html (Ανομία στο κέντρο της Λαμίας)
http://pepla.blogspot.com/2010/09/blog-post_1081.html (Μια επιστολή του Δεσπότη βάζει φωτιά στα πατζάκια της αστυνομίας που τρέχει και δεν φτάνει...)
http://ixoripansi.gr/wp-content/uploads/lamia-paranomias.pdf (Γκέτο στο κέντρο της Λαμίας)
http://pepla.blogspot.com/2010/09/blog-post_11.html (Δεν θα μείνουμε θεατές σε ένα πλέγμα συμφερόντων που θεωρεί πως μπορεί να βάζει στην γωνία τον πολίτη)
http://pepla.blogspot.com/2010/09/blog-post_90.html ("Γράμμα" από ένα "απλό τιποτένιο" πολίτη, κάτοικο Λαμίας…)
http://pepla.blogspot.com/2010/09/blog-post_5131.html (Γκέτο στο κέντρο της Λαμίας)
http://pepla.blogspot.com/2010/09/blog-post_488.html (Να δοθούν στην δημοσιότητα τα στοιχεία με τις παραβάσεις από την αστυνομία και την δημαρχεία)
http://pepla.blogspot.com/2010/09/blog-post_3381.html (Η ανομία στο κέντρο της Λαμίας (συνεχίζεται.....)
http://pepla.blogspot.com/2011/02/blog-post_3240.html (Υπάρχουν πεζόδρομοι στη Λαμία ή μας κοροϊδεύουν?)
http://pepla.blogspot.com/2010/12/blog-post_8155.html (Τα Πεζοδρόμια είναι ... για τα αυτοκίνητα!)
http://pepla.blogspot.com/2011/06/blog-post_1355.html (Μέτρα για το κέντρο της Λαμίας ΤΩΡΑ!!)
http://pepla.blogspot.com/2011/04/blog-post_3216.html (Λαμία: Η πόλη των...θαυμάτων!)
http://pepla.blogspot.com/2011/03/25.html (Θαύμα! Εξαφανίστηκαν οι πεζόδρομοι στην Λαμία την 25η Μαρτίου!)
http://pepla.blogspot.com/2011/02/blog-post_3857.html (Λαμία: Ένα απέραντο πάρκινγκ!!!)
http://pepla.blogspot.com/2011/06/blog-post_6403.html (Πότε επιτέλους θα εφαρμοστεί ο νόμος στην Λαμία;)
http://pepla.blogspot.com/2010/12/blog-post_5724.html (Στα όρια της πολιτικής Κωμωδίας ή του πολιτικού(;) εγκλήματος;)
http://pepla.blogspot.com/2010/11/blog-post_349.html (Ανακαλούν άδειες καταστημάτων λόγω θορύβου στη Λαμία)
http://pepla.blogspot.com/2010/09/blog-post_6787.html (Καταγγελία κατοίκων του κέντρου της Λαμίας για ηχορύπανση)
http://pepla.blogspot.com/2011/05/blog-post_39.html (Πλήρης ανομία στον πεζόδρομο της Ρήγα Φεραίου!)
http://pepla.blogspot.com/2010/11/praking.html (Λαμία: Πλατεία που έχει μετατραπεί σε Parking !)
http://pepla.blogspot.com/2010/10/blog-post_26.html (Ελεύθερο πάρκινγκ στην πλατεία Ελευθερίας. Γκέτο για πάρκινγκ η Παπασιοπούλου. Είναι μακριά η ζούγκλα;)
http://pepla.blogspot.com/2010/08/blog-post_8186.html (Ελεύθερο παρκάρισμα στην Πλ. Διάκου....!)
http://pepla.blogspot.com/2010/09/blog-post_7719.html (Αν είσαι και παπάς, με την αράδα σου θα πάς!)
http://pepla.blogspot.com/2010/09/blog-post_1814.html (Προς Δημοτική Αστυνομία και Τροχαία...)
http://pepla.blogspot.com/2010/09/blog-post_396.html(Δήμαρχε τι γίνεται με τη Δημοτική Αστυνομία;)
http://lamiafm1.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1008:2011-02-05-08-14-38&catid=34:2010-10-06-13-16-13 (Ηχορύπανση και ανταγωνισμός καφετεριών του κέντρου.)
http://ixoripansi.gr/?p=16 ( Εισήγηση στο Δημοτικό Συμβούλιο Λαμίας)

http://www.lamiareport.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=30132:2011-06-11-08-29-45&catid=38:2010-04-22-20-27-04&Itemid=3 (Τζένη Οικονόμου: Σκληρή γλώσσα για τα τραπεζοκαθίσματα )

http://pepla.blogspot.com/2011/02/34472007.html (Συμβούλιο της Επικρατείας προς τους Δήμους: Επιστρέψτε τους δημόσιους χώρους στους πολίτες)
http://pepla.blogspot.com/2011/04/blog-post_2788.html (Η ηχορύπανση φθείρει ζωές, αλλά και σκοτώνει)
http://pepla.blogspot.com/2010/07/2000.html (Πρόστιμο 2.000 ευρώ και φυλάκιση για διατάραξη κοινής ησυχίας)
http://pepla.blogspot.com/2010/10/blog-post_3857.html («Τα πεζοδρόμια στους πεζούς!»)
http://www.pepla.gr/poiotita-zois/ixoripansi/62-i-ixorypansi-stin-lamia-diapistseis-protaseis.html (Η ηχορύπανση στην Λαμία (διαπιστώσεις-προτάσεις))
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Πέμπτη 23 Ιουνίου 2011

Συνθήματα της εξέγερσης του Μάη του '68


Η ανθρωπότητα θα ευτυχήσει μόνον όταν ο τελευταίος γραφειοκράτης κρεμαστεί με τα έντερα του τελευταίου καπιταλιστή
Οι προκαταλήψεις είναι οι κολώνες της εξουσίας

Κηρύξατε την πόλη σε κατάσταση διαρκούς ευτυχίας

Τρέξε σύντροφε, ο παλιός κόσμος είναι πίσω σου

Όσοι εγκαταλείπουν την επανάσταση σκάβουν έναν τάφο

Πρόσεξε τα αφτιά σου έχουν τοίχους

Ελευθερία είναι το δικαίωμα στην σιωπή

Ο επαναστάτης είναι ένας ακροβάτης του ονείρου

Κάτω ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός , ζήτω ο υπερρεαλισμός

Η αυθάδεια είναι το νέο επαναστατικό όπλο

Το να επιθυμείς είναι καλό το να πραγματοποιείς τις επιθυμίες σου καλύτερο
Αν έχουμε μια ελπίδα την χρωστάμε σε αυτούς που δεν έχουν καμιά

Η εξουσία είναι στην άκρη του όπλου, μήπως το όπλο είναι στην άκρη της εξουσίας

Κάτω από το λιθόστρωτο η παραλία

Το σεξ επιτρέπεται είπε ο Μάο , αρκεί να μην γίνεται πολύ συχνά

Το να σου λείψει η φαντασία είναι να μην φαντάζεσαι την έλλειψη της

Θεέ υποψιάζομαι ότι είστε αριστερός διανοούμενος

Πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου η βγες ξανά στους δρόμους της φωτιάς

Μην παίρνετε το ασανσέρ , πάρτε την εξουσία

Γίνετε ρεαλιστές απαιτήστε το αδύνατο

Προλετάριος είναι αυτός που δεν έχει ισχύ πάνω στην ζωή του και το ξέρει

Η δράση δεν πρέπει να είναι αντίδραση αλλά δημιουργία

Η ελευθερία δεν είναι αγαθό που μας ανήκει . Είναι αυτό που μας εμπόδισαν να αποκτήσουμε οι νόμοι, οι προκαταλήψεις, η άγνοια

Η φαντασία στην εξουσία

Στην επανάσταση υπάρχουν αυτοί που την κάνουν και αυτοί που επωφελούνται

Η οικονομία πληγώθηκε, ας πεθάνει

Ο εκπαιδευτής πρέπει να εκπαιδευτεί

Μη με απελευθερώνεις , θα φροντίσω ο ίδιος

Οι νέοι κάνουν έρωτα , οι γέροι αισχρές χειρονομίες

Όσο περισσότερο καταναλώνεις , τόσος λιγότερο ζεις

Οι ανέσεις είναι το όπιο του λαού

Σου αγοράζουν την ευτυχία. Κλέψ’ την!

