Απo-ανάπτυξη: ένα θέμα τόσο επίκαιρο

(Συνέντευξη με τον Εδουάρδο Τζαρέλλι, καθηγητή Ιστορίας και Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Μπολώνιας, επιστημονικό σύμβουλο σύνταξης του εκδοτικού οίκου «Αριάννα»)

Η απο-ανάπτυξη είναι ιδέα που αντλείται από την διαπίστωση ότι η παραγωγική ανάπτυξη δεν είναι δυνατόν να είναι άπειρη. Θεμελιώνεται σε δύο βασικές προβληματικές. Η πρώτη αφορά την κατάσταση της υγείας του πλανήτη και ειδικότερα την υπερθέρμανση της ατμόσφαιρας, την τήξη των πόλων και όλες τις επακόλουθες φυσικές καταστροφές, ολοένα συχνότερες και [...]ολοένα σοβαρότερες. Η δεύτερη σχετίζεται με την προοδευτική εξάντληση των μη ανανεώσιμων πόρων του πλανήτη εξʼαιτίας της εντατικής εκμετάλλευσης δύο αιώνων εκβιομηχάνισης και, πρώτιστα, του βασικού μας ενεργητικού πόρου, του πετρελαίου. Η απο-ανάπτυξη είναι μέθοδος και τρόπος σκέψης που τίθεται με όρους κριτικής ανάλυσης της νεωτερικότητας και του παραδείγματος της «ανάπτυξης» με κάθε κόστος, όταν παραβλέπονται όρια και σοβαρότατες επιπτώσεις.

Ο Σέρζ Λατούς, ένας από τους πρωτοπόρους της ιδέας της απο-ανάπτυξης, υποστηρίζει ότι αφορά, κύρια, πρόβλημα νοοτροπίας. «Σκοπός της», διευκρινίζει, «είναι η απο-αποικιοποίηση του δυτικού φαντασιακού με την έξοδο από το ιδεολογικό δόγμα της «ανάπτυξης». Η κριτική στο παράδειγμα της νεωτερικότητας δεν αφορά μόνο τις υλικές του εκφάνσεις όπως οι οικολογικές και οικονομικές του επιπτώσεις. Αφορά, βασικά, το ιδεολογικό του υπόβαθρο και το ιδεολογικό υπόβαθρο του δυτικού πολιτισμού, καθʼόσον καλεί την κοινωνία να σπάσει τον κύκλο της παραγωγής, της εκμετάλλευσης και του κέρδους με οποιοδήποτε κόστος, με λίγα λόγια να εγκαταλείψει οριστικά τον κόσμο της μεταπρατικής ορθολογικότητας.

Η έξοδος από το φαντασιακό του κυρίαρχου οικονομισμού σημαίνει βαθιά συνειδητοποίηση του μέτρου από την πλευρά των συμπεριφορών μας, σημαίνει αυτοσυγκράτηση και καλλιέργεια της ύπαρξης στο πεδίο της ελευθερίας, της αλληλεξάρτησης και της ατομικής δημιουργικότητας απέναντι στην ενστικτώδη απληστία και στους εμβόλιμους μηχανισμούς της καταναλωτικής κοινωνίας σφυρηλατημένους στην διαστρέβλωση της έννοιας της ευτυχίας.

Επείγει η ριζοσπαστική αναστροφή της οπτικής μας προς ένα άλλο παράδειγμα, θεμελιωμένο στην δραστική μείωση της κλίμακας των τρόπων παραγωγής και στην αποκέντρωση της παραγωγής τροφίμων, των μεταφορών και της παραγωγής και προμήθειας ενέργειας. Μείωση κλίμακας και αποκέντρωση μπορούν να γίνουν πραγματικότητα μόνο μέσω της μεταλλαγής της διοικητικής τεχνοκρατίας σε συμμετοχικότητα θεμελιωμένη στην αλληλεγγύη. Η αντιοικονομικότητα της διοικητικής τεχνοκρατίας έγκειται στο ότι αυτοσυντηρείται σε βάρος της αποδοτικότητας και του φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντος στο οποίο δρα.


Η υπέρβαση της ολοκληρωτικής εμπορευματοποίησης και μαζικοποίησης του φιλελευθερισμού περνά από την αναγκαία αναγωγή της παγκόσμιας αγοράς σε τοπικές αγορές, αμοιβαίων ανταλλαγών χρηστικών προϊόντων, δεδομένου ότι μόνο η τοπική παραγωγή είναι σε θέση να πετύχει την πλήρη βιωσιμότητα της διαχείρισης του ενεργειακού κύκλου και των αποβλήτων. Αναλογικά, επείγει η αναγωγή των οικονομικών ανταλλαγών από το παγκόσμιο και ανταγωνιστικό επίπεδο σε ένα επίπεδο συσχέτισης και ανταποδοτικότητας πού να αναπαράγει, μέσω της δωρεάς, την κοινωνικοποίηση της οικονομίας.

(Από: http://prasinovelos.blogspot.com) διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Η Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών για το Τεχνικό Πρόγραμμα Λαμίας

Η θέση μας για το Τεχνικό Πρόγραμμα
Η συζήτηση και η ψήφιση του Τεχνικού Προγράμματος του Δήμου αποτελεί μια κομβική και σημαντική διαδικασία, η οποία όμως πρέπει να υπηρετεί τις αρχές της συμμετοχής, της διαφάνειας και του ελέγχου.

Σήμερα έχουμε μπροστά μας ένα σχέδιο Τεχνικού Προγράμματος, μια πρόταση, για την οποία δεν προηγήθηκε δημόσια συζήτηση και διαβούλευση και δεν εμπεριέχει τη συμμετοχή. Δεν προκλήθηκαν ανοιχτές διαδικασίες συζήτησης με τους δημότες, δεν αναρτήθηκε στο διαδίκτυο, και δεν συζητήθηκε στην Επιτροπή Διαβούλευσης, όπως ρητά αναφέρεται στο άρθρο 76 του νόμου 3852. Για μας, η συμμετοχή του δημότη, η διαφάνεια, ο έλεγχος, η χρηστή και συνετή διαχείριση, αποτελούν σημαντικές αξίες. Πολλά από τα προβλήματα της αυτοδιοίκησης σήμερα οφείλονται ακριβώς στην περιφρόνηση αυτών των αρχών.

Οι πολίτες επίσης πρέπει να γνωρίζουν όσο γίνεται καλύτερα όλα τα δεδομένα, των δυνατοτήτων το Δήμου και του Τεχνικού Προγράμματος, στοιχεία που καθορίζουν σημαντικά την ποιότητα της ζωής του για τον επόμενο χρόνο, χωρίς τεχνικές ωραιοποιήσεων.
Έχουμε στα χέρια μας μια πρόχειρη απεικόνιση-συρραφή των Τεχνικών Προγραμμάτων των προηγούμενων χρόνων των επιμέρους Καποδιστριακών Δήμων, χωρίς τα αντίστοιχα κονδύλια. Θεωρούμε ότι γίνεται σκόπιμα αυτή την απεικόνιση για να περιοριστεί η δυνατότητα της ανάλυσης και να φανεί ότι «σκεφτόμαστε για όλα, αλλά κάνουμε αυτά που μπορούμε, δεν σας ξεχάσαμε» καλλιεργώντας πιθανές προσδοκίες. Έργα αποσπασματικά και κατακερματισμένα.
Σε αρκετά σημεία του το Τεχνικό Πρόγραμμα είναι ασαφές. Οι τίτλοι των έργων είναι τόσο γενικοί και περιληπτικοί που δεν επιτρέπουν τη διατύπωση γνώμης. Απαιτείται επαναδιατύπωση και ειδικότερη αναφορά στο περιεχόμενό τους(πχ επισκευή – διαμόρφωση χώρων δημαρχείου» 800.000 ευρώ από την ΣΑΤΑ/11 ή «χώρων τοπικών κοινοτήτων Υπάτης» 40.000 ευρώ από ΣΑΤΑ/11).

Κατά τη γνώμη μας και για την καλύτερη ανάλυση, θα βόλευε αν είχε δομηθεί το σχέδιο του Τεχνικού Προγράμματος σε δύο βασικές ενότητες:
-τα έργα του ενιαίου Δήμου και
-τα έργα των επιμέρους Δημοτικών Ενοτήτων, τα οποία να εμφανίζονται σε «συνεχιζόμενα» και σε «νέα» έργα.

Επίσης, να είναι ξεκάθαρο ποια έργα έχουν πλήρως εξασφαλισμένη χρηματοδότηση και από ποιες πηγές (τακτικά έσοδα, ανταποδοτικά, ΣΑΤΑ, ΕΣΠΑ).

Στην ενότητα των συνεχιζόμενων έργων:
-ποια έργα είναι κατασκευασμένα, είχαν δημοπρατηθεί από τους πρώην Δήμους και δεν πληρώθηκαν, με αποτέλεσμα να τα οφείλει πλέον ο νέος Δήμος και
-για ποια έργα έχουν υπογραφεί συμβάσεις, αποτελούν συμβατικές υποχρεώσεις του νέου Δήμου και εντάσσονται στο Τεχνικό Πρόγραμμα προκειμένου να αποπληρωθούν.

Στην ενότητα των νέων έργων των δημοτικών ενοτήτων:
-ποια έργα περιλαμβάνονται ως έργα συντήρησης και λειτουργίας των υποδομών, έργα τελείως απαραίτητα για να λειτουργήσει ο Δήμος

Από τον συνολικό προϋπολογισμό επίσης του τεχνικού προγράμματος, πόσοι πόροι είναι εξασφαλισμένοι πλήρως και πόσοι όχι, που πιθανόν να λυθεί το πρόβλημα στη συζήτηση του Προϋπολογισμού

Είναι γνωστές οι δυσκολίες σε όλους μας, αλλά χρειάζονται μεγάλες πρωτοβουλίες και να θέσουμε σημαντικούς στόχους, όπως την καλύτερη αξιοποίηση του ΕΣΠΑ μέσα από την ωρίμανση και υποβολή προτάσεων, το πρόγραμμα Jessica, την αναθεώρηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου και των ΣΧΟΟΑΠ των δημοτικών ενοτήτων κλπ

Βλέπουμε μια πλήρη αδιαφορία για το ΕΣΠΑ. Έχουν εγγραφεί μόνο δύο έργα, το ένα συνεχιζόμενο, ο περιβόητος ποδηλατόδρομος «για πεζούς και καροτσάκια με μωρά» και το «πληροφοριακά συστήματα». Κανένα έργο που να αφορά στην ανάπτυξη, στις υποδομές κλπ. Αν δεν υπήρχε η παλαιά ΣΑΤΑ και τα έργα του ΟΣΚ, δεν θα συζητούσαμε καν για Τεχνικό Πρόγραμμα…
Για μας υπάρχουν και θα μπορούσε ο Δήμος να προσανατολιστεί σε έργα που να αφορούν στην βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών, στην πράσινη ενέργεια, στον οικοτουρισμό και τον ήπιο τουρισμό, με κύρια χρηματοδότηση του ΕΣΠΑ και των ίδιων πόρων με την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας. Θέλουμε κάθε ευρώ που θα επενδύεται – καταναλώνεται από τον Δήμο να αποδίδει πολλαπλάσια σε θέσεις εργασίας, σε εισόδημα τοπικό, σε προοπτική για τον τόπο

Επισκεφθήκαμε προχθές τον διευθύνοντα σύμβουλο της Ανώνυμης Εταιρείας, ο οποίος χωρίς φυσικά καμία προσωπική ευθύνη, δεν ήξερε καν ότι το καταστατικό της εταιρείας προβλέπει αυτή τη δυνατότητα της αξιοποίησης, ενώ το ΔΣ της εταιρείας συγκροτήθηκε εδώ και ένα μήνα και δεν συνεδρίασε ακόμη.

ΣΑΤΑ 2011 1.499.992
ΠΑΛΑΙΑ ΣΑΤΑ 3.208.711 (έργα για ολοκλήρωση)
ΕΣΠΑ 708.028 (613.348 ποδηλατόδρομος- συνεχιζόμενο, + 94.680 πληροφοριακά συστήματα)
ΘΗΣΕΑΣ 206.406
ΣΑΤΑ ΣΧ ΚΤ 1.095.997
------------------------
ΣΥΝΟΛΟ 6.719.135

Επειδή λοιπόν
-θεωρούμε ανεπαρκέστατη τη διαδικασία της συζήτησης του σχεδίου του Τεχνικού Προγράμματος
-δεν μας εκφράζει η κατεύθυνση και το περιεχόμενο των έργων (τσιμέντα και μόνο τσιμέντα και άσφαλτος)
-θεωρούμε ότι δεν εξαντλήθηκαν οι δυνατότητες αξιοποίησης του ΕΣΠΑ για το τρέχον έτος
-θεωρούμε πρόχειρη και διαστρεβλωτική τη δομή του Σχεδίου

Καταψηφίζουμε το Σχέδιο του Τεχνικού Προγράμματος του Δήμου και προτείνουμε τουλάχιστον να έρθει στην επόμενη συνεδρίαση μαζί με τον Προϋπολογισμό, αφού εντός της εβδομάδας εξαντληθούν τα περιθώρια βελτίωσης των διαδικασιών.

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Πρόταση για τη δημιουργία Κοινωνικού Παντοπωλείου στη Λαμία

Διαβάστε την πρόταση  της Πρωτοβουλίας Ενεργών Πολιτών, η οποία κατατέθηκε στον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου, για την δημιουργία Κοινωνικού Παντοπωλείου στην Λαμία, υπό την αιγίδα του Δήμου:

''Είναι προφανές πως στο νέο περιβάλλον που διαμορφώνεται και στη μικρή μας κοινωνία με την πρωτοφανή για τη χώρα μας οικονομική κρίση (απολύσεις, ανεργία, φτώχεια) όλο και περισσότεροι συμπολίτες μας οδηγούνται σε συνθήκες οικονομικής δυσπραγίας και αδυναμίας να επιβιώσουν. Η Αυτοδιοίκηση έχει το ηθικό και κοινωνικό καθήκον να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην οικονομική εξαθλίωση και να βοηθήσει να σταθεί «όρθιο» το κοινωνικό κράτος της πρόνοιας. Οι δήμοι, όντας οι πιο κοντινές στον πολίτη δομές, οφείλουν να αναλάβουν πρωτοβουλίες και κοινωνικά προγράμματα που θα συντηρούν και θα δυναμώνουν την κοινωνική συνοχή.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, αλλά και τη δηλωμένη από όλες τις παρατάξεις ανάγκη να αναβαθμίσει ο Δήμος τον κοινωνικό του ρόλο, προτείνουμε να συσταθεί ένα «Κοινωνικό Παντοπωλείο» με πρωτοβουλία του Δήμου.

Ο θεσμός του κοινωνικού παντοπωλείου άρχισε να λειτουργεί στη Γαλλία κατά την δεκαετία του 1990 ως ένα μέσο προστασίας εκείνων των πολιτών, που αδυνατούν να εξασφαλίσουν τα στοιχειώδη είδη διατροφής. Στην Ελλάδα ο θεσμός ξεκίνησε πριν από μερικά χρόνια (με την συμβολή κυρίως του ιδιωτικού τομέα) στην Αθήνα, αλλά γρήγορα εξαπλώθηκε σε πολλές πόλεις της Ελλάδας. Αυτήν την στιγμή λειτουργούν κοινωνικά παντοπωλεία σε πάνω από δεκαπέντε δήμους

Σκοπός του Κοινωνικού Παντοπωλείου είναι να προσφέρει σε πολύ φτωχές οικογένειες ένα ελάχιστο καλάθι τροφίμων κάθε μήνα. Το καλάθι θα έχει είδη βασικής διατροφής και αυξημένης θρεπτικής αξίας. Η επιλογή των πολιτών που θα έχουν πρόσβαση στο κοινωνικό παντοπωλείο θα γίνεται με αντικειμενικά κριτήρια, που θα καθοριστούν εξαρχής και θα ελέγχονται από την αρμόδια υπηρεσία του Δήμου.