Η οικονομία τραυματίστηκε , μακάρι να ψοφήσει

Εκατομμυριούχοι όλων των χωρώ ενωθείτε , ο άνεμος γυρνάει

Πρώτα μην υπακούτε. Μετά γράψτε τους τοίχους

Νόμος 10ης Μαϊου 1968

Ελευθερία είναι το δικαίωμα στην σιωπή

Μιλήστε στους γείτονες σας

Κάτω η καταναλωτική κοινωνία του θεάματος

Απαγορεύεται το απαγορεύεται

Η ελευθερία είναι ένα έγκλημα που περιέχει όλα τα εγκλήματα, είναι το απόλυτο όπλο μας

Καμία ελευθερία για τους εχθρούς της ελευθερίας

Ας ανοίξουμε τις πόρτες από τα άσυλα, τις φυλακές, και τα ιδρύματα

Όχι στα σύνορα!

Ας είμαστε σκληροί!

Φωνάξτε , δημιουργείστε ή ψοφήστε!

Αρνηθείτε τους ρόλους που σας δώσανε!

Το μπετόν καλλιεργεί την απάθεια!

Ζωή όχι επιβιώση!

Ο συντηρητισμός είναι συνώνυμος με την αποσύνθεση και την ασχήμια

Θα σας πεθάνουν οι ανέσεις

Η ευτυχία είναι μια καινούργια ιδέα

Η ποίηση είναι στους δρόμους

Η τέχνη πέθανε. Μην καταναλώνετε το κουφάρι της

Η τέχνη πέθανε. Ο Γκοντάρ δεν μπορεί να κάνει τίποτα.

Αποφασίζω κατάσταση διαρκούς ευτυχίας

Πρέπει συστηματικά να εξερευνούμε το τυχαίο

Ξεχάστε ό,τι σας έχουν μάθει. Αρχίστε να ονειρεύεστε

Βιάστε το Alma mater σας

Κι αν καίγαμε την Σορβόννη;

Ας σκοτώσουμε τον μπάτσο που κοιμάται μέσα μας

Διώξτε τον μπάτσο που έχετε στο κεφάλι σας

Η θρησκεία είναι η απόλυτη αισχροκέρδεια

Ούτε θεός , ούτε αφέντης

Μετρό, δουλειά και νάνι

Η πλήξη είναι αντι-επαναστατική

Θέλουμε να ζήσουμε!

Ήρθα, είδα, πίστεψα

Ζήστε στο παρόν

Η φύση δεν έκανε ούτε υπηρέτες ούτε αφεντικά . Δεν θέλω ούτε να δίνω ούτε να παίρνω εντολές

Κάθε εξουσία διαφθείρει , η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα

Οι δομές στην υπηρεσία του ανθρώπου και όχι ο άνθρωπος στην υπηρεσία των δομών

Η επανάσταση δεν είναι των επιτροπών. Είναι δική σου

Η πολιτική διαμορφώνεται στους δρόμους

Τα οδοφράγματα κλείνουν δρόμους αλλά ανοίγουν περάσματα

Αυτοί που δουλεύουν πλήττουν όταν δεν δουλεύουν , αυτοί που δεν δουλεύουν δεν πλήττουν ποτέ

Εργαζόμενοι όλων των χωρών , απολαύστε!!!

Σταλινιστές , οι γιοι σας είναι μαζί μας !

Όταν ο τελευταίος κοινωνιολόγος θα έχει κρεμαστεί με τα έντερα του τελευταίου γραφειοκράτη θα έχουμε ακόμη «προβλήματα»;

Είμαστε όλοι ανεπιθύμητοι

Ακόμα κι αν κόψουν όλα τα λουλούδια η άνοιξη θα έρθει

Η ελευθερία ξεκινά από την απαγόρευση. Απαγορεύεται να βλάπτει την ελευθερία του άλλου.

Έχω κάτι να πω, αλλά δεν ξέρω τι.

Ούτε αφεντικό, ούτε θεός, θεός είμαι εγώ

Κράτος είναι ο καθένας μας

Δεν υπάρχουν σκέψεις επαναστατικές , μόνο πράξεις

Σύντροφε προσοχή . Η εκβιομηχάνιση μας απειλεί

Τα λαστιχένια μπιμπερό γαλουχούν μια κοινωνία σαρκοβόρα.

Συμμετέχω, συμμετέχεις , συμμετέχει , συμμετέχουμε , συμμετέχετε, κερδίζουν

Γράψτε παντού!!! Πριν γράψετε μάθετε να σκέφτεστε.

Ουρλιάξτε , δημιουργείστε , κοιτάξτε μπροστά!

Όποιος μιλάει για έρωτα , καταστρέφει τον έρωτα

Το δάσος προηγείται του ανθρώπου , η έρημος ακολουθεί

Αλλάξτε την ζωή , αλλάξτε τις οδηγίες χρήσης

Μην πάτε στην Ελλάδα το καλοκαίρι . Μείνετε στην Σορβόννη.

Δεν θέλουμε να γίνουμε σαν εσάς

Μια επανάσταση που ζητά να θυσιαστείς γι’ αυτήν είναι στο στυλ στου μπαμπά σου

Κάποτε ρωτήθηκε ο Γκοντάρ σε ποια συγκεκριμένη χρονική στιγμή έκανε το διάλειμμα από το αστικό στο επαναστατικό σινεμά και απάντησε: «κατά την διάρκεια των γεγονότων του Μαϊου- Ιουνίου 1968 στην Γαλλία»

Αστοί δεν καταλάβατε τίποτα

Καταναλώστε λιγότερο , ζήστε περισσότερο

Αγώνας , ο πατέρα των πάντων

Το αλκοόλ σκοτώνει. Πάρτε LSD.

Εμπρός του Πανεπιστημίου οι κολασμένοι

Η κουλτούρα είναι σαν τη μαρμελάδα . όσο λιγότερη έχεις τόσο πιο πολύ την απλώνεις
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Τρίτη 21 Ιουνίου 2011

Εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη: Διακήρυξη της Πρωτοβουλίας Συνεργασίας για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία

1Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩ.Σ.Κ.ΑΛ.Ο.