Από μία πρώτη έρευνα που κάναμε στα κοινωνικά παντοπωλεία της χώρας υπάρχουν διάφορα μοντέλα λειτουργίας:
1. Το κόστος αρχικής εγκατάστασης και λειτουργίας του παντοπωλείου καλύπτεται εξ ολοκλήρου από τον δήμο και οι προμηθευτές των προϊόντων επιλέγονται μετά από διαγωνισμό.
2. Το δεύτερο μοντέλο στηρίζεται στην προσφορά ιδιωτών. Επιχειρήσεις καταστήματα κ.α προσφέρουν προϊόντα. Η διαχείριση (προσωπικό, στέγη κ.α) παραμένει στο δήμο, ενώ σημαντική μπορεί να είναι η συμβολή εθελοντικών ομάδων.
3. Μεικτό σύστημα, όπου έναν ελάχιστο αριθμό προϊόντων καλύπτει ο δήμος με δική του δαπάνη και ένα άλλο κομμάτι από προσφορές ιδιωτών. Και εδώ μπορεί να είναι σημαντική η συμβολή εθελοντικών ομάδων, ενώ η δαπάνη προσωπικού βαρύνει το δήμο.
4. Κυρίως ιδιωτικό σύστημα, όπου τα super markets διαθέτουν σε μια «κοινωνική γωνία» ορισμένα τρόφιμα σε φτωχές οικογένειες που υποδεικνύει ο δήμος.
5. Το παντοπωλείο έχει μορφή «κοινωνικής συνεταιριστικής επιχείρησης». Σχετικό νομοσχέδιο που περιγράφει τους όρους και τα κίνητρα για τη σύσταση τέτοιων επιχειρήσεων (ή αλλιώς «Φορέων κοινωνικής οικονομίας») επεξεργάζεται το Υπουργείο Εργασίας και θα κατατεθεί σύντομα στη Βουλή. Το μοντέλο αυτό ίσως είναι πιο βιώσιμο αν συμμετάσχει και ο Δήμος στο συνεταιριστικό σχήμα. Θα λειτουργεί ως σύμπραξη δυο-τριών ανέργων νέων (που θα υποστηριχτούν από το πρόγραμμα ως μικρομέτοχοι) και του Δήμου που θα συμμετάσχει στο αρχικό κεφάλαιο και στη διοίκηση.

Καλό είναι, πριν ξεκινήσουμε μια τέτοια προσπάθεια, να επισκεφθούμε «Κοινωνικά Παντοπωλεία» σε κοντινές πόλεις, όπως η Λάρισα ή ο Βόλος και να δούμε τον τρόπο που λειτουργούν παίρνοντας και τη δική τους εμπειρία

Γνωρίζοντας τις δυσκολίες που περνά αυτή την περίοδο ο Δήμος με τη μεγάλη οικονομική στενότητα, αντιλαμβανόμαστε ότι κάθε πρόταση που επιβαρύνει με νέα έξοδα θέλει ιδιαίτερη τεκμηρίωση και μελέτη. Από την άλλη η οξεία οικονομική κρίση, η οποία προβλέπεται να έχει μεγάλη διάρκεια, μας αναγκάζει να επανα-ιεραρχήσουμε τις προτεραιότητές μας ρίχνοντας περισσότερο βάρος στον κοινωνικό ρόλο της Αυτοδιοίκησης.

Θεωρούμε λοιπόν πως το «Κοινωνικό Παντοπωλείο» πρέπει να είναι μέσα στις άμεσες πρωτοβουλίες για τον Δήμο Λαμίας. Μια τέτοια κίνηση μπορεί να ενεργοποιήσει κοινωνικές δυνάμεις της περιοχής, να πολλαπλασιάσει τις προσφορές τροφίμων αλλά και λοιπών ειδών από τους πολίτες, ενισχύοντας έτσι την κοινωνική αλληλεγγύη και συνοχή. Εμείς είμαστε διαθέσιμοι να συμβάλουμε σ’ αυτό αν και εφόσον αποφασιστεί μέσα από μια διαπαραταξιακή επιτροπή εθελοντών

Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών Λαμίας

Παναγιώτης Στασινός
Δημοτικός Σύμβουλος

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Οι Λαοί της Ευρώπης παίρνουν την ύδρευση στα χέρια τους και εμείς ετοιμαζόμαστε να ξεπουλήσουμε

ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Ε.Υ.Α.Θ.

Η Ευρώπη αναθεωρεί τη στάση της απέναντι στην ιδιωτικοποίηση των εταιρειών ύδρευσης. Τα τελευταία δύο χρόνια παρατηρείται... μια τάση των ευρωπαϊκών πόλεων, να αναλάβουν οι ίδιες την διαχείριση της ύδρευσης τους, καταργώντας ουσιαστικά το μέχρι σήμερα πολυδιαφημιζόμενο μοντέλο της διαχείρισης του νερού από ιδιωτικές εταιρείες.

Η στροφή στη δημόσια διαχείριση του νερού στηρίζεται θα λέγαμε σε δύο βασικές ομάδες επιχειρημάτων:

α) στον κοινωνικό ρόλο του νερού, ως [...]ένα αγαθό το οποίο δε θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ακόμη ένα εμπορικό προϊόν που μπαίνει στη διαδικασία απόδοσης κέρδους, χρηματιστηριακής αξίας, και εμπορευσιμότητας όπως τα υπόλοιπα, καθώς επίσης και της χρήσης του ως ένα φυσικό αγαθό, απαραίτητο για τη ζωή, στο οποίο όλοι θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε αυτό.

στη β) ομάδα επιχειρημάτων γίνεται ουσιαστικά ένας απολογισμός των αποτελεσμάτων της ιδιωτικοποίησης, και τις συνέπειες αυτής ,όπως:

· ουσιαστικά μηδενικές επενδύσεις από τους ιδιώτες,

· οριακή συντήρηση των υπάρχουσων υποδομών,

· αύξηση της τιμής του νερού,

· μειώσεις προσωπικού με απώτερο σκοπό το κέρδος που όμως επιφέρουν χαμηλότερης ποιότητας υπηρεσίες στους πολίτες-καταναλωτές,

· αλόγιστη εξάντληση των αποθεμάτων μιας και σκοπός του επενδυτή είναι η αυξημένη κατανάλωση, δηλαδή αυξημένα κέρδη.

Η στροφή στην τάση επανακρατικοποίησης ξεκίνησε από το Παρίσι, την πατρίδα των SUEZ,Veolia, των μεγαλύτερων πολυεθνικών σε θέματα διαχείρισης ύδρευσης! Ο δήμος Παρισίων (επί Ζακ Σιράκ), έδωσε την διανομή του νερού με εικοσιπενταετή σύμβαση στις παραπάνω εταιρείες, έχοντας μοιράσει την πόλη μεταξύ των δύο εταιρειών σύμφωνα με τη διαδρομή του Σηκουάνα: Η Veolia την περιοχή δεξιά του ποταμού και η SUEZ την αριστερή όχθη. Έτσι άλλος παρήγαγε και επεξεργαζόταν το νερό και άλλος το διένειμε με αποτέλεσμα αλληλοκάλυψη υπευθυνοτήτων, χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι μια σταγόνα νερού από την πηγή ως την βρύση άλλαζε δέκα φορές υπεύθυνο διαχείρισης της!

Με την λήξη της σύμβασης τον Δεκέμβρη του 2009 ο το νερό του Παρισιού επεναδημοτικοποιήθηκε σε έναν φορέα, την Eau de Paris.

Δεν είναι όμως πάντα οι φορείς που παίρνουν τις αποφάσεις, οι πολίτες οι ίδιοι πολλές φορές παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους και με εφαρμογή των δικαιωμάτων τους αποφασίζουν για το μέλλον τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Ιταλία και η πόλη του Βερολίνου.

Στην Ιταλία, με νόμο του 2009, προβλέπεται ότι από το 2012 θα πρέπει η ύδρευση να διαχειρίζεται από ιδιώτες ή από κοινοπραξίες δημοσίου-ιδιωτών (ΣΔΙΤ) όπου όμως ο ιδιώτης θα πρέπει να έχει τουλάχιστον το 40%, ενώ παράλληλα οι τοπικές αρχές θα πρέπει ως το 2015, να μειώσουν τη συμμετοχή τους σε ποσοστό κάτω του 30%!Έτσι λοιπόν το Forum Italiano dei Movimenti per l’Acqua, διοργάνωσε μια τεράστια καμπάνια από τις αρχές του 2010 και τελικά κατάφερε να συγκεντρώσει 1.400.000 υπογραφές, 1.000.000 περισσότερες από τις απαιτούμενες, με αίτημα προς το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της Ιταλίας, να διενεργηθεί δημοψήφισμα ώστε να ακυρωθεί ο παραπάνω νόμος! Η Δημοκρατία μίλησε, έτσι μέσα στην άνοιξη του 2011 περισσότεροι από 50.000.000 Ιταλοί θα προσέλθουν στις κάλπες για να αποφασίσουν για το μέλλον των υδάτινων πόρων τους.

Αντίστοιχα στο Βερολίνο, όπου έγινε μερική ιδιωτικοποίηση, οι πολίτες συγκεντρώνοντας 280.000 έγκυρες υπογραφές από τις 170.000 που απαιτούνταν, προκάλεσαν δημοψήφισμα με αίτημα να δημοσιευθούν στο κοινό οι μυστικές συμβάσεις παραχώρησης του νερού στους ιδιώτες (Veolia, RWE). H δημοσιοποίηση των συμβάσεων αυτών είναι προαπαιτούμενο ώστε να μπορέσει μελλοντικά να γίνει αλλαγή της σύμβασης παραχώρησης. Την 13η Φεβρουαρίου 2011 λοιπόν, περισσότεροι από 665.000 Βερολινέζοι ανταποκρίθηκαν στο δημοψήφισμα και με ποσοστό 98,2% είπανε ΝΑΙ στη δημοσιοποίηση των συμβάσεων. Υπάρχει ένα ντοκιμαντέρ “Water under the Hammer”, στο οποίο μεταξύ άλλων παρουσιάζει πως οι αρχές του Βερολίνου προετοίμασαν την πώληση της εταιρείας υδάτων,Berlin Water Works (BWB). Μέλη της επιχειρηματικής κοινότητας, κλήθηκαν στην Αγγλία το 1998 όπου τους έγινε παρουσίαση για την ιδιωτικοποίηση. Το Αγγλικό παράδειγμα έδειχνε πως οι μισθοί των manager τριπλασιάστηκαν σε 10 χρόνια ενώ οι θέσεις εργασίας μειώθηκαν στο ένα τρίτο! Ένα χρόνο μετά το 49,9% της BWB ιδιωτικοποιήθηκε! Μετά το πάγωμα των τιμολογίων ως το 2003, το 2004 η τιμή του νερού αυξήθηκε 15%, και από τότε ακόμη 20%. Παράλληλα, από τους 7.000 εργαζόμενους στα μέσα της δεκαετίας του 1990, στα τέλη του 2009 είχαν απομείνει 4.700 με σημερινό ρυθμό ,μείωσης 100 εργαζόμενοι ανά έτος. Οι επενδύσεις μειώθηκαν κατά 50% με αποτέλεσμα να χαθούν 8.000 θέσεις εργασίας από μικρομεσαίες επιχειρήσεις του Βερολίνου που συνεργαζόταν με την εταιρεία ύδρευσης.

Το αξιοσημείωτο του δημοψηφίσματος του Βερολίνου είναι ότι διοργανώθηκε, από «κάτω», από την βάση, ομάδες πολιτών, συνδικάτα, δημιούργησαν την συλλογικότητα Τραπέζι Νερού του Βερολίνου, και η συλλογή των υπογραφών έγινε με δική τους καμπάνια σε διάστημα έξι μηνών.

Και στη Θεσσαλονίκη τι; Επιστροφή στην κατήφεια, την καθημερινή προπαγάνδα της κρίσης, συνέπεια της οποίας είναι να πουλήσουμε για σωθούμε! Η ΕΥΑΘ τα τελευταία δύο χρόνια την χωρίζει μια πολύ λεπτή γραμμή από την ιδιωτικοποίηση. Φιγουράρει στα πρωτοσέλιδα εφημερίδων και είναι πρώτο θέμα προς ιδιωτικοποίηση από όλα τα ΜΜΕ ιδιαίτερα δε εκείνων που οι ιδιοκτήτες τους είναι και υποψήφιοι αγοραστές της! Το περίφημο «οι υδάτινοι πόροι δεν ιδιωτικοποιούνται» του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ τον Σεπτέμβρη του 2009 φαίνεται να ξεχάστηκε, τώρα έχουμε κρίση χρέους 350 δις, και θα μας σώσουν μερικές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ από την πώληση του νερού της Θεσσαλονίκης. Φυσικά κανείς οικονομικός συντάκτης δε βγαίνει να πει ότι η ΕΥΑΘ είναι κερδοφόρος, χωρίς υποχρεώσεις σε δάνεια, και χωρίς επιχορηγήσεις από το κράτος, και φυσικά δε θα πει κανείς ότι σε βάθος τετραετίας το κόστος αγοράς της θα αποσβεστεί από τα κέρδη της! Τα ΜΜΕ κάνουν την δουλειά τους, συμβάλουν στην εθνική κατάθλιψη και κατευθύνουν τη μάζα εκεί που πρέπει. Το ζητούμενο είναι τι κάνει η μάζα, αυτή η μάζα που αν αρχίσει να κινείται, ο όγκος της και μόνο είναι ικανός να αλλάξει τα γεγονότα, μια μάζα που στην Ιταλία μεταξύ ροζ πολιτικής και πληθώρας σκανδάλων, βρήκε τον δρόμο της, και κατεβαίνει σε δημοψήφισμα για να ακυρώσει ένα νόμο, μια μάζα που στο Βερολίνο τα βγάζει όλα στο φως, χωρίς να περιμένει να το κάνουν άλλοι για αυτήν, μια μάζα που στη Θεσσαλονίκη παρακολουθεί και σιωπά, η σιωπή των αμνών;
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Οικονομία, αυτή η υστάτη εμμονή του ανεπτυγμένου κόσμου

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ
ΒΟΤΑΝΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ

Εισήγηση Βοτανικού Κήπου για την Εκδήλωση “Ένας άλλος κόσμος είναι υπαρκτός” με θέμα την Απο-ανάπτυξη.

Η Οικονομία, αυτή η υστάτη εμμονή του ανεπτυγμένου κόσμου, που καθορίζει με απόλυτο τρόπο τις κοινωνίες, τις σχέσεις, και τις παραστάσεις μας, μοιάζει να κινείται ανεξέλεγκτα στην εκπλήρωση του μόνου σκοπού που γνωρίζει. Αυτό της αυτοπραγμάτωσης της!
Για 60 χρόνια οι[...] κυρίαρχες ελίτ, έζησαν το θαύμα της επαλήθευσης των πεποιθήσεων τους!
Ο Καπιταλισμός σε ένα αέναο κύκλο δημιουργίας και κάλυψης επίπλαστων αναγκών εκπλήρωνε τα πιστεύω του και εξασφάλιζε την συναίνεση των κυριαρχουμένων. Χρησιμοποιώντας την Επιστήμη και την Τεχνική παρήγαγε το σπινθηροβόλο “Περιττό” πλιατσικολογώντας την Φύση και αφαιμάζοντας τον πλούτο και την ζωτικότητα των “υποανάπτυκτων” λαών του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου. Ένα διαρκές κυνήγι για όλο και περισσότερα κέρδη σε όλο και μικρότερους χρόνους οδήγησε το κεφάλαιο σε συνεχείς γεωγραφικές και κλαδικές μετακινήσεις, προκαλώντας περαιτέρω εντατικοποίηση της εργασίας και σπανιότητα παραγωγικών πόρων.
Είναι στο πλαίσιο αυτής της Παγκοσμιοποιημένης Οικονομίας, όπου το Κεφάλαιο μετατοπίζει την παραγωγή στην περιφέρεια για να καρπωθεί περαιτέρω υπεραξίες, που δημιουργούνται τα συμπτώματα κατάρρευσης στις Μητροπόλεις του Καπιταλισμού. Ενός συστήματος που κερδοσκοπεί ακόμη και με τις προϋποθέσεις ή την σπανιότητα των υλικών όρων ύπαρξης του, όπως ηχηρά αποκαλύπτεται με το τζογάρισμα σε πρώτες ύλες, πετρέλαιο, τρόφιμα, κρατικά ομόλογα κ.α!
Η Ανάπτυξη ως αυτοσκοπός, περικλείει όλα τα μυθεύματα και τις αντιφάσεις μιας γραμμικής αντίληψης του κόσμου ως μιας ανεξάντλητης δεξαμενής πόρων, μέσων και αναγκών. Το πόσο καταστροφική είναι η Οικονομικοκεντρική θεώρηση της ευδαιμονίας μέσω της μεροληπτικής ανάγνωσης δεικτών της Οικονομίας, γίνεται εύκολα αντιληπτό αν αναλογιστούμε μια σειρά από ζητήματα, που ενώ με την κοινή λογική θεωρούνται ως καταστροφές, εντούτοις στους οικονομικούς δείκτες καταγράφονται θετικά.
Ένα καμένο δάσος που στην θέση του ξεφυτρώνουν σπίτια, ανοίγονται δρόμοι, γίνονται αντιπλημμυρικά έργα, έχει θετική αποτύπωση στο ΑΕΠ αλλά προφανώς αρνητική για μας και το περιβάλλον. Μια πεδιάδα όπως της Θεσσαλίας καλλιεργημένη σε μεγάλο μέρος της με το υδρόφιλο βαμβάκι μπορεί να αποφέρει για μερικά χρόνια ένα καλό εισόδημα στους αγρότες και να καταγράφεται θετικά ως Ανάπτυξη, στην ουσία όμως πρόκειται για πλήρη αντιστροφή της πραγματικότητας.
Η ερημοποίηση εξαιτίας της εξάντλησης του υδροφόρου ορίζοντα σίγουρα αποτελεί μια ανεπανόρθωτη οικολογική ,διατροφική και οικονομική καταστροφή. Ένα χωράφι στις Ινδίες η σε κάποια Αφρικανική χώρα είναι πηγή τροφής και ζωής για μερικές οικογένειες, αλλά αναχρονισμός στα πλαίσια του Παγκόσμιου Αναπτυξιακού Καταμερισμού της παραγωγής που επιδιώκει την συνένωση, την εντατικοποίηση και τις μονοκαλλιέργειες για να καρπωθεί υπεραξίες. Είναι αυτή η λογική που κάθε χρόνο οδηγεί εκατομμύρια χωρικούς στις μεγαλούπολης, ως φτηνό εργατικό δυναμικό στην καλύτερη των περιπτώσεων ή ως λαθραίους και περιττούς παρίες, απειλή μιας επίπλαστης ευμάρειας!
Η υπερκατανάλωση ως αυτοσκοπός, σχεδιαστικό επίτευγμα ενός εξελιγμένου marketing και τροφοδοτούμενη από ένα χαμηλότοκο δανεισμό, έγινε εμμονή για τους διευρυνόμενους μικροαστικούς πληθυσμούς της Δύσεως και αιτία όλων των τωρινών δεινών τους ως αλλοτρίωση και χρεοκοπία.
Και όμως ένας άλλος κόσμος είναι δίπλα μας! Όχι ως στείρα άρνηση του επίπλαστα “υπαρκτού”, αλλά ως κατάφαση του υπαρξιακά αναγκαίου και αναπροσδιορισμού “του χρηστικού”. Ως μια νοηματοδότηση σχέσεων και επιθυμιών στα πλαίσια μιας επαναπροσέγγισης του αδιαμεσολάβητου και του “πηγαίου”. Είναι άπειροι οι τομείς της καθημερινότητας που μπορούμε να διεκδικήσουμε από την οικονομία της εμπορευματοποίησης, φτάνει να κατανοήσουμε την γύμνια και την στειρότητα των επιβαλλόμενων αξιακών προτύπων.
Ελπιδοφόρα κινήματα διαμορφώνουν και υλοποιούν προτάσεις εξανθρωπισμού και επανακοινωνικοποίησης αγαθών και δραστηριοτήτων, απελευθερώνοντας τα από την έννοια του προϊόντος και της κερδοφορίας. Απαλλοτριώνουν χρόνο και χώρο από την ωφελιμιστική Οικονομική υπερεκμετάλλευση και τα εντάσσουν στην σφαίρα του συλλογικού, διαμορφώνοντας την γοητεία του αλληλέγγυου και του Αμεσοδημοκρατικού!
Η Απο-ανάπτυξη έρχεται να διευρύνει τους τρόπους με τους οποίους οι ανθρώπινες ανάγκες θα αναδειχθούν και θα ικανοποιηθούν. Αποτελεί μια αντιπρόταση στο υπάρχον αναπτυξιακό καθεστώς, με σκοπό την αντικατάσταση του κυνηγιού της οικονομολατρικής ανάπτυξης. Αναδεικνύει πηγαίες ανθρωποκεντρικές ανάγκες (έτσι όπως έχουν ήδη εκφραστεί από τα κινήματα). Συντελεί στην αποδέσμευση, από κέντρα από κέντρα κοινωνικής διαχείρησης, αλλά και από την ατομική πίστη στο θετικισμό της ανάπτυξης.

Μάρτιος 2011


ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΒΟΤΑΝΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ
http://www.votanikoskipos.blogspot.com
votanikoskipos@gmail.com

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Έμποροι: Nα στηρίξουν οι καταναλωτές το «Καταναλώνουμε ό,τι παράγουμε»

www.kathimerini.gr
Nα στηρίξουν οι καταναλωτές το κίνημα «Καταναλώνουμε ό,τι παράγουμε» με στόχο την προώθηση των ελληνικών προϊόντων με barcode που ξεκινάει με τα ψηφία 520 ζητάει η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου με αφορμή τον εορτασμό της Ημέρας Καταναλωτή στις 15 του μήνα.

Με την ευκαιρία του εορτασμού της παγκόσμιας ημέρας καταναλωτή, ο Πρόεδρος και[...] το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΕΕ ανακοίνωσαν την επανεκκίνηση τριών δράσεων της συνομοσπονδίας σε συνεργασία με τις Ομοσπονδίες και τους Εμπορικούς Συλλόγους της χώρας.

Το πρόγραμμα «Συμμετέχω». Στόχος η ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης των ανέργων καταναλωτών, στο πλαίσιο των δράσεων του «Ευρωπαϊκού Έτους κατά της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού», σε συνεργασία με το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και τον ΟΑΕΔ. Στη δράση αυτή θα προστεθούν φέτος κατόπιν αιτήματός τους πολύτεκνοι και τρίτεκνοι καταναλωτές.

Η Πανελλαδική Καμπάνια «Ταμειακές μηχανές παντού - Αποδείξεις απ’ όλους» με την τοποθέτηση αφισών στις προθήκες των καταστημάτων λιανικής όλης της χώρας. Η δράση αυτή στόχο έχει την απομόνωση του παρεμπορίου και την προσπάθεια να περάσουν τα «αδήλωτα» 20 δις ετησίως μέσα από τις ταμειακές μηχανές του νόμιμου εμπορίου.

Το κάλεσμα της ΕΣΕΕ στον Έλληνα καταναλωτή να στηρίξει το κίνημα «Καταναλώνουμε ό,τι παράγουμε» με στόχο την προώθηση των ελληνικών προϊόντων με barcode που ξεκινάει με τα ψηφία 520. Με τον τρόπο αυτό ο Έλληνας καταναλωτής θα δώσει το παράδειγμα στις ελληνικές Μμε εμπορικές επιχειρήσεις αλλά και τις πολυεθνικές αλυσίδες λιανεμπορίου να πράξουν το ίδιο.

Η ΕΣΕΕ με τις παραπάνω πρωτοβουλίες αναφέρει σε ανακοίνωσή της ότι δηλώνει την πρόθεση του ελληνικού εμπορίου να μετάσχει στην εθνική προσπάθεια για τη διαμόρφωση μίας συνεπούς φορολογικής συμπεριφοράς, η οποία είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την οικονομική ανάκαμψη. Όλοι μας αντιλαμβανόμαστε την κρισιμότητα της κατάστασης και πιστεύουμε ότι η συστηματική και στοχευμένη πάταξη της φοροδιαφυγής του παρεμπορίου, θα βελτιώσει αισθητά την κατάσταση στην αγορά. διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Αντίο παλιέ κόσμε, αντίο πολύ...

Κανένα Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, κανένα σχέδιο διάσωσης από το Βερολίνο ή τις Βρυξέλες δεν μπορεί να μάς σώσει από τους εαυτούς μας. Οι περικοπές και οι ενέσεις χρήματος ίσως αποτρέψουν την πτώχευση, αλλά δεν θα αλλάξουν το παράδειγμα διοίκησης, τον τρόπο διαβίωσης, τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τους εαυτούς μας, συλλογικά και ατομικά...
Ξανά: Το ζητούμενο δεν είναι να συνεχίσουμε να καταναλώνουμε εις το διηνεκές, να σπαταλάμε, να σωρεύουμε, να[...] δανειζόμαστε εν απληστία και εν αφροσύνη. Το ζητούμενο είναι να απαλλαγούμε απ’ όλο αυτό το υπόδειγμα βίου, που στηρίζεται σε παλαιές βεβαιότητες, στις βεβαιότητες της διαρκούς προόδου, της διαρκώς διαστελλόμενης ανάπτυξης, της διαρκούς επέκτασης, της αυτοτροφοδούμενης κερδοφορίας. Αυτές οι βεβαιότητες, καταγόμενες εκ της Βιομηχανικής Επανάστασης και του ντετερμινισμού του 18ου-19ου αιώνα, έχουν κλονιστεί καίρια και από την επιστήμη και από τον ιστορικό- επιστημομολογικό στοχασμό ― προ πολλού. Δεν είναι καν βεβαιότητες, είναι δοξασίες, στις οποίες εναποθέτουν τη μοίρα τους οι μάζες• ενόσω κάποιοι illuminati σωρεύουν πλούτο και εξουσία.
Ο πλούτος δεν παράγεται από τον εαυτό του. Οι πηγές και η ενέργεια δεν είναι ανεξάντλητες. Ο κόσμος δεν είναι άπειρος. Ο πλανήτης μας είναι πεπερασμένος και κλειστός, μια μοναχική μπλε σφαίρα στο απροσπέλαστο (προς το παρόν) διάστημα. Η οικονομική ανάπτυξη δεν αποτρέπει τον πόλεμο ― το αντίθετο, ίσως. Το κυριότερο: ζούμε σε έναν κόσμο όπου αυτές οι γνώσεις μπορούν να γίνουν κτήμα του καθενός• οι τηλεπικοινωνίες και η πληροφορική αναπτύχθηκαν από το στρατιωτικό και το χρηματοπιστωτικό σύστημα, για δικά τους οφέλη, αλλά η διασπορά τους στις κοινωνίες άλλαξε ραγδαία τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον χώρο και τον χρόνο, δημιούργησε φαντασιακές κοινότητες, μετασχημάτισε τα υποκείμενα, ατομικά και συλλογικά, επιτάχυνε την ιστορία, περισσότερο ίσως και από την τυπογραφία ή την ατμομηχανή.

Αυτή η νέα επίγνωση της ανθρώπινης κατάστασης αναδύεται δραματικά με την παγκοσμιοποίηση, παράλληλα με την κατίσχυση της ιδεολογίας της απληστίας, ιδεολογίας της ακατάσχετης συσσώρευσης πλούτου με κάθε τίμημα. Μια νέα γενική διάνοια.

Μια νέα γενική διάνοια κυοφορείται δύσκολα, επώδυνα, στα έγκατα της κοινωνίας, βουβά, με πρόδρομες αναταράξεις, σαν αχνές αναγγελίες σεισμού. Οι νέοι, γεννημένοι με Ιντερνετ και κινητά, καλωδιωμένοι από τα γεννοφάσκια τους, γαλακτισμένοι στο κυβερνοσύμπαν, αφουγκράζονται εναργέστερα αυτό το επερχόμενο κύμα. Είναι οι μόνοι άλλωστε που μπορούν να ζουν στις φαντασιακές κοινότητες του Δικτύου ―Ελληνες, Αργεντίνοι και Νεοζηλανδοί συμβιώνουν στην ίδια guild του Warcraft ή βελτιώνουν τον κώδικα του Firefox― και ταυτοχρόνως να βγαίνουν στον φυσικό χώρο, στην ένυλη πραγματικότητα, με άνεση, φυσικοί και χαλαροί, νεοχίππυς, τοπικοί σαμάνοι και πολίτες του κόσμου μαζί, glocal υποκείμενα.

Ο παλιός κόσμος, αγκυλωμένος ακόμη στο παλαιό παράδειγμα της διαρκούς υλικής συσσώρευσης, της υλικής κυριαρχίας και της υποταγής, πλέει μέσα στην άγνοια, την αδράνεια, την αδιαφορία. Ετσι κινούνται η Ελλάδα, η Ευρώπη: μέσα σε ένα κλειστό αυτοαναφορικό σύμπαν, περίκλειστες και αδρανείς, με βραχεία όραση, αντλώντας από στερεότυπα του παρελθόντος. Ετσι κινούμαστε, και τούτη την ώρα της κρίσης. Διψώντας για περισσότερο δανεικό χρήμα, για περισσότερα αυτοκίνητα, περισσότερα γκάτζετ με μπαταρίες, ενέργεια, νερό, χώρο, δημητριακά, βοδινό, υβρίδια, μεταλλαγμένα, υπηρέτες, λαθρομετανάστες, τοξικά, χωματερές, αστυνομίες, κάμερες επιτήρησης, γκέτο, φαβέλες, μίσος.

Less is more: Τη σοφία τούτη, σοφία των αρχαίων μυστικών, μάς την ξαναπρόσφερε ο μοντερνισμός στον 20ό αιώνα• ο αρχιτέκτων Mies van der Rohe την διατύπωσε σε λόγια, και την εφάρμοσε υπέροχα στη Neue Nationalgalerie του Βερολίνου. Το λιγότερο είναι περισσότερο ― θα μπορούσε να το ‘χει πει ο Ηράκλειτος. Να τι μπορεί να βρίσκεται στον πυρήνα της νέας ευαισθησίας για τις κοινωνίες, τις ζωές μας, το οικοσύστημα, τον μικρό μπλε πλανήτη.