Θέμα εκδήλωσης : Δημόσια παρουσίαση της Διακήρυξης της Πρωτοβουλίας Συνεργασίας για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία

Τόπος : Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη Δήμου Θεσσαλονίκης (Εθν. Αμύνης – Αλ. Σβώλου)

Ημερομηνία : Δευτέρα 27 Ιουνίου 2011

Ώρα: 7.00 μμ

Ομιλίες 5 λεπτες :

7.00-8.00 μμ:
Θεματολογία :

• Παρουσίαση της Διακήρυξης
• Κρίση και ΚΑΟ
• Ευρωπαϊκή και διεθνής εμπειρία
• Ελληνική εμπειρία
• Θεσμικό Πλαίσιο και ΚΑΟ
• Εκπαίδευση και ΚΑΟ
• Αυτοδιοίκηση και ΚΑΟ
• Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και ΚΑΟ
• Κοινωνικά μέσα δικτύωσης και ΚΑΟ
• Κοινωνική Αλληλεγγύη και ΚΑΟ
• Πράσινη Οικονομία και ΚΑΟ

8.00-10.00 μμ:
Τοποθετήσεις από τους υπογράφοντες τη Διακήρυξη και ερωτήσεις από τους συμμετέχοντες στην εκδήλωση.


Δημοσιοποίηση κειμένων :
• Η Διακήρυξη (με τις πρώτες υπογραφές) αποστέλλεται σε όλα τα ΜΜΕ με σύνδεσμο στο Ιστολόγιο της ΠΡΩΣΚΑΛΟ.
• Οι ομιλητές παραδίδουν κείμενο 300-500 λέξεων και οι υπογράφοντες την Διακήρυξη κείμενο 200-300 λέξεων, ΠΡΙΝ την εκδήλωση, που αναρτώνται στο Ιστολόγιο.
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Πέμπτη 16 Ιουνίου 2011

Αντρέ Γκόρζ: Σε μια κοινωνία δίχως προνόμια δεν υπάρχουν φτωχοί

Όταν μιλάμε για την οικολογία είναι σαν να μιλάμε για την καθολική ψήφο ή για την κυριακάτικη αργία: στην αρχή, όλοι οι αστοί και όλοι οι υποστηρικτές της τάξης θα αναφωνήσουν: «Mα θέλετε την καταστροφή μας, τον θρίαμβο της αναρχίας, τον αφανισμό μας!» Αργότερα, όταν η φορά των πραγμάτων και η λαϊκή πίεση γίνουν αφόρητες, παραχωρούν όσα χθες ακόμα αρνιόντουσαν, χωρίς όμως τίποτα να αλλάξει στην πραγματικότητα.

Οι απαιτήσεις της οικολογίας, αν ληφθούν υπόψη, συνεχίζουν να[...] έχουν πολλούς αντιπάλους ανάμεσα στους εργοδότες. Ήδη όμως αρκετοί κεφαλαιοκράτες την υποστηρίζουν, έτσι ώστε η αποδοχή αυτών των απαιτήσεων να είναι πλέον πιθανή. Καλύτερα λοιπόν να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Ο αγώνας υπέρ της οικολογίας δεν είναι αυτοσκοπός, αποτελεί απλώς ένα στάδιο. Μπορεί να δημιουργήσει δυσκολίες στον καπιταλισμό και να τον αναγκάσει να δεχθεί αλλαγές. Αφού όμως αντισταθεί δυναμικά και με πονηριές και τελικά υποχωρήσει μπρος στο αναπόφευκτο του οικολογικού αδιεξόδου, θα ενσωματώσει και αυτή τη διάσταση, όπως ενσωμάτωσε και όλες τις υπόλοιπες.

Για τον λόγο αυτό είναι που πρέπει μιας και εξαρχής να θέσουμε το ερώτημα του τι θέλουμε: Έναν καπιταλισμό που προσαρμόζεται στις οικολογικές απαιτήσεις ή μια οικονομική, κοινωνική και πολιτισμική επανάσταση που καταργεί τους καπιταλιστικούς εξαναγκασμούς, θεμελιώνοντας έτσι μια καινούργια σχέση των ανθρώπων με τη συλλογικότητά τους, με το περιβάλλον τους και με τη φύση; Με άλλα λόγια, μεταρρύθμιση ή επανάσταση;

Μη βιαστείτε να απαντήσετε πως το ζήτημα αυτό είναι δευτερεύουσας σημασίας και ότι προέχει να πάψουμε να ρυπαίνουμε τον πλανήτη σε σημείο που να γίνει ακατοίκητος. Διότι ούτε το να επιζήσουμε αποτελεί αυτοσκοπό. Αξίζει άραγε τον κόπο να επιζήσουμε (καθώς αναρωτιέται ο Ιβάν Ίλιτς) «σ’ έναν κόσμο που θα έχει μεταβληθεί σε πλανητικό νοσοκομείο, σε πλανητικό σχολείο, σε πλανητική φυλακή, και όπου το κύριο μέλημα των μηχανικών της ψυχής θα είναι να κατασκευάσουν ανθρώπους προσαρμοσμένους σ’ αυτή την κατάσταση; (…)»

Κάλλιο να καθορίσουμε από την αρχή για τι πράγμα αγωνιζόμαστε και όχι μόνο ενάντια σε τι. Καλύτερα να προσπαθήσουμε να προβλέψουμε πώς θα αντιδράσει ο καπιταλισμός και ποιες αλλαγές θα υποστεί μπρος στις οικολογικές πιέσεις, αντί να βαυκαλιζόμαστε με την ιδέα ότι θα επιφέρουν την εξαφάνισή του.
Όμως, κατ’ αρχάς, πώς εννοούμε τον οικολογικό εξαναγκασμό με οικονομικούς όρους; Πάρτε για παράδειγμα τα γιγαντιαία χημικά συγκροτήματα στην κοιλάδα του Ρήνου, στο Λουντβιγκσχάγκεν (BASF), στο Λεβερκούζεν (Bayer) ή στο Ρότερνταμ (Akzo). Κάθε ένα από τα συγκροτήματα αυτά συνδυάζει τους ακόλουθους παράγοντες:
- φυσικούς πόρους (αέρα, νερό, ορυκτά), που θεωρούνταν μέχρι τώρα δωρεάν, διότι δεν υπήρχε ανάγκη να αναπαραχθούν (αντικατασταθούν).

- μέσα παραγωγής (μηχανές, κτήρια, κ.λπ.) που είναι πάγιο κεφάλαιο, που φθείρονται και που χρειάζεται να αντικατασταθούν (να αναπαραχθούν) κατά προτίμηση με πιο ισχυρά και πιο αποτελεσματικά μέσα, για να δώσουν έτσι στην επιχείρηση ένα πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών.

- ανθρώπινη εργατική δύναμη, που και αυτή χρειάζεται να αναπαραχθεί (πρέπει στους εργαζόμενους να παρασχεθεί τροφή, υγειονομική φροντίδα, κατοικία, επιμόρφωση).

Στην καπιταλιστική οικονομία, ο συνδυασμός αυτών των συντελεστών στους κόλπους της παραγωγικής διαδικασίας έχει ως κύριο σκοπό το κατά το δυνατόν μεγαλύτερο κέρδος (πράγμα που, για μια επιχείρηση που φροντίζει για το μέλλον της, σημαίνει: μέγιστη ισχύ, άρα περισσότερες επενδύσεις, για μεγαλύτερη παρουσία στην παγκόσμια αγορά). Η επιδίωξη αυτού του σκοπού έχει βαθιές επιπτώσεις στον τρόπο συνδυασμού των παραγωγικών συντελεστών και στην αποδιδόμενη στον καθένα σχετική σημασία.