Η Ελλάδα δυο φορές σε έναν χρόνο βρέθηκε στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος υπερμοντέρνα: τον Δεκέμβρη ’08, με το βίαιο ξέσπασμα του φαντασιακού, και τώρα, με την καινοφανή κατάρρευση μιας ευημερούσας χώρας του ευρώ. Και τις δύο φορές η Ευρώπη και όλοι είδαν στην ελληνική περίπτωση τα σημάδια ενός κόσμου που αναδύεται, τρομερός και καινούργιος. Αυτό τον κόσμο οφείλουμε να αναστοχαστούμε• εμάς

Νίκος Ξυδάκης
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Η απάντηση της υπουργού Φώφης Γεννηματά στην ερώτηση του κ Σταικούρα

Δείτε τα πρακτικά της Βουλής που αφορούν στην ερώτηση του Βουλευτή Φθιώτιδας κ Σταικούρα για το πρόγραμμα εκπαίδευσης των παιδιών ρομά στα πέντε σχολεία της Λαμίας, και την απάντηση της αρμόδιας αναπληρώτριας υπουργού Παιδείας Φώφης Γεννηματά

Έχει ενδιαφέρον να εστιάσει κανείς στα λόγια της κας Γεννηματά που με την απάντησή της στον κ Σταικούρα αποδεικνύει με λεπτομέρειες το άδικο και το άτοπο της επιστολής του Δημάρχου για την αναστολή του προγράμματος εκπαίδευσης των ελληνοπαίδων ρομά και της αντισυνταγματικής μεταχείρισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δικαιωμάτων παιδιών καθώς και τις ευθύνες της αυτοδιοίκησης και των τοπικών αρχών

Επίσης απαντάει και στην εξαίρεση του 15ου ΔΣχ ως όμορο καθώς και στα θέματα του εμβολιασμού των παιδιών

""Θα συζητηθεί τώρα η με αριθμό 9638/24-1-2011 ερώτηση του Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Χρήστου Σταϊκούρα προς την Υπουργό Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, σχετικά με τις ακολουθούμενες διαδικασίες για την επιλογή σχολείων για εγγραφή και φοίτηση μαθητών Ρομά στο νομό Φθιώτιδας.
Στον κ. Χρήστο Σταϊκούρα θα [...]απαντήσει η Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, κυρία Φωτεινή Γεννηματά.
Παρακαλώ, κύριε Σταϊκούρα, έχετε δύο λεπτά για να παρουσιάσετε την ερώτησή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Κυρία Υπουργέ, κυρία και κύριοι συνάδελφοι, η πρόσβαση της νέας γενιάς Ρομά στην εκπαιδευτική διαδικασία συνιστά αναμφίβολα βασικό μηχανισμό της άρσης του κοινωνικού αποκλεισμού της εν λόγω πληθυσμιακής ομάδας. Καθίσταται απαρέγκλιτη προϋπόθεση για την ισότιμη συμμετοχή της στην οικονομική, πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας. Αποτελεί πάγια επιδίωξη, συνταγματική δέσμευση και διεθνή υποχρέωση της χώρας μας.
Όμως, η μεθοδολογία υλοποίησης αυτής της δέσμευσης από το αρμόδιο Υπουργείο εγείρει ερωτηματικά και προκαλεί ανησυχίες τόσο στους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων των σχολείων υποδοχής όσο και στις τοπικές κοινωνίες, ερωτηματικά και ανησυχίες που σχετίζονται με τις προϋποθέσεις, με τη διαδικασία ένταξης των παιδιών αυτών στην εκπαιδευτική διαδικασία και συγκεκριμένα με την αναγκαιότητα ύπαρξης κανόνων υγιεινής, με την προσκόμιση πιστοποιητικών μόνιμης κατοικίας, με την επάρκεια κτιριακών υποδομών και ανθρώπινου δυναμικού.
Οι ανησυχίες αυτές αποτυπώνονται με ιδιαίτερη ένταση και στο Νομό Φθιώτιδας στο δήμο Λαμιέων και αυτό διότι, πρώτον, οι περισσότεροι μαθητές διαμένουν σε αυτοσχέδιο καταυλισμό στις όχθες ρέματος με ανυπαρξία οδών, συστήματος αποχέτευσης, ύδρευσης, ηλεκτροδότησης, δηλαδή με έλλειψη στοιχειωδών συνθηκών ασφάλειας και κανόνων υγιεινής.
Δεύτερον, τα σχολεία τα οποία επελέγησαν και πιο συγκεκριμένα το 1ο, το 5ο, το 10ο, το 11ο και το 17ο Δημοτικό Σχολείο, χαρακτηρίζονται ως όμορα, προκειμένου να παρακαμφθεί η έλλειψη του πιστοποιητικού κατοικίας οποιασδήποτε μορφής και να υιοθετηθεί η αρχή της επιείκειας, χωρίς όμως αυτά να πληρούν απόλυτα το κριτήριο της εγγύτητας.
Τρίτον, οι αίθουσες διδασκαλίας δεν είναι επαρκείς και πλήρεις. Προέκυψαν ως πρόχειρες αυτοσχέδιες κατασκευές στους υπάρχοντες χώρους, ακόμα και σε αποθήκες με φεγγίτη, εκτεθειμένες στις εκάστοτε καιρικές συνθήκες.
Αυτοί οι προβληματισμοί αναπτύσσονται και στην ερώτηση, την οποία κατέθεσα προς το αρμόδιο Υπουργείο και συζητούμε σήμερα, με την ευχή και την ελπίδα η κοινή βούληση όλων μας για την αναγκαία αλλά ομαλή και υπό συνθήκες και κανόνες ένταξη της νέας γενιάς των Ρομά στην εκπαιδευτική διαδικασία να ικανοποιηθεί.
Σας ευχαριστώ πολύ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Ευχαριστούμε τον κ. Σταϊκούρα.
Το λόγο έχει η Αναπληρώτρια Υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κυρία Φώφη Γεννηματά.
ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ (Αναπληρώτρια Υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε.
Κύριε Σταϊκούρα, θέλω να σας πω ότι η ερώτησή σας μου δίνει την ευκαιρία να αποσαφηνίσουμε πολλά θέματα που έχουν να κάνουν με την ένταξη των παιδιών Ρομά στο σχολείο και βεβαίως, να απαντήσω και στις ανησυχίες που αναλύσατε πριν από λίγο.
Χαίρομαι, όμως, ιδιαίτερα διότι βλέπω ότι τόσο με την εισαγωγή σας, όσο και το κλείσιμο της τοποθέτησής σας δίνεται η δυνατότητα να ελπίζουμε σε μία διαμόρφωση ευρύτερης συναίνεσης γύρω από τα τόσο σημαντικά ζητήματα που έχουν να κάνουν με το σχολικό και τον κοινωνικό αποκλεισμό, ιδιαίτερα αυτής της τόσο ευαίσθητης ομάδας. Αυτό θα επιχειρήσω να κάνω και μέσα από την απάντησή μου.
Το πρώτο που θέλω να ξεκαθαρίσω εδώ, είναι ότι η προσπάθεια του Υπουργείου Υγείας, που έχετε περιγράψει, δεν γίνεται καθόλου στην τύχη. Πρόκειται για μία πάρα πολύ οργανωμένη επιχείρηση στην οποία συμμετέχουν όλες οι αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας, υπηρεσίες υγείας, αλλά και κοινωνικές υπηρεσίες.
Στο πλαίσιο όλης αυτής της προσπάθειας έχουμε αποστείλει πολύ συγκεκριμένες εγκυκλίους που καλούσαν τα στελέχη της εκπαίδευσης να ενθαρρύνουν την προσέλευση των μαθητών Ρομά στο σχολείο, να αναζητούν τα παιδιά Ρομά που μένουν στην περιοχή τους, να φροντίζουν για την εγγραφή και τη φοίτησή τους, ανεξάρτητα από το εάν είναι γραμμένα σε μητρώα ή δημοτολόγια και να συνεργάζονται με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τις υπηρεσίες υγείας, όταν υπάρχει αδυναμία εγγραφής λόγω μη εμβολιασμού.
Έρχομαι τώρα πιο συγκεκριμένα σε ένα-ένα τα θέματα που θέσατε.
Η εγγραφή και η φοίτηση παιδιών Ρομά από τον καταυλισμό στην περιοχή Νταμάρια Ξηριάς στα δημοτικά σχολεία της Λαμίας που αναφέρατε, το 1ο, το 5ο, το 10ο, το 11ο και το 17ο, έγινε έπειτα από συνεργασία του υπεύθυνου υλοποίησης του έργου εκπαίδευσης των παιδιών Ρομά για την περιφέρεια της Στερεάς Ελλάδας με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, με περιφερειακά και τοπικά στελέχη εκπαίδευσης και Συλλόγους γονέων.
Η επιλογή των σχολείων ως όμορων έγινε με βάση την απόστασή τους από τον καταυλισμό Ξηριάς. Ειδικά, το 15ο Δημοτικό Σχολείο Λαμίας δεν επιλέχθηκε, γιατί αν και βρίσκεται πιο κοντά στον καταυλισμό, κτηριακά ανήκει στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, το δημοτικό σχολείο απλά φιλοξενείται και έτσι υπήρχε μεγάλη δυσκολία εξεύρεσης χώρων και αιθουσών διδασκαλίας.
Όσον αφορά το θέμα των εμβολιασμών, έγινε καταγραφή των μαθητών του καταυλισμού και καταγράφηκαν πενήντα τρεις μαθητές σχολικής ηλικίας. Όσα παιδιά δεν είχαν, εφοδιάστηκαν με βιβλιάρια υγείας και έγινε διερεύνηση εμβολιαστικής κάλυψης, αλλά και εμβολιασμός, όπου χρειάστηκε, κατόπιν συνεργασίας του Διευθυντή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης με τις αρμόδιες υπηρεσίες υγείας της περιοχής.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υπουργού)
Τέλος, ως προς το θέμα των κτηριακών υποδομών, μόνο το 11ο Δημοτικό Λαμίας έχει ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα διδασκαλίας. Στα άλλα σχολεία, ύστερα από συνεργασία του Διευθυντή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης με μηχανικό της περιφέρειας, δημιουργήθηκαν αίθουσες με τις απαραίτητες, απαιτούμενες προδιαγραφές. Βεβαίως, έχουμε καταγράψει και άλλες ανάγκες για βελτιώσεις και τις έχουμε αποστείλει στους δήμους, που σύμφωνα και με τον «Καλλικράτη» έχουν από εδώ και στο εξής την αρμοδιότητα να παρέμβουν.
Για το τελευταίο θέμα που θέτετε, επειδή δεν έχω άλλο χρόνο, θα απαντήσω στη δευτερολογία μου.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Σας ευχαριστούμε, κυρία Υπουργέ.
Το λόγο έχει ο ερωτών Βουλευτής κ. Χρήστος Σταϊκούρας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Κυρία Υπουργέ, πολλές φορές και στο πεδίο άσκησης πολιτικής, η θεωρία απέχει από την πράξη, η βούληση από την υλοποίηση και οι επιθυμίες από την πραγματικότητα. Πολύ φοβάμαι ότι αυτή η διάσταση θεωρίας και πράξης νομοθετικού πλαισίου, υπουργικών αποφάσεων και υλοποίησης δράσεων, αποτυπώνονται και στην περίπτωση της ασκούμενης από το Υπουργείο σας πολιτικής στο ζήτημα της πρόσβασης των παιδιών Ρομά στην εκπαιδευτική διαδικασία.
Είναι μία πρόχειρη και ευκαιριακή πολιτική, που έχει ως αποτέλεσμα τουλάχιστον στο Νομό Φθιώτιδας τα εξής. Πρώτον, το μικρό ποσοστό εγγραφής των παιδιών Ρομά εκεί. Είναι μόνο πενήντα. Επίσης, την απουσία διασφάλισης στοιχειωδών συνθηκών διαβίωσης γι’ αυτά τα παιδιά και τις οικογένειές τους, την απουσία συντονισμού των προσπαθειών από τους φορείς που εμπλέκονται στην εκπαιδευτική διαδικασία, την απουσία συνεννόησης και συνεργασίας στην περίπτωση υγιεινής και εμβολιασμού των τοπικών φορέων, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της Διεύθυνσης Κοινωνικής Πρόνοιας, του Νοσοκομείου Λαμίας, των ιατρικών κέντρων, των φορέων κοινωνικής στήριξης, την υποβάθμιση της ποιότητας της εκπαιδευτικής διαδικασίας κυρίως σε ό,τι αφορά την επάρκεια των κτηριακών υποδομών και την πληρότητα των τάξεων για μεγαλύτερο πλέον αριθμό μαθητών, και τέλος –σημαντικό- την οξεία αντίδραση των Συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, των σχολείων υποδοχής και της τοπικής κοινωνίας.
Από τα ανωτέρω καθίσταται σαφές –εκτιμώ- ότι το Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων θα πρέπει να εξετάσει με ιδιαίτερη προσοχή, με νηφαλιότητα, με ρεαλισμό και προνοητικότητα το πρόβλημα της σχολικής παρακολούθησης αυτών των παιδιών στην περιοχή της Λαμίας, γιατί ενώ η βούληση –όπως σωστά είπατε- είναι κοινή, οι προϋποθέσεις και οι διαδικασίες είτε δεν υφίστανται, είτε δεν τηρούνται στην περιοχή της Λαμίας για παιδιά που προέρχονται άλλωστε, από οικογένειες που διαμένουν σε καταυλισμούς –εδώ μιλάμε για οικογένειες που διαμένουν σε καταυλισμούς στις παρυφές της πόλης- και τα οποία, σύμφωνα με τα συμπεράσματα μελέτης που έχω στην κατοχή μου και θα καταθέσω στα Πρακτικά, έχουν πολύ έντονα προβλήματα τόσο αρχικής ένταξης στο εκπαιδευτικό σύστημα, όσο και παραμονής σε αυτό.
Επίσης, θέλω να καταθέσω στα Πρακτικά και μια άλλη μελέτη που λέει ότι η εκπαιδευτική παρέμβαση είναι απαραίτητο να προσαρμόζεται στις ιδιαίτερες ανάγκες και στα χαρακτηριστικά του κάθε επιλεγμένου οικισμού που διαβίουν παιδιά Ρομά και κατ’ επέκταση των σχολείων όπου αυτά φοιτούν.
Στο πλαίσιο αυτό –κλείνοντας- κρίνω σκόπιμο να συνεκτιμήσετε, μεταξύ άλλων επιλογών που έχετε, την πρόταση του κυρίου Δήμαρχου Λαμιέων, που εμπεριέχεται στη σχετική προς το Υπουργείο σας επιστολή διαμαρτυρίας, να ανασταλεί η εφαρμογή του προγράμματος στη Λαμία, προκειμένου η πολιτεία –Κυβέρνηση και η δημοτική αρχή- να προχωρήσει και να υλοποιήσει τη δημιουργία ενός νέου προγράμματος οριστικής στέγασης των εν λόγω παιδιών και ενσωμάτωσής τους στο κοινωνικό σύνολο.
Σας ευχαριστώ πολύ.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Σταϊκούρας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Ευχαριστούμε κι εμείς κύριε Σταϊκούρα.
Το λόγο έχει η Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κυρία Γεννηματά.
ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ (Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Κύριε Σταϊκούρα, άφησα σκοπίμως τελευταίο το ερώτημά σας περί προσωρινής ανατολής του προγράμματος για να έχω και περισσότερο χρόνο στη δευτερολογία μου.
Έχω την εντύπωση ότι προσπαθείτε πολύ ευγενικά να μεταφέρετε ένα αίτημα κάποιων φορέων της περιοχής σας. Θέλω να σταθώ και σε κάποιες αντιφάσεις σε σχέση με όσα είπατε. Αφενός είπατε ότι είναι μικρή η επιτυχία επειδή μόνο πενήντα παιδιά εντοπίστηκαν –συγκεκριμένα πενήντα τρία- και εγγράφηκαν στα σχολεία αυτά και αφετέρου είπατε ότι δυσχεραίνεται η διδασκαλία γιατί έρχεται ένας αριθμός παιδιών να προστεθεί στα υπάρχοντα σχολεία, όταν για αυτά τα πενήντα τρία παιδιά επιλέχθηκαν πέντε σχολεία, δηλαδή έχουμε μόλις δέκα παιδιά σε κάθε σχολείο.
Θεωρώ ότι δεν είναι τόσο δραματικός αυτός ο αριθμός, ώστε να δημιουργήσει δυσλειτουργίες στην καθημερινότητα των άλλων παιδιών.
Επειδή θέλω να είμαι απόλυτα σαφής, δεν υπάρχει, κύριε Σταϊκούρα, περίπτωση αναστολής του προγράμματος: ενός προγράμματος που μόνο βοηθάει παιδιά να ενταχθούν στο σχολείο. Δηλαδή, κάνει το αυτονόητο.
Το έργο εκπαίδευσης των παιδιών Ρομά θέτει σε εφαρμογή πολύ εξειδικευμένες δράσεις παρέμβασης, ακριβώς επειδή –όπως είπατε κι εσείς- τα παιδιά αυτά αντιμετωπίζουν σύνθετα προβλήματα και δυσκολίες και άρα, πρέπει να τα υποστηρίξουμε σ’ αυτή την προσπάθεια. Δεν αρκεί μόνο να τα εντοπίσουμε και να τα εγγράψουμε σ’ ένα σχολείο ή να πείσουμε την ευρύτερη κοινωνία ότι έχουν και αυτά το δικαίωμα στη γνώση και στην παιδεία.
Άρα, για όλους αυτούς τους λόγους, το έργο που υλοποιούμε έχει δράσεις υποστήριξης της σχολικής φοίτησης για να μην έχουμε σχολική διαρροή στη συνέχεια, δράσεις επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών, δράσεις ψυχοκοινωνικής στήριξης. Οι δράσεις αυτές πρόκειται να εφαρμοστούν σε ογδόντα τέσσερις δήμους, σε τετρακόσια ογδόντα οχτώ σχολεία σε όλη τη χώρα. Αναμένεται να ωφεληθούν χιλιάδες μαθητές και ο συνολικός προϋπολογισμός ξεπερνά τα 11 εκατομμύρια ευρώ. Μιλάμε για κοινοτικούς πόρους.
Η μόνη ένσταση που θα μπορούσα να δεχθώ είναι ότι έχουμε καθυστερήσει σημαντικά σε όλη αυτή την προσπάθεια και ότι για να κάνει το αυτονόητο η πατρίδα μας, πρέπει να στηριχθεί σε ευρωπαϊκά προγράμματα και σε κοινοτικούς πόρους. Μια τέτοια κριτική θα μπορούσα να την αντιληφθώ πλήρως. Όμως, δεν δέχομαι να αμφισβητούνται τα αποτελέσματα που έχουν προκύψει και που θα προκύψουν από πολύ συντονισμένες παρεμβάσεις, συγκεκριμένα οφέλη για παιδιά Ρομά.
Γνωρίζετε καλά ότι η πολιτεία μας, η τοπική μας αυτοδιοίκηση που αναφέρατε, η εκπαιδευτική κοινότητα έχουν και ηθική, αλλά και νομική υποχρέωση να στηρίξουν αυτά τα παιδιά και να τα βοηθήσουν να ενταχθούν στο εκπαιδευτικό μας σύστημα.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υπουργού)
Θα έλεγα, κύριε Σταϊκούρα, κλείνοντας –έχω ήδη καταχραστεί το χρόνο- ότι οι τοπικές κοινωνίες έχουν κάθε δικαίωμα να ανησυχούν και να ζητούν ενημέρωση, αλλά όταν αυτήν την ενημέρωση την αποκτούν, έχουν υποχρέωση επίσης να υποδεικνύουν λύσεις που σέβονται και προασπίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και ειδικά τα δικαιώματα των παιδιών.
Εμείς, ως Υπουργείο Παιδείας και η Κυβέρνησή μας είμαστε αποφασισμένοι μ’ αυτές τις αξίες και μ’ αυτές τις αρχές να πορευτούμε και σε σχέση με την ένταξη των παιδιών ΡΟΜΑ στη σχολική διαδικασία. Θέλω να πιστεύω και το εύχομαι ότι αυτός είναι ένας δρόμος που μπορούμε να ακολουθήσουμε μαζί.
Σας ευχαριστώ.""
(…)

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Προτιμήστε ελληνικά προιόντα και τοπικά της Φθιώτιδας

Ο Gerhard από την Γερμανία, ο Franchua από την Γαλλία,ο Mario από την Ιταλία και ο Johan από την Ολλανδία, ευχαριστούν από καρδιάς όλους εμάς τους Έλληνες για την προτίμηση που δείχνουμε στα εθνικά τους προϊόντα, και κατά επέκταση στη διασφάλιση των θέσεων εργασίας των.

Και σαν επιβράβευση μας συμβουλεύουν να πουλήσουμε τον Παρθενώνα, και τα νησιά μας,
σπρώχνοντας μας στο Δ.Ν.Τ. για να λύσουμε τα οικονομικά μας προβλήματα.

Αντίθετα ο Νίκος από την Θεσσαλονίκη, ο Γιώργος από τις Σέρρες,ο γαμπρός μας ο Γιάννης, ο γιος μας
ο Θοδωρής, ακόμα και εμείς οι ίδιοι, βγαίνουμε [...] στην ανεργία για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Για την προτίμηση μας στα ξένα προϊόντα, και στα ξένα Super Markets (Lidl, Aldi, Carrefour, Dia). Φανταστείτε πόσα δισεκατομμύρια ευρώ πηγαίνουν κάθε χρόνο στον Gerhard, στον Franchua, στον Mario και στον Johan.
Και αυτό γιατί, ή από άγνοια ή από ωχαδερφισμό δεν αγοράζουμε Ελληνικά προϊόντα. Και μιλάμε για απλά πράγματα, καθημερινά. Όπως γάλα, τυρί, κασέρι, γιαούρτι, σαπούνια, χαρτιά υγείας, μακαρόνια, μπύρες, αναψυκτικά, ποτά, μαρμελάδες, τσιγάρα, σοκολάτες, παγωτά, μπισκότα, οδοντόκρεμες....
Τόσο απλά...
Φανταστείτε τώρα ότι όλοι οι Έλληνες αγοράζουν μόνο Ελληνικά ζυμαρικά και η βιομηχανία Μέλισσα, για παράδειγμα, λόγω αυξημένης ζήτησης, θα πρέπει να διπλασιάσει την παραγωγή της. Σίγουρα θα χρειαστεί περισσοτέρους εργάτες, υπαλλήλους, οδηγούς, αποθηκάριους, περισσότερους μηχανικούς, ίσως χημικούς, σίγουρα περισσότερο σιτάρι (αγρότες).
Σίγουρα κάποιους παρά πάνω υπαλλήλους θα πρέπει να προσλάβει. Σ’αυτούς τους νεοπροσλαμβανόμε-
νους φανταστείτε λέει, να είναι το παιδί σας, που ψάχνει δουλειά ή, ακόμα και εσείς οι ίδιοι.

Και όλα αυτά επειδή αγοράζατε μακαρόνια Μisko, η Μελισσα, και όχι μακαρόνια Barilla η μακαρόνια Lidl.
Τυχαίο? Δεν νομίζω!!! Στο τέλος ας το δούμε και εγωιστικά:
Τρώει ο Ιταλός μακαρόνια Μελισσα??
Πίνει καφέ Λουμιδη??
Πίνει ο Γερμανός μπύρα Mythos??
Τρώει λουκάνικα Τζουμαγιας??
Πίνει ο Ολλανδός γάλα Μεβγαλ??
Τρώει κασέρι Τρικαλινό??
Πίνει ο Γάλλος Ελληνικό κρασί η τσίπουρο???

Γιατί να παίρνουμε εμείς τα δικά τους προϊόντα? Για να μειώνουμε την ανεργία τους?
Μπορεί τα ξένα μερικές φορές να είναι φθηνότερα. Τα χρήματα αυτά όμως ξαναγυρίζουν σε εμάς διπλά
και τρίδιπλα. Ειδικά τα δύσκολα χρόνια που έρχονται λόγω Δ.Ν.Τ.
Επειδή οι πολιτικοί μας δεν θέλουν, αλλά και δεν μπορούν επίσημα λόγω Ευρωπαϊκής Ένωσης,
να μποϋκοτάρουν τα ξένα προϊόντα, ας κάνουμε εμείς μόνοι μας μια προσπάθεια να αλλάξουμε τις αγοραστικές μας συνήθειες, είναι απλό:
Από αύριο προτιμάμε Ελληνικά προϊόντα αλλά και Ελληνικά super markets.
Τα Ελληνικά προϊόντα τα αναγνωρίζουμε από το barcode .
Όλα τα Ελληνικά προϊόντα στο barcode τους, τα τρία πρώτα νούμερα είναι 5-20


Αντί λοιπόν για παγωτά Algida η Ηaagen-Dazs αγοράστε Έβγα, Κρι Κρι, Δέλτα.
Αντί βούτυρα Αdoro,Lurpak, προτιμήστε Βιταμ, Αγνο, Κέρκυρας.
Αντί προσούτο και σαλάμια Lidl, πάρτε Νίκας, Υφαντής, creta farm έδεσμα.
Αντί μπύρες,Carlsverk, Bud, Stella Artois υπάρχουν οι Mythos, Βεργίνα, Fix, Alfa.
Aντί Νoutela υπάρχει η Μerenta
Αντί γάλατα Νουνου, Βεροπουλου, Lidl, προτιμήστε Αγνό, Μεβγαλ, Ολυμπος, Κουκάκη.
Αντί ουίσκι, βότκα, αγοράστε κονιάκ, τσίπουρο, ούζο, Ελληνικά κρασιά.
Αντί σόδα Tuborg, Perrier, evian, έχουμε Σουρωτή, δουμπιά, ξινό νερό.
Αντί coca cola, fanta,sprite υπάρχουν αναψυκτικά εψα, ηβη, Νιγριτα, Lux.
Αντί ζυμαρικά Barilla και Lidl προτιμήστε αβεζ, μελισσα, Mισκο.
Αντί οδοντόκρεμες Colgate, Aim υπάρχουν kolynos, aquafresh, oulodent.
Aντί χαρτί υγειάς και κουζίνας Lidl και zewa αγοράστε Diana softex.
Αντί καθαριστικά Ava, Azax, υπάρχουν τα planet, trylet εύρηκα...

Επομένως όταν κάνετε την επόμενη αγορά σας, σκεφτείτε ότι προτιμώντας
τα ελληνικά προϊόντα, βοηθάτε μεσοπρόθεσμα την επαγγελματική σας εξέλιξη ή,
την επαγγελματική εξέλιξη αγαπημένων σας προσώπων.
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Κατάθλιψη; Όχι, Εγρήγορση!

Bρισκόμαστε στην ώρα του “σεισμού”. Η γενικευμένη κρίση με τα βασικά χαρακτηριστικά της οικονομικής, αλλά και της κοινωνικής, περιβαλλοντικής και κρίσης αξιών, έχει τις βαθιές ρίζες της στην πλήρη χρεοκοπία του πολιτικού συστήματος στη χώρα μας και διεθνώς. Αυτό φυσικά είναι μια μεγάλη συζήτηση…

Το πρόβλημα ασφαλώς και δεν είναι δημοσιονομικό. Είναι πρόβλημα του μοντέλου ανάπτυξης των οικονομιών όλων των χωρών, που [...] κατευθύνθηκε από τα συμφέρονται και τους μηχανισμούς του παγκόσμιου κεφαλαίου, των αόρατων αυτών μηχανισμών της χρηματιστηριακής αγοράς και των υποπροϊόντων της

Κάποιοι τόνιζαν αυτά τα χρόνια, ότι το οικονομικό μοντέλο της υπέρμετρης κατανάλωσης και της ανάπτυξης των αριθμών, κυρίως για να δουλεύουν οι βιομηχανίες των «αναπτυγμένων» χωρών, δεν έχει προοπτική. Έλεγαν ότι καταναλώνουμε φυσικούς πόρους που αντιστοιχούν σε τρεις πλανήτες. Ότι δανειζόμαστε από τις γενιές του μέλλοντος, τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας, για να ζούμε εμείς καλά. Ότι δανειζόμαστε από τη φούσκα του κεφαλαίου, που θα γίνει ο «λάκκος» των οικονομιών σε μια κακώς νοούμενη ευμάρεια.

Οι έλληνες πολίτες κινούνται ανάμεσα στην οργή και την αγανάκτηση, από τη μια, και στο φόβο για τα χειρότερα από την άλλη. Μεταξύ “άκμονος και σφύρας”… Ο λεγόμενος «παραγωγικός ιστός» είναι στα χειρότερά του. Αυτός ο παραγωγικός ιστός μιας οικονομίας, που στηρίχτηκε στην αρχή της άκρατης κατανάλωσης, στα δάνεια και τις επιδοτήσεις, με κυρίαρχες “αξίες” τη ρεμούλα, τη διαπλοκή, τον ωχαδερφισμό.

Για να μπορέσουμε να απαντήσουμε στο ποια θα είναι η διέξοδος, και αν υπάρχει διέξοδος, πρέπει πρώτα να εξηγήσουμε με τον ποιο πειστικό τρόπο γιατί φτάσαμε ως εδώ, πού βρισκόμαστε και ποιο είναι ακριβώς το σήμερα. Μέσα σ’ αυτά είναι και το ποιοι μας οδήγησαν ως εδώ κι αν μπορούν ή, ακόμα, αν έχουν το δικαίωμα να μας οδηγήσουν, αυτοί οι ίδιοι, στη δική τους επιλογή εξόδου.

Αναμφισβήτητα τα μέτρα που λαμβάνονται είναι μέτρα αποσπασματικά, με επίκληση των δημοσιονομικών, και κατ’ επιταγή των συμφερόντων των ξένων τραπεζών και των εκπροσώπων τους, το ΔΝΤ. Τα μέτρα αυτά δεν εγγυώνται καμία έξοδο ούτε πρόκειται να έχουν καμιά επιτυχία.

Η όποια εξισορρόπηση της κατάστασης στη χώρα μας δεν φαίνεται να είναι πριν την πάροδο δεκαπενταετίας• που σημαίνει ότι αυτό το διάστημα, και με την χρόνια οικονομική κρίση, δεν μπορεί παρά να έχουμε αντιδράσεις των πολιτών και εξεγέρσεις, οι οποίοι θα απαιτήσουν αλλαγές και ανατροπές.

Σήμερα από τη μεριά των κυβερνώντων και των συμφερόντων γίνεται προσπάθεια σταδιακής «εισαγωγής» και προσαρμογής στα δεινά της κρίσης για να υπάρξει «έλεγχος» των αντιδράσεων και η δυνατότητα, μέσα από διάφορα τερτίπια, όπως η φερόμενη «επιμήκυνση», να σταθμίσουν οι οικονομικοί παράγοντες τα θέλω τους και να εξασφαλίσουν τα συμφέροντά τους, να πάρουν δηλαδή τα λεφτά τους με το πολλαπλάσιο.

Αν θα υπάρξει έξοδος και κάποια αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, αυτή μπορεί να γίνει μόνο μέσα από την Ευρώπη και στα πλαίσια μιας ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, εκείνων των χωρών που πιστεύουν σ’ αυτή. Μιας αλληλεγγύης που θα στηρίζεται στο λεγόμενο «κούρεμα» του χρέους, γιατί η φούσκα του κεφαλαίου είναι παγκόσμια. Αλλιώς θα περάσουμε από τη φάση που πέρασαν οι λατινικές χώρες ή οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, ακόμα και με απειλή της εδαφικής κυριαρχίας της χώρας μας και αλλαγών στο γεωπολιτικό σκηνικό της περιοχής.