Η επιχείρηση, για παράδειγμα, δεν αναρωτιέται ποτέ πώς θα ενεργήσει ώστε η εργασία να είναι πιο ευχάριστη, ή να ληφθούν καλύτερα υπόψη οι ισορροπίες της φύσης και εκείνες του χώρου διαβίωσης των ανθρώπων, έτσι ώστε τα προϊόντα της να εξυπηρετούν τους στόχους που οι ανθρώπινες συλλογικότητες επιθυμούν. (….)

Και ιδού που, στην κοιλάδα του Ρήνου ιδιαίτερα, ο ανθρώπινος συνωστισμός, η ρύπανση του αέρα και του νερού, έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο ώστε η χημική βιομηχανία, για να συνεχίσει τη ανάπτυξή της ή απλώς για να εξακολουθήσει να λειτουργεί, αναγκάζεται να φιλτράρει τους καπνούς και τα απορρίμματά της, με άλλα λόγια να αναπαράγει τις συνθήκες και τους πόρους που μέχρι τότε θεωρούνταν «φυσικά» και παρέχονταν δωρεάν. Αυτή η αναγκαιότητα αναπαραγωγής του περιβάλλοντος θα έχει αναμφισβήτητες συνέπειες: αναγκαίες γίνονται οι επενδύσεις για απορρύπανση, δηλαδή η αύξηση των πάγιων κεφαλαίων. Στη συνέχεια θα πρέπει να εξασφαλιστούν οι ανάλογες αποσβέσεις (αναπαραγωγή) των εγκαταστάσεων καθαρισμού, όταν αντίθετα το προϊόν τους (η σχετική καθαρότητα της ατμόσφαιρας και του νερού) δεν μπορεί να πουληθεί, να φέρει κέρδος.

Με δυο λόγια, έχουμε την ταυτόχρονη αύξηση του ύψους του επενδυμένου κεφαλαίου (της «οργανικής σύνθεσης») και του κόστους αναπαραγωγής του, δίχως την αντίστοιχη αύξηση των πωλήσεων. Κατά συνέπεια, ένα από τα δύο: ή πέφτει το ποσοστό κέρδους ή οι τιμές των προϊόντων ανεβαίνουν. Προφανώς η επιχείρηση θα επιδιώξει να αυξήσει τις τιμές πώλησης. Δεν θα τα καταφέρει όμως και τόσο εύκολα: όλες οι άλλες ρυπαίνουσες επιχειρήσεις (τσιμεντοβιομηχανίας, μεταλλουργίας, σιδηρουργίας,…) θα ζητήσουν και αυτές επίσης να πληρώσει ο τελικός καταναλωτής πιο ακριβά τα προϊόντα τους. Ο συνυπολογισμός λοιπόν των οικολογικών απαιτήσεων θα επιφέρει εντέλει την εξής συνέπεια: οι τιμές θα τείνουν να αυξάνονται πιο γρήγορα από τους πραγματικούς μισθούς, οπότε η λαϊκή αγοραστική δύναμη θα συμπιεστεί και όλο αυτό θα περάσει σαν το κόστος της απορρύπανσης να αφαιρείται αναγκαστικά από τους πόρους που διαθέτει ο κόσμος για την αγορά εμπορευμάτων.

Άρα, η παραγωγή εμπορευμάτων θα τείνει ή σε στασιμότητα ή ακόμη και σε πτώση. Οι τάσεις προς ύφεση θα ενταθούν. Μια τέτοια υποχώρηση της οικονομικής μεγέθυνσης και της παραγωγής, ενώ σε κάποιο άλλο σύστημα θα μπορούσε να αποβεί θετική (λιγότερα αυτοκίνητα, λιγότερος θόρυβος, καθαρότερη ατμόσφαιρα, μειωμένος ημερήσιος χρόνος εργασίας, κτλ.) θα έχει τώρα ολωσδιόλου αρνητικές επιπτώσεις: οι ρυπαίνουσες παραγωγές θα μετατραπούν σε είδη πολυτελείας, απρόσιτα για τις μάζες, ενώ θα συνεχίζουν να καταναλώνονται από τους προνομιούχους. Οι ανισότητες θα βαθύνουν -οι φτωχοί φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι.

Τελικά, ο συνυπολογισμός του οικολογικού κόστους θα έχει τις ίδιες κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις με την κρίση του πετρελαίου. Και ο καπιταλισμός, αντί να καταρρεύσει, θα τη διαχειριστεί αυτή την κρίση όπως το έκανε ανέκαθεν: ισχυρά οικονομικά συγκροτήματα θα επωφεληθούν από τις δυσκολίες των ανταγωνιστών τους για να τους απορροφήσουν φθηνότερα και να επεκτείνουν έτσι την κυριαρχία τους επί της οικονομίας. Η κεντρική εξουσία θα ενισχύσει τον έλεγχό της επί της κοινωνίας: οι τεχνοκράτες θα υπολογίσουν τους συμφερότερους όρους απορρύπανσης και παραγωγής, θα υπαγορεύσουν κανονισμούς, θα επεκτείνουν τους τομείς «προγραμματισμένου βίου» και το πεδίο δράσης των κατασταλτικών μηχανισμών. (…)

Ίσως πείτε πως κάτι τέτοιο δεν είναι απαραίτητο να συμβεί. Σίγουρα και δεν είναι. Όμως, μάλλον έτσι θα πάνε τα πράγματα εάν ο καπιταλισμός υποχρεωθεί να συνυπολογίσει το οικολογικό κόστος και εφόσον απουσιάσει η πολιτική επίθεση σε όλα τα επίπεδα, με στόχο να του αποσπάσει την κυριαρχία στη δράση και να του αντιτάξει ένα εντελώς διαφορετικό κοινωνικό και πολιτισμικό πρόταγμα. Και αυτό διότι οι οπαδοί της αέναης ανάπτυξης έχουν δίκιο τουλάχιστον σε ένα σημείο: στο πλαίσιο της σημερινής κοινωνίας και του παρόντος πρότυπου κατανάλωσης, βασισμένου στην ανισότητα, στα προνόμια και στην αναζήτηση του κέρδους, η μη-ανάπτυξη ή αρνητική ανάπτυξη το μόνο που μπορούν να σημαίνουν είναι στασιμότητα, ανεργία, μεγέθυνση του χάσματος που χωρίζει τους πλούσιους από τους φτωχούς. Στο πλαίσιο του παρόντος τρόπου παραγωγής δεν είναι δυνατόν να περιοριστεί ή να μπει φραγμός στην ανάπτυξη και να γίνει ταυτόχρονα δικαιότερη η κατανομή των διαθέσιμων αγαθών.

Εφόσον ο συλλογισμός μας παραμένει μέσα στα όρια του πολιτισμού αυτού της ανισότητας, η οικονομική μεγέθυνση θα εμφανίζεται στη μάζα των ανθρώπων σαν την υπόσχεση –αυταπάτη στην πραγματικότητα– ότι θα πάψουν κάποτε να είναι «υπο-προνομιούχοι», ενώ η μη-μεγέθυνση, ή και η αποανάπτυξη, θα σημάνει τη δίχως ελπίδα καταδίκη τους στη μετριότητα. Γι’ αυτό δεν είναι τόσο με την οικονομική μεγέθυνση που πρέπει να τα βάλουμε, όσο με την παραπλάνηση που εδραιώνει τη δυναμική των αυξανόμενων αναγκών, αενάως διαψευδόμενη, τον ανταγωνισμό που επιφέρει, ωθώντας τα άτομα να θέλουν να ξεπεράσουν ο ένας τον άλλον. Το σύνθημα αυτής της κοινωνίας θα μπορούσε να είναι: αυτό που είναι καλό για όλους δεν έχει καμιά αξία. Δεν θα σε σέβεται κανείς αν δεν έχεις «περισσότερα από τους άλλους».