Στο μεταξύ φαίνεται ότι το βάρος θα δοθεί στον ανεξέλεγκτο τουρισμό και την εκμετάλλευση του real estate και στον ορυκτό πλούτο με τη μεγαλύτερη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων με όρους αποικιοκρατικούς και με το fast track. Οι περιβαλλοντικοί κίνδυνοι θεωρούνται άμεσοι.

Η μετανάστευση των νέων και των καλύτερων μυαλών θα αυξηθεί. Περισσότερο φυσικά θα πληγούν οι ηλικίες των 25 - 35, που τώρα προσπαθούν να μπουν στην αγορά εργασίας, και των 55 - 65 που είναι στην έξοδο και στη σύνταξη

Μίνιμουμ απαντήσεις. Ανεβάζουμε τη σημαία της κοινωνικής αλληλεγγύης. Ό,τι κι αν συμβεί, πρέπει το κοινωνικό κράτος να μείνει “όρθιο”. Να στηριχτεί “πάση θυσία” η υγεία, η παιδεία, η στοιχειώδης ασφάλιση των πολιτών. Αυτό σημαίνει σύσταση επιτροπών αλληλεγγύης, επιτροπών σε κάθε πόλη, νομό και περιφέρεια που να στηρίζουν το κοινωνικό κράτος. Επιτροπή για τη λειτουργία του Νοσοκομείου για την δωρεάν δημόσια υγεία, επιτροπές για τη λειτουργία των παιδικών σταθμών, των νηπιαγωγείων, των σχολικών μονάδων όλων των βαθμίδων. Συντονισμένες προσπάθειες για αύξηση του ρόλου της τοπικής οικονομίας, σύνδεση παραγωγών – καταναλωτών, ανάδειξη του ρόλου του πρωτογενούς τομέα για την αντιμετώπιση του διατροφικού προβλήματος του πληθυσμού.

Βάζουμε κόκκινες γραμμές σε ό,τι αφορά στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την κρίση. Κρατούμε αποστάσεις από τον λαϊκισμό για να είμαστε πειστικοί και ουσιαστικοί. Ζητούμε πλήρη διαφάνεια παντού και συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις. Αναζητούμε ευρωπαϊκή διάσταση του προβλήματος.

Στηρίζουμε την πρωτοβουλία για την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου

Γινόμαστε πολίτες και όχι πολιτικοί

ΔΙΑΠΛΟΚΗ και ΡΕΜΟΥΛΑ: ο πολίτης θέλει να έρθουν όλα στη φόρα. Τα 600 δις των «πατριωτών», αυτά που λένε ότι είναι καταθέσεις ελλήνων στις τράπεζες της Ελβετίας, αναρωτηθήκαμε ποτέ ποιοι τα έχουν; Δεν είναι λαϊκίστικη ρητορική έκφραση, αλλά αυτοί είναι που σηκώνουν κατά καιρούς ψηλά την ελληνική σημαία παριστάνοντας τους υπερπατριώτες• και φυσικά δεν είναι από τον ιδρώτα τους.

Λύσεις που προτείνονται είναι
- Επαναπροσδιορίζουμε τις ανάγκες μας, τις πραγματικές μας ανάγκες
- Προωθούμε την τοπικοποίηση και περιφερειοποίηση των αγορών
- εξισορροπούμε κατά περιοχή την παραγωγή και την κατανάλωση σε όλους τους τομείς με άξονα τον πρωτογενή τομέα. Εξασφάλιση της διατροφής με όρους αυτάρκειας
- Στηρίζουμε τα δίκτυα παραγωγών – καταναλωτών
- Δημιουργούμε δίκτυα και κινήματα αλληλεγγύης
- Εναρμονιζόμαστε με τις διεθνείς πρακτικές σε ό,τι αφορά στις εναλλακτικές μορφές οργάνωσης της κοινωνίας με τις τράπεζες χρόνου, τα κοινωνικά παντοπωλεία κλπ
- Προωθούμε τους νέου τύπου συνεταιρισμών, την ανάπτυξη του τέταρτου τομέα της οικονομίας, της κοινωνικής οικονομίας
- Προβάλουμε τους οικογενειακούς κήπους, τις ανταλλαγές σπόρων
- γιατί όχι, το τοπικό νόμισμα
- ΔΕΝ ΔΑΝΕΙΖΟΜΑΣΤΕ, καταργούμε τις πιστωτικές κάρτες
- Ενισχύουμε το ρόλο των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς ελαχιστοποιώντας το κόστος του εισιτηρίου
- Αλλάζουμε τον τρόπο ζωής γενικά, τον τρόπο σκέψης, παραγωγής και κατανάλωσης
- Λειτουργούμε με βάση τις αρχές της άμεσης δημοκρατίας, της διαφάνειας και του εθελοντισμού, του ενεργού πολίτη
- Ενισχύουμε τα Τοπικά Σύμφωνα Ποιότητας
- Αναδεικνύουμε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της κάθε περιοχής
- Υψώνουμε τη σημαία της κοινωνικής αλληλεγγύης
- Πλήρης στροφή στην «πράσινη οικονομία»

Η επιστροφή στις πραγματικές ανάγκες, η στασιμότητα και το σημειωτόν, η από-ανάπτυξη είναι πια επιβεβλημένοι όροι για σήμερα. Όχι ανάπτυξη για την ανάπτυξη. Όχι στο κυνήγι των αριθμών και της φούσκας του κεφαλαίου με όρους πλαστικού χρήματος. Αυτά ανήκουν στο παρελθόν

Τοπικές και περιφερειακές αγορές με μεγέθη ελεγχόμενα από τις τοπικές κοινωνίες είναι το μέλλον. Να ξέρεις τι παράγεις και τι καταναλώνεις και όχι στις επιδοτήσεις με μηδενική απόδοση, με σεμινάρια για τα σεμινάρια, με τις λογικές της «πάση θυσία απορρόφησης» των ευρωπαϊκών χρημάτων, που οδήγησαν στην απαξίωση του παραγωγικού ιστού της χώρας

Ο δανεισμός χωρίς παραγωγή είναι για τις υπερφίαλες οικογένειες και κοινωνίες. Το μέλλον είναι στην οργάνωση των ίδιων των παραγωγών μιας κοινωνίας που μπορεί να είναι αλληλέγγυα και ορθολογική, ριζοσπαστική και δημοκρατική

Αυτή τη στιγμή διαπιστώνει κανείς ότι η κοινωνία μας έχει χάσει τον προσανατολισμό της, την κριτική της ικανότητα και τη δυναμική της ανανέωσης, της έκρηξης

Είναι ταπεινωτικό που η κοινωνία μας δεν διαθέτει την ικανότητα να τακτοποιήσει μόνη της τα του οίκου της και αυτό που γίνεται τώρα είναι τραγικό. Είναι οδυνηρό να δεχόμαστε να μας επιβάλλουν οι ξένοι τον τρόπο που εμείς θα ζήσουμε και να πληγώνουν τον εθνικό μας εγωισμό.

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Λογιστικός έλεγχος του χρέους, γιατί είμαστε εκτός ορίων ...

Τα λερά «παιδιά» του Φρίντμαν...
Του ΔΗΜΗΤΡΗ Α. ΣΕΒΑΣΤΑΚΗ*
εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 9.3.2011

Η πρώτη πλευρά της κρίσης είναι η κλοπή της γης, η αρπαγή των κερδοφόρων δημόσιων επιχειρήσεων, η μόνιμη ημιαπόλυση, η μόνιμη ημιπρόσληψη, ένα μόνιμα οριακό τρεμούλιασμα στα 200 ευρώ, ένα εργασιακό τίποτα, του νέου ενοχικού εργαζόμενου που πίνει το βράδυ -περίλυπος- εσάνς με ζάχαρη.

Οι Moody's και τα υπόλοιπα «παιδιά» του Μίλτον Φρίντμαν διαλύουν με οικονομικό τραμπουκισμό κάθε χώρα, κοινωνική μορφοποίηση, κόμμα, συνδικαλιστική ένωση, μικρές επιχειρήσεις, την ίδια την ιστορία, και πάνω στον πόνο και τον τρόμο χτίζουν αυτό το σπινθηροβόλο και μεθυσμένο σκοτάδι.

Η δεύτερη πλευρά της κρίσης όμως θα μπορούσε να είναι να στυλώσεις άφοβα τα πόδια. Οργανωμένα και έξυπνα, δυνατά και θεληματικά... Ακριβώς αυτή η [...]καθοδηγημένη από τους οίκους διαλυτική τελετουργία μπορεί να χτίσει καινούργιες ανοικτές διεκδικήσεις, απρόβλεπτες κοινωνικές συνθέσεις, άλλου τύπου αιτήματα, να συγκροτήσει άλλη εργασιακή γλώσσα. Αν μηδενίζεται κάθε κατάκτηση από το κυρίαρχο διεθνές σύστημα, μπορεί να μηδενιστεί και κάθε απώλεια. Αν μπορούν να σου πάρουν τα πάντα, μπορεί και να χάσουν τα πάντα. Αρκεί στην έρημο που φτιάχνουν να διεκδικήσεις.

Οσο τίθενται υπό διαπραγμάτευση κάτω από το καθεστώς του πανικού η προσωπική ευστάθεια και η οικογενειακή οικονομία, άλλο τόσο μπορεί να τεθεί υπό διεκδίκηση η ανακατάληψη των συνδικάτων (π.χ.) από την κουλτούρα της εργασίας, σε αντίθεση με τον παραγοντικό κομματισμό που τα βαρύνει πολλά χρόνια τώρα. Εάν είχαμε στον τόπο μας μια σοβαρή αστική τάξη, ενεργό συνδικαλιστικό κίνημα και ποιοτικά κόμματα, αυτή η τούμπα θα ήταν πιθανή.

Υπάρχει όμως και μια τρίτη πλευρά της κρίσης. Η «παπαγαλία» της εξέγερσης, η μεταφυσική προσδοκία της έλευσης ενός επαναστατικού κύματος από το αραβικό υπερπέραν.

Τρίτη πλευρά της κρίσης είναι να τρέχεις τσιμπολογώντας πίσω από τις μικροαστικές εξεγέρσεις διοδίων και εισιτηρίων, να βλέπεις επαναστατικές διαδικασίες πίσω από επικοινωνιακές ωραιοπάθειες και ναρκισσισμούς που δεν παίρνουν υπόψη τους τα κοινωνικά συμφραζόμενα. Τρίτη πλευρά της κρίσης είναι να πολυδιασπάσαι συνεχώς, μιλώντας μάλιστα για ενότητα. Τρίτη πλευρά της κρίσης είναι η υπόγεια ανακούφιση από το γεγονός ότι η κρίση εκλογικεύει και εκλαϊκεύει αυτό που εσύ δεν κατάφερες να προσδιορίσεις και να πεις, μετά από τόσα χρόνια κοινοβουλευτικής, συνδικαλιστικής και τηλεοπτικής θητείας.

Ολα αυτά είναι μια τρίτη πλευρά της κρίσης αλλά και μια επώδυνη δίοδος του αισθήματος. Γιατί όσο ζεις στη ρητορική της κρίσης τόσο την εξωραΐζεις και την αποερμηνεύεις. Οσο δεν αφομοιώνεις το κοινωνικό ενεργητικό και το αφήνεις να ξοδεύεται στους Κολλάτους, τόσο οι ενοχοποιούμενοι Σημίτης, Πάγκαλος και οι λοιποί θα αθωώνονται μέσα σε μια εύκολη θυμική και θεαματική, λαϊκόμορφη καταδίκη.

Τότε ένοχος δεν θα είναι ο μικροαστός που (ως συνήθως) θέλει να πάνε τα απόνερά του στον διπλανό, ο μικροαστός που τους εξέλεξε τόσα χρόνια και τώρα θέλει έναν εύκολο ένοχο εντοπισμένο και εικονογραφημένο, αλλά ένοχος θα είσαι εσύ, «ο στέλεχος αριστερός», που, ακόμα μια φορά στην ιστορία, αφήνεις την ιστορία να πηγαίνει χαμένη και να εξηγείται επικοινωνιακά. Η κολεκτίβα της κάθε αριστερής μικροεξουσίας συστήνει την τρίτη πλευρά της κρίσης.

Δεν έχουμε χρόνο. Πρέπει να βιαστούμε πατώντας με τόλμη στο αβαθές σημείο της λάσπης. Λογιστικός έλεγχος του χρέους, διάρρηξη συμμαχικών στερεοτύπων, καινούργια αγροτική οικονομία, σκέψη και μόρφωση για να αντέξουμε, αλληλεγγύη για να ζήσουμε. Ηδη είμαστε εκτός ορίων. Γιατί και οι τρεις πλευρές της κρίσης συνθέτουν το θάνατο της τρίτης πλευράς του χρόνου: του μέλλοντος. Η πιο σπαρακτική, η πιο κολασμένη, η πιο αδυσώπητη πιθανότητα είναι ο θάνατος των παιδιών μας, για να πλουτίζουν τα λερά «παιδιά» του Φρίντμαν, με λαιμαργία και παχύσαρκη απόγνωση.

*Ζωγράφος, επ. καθηγητής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ

dsevastakis@arch.ntua.gr διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Για μια ειρηνική νέα μεταπολίτευση

Του ΚΩΣΤΑ Ε. ΜΠΕΗ
εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 9.3.2011

Η Ελλάδα της λεηλασίας και του κατεξευτελισμού, με τους πιο αχρείους πολιτικούς και τους ιδιοτελείς οπαδούς τους, αθεράπευτα μας πληγώνει και μας ξεσηκώνει σε αντίσταση.

Μαζευτήκαμε, λοιπόν, μια δράκα διανοούμενοι, μ' επίγνωση των ευθυνών μας, και είπαμε: Εως εδώ! Διαφορετικά καταντούμε κι εμείς συνένοχοι! Καλούμε σε συσπείρωση καθέναν που πονάει για τον επιθανάτιο ρόγχο της πατρίδας μας. Οσοδήποτε λίγοι κι αν είμαστε, έχουμε χρέος για αντίσταση. Επωνύμως, όπως, από τους πρώτους, ο [...] συνάδελφος Γιώργος Κασιμάτης. «Και επί τοις δεινοίς ευέλπιδες»!

Παρόμοια ο συνάδελφος Κ. Χρυσόγονος, καθηγητής επίσης του Συνταγματικού Δικαίου, με το συγκλονιστικό βιβλίο του για την «Ιδιωτική Δημοκρατία» και τον υπότιτλο της πικρής παραδοχής του ξεπεσμού «από τις πολιτικές δυναστείες στην κλεπτοκρατία»! Ο Χρυσόγονος ευθαρσώς καταγγέλλει ως αιτία της χρεοκοπίας του κράτους μας την εξ αδιαθέτου κληρονομική διαδοχή, διαμέσου της οποίας αναδείχθηκαν 22 (ήδη 23!) πρωθυπουργοί του ελληνικού κράτους! Κι αυτό, αντάμα με τη σταθερή εναλλαγή της νομής της χρυσοφόρου ελλαδικής κυβερνητικής εξουσίας, ανάμεσα στα δύο γνωστά αμαρτωλά κόμματα. Ενα σταθερό φαινόμενο, που οδήγησε στην παταγώδη χρεοκοπία της πατρίδας μας.

Ο Χρυσόγονος επικαλείται την αυταρχική εσωτερική οργάνωση των πολιτικών κομμάτων, την πολιτική οικογενειοκρατία, το έλλειμμα αξιόπιστης δικαστικής ανεξαρτησίας, καθώς και τη γενικότερη ανοχή απέναντι στην παραοικονομία και στην παραβατικότητα.

Αλλος συνταγματολόγος, ο Ξ. Κοντιάδης, προσεγγίζοντας τις τεράστιες αποκλίσεις ανάμεσα στη θεσμικά ηθελημένη και στην πραγματική λειτουργία του κράτους και των πολιτικών κομμάτων, επισημαίνει ότι κεντρικές αξίες, όπως η διαφάνεια, η λογοδοσία και η χειραφέτηση των κοινωνικών δυνάμεων, δοκιμάζονται μπροστά στα πάγια φαινόμενα της πολιτικής διαφθοράς, της κρατικής αναποτελεσματικότητας, της αναξιοκρατίας και της γενικευμένης έκπτωσης θεσμών, προσώπων και αξιών. Ιδιαιτέρως δε τονίζει ότι ακόμη και η σαφής δήλωση εκλογικής προτίμησης προς κάποιο από τα κόμματα εξουσίας συνοδεύεται από την επίγνωση της παγερής αλήθειας, εκ μέρους του εκλογέα, ότι αυτά δεν διαθέτουν ούτε τη βούληση μήτε την ικανότητα να αυτοκαθαρθούν από τον εσμό των τρωκτικών που τα στελεχώνουν, από την κορυφή έως τον έσχατο αφισοκολλητή.

Απο μιαν άλλη οπτική γωνία, ο Ν. Κοτζιάς, προλογίζοντας το βιβλίο του Μάγερ για την «Πολιτική ως Θέατρο», θυμίζει ότι η σκανδαλολογία έχει υποκαταστήσει τον Ορθό Λόγο (με την αριστοτελική έννοια της λέξης). Η πλαστή εικόνα που εκπέμπουν οι ιδιοτελείς επιχειρηματίες καναλάρχες με τα αυθάδη ενεργούμενά τους, έχει υποκαταστήσει την πολιτική ανάλυση.

Η ημιμάθεια, που διατυπώνεται με περισπούδαστο ύφος, έχει υποκαταστήσει το απαιτούμενο βάθος γνώσεων και ερευνητικής σκέψης, με αποτέλεσμα οι επικοινωνιολόγοι να έχουν υποκαταστήσει την πολιτική ανάλυση και στρατηγική. «Μας χορταίνουν με εικόνες!» καταγγέλλει ο Μάγερ. «Ωστόσο, θέατρο δεν παίζουν μόνον οι άλλοι. Ολοι μας παίζουμε θέατρο... Καθώς η σκέψη δεν μπορεί να μεταδοθεί εύκολα διαμέσου της οθόνης της τηλεόρασης, εκείνο που μετράει είναι η εντύπωση, και όχι το επιχείρημα και η βαρύτητά του. Η εικόνα, και όχι ο λόγος». Ομως, με σεβασμό προς την αντικειμενική αλήθεια, ο Μάγερ αναρωτιέται: «Το κενό περιεχομένου θέατρο της πολιτικής είναι άραγε μόνον αποτέλεσμα ανικανότητας, αδυναμίας και ανευθυνότητας από τη μεριά της πολιτικής, ελλιπούς επαγγελματισμού και επαγγελματικής ηθικής από τη μεριά των μέσων μαζικής επικοινωνίας ή οφείλεται στις προτιμήσεις του κοινού;». Οπωσδήποτε το πρόβλημα, που πρέπει να μας ξεσηκώσει σε πεισματική αντίσταση, έχει ανάγκη σωστής και τεκμηριωμένης ανάλυσης. Και σ' αυτόν το στόχο έχουμε ήδη συστρατευθεί ευαίσθητοι συνάδελφοι και δημοσιογράφοι, πρόθυμοι να ξεκινήσουμε μια σοβαρή εκστρατεία ενημέρωσης εκείνων των πολιτών, που βλέπουν, θλίβονται και αγανακτούν, όμως δεν έχουν συντρόφους για να σταθούν μαζί τους, με σθένος και αποφασιστικότητα, για δραστική αντίσταση.

Σε ειδική προς τούτο εκδήλωση απόψε, στο αμφιθέατρο της Τραπέζης της Ελλάδος, υψώνουν τον τεκμηριωμένο λόγο τους ο πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών Απ. Γεωργιάδης και ο συνάδελφος Χρ. Γιανναράς.

Θα ακολουθήσουν σύντομα και άλλες ανάλογες εκδηλώσεις στο Πανεπιστήμιο, με κορυφαίες προσωπικότητες που δεν έπαψε να διαθέτει ο λεηλατημένος τόπος μας, κάτω από την πικρή παραδοχή ότι μόνη της η αγανάκτηση, δίχως τεκμηριωμένες προτάσεις, δεν θ' ανοίξει το δρόμο για την απαιτούμενη εκ βάθρων ανατροπή, που θα φέρει νέο και αξιόπιστο Σύνταγμα, νέες, ρεαλιστικές δομές της πολιτείας και νέες, υγιείς πολιτικές δυνάμεις.

Βεβαίως η προσπάθεια είναι έκθετη στο χλευασμό: «Και τι θα καταφέρετε, βρε ασυλλόγιστοι καλαμαράδες, πρόθυμοι, με πρώτη ευκαιρία, να βολευτείτε και σεις σε κάποια από τις 30.000 χρυσοφόρες και κατ' ευφημισμόν "Μη Κυβερνητικές" (!) Οργανώσεις, με τις οποίες το σύστημα αλώνει και διαφθείρει τους "διανοουμένους";». Ο χλευασμός δεν είναι αβάσιμος. Ομως την προσπάθεια τη χρωστάμε στα παιδιά και στα εγγόνια μας. Ακόμη και στον αυτοσεβασμό μας. www.kostasbeys.gr διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Τρεις άστεγοι βρέθηκαν νεκροί από το κρύο στο άλσος Θησείου

Τραγικό γεγονός στις γειτονιές μας.
3 άστεγοι βρέθηκαν νεκροί από το κρύο
στο άλσος Θησείου σήμερα το πρωί (9/3)

Εν έτη 2011 στην πόλη του τσιμέντου δεν ασχολήθηκε καμία αρχή να βρει ένα κατάλυμα γι' αυτούς τους ανθρώπους.
Είναι τροπή και για την δημοτική αρχή και τις κοινωνικές υπηρεσίες του δήμου.
Αλλά είναι και ντροπή για όλους μας να αφήνουμε συνανθρώπους μας να χάνονται έτσι.
Η Ανοιχτή Πόλη της 3ης δημοτικής κοινότητας καλεί τους γείτονες και τις γειτόνισσες σε διαμαρτυρία και ενημέρωση του κοινού
την Κυριακή 12 το μεσημέρι στο άλσος έξω από τον σταθμό του ΗΣΑΠ

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Καλή είναι η υποβολή μήνυσης στη Moody's... αν είχαμε και ηγέτες; δεν θα ήταν καλύτερα;;

Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη
Πρ. Πρύτανης και Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
Πρόεδρος του Ιδρύματος Δελιβάνη

Πρόσφατο βιβλίο της:
http://www.livanis.gr/Νεγρεπόντη-Δελιβάνη-Μαρία-Η-φονική-κρίση-και-η-ελληνική-τραγωδία_p-574877.aspx

Αξιέπαινη και εθνική η πρωτοβουλία υποβολής μήνυσης στη Moody’s. Έστω κι αν, όπως είναι ξεκάθαρο, πρόκειται για αντίδραση σε επίπεδο εντυπώσεων και όχι θετικού αποτελέσματος. Σχετικά, με την Moody’s και τους συναφείς οργανισμούς της είναι, δυστυχώς, απαραίτητο να συνειδητοποιηθεί ότι έχουμε να κάνουμε με κοράκια που προσελκύονται αυτόματα εκεί όπου υπάρχει αίμα. Έχουν αφεθεί, όλοι αυτοί, με το σύνολο άλλωστε του διεθνούς τραπεζικού συστήματος, σε κατάσταση πλήρους ασυδοσίας και ξέφρενης κερδοσκοπίας. Σε πείσμα του ότι η δεύτερη μεγάλη οικονομική κρίση του 2007 προκλήθηκε, σε μεγάλο βαθμό, από τις δραστηριότητές τους, ούτε η Ευρώπη, αλλά ούτε ο Ομπάμα, μπόρεσαν (ή θέλησαν) να βάλουν κάποια τάξη στην άκρως επικίνδυνη αυτή κατάσταση.

Η Moody’s, λοιπόν –και δεν θα [...]μείνουμε φοβούμαι μόνο σ’αυτήν- απλώς εκμεταλλεύτηκε το, εδώ και ενάμισι χρόνο, ελληνικό αδιέξοδο, στο οποίο μας οδηγούσε το από κάθε πλευρά επαίσχυντο και πλήρως αναποτελεσματικό Μνημόνιο, το οποίο υπογράφηκε, νύκτα προφανώς, και οπωσδήποτε χωρίς να αναγνωστεί προηγουμένως. Από την πρώτη στιγμή, πολυάριθμοι ξένοι, αλλά και Έλληνες οικονομολόγοι, μεταξύ των οποίων και η υπογράφουσα, προσπαθήσαμε με άρθρα, βιβλία, συνεντεύξεις και ομιλίες, να εξηγήσουμε τους λόγους- απολύτως εμφανείς άλλωστε και σε επίπεδο πρωτοετών φοιτητών των οικονομικών- για τους οποίους το Μνημόνιο όχι μόνο δεν είναι λύση, αλλά είναι και η καταστροφή της Ελλάδας. Οι ξένοι οικονομολόγοι αγνοήθηκαν πολυτελώς, ενώ οι Έλληνες αντιμετωπίστηκαν, ως εχθροί του Έθνους. Στη συνέχεια, και επειδή, δυστυχώς, το εγκληματικού περιεχομένου και αποικιοκρατικής υφής αυτό Μνημόνιο, που ξεπουλά βωμούς και εστίες, φέρει την υπογραφή και του Έλληνα υπουργού Οικονομικών, αλλά και του Διοικητή της Τ.Ε. το μόνο που έμενε να επιχειρηθεί, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να διασωθούμε, ήταν να επιδιώξουμε κατεπειγόντως, μια αναδιάρθρωση/αναδιαπραγμάτευση εφ’ολης της ύλης, με απώτερο πάνω απ’ όλα στόχο την απαλλαγή μας από τρόικες κλπ, δηλαδή από το καταστρεπτικό Μνημόνιο. Ωστόσο, η πρόταση αυτή που θα μπορούσε, με καλούς χειρισμούς –και όχι βέβαια με ευχαριστώ ενόσω μας εξυβρίζουν και μας εξαθλιώνουν- να αποβεί σωτήρια, αντιμετωπίστηκε από την Κυβέρνηση με σαφώς εχθρικό τρόπο, με το πάγιο επιχείρημα ότι δήθεν «θα είναι καταστροφή για την Ελλάδα» και άλλα παρόμοια, χωρίς φυσικά και να παρέχονται διευκρινήσεις του γιατί αυτή η λυσσαλέα άρνηση της μοναδικής ελπίδας που φάνταζε στον γκρίζο ορίζοντα του Μνημονίου. Σπεύδω, στο σημείο αυτό, να προλάβω τον αντίλογο: «μα, δεν θα το δεχόταν οι εταίροι μας- δανειστές μας»! Θα ήταν απίθανο να μη δεχτούν, γιατί γνώριζαν ότι μας φόρτωσαν με όρους που ήταν εκ προοιμίου αδύνατον να πραγματοποιηθούν. Αλλά, ίσως, όχι και αδύνατον. Σ’αυτή τη δεύτερη περίπτωση, και εκκινώντας από την ανελέητη πραγματικότητα ότι δηλαδή είμαστε ήδη σε χρεοκοπία με αναστολή 2-3 ετών, η μοναδική μας διέξοδος όφειλε να είναι η δήλωση : «παύουμε τις πληρωμές τοκοχρεολυσίων και χρέους». Τι θα γινόταν; Θα ήταν ενδιαφέρον να δούμε τι θα γινόταν, από τη στιγμή που οι δανειστές μας θα συνειδητοποιούσαν, ότι αντί για haircut 25-30% του χρέους τα χάνουν ΟΛΑ-ΟΛΑ. Αυτό θα ήταν το δικό μας περίστροφο, όχι το άλλο του κ. Πρωθυπουργού, που τελικά παρέμεινε ανενεργό. Και, όχι μόνο, αλλά αρχίζει και το ξήλωμα Ευρωζώνης –Ευρώ. Δεν θα ήταν βεβαίως, διόλου μα διόλου αξιοπρεπής λύση για την Ελλάδα! Αλλά…το Μνημόνιο, που τόλμησαν να μας επιβάλλουν –βέβαια, λένε σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις: «Μα γιατί δεν αντιδράσατε;; γιατί δεν διαπραγματευτήκατε;; γιατί το υπογράψατε;;;γιατί δεν υπερασπιστήκατε διόλου τον εαυτό σας;;;» - είναι το συνονθύλευμα αυτό αξιοπρεπές:;;;;;;

Η Moody’s –και η συντροφιά της- περίμενε υπομονητικά, με την απόλυτη φυσικά βεβαιότητα από την αρχή, ότι οι στόχοι του Μνημονίου, όλοι συλλήβδην, αποτελούσαν όνειρα θερινής νυκτός και πύργους στην άμμο. Γι’ αυτό και τα στοιχήματα περί χρεοκοπίας μας έφθασαν ήδη τα δισεκατομμύρια! Και τώρα που το θέατρο σκιών του ότι «πάμε καλά», «έρχονται καλύτερες ημέρες», «οι θυσίες του λαού μας έχουν αντίκρισμα» κλπ. κλπ. έλαβε αναγκαστικά επίσημο και άκρως οδυνηρό τέλος με την εμφάνιση της τέταρτης κεφαλής της Λερναίας Ύδρας του Μνημονίου, αυτήν δηλαδή που βγάζει την Ελλάδα στο σφυρί, η Moody’s –και η παρέα της- έκρινε ότι ήρθε επιτέλους η ώρα της! Και επιτέθηκε εναντίον μιας ακυβέρνητης, αμήχανης και κατακαημένης Ελλάδας. Μια Ελλάδας, που δέχθηκε επιπλέον αδιαμαρτύρητα να οδηγηθεί η αγορά εργασίας της στη ζούγκλα που επικρατούσε στις αρχές του 19ου αιώνα.

Και τώρα;;; Καλή είναι η μήνυση εναντίον της Moody’s. Γιατί, όχι;;; Αλλά, πέραν αυτής, θα έπρεπε να επιχειρήσουμε και κάτι πιο αποτελεσματικό, μια και πια χανόμαστε. Τι;; Είναι βέβαιο, ότι η εγκληματική αβελτηρία μας έχει αδρανοποιήσει πολλά από τα αρχικά μας όπλα. Αλλά, τώρα, θα πρέπει να βάλουμε μπρος το ρητό «ο πνιγμένος δεν φοβάται το νερό». Και να αξιοποιήσουμε την υπέρτατη αδυναμία της Ευρωζώνης. Να ξεχάσουμε, βέβαια το δίλημμα «Η Μνημόνιο ή χρεοκοπία» που το πιστέψαμε, χάρη στην πλύση εγκεφάλου των ΜΜΕ μας, αν και ουδέποτε υπήρξε, και να σταθούμε στα πόδια μας. Εμείς, οι Έλληνες, μέσα ή έξω από την ΕΕ, μέσα ή έξω από την Ευρωζώνη, αλλά πάντοτε με την Ακρόπολη, την πλούσια ιστορία μας, τα μοναδικά επιτεύγματά μας, τις ακρογιαλιές μας, αλλά βέβαια και το πλούσιο μας υπέδαφος, που όταν αρχίσει να αποδίδει πρέπει με νύχια και δόντια να μείνει σε χέρια ελληνικά.