Αν θέλουμε τη ρήξη με την ιδεολογία της άνευ ορίων ανάπτυξης θα πρέπει να προβάλουμε το αντίθετο: «Αξίζει μόνο ό,τι είναι καλό για όλους. Μόνο εκείνο που δεν παραχωρεί προνόμια σε κανέναν και ούτε μειώνει κανέναν. Τότε θα γίνει δυνατό να είμαστε ευτυχισμένοι με λιγότερο πλούτο και αυτό διότι σε μια κοινωνία δίχως προνόμια δεν υπάρχουν φτωχοί».
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Κυριακή 12 Ιουνίου 2011

Φακές καναδέζικες και φασόλια made in China

Πατάτες από την Αίγυπτο. Οσπρια από τη Βόρεια Αµερική και την Απω Ανατολή. Στα ράφια των ελληνικών µανάβικων υπάρχουν προϊόντα από κάθε άκρη της γης, τα οποία καλύπτουν την ελλειµµατική µας παραγωγή

Σε υψόµετρο 750, σε µια σκληρή γη στο δυτικόάκρο της Κοζάνης, την οποία για χρόνια έθρεφαν οι κοινοτικές επιδοτήσεις, ο αγρότης Γιάννης Ζιµπιλίδης καλλιεργεί στα στρέµµατά του έναν ξεχασµένοαπό τηνελληνικήγεωργία σπόρο: τη φακή. Μετέχει σε έναν συνεταιρισµό µε 55 παραγωγούς, οι οποίοι από το 2009 καλλιεργούν, τυποποιούν και εµπορεύονται το προϊόν τους στην Ελλάδα. Ενα προϊόν που [...]φύτρωνε για γενιές µόνο στα µποστάνια τους για να καλύψει τις διατροφικές ανάγκες των οικογενειών τους, ενώ στα χωράφια τους ευδοκιµούσαν τα καπνά. Με τις επιδοτήσεις να στραγγίζουν και να λήγουν τα επόµενα χρόνια, στράφηκαν στη φακή. Αποτέλεσαν όµως την εξαίρεση. Το 90% της εγχώριας ζήτησης σε φακή καλύπτεται σήµερα από εισαγωγές. ∆εν είναι όµως το µόνο προϊόν στο οποίο δεν είµαστε αυτάρκεις.

Σύµφωνα µεστοιχεία τουυπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, η ελληνική παραγωγή σε ξηρά όσπρια µπορεί να καλύψει µόνοτο 44% της εγχώριας ζήτησης. Τα ποσοστά µειώνονται ακόµη περισσότερο όσον αφορά το κρέας. Οι έλληνες κτηνοτρόφοι ικανοποιούν το 34% τωναναγκών της ελληνικής αγοράς σεµοσχαρίσιοκρέας και το 40% σεχοιρινό. Ενδεικτικά είναι και ταστοιχεία τηςΕλληνικής ΣτατιστικήςΑρχής γιατο ελλειµµατικό εµπορικό ισοζύγιο στις εισαγωγές καιεξαγωγές τροφίµων. Το 2010 εισαγάγαµε 10,8 εκατ. κιλά φακές, κυρίως από τον Καναδά και τις ΗΠΑ, ενώ εξαγάγαµε 294.088

κιλά. Την ίδια περίοδο φέραµε από την Αίγυπτο, τη Βουλγαρία και άλλες χώρες 132 εκατ. κιλά πατάτες και στείλαµε στην Τσεχία, την Πολωνία και αλλού 24 εκατ. κιλά. Κι αν η φασολάδα θεωρείται ένα από τα εθνικά µας πιάτα, τα ίδια στοιχεία δείχνουν ότι η µεγαλύτερη ποσότητα φασολιών που καταναλώνουµε στην Ελλάδα φτάνουν από την Ιταλία, την Ιορδανία και τη Βουλγαρία. ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ. Κι όµως, πριν από τρεις δεκαετίες η Ελλάδαήταν σε θέση να ανταποκριθεί στις διατροφικές απαιτήσεις του πληθυσµού της µε δικά της προϊόντα. Τι συνέβη και εισάγουµε αντί να παράγουµε; «Μετά την είσοδό µας στην ΕΟΚ καθορίστηκε σε συµφωνίεςτι και πόσο θα παράγει κάθε χώρα. Μπήκαν ποσοστώσεις στην παραγωγή και όρια πουδεν έπρεπε ναξεπεράσουµε. Στόχοςήταν η δηµιουργία µιας εσωτερικής αγοράς στην Ευρώπη, στην οποία κάθε χώρα θα έχει τα εθνικά της προϊόντα», λέει ο Κώστας Ηλιόπουλος, ερευνητής στο ΕΘΙΑΓΕ. Αυτοί οι περιορισµοί, όπως θυµάται, απέτρεψαν τη δεκαετία του ‘90 έναν παραγωγό να δηµιουργήσειµια πρότυπηγαλακτοκοµική µονάδα που θα κάλυπτε τις ανάγκες της ελληνικής αγοράς. Πέρα από τις ποσοστώσεις όµως, αρκετοί έλληνες αγρότες εγκλωβίστηκαν από µόνοι τους σε µη ανταγωνιστικές, αλλά επιδοτούµενες µονοκαλλιέργειες, όπως το βαµβάκι, το καλαµπόκι, τα σιτηρά και τα καπνά. Αδιαφορώντας αν το κόστος παραγωγής ήτανµεγαλύτερο από την τιµή αγοράς. «Υπήρχαν ποικιλίες καπνού που η εµπορική τους τιµή δεν κάλυπτε ούτε το 10% του κόστους παραγωγής. Και οπαραγωγός καλλιεργούσε µόνο και µόνο για την επιδότηση», λέει ο πρόεδρος τουΕΘΙΑΓΕ Κωνσταντίνος Τσιµπούκας.

Η κουλτούρα των επιδοτήσεων είχε ριζώσει βαθιά στη νοοτροπία αρκετών παραγωγών. Πρόσφατα, ο Γιάννης Βογιατζής, καλλιεργητής κηπευτικών στη Θεσσαλονίκη, παρακολούθησε µια συνάντηση νέων αγροτών στην περιοχή του. «Πρότειναν να σταµατήσουν, καιτώρα αν γίνεται, όλες οι επιδοτήσεις. Να δοκιµάσει καθένας µόνος του. Αντέδρασα µόλις το άκουσα», λέει. «Ανήκα και εγώ σε µια γενιά που είχε µάθει να δουλεύει έτσι. Ισως τελικά αυτή να είναι η λύση».

Για τους περισσότερουςπαραγωγούς η έλλειψη αυτάρκειας της Ελ λάδας σε ορισµένα τρόφιµα οφείλεται στηµειωµένη ανταγωνιστικότητα σε σχέση µε προϊόντα από τη Χιλή ή την Αργεντινή. «Βρίσκεις το ίδιο ζιζανιοκτόνο στηνΕλλάδα σε διπλάσια τιµή απ’ ό,τι πωλείται στην Τουρκία. Εξω έχουν πιο φθηνά µεροκάµατα και µεγαλύτερες εκτάσεις. Ετσι ρίχνουν και τις τιµές τους στα προϊόντα», λέει ο Ζαφείρης Καζάκης, καλλιεργητής ντοµάτας και καρπουζιών στη Χαλκιδική.

Ωστόσο αυτό δεν δικαιολογεί, σύµφωνα µε τον κ. Ηλιόπουλο, νωρίς το πρωί σταράφια της λαχαναγοράς να βρίσκονται κυρίως εισαγόµενα προϊόνταόχι από τρίτες χώρες, αλλά από κράτη της Ευρωπαϊκής Ενωσης που µπορεί να έχουν αντίστοιχα ή µεγαλύτερα κόστη παραγωγής. «Είναι ζήτηµα οργάνωσης και συνεργασίας. ∆εν µπορεί σε µεγάλη αλυσίδα σούπερ µάρκετ να φτάνει το πρωί έτοιµο, συσκευασµένο το µαρούλι από το εξωτερικό και να µην έχει έρθει ακόµα λόγω καθυστέρησης το µαρούλι από κάποιονπαραγωγόπου βρίσκεται στηδιπλανή πόλη. Λόγω καθυστέρησης, αναγκαστικά θα µπει στο ψυγείο και αυτό αυξάνει το κόστος συντήρησης», λέει ο ερευνητής του ΕΘΙΑΓΕ.

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ. Οπου κι αν ταξιδέψεις στην Ελλάδα ένα από τα µόνιµα παράπονα των αγροτών είναι ότι τους εκµεταλλεύονται οι έµποροι. Αλλά συχνά συναντάς περιοχές στις οποίεςοι παραγωγοί δεν συνεταιρίζονται γιανα εξασφαλίσουν καλύτερες εµπορικές τιµές ή να διαθέσουν πιο εύκολα τη σοδειά τους. «∆εν έχουµε πνεύµα συνεργασίας», λέει ο 50χρονος κτηνοτρόφος Τάσος Ψωµάς από τονΑστακό Αιτωλοακαρνανίας. «Κάθε παραγωγός κάνει τις διαπραγµατεύσειςµόνος του. Η Ενωση που έχουµε περιορίζεται στο να πουλάει λιπάσµατα και φυτοφάρµακα. ∆εν δίνει κίνητρα ή συµβουλές για νέες καλλιέργειες. ∆εν προσεγγίζει τους εµπόρους για να κλείσει καλύτερες συµφωνίες».

∆εν είναι όµως µόνο θέµα διαπραγµατευτικής δύναµης. Είναι και ζήτηµα συνήθειας. «Εδώκαι 30 χρόνια αρκετοί αγρότες έχασαν την επαφή µε την αγορά. Γιατί λόγω επιδοτήσεων δεν ασχολούνταν. Ενώ από τη δεκαετία του ‘90 τα ξένα φθηνά εργατικά χέρια τούς επέτρεψαν να δουλεύουν λιγότερο. Είναι δύσκολο να ανατραπούν αυτά τα βιώµατα», παρατηρεί ο κ. Ηλιόπουλος. Παράλληλα η συνεργασία των αγροτών συναντούσε κατά καιρούς και θεσµικά εµπόδια. Οπως τονίζει ο ερευνητής του ΕΘΙΑΓΕ, ο νόµος για τους συνεταιρισµούς από το 1914 που ψηφίστηκε µέχρι το 1970 άλλαζε κατά µέσον όρο δυόµισι φορές τον µήνα. Ενώ και σήµερα, πολλές ενώσεις δεν εκµεταλλεύονται την ευελιξίαπου τους δίνει η νοµοθεσία για ναδιαµορφώσουν το δικό τους καταστατικό και απλώς αντιγράφουν αυτό που τους έχει στείλει η ΠΑΣΕΓΕΣ.

Υπάρχουν όµως καιοι εξαιρέσεις. Στην Κοζάνη οι 55 παραγωγοίφακής υπογράφουν µεταξύ τους συµβόλαιο που προβλέπει τις ποσότητες που θαπαραχθούν στα χωράφια τους.

Και στο Κάτω Νευροκόπι ∆ράµας οι τοπικές πατάτεςδιανέµονται από τον συνεταιρισµό σε όλη την Ελλάδα. «Θα µπορούσε η Ελλάδανα παράγει µόνη της όση πατάτα χρειάζεται καινα µην εξαρτάται από εισαγωγές. Στην ελεύθερη αγορά όµως όταν ητιµή της πατάτας Αιγύπτου είναι µικρότερη, ο έµπορος θα προτιµήσει αυτή», λέει ο Χαράλαµπος Γεωργιάδης, υπεύθυνος συσκευαστηρίου πατάταςστο Κάτω Νευροκόπι.

Τα τελευταία χρόνιαυπάρχουν αγρότες πουψάχνουν νέεςδιεξόδους και τροφοδοτούν την αγορά κυρίως µε προϊόντα που εισάγουµε. Εκτός από τον κ. Ζιµπιλίδη που στράφηκε στις φακές, οκ. Βογιατζής στη Θεσσαλονίκηκαλλιεργεί ρεβίθια. «Γλιτώνωέτσι τοκόστος των λιπασµάτων και εξοικονοµώ χρήµατα», λέει. Τα µέχρι τώρα στοιχεία δεν δείχνουν ότι η Ελλάδα µπορεί να εξασφαλίσειαυτάρκεια σετρόφιµα όπωςτο κρέας, τα όσπρια ή κάποιες κατηγορίες φρούτων. Και η ιστορία που θυµάται ο κ. Ηλιόπουλος µε καµπάνιες που διαφήµιζαν στην Αυστρία τα ελληνικά φρούτα τη στιγµή που οι τουρίστες κατανάλωναν στη Ρόδο φρούτα από τη Γαλλία, δεν αποκλείεται να επαναληφθεί.
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Τρίτη 7 Ιουνίου 2011

Η ομάδα Λιμιέρ* στα πλαίσια του φεστιβάλ Οίτης


ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΟΙΤΗΣ

Η ομάδα Λιμιέρ* στα πλαίσια του φεστιβάλ Οίτης παρουσιάζει τις ταινίες δυο νέων Ελλήνων δημιουργών.

Δευτέρα 6/6/2011

Το μαύρο λιβάδι του Βαρδή Μαρινάκη
με τους: Σοφία Γεωργοβασίλη, Χρήστο Πασσαλή

Στη Δυτική Ελλάδα του 1654 ένας [...]τραυματισμένος γενίτσαρος βρίσκει καταφύγιο σ' ένα γυναικείο μοναστήρι. Η Ανθή, η οποία τον περιποιείται, τον ερωτεύεται, αλλά δεν μπορεί να του αποκαλύψει το μυστικό της, που το γνωρίζει μόνον η ηγουμένη.

Τετάρτη 8/6/2011

Το όνειρο του σκύλου του Άγγελου Φραντζή
με τους: Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη, Πέγκυ Τρικαλιώτη, Λίνα Σακκά, Άρη Σερβετάλη

Ένας άντρας ονειρεύεται μια ληστεία, αλλά αληθινοί διαρρήκτες αδειάζουν το διαμέρισμά του. Κι ενώ ένας αστυνόμος διερευνά την υπόθεσή του, οι ήρωες του ονείρου εμφανίζονται να έχουν τη δική τους υπόσταση, σε μια αλλόκοτη νύχτα, όπου μια πόρνη ανακαλύπτει ότι έχει μαγικές ικανότητες και μεταμορφώνει το μοναχικό άνδρα σε σκύλο.

Πέμπτη 9/6/2011

Μέσα στο δάσος του Άγγελου Φραντζή
με τους: Κάτια Γκουλιώνη, Ιάκωβο Καμχή, Νέιθαν Πίσουρτ

Δύο αγόρια κι ένα κορίτσι χάνονται στο δάσος και σε έναν ονειρικό –στα όρια του πραγματικού και του φανταστικού– κόσμο.

Η ομάδα Λιμιέρ είναι μια ομάδα νέων ανθρώπων που έχουν σαν στόχο την προβολή καλλιτεχνικών ταινιών στην πόλη της Λαμίας. Οι προβολές θα πραγματοποιηθούν στον πολυχώρο Χώρα στα Λελέικα Υπάτης και θα ξεκινούν στις 21:45.


*Οι αδελφοί Λιμιέρ ήταν Γάλλοι κινηματογραφιστές και εφευρέτες, δημιουργοί του κινηματογράφου.
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011

Θέλει Αρετή και Τόλμη η Ελευθερία «Κ. Κάλβος»

Με αφορμή τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, τις συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων και τις επιθέσεις σε πρόσωπα της πολιτικής, γίνεται αρκετή συζήτηση, σχετικά με τους κινδύνους που εγκυμονεί αυτή η εκτροπή της λαϊκής αγανάκτησης και με το αν είναι ή όχι δικαιολογημένη και θεμιτή η βία. Είναι απαραίτητο να ξεκαθαρίσουμε τα κίνητρα αυτών που δρουν προπηλακίζοντας και χειροδικώντας και [...]να ελέγξουμε την πηγή από όπου ξεχύνεται αυτό το ποτάμι. Άλλος ο αγανακτισμένος που δυσφορεί με το πολιτικό σύστημα έτσι όπως έχει διαφθαρεί μέσα στη λιθώδη αναισθησία του, ελπίζει όμως και θέλει να εργαστεί συλλογικά και συνειδητά για μια καλύτερη ποιότητα δημοκρατίας και άλλος ο αγανακτισμένος που εκμεταλλευόμενος την κατάντια του συστήματος επιθυμεί να κατεδαφίσει συλλήβδην την δημοκρατία, ως πολίτευμα, ως τρόπο ζωής, ως πολιτικό περιβάλλον ελεύθερης σκέψης και έκφρασης.
Η βία στο εσωτερικό μιας κοινωνίας ποτέ ιστορικά δεν απέφερε κανέναν αγαθό καρπό, παρά μόνο νέα βία, γιατί η βία της μιας πλευράς νομιμοποιεί κάποια στιγμή την άσκηση βίας από την απέναντι πλευρά και ο νόμος της ισχύος του πολυπληθέστερου δεν ισχύει στην περίπτωση αυτή, γιατί μιλάμε για ανθρώπινες ζωές και όχι για το παιδικό παιχνίδι της διελκυστίνδας.
Η αγανάκτηση, είναι ένα συναίσθημα που αν δε μορφωθεί, αν δεν πάρει σχήμα, μπορεί εύκολα να δώσει τέτοια αποτελέσματα βίας, άλογου ξεσπάσματος θυμού, τυφλής εκτόνωσης. Η κοινωνία βιώνει την αγανάκτηση, αλλά αυτή η αγανάκτηση πρέπει να μορφωθεί, να γίνει επιχειρήματα, προτάσεις, σταθερή διεκδίκηση θέσεων, αυτοκριτική, άνοιγμα στον διάλογο, όχι άναρθρες κραυγές και «εκτόνωση».
Άλλωστε, αυτός ο θλιβερός θίασος της εξουσίας έχει εκτραφεί και από εμάς τους ίδιους, ως μέλη της ελληνικής κοινωνίας με δικαίωμα ψήφου που αφεθήκαμε στις θωπείες του ψεύδους, όπως ένα παιδί στην παρηγορητική δύναμη του παραμυθιού.
Να γιατί έχει τόσο μεγάλη σημασία η παιδεία και η «μόρφωση» και τη βάζω σε εισαγωγικά γιατί δεν εννοώ ούτε μόνο, ούτε κυρίως, τη μόρφωση που επιστέφεται από πανεπιστημιακούς τίτλους και πτυχία, αλλά αυτήν που έχει ο απλός λαός στην καρδιά του και φαίνεται καθαρά στην ελληνική φιλοξενία, την λαϊκή καλαισθησία (αυτό που λέμε «λαϊκός πολιτισμός»), στην απλότητα της συμπεριφοράς, στην περισυλλογή, στα ήμερα ήθη. Αυτός ο λαός δε γίνεται ποτέ όχλος, γιατί ξέρει να μορφώνει τα συναισθήματά του, να μετατρέπει την απόγνωση σε ελπίδα. Ο όχλος δεν εκφράζει το λαϊκό συναίσθημα. Δεν εκφράζει τίποτα. Είναι νοσηρή παρενέργεια μιας βαθιά εσφαλμένης αντίληψης για την δήθεν «ελευθερία». Είναι απρόσωπος, ξεσπά, κραυγάζει υστερικά, αδυνατεί να οργανώσει συλλογισμούς, δεν έχει ματιά προς τα μέσα, είναι χαοτικός και άρα αντικοινωνικός, αφού οι κοινωνίες υπάρχουν, για να δαμάζουν το χάος.
Για όλους αυτούς τους λόγους, η βία δεν είναι ποτέ θεμιτή. Έχει μεγάλη σημασία για την εθνική μας αξιοπρέπεια και την ιστορία μας, το πώς θα διέλθουμε τη στενωπό. Τώρα θα φανεί πόσο πολιτισμό διαθέτουμε, πόσο ενσωματωμένη στη σκέψη μας έχουμε την αρχαία και νεώτερη παράδοσή μας, ή απλώς τη λιβανίζουμε χωρίς να μετέχουμε. Να βαδίσουμε με προσοχή , με αυτοσυνειδησία, με ευθύνη γιατί αυτή η βία που πάει να επεκταθεί είναι κακό σημάδι.

Ε.Π.
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Τετάρτη 1 Ιουνίου 2011

Ωρα δραστικών μέτρων

Του ΚΩΣΤΑ Ε. ΜΠΕΗ
Εφημ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 1.6.2011
Για πολλά χρόνια, η χώρα μας άνετα συνήπτε διεθνή δάνεια, για τα οποία ουδέποτε, ώς πριν από ένα χρόνο, είχαμε ενημέρωση. Τώρα γνωρίζουμε ότι οι πανίσχυροι δανειστές μας πρωτίστως και ευλόγως έχουν μοναδικό στόχο την εξόφληση των αστρονομικών απαιτήσεών τους.

Οταν θα έχουν ικανοποιηθεί, εμείς δεν θα διαθέτουμε πια άλλη περιουσία, προκειμένου να την υποθηκεύσουμε για νέα θαλασσοδάνεια, καθώς ο [...]όντως μεγάλος υποθαλάσσιος πλούτος μας μένει αναξιοποίητος, κάτω από την πίεση των καθόλου ευκαταφρόνητων απειλών των τουρκικών διεκδικήσεων. Και τούτο, με την περαιτέρω πικρή παραδοχή τού ότι και όταν ακόμη θα έρθει η ώρα για την εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου μας, αυτόν θα τον καρπωθούν οι ξένοι, όμοια όπως καρπώθηκαν και τα αραβικά πετρέλαια. Πέρα, λοιπόν, από ανέξοδες ρητορικές κορόνες, παραμένει σταθερή η οδυνηρή παραδοχή ότι η Ελλάδα δεν ανήκει στους Ελληνες, καθώς εμείς οι ίδιοι, έρμαια των δικών μας αμαρτιών, κυρίως δε της ροπής μας για άνομο χρηματισμό σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος, παραδοθήκαμε δουλοπρεπώς στις ιθαγενείς κληρονομικές δυναστείες των πολιτικών βαρόνων. Ετσι ήρθε, επιτέλους, η ώρα ευθύνης, όχι μόνο των επώνυμων λωποδυτών, αλλά και του πλήθους των ανώνυμων συμπολιτών μας, που ώς τώρα είτε έμεναν απαθείς θεατές της λεηλασίας είτε είχαν και οι ίδιοι κάποια ενεργητική ή παθητική συμμετοχή, αν όχι με κάποιο «δωράκι», πάντως, όμως, τουλάχιστον με κάποιο «αθώο γρηγορόσημο».

Το παράδοξο, όσο και κωμικοτραγικό, είναι ότι η κατάχρεη Ελλάδα, τώρα πια, δεν είναι απλώς και μόνον έκδοτη στο έλεος των διεθνών δανειστών της. Επιπροσθέτως, βιώνουμε και την τραγωδία ότι ποτέ καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν είχε το σθένος να επικαλεστεί και να ασκήσει τις δικές μας, καθόλου ευκαταφρόνητες, απαιτήσεις, που νομίμως έχουμε εναντίον δικών μας πλούσιων οφειλετών, με κορυφαία την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η οποία επί δεκαετίες αρνείται οποιονδήποτε διάλογο για τα δικά της υπαρκτά χρέη από τις πολεμικές επανορθώσεις που μας οφείλει, καθώς και από το αναγκαστικό δάνειο της Κατοχής. Πρόκειται για οφειλές, οι οποίες, μαζί με τους τόκους, υπεραρκούν για την πλήρη εξόφληση των εκκρεμών χρεών της χώρας μας προς όλους τους διεθνείς δανειστές μας.

Ας δούμε, όμως, τη σύγχρονη ελληνική τραγωδία και από μιαν άλλη, καθόλου ευκαταφρόνητη, οπτική γωνία. Είναι κοινός τόπος ότι οι καταθέσεις Ελλήνων σε τράπεζες του εξωτερικού έχουν τέτοια δυσθεώρητη έκταση, ώστε να υπερακοντίζουν κατά πολύ το ύψος του δημόσιου χρέους μας. Μ' αυτήν την αφετηρία έκανα το λάθος και αποτόλμησα να συζητήσω σχετικώς με φίλες και φίλους, των οποίων την κρίση και την εθνική ευαισθησία ιδιαιτέρως τιμούσα. Τους είπα δηλαδή ότι έτσι, καθώς βυθιζόμαστε, θα όφειλε μια υπεύθυνη ελληνική κυβέρνηση, με αγάπη για τον τόπο, να σπεύσει και:

(α) Να καλέσει όλους τους Ελληνες που διαμένουν εδώ και απέκτησαν εδώ εισοδήματα, τα οποία έχουν κατατεθειμένα σε ξένες τράπεζες και «οφσόρ» εταιρείες, μέσα σε τακτή και σύντομη προθεσμία να τα επαναπατρίσουν ή μόνο να τα δηλώσουν, προκειμένου να διαπιστωθεί ότι είχαν ελεγχθεί ως φορολογητέο νόμιμο εισόδημα, με την αντίστοιχη δέσμευση του ελληνικού Δημοσίου ότι δεν θα τα οικειοποιηθεί.

(β) Εξάλλου, όταν παρέλθει άπρακτη αυτή η προθεσμία για το φορολογικό έλεγχο των ελληνικών καταθέσεων στο εξωτερικό, η Βουλή να κηρύξει διά νόμου όλες τις άλλες καταθέσεις Ελλήνων, που δεν δηλώθηκαν, αλλά εξακολουθούν να κρύβονται στο εξωτερικό, ως πρόδηλο προϊόν υπεξαίρεσης της εθνικής περιουσίας.

(γ) Να παραπέμψει τους διεθνείς δανειστές μας σ' αυτήν τη συνολική εθνική περιουσία, που προδήλως θα έχει εφεξής το στίγμα, όχι μόνο της φοροδιαφυγής, αλλά και της υπεξαίρεσης δημόσιου πλούτου, προκειμένου να ικανοποιηθούν οι δανειστές μας από εκεί.

(δ) Να κηρύξει τη χώρα μας ως εφεξής ελεύθερη από κάθε χρέος προς τους δανειστές μας, και

(ε) Τότε πια να θέσει τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης ενώπιον των δικών τους ευθυνών, προκειμένου η Ελλάδα να μην εξωθηθεί σε εξωευρωπαϊκές και αντιευρωπαϊκές λύσεις.

Ντρέπομαι να συνομολογήσω ότι οι παραπάνω σκέψεις μου, όταν διατυπώθηκαν σε φίλες και φίλους που τιμώ, συνάντησαν τέτοια αντίδραση, ώστε να απορώ πώς αποφύγαμε τελικώς τον πειρασμό της οργίλης αντιπαράθεσης. Βαρύς και δύσθυμος έφυγα από τους συνομιλητές μου, βέβαιος ότι δεν είναι καθόλου αβάσιμες οι φήμες για τα ασύλληπτα χρηματικά ποσά που έχουν φυγαδευτεί στο εξωτερικό «για ώρα ανάγκης». Οχι μόνο από τις μεγάλες και αρχοντικές οικογένειες των πολιτικών, που καταλήστεψαν τον τόπο, με τη δική μας αφέλεια ή την ιδιοτελή υστεροβουλία για κάποια συμμετοχή στο μεγάλο φαγοπότι, αλλά και από απλούς επαγγελματίες της σειράς, οι οποίοι, εντούτοις, πρωτοστατούν στον αναθεματισμό της κακοδαιμονίας μας. Βεβαιώθηκα ότι είμαστε όντως άξιοι της κακομοιριάς μας.
www.kostasbeys.gr

* Εκτύπωση σελίδας
* Αποστολή με Email
* Διάδοση στο Google
* Διάδοση στο del.icio.us
* Διάδοση στο Stumbleupon
* Διάδοση στο Facebook
* Διάδοση στο Twitter
* Διάδοση στο Buzz

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Ανάλυση στα γεγονότα
Τελευταίες ειδήσεις στην κατηγορία Πολιτική
Στην πλατεία και όχι στη Βουλή θέλει τις δυνάμεις της Αριστεράς ο Αλαβάνος
Νέο χειρότερο μαρτύριο προαναγγέλλει ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ
Παπανδρέου: «Πιο αδύναμα από παλιά τα συστήματα Δημοκρατίας»
Σαμαράς: «Λύση δεν είναι το Μνημόνιο»
Πάγκαλος: Θα αποκτήσουν πολιτικό στόχο ή θα διαλυθούν οι «αγανακτισμένοι»

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...