Εμείς, δεν είμαστε απλώς Ευρωπαίοι. Είμαστε αυτοί που έφτιαξαν την Ευρώπη των πολιτισμών. Αυτά, για να έχουμε θάρρος….να μπορούμε να αντικρύσουμε και να αντικρούσουμε την κυρία Μέρκελ με αδιαφιλονίκητα επιχειρήματα. Να της υπενθυμίσουμε ότι η Γερμανία μας χρωστά περίπου €172 δις. από ειδεχθή εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας. Να της υποδείξουμε ότι η κατάρρευση ολόκληρου του ευρωπαϊκού Νότου, που περιλαμβάνει και το πάλαι ποτέ θαύμα του νεοφιλελευθερισμού, την Ιρλανδία, δεν είναι δυνατόν να οφείλεται στους τεμπέληδες, αλκοολικούς και ανάξιους Έλληνες. Να της ψιθυρίσουμε στο αυτί, της κυρίας Μέρκελ, για το τι είναι η διαφθορά που συνδέεται με τη Siemens, με φρεγάτες που γέρνουν και με δάνεια προς την Ελλάδα, που προορίζονται να την βοηθήσουν, αλλά που της δίδονται με επιτόκιο 5.5% όταν η Γερμανία τα δανείζεται με 1.5%. Να της αποδείξουμε ότι το χρέος μας είναι και ειδεχθές και απεχθές, και ότι αρνούμαστε να θυσιάσουμε δυο γενιές Ελλήνων γι’αυτό, αλλά αντιθέτως προτιμούμε να πάρουμε των ομματιών μας. Μπορούμε ασφαλώς, και έχουμε πάρα πολλά να πούμε…..πάρα πολλά. Αλλά, φυσικά, χρειαζόμαστε ηγέτες….

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Εκδήλωση – συζήτηση στα Τρίκαλα με τον Γιώργο Κολέμπα

Πρόσκληση

Η κίνηση αποανάπτυξης τρικαλινών πολιτών
σας προσκαλεί στην εκδήλωση – συζήτηση με τον
Γιώργο Κολέμπα, συγγραφέα του βιβλίου

«Τοπικοποίηση: Μια απάντηση στην
παγκοσμιοποίηση»

Κυριακή 13 Μαρτίου στο
Μύλο Ματσόπουλου 11।00 πμ

Γ Ι Ω Ρ Γ Ο Σ Κ Ο Λ Ε Μ Π Α Σ
Τοπικοποίηση
από το παγκόσμιο…στο τοπικό,
ένας οικολογικός κόσμος είναι δυνατός

Το βιβλίο του Γ. Κολέμπα σκιαγραφεί το πρόταγμα της τοπικοποίησης, σαν απάντηση
στην “υπαρκτή” παγκοσμιοποίηση του καπιταλισμού και στην προοπτική να επικρατήσει
στο μέλλον ένα σύστημα ακόμα πιο βίαιο, εκμεταλλευτικό και καταστροφικό για τον
άνθρωπο και τη φύση. Η Τοπικοποίηση είναι η στροφή σε μια αποκεντρωμένη,
τοπικοποιημένη οικολογική κοινωνία, που θα έχει σαν κύτταρο την αυτοδύναμη
κοινότητα και θα στηρίζεται στην άμεση δημοκρατία και στον συνομοσπονδιακό
κοινοτισμό(ομοσπονδίες δήμων-συνομοσπονδίες περιφερειών-ομοσπονδίες εθνών ). Στα
πλαίσιά της οι άνθρωποι και οι κοινοτικές τους συλλογικότητες θα μπορέσουν να
επαναπροσδιορίσουν τις ανάγκες τους, να ελέγξουν τη ζωή, το χρόνο τους και την τοπική
οικονομία. Να αναβαθμίσουν τη ποιότητας ζωής, πρόνοιας και περιβαλλοντικής
προστασίας. Να αποκαταστήσουν το αίσθημα ασφαλείας για το μέλλον, στα πλαίσια ενός
ισορροπημένου οικοσυστήματος.
Απορρίπτοντας τον ανταγωνισμό, σαν διαδικασία ανάπτυξης και δίνοντας έμφαση στη
συνεργασία-αλληλεγγύη θα μπορέσουν να πετύχουν την ισοκατανομή εξουσίας σε όλα τα
επίπεδα με απεξάρτηση από τις αγορές και το χρήμα. Θα εμπνευσθούν για να
δημιουργήσουν ένα νέο πολιτισμικό ρεύμα και μια νέα αυτοκαθοριζόμενη
κοινωνία, ξεκινώντας από την τοπική κοινωνία, σε σχέση απόρριψης, αναδιάρθρωσης
και ρήξης με τα μεγασυστήματα της παγκοσμιοποίησης και του κεντρικού εθνικού
κράτους.
Ο Γιώργος Κολέμπας είναι πρώην εκπαιδευτικός Μ.Ε. και οικο-γεωργός στο Πήλιο. Από
το 1990, που “επανατοπικοποιήθηκε”, προσπαθεί δια του “παραδείγματος” να συμβάλει
στη διαμόρφωση της κατεύθυνσης της τοπικοποίησης. Ειδικά το δεύτερο μέρος του
βιβλίου του ασχολείται με θέματα που ήταν αντικείμενο της δραστηριότητάς του αυτά τα
χρόνια.
To βιβλίο «Τοπικοποίηση: από το παγκόσμιο… στο τοπικό» είναι έκδοση του Κέντρου
Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό, την Οικολογία, την Ειρήνη και τη Μη Βία
«ΑΝΤΙΓΟΝΗ». Το Κέντρο Πληροφόρησης «ΑΝΤΙΓΟΝΗ» εδρεύει στη Θεσσαλονίκη με γραφεία
στην Αθήνα. Ήδη από το 1995 δραστηριοποιείται ενεργά με θέματα που αφορούν τα ανθρώπινα
δικαιώματα, την οικολογία, την ειρήνη και τη μη βίαιη επίλυση συγκρούσεων, σε στενή συνεργασία
με την Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης.
Κεντρική διάθεση: 2310 285688, 2310 237463, 2103639336

http://topikopoiisi.blogspot.com

Share3
Άσε το σχόλιο σου
Κάντε κλικ για να ακυρώσετε την απάντηση.
Το όνομα σας *υποσχεωτικό
Το email σας (δεν θα δημοσιευθεί) *υποσχεωτικό
Website

Search for:
Τοπικοποίηση του Γιώργου Κολέμπα
Σύνδεσμοι

* http://eyploia.gr
* http://podilatestrikalon.wordpress.com
* http://socialist-ecology.blogspot.com
* http://topikopoiisi.blogspot.com
* http://www.degrowth.eu
* http://www.ecocrete.gr/
* http://www.iliosporoi.net
* http://www.nosotros.gr/
* http://www.peliti.gr
* http://www.sporos.org

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Ο Καθηγητής Κώστας Λαπαβίτσας για τον έλεγχο του λογιστικού χρέους

Δείτε εδώ τη συνέντευξη του κ Λαπαβίτσα σχετικά με την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου και το ελληνικό χρέος

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Το παιχνίδι έχει "χοντρύνει", πρέπει κι εμείς να το "χοντρύνουμε" λιγάκι

Αγαπητοί φίλοι
Μου φαίνεται ότι το παιχνίδι έχει “χοντρύνει” πολύ, η κρίση βαθαίνει και δεν ξέρουμε πια τι μας ξημερώνει. Κι έτσι πρέπει να το “χοντρύνουμε” λιγάκι και εμείς.

Με λίγα λόγια, εδώ που φτάσαμε, χρειάζεται να ασχοληθούμε σοβαρότερα με το πράγμα.

Γι' αυτό νομίζω ότι πρέπει να τολμήσουμε να προσπαθήσουμε τα ακόλουθα (ο καθένας για τον εαυτό του..... και ο νοών νοείτω):

● Να γίνουμε γενικώς περισσότερο λιτοδίαιτοι
● Να [...]ξοδεύουμε σύμφωνα με αυτά που έχουμε και οπωσδήποτε όχι δάνεια πια από τράπεζες ή γενικώς δάνεια
● Να περιορίσουμε την κατανάλωση, αγοράζοντας όσο το δυνατόν πράγματα που χρειαζόμαστε πραγματικά, πράγματα που θα τα χρησιμοποιήσουμε αρκετά και αναβάλλοντας την αγορά κάποιων πραγμάτων που δεν μας είναι απαραίτητα. Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η εμπορική εκμετάλλευση είναι να μας δημιουργεί επιθυμίες τις οποίες με κάθε τρόπο μας προτρέπει να τις βλέπουμε σαν ανάγκες μας.
● Να απεξαρτήσουμε την ευτυχία μας από τα αντικείμενα. Ίσως να την αναζητήσουμε στην επαφή μας με τη φύση, τους άλλους ανθρώπους, τις δραστηριότητές μας και την εσωτερική μας ισορροπία
● Να διαθέσουμε λίγο χρόνο, περισσότερο χρόνο, για περπάτημα
● Να βλέπουμε περισσότερο τους φίλους μας πηγαίνοντας στο σπίτι τους ή δεχόμενοι στο δικό μας
● Στις κάθε είδους συναλλαγές μας η επιδίωξη του κέρδους να σταματήσει να είναι η πρωταρχική αξία και να προέχει το ήθος
● Να ανακυκλώνουμε γενικώς, οτιδήποτε και με οποιονδήποτε τρόπο μπορούμε, για παράδειγμα, να δίνουμε ρούχα και αντικείμενα που δεν χρησιμοποιούμε σε κάποιον που θα τα χρησιμοποιήσει
● Να φροντίσουμε λίγο περισσότερο για την υγεία μας (διατροφή, τρόπο ζωής, συνήθειες, σχέση με γιατρούς, φάρμακα, εμβόλια, γνώση του σώματός μας). Να πάρουμε την υγεία μας στα χέρια μας!
● Να δώσουμε λίγο περισσότερη προσοχή στην ελληνική γλώσσα προσπαθώντας να την χρησιμοποιούμε όσο πιο σωστά γίνεται, αντιστεκόμενοι στην χρήση αγγλικών λέξεων
● Να βρούμε και να ακούμε καλά ελληνικά τραγούδια μέσα στα άλλα
● Να περιορίσουμε την χρήση του κινητού τηλεφώνου χρησιμοποιώντας και άλλους τρόπους επικοινωνίας και επαφής (για παράδειγμα, να χρησιμοποιούμε το τηλέφωνο για να κλείνουμε κάποια συνάντηση και να πηγαίνουμε σε αυτή την συνάντηση για να συζητάμε το θέμα μας
● Να ελαττώσουμε τον χρόνο τηλεόρασης και βίντεο και να διαβάζουμε άρθρα που γράφουν καλοί δημοσιογράφοι στις εφημερίδες ή κάποιο καλό βιβλίο ή γράφοντας κάτι κι εμείς οι ίδιοι
● Αν χρησιμοποιούμε υπολογιστή, να αρχίσουμε να εξοικειωνόμαστε με το ελεύθερο λογισμικό και σιγά σιγά να φύγουμε από τα Windows, το Word, το Internet Explorer, το Outlook ή το Outlook Express τουλάχιστον, χρησιμοποιώντας αντιστοίχως το Linux, Open Office, Firefox, Thunderbird και γενικά ελεύθερο λογισμικό, επίσης να μάθουμε τυφλό σύστημα
● Να γίνουμε πιο αυτάρκεις και να ελαττώσουμε πάγια έξοδα. Να καλλιεργούμε, να παράγουμε και να κατασκευάζουμε μόνοι μας ό,τι μπορούμε.
● Να χρησιμοποιούμε ή να προγραμματίσουμε την χρησιμοποίηση εναλλακτικών μορφών ενέργειας
● Να χαλαρώσουμε. Να μην περιμένουμε να μας κρατήσει στο σπίτι ή στο κρεβάτι κάποια αρρώστια. Ας το κάνουμε οι ίδιοι από μόνοι μας. Οι δουλειές δεν τελειώνουν
● Να βελτιωθούμε εσωτερικά. Γιατί όλα τα παραπάνω για να γίνουν απαιτείται και κάποιος βαθμός εγρήγορσης και συνειδητότητας που για να υπάρχει χρειάζεται η βελτίωση μας. Δηλαδή, με άλλα λόγια, μας χρειάζεται καθάρισμα του μυαλού μας, διευθέτηση, αλλαγή συνηθειών, προτύπων και πολλές φορές απόψεων. Αυτά επιτυγχάνονται με συγκεκριμένο τρόπο εξάσκησης που θα τον συζητήσουμε εν καιρώ.
● Ότι πετυχαίνουμε και ανακαλύπτουμε από την απασχόλησή μας με τα παραπάνω, να τα μοιραζόμαστε με τους φίλους μας αλλά και γενικώς με τον κόσμο γύρω μας


Αυτά, επειδή νομίζω ότι αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε τους κινδύνους από:
● Απληστία
● Παγκοσμιοποίηση αμερικανικού τύπου
● Μεταλλαγμένα και χημική γεωργία
● Διοξίνες
● Γρίπες διάφορων πουλιών και ζώων(…)
● Πολέμους επιβολής της δημοκρατίας (αμερικάνικου τύπου…)
● Υποκλοπές, παρακολουθήσεις, μεγάλα αδέλφια και μητέρες
● Κρατική τρομοκρατία
● Μυστικές υπηρεσίες
● Πολυεθνικές τροφίμων, όπλων, καυσίμων
● Εταιρείες φαρμάκων και εμβολίων
● Ασθένειες και ιατρικό κατεστημένο
● Διαφθορές και διαπλοκές, παπαγαλάκια
● Εμπόριο όπλων
● Ναρκωτικά
● Ληστείες και εγκληματικότητα
● Αλλοίωση του περιβάλλοντος και της Φύσης

Πηγή: άγνωστη αυτή τη στιγμή...
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

Λαμιώτες δημιουργοί...

ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΤΟΥ 20ου ΚΑΙ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ‏

Συναυλία με έργα Ελλήνων και ξένων συνθετών θα λάβει χώρα στις 8 Μαρτίου και ώρα 8 και 30 στην αίθουσα συναυλιών του Ωδείου ATHENAEUM στο Θησείο οδός Αδριανού 3

Α ΜΕΡΟΣ
ΤΣΙΜΕΚΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
«Επίκλησις» για πιάνο και όμποε

ΡΩΤΑΣ ΒΑΣΙΛHΣ
«Πυξίδα 2» για κοντραμπάσο και πιάνο

ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΜΗΤΣΟΣ
1) 5 Σπουδές για πιανίστα πάνω σε 1 έως 5 νότες
2) 2 Μύθοι του Αισώπου για πιάνο και φωνή
α) «Κάμηλος αφοδεύσασας εν ποταμώ»
β) «Οδοιπόρος και αλήθεια»

Β ΜΕΡΟΣ
ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
«Μπαλάντα για 2 πιάνα»

GUBAIDULINA SOFIA
«Παντομίμα για κοντραμπάσο και πιανο»

Ερμηνεύουν οι
Μπότη Σταυρούλα όμποε
Ντελέζου Ειρήνη πιάνο
Ριμπάς Χαράλαμπος φωνή
Γιαννακάκης Παναγιώτης πιάνο
Κακλάμανης Γιάννης πιάνο
Αρνής Γεώργιος κοντραμπάσσο
Συγγούνης Γιάννης κοντραμπάσσο

http://xeri.wordpress.com/2011/03/06/music-concert-greek-musians/ διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ για την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου

Διαβάστε την έκκληση για τη δημιουργία
Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου για το ελληνικό Δημόσιο Χρέος,
υπογράψτε το αν συμφωνείτε
και προωθήστε το στις λίστες σας

http://www.gopetition.com/petition/43171.html#fbbox

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ...