ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΛΑΜΙΑ

ΗΜΕΡΙΔΑ: "Ο φυσικός πλούτος της Οίτης και η διαχείρισή του"

2012-03-06T21:20:00.000+02:00

Ο Φορέας Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Οίτης θα πραγματοποιήσει,
το Σάββατο 10 Μαρτίου 2012 και ώρα 10 π.μ. στο Αμφιθέατρο της
Βιβλιοθήκης του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος (Τ.Ε.Ι.)
Λαμίας, ημερίδα με θέμα «Ο φυσικός πλούτος της Οίτης και η
διαχείρισή του».

Σας επισυνάπτουμε για ενημέρωσή σας την πρόσκληση και το πρόγραμμα
της ημερίδας.

ΦΟΡΕΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ
ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΡΥΜΟΥ ΟΙΤΗΣ
Ταχ. Δ/νση: Λουτρά Υπάτης
Ταχ. Κωδ.: 35016
Τηλ./Fax: 22310 59007
e-mail: oiti@otenet.gr
web: http://oiti.gr
Πληροφορίες: Ανθούλα Καστανιώτη
Περιβαλλοντολόγος
Υπεύθυνη Ενημέρωσης - Ευαισθητοποίησης Κοινού

Λαμία: οι πολίτες οργανώνονται από μόνοι τους!

2012-03-06T14:35:00.001+02:00

http://www.lamiareport.gr
Οι πολίτες ξεπέρασαν τις συλλογικότητες και αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες από μόνοι τους. Τα μηνύματα, που έρχονται στο LR, είναι ότι κυρίως μέσα από τους χώρους εργασίας, οργανώνονται και καταγράφουν τις παραγγελίες , ενώ στην συνέχεια αναζητούν μέσα από το ίντερνετ επαφή απ΄ευθείας με τους παραγωγούς για να πετύχουν τις καλύτερες τιμές. Κατ΄ αρχήν οι συνάδελφοι μεταξύ τους και μετά ο γνωστός του γνωστού, ο συγγενής, ο κουμπάρος και πάει λέγοντας...Τις 3 τελευταίες ημέρες έχουν παραγγελθεί πολλοί τόνοι πατάτας και όλοι ψάχνονται και για άλλα προϊόντα...

Οι πληροφορίες θέλουν το κίνημα της "πατάτας" στη Φθιώτιδα να έχει ξεκινήσει από τους πυροσβέστες, όπου τα μπλοκάκια με τις παραγγελίες έχουν πάρει κυριολεκτικά φωτιά, ενώ φαίνεται να επεκτείνεται και σε άλλες υπηρεσίες και κλάδους..

"Βαρεθήκαμε να περιμένουμε..γιατί σε άλλους νομούς τα καταφέρνουν και οργανώνονται. Εμείς εδώ στις πλατείες είμαστε 50-100 άτομα και τσακωνόμαστε μεταξύ μας ποιος θα έχει το πάνω χέρι. Τον κόσμο που πεινάει δεν τον ενδιαφέρουν τα κόμματα. Το μόνο που θέλουν είναι πρωτοβουλίες και πρακτικές λύσεις για να πάρουν μια ανάσα στα οικονομικά τους, αφού καθημερινά νιώθουν να πνίγονται..", έλεγε στο LR, ένας απλός πολίτης.

Κάλεσμα για την Τετάρτη

ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΜΕ ΟΣΟΥΣ ΝΤΟΠΙΟΥΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΤΙΣ 8 ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΙΑΚΟΥ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΟΥΜΕ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ ΣΤΗ ΜΙΣΗ ΤΙΜΗ ΒΡΩΣΙΜΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ.

Εμπνεόμενοι από το παράδειγμα των συνανθρώπων μας από την Κατερίνη οι οποίοι διέθεσαν πατάτα στη μισή τιμή ερχόμενοι απ΄ευθείας σε επαφή με παραγωγό από το Νευροκόπι (75 τόνοι σε 20 ώρες μέσω διαδυκτίου!!!) αχρηστεύοντας τον μεσάζοντα, πάμε όλοι μαζί να οργανώσουμε τις δικές μας δράσεις αυτομείωσης των τοκογλυφικών τιμών στα αγροτικά μας προϊόντα.

Καλούμε λοιπόν όσους παραγωγούς της περιοχής μας και όσους καταναλωτές ενδιαφέρονται, την Τετάρτη στις 8 το βράδι στο Εργατικό Κέντρο, να έρθουν για να βρούμε μαζί τον τρόπο με τον οποίο θα πραγματοποιήσουμε την αυτοδιάθεση βρώσιμων καταρχάς αγροτικών προϊόντων (όπως πατάτα, λάδι, ρύζι) μέσω απ΄ευθείας παραγγελιών από τους καταναλωτές. Στην προσπάθεια αυτή θα χρειαστεί η συμμετοχή, το μυαλό και οι προτάσεις όλων. Είμαστε όμως σίγουροι ότι σύντομα θα μπορέσουμε να διαθέσουμε προϊόντα σε αληθινές τιμές σε έναν ανοιχτό χώρο στην πόλη μας.Κόντρα στην εξαθλίωση, την πείνα και τον κοινωνικό κανιβαλισμό που επιβάλλουν οι «δανειστές» σε συνεργασία με τους εκπροσώπους του ντόπιου δικτατορικού καθεστώτος, ορθώνουμε το δικό μας τείχος αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης και αυτοπροστασίας. Δεν θα μας τρελάνουν αυτοί, θα τους τρελάνουμε εμείς!

Οι Συλλογικότητες της Λαμίας (ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΛΑΜΙΑΣ, ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΑΜΙΑ, ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, ΕΠΑΜ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ, ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΤΕΜ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ , ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΜΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ και όλοι οι αυτόνομοι ενεργοί πολίτες της Φθιώτιδας)

Και ελαιόλαδο χωρίς μεσάζοντες

2012-03-01T17:23:00.000+02:00

Σαν «βροχή» πέφτουν τα αιτήματα πολιτών για αγορά φθηνών και ποιοτικών προϊόντων, χωρίς μεσάζοντες, στην ιστοσελίδα της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Νομού Πιερίας, μετά το επιτυχημένο «πείραμα» της πατάτας. Η Εθελοντική Ομάδα Δράσης Πιερίας κινείται πλέον στο ρυθμό των ίδιων των πολιτών, δήλωσε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων το μέλος της Κώστας Τζομίδης, εξηγώντας ότι ήδη προλειαίνεται το έδαφος προκειμένου να ξεκινήσει η διαδικασία αγοράς ελαιολάδου απευθείας από τους παραγωγούς, με στόχο να παρακαμφθούν οι μεσάζοντες και να φτάσει το προϊόν στα νοικοκυριά σε πολύ χαμηλές τιμές. Όπως εξήγησε, σε έρευνα που διεξήχθη μέσω της ιστοσελίδας της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Νομού Πιερίας, οι πολίτες, σε ποσοστό 54,8% επέλεξαν το ελαιόλαδο ως το προϊόν που θα επιθυμούσαν να διακινηθεί κατά τον ίδιο τρόπο με την πατάτα. Στη λίστα των προτιμήσεων των πολιτών συγκαταλέγονται, επίσης, τα εξής προϊόντα: αλεύρι (10,7%), μακαρόνια (8,5%), φασόλια (7,9%), ρύζι (7,4%), πατάτες (3,8%) κρεμμύδια (3,1%), φακές (2,3%) και ρεβίθια (1,5%). Μάλιστα, σε ό,τι αφορά ειδικότερα τα φασόλια, όπως ανέφερε ο κ. Τζομίδης, η Ομάδα βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο διαπραγματεύσεων με παραγωγό των Πρεσπών και δεν αποκλείεται- εφόσον οι συζητήσεις ευοδωθούν- τα φασόλια να φτάσουν στα χέρια των ενδιαφερόμενων καταναλωτών ως και 50% φθηνότερα. Όπως διευκρίνισε ο κ. Τζομίδης, σε κάθε συμφωνία που συζητείται, προτού κλείσει οριστικά, η ομάδα διασφαλίζει στο μέγιστο δυνατό βαθμό ότι τα προϊόντα που διανέμονται στους καταναλωτές είναι υψηλής ποιότητας. «Κοιτάμε τα πιστοποιητικά των παραγωγών, ενώ, εάν κριθεί αναγκαίο, ιδίως για τη διάθεση ευπαθών προϊόντων, δεν αποκλείεται να καταφύγουμε για αναλύσεις ακόμα και στο Χημείο του Κράτους» ανέφερε χαρακτηριστικά. Στο μεταξύ, συνεχίζονται οι προετοιμασίες για το προσεχές Σάββατο 3 Μαρτίου, οπότε και θα παραδοθούν άλλοι 75 τόνοι πατάτας σε 1.100 οικογένειες της Κατερίνης και πολίτες γειτονικών Νομών. Αντίστοιχη δράση οργανώνεται και στη Βέροια, όπου τα μέλη της «Οικολογικής Ομάδας Βέροιας» θα διαθέσουν πατάτες με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή από τον παραγωγό κατευθείαν στον καταναλωτή. Αθήνα, Βόλος, Λάρισα και Θεσσαλονίκη βρίσκονται, επίσης, πολύ κοντά στο να οργανώσουν παρόμοιες δράσεις.ΑΠΕ, TVXS

Καταργώντας τους μεσάζοντες στην Κατερίνη ...

2012-02-28T20:21:00.000+02:00

Μια ιδέα γεννήθηκε από τους «κόλπους» της κρίσης ώστε να χτυπηθεί η ακρίβεια. «Εφόσον δεν μπορεί να το κάνει το κράτος, θα το κάνουμε εμείς» είπαν ορισμένοι παραγωγοί πατάτας στο Νευροκόπι και… κατήργησαν του μεσάζοντες. Αποφάσισαν να πουλήσουν τις πατάτες τους απευθείας στους καταναλωτές μέσω του διαδικτύου παρακάμπτοντας τους μεσάζοντες (και το ποσοστό που αποκομίζουν από την μεταπώληση αυξάνοντας έτσι την τιμή του προϊόντος) και κατάφεραν να δημιουργήσουν μια πρωτοβουλία που έχει μετατραπεί σε νέα τάση.Εξάλλου, οι καταναλωτές αναζητούν απεγνωσμένα καλύτερες τιμές και σε αυτήν την περίπτωση μπορούν σίγουρα να βρουν το φθηνότερο κατευθείαν από τον παραγωγό.Έτσι μια παρέα νέων ανθρώπων δημιούργησε μία διαδικτυακή πλατφόρμα που φέρνει κοντά τους ενδιαφερόμενους αγοραστές με τους Έλληνες παραγωγούς. Ακολούθησαν οι παραγωγοί της Κατερίνης, της Δράμας και η ιδέα υιοθετήθηκε και από τους Αθηναίους.Το Σάββατο το πρωί στην Κατερίνη οι πατατοπαραγωγοί «ξεπούλησαν» σχεδόν 35 τόνους πατάτες. «Ενθουσιασμένοι» από το εγχείρημα και σ το ίδιο σκεπτικό οι παραγωγοί στον Νέο Κόσμο μαζί με εθελοντές αποφάσισαν να καταργήσουν τους μεσάζοντες που ανεβάζουν τις τιμές ακόμη και των αγαθών πρώτης ανάγκης στα ύψη και κάθε Κυριακή θα τα πωλούν σε τιμές πολύ κοντά σε εκείνες του παραγωγού.Ως χορηγός επικοινωνίας επελέγη το blog www.neoskosmos-athens.blogspot.com, που από καιρό υιοθετεί και πρωταγωνιστεί σε εκστρατείες πάταξης της ακρίβειας. Το blog το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει υιοθετήσει το σύνθημα «Χτυπάμε την κρίση», οι διαχειριστές του οποίου προσπαθούν να πείσουν τους επιχειρηματίες της περιοχής να κάνουν εκπτώσεις και προσφορές ανάμεσα σε άλλα και την εκστρατεία αλληλεγγύης «Το πιάτο της αγάπης».Οι παραγγελίες θα δίνονται ηλεκτρονικά και κατά τη συνάντηση της Κυριακής οι ενδιαφερόμενοι θα κάνουν τις προμήθειές του απευθείας από τους παραγωγούς σε συσκευασίες των 5 κιλών…Εκδήλωση ενδιαφέροντος για τις ποσότητες που επιθυμεί να αγοράσει κάποιος στο e-mail pparatiritis@yahoo.com. Στην ίδια διεύθυνση μπορούν να απευθύνονται και οι παραγωγοί με τις προσφορές τους.Υπενθυμίζεται ότι από προχθές το βράδυ , στις 22:00, ξεκίνησαν και πάλι οι παραγγελίες μέσω διαδικτύου στην ιστοσελίδα της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας για διανομή στις 3 Μαρτίου. Οι παραγγελίες γίνονται στο:www.otoposmou.gr.ΠΗΓΗ: newpostΜπορούμε και μόνοι μας!

Κοινωνική διδασκαλία στους Αγίους Αναργύρους Αττικής

2012-02-16T20:45:00.000+02:00

Στα πλαίσια του (Ε.Δ.Α.) Εναλλακτικού Δικτύου Αλληλεγγύης η Ενωση Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων των Αγ. Αναργύρων υλοποιεί σε συνεργασία με τα Λύκεια του Δήμου την Κοινωνική Διδασκαλία. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα δωρεάν φροντιστήριο σε ώρες εκτός μαθήματος. Θα διδάσκουν εθελοντικά 10 προς το παρόν καθηγητές 28 ώρτες την εβδομάδα.

τί μπορείτε να κάνετε σε ένα χωράφι 4 στρεμμάτων

2012-02-13T22:14:00.001+02:00

Τώρα ο ΑΣΟΠ Αγ Αθανασίου σε συνεργασία με την Green Action, σας έχει μια πρόταση που δεν μπορείτε νʼαρνηθήτε.Ας δούμε τί μπορείτε να κάνετε σε ένα χωράφι 4 στρεμμάτων

Να βάλετε 4 στρέματα ρόδια που θα σας αποδίδουν καθαρά ετησίως ~3000 ευρώ μέσω συμβολαιοποιημένων τιμών.
Το κόστος είναι 1400 ευρώ (350ευρώ/ στρ) και περιλαμβάνει τα φυτά, εγκατάσταση σταγονιδίων και δίχτυα αντιχαλαζικής προστασίας .
Από το 2ο έτος μπορείτε να βάλετε 40-50 κότες, που θα σας κρατάνε το χωράφι καθαρό και θα σας δίνουν κοντά 1000-1500 αυγά ετησίως. Τό αρχικό κόστος τους είναι 250 ευρώ και δεν θέλουν άλλη φροντίδα.
20 κυψέλες με κόστος ~2000 ευρώ θα σας φέρνουν ένα έσοδο ~2500 ευρώ ετησίως και θα γονιμοποιούν τα φυτά σας για μεγαλύτερη παραγωγή.
Ένα μικρό θερμοκήπιο κι ένας λαχανόκηπος ~ 10 τμ θα σας κοστίσουν ~ 1000 ευρώ και θα σας δίνουν ΟΛΑ τα λαχανικά σας αξίας ~ 1000 ευρώ ετησίως.
Επίσης ένα σπιτάκι 50 τμ που θα το χρησιμοποιείτε για ξεκούραση και μικρό εργαστήριο, θα σας κοστίσει γύρω στα 17.000 ευρώ.
Το σπίτι είναι ειδικά σχεδιασμένο για να πάρει ένα Φ/Β 10 kw που θα σας κοστίσει άλλα 21. 000. Η ετήσια απόδοσή του είναι ~7.000ευρώ

Αρα συνοψίζοντας έχουμε:
Επένδυση Αρχικό κόστος Καθ ετήσιο έσοδο
Ρόδια 1.400 3.000
Κότες 200 300
Μελίσια 2.000 2.500
Θερμοκήπιο 1.000 1.000
Σπίτι 17.000
Φ/Β 21.000 7.000
Σύνολο 42.600 13.800
Και σαν δώρο θα μπορείτε με1000 ευρώ να πάρετε μια παλέτα με ΟΛΑ τα τυποποιημένα τρόφιμα που θα χρειαστείτε για την χρονιά. Αυτή περιλαμβάνει λάδια, όσπρια, αλεύρι, ρύζι, μακαρόνια, κρασί, χυμούς , μαρμελάδες κλπ.Όλα προέρχονται από επιλεγμένους παραγωγούς του συνεταιρισμού μας και χρεώνονται σε τιμές παραγωγού. Θα σας γλυτώσουν τουλάχιστον 1000 ευρώ από το να τʼ αγοράσετε από το Σ/Μ και θα ξέρετε τι τρώτε.
Αγαπητέ φίλε.
Ηρθε ο καιρός που η πραγματική παραγωγή είναι η μόνη λύση για την ατομική και εθνική μας επιβίωση.
Μια μικρή φάρμα θα σου δώσει ένα καλό έξτρα εισόδημα και θα σου επιτρέψει να ξέρεις τι βάζεις στο τραπέζι σου.
Ο ΑΣΟΠ Αγ.Αθανασίου και η GREEN ACTION θα είναι δίπλα σου σε κάθε βήμα, ώστε η προσπάθεια σου να αποδώσει γρήγορα κι εύκολα.
Ελπίζουμε να σʼ έχουμε σύντομα μαζί μας πηγή: http://tasoskark.blogspot.com/2012/02/blog-post.html

Χρόνης Μίσσιος στο tvxs.gr: "Ζούμε σ’ ένα σύστημα ανήθικο, παράλογο, αφύσικο και παραπλανητικό"

2012-02-04T23:40:00.003+02:00

Χρόνης Μίσσιος στο tvxs।gr:
Είναι επιτακτική η ανάγκη της συνεργασίας

02 Φεβ 2012 | tvxsteam tvxs.gr/node/83749

Ζούμε σ’ ένα σύστημα ανήθικο, παράλογο, αφύσικο και παραπλανητικό" ο Χρόνης Μίσσιος, σ' αυτό το δεύτερο και τελευταίο μέρος της συνέντευξης, μιλά στην Κρυσταλία Πατούλη τονίζοντας μεταξύ άλλων, ότι "για πρώτη φορά, ίσως, στην ιστορία του κόσμου, είναι τόσο επιτακτική η ανάγκη της συνεργασίας των λαών σ’ ένα παγκόσμιο κίνημα, το οποίο θα φέρει την αλλαγή" και πως "δεν αρκεί, απλώς, να θέλουμε μια άλλη ζωή, πρέπει να την κατακτήσουμε!".

Η σημερινή αντίσταση, ρωτάς, αν είναι να είσαι ο εαυτός σου; Αυτό είναι το σημαντικότερο. Αλλά κι ο εαυτός προς τα πού; Ε, στις πιο μαύρες ώρες ο άνθρωπος ξεφυτρώνει κάτι κάποια στιγμή, αν νιώθει! Για να έχεις συναισθήματα, όμως, πρέπει να νιώθεις συναισθήματα, να έχεις την απαραίτητη αυτογνωσία. Αλλά η σημερινή ζωή των ανθρώπων όπως είναι οργανωμένη είναι και αποσυναισθηματοποιημένη, ή τα συναισθήματα που νιώθει ο σημερινός άνθρωπος, και ιδίως ο νέος άνθρωπος, είναι κυρίως αρνητικά. Είναι συνεχώς αρνητικά φορτισμένος! Είτε θα δει τον προϊστάμενο, είτε θα δει τον μπάτσο, είτε θα δει οποιονδήποτε μέσα σε κάποιες σχέσεις, οι οποίες είναι αρνητικές.

Ζούμε σ’ ένα σύστημα ανήθικο, παράλογο, αφύσικο και παραπλανητικό. Λέει ο Μπορις Βιαν: «σ’ ένα σύστημα που εκθειάζει τον πόλεμο και απαγορεύει τον έρωτα», που θεωρεί τον έρωτα αμαρτία, σ’ ένα σύστημα που καθαγιάζει την εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο, σ’ ένα σύστημα που δεν σέβεται την προσωπικότητα του ανθρώπου, τον υποτάσσει κάτω από μια εξουσία, σ’ ένα σύστημα που παράγει άχρηστα πράγματα.

Σε ένα σύστημα, που η διαφήμιση, είναι ο τρομακτικότερος οδοστρωτήρας του καταναλωτισμού που ισοπεδώνει την ψυχή του ανθρώπου, το νόημα της ζωής του και μετατρέπει τους πόρους του πλανήτη σε απορρίμματα και που δυστυχώς, κανείς τον δεν καταγγέλλει αυτόν τον καρκίνο που λέγεται διαφήμιση, και που «καβαλάει» σε κάθε δημιούργημα ανθρώπινο, είτε πρόκειται για κάποιο κινηματογραφικό έργο, είτε πρόκειται για κάποια συνέντευξη, διακόπτοντας, για να πλασάρει π.χ. την κυρία που γλύφει το παγωτό! Βλέπεις κάτι και σου βάζουν αυτές τις αηδίες και μετά λες τι να έβλεπα πριν; Έχεις ξεχάσει! Πολτοποιούν το μυαλό του θεατή.

Ο ρατσισμός, δε, εναντίον του θηλυκού γένους μέσα στην ελληνική κοινωνία είναι κυρίαρχο στοιχείο. Τι μου λες, εσύ, για Αλβανούς και γι’ άλλους ξένους. Υπάρχει μεγαλύτερος ρατσισμός από το πώς αντιμετωπίζεται η γυναίκα μέσα στην ελληνική κοινωνία; Είναι φριχτά πράγματα αυτά. Δηλαδή, αν κάτσουμε να μιλήσουμε για το πόσες πλευρές του ανθρώπου αγγίζει αυτό το θέμα, θα καταλάβουμε τι έγκλημα συντελείται σήμερα εναντίον της ανθρώπινης ζωής.

Και το πώς αντιμετωπίζονται τα παιδιά; Εκεί είναι τεράστιο πρόβλημα, άλλο πρόβλημα. Τα βάζουν, ενώ απαγορεύεται να δουλεύουν, και τα εκπορνεύουν από μικρά, και κανείς δεν διαμαρτύρεται αν ένα ανήλικο παιδί διαφημίζει γαριδάκια. Τι έγκλημα είναι αυτό; Τόσο άσχημα είναι τα πράγματα... Είναι, περίπου: ο σώζον εαυτόν σωθήτω. Στο Πήλιο, οι φίλοι μου που έχουν πάει εκεί και ζουν καλλιεργώντας τη γη, βρήκαν ένα σύνθημα που λέει: «Μας σκοτώνουν από δέκα χρονών και μας θάβουν στα ογδόντα». Σκοτώνουμε τα παιδάκια, τα θάβουμε μετά στα ογδόντα και λέμε ότι ο μέσος όρος ζωής αυξήθηκε!

Τους βλέπεις και αραδιάζουν παιδιά σ’ έναν κόσμο ο οποίος είναι εφιάλτης και ταυτόχρονα δεν νοιάζονται για τίποτα. Και αναρωτιέσαι: γιατί το κάνουν αυτό και ταυτόχρονα δεν νοιάζονται για τίποτα; Να διαιωνίσουν μόνο τα γονίδια και το DNA; Και σε όλα αυτά, επίσης, κανείς δεν αντιδρά.

Εγώ, νιώθω πλούσιος επειδή συμμετείχα στα οράματα και στα ιδανικά της εποχής μου, έστω κι αν αυτά εξελίχτηκαν, όπως εξελίχτηκαν. Γιατί δεν είναι δυνατόν να είσαι άνθρωπος ζωντανός και να μην συμμετέχεις στο γίγνεσθαι της εποχής σου! Τότε, δεν είσαι τίποτα, δεν είσαι πολίτης, είσαι υπήκοος, είσαι οπαδός, είσαι ένα «ζώον». Και δυστυχώς, έχουμε γεμίσει από οπαδούς και υπηκόους αντί από πολίτες, διότι η λέξη πολίτης, σημαίνει ότι συμμετέχεις, ότι δρας, ότι σκέφτεσαι, ότι έχεις κριτική σκέψη, ότι έχεις φαντασία, ότι έχεις θέληση…

Όταν μεταλλάσσονται οι άνθρωποι, και παύουν να είναι άνθρωποι, μαθαίνουν να παίρνουν μονάχα και όχι να δίνουν. Και αυτό είναι μια μονοσήμαντη σχέση και αρνητική. Είναι η κυρίαρχη σκέψη του λογοκρατούμενου δυτικού πολιτισμού. Διότι υπάρχει και μια άλλη σκέψη και φιλοσοφία: όταν δίνω κάτι, κερδίζω περισσότερο! Όταν έχω οχτώ και δώσω τα τρία έχω έντεκα, λένε οι σοφοί μας. Ενώ ο λογοκρατούμενος δυτικός πολιτισμός λέει, αντίθετα, ότι όταν έχω οχτώ και δώσω τα τρία, μού μένουν πέντε. Γιατί; Διότι το κεντρικό σημείο της «φιλοσοφίας» τους είναι τα αντικείμενα και όχι τα συναισθήματα.

Αυτό, δηλαδή, που είχε πει ο Επίκουρος πριν δυόμιση χιλιάδες χρόνια: προσέχτε, γιατί οι κτήσεις γίνονται κτήτορες και σας κάνουν δούλους! Ποιος τον άκουσε; Ποιός μπορεί σήμερα να καταλάβει αυτό το… ανώμαλο αριθμητικό σύνολο: 8-3=11;

Κι όμως… Παλιότερα, που έρχονταν οι Αλβανοί και τους αντιμετωπίζαμε σαν εγκληματίες, κλέφτες, φονιάδες, γύριζα από τον Αγ. Στέφανο, ήταν χειμώνας και χιόνιζε στον δρόμο και βλέπω ένα ζευγάρι να περπατάει μέσα στο χιόνι και στο βοριά, η γυναίκα κρατούσε ένα μωρό τυλιγμένο με κουβέρτες στην αγκαλιά της και ο άντρας πήγαινε από δίπλα. Σταμάτησα δίπλα τους και τους ρώτησα που πάτε; Μου λένε -στραβά κουτσά συνεννοηθήκαμε- πάμε στο Κέντρο Υγείας. Τους βάζω, λοιπόν, μέσα στο αυτοκίνητο – αυτοί απόρησαν- και τους πάω στο Κέντρο Υγείας. Κανονίζω, εκεί, να τους δει ο γιατρός... Ε, αυτό το βλέμμα που μου έριξε η γυναίκα, είχε τόση ευγνωμοσύνη, τόσες ευχαριστίες, που εγώ δεν θα το ξεχάσω στη ζωή μου. Κάθε φορά που κάνω μια τέτοια πράξη, ζω πολύ καλά για αρκετό καιρό. Όταν δίνεις κάτι, πάντα κερδίζεις και κερδίζεις τα πιο πολύτιμα. Κερδίζεις τα καλά συναισθήματα.

Πώς να γεμίσεις συναισθήματα τα οποία να γεννήσουν και πράγματα μέσα σου; Περιμένουν οι σύγχρονοι άνθρωποι πότε θα έρθουν οι διακοπές, να πάνε να κάτσουνε είκοσι μέρες να δούνε κανένα ηλιοβασίλεμα! Αλλά, όταν συμβαίνουν όλα αυτά γύρω μας εκείνο το οποίο διαστρέφεται είναι και η αισθητική πλευρά της ζωής μας. Δηλαδή, δεν είναι μονάχα η ποιότητα ζωής, είναι και αυτή η προσέγγιση, η οποία γίνεται κιτς, που βλέπεις στην τηλεόραση, στα σκουπίδια που μας πετάνε στη μάπα…

Γι’ αυτό λέω, κατ΄ αρχήν να σπάσουμε τις μεγάλες πόλεις, να πάμε στα χωριά μας, να πάμε σε μικρές κοινότητες, σε ανθρώπινα μέτρα. Η κοινωνία είμαστε και εμείς. Όταν αλλάζουμε τον εαυτό μας, αλλάζουμε και την κοινωνία. Δεν φεύγουμε απ’ την κοινωνία, συγκροτούμε μια άλλη στην οποία θέλουμε να ζήσουμε. Ανθρώπινη. Όπου θα μπορούμε να κοιταζόμαστε στα μάτια, όπου οι λέξεις θα χουν νόημα, το καλημέρα θα ‘ναι καλημέρα, όπου οι ανθρώπινες σχέσεις, η τρυφερότητα, η αγάπη, ο έρωτας, η δημιουργία, η ζωή, η ανταλλαγή των απόψεων, των ιδεών, της κριτικής σκέψης κι όλα αυτά τα καταπληκτικά πράγματα θα έχουν νόημα. Ξέρετε με πόσα πράγματα όμορφα μπορεί ο άνθρωπος να ζήσει έξω από αυτά που μας υποχρεώνει το σύστημα να κάνουμε;

Θυμάμαι μια φορά, μου έχει πει η γυναίκα μου η Ρηνιώ, παλιά στο Σουφλί τον χειμώνα, οι κοπέλες μαζεύονταν σε μια αποθήκη και ξεκούκιζαν το καλαμπόκι και η μία ήτανε αναγνώστρια, είχε ένα βιβλίο και διάβαζε και οι άλλες ακούγανε. Φαντάζεσαι μια τέτοια συντροφιά μια χειμωνιάτικη νύχτα; Να διαβάζει καλή λογοτεχνία; Πόσες συγκινήσεις, πόσα συναισθήματα ενώνει αυτή την παρέα εκείνη τη στιγμή, πόσο την ανεβάζει σε αισθητικό επίπεδο, πόσο ενδιαφέρον μπορεί να έχει αυτό το πράγμα;
Λοιπόν, μπορούμε να ξαναζήσουμε τέτοιες ανθρώπινες στιγμές, να ξαναβρεθούμε σαν άνθρωποι. Αυτό είναι το σημαντικό, αυτό πρέπει να αναζητήσουμε, το τι θα φάμε και πως θα επιβιώσουμε είναι άλλο πρόβλημα το οποίο επίσης μπορούμε να λύσουμε πάρα πολύ απλά.

Με την τεχνολογία που έχουμε σήμερα, -αφού την πληρώσαμε που την πληρώσαμε πανάκριβα- μπορούμε να κάνουμε τα πάντα από το χωριό μας. Μέσα από το ίντερνετ μπορούμε να κάνουμε τα πάντα, και συγχρόνως να αξιοποιήσουμε και τη γη μας, γύρω γύρω. Όπου να ‘ναι τέτοια θα κάνουμε, θα φυτεύουμε μαρούλια να τρώμε, θα έχουμε και μια κατσίκα που είναι η αγελάδα του φτωχού, γιατί βγάζει τα πάντα: γάλα, τυρί, βούτυρο, ότι θες…

Δεν αρκεί απλώς, να θέλουμε μια άλλη ζωή, πρέπει να την κατακτήσουμε! Πρέπει να ξαναβρούμε τα συναισθήματά μας τα χαμένα, πρέπει να ξαναβρούμε τον εαυτό μας. Είναι δύσκολα τα πράγματα για τους νέους. Για μας ήταν πιο εύκολα, γιατί στους νέους το σύστημα βομβαρδίζει την ψυχούλα τους. Εμάς μας δέρνανε, μας κλείνανε στις φυλακές, μας εκτελούσανε. Εντάξει. Είμαστε ζωντανοί όμως.

Ο πολιτισμός είναι η συμπεριφορά των ανθρώπων και η παιδεία τους. Αυτό είναι πολιτισμός. Δεν είναι τα μάρμαρά μας! Στην Ελλάδα, σήμερα, ποιος παράγει τέχνη και πολιτισμό; Έχουμε βουλιάξει εντελώς. Που είναι οι διανοούμενοι να βγούνε μπροστά; Να δώσουνε διέξοδο, να δώσουνε ελπίδα; Δεν ξέρω.

Κάθε χρόνο βγαίνουν εκατοντάδες χιλιάδες από τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά μας Ιδρύματα. Είδε κανένας καμία θετική επιρροή στην κοινωνία από την παιδεία αυτών των εκατοντάδων χιλιάδων νέων ανθρώπων; Ε, δεν βλέπω μέσα στην κοινωνία κάποιον από αυτούς που να 'χει παιδεία! Άλλοι ‘γιναν υπουργοί, άλλοι ‘γιναν βουλευτές. Η ικανότητα απορρόφησης του συστήματος της αθωότητας και της προσωπικότητας του ανθρώπου στην εποχή μας είναι τρομακτική.
Ό άνθρωπος μεταλλάσσεται συναισθηματικά, ψυχολογικά, βιολογικά, πνευματικά. Πρέπει να το πάρουμε χαμπάρι. Καθημερινά τα πράγματα γίνονται χειρότερα.

Έβλεπα ένα ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου, αν θυμάμαι καλά, το οποίο μιλούσε για την θηλυκοποίηση των ανθρώπων μέσω της διατροφής που μας επιβάλλουν. Ξέρεις με τι ταχύτητα περνάνε τα χημικά στη διατροφή μας; Ποιος νοιάζεται γι’ αυτούς τους συγχρόνους Φρανκενστάϊν που εν ονόματι της επιστήμης βάζουν τα βρωμοχέρια τους στα μυστικά της φύσης και προσπαθούν να την αντιγράψουν, να την μετατρέψουν σε εργαστήριο, να την ελέγξουν, να την υποτάξουν;

Κι από την άλλη μεριά λέει ο Ελύτης, κάπου, ότι με τα εργαλεία ενός υψηλού ανθρωποκεντρικού τεχνοκρατικού πολιτισμού, προσπαθούμε να διορθώσουμε τις βλάβες που επέφερε στον πλανήτη και στην κοινωνία ένας ανθρωποκεντρικός – τεχνοκρατικός πολιτισμός. Σε αυτόν τον φαύλο κύκλο βρίσκεται σήμερα ο άνθρωπος! Σαν το χαμστεράκι στο κλουβί που γυρίζει συνεχώς στη ρόδα, χωρίς να το οδηγεί πουθενά!

Κι ο Κέφνερ, ένας άλλος μεγάλος πνευματικός άνθρωπος, λέει, ό,τι κάθε επινόημα, κάθε εφεύρεση του ανθρώπινου μυαλού το υιοθετεί το σύστημα, το παίρνουν οι πολυεθνικές. Δες σήμερα, (οι γερμανοί το ‘παν πρώτοι, τότε που είχαμε τα κινήματα της γερμανικής νεολαίας) τα πανεπιστήμιά μας είναι campus, είναι στρατόπεδα που παράγουν ηλιθίους υψηλής τεχνολογίας. Δες και όταν ξεχωρίζουν κάποια μυαλά, πώς τα επισημαίνουν αμέσως από το δεύτερο - τρίτο έτος, οι πολυεθνικές εταιρίες, τα καπαρώνουν και τα παίρνουν…

Τώρα, αν σκεφτεί κάποιος, πως είναι δυνατόν ένας άνθρωπος και μάλιστα ιδιοφυής, ένα εξαιρετικό μυαλό, που μετέχει της παιδείας του εικοστού πρώτου αιώνα, αφού αποφοιτήσει να πάει σε μια πολυεθνική και να κάνει έρευνα για μικροβιολογικούς, χημικούς ή άλλους πολέμους; Αυτό είναι ακατανόητο!

Χρειάζεται κανένα άλλο επιχείρημα για να αποδείξει ότι αυτό που συντελείται σήμερα, στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, δεν έχει καμία σχέση με την παιδεία; Διότι αν αυτός ο ιδιοφυής άνθρωπος είχε αποκτήσει πραγματικά κάποια παιδεία, δεν θα πήγαινε να διαθέσει τις γνώσεις του για να κάνει έρευνες για χημικούς πολέμους ή για το πώς η εξουσία θα υποδουλώσει π.χ. στην Αφρική για μια ακόμη φορά αυτούς τους λαούς, μέσα από τους οποίους πέρασε η πρωταρχική συσσώρευση του κεφαλαίου και τους κατάπνιξε!

Και φωνάζουμε για τους μετανάστες... Τα λεφτά τους ζητάνε πίσω οι άνθρωποι! Ο δυτικός κόσμος απορρόφησε όλους τους πόρους τους, τους ρήμαξε, τους υποδούλωσε. Κι αντί λοιπόν να πούνε, ρε παιδιά, για καθίστε, να δώσουμε τη δυνατότητα σ’ αυτούς τους λαούς να φτιάξουν την πατρίδα τους έτσι ώστε να εξασφαλίσουν μια αξιοπρεπή ζωή, συνεπώς θα τους δώσουμε κεφάλαια πίσω, ώστε να συγκροτηθούν τα κράτη τους και να ζήσουν οι άνθρωποι στη χώρα τους κι όχι να φεύγουν απ’ την πατρίδα τους και να ζήσουν στα ξένα… Αλλά που να τη βρεις τη λογική;

Βλέπεις όλοι είναι εναντίον της τρομοκρατίας αλλά κανείς δε λέει ότι είναι εναντίον της βίας! Κανένας.

Είμαι εναντίον της βίας, όπως είμαι και εναντίον της εξουσίας. Όταν λοιπόν κάποιος μιλάει για τρομοκρατία δεν μπορεί να αναφέρεται μόνον σε ένα παιδάκι, σ’ έναν Παλαιστίνιο ή κάποιον απ’ αυτές τις χώρες, το οποίο κάτω από την καταπίεση αιώνων του λαού του, που έστω γιατί πιστεύει ότι θα πάει στον παράδεισο, φορτώνεται με δυναμίτιδα και τινάζει στον αέρα την ίδια τη ζωή του «μετά των αλλοφύλων», που λένε και οι Εβραίοι στα Ευαγγέλια.

Αυτός είναι τρομοκράτης, αλλά ο πιλότος που πάει και βομβαρδίζει χωριά, νοσοκομεία, σχολεία σε μια χώρα και την καταστρέφει, παρασημοφορείται και είναι ήρωας; Αυτό, πραγματικά, δεν το καταλαβαίνω! Γιατί να ορίζουμε ως τρομοκρατία την εξωθεσμική βία; Ενώ οι ίδιοι, και με το σύστημα και με τους πολέμους… διότι τι τα θέλουν όλα αυτά τα αεροπλανοφόρα, τα αεροπλάνα, τα τανκς; Λοιπόν, αυτοί είναι οι τρομοκράτες!

Πολλοί, ξαφνικά από επαναστάτες γίνανε πολιτικοί και μπήκανε σε παιχνίδια, τέτοια, που ήταν και άγνωστα και ανήθικα, που δεν τα καταλάβαιναν δηλαδή. Και δεν μπορούσα να βλέπω τους συντρόφους μου… Όμως, οι περισσότεροι από όσους τουλάχιστον ξέρω και έχω επαφή, κυρίως τα παιδιά του Ρήγα Φεραίου που ήμασταν φυλακή μαζί, όλοι είναι ενδιαφέροντες άνθρωποι. Γράφουν, μελετούν, ασχολούνται ακόμα με πράγματα αλλά σε μια άλλη πορεία σκέψης πια…

Γιατί πρέπει να μαθαίνουμε αντί να κοιτάμε, να βλέπουμε, να εμβαθύνουμε σ’ αυτό που βλέπουμε, σ’ αυτό που σκεφτόμαστε. Είναι καλά παιδιά, και όταν συναντιόμαστε, είμαστε πάντα φορτισμένοι από συγκίνηση. Κλαίμε, συχνά, κιόλας. Ναι, κλαίμε.

Εγώ, από την άλλη, όταν συνειδητοποίησα τι συμβαίνει, κι ότι τέλειωσα μ’ αυτή την ιστορία, ήμουν σχεδόν στα πρόθυρα της αυτοκτονίας. Δηλαδή, έλεγα, τώρα τι κάνεις; Τότε η Ρηνιώ πήρε το πρώτο μας σκυλί, την Stormy, ένα λυκόσκυλο. Και αυτή με έμαθε να ξανασκέφτομαι και να βλέπω τις ομορφιές του κόσμου, κι ότι η ζωή είναι όμορφη, είναι πάρα πολύ όμορφη, έχει πάρα πολύ όμορφες στιγμές. Μια μέρα είναι γεμάτη αιωνιότητες. Εάν μπορούμε πραγματικά να καταλάβουμε κάθε στιγμή, ποιοι είμαστε και που είμαστε.

Μέσα από την Stormy, λοιπόν, και την παρέα μαζί της αναζήτησα νέα μονοπάτια σκέψης. Ξέφυγα από τον ορθολογισμό του Μαρξισμού -ντε και καλά- και άρχισα να ανιχνεύω τελικά το ποιός είμαι εγώ και ποιά είναι η φύση που με περιβάλλει. Πώς ήρθα εδώ, τί κάνω, από πού ήρθα, πού θα πάω;

Κι έτσι έγραψα το πρώτο μου βιβλίο «Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς», οπού ξεμπέρδευα πια με όλο αυτό το άγχος και τους κόμπους που κουβαλούσα μέσα μου. Και μετά έγραψα και το δεύτερο το «Χαμογέλα, ρε... τι σου ζητάνε;» οπού ξέμπλεκα πια με την πολιτική: ότι η πολιτική είναι ένα χυδαίο, ανήθικο και βρώμικο παιχνίδι και δεν μπορεί ένας άνθρωπος να παραμείνει αθώος συμμετέχοντας στην πολιτική. Ξεμπέρδεψα επίσης με την εξουσία, με τη βία και με την οργάνωση. Μετά έγραψα το τρίτο βιβλίο, «Τα κεραμίδια στάζουν», όπου ανιχνεύω τους ανθρώπινους και κάποιους άλλους δρόμους επίσης, και μετά έγραψα «Το κλειδί είναι κάτω απ΄ το γεράνι», που είναι το καταστάλαγμά μου, είναι πρόταση ζωής διαφορετικής. Μετά γράφω τη «Ντομάτα με γεύση μπανάνας» που καταγγέλλω όλον αυτό το θεσμό των λεγομένων επιστημόνων, οι οποίοι ‘κάναν αυτά τα πράγματα… Ε, και στο μέλλον φιλοδοξώ να γράψω ένα τελευταίο βιβλίο.

Τώρα, ένα από τα μεγάλα προβλήματα που έχουμε στην Ελλάδα είναι ότι το δημόσιο αποτέλεσε την αποθήκη όλων των ρουσφετιών όλων των πολιτικών. Ρουσφέτι, ρουσφέτι, ρουσφέτι! Άκουγα ότι στη Γερμανία, υπάρχει μονιμότητα αλλά οι δημόσιοι υπάλληλοι, εκεί, απαγορεύεται να απεργήσουν, γιατί ο δημόσιος υπάλληλος είναι κρατικός λειτουργός. Και οι μισθοί τους είναι πολλές φορές χαμηλότεροι από τους μισθούς του ιδιωτικού τομέα. Γιατί; Γιατί ο μισθωτός του ιδιωτικού τομέα, κάθε μέρα πρέπει να αποδείξει την ικανότητα, την παραγωγική του ικανότητα στο αφεντικό για να μπορέσει να παραμείνει. Ενώ ο δημόσιος υπάλληλος από τη στιγμή που διορίζεται, είναι για όλη του τη ζωή.

Εμείς, εγώ με τη Ρηνιώ για παράδειγμα, ξέρουμε τέσσερις- πέντε ανθρώπους -συγγενής μας, όχι στον περίγυρο- που διορίστηκαν χωρίς αξιολόγηση, χωρίς κάποια μόρφωση ιδιαίτερη, λόγω του βουλευτή που ψήφισαν. Για να μην πω για μια ξαδέρφη μου, μέλος του ΚΚΕ, αν και τόσα χρόνια που ήμουν σε εξορίες-φυλακές, δεν είχε εμφανιστεί ποτέ και γι αυτό δεν την είχα γνωρίσει, επικοινώνησε κάποια στιγμή μαζί μου, επειδή νόμιζε ότι είχα επαφές με την Κυβέρνηση, για να μεσολαβήσω, ώστε να διοριστούν οι γιοί της… Που λες; Ανθρωποφύλακες! Ε, τρελάθηκα.

Στο δημόσιο, λοιπόν, στην Ελλάδα, μόνο κρατικοί λειτουργοί δεν είναι, αυτοί οι περίφημοι δημόσιοι υπάλληλοι. Υπάρχουν και άνθρωποι βέβαια που δουλεύουν, αλλά πώς να ξεκαθαρίσουν αυτά τα πράγματα, με τα ρουσφέτια τους; Άσε, που και να μπορούσες, για να τους απολύσεις, θα έπρεπε να τους δώσεις αποζημιώσεις, συντάξεις… Και τι; Να ξαναγίνουμε πλατεία Κλαυθμώνος; Άλλωστε, δεν ξέρουμε με ποιους πολιτικούς έχουμε να κάνουμε; Κάθε φορά που θα έρχεται καινούρια κυβέρνηση θα απολύει τους προηγούμενους δημόσιους υπαλλήλους και θα γυρίζει στους καινούριους και άντε να γίνει δουλειά εκεί μέσα!

Το Σύνταγμα αν είναι να αλλάξει; Εγώ δεν ξέρω, δεν είμαι και μορφωμένος, αλλά γνωρίζω κάτι: Αν θέλουμε να ανοίξουμε ένα δρόμο όπου θα έχει κάποια δυνατότητα ο κόσμος να εκφραστεί, αυτός είναι το εκλογικό σύστημα που λέγεται απλή αναλογική, ώστε να εκφράζονται όλες οι ομάδες μέσα στο κοινοβούλιο και αυτό ίσως υποχρεώσει τελικά, τις όποιες πολιτικές δυνάμεις σε συνθέσεις και συνεργασίες. Κι αυτό, θα σημάνει ένα σημαντικό βήμα προς τον πολιτικό πολιτισμό.

Όταν βλέπεις την Παπαρήγα από τη μια, τον Τσίπρα από την άλλη, τον Αλαβάνο απ’ την άλλη, τον Κουβέλη απ’ την άλλη, ο καθένας να τρέχει και να λέει τα δικά του, και ούτε οι ίδιοι δεν μπορούν να συνεννοηθούν, τι σκατά Κυβέρνηση να κάνουνε; Άντε και να ψηφίσουμε ένα εκλογικό σύστημα απλής αναλογικής, άντε και να βγούνε, θα μπορέσουν να το κρατήσουν; Σ’ ένα μήνα θα το διαλύσουν. Εκεί στηρίζεται και το περίφημο πλειοψηφικό, το οποίο, λέει, θέλουμε σταθερές κυβερνήσεις και κολοκύθια…

Ξέρεις ποια είναι η πεποίθηση μου; Ότι οι άνθρωποι οι έξυπνοι φοβούνται να αντικρύσουν την αλήθεια της ζωής τους. Θα φέρω ένα παράδειγμα: Πριν καιρό ήμασταν καλεσμένοι σε μια γιορτή, όπου ήταν όλοι καθηγητές πανεπιστημίων, επιστήμονες, κλπ. και πήγαμε και τους βρήκαμε πάνω σ’ έναν καβγά. Γιατί λές; Τότε, είχε διοριστεί ο Χριστόδουλος, ο Αρχιεπίσκοπος, και όλη η συζήτηση ήταν σχετικά με αυτόν: και αμάν ο Χριστόδουλος, και δώσ’του ο Χριστόδουλος, και είναι κίνδυνος ο Χριστόδουλος…

Κάποια στιγμή γυρίζω και τους λέω, τι Χριστόδουλος ρε παιδιά, ποιός είναι ο Χριστόδουλος; Από πού κι ως πού αποτελεί κίνδυνο ο Χριστόδουλος για το επαναστατικό κίνημα; Τι λέτε; Δεν βλέπετε τον καταναλωτισμό που μας οδηγεί; Και πετάγεται κάποια και μου λέει: «γιατί είναι κακό πράγμα ο καταναλωτισμός;». Λέω, ναι, γιατί αυτή τη στιγμή τρως τις σάρκες των παιδιών της Αφρικής. Κι όχι μόνον αυτό…

Τους είπα, αν νομίζετε ότι είναι ζωή αυτή που ζείτε με γεια σας και χαρά σας και με τα… τενεκεδένια φέρετρά σας θα ‘στε μια χαρά! Ξέραν την αλήθεια, ξέραν το άσκοπο της ζωής τους, τα ήξεραν, ήταν έξυπνοι άνθρωποι, αλλά φοβούνταν να την αντικρύσουν. Και θα πούνε κάποια στιγμή, τι κάνω ρε μαλάκα, που ζω; Είναι δυνατόν να είναι αυτή η ζωή μου; Πρωί, μεσημέρι, βράδυ… κι όταν τελειώνει η μέρα να λέω «Αχ! Έφυγε ακόμη μια μέρα!». Ένα κεράκι που έσβησε ακόμα ήταν, αυτό ήταν.

Βέβαια, για να αναλάβεις μια ευθύνη για μια χώρα, δεν χρειάζονται μονάχα οι καλές προθέσεις και τα τρυφερά συναισθήματα. Χρειάζεται και μια τεχνογνωσία πάρα πολύ υψηλή για να διαχειριστείς αυτό το φοβερό σύστημα το οποίο έχουν κάνει.

Σήμερα, παραδείγματος χάριν, αν κάναμε μια επανάσταση τύπου Οκτωβριανής, μπολσεβίκικης, και ανατρέπαμε το σύστημα, την επόμενη μέρα θα είχαμε χάος. Χάος! Τίποτα δεν θα μπορούσε να διορθώσει αυτή την καταστροφή. Γι' αυτό, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε σήμερα είναι να χτυπάμε, να καταργούμε, τις δομές του συστήματος και να το μεταρρυθμίζουμε προς τον άνθρωπο.

Μιλάνε τώρα για πράσινη ανάπτυξη και πράσινα άλογα, μα είναι δυνατόν να μιλάμε για οικολογία και να έχουμε πολεμικές βιομηχανίες; Λοιπόν, υπάρχουν πράγματα θεσμικά που πρέπει να αλλάξουν, αλλά όπως είπα, αυτά πλέον δε με ενδιαφέρουν, όσο δεν βλέπω κάτι να γίνεται. Εγώ μιλάω. Αυτό μπορώ να κάνω, αυτό κάνω, γράφω και κανά βιβλίο, τί άλλο να κάνω;

Είναι και ντροπή, νιώθω, εγώ, ντροπή. Όχι ντροπή, μάλλον νιώθω ένα αίσθημα κινδύνου, διότι υπό μία έννοια είναι και ολίγον φασισμός: εγώ, με το ένα πόδι στον τάφο, να διατυπώνω το όραμα της ζωής που θα ζήσετε εσείς. Δεν είναι φασισμός αυτό το πράγμα; Δηλαδή σ’ έναν κόσμο ο οποίος εξελίσσεται με τόση ταχύτητα τρομακτική, ένας άνθρωπος από το παρελθόν, ο οποίος σήμερα είναι ογδόντα χρονών, να ηγηθεί για τη ζωή των σημερινών παιδιών, η οποία αύριο θα είναι εντελώς διαφορετική;

Υπάρχει, άρα, ένα πρόβλημα ευθύνης. Και μου λέει η Ρηνιώ πολλές φορές, «είσαι απαισιόδοξος και σ’ ακούνε τα παιδιά και είσαι μες στη μαυρίλα!». Τι να κάνω, ρε παιδί μου; Στα ογδόντα μου χρόνια να λέω ψέματα; Είμαι απαισιόδοξος. Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Εκείνο που μπορώ να υποστηρίξω το υποστηρίζω: ότι ο μόνος δρόμος, ο οποίος δεν μας οδηγεί σε κανένα λάκκο, σε καμιά λακκούβα, σε κανένα κακό συναπάντημα, είναι ο δρόμος της αγάπης, είναι ο δρόμος της τρυφερότητας, είναι ο δρόμος της κατανόησης, είναι ο δρόμος της υπεράσπισης της διαφορετικότητας του άλλου! Αυτός είναι ο μόνος δρόμος. Αν τον ακολουθήσουμε αυτόν τον δρόμο δεν κινδυνεύουμε. Ούτε εμείς ούτε οι συνάνθρωποί μας.

Οποιεσδήποτε άλλες διαδικασίες, η ιστορία πια μας πείθει ότι είναι επικίνδυνες. Σκεφτείτε αυτό το παλικάρι, τον Φιντέλ Κάστρο που πολεμούσε στα βουνά, αυτός ο ρομαντικός, ο ωραίος τύπος… δικτάτορας κατάντησε! Ο Τσε, ευτυχώς, σκοτώθηκε νωρίς, όπως κι ο Ιησούς. Οι δυο αυτοί έσωσαν την αθωότητά τους.

Να ‘σαι άνθρωπος δημιουργικός και ευαίσθητος. Και να αγαπάς. Να αγαπάς! Να μπορείς να μετατρέπεις κάθε μέρα την αγάπη σε αγαπημένο. Η φρέζα μου που είναι εκεί φυτεμένη την αγαπάω, την βλέπω κάθε πρωί, καταλαβαίνεις; Ή έναν συγκεκριμένο άνθρωπο… Όλα τα άλλα… Παρέες, ρε, μπορείς να κάνεις παρέες; Φιλία. Έρωτα! Κάντε έρωτα, αγαπηθείτε κάντε τις παρέες σας, σκεφτείτε, αναπτύξτε την κριτική σας σκέψη.

Η αγάπη είναι κάτι που το ζεις, δεν νομίζω ότι είναι κάτι που μπορείς να του δώσεις έναν ορισμό. Η αγάπη είναι αυτό που αισθάνεσαι. Η λογική έχει όρια στην ερμηνεία της πραγματικότητας, η ψυχοσωματική εμπειρία, όμως, είναι του καθενός. Η αγάπη, είναι ένα συναίσθημα που είναι για τον καθένα ιδιαίτερο και για τον καθένα διαφορετικό επίσης. Δεν μπορείς να το ορίσεις απλώς σαν συναίσθημα. Σαν συναίσθημα το ορίζουμε, αλλά στην πράξη, στη ζωή μέσα στην υπόστασή του, είναι του καθενός εμπειρία. Όπως και ο έρωτας επίσης. Ο έρωτας. Αυτό το καταπληκτικό συναίσθημα, το μοναδικό, το οποίο το έχουν βρωμίσει και το έχουν φορτώσει τόση σκουριά και τόση ανηθικότητα που πραγματικά είναι έγκλημα.

Αλλά αυτή ήταν και η κουλτούρα μας. Δηλαδή, εγώ θυμάμαι τις γυναίκες που κάθονταν στο σκαλοπάτι και βλέπαν ένα ζευγαράκι να πηγαίνει αγκαλιασμένο προς το βουνό απάνω και λέγανε: πάνε να βγάλουν τα μάτια τους! Λοιπόν, για τα παιδιά που μεγάλωναν και άκουγαν αυτά τα πράγματα, ο έρωτας σήμαινε «να πάνε να βγάλουν τα μάτια τους».

Είμαι με τη Ρηνιό από το 62 μαζί και από το 64 παντρεμένοι… Κατ’ αρχήν ο γάμος είναι καταναγκασμός. Τώρα, στον εικοστό πρώτο αιώνα, να παντρεύονται οι άνθρωποι! Τι είναι αυτό; Τι θα πει παντρεύομαι; Από την αρχή λένε ψέματα, από τους όρκους: αιώνια, μια ζωή… Τί λες, βρε μαλάκα! Σε λίγο, σε ένα, δύο, πέντε χρόνια, το σεξ τελειώνει πια, από κει και πέρα τι γίνεται; Θα ζήσετε και οι δυο με έναν έρωτα στη ζωή σας; Αν η σχέση ακουμπάει σε πολύ περισσότερα πράγματα, δηλαδή βρίσκεται σε ένα ίδιο φιλοσοφικό στίγμα, κι έχει πνευματικό ενδιαφέρον, μπορεί το ζευγάρι να ταξιδέψει και σε άλλους δρόμους ερωτικούς και να ξαναγυρίσει, κι όπως λέει ο Καβάφης, να γυρίσει με πλούτη, με φλουριά με καινούρια πράγματα και να εμπλουτίσει αυτή τη σχέση, αλλιώς αυτό το μέλι θα γίνει φαρμάκι και ο ένας θα μισήσει τον άλλον.

Η κατάσταση, δηλαδή, πρέπει να εκτονώνεται! Ο γάμος είναι κατάλοιπο της αντίληψης ότι ο έρωτας είναι αναπαραγωγική διαδικασία και τίποτα περισσότερο. Τέτοια φτώχεια γι’ αυτό το καταπληκτικό συναίσθημα του ανθρώπου που λέγεται έρωτας; Αυτό είναι έγκλημα! Αρκεί να υπάρχει πολιτισμός. Όταν υπάρχει πολιτισμός σε μια σχέση…

Πιτσιρικάς συμμετείχα σε αυτό το όνειρο του κομμουνισμού ολόκληρος, κυτταρικά… και καμιά φορά μες το κελί σκεφτόμουνα μοναχός μου κι έλεγα, εντάξει, θα λύσουμε όλα τα προβλήματα των ανθρώπων αλλά πως θα απαντήσουμε στο πρόβλημα όταν ένα αγόρι αγαπάει ένα κορίτσι και εκείνη δεν τον θέλει ή όταν ένα κορίτσι αγαπάει ένα αγόρι κι εκείνος δεν την θέλει, και βασανιζόμουνα και έλεγα πως θα το λύσουμε ρε παιδί μου αυτό το πράγμα; Πώς θα λύσουμε αυτό τον κόμπο; Και βρήκα, όμως, λύση: λέω, μα θα ‘ναι τόσο ελεύθερη και ανοιχτή η κοινωνία ώστε οι άνθρωποι, το κάθε αγόρι και το κάθε κορίτσι θα χει πολλές επιλογές γύρω του ώστε να μπορεί να ολοκληρώσει και να εκφράσει τις επιθυμίες του.

Ταυτόχρονα, δεν θα υπάρχουν άσχημοι και όμορφοι άνθρωποι, αυτό είναι μια εφεύρεση της ανώμαλης κοινωνικής αισθητικής που εδραιώσαμε. Η προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου είναι ομορφιά, ο κάθε άνθρωπος μέσα του έχει ομορφιά, κουβαλάει ομορφιά κι όταν ανακαλύπτεις αυτό το πράγμα, όταν συνδέεσαι με αυτού του είδους την ομορφιά, όταν τέτοιου είδους είναι οι σχέσεις, ε, αυτές δεν κινδυνεύουν. Έστω και αν μπουν στη συνήθεια και στην κούραση, δεν κινδυνεύουν να εκφράσουν κάποια βαρβαρότητα ή δυστυχία κλπ. Θα ‘ναι μια πολιτισμένη πάλι όμορφη συναισθηματική, αγαπησιάρικη δύση αυτής της σχέσης, προσωρινής ή μονιμότερης.

Εγώ, δηλαδή, πιστεύω ότι η ζωή είναι αιώνια και κινείται με κύκλους: ζωή - θάνατος, ηδονή- πόνος, λύπη- χαρά κλπ. Εάν η ζωή δεν είχε αυτές τις συγκρούσεις, αν δεν υποχρέωνε ανά πάσα στιγμή τους ανθρώπους, να περάσουν τα συναισθήματά τους πάνω από την πυρρά, θα ήταν μια ζωή αδιάφορη, γι’ αυτό έχει ενδιαφέρον η ζωή γιατί έχει αυτές τις συγκρούσεις!

Όμως αυτές οι συγκρούσεις πρέπει να στηρίζονται σε ένα υπόβαθρο πολιτισμού, αλληλοσεβασμού, αλληλοεκτίμησης, αναγνώριση της διαφορετικότητας, κατανόησης των αναγκών του άλλου. Και είπα, αν δεν υπάρχουν αυτά τα πράγματα δεν γίνεται τίποτα, γεννάται δυστυχία, πίκρα…

Αν θέλεις να ζήσεις μόνο χαρά στη ζωή σου… Δεν γίνεται αυτό! Σκεφτείτε, ρε, τι βαρεμάρα θα είχε η ζωή να ήταν σαν ένα συριανό λουκούμι που το γλύφεις το πρωί, το γλύφεις το μεσημέρι, το γλύφεις το βράδυ… Ε, δεν λες, αϊ σιχτίρ από δω;

Αλλά εκλογικεύσαμε τελείως την πραγματικότητα. Και αυτός ο Άγγλος ο φιλόσοφος και ποιητής, ο Blake, λέει, ότι η λογική έχει όρια στην ερμηνεία της ρομαντικότητας, η φαντασία είναι δημιουργία. Χωρίς φαντασία δεν μπορεί να πορευθεί ο άνθρωπος. Εδώ ο γαλλικός Μάης είχε μια αντίφαση σε ένα απ’ τα συνθήματά του: «η φαντασία στην εξουσία». Μα, είναι δυνατόν να συνυπάρξουν αυτά τα πράγματα; Φαντασία και εξουσία; Γι’ αυτό τα περισσότερα στελέχη του ‘γίναν μέλη των πολυεθνικών εταιριών.

Για την γενιά του Πολυτεχνείου; Τι να πω ρε παιδί μου; Μια εξέγερση με όνειρα και αιτήματα της νεολαίας εκείνη της εποχής την οποία απορρόφησε το σύστημα, τους έβγαλε υπουργούς, βουλευτές, και τέλειωσε η υπόθεση. Και τα αιτήματα και τα συνθήματα και τα όνειρα. Και το Πολυτεχνείο, έγινε σαν τις μυγοχεσμένες εικόνες του Χριστού που κρέμονται πάνω από τα δικαστήρια. Σουβλάκια έγινε, ότι θες έγινε, εκτός από κείνο που ονειρευόταν.

Γι’ αυτό δεν πάτησα ποτέ σε δεξιώσεις που κάνανε για αντιστασιακούς στο Προεδρικό Μέγαρο. Κάθε χρόνο δεν καλούσανε δαύτους; Του είπα κάποτε του Μίκη Θεοδωράκη, δεν καταλαβαίνεις ότι μ’ όλα αυτά που κάνουν, πως τάχα μου σε τιμάνε και τέτοια, ότι εσύ τους τιμάς; Τους τιμάς, δε σε τιμάνε! Όταν ένας άνθρωπος έχει μια ασφάλεια και μια καθαρότητα και πάει κάπου, ε, καθαρίζει και τους άλλους.

Δεν πήγα ποτέ σε προσκλήσεις. Εδώ, ανάβω το τζάκι μου. Και παράσημο μου είπαν να μου δώσουν, τους είπα να το βάλουν στον κώλο τους. Πήγα, μόνο, να μου δώσουν τα ένσημα, διότι ειδικά για τα 6 χρόνια που κάναμε φυλακή στη χούντα, μας δώσανε ένσημα, λες και δουλεύαμε! Ευτυχώς, όμως, γιατί έτσι πήρα μια αναπηρική σύνταξη.

Και τους χουντικούς τους δικάσανε. Αυτούς εδώ, ποιος θα τους δικάσει; Η ιστορία; Σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι να την γράψουν ακόμα, αν υπάρχουν άνθρωποι, γιατί τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα. Σε πενήντα χρόνια τα νερά του πλανήτη δε θα πίνονται! Αυτά λένε οι επιστήμονες με τον τρόπο που πάμε και καταστρέφουμε συνεχώς υδροφόρους ορίζοντες, τα ποτάμια, τις λίμνες, οι όξινες βροχές, κι όλα αυτά.

Θέλω να πω, ότι είμαι απαισιόδοξος. Γιατί; Επειδή είμαστε σ’ έναν κόσμο, ο οποίος είναι, πια, μια γειτονιά. Μια γειτονιά μικρή. Έχουνε μηδενιστεί σχεδόν οι αποστάσεις, συνεπώς και ο εφιάλτης των καταστροφών είναι κοινός.

Για πρώτη φορά ίσως στην ιστορία του κόσμου είναι τόσο επιτακτική η ανάγκη της συνεργασίας των λαών σ’ ένα παγκόσμιο κίνημα το οποίο θα φέρει την αλλαγή. Μια χώρα μόνη της, έστω κι αν καταφέρει τελικά να διαμορφώσει ένα διαφορετικό ανθρώπινο σύστημα, μια άλλη ποιότητα ζωής για τον λαό της, δεν είναι σίγουρη για το μέλλον όταν π.χ. στην Αλβανία χτίζεται πυρηνικό εργοστάσιο, στη Βουλγαρία το ίδιο, στη Ρουμανία πυρηνικό εργοστάσιο, στην Τουρκία πάνω στο σεισμογενές ρήγμα πυρηνικό εργοστάσιο…

Ο άνθρωπος υποτάχθηκε στην τεχνολογία αλλά δεν μπορεί να την ελέγξει. Παραδείγματος χάριν, τι πιο φυσικό θα ήταν, αφού τα πυρηνικά εργοστάσια αποδείχθηκαν ότι είναι πυρηνικές βόμβες κάτω από ορισμένες συνθήκες και μπορούν να καταστρέψουν, να μην μπορεί κανείς να χτίσει πυρηνικό εργοστάσιο χωρίς τη σύμφωνη απόφαση των όμορων χωρών.

Διότι αν εκραγεί το περιβόητο εργοστάσιο της Τουρκίας, καταστρέφεται η Ελλάδα, αν εκραγεί το πυρηνικό εργοστάσιο στην Αλβανία καταστρέφεται η Ελλάδα. Τι μέλλον μπορούμε να έχουμε εμείς; Τι μέλλον μπορούμε να διαμορφώσουμε; Κι αν δεν καταφέρουμε να πείσουμε τους Τούρκους, τους Αλβανούς και τους άλλους σε ένα κίνημα μιας άλλης ζωής, ενός άλλου τρόπου ζωής, στην αναζήτηση ενός άλλου τρόπου ενέργειας, π.χ. ηλιακής ή άλλης; Αυτό ακουμπάει κι άλλα προβλήματα και δεν μπορούμε να λύσουμε τέτοιου είδους στοιχειώδη προβλήματα! Που πάμε; Πώς μπορούμε να ονειρευτούμε εμείς σ’ έναν τόπο διαφορετικό αυτή τη στιγμή;

Συνεπώς πρέπει να συναντηθούμε και με τους άλλους λαούς. Δεν μπορούμε να διαμορφώσουμε ένα μέλλον διαφορετικό αν δε διαμορφώσουμε πρώτα μια πολιτισμική ενότητα του κόσμου, διατηρώντας τη διαφορετικότητα του καθενός. Μέσα σε δυο αιώνες έχουμε καταστρέψει εκατομμύρια διαφορετικούς τρόπους ζωής.
Αυτό ήταν πλούτος για την ανθρωπότητα, και τον καταστρέψαμε, τον ισοπεδώσαμε. Πρέπει να βρούμε ότι διασώθηκε και να ξανανταμώσουμε γύρω απ’ αυτά τα πράγματα.

Γι’ αυτό πιστεύω, πάντα, ότι αν υπάρχει μια αισιόδοξη προοπτική αυτή είναι τα πολυεθνικά κοινόβια, δηλαδή, άνθρωποι απ’ όλα τα μέρη της γης οι οποίοι επιχειρούν να συμβιώσουν. Μου λέγε μια φίλη μου η οποία έχει ταξιδέψει πολύ σ’ όλο τον κόσμο κι έχει ζήσει σε τέτοιου είδους κοινόβια «Χρόνη, δεν μπορείς να φανταστείς τι θαύμα ήταν η ζωή. Διαφορετικά φαγητά, διαφορετικό φλερτ, διαφορετική έκφραση και συμπεριφορά του καθενός, διαφορετικές γιορτές, διαφορετικά γλέντια ακόμη και διαφορετικό φιλί!" Ίδια συναισθήματα όμως...

Ένας πλούτος, στον οποίο ζούσαν οι άνθρωποι, ούτε έπληττες, ούτε τίποτα, ο καθένας έκανε τη δουλειά του… Ε, μόνο έτσι θα καταφέρουμε να επικοινωνήσουμε, αλλά αυτά είναι πολύ δύσκολα πράγματα. Επιχειρήθηκαν στην αρχή με το μεγάλο χίπικο κίνημα, το οποίο το σακατέψανε με τα χημικά ναρκωτικά και τα ρέστα, και το τσακίσανε, το δυσφημίσανε, και βέβαια μετά το έκανε και μόδα το σύστημα. Είναι δύσκολα αυτά.

Όπως είναι και δύσκολο -επειδή όλοι μας, από την κούνια μας εισπράττουμε αυτή την κουλτούρα- να συνυπάρξουμε χωρίς προβλήματα, γιατί είναι φυσικό σε μια κοινότητα να υπάρχουν και τα ανθρώπινα προβλήματα, που τα περιγράφω και στο «κλειδί» με έναν τρόπο.

Πολλοί νέοι, μου στέλνουν οι περισσότεροι ποιητικές συλλογές… Το ενενήντα εννιά τοις εκατό των Ελλήνων είναι ποιητές! Και έρχονται και παιδιά που με ρωτάνε, πώς γράφεται ένα βιβλίο; Εγώ τους απαντάω το εξής: Βάλτε μια λευκή κόλλα μπροστά σας και πάρτε και ένα μολύβι και καθίστε. Δεν χρειάζεται τίποτε άλλο. Αν έχετε να βγάλετε κάτι θα το βγάλετε, κι αν έχετε να γράψετε κάτι θα το γράψετε. Λευκό χαρτί και μολύβι! Τα άλλα όλα είναι εκ του περισσού. Αν θες να γράψεις με το συναίσθημά σου, με αυτό που πιστεύεις, με αυτό που σε συνεπαίρνει αυτή τη στιγμή, δε χρειάζεσαι τίποτα. Ούτε καμιά οδηγία, ούτε καμιά τεχνική. Καλύτερα άσε την κόλλα άσπρη μέχρι να σου ‘ρθει!

Καμιά φορά διαβάζω συγγραφείς που βλέπω πίσω στο βιογραφικό τους ότι πήγαν στην τάδε σχολή συγγραφέων… Εγώ έμαθα γράμματα απ’ την λογοτεχνία, από κει έμαθα και μαρξισμό, από κει έμαθα και κοινωνιολογία, από κει έμαθα και οικονομία. Διάβασα όλη τη Ρώσικη κλασσική και σοσιαλιστική λογοτεχνία, διάβασα όλη τη γαλλική λογοτεχνία, η οποία είναι καταπληκτική, διάβασα σύγχρονη αμερικάνικη λογοτεχνία. Μέσα από τη λογοτεχνία μαθαίνεις τη γλώσσα, μαθαίνεις να μιλάς, παίρνεις γνώσεις τρομακτικές από όλους τους χώρους...

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης για την ελληνική πραγματικότητα και τις ευθύνες των ελλήνων πολιτών

2012-02-04T22:38:00.003+02:00

Συνέντευξη με τον υπέροχο έλληνα φιλόσοφο Κορνήλιο Καστοριάδη (1922-1997) που διέπρεψε στη Γαλλία.

Δημοσιογράφος
Συχνά λέγεται ότι η Ελλάδα είναι «προβληματική», στην Ελλάδα «όλα γίνονται στον αέρα», «χωρίς προγραμματισμό», «χωρίς βάρος». Με τέτοιες διαπιστώσεις συμφωνούν πολλοί. Αλλά περιορίζονται συνήθως μόνον στις διαπιστώσεις… Γνωρίζω ότι η ελληνική κατάσταση σας απασχολεί βαθειά. Ποια είναι η ερμηνεία σας για όσα συμβαίνουν; Γιατί συμβαίνουν έτσι τα πράγματα στην Ελλάδα; Ποιες οι βαθύτερες αιτίες;

Καστοριάδης:
Πρώτον, δεν ξέρω. Δεύτερον, στο μέτρο που μπορώ να ξέρω κάτι, είναι ότι η πολιτική ζωή του ελληνικού λαού τελειώνει περίπου το 404 π.χ.

Δημοσιογράφος:
Νομίζω ότι θα ενοχλήσει πολύ αυτή η διατύπωσή σας…

Καστοριάδης:
Τι να κάνουμε… Μιλώ για την πραγματική πολιτική ζωή του λαού ως αυτόνομου παράγοντα. Δεν μιλώ για μάχες, για αυτοκράτορες, για Μεγαλέξανδρους και Βασίλειους Βουλγαροκτόνους. Μετά τον πέμπτο π.Χ. αιώνα και την αυτοκυβέρνηση του λαού στις δημοκρατικές πόλεις -και πάντως, μετά τον περίεργο τέταρτο π.Χ. αιώνα- η ελληνική ελευθερία πεθαίνει… Οι ελληνικές πόλεις γίνονται υποχείριες των βασιλέων της Μακεδονίας. Βεβαίως, ο Αλέξανδρος και οι διάδοχοί του παίζουν έναν κοσμοϊστορικό ρόλο. Κατακτούν την Ασία και την Αίγυπτο. Διαδίδουν την ελληνική γλώσσα και παιδεία. Αλλά πολιτική ζωή, πλέον, δεν υπάρχει. Τα βασίλεια των διαδόχων του Αλεξάνδρου, ως πολιτική συγκρότηση, είναι ουσιαστικά μοναρχίες. Εξ άλλου, καθώς ξέρουμε, ο ίδιος ο Αλέξανδρος αντιμετώπισε στασιασμό των Ελλήνων που είχε πάρει μαζί του, διότι ήθελε να τους υποχρεώσει να γονυπετούν μπροστά του, όπως οι Πέρσες μπροστά στον Μεγάλο Βασιλέα – πράγμα ανθελληνικότατο. Σε όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής εποχής οι ελληνικές πόλεις, με λίγες περιθωριακές και παροδικές εξαιρέσεις, αποτελούν παιχνίδια στα χέρια των ελληνιστικών δυναστειών. Ακολουθεί η ρωμαϊκή κατάκτηση, κάτω από την οποία οι ελληνικές πόλεις δεν έχουν παρά μόνον κοινοτική ζωή. Κατόπιν, έρχεται η βυζαντινή αυτοκρατορία. Το Βυζάντιο είναι μια ανατολική, θεοκρατική μοναρχία. Στο Βυζάντιο η πολιτική ζωή περιορίζεται στις ίντριγκες της Κωνσταντινούπολης, του αυτοκράτορα, των “δυνατών” και των ευνούχων της αυλής. Και βεβαίως, τα σχολικά μας βιβλία δεν αναφέρουν ότι στη βυζαντινή αυλή υπήρχαν ευνούχοι, όπως σ’ αυτήν του Πεκίνου…

Δημοσιογράφος:
Όλα αυτά αφορούν ένα πολύ μακρινό ιστορικό παρελθόν. Η Ελλάδα ως σύγχρονο νεοελληνικό κράτος έχει, ήδη, ιστορία εκατόν εβδομήντα ετών. Θα θέλατε να επικεντρώσετε σ’ αυτήν την περίοδο;

Καστοριάδης:
Μα, αυτή η περίοδος είναι ακατανόητη χωρίς τους είκοσι έναν αιώνες ανελευθερίας που προηγήθηκαν. Λοιπόν, μετά το Βυζάντιο έρχεται η τουρκοκρατία. Μην ανησυχείτε, δεν θα μπω σε λεπτομέρειες. Θα αναφέρω μόνον ότι επί τουρκοκρατίας όση εξουσία δεν ασκείται απ’ ευθείας από τους Τούρκους, ασκείται από τους κοτζαμπάσηδες (τους εντολοδόχους των Τούρκων), οι οποίοι κρατούν τους χωριάτες υποχείριους. Συνεπώς, ούτε σ’ αυτήν την περίοδο μπορούμε να μιλήσουμε για πολιτική ζωή. Όταν αρχίζει η Επανάσταση του 1821, διαπιστώνουμε από τη μια μεριά τον ηρωισμό του λαού και από την άλλη, σχεδόν αμέσως, την τεράστια αδυναμία να συγκροτηθεί μια πολιτική κοινωνία. Την επομένη της πτώσης της Τριπολιτσάς αρχίζουν οι εμφύλιοι πόλεμοι.

Δημοσιογράφος:
Πού οφείλεται αυτή η «τεράστια αδυναμία να συγκροτηθεί μια πολιτική κοινωνία»; Ποιοί είναι οι λόγοι;

Καστοριάδης:
Ουδείς μπορεί να δώσει απάντηση στην ερώτησή σας για ποιο λόγο, κάποιος, σε μιαν ορισμένη στιγμή, δεν δημιούργησε κάτι. Η συγκρότηση ενός λαού σε πολιτική κοινωνία δεν είναι δεδομένη, δεν είναι κάτι που χαρίζεται, αλλά κάτι που δημιουργείται. Μπορούμε απλώς να διαπιστώσουμε ότι, όταν απουσιάζει μια τέτοια δημιουργία, τα χαρακτηριστικά της προηγούμενης κατάστασης διατηρούνται ή αλλάζουν μόνο μορφή.

Δημοσιογράφος
Και ποια είναι τα χαρακτηριστικά αυτά στην ελληνική περίπτωση;

Καστοριάδης:
Ορισμένα τα εντοπίζουμε, ήδη, στους εμφύλιους πολέμους της Επανάστασης του 1821. Βλέπουμε, για παράδειγμα, ότι η νομιμοφροσύνη και η αλληλεγγύη έχουν τοπικό ή τοπικιστικό χαρακτήρα, ισχυρότερο συχνά από τον εθνικό. Βλέπουμε, επίσης, ότι οι πολιτικές κατατάξεις και διαιρέσεις είναι συχνά σχετικές με τα πρόσωπα των «αρχηγών» και όχι με ιδέες, με προγράμματα, ούτε καν με “ταξικά” συμφέροντα. Ένα ακόμη χαρακτηριστικό είναι η στάση απέναντι στην εξουσία. Στην Ελλάδα, μέχρι και σήμερα, το κράτος εξακολουθεί να παίζει τον ρόλο του ντοβλετιού, δηλαδή μιας αρχής ξένης και μακρινής, απέναντι στην οποία είμαστε ραγιάδες και όχι πολίτες. Δεν υπάρχει κράτος νόμου και κράτος δικαίου, ούτε απρόσωπη διοίκηση που έχει μπροστά της κυρίαρχους πολίτες. Το αποτέλεσμα είναι η φαυλοκρατία ως μόνιμο χαρακτηριστικό. Η φαυλοκρατία συνεχίζει την αιωνόβια παράδοση της αυθαιρεσίας των κυρίαρχων και των «δυνατών»: ελληνιστικοί ηγεμόνες, Ρωμαίοι ανθύπατοι, Βυζαντινοί αυτοκράτορες, Τούρκοι πασάδες, κοτζαμπάσηδες, Μαυρομιχάληδες, Κωλέττης, Δηλιγιάννης…

Δημοσιογράφος
Εξαιρέσεις δεν βλέπετε να υπάρχουν; Εξαιρέσεις εντοπισμένες κυρίως στον 19ο και στον 20ό αιώνα;

Καστοριάδης:
Κ.Κ.: Ε, υπάρχουν δυο-τρεις εξαιρέσεις: ο Τρικούπης, ο Κουμουνδούρος, το βενιζελικό κίνημα στην πρώτη περίοδο του. Αλλά τα όποια αποτελέσματά τους καταστράφηκαν από τη δικτατορία του Μεταξά, την Κατοχή, τον Εμφύλιο, τον ρόλο του παλατιού, τη δικτατορία της 21ης Απριλίου, την πασοκοκρατία. Στο μεταξύ, μεσολάβησε ο σταλινισμός που κατόρθωσε να διαφθείρει και να καταστρέψει αυτό που πήγαινε να δημιουργηθεί ως εργατικό και λαϊκό κίνημα στην Ελλάδα. Τα αποτελέσματα τα πληρώνουμε ακόμη. Μου ζητάτε να σας εξηγήσω… Μπορείτε να μου εξηγήσετε εσείς, γιατί οι Έλληνες, που σκοτώνονταν εννέα χρόνια, για να απελευθερωθούν από τους Τούρκους, θέλησαν αμέσως μετά έναν βασιλιά; Και γιατί, αφού έδιωξαν τον Όθωνα, έφεραν τον Γεώργιο; Και γιατί μετά ζητούσαν “ελιά, ελιά και Κώτσο βασιλιά”;

Δημοσιογράφος:
Μα, οι δικές σας απαντήσεις ενδιαφέρουν ιδίως όταν αφορούν ερωτήματα που εσείς θέτετε. Θα θέλατε, λοιπόν, να διατυπώσετε τις απόψεις σας;

Καστοριάδης:
Σύμφωνα με την παραδοσιακή «αριστερή» άποψη, όλα αυτά τα επέβαλαν η Δεξιά, οι κυρίαρχες τάξεις και η μαύρη αντίδραση. Μπορούμε όμως να πούμε ότι όλα αυτά τα επέβαλαν στον ελληνικό λαό ερήμην του ελληνικού λαού; Μπορούμε να πούμε ότι ο ελληνικός λαός δεν καταλάβαινε τι έκανε; Δεν ήξερε τι ήθελε, τι ψήφιζε, τι ανεχόταν; Σε μιαν τέτοια περίπτωση αυτός ο λαός θα ήταν ένα νήπιο… Εάν όμως είναι νήπιο, τότε ας μη μιλάμε για δημοκρατία. Εάν ο ελληνικός λαός δεν είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, τότε, ας του ορίσουμε έναν κηδεμόνα… Εγώ λέω ότι ο ελληνικός λαός -όπως και κάθε λαός- είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, συνεπώς, είναι υπεύθυνος και για την κατάσταση, στην οποία βρίσκεται σήμερα.

Δημοσιογράφος:
Πώς την εννοείτε αυτήν την ευθύνη;

Καστοριάδης:
Δεν δικάζουμε κανέναν. Μιλάμε για ιστορική και πολιτική ευθύνη. Ο ελληνικός λαός δεν μπόρεσε έως τώρα να δημιουργήσει μια στοιχειώδη πολιτική κοινωνία. Μια πολιτική κοινωνία, στην οποία, ως ένα μίνιμουμ, να θεσμισθούν και να κατοχυρωθούν στην πράξη τα δημοκρατικά δικαιώματα τόσο των ατόμων όσο και των συλλογικοτήτων.

Δημοσιογράφος:
Θέλετε να πείτε ότι -αντιθέτως- σε άλλες χώρες, στη Δυτική Ευρώπη…

Καστοριάδης:
Εκεί, αυτό έγινε! Ο μακαρίτης ο Γιώργος Καρτάλης έλεγε κάνοντας μου καζούρα στο Παρίσι το 1956:«Κορνήλιε, ξεχνάς ότι στην Ελλάδα δεν έγινε Γαλλική Επανάσταση». Πράγματι, στην Ελλάδα δεν έχει υπάρξει εποχή που ο λαός να έχει επιβάλει, έστω και στοιχειωδώς, τα δικαιώματα του.
Και η ευθύνη, για την οποία μίλησα, εκφράζεται με την ανευθυνότητα της παροιμιώδους φράσης: «εγώ θα διορθώσω το ρωμέικο;».
-Ναι, κύριε, εσύ θα διορθώσεις το ρωμέικο, στον χώρο και στον τομέα όπου βρίσκεσαι.

Δημοτικοί λαχανόκηποι στον καιρό της κρίσης και στην Ελλάδα ...

2012-02-03T16:00:00.001+02:00

Ιδιαίτερα στην παρούσα δυσχερή περίοδο, που η διατροφική επάρκεια, για τα οικονομικώς ασθενέστερα νοικοκυριά, αποτελεί πρώτιστη ανάγκη.Συνυπάρχουμε, συνεργαζόμαστε, δημιουργούμε, μοιραζόμαστε.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, ως ο πιο κοντινός στον πολίτη θεσμός, δείχνει να πρωτοστατεί, διευρύνοντας όλο και περισσότερο τις πρακτικές αλληλεγγύης, που αγκαλιάζουν και στηρίζουν τους οικονομικά αδύναμους πολίτες, δίνοντάς τους τη δυνατότητα, να αμυνθούν στην κρίση και να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα για τις ανάγκες των ίδιων και των οικογενειών τους.

Μετά τα συσσίτια, τη διανομή φαγητού κατ’ οίκον σε περιπτώσεις αδυναμίας μετακίνησης, τη λειτουργία κοινωνικών παντοπωλείων, φαρμακείων και ιατρείων, έρχονται οι δημοτικοί λαχανόκηποι.

http://www.localit.gr/?p=1803

Η μόνη μου επιθυμία είναι να εξέλθω.

2012-02-02T20:40:00.002+02:00

του Γιώργου Γραμματικάκη
Η μόνη μου επιθυμία είναι να εξέλθω. To exit. Να εξέλθω από αυτό που είναι σήμερα η πατρίδα, από όσα ζούμε καθημερινά και τα όσα προοιωνίζεται το μέλλον.
Να εξέλθω. To exit. Οι πολιτικοί και τα καμώματά τους μου προκαλούν αποστροφή και μόνον τις «Ειδήσεις των 8» -τι είναι άραγε είδηση;- αφορούν η εκλογολογία και οι πληκτικές δηλώσεις τους. Δεν αντέχω άλλο την διαρκή συζήτηση για τα «μέτρα» που έπονται ή την δόση που εκκρεμεί, ούτε για το πόσο κρίσιμος είναι για πολλοστή φορά ο μήνας που διανύομε. Κουράστηκα να είμαι κι εγώ μέρος της μελαγχολίας, που όλο και περισσότερο τυλίγει τα πρόσωπα και τους δρόμους. Δεν αντέχεται η βεβαιότητα: Ότι αν προχωρήσουμε έτσι, μας μέλλονται χειρότερα δεινά, η τραγωδία ενεδρεύει.
Να εξέλθω λοιπόν. Αυτό επιθυμώ. Έχω μάλιστα την υποψία ότι αυτό επιθυμούν και πολλοί άλλοι. Αυτό επιθυμούμε για τον καινούργιο χρόνο, που μετρά ήδη τα πρώτα του βήματα. Να εξέλθομε. Διότι, αντί η κρίση να φέρει στην χώρα την σοβαρότητα και την ευθύνη, έχει εκτραπεί σε μια περιδίνηση περί το μηδέν, σε μια αφόρητη φλυαρία με λίγο περιεχόμενο. Τον τόνο δίδουν πάλι οι πολιτικοί και οι πολιτικάντηδες, οι διανοούμενοι της εγωπάθειας, οι αναλυτές της δυστυχίας μας. Όπως ένα ποτάμι, που παρασύρει στην ορμητική ροή του σκουπίδια και λάσπες και στο τέλος κυριαρχείται από αυτά.
Η μόνη λοιπόν λύση είναι: Το exit. Δεν αντέχεται άλλο μια καθημερινότητα, που ενώ η «κρίση» εκδηλώνεται σε κάθε της γωνία, επιμένει επίσης να μιλά ασταμάτητα για την κρίση. Αρνούμαι στο εξής να ακούσω όσους επαγγέλλονται διαρκώς την «σωτηρία» μας, αλλά και ορισμένους άλλους, που οραματίζονται την ταπείνωση και την επιστροφή μας στην «δραχμή». Με εξοργίζουν εκείνοι που δήθεν υπερασπίζονται τα ιερά και τα όσια του τόπου - ή την εθνική κυριαρχία μας - ενώ είμαστε οι Έλληνες που τον παραδώσαμε στο μπετόν και την ασχήμια. Δεν με συγκινεί πια ο θρήνος των συνδικαλιστών και των λογής «εκπροσώπων»: την εξουσία τους υπερασπίζονται μόνον, για την δική τους βολή ενδιαφέρονται συνήθως.
Εμείς λοιπόν, όλοι οι άλλοι, είναι ανάγκη να εξέλθομε. Σε ένα σπουδαίο αλλά ελάχιστα γνωστό διήγημα του Ιουλίου Βέρν -το «Πείραμα του δόκτορος Οξ»- οι κάτοικοι μιας ολόκληρης πόλεως περιέρχονται αργά σε μια κατάσταση ανεξήγητη. Ο παραλογισμός και η ένταση κυριαρχούν. Η κατάσταση όμως αυτή εκτονώνεται ευθύς ως κάποιοι από τους κατοίκους περιπατήσουν τυχαία προς την κορυφή ενός λόφου. Εκεί ανακαλύπτουν και πάλι τον πραγματικό εαυτό τους, τις ξεχασμένες αξίες και τα πράγματα που τους συνδέουν. Η ερμηνεία δεν αργεί: Ένας παρανοϊκός επιστήμων, ο δόκτωρ Οξ, διοχέτευε στην πόλη και προς χάριν των πειραμάτων του ένα αέριο με καταστρεπτικές επιδράσεις στα νεύρα και την προσωπικότητα των κατοίκων. Αρκούσε ο καθαρός αέρας του λόφου, για να επανέλθουν οι τυχεροί σε ένα κώδικα αξιών και συμπεριφοράς, που περιόριζε την επίδραση των τοξικών αερίων.
Έξω λοιπόν, προς τον καθαρό αέρα, προς την κορυφή του λόφου. Ας παραμερίσομε προσωρινά το πολύπλοκο ερώτημα: Ποιός άραγε ή ποιοί είναι εκείνοι, που διοχετεύουν τα τοξικά αέρια στην Πόλη; Νά'ναι λοιπόν το «σύστημα», οι ανάξιοι πολιτικοί, η τρόικα –ή μήπως μια Ευρώπη που ξέχασε τους πρωταρχικούς λόγους της υπάρξεως της; Με αυτά τα ερωτήματα ασχολούνται ωστόσο κατά κόρον οι πρωινές εκπομπές της τηλεόρασης, επίκαιρα αφιερώματα και ειδικά βιβλία, βαρύγδουποι αναλυτές και δημοσκόποι. Η ίδια η επιδημία δεν φαίνεται να τους ενδιαφέρει, κυρίως περιγράφουν τα συμπτώματα της. Εμείς εδώ, που δεν ακολουθούμε αυτό το ρεύμα, ας εστιάσομε στο μόνο εθνικό αίτημα: Έξω, στον καθαρό αέρα. Εκεί που κινούνται ακόμα άνθρωποι, με τις αδυναμίες και την μεγαλοσύνη τους και όχι τα θύματα ενός παρανοϊκού δόκτορα. Εκεί, που κυριαρχεί το ερώτημα «τι μπορούμε να κάνομε;» και όχι το εξαντλημένο «ποιος φταίει». Εκεί: Δίπλα στον άνεργο, όσοι μπορούμε, κοντά στα θύματα του δόκτορα Οξ, όσοι αντέχομε.
To exit, φίλοι. Αυτό είναι το μόνο αίτημα -και όχι βέβαια οι εκλογές!- που έχει περιεχόμενο και σημασία. To exit: Από μια Ελλάδα, που σέρνεται πάλι από τις αμαρτίες και την πολιτική της ευτέλεια, στην άλλη Ελλάδα, την παράλληλη Ελλάδα, που δεν έπαυσε να υπάρχει. Εκεί βρίσκεται πάντοτε ο δάσκαλος, που διδάσκει σωστά τα παιδιά ή ο γιατρός, που δεν βλέπει τον πάσχοντα ως χαρτονόμισμα. Στην παράλληλη Ελλάδα ανήκουν οι άνθρωποι της Τέχνης που, συχνά ανέστιοι και πένητες, επιμένουν να δημιουργούν στο θέατρο, στη μουσική, στον κινηματογράφο. Εκεί πάλι ανήκουν όσοι κινητοποιούνται, χωρίς την αυτοπροβολή που επιδιώκουν άλλοι, για το καλό του διπλανού τους, για να διασωθεί μια ομορφιά που χάνεται, για να γίνει η σιωπηρή οργή μας φροντίδα και πράξη.
Είναι ο μόνος τρόπος: Tο exit. Από την Ελλάδα του κενού λόγου και του παροξυσμού, στην άλλη Ελλάδα, που υπάρχει δίπλα μας και μέσα μας. Ενώ όμως τα φωτεινά σήματα δείχνουν τον δρόμο, ας μην νομίσει κανείς ότι είναι εύκολος και ασφαλής. Κυρίως επειδή σε κάθε του στροφή, σε κάθε του πέρασμα, πρέπει να κοιτάζομε κατάματα τους νέους ανθρώπους και να ψιθυρίζομε ένα συγγνώμη.

Τρία χρόνια Σκόρος

2012-02-01T23:29:00.002+02:00

Αν αναρωτιέστε πως καταφέρνουμε και κρατάμε ανοικτό ένα «μαγαζί» που δεν πουλάει τίποτα, σας λέμε πως αυτός ο χώρος δεν αποσκοπεί στο κέρδος αλλά στην ενίσχυση των συλλογικών αγαθών και στην καλλιέργεια κοινωνικών αξιών.
Ο Σκόρος δεν είναι μια απάντηση στην πρόσφατη οικονομική κρίση και τις συνέπειές της, την ανεργία, τη συμπίεση μισθών και συντάξεων, τις καθημερινές χρεοκοπίες επιχειρήσεων κλπ., είναι μια πρακτική αλληλέγγυας οικονομίας, μια πρόταση δημιουργικής αντίστασης, που συναντώντας ανάλογες αντιστάσεις θέλει να θέσει τις βάσεις για μιαν άλλη κοινωνία.
Ο Σκόρος είναι η δική μας πρόταση απέναντι σε μια καθημερινότητα που παράγει εκμετάλλευση, σπαταλάει ενέργεια, δημιουργεί απόβλητα, αναπαράγει αδικία και βία.

Όταν ξεκινήσαμε το «Σκόρο» πριν από τρία χρόνια- στην αρχή στο πατάρι του «Σπόρου» και πριν από δύο χρόνια εδώ- όλα ήταν πιο εύκολα. Μας ήταν «εύκολο» να προτείνουμε αντικατανάλωση, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση, μοίρασμα. Δημιουργήσαμε έτσι ένα χώρο ως σημείο μοιράσματος και ανταλλαγής αντικειμένων, γνώσεων και ιδεών.
Ήρθε όμως η οικονομική κρίση –η κοινωνική και πολιτισμική κρίση προϋπήρχαν- και μας έφερε σε αμηχανία.
Πώς να μιλήσεις για αντικατανάλωση όταν η αγοραστική δύναμη περιορίζεται; Πώς να προτείνεις κριτική των αναγκών όταν δεν μπορείς να ικανοποιήσεις βασικές ανάγκες; Πώς να επιμείνεις στη «μη φιλανθρωπία» όταν η φτώχεια δίπλα μας, γύρω μας, πάνω μας γιγαντώνεται; Πώς να προτάξεις την αλληλεγγύη και την κοινότητα όταν η κρίση απομονώνει τους ανθρώπους στρέφοντας τον ένα ενάντια στον άλλο;

Το σίγουρο είναι πως παρόλα αυτά, δεν αναπολούμε τη χαμένη μας αγοραστική δύναμη. Οι ντουλάπες μας μπορεί να μην είναι τόσο γεμάτες ώστε να δωρίζουμε εύκολα την περσινή συλλογή και να τρέχουμε προς ανανέωσή της, αλλά πόσα πράγματα τελικά χρειαζόμαστε; Η μείωση της αγοραστικής μας δύναμης έχει μικρότερη σημασία από την μόνιμη έλλειψη κοινωνικών αγαθών. Το ζητούμενο δεν είναι να αποκτήσουμε ένα επιπλέον φτηνό μπλουζάκι, που έχει παραχθεί από κακοπληρωμένους εργαζόμενους στην άλλη άκρη της γης, αλλά η παραγωγή και η πρόσβαση σε ποιοτικά συλλογικά αγαθά.
Είμαστε και εμείς σ’ ένα κλίμα αντίστασης και διεκδικήσεων μαζί με όλη την κοινωνία, αλλά δεν επιθυμούμε την πρότερη κατάσταση- την εκμετάλλευση, την άμετρη ανάπτυξη, την καταστροφή του περιβάλλοντος και την καταναλωτική βουλιμία. Δεν στενοχωριόμαστε, τουναντίον, που το σύστημα βρίσκεται στα όρια του και προτάσσουμε τον άνθρωπο πάνω από τα κέρδη των αγορών. Σ’ έναν καπιταλισμό που δείχνει να φτάνει στο τέλος του, δε θα νοσταλγήσουμε τις ψευδαισθήσεις ευτυχίας μέσω της κατανάλωσης, αλλά θα αναζητήσουμε το καινούργιο.
Προβληματιζόμαστε πάνω στην αποανάπτυξη, συζητάμε για τις κλίμακες στην κοινωνία και την οικονομία, αναζητούμε το μέτρο, διερευνούμε τρόπους δικτύωσης, αρνούμαστε την κυριαρχία του οικονομικού οφέλους. Προκρίνουμε τις «μικρές» αυτοοργανωμένες κοινότητες και όχι τις γιγάντιες πολυεθνικές επιχειρήσεις. Πιστεύουμε στην αλληλεγγύη, την αλληλοϋποστήριξη, τη συνεργασία και όχι τη φιλανθρωπία. Είμαστε συμμέτοχοι στην κοινωνία και όχι σωτήρες της.

Η πρότασή μας είναι απλή.
Παράγουμε και μοιραζόμαστε αγαθά, υπηρεσίες, γνώσεις. Απεξαρτιόμαστε από τις παλιές δομές και δημιουργούμε νέες.
Η συνάντηση αυτών των νέων δομών θα καλλιεργήσει το περιβάλλον από το οποίο θα προκύψει η διέξοδος από την κοινωνική, πολιτισμική και οικονομική κρίση που βιώνουμε. Μια διέξοδος στη βάση της ισοτιμίας, της δικαιοσύνης και της αυτοοργάνωσης.

Ιανουάριος 2012

Λίγα λόγια για τη λειτουργία του χώρου

Ο Σκόρος δέχεται ρούχα , παπούτσια, τσάντες, βιβλία, cd, dvd, παιχνίδια καθαρά, σε καλή κατάσταση και που έχουν την αγάπη μας. Θα εκτιμούσαμε ιδιαιτέρως αν, κάθε φορά που φέρνατε πράγματα, συμμετείχατε και στην τακτοποίησή τους.
Επειδή έχουμε δυσκολία στην διαχείριση μεγάλου όγκου αντικειμένων καθώς και στην αποθήκευσή τους, τα ρούχα πρέπει να είναι της εποχής.
Παρακαλούμε μην αφήνετε τσάντες με πράγματα έξω από τον Σκόρο, αν δεν μας βρίσκετε ανοικτά, γιατί πάνε χαμένα και πριν φέρετε μεγάλες ποσότητες καλό θα είναι να μας ενημερώνετε.
Στην προσπάθειά μας να διαχειριστούμε με τον καλύτερο τρόπο ρούχα και αντικείμενα βάλαμε σαν «όρο» να μην παίρνουμε πάνω από τρία κομμάτια.
Αντικαταναλωτισμός, άλλωστε, δεν σημαίνει μόνο να μην ξοδεύω χρήματα, αλλά να συνειδητοποιώ και να περιορίζω τις ανάγκες μου.
Τέλος, κάθε είδους προσφορά σε εργασία, τεχνογνωσία, εξοπλισμό και χρήματα είναι πολύτιμη.
Η συντήρηση του χώρου (ενοίκιο, ηλεκτρικό και λοιπά έξοδα), μέσα στην λογική του μοιράσματος και της προσφοράς, είναι υπόθεση όλων μας και απαιτεί την οικονομική μας στήριξη.

Δεν ξεχνάμε το… βάζο-κουτί οικονομικής ενίσχυσης!

Ο Χρόνης Μίσσιος, μιλά εφ' όλης της ύλης

2012-01-29T20:42:00.003+02:00

"Για πρώτη φορά, ζω σε μια κοινωνία, η οποία δείχνει να 'χει πάθει εγκεφαλικό! Δεν αντιδρά με τίποτα!" ο Χρόνης Μίσσιος, μιλά εφ' όλης της ύλης, στην Κρυσταλία Πατούλη, για τη σημερινή κατάσταση της χώρας, τονίζοντας μεταξύ άλλων, ότι "πρέπει να αντιληφθούμε ποιά είναι η ουσία και το νόημα της ζωής! Δηλαδή, δεν γίνεται αντί να ζούμε, να προσπαθούμε να επιβιώσουμε!" και προτείνοντας"να πάρουμε τα βουνά, να ξαναεποικήσουμε την Ελλάδα".

Η κρίση που περνάμε, είναι πολυεπίπεδη, δεν είναι μονάχα οικονομική. Oυσιαστικά είναι κρίση αξιώνκαι χρεοκοπίας του λογοκρατούμενου και τεχνοκρατικού πολιτισμού μας. Τους κινδύνους για την οικολογική κρίση, πια, του πλανήτη, δεν τους αμφισβητεί κανείς, και όλο και περισσότεροι άνθρωποι συνειδητοποιούν την ανάγκη να στρατευτούν σε τέτοιου είδους προσπάθειες για να σώσουν ή να βελτιώσουν το περιβάλλον. Αυτό, όμως, είναι το ένα μέρος: Ο περιβαλλοντολογικός ακτιβισμός. Διότι στην πραγματικότητα υπάρχουν δύο περιβάλλοντα:

Το ένα είναι το φυσικό περιβάλλον και το άλλο είναι το κοινωνικό περιβάλλον, το ανθρώπινο περιβάλλον.

Το πρόβλημα προκύπτει από το γεγονός, ότι το ανθρώπινο περιβάλλον είναι οργανωμένο κατά τέτοιο τρόπο και δρα κατά τέτοιο τρόπο, ώστε καταστρέφει το φυσικό περιβάλλον. Συνεπώς για να διατυπώσουμε ένα οικολογικό αίτημα, που θα σημαίνει την σωτηρία του πλανήτη και συνεπώς της ζωής πάνω σε αυτόν, πρέπει να προσπαθήσουμε να δούμε πως θα ανατρέψουμε τις πρακτικές που οδηγούν στην καταστροφή του και πως θα οδηγηθούμε σ’ έναν βαθύτερο κοινωνικό μετασχηματισμό, ο οποίος θα αποκαταστήσει τη φυσική σχέση του ανθρώπου με τη φύση.

Αυτό σημαίνει, μια εξανάσταση της ανθρώπινης συνείδησης, σημαίνει μια καθημερινή απόκρουση της βαρβαρότητας του συστήματος και μιας διαφορετικής τοποθέτησης στη συμπεριφορά του ανθρώπου απέναντι σε αυτά τα προβλήματα. Και αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο. Γιατί αυτή τη κουλτούρα, ότι ο άνθρωπος είναι ο κυρίαρχος του πλανήτη, και ότι ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο και τον διόρισε κυρίαρχο του πλανήτη και του είπε ότι: «όλα αυτά είναι δικά σου», την κουβαλάμε από τα γεννοφάσκια μας!

Πρέπει να απαλλαχτούμε από τις θεωρίες του ανθρωποκεντρισμού, όπως και από τις αφελείς θεωρίες της θρησκείας και όλων αυτών των πραγμάτων. Αλλά κυρίως, πρέπει να αντιληφθούμε ποια είναι η ουσία και το νόημα της ζωής! Δηλαδή, δεν γίνεται αντί να ζούμε, να προσπαθούμε να επιβιώσουμε!

Κάθε πλάσμα έρχεται στον κόσμο με δικαιώματα, με δυνατότητες, να ζήσει τη ζωή του, να χαρεί, να είναι χορτάτο, να καλύπτει τις ανάγκες του, κλπ. Αλλά ο άνθρωπος έρχεται σ’ έναν κόσμο, όπου εκτός από τους πορφυρογέννητους, δεν ξέρει που πάει και τι κάνει, και πώς να ζήσει.

Ταυτόχρονα αυτή η ολιστική οικολογία- οικολογική αντίληψη, η οποία δεν ασκείται μόνο σ’ έναν οικολογικό ακτιβισμό αλλά βλέπει και θέλει και παλεύει να αναστρέψει τις καταστροφικές δομές του συστήματος και να εδραιώσει έναν καινούριο πολιτισμό, είναι σημαντική γιατί είναι η μόνη διαδικασία η οποία απαιτεί όχι την υπακοή ή την υποταγή των ανθρώπων σε μια πίστη ή σε μια ιδεολογία αλλά απαιτεί την αφύπνιση της συνείδησής του και την κατανόηση του νοήματος της ζωής.
Η ζωή είναι ένα χάρισμα. Είναι ένα χάρισμα που μας δίνεται μια φορά. Μια φορά! Και πρέπει να το χαρούμε, πρέπει να το δωρίσουμε, πρέπει να το ζήσουμε!

Η οικολογία μάς απαλλάσσει, επίσης, και από το άγχος του θανάτου. Ξέρουμε, ότι αυτό το δώρο, είναι με ημερομηνία λήξεως, και συνεπώς πρέπει να το χαρούμε και όχι να το σπαταλάμε μέσα σε βάσανα. Τι είναι αυτά τα πράγματα; Που κατάντησαν τη ζωή μας σήμερα;

Οι άνθρωποι δεν προλαβαίνουν να σκεφτούνε, δυστυχώς, να καταλάβουν, τι σημαίνει ζωή. Τρέχουν, τρέχουν, τρέχουν, κι όταν φτάνει το ηλιοβασίλεμα, αντί να κλαίνε γιατί πέρασε άλλη μια μέρα, και συνεπώς άλλο ένα βήμα προς το θάνατο, χαίρονται. Χαίρονται! Γιατί η μέρα τους ήταν φορτωμένη με οδύνη, με άγχος, με κυνηγητό, με προβλήματα, με όλα αυτά.

Η οικολογία είναι επαναστατική, με την έννοια ότι στοχεύει να καταργήσει όλες τις αρνητικές δομές της κοινωνίας. Είναι η μόνη επανάσταση, θα λέγαμε, η οποία δε φέρει εξουσία και δεν εδραιώνει καμία εξουσία. Και ξέρουμε από την ιστορία ότι και τα πιο ωραία, τα πιο όμορφα, τα πιο ρομαντικά όνειρα των επαναστατών, σκοτώθηκαν από την εξουσία. Αυτή ήταν η αιτία της καταστροφής. Αυτή είναι η αιτία που μετατρέπει τα όνειρα σε εφιάλτη.

Είναι δυνατόν να μιλάμε για οικολογία και για πράσινη ανάπτυξη και να έχουμε την εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο;

Μιλάω για την κυβέρνηση και για την πράσινη ανάπτυξη! Σ’ αυτή την πράσινη ανάπτυξη, λοιπόν, από τους πρώτους μετόχους είναι οι εταιρίες της BP, από τους πρώτους επενδυτές σ’ αυτή την ιστορία. Δηλαδή είναι αυτός ο φαύλος κύκλος που έλεγε ο Ελύτης, ότι με έναν ανθρωποκεντρικό - τεχνοκρατικό πολιτισμό προσπαθούμε να διορθώνουμε τις ζημιές που έκανε ένας ανθρωποκεντρικός- τεχνοκρατικός πολιτισμός. Αυτός είναι ο φαύλος κύκλος.

Και τι θα πει ανάπτυξη, κι ως που πάει αυτή η ανάπτυξη τέλος πάντων; Αυτή η γραμμή που πάει; Έχει κανένα τέλος; Έχει κανένα τέρμα αυτή η γραμμή; Περάσαμε τη βιομηχανική επανάσταση, περάσαμε την επανάσταση την ηλεκτρονική, και το όφελος του ανθρώπου ποιό; Η ποιότητα της ζωής του, το νόημα της ζωής του έχει χαθεί, έχει αλλοτριωθεί! Η ζωή είναι αλλού και ο άνθρωπος ο σημερινός είναι αλλού! Οι περισσότεροι άλλα ζητούν κι άλλα ζούνε, άλλα επιθυμούν και άλλα πραγματοποιούν μέσα στην κοινωνία.

Είμαστε πια μια κοινωνία σχιζοφρενών. Από τη μια ένας αφύσικος πολιτισμός και από την άλλη η οντότητά μας σαν άνθρωποι. Είμαστε ψυχασθενείς. Απλώς ο καθένας νομίζει ότι ο άλλος είναι, κι όχι ο ίδιος!

Αν θέλουμε λοιπόν να οραματιστούμε ένα ανθρώπινο μέλλον, οφείλουμε κατ’ αρχήν να το οραματιστούμε σε ανθρώπινα μέτρα. Αυτές οι χαβούζες που λέγονται πόλεις εξαφανίζουν τον άνθρωπο.

Θα κάνω μια παρένθεση: πήγα κάποτε στην Ιταλία και μπήκα σε μία από αυτές τις τεράστιες εκκλησίες που έχουνε. Στάθηκα μέσα σ’ αυτό το πράγμα και χάθηκα πραγματικά. και ένιωσα έτσι, ανύπαρκτος. Αυτόματα σκέφτηκα κι ένα δικό μας, ένα εκκλησάκι σ’ ένα λοφίσκο, που μπαίνεις μέσα και ακουμπάς το Θεό ρε παιδί μου! Εκεί εκμηδενίζουν εντελώς τον άνθρωπο. Ενώ, αντίθετα, μπαίνεις σ’ σ’ ένα ερημοκλήσι και βλέπεις τον Παντοκράτορα από πάνω να σου χαμογελάει, να απλώσεις το χέρι να τον πιάσεις!

Δηλαδή, ο άνθρωπος ο οποίος θέλει να επικοινωνήσει, ανεξάρτητα αν πιστεύει στον Θεό ή δεν πιστεύει στο Θείο, κλπ. Όσο υπάρχουν άνθρωποι -κι αυτοί λιγοστεύουν ολοένα και περισσότερο και αντικαθίστανται από τους μεταλλαγμένους- θα νιώθουνε αυτή την ανάγκη μιας διαφορετικής επικοινωνίας. Πολλές φορές όταν είμαι «φορτωμένος» και έχει Πανσέληνο βγαίνω στην βεράντα εδώ έξω ανοίγω τα χέρια μου -όπως όταν σταύρωσαν τον Χριστό- κι ανοίγω το στόμα μου και προσπαθώ να... καταπιώ το φεγγάρι. Στέκω, έτσι, πέντε με δέκα λεπτά, και κάποια στιγμή χάνομαι, σταματάω μόνος μου, γιατί δεν ξέρω αν θα γυρίσω πίσω…

Εδώ κάτω έχω και μια ροδιά (αγαπάω πολύ τις ροδιές) η οποία, κάποια μέρα μου αρρώστησε. Πήγα στον Γεωπόνο, πήρα φάρμακα, πήρα τούτο, πήρα τ’ άλλο, την ράντισα, τίποτα! Η ροδιά κάθε μέρα και χειρότερα. Ήταν Πανσέληνος. Την σκεφτόμουνα κι ήμουν στενοχωρημένος. Κατέβηκα τα σκαλοπάτια, κι έκατσα σε μια πέτρα δίπλα της και άρχισα να της λέω πόσο πολύτιμη είναι για μένα, πόσο την αγαπάω, να την χαϊδεύω, να της μιλάω τρυφερά κλπ. Από την άλλη μέρα η ροδιά άρχισε να γίνεται καλύτερα. Έγιανε, και τον Σεπτέμβρη πέταξε και εκτός εποχής, πια, δυο τεράστια ρόδια. Τώρα, δεν ξέρω αν τα φάρμακα βοήθησαν, επίσης, αλλά εγώ αλλιώς το εισέπραξα και αλλιώς το ένιωσα.

Είναι δύσκολο να ανοίξουμε μια διέξοδο μέσω μιας οικολογικής επανάστασης. Και γιατί είναι δύσκολο; Από την δεκαετία του ’60 ο Μαρκούζε είχε επισημάνει, ότι αυτό το απεχθές κοινωνικό σύστημα δεν βρίσκεται πια έξω από τον άνθρωπο, αλλά έχει ενσωματωθεί μέσα στον άνθρωπο και έχει υποχρεώσει τον άνθρωπο να το αναπαράγει συνεχώς. Αυτό τι λέει;

Αυτό λέει, ότι υποχρεωτικά, έχουμε μια μετάλλαξη της συνείδησης, μια μεταφορά της, από την αυτονομία της αναζήτησης του καλού ή της ζωής, σε μια πρακτική η οποία αναπαράγει το σύστημα. Μας έχουν υποχρεώσει να παίρνουμε αυτοκίνητα, μας υποχρεώνουν να παίρνουμε κινητά, μας υποχρεώνουν να κάνουμε τούτο, ή το άλλο. Έχουν οργανώσει έτσι τη ζωή, ώστε δεν μπορούμε να διαφύγουμε.

Γι’ αυτό είναι πολύ δύσκολη μια επανάσταση της οικολογίας. Γιατί πρέπει να απαλλαγεί ο άνθρωπος, να ξεράσει από μέσα του, όλο το σύστημα, να μπορέσει να απελευθερωθεί και να μπορέσει τελικά να δει τα πράγματα όπως είναι, να δει τη ζωή του, να παλέψει, ν’ αντισταθεί, να πολεμήσει.

Σήμερα και σ’ αυτόν τον τομέα -και είναι πολύ αισιόδοξο- διάφορες παρέες παίρνουν τα βουνά και προσπαθούν να ζήσουν έξω από το σύστημα. Ακόμα, σε κάποιες περιοχές έχουν καταργήσει και το χρήμα. Εσύ έχεις βγάλει φέτος περισσότερα φασόλια, εγώ έχω πατάτες, ο άλλος έχει λάδι, ο άλλος είναι γιατρός κι αντί για πληρωμή θα του δώσω αυγά ή κοτόπουλο, κλπ.

Αυτά νομίζω είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα που συμβαίνουν σήμερα στην ελληνική κοινωνία, διότι από το οργανωμένο πολιτικό- θεσμικό σύστημα δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα. Πρόκειται για μια κατάσταση η οποία αποκλείεται να αναπαράξει τίποτα καλό, τίποτα της προκοπής.

Δεν πίστευα ποτέ ότι θα ξαναζήσω μια περίοδο εθνικής υποτέλειας της πατρίδας μου.

Πιτσιρικάς δεκατριών χρονών πολέμησα τους Γερμανούς. Μετά, πολέμησα τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, την εποχή που ερχόταν εδώ ο Αμερικανός στρατηγός και του έλεγε ο Έλληνας Πρωθυπουργός, διανοούμενος Κανελλόπουλος, «Ιδού ο στρατός σας!», δείχνοντας τον ελληνικό στρατό. Την εποχή που ερχόταν ο πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών ο περίφημος Πιουριφόι, και έμπαινε στο γραφείο του Πρωθυπουργού και ανέβαζε τα πόδια του πάνω στο γραφείο και του έλεγε τι να κάνει και τι να μην κάνει…

Ε, περίπου τα ίδια δε ζούμε τώρα; Έρχονται οι Τροϊκανοί. Τα ίδια δεν κάνουνε; Έχουμε κυβέρνηση; Πού είναι;

Λέω καμιά φορά, σ’ αυτά τα παιδιά που τρέχουν στις διαδηλώσεις και χτυπιούνται με τους μπάτσους και μετά τους πλακώνουν με τα χημικά σα να ‘ναι κατσαρίδες, «Τι πάτε και σκοτώνεστε μες στους δρόμους και δεν πάτε να καταλάβετε τα χωράφια της Μονής του Βατοπεδίου και να κάνετε μια φάρμα; Είστε όλοι σας μορφωμένα παιδιά, έχετε διάφορες ειδικότητες, να καταλάβετε τα βασιλικά κτήματα, αυτού του κερατά στο Τατόι, να κάνετε μια φάρμα; Θα ‘χετε και τον κόσμο μαζί σας! Ποιος θα σας πει κουβέντα; Πάτε και πετάτε γκαζάκια, και καίτε το αυτοκίνητο του αλλουνού του κακομοίρη, τι σας φταίει ο άλλος;».

Θέλω να πω, ότι, δυστυχώς, επίσης για πρώτη φορά, ζω σε μια κοινωνία η οποία δείχνει να χει πάθει εγκεφαλικό! Δεν αντιδρά με τίποτα! Να συμβαίνουν τόσο τρομακτικά πράγματα και μέσα σ’ αυτήν και στον κόσμο και γύρω της,και να μην παίρνει χαμπάρι! Να μην αντιδρά με τίποτα!

Άκουγα τον Γιανναρά να λέει «Τουλάχιστον ας κατέβουν εκατό- διακόσιες χιλιάδες κόσμος να καταλάβουν το Σύνταγμα και να κάτσουν εκεί και να απαιτήσουν Συντακτική Εθνοσυνέλευση». Αλλά πού; Αυτό που λέγεται, πια, ότι απέμεινε σαν σύνθημα γραμμένο σε γκρεμισμένους τοίχους: «ΑΡΙΣΤΕΡΑ», τυρβάζει περί των… ευαγγελίων ακόμα!

Ξέρεις τι είπε ο Δαντόν πριν τον καρατομήσουν; «Τα βήματα της ανθρώπινης ιστορίας είναι οι ταφόπετρες των ρομαντικών». Κατάλαβες; Και μέσα σε όλη την πορεία της ιστορίας, οι μόνοι που έσωσαν την αθωότητά τους ήταν αυτοί που σκοτώθηκαν νωρίς, πριν γίνουν εξουσία. Γιατί, σου λέω, ότι η εξουσία είναι το χειρότερο, είναι το τρομακτικότερο εφεύρημα του ανθρώπου!

Εγώ είμαι υπέρ της άμεσης δημοκρατίας, υπέρ των μικρών κοινοτήτων, και το μόνο που θα έλεγα σήμερα που η χώρα μας περνάει κρίση, θα ‘τανε, "πάρτε τα βουνά, ξαναγυρίστε στα χωριά σας, ξαναγυρίστε στη λίμνη! Ξαναεποικήστε την Ελλάδα!"

Έχουμε μια χώρα η οποία είναι ευλογία Θεού, παράγει τα πάντα! Από βότανα, από τρόφιμα, τα πάντα μπορεί να παράξει. Ποτέ όμως δεν είχαμε μια ικανή πολιτική ηγεσία.

Είναι πάρα πολύ εύκολο να φτιάξεις μια ιδεολογία ή μια θεωρία για την κοινωνία και να καλέσεις τους ανθρώπους να την εφαρμόσουν. Είναι όμως τρομερά δύσκολο, ως ανυπέρβλητο, να ξεπεράσεις το εμπόδιο του εαυτού σου και της κουλτούρας που σου πότισαν από τα γεννοφάσκια σου και τα δεσμά που έχει δέσει γύρω σου το σύστημα.

Γι’ αυτό ο δρόμος προς την απελευθέρωση από τη βαρβαρότητα, είναι ένας δρόμος πάνω από την πυρρά, που πρέπει να περάσει ο καθένας μας. Πάρα πολύ δύσκολος δρόμος.

Για την ώρα το κάνουν αυτοί που έχουν κάποια δυνατότητα να το κάνουν.Δηλαδή, γνωρίζω ανθρώπους, οι οποίοι φύγανε και πήγανε στο Πήλιο, ένα από τα πιο παραγωγικά βουνά της Ελλάδας -εκεί και… μπουκάλια να φυτέψεις θα φυτρώσουνε και υπάρχουν κτήματα τα οποία είναι εγκαταλελειμμένα, γεμάτα ελιές, καρυδιές, μηλιές κλπ.- και νοίκιασαν ένα κτήμα, ίσα ίσα για να μην χάσει ο ιδιοκτήτης την κυριότητα, δηλ. με 500 ευρώ το χρόνο, για να καλλιεργούν και να ζουν εκεί, να πουλάν το λάδι και καμιά φορά να βγαίνουν και στην λαϊκή αγορά. Κάποιοι από αυτούς είναι και γιατροί ή δάσκαλοι και διοργανώνουν εκδηλώσεις. Περνάνε όμορφα, με την παρέα τους, με τα οργανάκια τους, κάθε άνοιξη συγκεντρώνουν τις εμπειρίες τους, για το πως π.χ. γίνεται το μελιτζανάκι τουρσί, τα καρύδια γλυκό, πώς από το λάδι γίνεται το σαπούνι, πώς χτίζουν σπίτια με αχυρόμπαλες κλπ., διάφορες γνώσεις, γιατί όλοι τους είναι και πολύ ενδιαφέροντες άνθρωποι και έχουν κυνηγήσει αυτήν τη γνώση, η οποία είναι πολύτιμη.

Με την τεχνολογία, έχουμε χάσει πολύτιμες γνώσεις από την εμπειρία του ανθρώπου, που εξασφάλισαν την επιβίωσή του στον πλανήτη για εκατομμύρια χρόνια. Σήμερα η γνώση μας έρχεται απ’ το μέλλον, δεν έρχεται από το παρελθόν!

Παλιά οι νέοι σέβονταν τους ηλικιωμένους, ενώ, σήμερα, συνήθως, δεν τους σέβονται. Παλιά τους σέβονταν γιατί, εκτός των άλλων, ο ηλικιωμένος κατείχε τη γνώση και ήξερε πότε θα φυτέψει, τι καιρό θα κάνει, τι αλλαγές θα γίνουν, από τι πάσχει το φυτό κλπ. Σήμερα ο εγγονός ξέρει περισσότερα για την τεχνολογία από τον παππού. Τον βλέπεις και πιάνει το κινητό και τραβάει φωτογραφίες και ο παππούς… κοιτάει.

Αλλά, δεν υπάρχει παιδεία, σήμερα. Μη γελιόμαστε. Υπάρχει εκπαίδευση. Άλλο πράγμα η παιδεία κι άλλο πράγμα η εκπαίδευση. Σήμερα, λοιπόν, τα παιδιά εκπαιδεύονται. Γιατί; Για να βρούνε τη μηχανή του κέρδους! Να εξασφαλίσουν κάποια θέση σε κάποιο επάγγελμα.

Τη μηχανή του κέρδους! Αυτό είναι το πρόβλημα. Όσο στην κοινωνία μας η κυρίαρχη αξία του συστήματος είναι το κέρδος, από κει και πέρα μην ψάχνεις να βρεις… αυτό διαποτίζει όλες τις ανθρώπινες σχέσεις και διαποτίζει όλες τις κοινωνικές δραστηριότητες όπως είναι η παιδεία και όλα τα πράγματα.
Πιστεύω, λοιπόν, ότι αν υπάρχει ελπίδα διεξόδου, οι άνθρωποι και κυρίως οι νέοι θα την διαμορφώσουν.

Καμιά φορά με ρωτούν οι δημοσιογράφοι: Χρόνη, έχεις μετανιώσει για τη ζωή σου; Λέω όχι. Όχι! Τί πιο ωραίο να πεθαίνεις για ένα όραμα, για έναν όμορφο μύθο, απ’ το να ζεις συνεχώς μια χαμοζωή; Εμείς, λοιπόν, ταξιδέψαμε σ’ έναν υπέροχο μύθο, σ’ ένα πάρα πολύ όμορφο όραμα. Τώρα, αν αυτό στο τέλος της ζωής μας κατάντησε εφιάλτης, αυτό είναι άλλο θέμα, είπαμε, είναι θέμα της εξουσίας.

Αν είχα τη δυνατότητα να γυρίσω τα χρόνια πίσω, και με τη γνώση που έχω σήμερα, τι θα άλλαζα; Όλα! Πρώτα απ’ όλα πήραμε μια εμπειρία από την εξουσία, από την ιστορία, και υπήρχε και μια διαφορετική πραγματικότητα, ένα διαφορετικό μέτωπο από αυτό που δίναμε τις μάχες. Εμείς δώσαμε μάχες χαρακωμάτων, υπερασπιστήκαμε τη δημοκρατία, υπερασπιστήκαμε τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν είδαμε την κρίση που ερχόταν… Και σε ότι αφορά τις μεταλλαγές της ιδεολογίας από τη στιγμή που έγινε εξουσία η Σοβιετική Ένωση, και σε ότι αφορά την επερχόμενη κρίση του πλανήτη, μέσω της εξέγερσης της βιομηχανικής επανάστασης κλπ., τα οποία τα θεωρούσαμε, τότε, ευλογία Θεού! Δεν είναι τυχαίο ότι ο Λένιν έλεγε ότι εξηλεκτρισμός και βαριά βιομηχανία είναι τα δυο πόδια που θα οικοδομήσουν τον κομμουνισμό.

Και φτάσαμε στο Τσερνομπίλ και σε άλλου είδους ιστορίες, και στη συνάντηση καπιταλισμού και υπαρκτού σοσιαλισμού σε ότι αφορά τις πρακτικές για το περιβάλλον, για τα χημικά στις διατροφές των ανθρώπων και όλα αυτά. Δεν είναι τυχαίο ότι δυο από τις μεγαλύτερες λίμνες του κόσμου, η λίμνη της Βαϊκάλης και η λίμνη του Μίσιγκαν και οι δυο είναι μολυσμένες. Δεν υπερασπιστήκαμε, τότε, τέτοια πράγματα.

Σήμερα, μια σημαντική λέξη είναι η λέξη «βιότοπος». Τι σημαίνει; Σημαίνει βιώνουμε μαζί, κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Γιατί βιώνουμε μέσα στην διαφορετικότητά μας κι όχι σε κάποια ομπρέλα ιδεολογική η οποία μπορεί να μας οδηγεί σε διαφωνίες και σε συγκρούσεις όπως αυτές που συντηρούνται σήμερα μέσα στον χώρο της αριστεράς, οι οποίες δεν έχουν κανένα νόημα.

Όσο για έναν… εμπνευσμένο αρχηγό και ηγέτη εγώ πιστεύω πάρα πολύ ότι σε μια κοινότητα, η συλλογική γνώμη είναι πολύ πιο ασφαλής και πιο ισχυρή από οποιονδήποτε ηγέτη.

Στο άλλο σημείο στο οποίο επίσης έχω διαφωνία με τον όποιον ηγέτη και την ιδεολογία, είναι ότι πιστεύω στο αυθόρμητο των ανθρώπων, δηλαδή, μέσα σε αυτή τη διαδικασία ανατροπής ή επανάστασης πρέπει να αναπτυχτεί ένα κίνημα όχι καθοδηγούμενο αλλά αυθόρμητο. Ένα κίνημα που γεννιέται από τη συνείδηση των ανθρώπων που ξέρουν που πάνε και ξέρουν τι θέλουν. Διαφορετικά, κινδυνεύουμε να ξαναγυρίσουμε σε μορφές εξουσιαστικές, κι αυτή τη στιγμή που σου μιλάω, εγώ ασκώ εξουσία.

Διότι υποτίθεται ότι είμαι η έδρα, ο καθηγητής, ο παντογνώστης, ο πολυγνώστης κλπ. Αυτό είναι μια εξουσία, όπως μια εξουσία είναι της μάνας προς το παιδί ή του πατέρα προς το παιδί ή όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Πιστεύω λοιπόν στο αυθόρμητο των μαζών που παλιότερα εμείς οι κουμουνιστές καταριόμασταν σαν αναρχικό. Σήμερα μπορεί κανένας άνθρωπος να ορίσει τι σημαίνει αναρχικός; Βρισκόμαστε μέσα σε ένα σύστημα το οποίο είναι δομημένο με ανήθικους τρομοκρατικούς και βάρβαρους κανόνες. Το να αρνηθείς τους κανόνες και τη θέσπιση αυτού του συστήματος τι σημαίνει, ότι είσαι αναρχικός;
Με αυτή την έννοια είμαστε όλοι αναρχικοί! Γιατί όλοι αναζητούμε το κάλλιστο.

Εγώ δεν ψήφισα κι ούτε θα ψηφίσω. Τι να πάω να ψηφίσω δηλαδή, να μας κοροϊδεύουνε με τη θέληση μας; Δεν πάω. Μου λένε οι άλλοι, μα ξέρεις το άκυρο είναι καλύτερο και το λευκό είναι… Ε, δε μ’ ενδιαφέρει! Με πήρε κι ο Μίκης με την κίνηση που έκανε και του λέω, βρε Μίκη μου, πρώτα πρώτα είναι τρελό στα ογδόντα μου να ξαναγίνω πολιτικός, όταν ξέρω τι σημαίνει πολιτική. Δεύτερον, εμένα με ενδιαφέρει η επόμενη μέρα. Δηλαδή αν αυτή τη στιγμή ανατρεπόταν αυτή η κυβέρνηση, η λεγόμενη κυβέρνηση, τι θα προκύψει; Άλλη μια κυβέρνηση με τα ίδια πάλι, με το ίδιο στήσιμο, με τα ίδια πράγματα; Εγώ βρίσκομαι στην άλλη όχθη! Δεν γουστάρω αυτό το σύστημα, δεν γουστάρω καπιταλισμό, δεν γουστάρω νεοφιλελευθερισμό, δε γουστάρω συγκεντρωτισμό, δε γουστάρω αυτά τα πράγματα! Θέλω μικρές κοινότητες, αυτόνομες, σε ανθρώπινα μέτρα να μπορέσουμε να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Έχω μια άλλη λογική, μια άλλη αντίληψη για το πώς οργανώνεται η κοινωνία.

Ξέρω πια τι σημαίνει πολιτική. Δεν γίνεται. Κατ’ αρχήν στην Ελλάδα δεν έχουμε το στοιχειώδες. Δεν έχουμε έναν στοιχειώδη πολιτικό πολιτισμό, γιατί αυτά τα καθίκια δεν μπορούν να τα βρουν μεταξύ τους. Η πατρίδα κινδυνεύει, η πατρίδα βουλιάζει, και πολεμάν σαν κατίνες ο ένας τον άλλον, εσύ έκανες εκείνο στο αυτό κι εσύ έκανες το άλλο. Δεν έχουν την παλικαριά, την εντιμότητα να κάτσουν σε ένα τραπέζι και να αφήσουν τις κατινιές στην άκρη και να κουβεντιάσουν. Είναι τυχαίο; Μα ένας δεν αυτοκτόνησε απ’ αυτούς εδώ τριανταπέντε χρόνια; Ένας δεν ζήτησε συγγνώμη, ένας δεν παραιτήθηκε;

Γι αυτό λέω, ότι είναι πρόβλημα συνείδησης και όχι ιδεολογίας; Είναι πρόβλημα συμπεριφοράς κι όχι ιδεολογίας.

Και δυστυχώς, πιστεύω, ότι εμείς ήμασταν οι... τελευταίοι των Μοικανών. Σε εμάς το σύστημα ασκούσε σωματική βία, μας έκλεινε φυλακή, μας βασάνιζε, μας χτυπούσε για να μας υποτάξει. Για τις σημερινές γενιές είναι πιο δύσκολα. Τους κάνουν λοβοτομή, τους απορροφά το σύστημα συνεχώς μέσα στη μηχανή του κέρδους, δεν τους αφήνει περιθώρια ούτε να οραματιστούν, ούτε να φανταστούν, τους αφαιρεί την κριτική σκέψη. Την ψυχή!

Κι ας είμαστε η χώρα των μεγάλων ποιητών. Κανένας λαός δέκα εκατομμυρίων δεν έχει τρία νόμπελ και ένα βραβείο Λένιν. Και μάλιστα, θα υπήρχαν κι άλλοι που θα έπρεπε να πάρουν το νόμπελ και δεν το πήραν… αλλά τέλος πάντων.

Θυμάμαι, τον Βάρναλη… ήμασταν ένα βράδυ στη Βουκουρεστίου και θέλαμενα ανεβούμε στη Δεξαμενή και λέει ο Βάρναλης του Κορνάρου «κουμπάρε περίμενε λιγάκι να περάσει κανένα ταξί να μας πάρει να ανεβούμε πάνω. Ε, περιμέναμε, και σε λίγο βλέπουμε μια ωραία γυναίκα να περπατάει και τότε λέει ο Βάρναλης «κουμπάρε, ήρθε ταξί, πάμε! Άμα βλέπουμε αυτή μπροστά μας… φτάνουμε!». Ο Βάρναλης, ήταν καταπληκτικός άνθρωπος και διαφορετικός, και δεν υπάρχει άλλος στίχος που να περιγράφει σήμερα την κατάντια του ελληνικού λαού “Δειλοί, μοιραίοι, κι άβουλοι αντάμα προσμένουν, ίσως, κάποιο θάμμα”. Όπως έχουμε και μεγάλους λογοτέχνες και γυναίκες, τη Σωτηρίου και άλλες. Είχαμε καλή λογοτεχνία. Τώρα δεν έχουμε τίποτα! Α, ο Μακριδάκης είναι καλός.

Τολμάτε ρε, τολμάτε! Γράψτε αυτό που θέλετε, αυτό που σκέφτεστε. Εγώ έγραφα, κι έγραφα με την ψυχή, κι όταν με είπαν συγγραφέα πρώτη φορά τα ‘χασα! Μα, σοβαρά μιλάτε ρε παιδιά, συγγραφέας; Δεν είχα καμία τέτοια πρόθεση απλά στις παρέες, στον κήπο τους έλεγα ιστορίες και μου έλεγαν, ρε Χρόνη γιατί δεν τα γράφεις αυτά τα πράγματα; Κι έτσι βγήκε.

Γιατί τα βιώματα ήταν ουσιαστικά. Κατάλαβες; Ζούσαμε. Είχε συνέχεια η ζωή μας, δεν ήταν αυτή η γκρίζα καθημερινότητα, αλλά ήταν μεγάλο κατόρθωμα να παραμείνεις άνθρωπος.

Ήταν πολύ σημαντικό να μπορείς να κοιτάξεις τη μάπα σου το πρωί στον καθρέφτη και να πεις, «είμαστε εντάξει ρε μάγκα, πάμε». Δεκαεφτά χρονών παιδί ήμουν και καταδικασμένος για θάνατο, κι εγώ τους έγραφα... Τώρα, βέβαια, λέω για "τί";

[...]

Τέλος του 1ου μέρους της συνέντευξης, το οποίο ολοκληρώνεται με το 2ο και τελευταίο μέρος που θα δημοσιευτεί σύντομα σε επόμενο άρθρο του tvxs.gr)

Δημοτικός λαχανόκηπος στο δήμο Αγρινίου

2012-01-25T09:27:00.002+02:00

Τη δημιουργία δημοτικού Λαχανόκηπου, όπου οι δημότες θα μπορούν να καλλιεργούν λαχανικά με βιολογικό τρόπο, εξετάζει ο δήμος Αγρινίου.

Η δημοτική αρχή σκέφτεται να διαθέσει αγροτεμάχια 50-100 τμ σε δημότες, μίας συνολικής έκτασης 10.000 τμ στην περιοχή Δοκιμίου.

Όπως αναφέρει agriniovoice, δικαίωμα συμμετοχής στο πρόγραμμα θα έχουν κατά προτεραιότητα οι ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, με την προϋπόθεση να είναι μόνιμοι κάτοικοι του αστικού συγκροτήματος Αγρινίου, να μην χρησιμοποιούν φυτοφάρμακα ή λιπάσματα και να καλλιεργούν λαχανικά με βιολογικό τρόπο για αποκλειστικά ατομική χρήση. Επίσης θα έχουν την υποχρέωση να διαθέτουν το 10% της παραγωγής τους στο κοινωνικό παντοπωλείο του Δήμου.

Ο δήμος Αγρινίου καλεί όλους τους ενδιαφερόμενους να καταθέσουν αίτηση εκδήλωσης ενδιαφέροντος στο Γραφείο Γεωργικής Ανάπτυξης του Δήμου, που βρίσκεται στο πρώην ΚΤΕΛ, από 23 Ιανουαρίου 2012 έως 17 Φεβρουαρίου 2012.

Η κατασκευή του δημοτικού λαχανόκηπου, σύμφωνα με το agriniovoice, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον αριθμό προσέλευσης των ενδιαφερομένων, ενώ, ο δήμος φέρεται να εξετάζει την διάθεση ακόμη 16 στρεμμάτων, εάν υπάρξει αυξημένη ζήτηση.

Τελαίθριον: η πρώτη οικολογική κοινότητα στην Ελλάδα

2012-01-14T16:30:00.003+02:00

Ως φως στο τούνελ και εικόνα ενός πιο ελπιδοφόρου μέλλοντος θεωρείται από πολλούς η ανάπτυξη της πρώτης οικολογικής κοινότητας στη χώρα μας.

Πρόκειται για την κοινότητα Τελαίθριον η οποία βρίσκεται στο όρος Τελέθριον της Βόρειας Εύβοιας και η οποία φιλοδοξεί να αποτελέσει υπόδειγμα αειφορίας και παράδειγμα τρόπου ζωής απόλυτα εναρμονισμένου με το φυσικό περιβάλλον.
Περισσότερα εδώ

Η κατεδάφιση της Δημοτικής Αγοράς Λαμίας: Κράτησε χρόνια αυτή η επιμονή...

2012-01-14T00:42:00.001+02:00

(Μερικές σκέψεις, έτσι, για την ιστορία)

Διάβαζα κάπου τελευταία ότι, η κοινωνία που δεν σέβεται τα έργα των προηγούμενων γενεών, όποια κι αν είναι αυτά, και δεν κατανοεί την αξία τους, είναι μια κοινωνία σε παρακμή και σε σήψη. Μπορεί να ερμηνευτεί και ότι δεν είναι ικανή να δημιουργήσει τα δικά της ξεχωριστά έργα για να τα αφήσει με τη σειρά της στις επόμενες γενιές.

Προσπαθώ να εξηγήσω, αν καταλάβατε, την επιμονή της Δημοτικής Αρχής της Λαμίας για την οριστική κατεδάφιση της πρώην Δημοτικής Αγοράς.

Είναι γεγονός ότι βομβαρδιζόμαστε, ακόμα και σήμερα στην καρδιά της κρίσης, με εικόνες ενός τρόπου ζωής καταναλωτικού και ανούσιου και ακολουθούμε τις επιταγές της μόδας και του life-style, που μας προβάλουν τα παράθυρα της τηλεόρασης καθημερινά, με κυρίαρχο το κέρδος και την εμπορική αξία. Και τα «χθεσινά» - και μάλιστα όταν είναι ταπεινά – είναι επόμενο να μην έχουν αξία• και τη στιγμή που δεν σεβόμαστε ό,τι είναι «χθεσινό» και θεωρούμε δευτερεύουσας σημασίας όλα αυτά που μας ενώνουν με την ιστορία, είναι επίσης επόμενο να χάνουμε την ικανότητα να αναδείξουμε αξίες και έργα ικανά να μείνουν.

Η κατεδάφιση της Δημοτικής Αγοράς ήταν μια διαχρονική επιλογή της Δημοτικής Αρχής. Μια επιλογή που κράτησε χρόνια και που, τελικά, κατάφερε να παρακάμψει και να αγνοήσει τόσες και τόσες συζητήσεις, αντιδράσεις, προτάσεις, προσφυγές. Το κακό είναι ότι το έκανε, όχι μόνο «κατεδαφίζοντας» ένα μέρος της ιστορίας της πόλης, αλλά και εξευτελίζοντας, κατά μία έννοια, τον τρόπο ζωής και την καθημερινότητα της γενιάς που έφυγε. Κανείς δε είπε ότι πρέπει να ακολουθήσουμε τα πρότυπα ή να ζήσουμε την αγορά του ‘30-’40. Όμως, η Δημοτική Αγορά είχε ένα ιδιαίτερο πολιτισμικό και ιστορικό ενδιαφέρον για την πόλη, με διάφορες λειτουργίες και μορφές και με κοινωνικοοικονομικές προεκτάσεις στο σύνολο της πόλης.

Ήταν ένα κύτταρο της ιστορικής μνήμης των κατοίκων της Λαμίας και τοπόσημο, καθώς ήταν σημείο αναφοράς σε μια από τις ιστορικότερες και συγκροτημένες, από άποψη αυτόνομων υπηρεσιών, περιοχές της Λαμίας. Το ότι ήταν ετοιμόρροπη δεν αποτελούσε αιτία για κατεδάφιση. Δεν κατέστη μόνη της η Δημοτική Αγορά ετοιμόρροπη. Από κάποιους εγκαταλείφθηκε, κάποιοι δεν φρόντισαν να τη συντηρήσουν.

Η διαπίστωση λοιπόν είναι ότι με ευχέρεια γκρεμίζουμε ό,τι έχει σχέση με το κοινωνικό, το λαϊκό, το στοιχείο της ανθρωπιάς, ό,τι έχει σχέση με τους ανθρώπους του μόχθου και της γειτονιάς, του μεροκάματου, της καθημερινότητας. Ασφαλώς η Λαμία αλλάζει, γιατί είναι ζωντανός οργανισμός. Πολλές φορές αυτές οι αλλαγές είναι αναγκαίες. Μόνο που το έχουμε παρακάνει. Η πικρή επίσης διαπίστωση είναι ότι εμείς οι Λαμιώτες, πολλές δεκαετίες τώρα, έχουμε μια πολύ καλή σχέση με το «τσιμέντο». Ιδιαίτερα οι δημοτικές αρχές… Καταστρέψαμε αλάνες και γειτονιές, δημόσιους χώρους, πατρικά με αντιπαροχή, κόψαμε πεύκα, κυπαρίσσια και πλατάνια ιστορικά, μπαζώσαμε μνήμες. Εμείς και το διαμέρισμά μας, εμείς και το αυτοκίνητό μας, εμείς και η τηλεόρασή μας. Και όλοι μαζί να εκλέγουμε δημάρχους σάρκα από τη σάρκα μας.

Οι παραπάνω διαπιστώσεις μπορεί να μας μελαγχολούν. Μας οδηγούν όμως και σε συμπεράσματα: Η ταυτότητα της πόλης χάνεται, όταν χάνεται η συλλογική μνήμη• όταν οι κάτοικοί της και η Δημοτική Αρχή δεν προασπίζουν την πολιτιστική κληρονομιά της. Η Δημοτική Αγορά ήταν μέρος αυτής της πολιτιστικής κληρονομιάς της Λαμίας.

Πολλές ελληνικές πόλεις συνειδητοποίησαν πόσο αναγκαία είναι η συλλογική μνήμη. Τις δικές τους δημοτικές αγορές τις ανάπλασαν, τις ανέδειξαν και τις παρέδωσαν, πραγματικά στολίδια, στους δημότες και τους επισκέπτες τους. Εμείς;
Λαμία, Ιανουάριος 2012
Στέφανος Σταμέλλος

Του Σωκράτη η μαιευτική

2012-01-10T10:44:00.002+02:00

Είμαι σίγουρη πλέον ότι η μαιευτική δεν ήταν κόλπο. Το εμπέδωσα μετά τόσους αντίλογους στην καθημερινότητά μου (διατριβή ολόκληρη). Διαπίστωσα λοιπόν ότι ακόμη κι αν τα ίδια λέμε, μόνο επειδή τα λέμε αλλιώς φτάνει για να πούμε ότι διαφωνούμε.

Το πώς ερμηνεύουμε το καθετί έχει να κάνει με το πού είναι εστιασμένο το οπτικό μας. Το οπτικό είναι ένας κύκλος, όσες οι μοίρες τόσες και οι πιθανές ερμηνείες για το ίδιο θέμα. Ανθρώπινο είναι να εστιάζεται το οπτικό (αν βρεις την απάντησή σου, μένεις εκεί σαν να είναι η μόνη).

Ο Σωκράτης ήθελε να ανοίξει όσο γίνεται το οπτικό του. Για να το επιτύχει έπρεπε να δει το όποιο θέμα απ' όσες περισσότερες μεριές. Τις άλλες μεριές τού τις έδιναν οι απόψεις των άλλων.

Ο αντίλογος έχει κι άλλη σπουδαιότητα, λεξικοποιεί την γνώση. Αν λεξικοποιηθεί γίνεται απτή. Ό,τι νιώθεις για σωστό, αν εκφραστεί γίνεται άποψη.

Τέλος, η γνώση είναι απύθμενη. Ο Ηράκλειτος λέει: «Τα πέρατα της ψυχής δε θα βρεις προχωρώντας, όσο μακριά κι αν σε φέρει ο δρόμος σου˙ τόσο βαθύ λόγο περιέχει». Ο Σωκράτης θέλησε ζώντας να φτάσει όσο μακρύτερα/βαθύτερα/πλατύτερα γίνεται. Και το κατάφερε συνομιλώντας και (κυρίως) με τον αντίλογο.

Ο Σωκράτης μέχρι το τέλος του επικοινωνούσε για να μάθει, γι' αυτό έφτασε όσο μακρύτερα δεν έχει φτάσει άνθρωπος.

Στεφανία Λυγερού

Κοινωνικό Ωδείο, πρωτοβουλία καθηγητών για δωρεάν μαθήματα

2012-01-06T16:18:00.002+02:00

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 23-12-2011
Της Λινας Γιανναρου

Εχουμε «χορτάσει» αρνητικές, δυσοίωνες σκέψεις αυτή την περίεργη στιγμή στην ιστορία της χώρας, όμως το ενδεχόμενο η οικονομική κρίση να «καταπιεί» το ταλέντο ενός μικρού παιδιού προκαλεί πραγματική θλίψη. Ενόψει ακόμα πιο δύσκολων καιρών, ωστόσο, οι οικογένειες «κόβουν» από όπου μπορούν - και δυστυχώς τα ακριβά μαθήματα μουσικής, ζωγραφικής, χορού για το παιδί μοιάζουν να είναι τα πρώτα σε αυτή τη λίστα.

Είναι μία από τις περιπτώσεις που, ενώ η πολιτεία παρακολουθεί άπραγη κι από μακριά τις εξελίξεις, η κοινωνία, σαν πραγματική μάνα, ανοίγει τα προστατευτικά της φτερά για όσους την έχουν ανάγκη. Με πρωτοβουλία μιας ομάδας καθηγητών μουσικής, εργαζόμενων σε ωδεία ή και ανέργων (το επάγγελμα άλλωστε έχει χτυπηθεί όσο λίγα στην κρίση), ιδρύθηκε το πρώτο Κοινωνικό Ωδείο. Πρόκειται για έναν φορέα που θα προσφέρει δωρεάν μαθήματα σε όσους δεν έχουν πρόσβαση στη μουσική παιδεία λόγω οικονομικών δυσκολιών. «Θεωρούμε τη μουσική και την τέχνη γενικότερα κοινωνικά αγαθά από τα οποία κανείς δεν πρέπει να αποκλείεται. Απευθυνόμαστε σε παιδιά που σταμάτησαν τις μουσικές τους σπουδές για οικονομικούς λόγους, αλλά και σε όσους θέλουν να μάθουν κάποιο μουσικό όργανο και δεν έχουν τη δυνατότητα», γράφουν στο νέο τους μπλογκ (koinwnikowdeio.blogspot.com).

«Πόσα άραγε κρυφά ακόμα ταλέντα σταμάτησαν τα μαθήματα επειδή οι γονείς τους έμειναν άνεργοι ή δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν πια στα δίδακτρα;» λέει στην «Κ» ένα από τα ιδρυτικά μέλη της ομάδας. «Δεν είναι μεγάλο κρίμα;». Η ανακοίνωση της ιδέας διαδικτυακά ξεσήκωσε τεράστια ανταπόκριση. Γύρω από τον αρχικό πυρήνα έχουν συσπειρωθεί περί τους 60 καθηγητές, ενώ συγκινητική είναι και η προσφορά σε μουσικά όργανα, παρτιτούρες κλπ., αλλά και σε εθελοντική υποστηρικτική εργασία. Ηδη, ο χώρος έχει βρεθεί, ενώ τα μαθήματα πρόκειται να ξεκινήσουν τον Φεβρουάριο.

Στο μεταξύ, ένα άλλο σαρωτικό κύμα συμπαράστασης στους μαθητές που αντιμετωπίζουν οικονομική δυσκολία έχει ξεδιπλωθεί διαδικτυακά τις τελευταίες ημέρες. Με αφορμή την πρωτοβουλία των φροντιστηριακών καθηγητών της Νέας Σμύρνης, που αποφάσισαν να διοργανώσουν δωρεάν μαθήματα για παιδιά ανέργων ή υποαπασχολουμένων, η χρήστης του τουίτερ με το ψευδώνυμο @doltsevito κάλεσε όσους έχουν τη δυνατότητα και θέλουν να αναλάβουν να κάνουν δωρεάν μαθήματα σε παιδιά που χρειάζονται φροντιστήριο. «Μην επιτρέψετε η κρίση να στιγματίσει τις ζωές των μαθητών που δεν έχουν χοντρό πορτοφόλι» έγραψε χαρακτηριστικά, ενώ ταχύτατα η ιδέα απέκτησε τον κωδικό #tutorpool. Χρησιμοποιώντας το συγκεκριμένο hashtag οι χρήστες άρχισαν να δηλώνουν διαθέσιμοι για δωρεάν μαθήματα ανά περιοχή και αντικείμενο. «Αναλαμβάνω μαθηματικά σε μια μαθήτρια β΄ λυκείου, αλλά δεν σκαμπάζω φυσική. Κανείς κοντά σε Νίκαια;» έγραψε η @doltsevito.

Η πρωτοβουλία εξελίχθηκε σε δίκτυο εθελοντισμού για την παιδεία (βρέθηκε μάλιστα στην κορυφή των θεμάτων που απασχόλησαν την περασμένη εβδομάδα το twitter), συγκεντρώνοντας πάνω από 100 συμμετοχές από δασκάλους που θέλουν να βοηθήσουν από όλη την Ελλάδα. Ακόμα και από Ελληνες καθηγητές του εξωτερικού καταγράφηκε συμμετοχή, οι οποίοι επιθυμούν να παραδίδουν μαθήματα με τηλεδιδασκαλία! Ηδη στήθηκε το σάιτ (tutorpool.gr, υπό κατασκευή ακόμα), ενώ σε ένα χάρτη google έχουν «καρφιτσωθεί» τα σημεία όπου παραδίδονται δωρεάν μαθήματα. Οι εθελοντές καλούν όλους που γνωρίζουν μαθητές οι οποίοι έχουν ανάγκη στήριξης ή που οι ίδιοι επιθυμούν μαθήματα, να επικοινωνήσουν ώστε να γίνει η «συνάντηση». «Οσο περνάει από το χέρι μας κανένας μαθητής/τρια δεν θα στερηθεί της ενίσχυσης που χρειάζεται».

Οργάνωση δράσεων μέσω του Twitter

Στην αστραπιαία διάδοση των πρωτοβουλιών για δωρεάν μαθήματα σε παιδιά, αλλά και στην εντυπωσιακή τους ανταπόκριση, συνέβαλε σημαντικά το τουίτερ. Οι χρήστες μετέδιδαν ο ένας στον άλλο την είδηση, κινητοποιώντας με τα σχόλιά τους όλο και περισσότερους, ενώ -έξυπνα σκεπτόμενοι- πολλοί «τσίγκλιζαν» γνωστούς δημοσιογράφους και παρουσιαστές να αναφερθούν στο θέμα, να το προβάλλουν.

«Μπορώ να φέρω παρτιτούρες. Αργεντίνικο tango κυρίως», έγραψε ο @kostas-eo σχετικά με το κοινωνικό ωδείο. «Ενδιαφέρεστε ακόμα για γραμματειακή βοήθεια;» ρώτησε η @thesspirit, ενώ κάποιος άλλος, αναφερόμενος και στο #tutorpool συμπλήρωσε «η κοινωνία παίρνει την παιδεία στα χέρια της». «Α, επίσης να ενημερώσω ότι σε αναλογία με την υπόλοιπη Ελλάδα το μέρος με τη μεγαλύτερη συμμετοχή στο #tutorpool είναι ο Αη Στράτης!» έγραψε η @satanikokoutavi, εκ των πρωτεργατών του δικτύου. «Κάποιον δάσκαλο στην πόλη μου δε βλέπω, ανησυχώ και θλίβομαι ταυτόχρονα», σημείωνε ο @diama15 αναφερόμενος στην Κόρινθο και πιέζοντας με αυτό τον τρόπο τους καθηγητές της περιοχής του να αναλάβουν δράση. «Νομικοί, εργάτες, προγραμματιστές, υπάλληλοι, γραφίστες, καλλιτέχνες, εκπαιδευτικοί, άνεργοι, άνθρωποι με ψυχή γενικά, στην ομάδα του #tutorpool». «Νυν και... πρώην μαθητές βάζουμε τα δυνατά μας και διαβάζουμε παρέα. Δεν θα τους περάσει, τα παιδιά θα «περάσουν»», γέλαγε η @doltsevito.

Μέσω του τουίτερ, οι Ελληνες χρήστες οργανώθηκαν και για άλλες δράσεις, όπως για παράδειγμα τη συγκέντρωση τροφίμων για ανθρώπους σε ανάγκη. Οπως έγραψε ο μπλόγκερ dethelontis «είναι κάτι που σε γεμίζει αισιοδοξία στις μαύρες μέρες που ζούμε και υπόσχεται ότι θα ξεπεράσουμε και τις χειρότερες που έρχονται».

Λείπουν αυτοί που αποδεδειγμένα αγαπούν αυτό που είναι ο τόπος μας.

2012-01-06T12:17:00.002+02:00

Του Νίκου Μυλωνά
www.s-elpidas.org

Σήμερα το "Μαρία Κ." ήταν και πάλι στην θέση του, μετά από μια μικρή απουσία 5 ημερών λόγω του ναυαγίου της, σημαιοστολισμένη και πιο όμορφη παρά ποτέ, λες για να πάρει μέρος στον ετήσιο γιορτασμό της ημέρας του αγιασμού των υδάτων, την γιορτή της γης και της θάλασσας, των ναυτικών και των πλοίων, όπου κατά τους ύμνους της βυζαντινής μας παράδοσης "…ημερών αι Νεφέλαι υετόν Δικαιοσύνης τη ανθρωπότητι ουρανόθεν δροσιζουσι…"!

Θεωρήσαμε κακοσημαδιά το μικρό πρωτοχρονιάτικο ατύχημα στο λιμάνι μας.
Ένα όμορφο μικρό ψαράδικο καΐκι, το "Μαρία Κ." , μπαταρισμένο, αδικαιολόγητα κατακλυσμένο με το θαλασσινό νερό, χρονιάρα μέρα. Φυσικά τα αδικαιολόγητα γεγονότα και οι αδικαιολόγητες αποφάσεις των τελευταίων ετών του Μνημονίου μας, καθιστούν το παράδοξο της βύθισης ενός ξύλινου σκάφους μέσα στο λιμάνι μια ασήμαντη παραδοξότητα. Όμως για μας αυτό ήταν από τα πράγματι αδικαιολόγητα, γιατί γνωρίζουμε την πληρότητα της παραδοσιακής ναυπηγικής τέχνης και την δεινή ικανότητα των ψαράδων μας, που με τα "καρυδότσουφλά τους" φθίνουν μέχρι την Σύμη και μέχρι το Αγαθονησι, αναζητώντας την ψαριά τους.

Πως λοιπόν ένα πολύ φροντισμένο και καλοσυντηρημενο ξύλινο σκάφος, που μαζί με άλλα ξύλινα σκαριά συνηθίζουν να δένουν στο ανατολικό τμήμα του λιμανιού, (αποδιωγμένα από τα τουριστικά και τα επιχειρηματικά σκάφη) που αποτελούν όλα μαζί το ένα δίπλα στο άλλο μια ζωντανή επίδειξη της ναυπηγικής τέχνης του νησιού μας, ναυάγησε; Πως ένα σκάφος εγνωσμένης αντοχής, που επιμένει να δείχνει την ιδιαίτερη ομορφιά της και την χρησιμότητα του τον 21ο αιώνα, δίπλα σε σύγχρονα πλαστικά και σιδερένια σκάφη ήταν θύμα ατυχήματος;

Το καλοσχεδιασμένο σχήμα του, η πρωτότυπη καμπίνα του με τα στρογγυλά της παράθυρα, το φροντισμένο χρώμα του και η προσεκτική τακτοποίηση της σιρμαγιάς του, που συνδυάζονταν μοναδικά με το αεροδυναμικό σχήμα του σταυρού στην κορυφή του κουβούκλιου του, αποδείκνυαν, εκτός των άλλων, ένα μερακλή καπετάνιο. Οι δυο σημαίες του εθνών και εθνών του καμπυλωτού σταυρού, μια Ελληνική και μια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κυμάτιζαν ακόμη κι όταν το καΐκι ήταν βουλιαγμένο στην μπούκα του λιμανιού, υπαινίσσονταν είτε ότι η Ελλάδα και η Ευρώπη αντιστέκονται σε κρίσιμες καταστάσεις, είτε ότι αυτές μεν θα επιζήσουν το άκεφος όμως δεν θα γλυτώσει!

Το ΄΄Μαρία Κ.’’ ναυαγισμένο κοντά στο παλιό καρνάγιο, που τώρα είναι μια αγνώριστη περιοχή, για τους μεγαλύτερους που θυμούνται την παλιά Κω, η οποία μετά από μια σειρά πολυέξοδες παρεμβάσεις ή όπως λέγονται στην ορολογία των ιθυνόντων με ιδιαίτερη ροπή στα ευρωπαϊκά προγράμματα ‘’αναπλάσεις της περιοχής’’ , που εμείς θα λέγαμε ότι δεν σεβάστηκαν στην φυσική και κοινωνική ιστορία του χώρου μετατρέποντας την σε τουριστική περατζαδα, περιτριγυρίζεται από ψαράδες που σχεδιάζουν την ανέλκυση του.

- Μα πως έγινε και βούλιαξε ένα τέτοιο σκαρί; Είπα.
- Ε! Όπως βούλιαξε και η πολιτική την Ελλάδα!
- Όπως βουλιάζετε και σεις τον Δήμο! Συμπλήρωσε ένας άλλος.
- Να φωνάξετε το Λιμενικό Ταμείο, ή την ΜΑΡΙΝΑ να σας βοηθήσουν, είπα, προσπαθώντας να αμφισβητήσω την προηγούμενες ‘’πικρές’ αναφορές τους στην πολιτική και στο δημοτικό συμβούλιο, ενώ το μυαλό μου πήγε σε γερανούς, ρυμουλκά, αμοιβές κλπ…

Το κακό με σας είναι ότι δεν καταλαβαίνετε κιόλας! Αυτά φίλε, είναι για ναχετε να λέτε αφού πρώτα σας πληρώνουμε τους φόρους. Δεν υπάρχει βοήθεια από πουθενά. Θα τα καταφέρουμε μόνοι μας!

Έχουν εν πολλοίς δίκαιο, σκέφτηκα. Περίμενα να δω τις προσπάθειες. Ένας νεαρός βούτηξε στην θάλασσα. Πέρασε κάποια σχοινιά κάτω από το σκάφος και την δύναμη των χεριών και του μυαλού τους, χρησιμοποιώντας το βίντσι ενός καϊκιού και μια αντλία νερού , όλοι μαζί αρμονικά συντονισμένοι, με σοβαρότητα και με προσοχή σε σύντομο χρόνο κατάφεραν το σήκωμα του καϊκιού χωρίς να του προκαλέσουν την παραμικρή αμυχή! Τα κατάφεραν στηριγμένοι στην επαγγελματική τους τέχνη και την εμπειρία τους, αποφεύγοντας την προσφυγή σε ακριβές βοήθειες μηχανισμών διάσωσης και όλα όσα συνηθίζονται να λέγονται στις μέρες μας!

Η απορία μου δεν λύθηκε. Πως έγινε και βούλιαξε, ξαναρώτησα.

Ανθρώπινο λάθος. Για τις καταστροφές φταίει ο άνθρωπος! Α! μόνο στις πολιτικές ζημιές δεν υπάρχουν υπεύθυνοι! Όπως καλή ώρα με το βούλιαγμα της Ελλάδας!
Το ΄΄Μαρία Κ.’’ είναι πάλι στην θέση του μετά από μια σύντομη απουσία, πιο μάχιμο και πιο αξιόπλοο χάριν στους ανθρώπους του, που το αγαπούν και το προσέχουν ως ‘’κόριν οφθαλμού’’.

Με την ‘’Ελλάδα’’ τι γίνεται ‘’ρε γαμ…το’’;
Λείπουν αυτοί που αποδεδειγμένα αγαπούν αυτό που είναι ο τόπος μας. Τον ξεπούλησαν αδιάντροπα.

Λαμία: Ιστορία και τουριστική προοπτική

2012-01-04T23:37:00.004+02:00

Του Ιωάννη Πασιά
e-mail: iopas@chem.uoa.gr

Η Λαμία είναι μια πόλη με πλούσια ιστορία και κατέχει μια σπουδαία γεωγραφική θέση στον ελλαδικό χώρο. Αυτά όμως είναι τετριμμένα. Τα λένε όλοι, τα γνωρίζουν όλοι. Τι μπορεί να γίνει ώστε η πόλη να αναδείξει τον πραγματικό της χαρακτήρα;
Η ιστορία της πόλης είναι άγνωστη ακόμα και στους ίδιους τους Λαμιώτες. Επομένως απαιτείται πρώτα από όλα τοπική συνείδηση. Πως επιτυγχάνεται αυτό; Με ειδικό εκπαιδευτικό μάθημα στα σχολεία. Αν δεν είναι εφικτό αυτό, τότε αρκεί ένα εκπαιδευτικό υλικό (βιβλίο με την ιστορία και τα ήθη και έθιμα αυτού του τόπου και της κάθε γειτονιάς της πόλης) που θα διανέμεται δωρεάν στους μαθητές. Αν κι αυτό κοστίζει, τότε το μόνο που χρειάζεται είναι μια απλή εκπαιδευτική εκδρομή των σχολείων της πόλης.
Όσον αφορά πώς θα μάθει ο επισκέπτης της πόλης την ιστορία της; Εύκολα. Το μόνο που χρειάζεται είναι σήμανση και μια πλακέτα που να αναφέρει την ιστορική αξία του τόπου. Εδώ θα αναφερθώ ακόμα και σε σημεία της πόλης που ούτε η επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου δεν αναφέρει. Το έξοδο μηδαμινό, ο κόπος ελάχιστος και οι προτάσεις συγκεκριμένες. Άνθρωποι που έχουν τη θέληση και τις γνώσεις να το πράξουν πολλοί. Θα αναφερθώ συγκεκριμένα στον κ. Νάτσιο που τα βιβλία του για την πόλη μας είναι άκρως ενδιαφέροντα. Ποια είναι αυτά τα σημεία;

1) Κάστρο Λαμίας: ίσως το μοναδικό σημείο της πόλης που έχει υποτυπώδη σήμανση. Τι μπορεί να γίνει; Αναλυτική περιγραφή του τρόπου κατασκευής και των αλλαγών που έγιναν κατά τη διάρκεια των αιώνων. Ήδη ο Δήμαρχος κατασκευάζει πεζουλάκια και πεζοδρόμια καθώς η περιοχή μπορεί να χρησιμεύσει για περιπάτους. Ανάδειξη του μονοπατιού με ειδική σήμανση που οδηγεί στην Πλατεία Λαού.

2) Εκκλησία Αρχοντική: Μνημείο Βυζαντινό και ξεχασμένο από την πολιτεία. Η εκκλησία είναι κλειδωμένη. Κανείς δεν μπορεί να την επισκεφτεί. Σήμανση υπάρχει μόνο δίπλα στο Κάστρο. Πρέπει να υπάρξει σήμανση στην Πλατεία Λαού που να παροτρύνει τον επισκέπτη να ανέβει στο λόφο του Κάστρου.

3) Κενοτάφιο Α. Διάκου: Είναι αδύνατο στον επισκέπτη να εντοπίσει το σημείο. Δεν υπάρχει πουθενά αναφορά στον πεζόδρομο της Καλύβα – Μπακογιάννη για την ιστορική αξία του σημείου. Ο χώρος είναι ιερός, αλλά κανείς δεν το γνωρίζει. Αναφορά στην ιερότητα του τόπου θυσίας και ίσως δημιουργία μικρού μνημείου κέρινων ομοιωμάτων που να παρουσιάζει τα γεγονότα. Και επειδή αυτό ίσως κοστίσει, κρίνω απαραίτητη τη εθελοντική συμβολή των καλλιτεχνών της πόλης.

4) Λόφος Αγ. Λουκά: Σήμανση από την Πλατεία Διάκου για τον επισκέπτη της πόλης. Δημιουργία κυλιόμενης κλίμακας με αρχή την Πλατεία Διάκου που να οδηγεί στο συγκεκριμένο σημείο. Η ιδέα για τις κυλιόμενες ανήκει στο δήμαρχο, αλλά το πιλοτικό σύστημα που ακολούθησε απέτυχε, λόγω κακού σχεδιασμού. Μην ξεχνάμε και το άγαλμα του Αχιλλέα που βρίσκεται στον ίδιο χώρο.

5) Πολεμίστρες Ισιαδάκι: Έχουν μετατραπεί σε τουαλέτες. Δεν γνωρίζω αν υπάρχει άλλη πόλη στην Ελλάδα που μέσα στην πολεοδομική περιοχή να διαθέτει τόσες πολεμίστρες όσες η Λαμία. Αυτές οι πολεμίστρες σε συνδυασμό με τις δύο τεράστιες πόρτες στο Ισιαδάκι, που ελάχιστοι γνωρίζουν τη χρησιμότητα τους, θα μπορούσαν να αποτελέσουν πόλο έλξης.

6) Αγ. Παρασκευή (εξωκλήσι στα Γαλανέικα): Σημείο όπου σταμάτησαν οι Τούρκοι κατά τον ατυχή πόλεμο του 1897. Εξιστόρηση των γεγονότων. Ανάδειξη του μνημείου που υπάρχει στο ξωκλήσι.

7) Αρχαίος λιμένας Μ. Βρύσης - Προϊστορικός συνοικισμός Μ. Βρύσης: Περνάμε καθημερινά από το σημείο και κανείς δεν γνωρίζει την ιστορική αξία του τόπου, η οποία έχει γίνει άρθρο σε διεθνές επιστημονικό περιοδικό. Απαιτείται καθαρισμός της περιοχής από τα χόρτα και τα μαντριά και ανάδειξη της περιοχής με δημιουργία ειδικής αποβάθρας, πρασίνου και φωταγώγησης της περιοχής.

8) Αρχαία Ανθήλη: Γίνεται βέβαια ήδη προσπάθεια αξιοποίησης της. Η περιοχή αποτελεί ιστορικό κέντρο και αμφιβάλλω αν γνωρίζει κανείς την ύπαρξη της ακριβής τοποθεσίας. Ανάδειξη μονοπατιού σε συνδυασμό με τις Θερμοπύλες και το νέο μουσείο.

9) Παγκράτι: Η περιοχή πήρε το όνομα της από το αρχαίο άθλημα παγκράτιο, που ιστορικά ξεκίνησε εδώ. Και ποιος το γνωρίζει; Κανείς, γιατί δεν υπάρχει ούτε μια πινακίδα. Πολλοί μάλιστα θεωρούν το όνομα της περιοχής ως απλή αντιγραφή του ονόματος της αντίστοιχης Αθηναϊκής συνοικίας. Εκτός από τη σήμανση θα έπρεπε να υπάρχει και άγαλμα στην πλατεία που να τονίζει το συγκεκριμένο άθλημα.

10) Συνοικία Αγ. Θεοδώρων: Πριν μία δεκαετία μας ενημέρωναν ότι η συγκεκριμένη περιοχή είχε βραβευτεί στα πλαίσια Ευρωπαϊκού Προγράμματος. Σήμερα το μόνο που έχει γίνει είναι ένας δρόμος που οδηγεί από το Κάστρο στην πλατεία, η ανακατασκευή της πλατείας και το mini bus. Δεν αρκούν. Η περιοχή αποτελείται από συγκρότημα εκκλησιών που έχουν τη δική τους ιστορία. Εδώ ήταν η χριστιανική συνοικία κατά την τουρκοκρατία. Με κατάλληλη σήμανση και αξιοποίηση των ήδη υπαρχόντων πεζοδρόμων η περιοχή θα μπορούσε να μεταμορφωθεί σε πόλο έλξης τουριστών. Τα στενά της περιοχής είναι τόσο γραφικά, αλλά δυστυχώς και τόσο βρώμικα. Αν συνδυαστεί και με το έθιμο της καμήλας, τότε πραγματικά η περιοχή αποκτά άλλο χαρακτήρα.

11) Πλατάνια Πλατείας Λαού: Απίστευτης ομορφιάς και ηρεμίας. Όμως αντί να αποτελούν πόλο έλξης σε συνδυασμό με τα τοπικά μαγαζιά της πλατείας, αποτελούν σημείο βρωμιάς και δυσωδίας. Εδώ φταίμε κι εμείς οι πολίτες. Ποιος μας επέτρεψε να γράφουμε στους τοίχους; Γιατί πετάμε τα σκουπίδια έξω από τους κάδους; Γιατί παρκάρουμε και διπλοπαρκάρουμε; Γιατί συνεχώς το ένα ρεύμα κυκλοφορίας στα φανάρια είναι κλεισμένο από τοπικό καταστηματάρχη;

12) Ιστορικό κέντρο: Χιλιοπερπατημένο. Απαιτείται ανάδειξη της ιστορίας των 4 πλατειών με αντίστοιχη αναφορά στην ιστορία της κάθε μίας με ειδική πλακέτα στο χώρο της κάθε πλατείας. Ανάδειξη της Μητρόπολης και του Νομαρχιακού Μεγάρου.

13) Πλατεία Εφτά Βρύσες: Άγνωστη στον πολύ κόσμο. Αποτελεί χώρο αναψυχής. Απλά το μόνο που χρειάζεται είναι φωταγώγηση, καθαρισμό και λίγο περισσότερο πράσινο. Δεν υπάρχει ούτε μία πινακίδα να σε κατευθύνει προς τη συγκεκριμένη πλατεία.

14) Τα νεοκλασικά κτίρια που σώζονται μετά δυσκολίας. Σήμανση για την αξία κάθε οικίας, ανάδειξη οικίας Άρη Βελουχιώτη.

15) Μύλοι Μουζέλη: Στα πλάνα του δήμου είναι η δημιουργία χώρου πολιτισμού. Άρα το μόνο που απομένει είναι να το δούμε.

16) Ανάδειξη όλων των μνημείων εκείνων που αναδείχτηκαν από τις οικοδομικές εργασίες. Η απλή τζαμαρία δεν είναι λύση. Απαιτείται σήμανση και ιστορική καταγραφή του μνημείου.

17) Λόφος Προφήτη Ηλία. Δημιουργία παρατηρητηρίου και τόπου αναψυχής στα πρότυπα του Λυκαβηττού της Αθήνας.

18) Λυγαριά: Ιστορική τοποθεσία αρχαίου ναού. Ανάδειξη περιοχής με απλή σήμανση.

19) Περιττό να αναφερθώ στην ιστορική διαδρομή Θερμοπύλες – Αλαμάνα- Γοργοπόταμος. Θα πρότεινα μόνο τη δημιουργία πεζόδρομου στην περιοχή και την ανάδειξη εκτός από την γνωστή σε όλους μας ιστορία των περιοχών αυτών και της ιστορία του Ηρακλή. Στην Τραχίνα, κοντά στην Ηράκλεια δίπλα στη γέφυρα του Ασωπού σώζονται ακόμα τα αρχαία τείχη της Τραχίνας. Στην περιοχή μάλιστα υπάρχει και ο τάφος της γυναίκας του Ηρακλή.

Και μέχρι τώρα έχω αναφερθεί μόνο στην ευρύτερη περιοχή της Λαμίας. Φανταστείτε σε όλα αυτά τα μνημεία να βάλουμε Κομποτάδες με το ιστορικό μοναστήρι Ταξιαρχών (χτισμένο από τον Ιουστινιανό), όπου δεν υπάρχει δρόμος να φτάσεις με συμβατικό όχημα, καθώς και την πλατεία Κομποτάδων, την ιστορική Υπάτη, το Λιμογάρδι (επίσης δεν υπάρχει δρόμος για το Κάστρο), το Φραντζόμυλο (όπου τελευταία γίνεται σημαντική προσπάθεια ανάδειξης του νερόμυλου), τις Μεξιάτες με τους μακεδονικούς τάφους, τη Δίβρη και άλλα μέρη που πιθανόν να μου διαφεύγουν.

Αν λοιπόν αριθμήσετε όλα αυτά τα μνημεία ιστορίας καταλαβαίνετε ότι η πόλη θα έπρεπε να είχε αναπτυχθεί τουριστικά. Γιατί όμως δεν συμβαίνει αυτό; Γιατί κανείς δεν γνωρίζει την ιστορία μας. Πως διορθώνεται; Συμπλήρωση της ιστορίας του τόπου και των μνημείων αυτής στην επίσημη ιστοσελίδα της πόλης (αλήθεια ποιος την έφτιαξε και δεν συμπεριέλαβε όλη αυτή την ιστορία;). Διανομή φυλλαδίων στα διόδια Τραγάνας και Πελασγίας. Αλλά πρώτα από όλα πρέπει η πόλη να τιμήσει και να γνωρίσει τα μνημεία της.

Μόνο αυτά έχει να προσφέρει η πόλη στον επισκέπτη; Φυσικά και όχι. Μνημεία φύσης (δεν θα αναφερθώ καθόλου στα ήδη γνωστά, όπως Οίτη, Καλλίδρομος, Βαρδούσια, Όθρυς) πολλά κι άγνωστα. Ας τα γνωρίσουμε.

Σπήλαιο Αφανού: Φυσικό σπήλαιο που σου προκαλεί δέος ακριβώς κάτω από το Κάστρο, συνοδευόμενο με πολλές ιστορίες και μύθους. Η περιοχή θα μπορούσε να μετατραπεί σε τουριστικό πόλο έλξης σε συνδυασμό με το Κάστρο. Φωταγώγηση, σήμανση και ένα μικρό τουριστικό περίπτερο θα χρησίμευαν για την ανάδειξη της περιοχής.

Υγροβιότοπος Ξηριά: Το μεγαλύτερο ίσως φυσικό πάρκο μέσα σε πόλη. Βρίσκεται κάτω από το ξωκλήσι της Αγ. Παρασκευής και αποτελεί σήμερα σκουπιδότοπο (κάποιοι συμπολίτες μας βοήθησαν σε αυτό). Μπορεί να συνδυαστεί και με την ιστορική αξία του τόπου όπως αναφέρθηκα παραπάνω.

Πηγή Αχιλλέα: Ένα ακόμα φυσικό πάρκο λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη. Η Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών Λαμίας προχώρησε πρόσφατα στον καθαρισμό του χώρου. Φωταγώγηση χρειάζεται και απλή δημιουργία χώρων αναψυχής και ίσως παιδικής χαράς.

Λόφος Αγίου Λουκά, Μιχαήλ και Γαβριήλ, Προφήτη Ηλία και Ισιαδάκι: Με εύκολες κι απλές κινήσεις θα μπορούσαν να μετατραπούν σε χώρους αναψυχής, όπως αναφέρθηκα και πιο πάνω.

Ανάδειξη μονοπατιών μέσα κι έξω από την πόλη: ήδη έχει γίνει σημαντική προσπάθεια. Απαιτείται διεύρυνση των περιοχών αυτών σε σημεία μέσα στην πόλη, π.χ Κάστρο, Προφήτης Ηλίας.

Υγροβιότοπος Μεγάλης Βρύσης: ανάδειξη του υγροβιότοπου, απομάκρυνση αθίγγανων και καθαρισμός της περιοχής

Υπόγεια ποτάμια Πλατείας Λαού: Πόσοι γνωρίζετε την ύπαρξη τους; Απόδειξη τους μόνο τα πλατάνια της πλατείας. Πρόσφατα μέρος ποταμού είχε αναδειχτεί κατά την ανοικοδόμηση πολυκατοικίας. Απαιτείται μετατροπή της πλατείας σε χώρο αναψυχής.

Φαράγγι Ασωπού: Ανάδειξη φαραγγιού μέσω περιβαλλοντικών και ορειβατικών συλλόγων. Ήδη υπάρχει η εκδήλωση της διάσχισης του φαραγγιού από τον Ορειβατικό Σύλλογο Λαμίας. Σήμανση στην διαδρομή μέχρι το φαράγγι.

Ρήγματα Οίτης - Καλλιδρόμου: Είναι φανερά δια γυμνού οφθαλμού. Απαιτείται μόνο να ασφαλτοστρωθούν οι οδικές αρτηρίες που οδηγούν σε αυτές.

Δέλτα Σπερχειού: Ασφαλτόστρωση του δρόμου που οδηγεί στο δέλτα του Σπερχειού, σε συνδυασμό με την ιστορική τοποθεσία των Θερμοπυλών.

Αν όλα αυτά τα σημεία αξιοποιηθούν σε συνδυασμό με το θρησκευτικό (ιστορικά μοναστήρια περιοχής) και τον ιαματικό τουρισμό, η Λαμία θα μπορέσει να γίνει κέντρο τουριστικής ανάπτυξης. Γιατί, όλα αυτά που περιγράφονται μέχρι εδώ δεν πιστεύω να κοστίσουν πολλά χρήματα και αν συνδυαστούν με εθελοντική εργασία από όλες τις κινήσεις πολιτών Λαμίας, το κόστος θα μειωθεί στο ελάχιστο.

Πασιάς Ιωάννης
e-mail: iopas@chem.uoa.gr

Κοινωνικά Παντοπωλεία που λειτουργούν στην Ελλάδα

2012-01-02T20:20:00.003+02:00

Η Λαμία γιατί;

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ:

Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Νέας Ιωνίας
Διεύθυνση: 28ης Οκτωβρίου 3
Τηλέφωνο: 2102793916 – 2102777198 – 2102793785.

Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Παλλήνης
Tηλέφωνο: 210-6604659

Κοινωνικό Παντοπωλείο Μαρκόπουλο
Διεύθυνση: Χρ. Μεθενίτη 7, δίπλα στο δημαρχείο
Τηλέφωνο:
2299020173/ 20174

Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Ηλιούπολης
Διεύθυνση: Ποσειδώνος 49
Τηλέφωνο: 210 2380208, 6936 784725

Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Πετρούπολης
Διεύθυνση: Λεωφόρος Πετρουπόλεως 168,
Τηλέφωνο: 2105063660

Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Ηρακλείου Αττικής
Διεύθυνση: Στέλιου Καραγιώργη 2 (Μέγαρο Δημαρχείου -1)
Τηλέφωνο: 2132000221-6974875786
υπευθ. κα Τζικάκη -κος Ζηγούλης

Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Αμαρουσίου
Διεύθυνση: Παλαιολόγου 9 Μαρούσι,
Τηλέφωνο: 2132038345
υπεύθ. κα Γιαννακοπούλου

Κοινωνικό Παντοπωλείο Αγ. Αναργύρων
Τηλέφωνο: 6936 784725
υπεύθ. κα. Ανδριαννοπούλου Παναγιώτα,

Τράπεζα Τροφίμων στην Αθήνα
Διεύθυνση: 3ο χλμ. Ε.Ο. Αθηνών – Λαμίας,κόμβος Αγ. Στεφάνου και Λεωφ. Κρυονερίου 124
Τηλέφωνο: 210 6220025-210 6220059

Το σούπερ μάρκετ της αλληλεγγύης στην Λ.Συγγρού
Μια φωλιά αλληλεγγύης και συμπαράστασης για τη στήριξη ανέργων, απόρων, ηλικιωμένων και γενικά προσώπων που πιέζονται από την κρίση δημιούργησε η ομάδα εθελοντών «Παιδί και Οικογένεια».
Διεύθυνση: Δράκου 26-28 11741, Φιλοπάππου, 2ο γραφείο: Διδότου 26, Κολωνάκι
Τηλέφωνο: 210.9245545, 9245518

Εστία Παροχής Τροφίμων, Ρούχων και Οικιακού Εξοπλισμού στο Δήμο Πεντέλης
Διεύθυνση: Μεγ. Αλεξάνδρου & Σκρα
Τηλέφωνο:.2108040580, 2132140555,6944659857,6932222072

Κοινωνικό Παντοπωλείο Carrefour Μαρινόπουλος Αθήνας
Διεύθυνση: Σοφοκλέους 66
Ωράριο: κάθε Τρίτη και Πέμπτη

Κοινωνικό Παντοπωλείο Carrefour Μαρινόπουλος Πειραιά
Διεύθυνση: Φίλωνος 31
Ωράριο: κάθε Τετάρτη και Παρασκευή

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Κοινωνικό Παντοπωλείο Θεσσαλονίκη (Μ.Α.Ζ.Ι)
Αριστοτέλους 4 – Θεσσαλονίκη, Τηλέφωνο: 698.411.4725, Ιστοσελίδα , Facebook

Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Ωραιοκάστρου Θεσσαλονίκης
υπεύθ. κα Υφαντίδου, τηλ. 2313304000-1-2313304035

Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Πολίχνης Θεσσαλονίκης
Αγίου Παντελεήμονος 10 και Αγνώστου Στρατιώτη (Πάρκο Δημαρχείου), στο χώρο κάτω από τον παιδικό σταθμό, τηλ. 2313302300-301

Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Νεάπολης Θεσσαλονίκης
Σεφέρη & Ίμβρου 25, υπεύθ. κα Χαλκιά, δέχεται και ρούχα, τηλ. 231063026441-2310671100

Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Μενεμένης Θεσσαλονίκης
Βότση 15 & Δελφών, ρούχων & ένδυσης, υπευθ. Κα Τσολάκη, τηλ. 2310729260

Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Θέρμης Θεσσαλονίκης
Καπετάν Χάψα 37, υπεύθ. κος Γρηγόρης Ντότσης,τηλ. 2310466555-466610

Κοινωνικό Παντοπωλείο Θεσσαλονίκης
Το 3ο «Κοινωνικό Παντοπωλείο» στη Θεσσαλονίκη δημιούργησε ο όμιλος Carrefour Μαρινόπουλος, σε συνεργασία με το δήμο Θεσσαλονίκης, το οποίο έχει ως στόχο την ανακούφιση των ευπαθών κοινωνικών ομάδων. Μοναστηρίου 124, τηλ. 2310534543-552775

«Μπουτίκ» των φτωχών
Ολύμπου 64, γωνία με Βενιζέλου Το κατάστημα λειτουργεί 9-1 κάθε πρωί -και Σάββατο- και Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή απόγευμα 5-7.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΑ Υπόλοιπης ΕΛΛΑΔΑΣ

Κοινωνικό Παντοπωλείο Μεσολογγίου
Διεύθυνση: Λουδοβίκου Βαυαρίας (πίσω από το ξενοδοχείο Λίμπερτυ)
Τηλέφωνο: 26313 63432, 26313 63400, 26313 63427

«Πύλη της Αγάπης» – Ναύπλιο
Διεύθυνση: Αγ. Παράσχου 4
Τηλέφωνο: 27520 27474

Κοινωνικό Παντοπωλείο Ιωαννίνων
Διεύθυνση: ΚΕΠΑΒΙ (κατάστημα 126)
Τηλέφωνο: 26510 77077, 26510 01045

Κοινωνικό Παντοπωλείο Καρπενησίου
Τηλέφωνο: 22370 80239

Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Καλαμάτας
Διεύθυνση: Βιοτεχνικό Πάρκο, Νέα Είσοδος
Τηλέφωνο: 27210 97173 – 27213 60700
υπεύθ. κα Οικονομάκου

Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Χανίων
Διεύθυνση: Κυδωνίας 29, Ισόγειο,
Τηλέφωνο:281341628-630
υπεύθ. κα Κουνελάκη

Κοινωνικό Παντοπωλείο Νομαρχίας Ηρακλείου
Διεύθυνση: Καζαντζάκη 6-8 (πάροδος Γιαμαλάκη)
Τηλέφωνο: 28134 00383 – 28134 00374
υπευθ. Βεργής Μανώλης,

Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Ιεράπετρας
Διεύθυνση: Νικηφόρου Φωκά 20

Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Ηρακλείου
Διεύθυνση: Αττικής Στέλιου Καραγιώργη 2 (Μέγαρο Δημαρχείου -1)
Τηλέφωνο: 21320 00221 – 6974875786
υπευθ. κα Τζικάκη – κος Ζηγούλης

Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Βόλου
Διεύθυνση: Δον. Βελεζίου & Ρήγα Φεραίου
Τηλέφωνο: 24210 55156 – 24210 29908
υπεύθ. κα Παρησάκη

Κοινωνικό Παντοπωλείο Αγρινίου
Διεύθυνση: Άγιος Χριστόφορος
Τηλέφωνο: 26413 360300

Κοινωνικό Παντοπωλείο Νομαρχίας Δωδεκανήσου
Διεύθυνση: Καποδιστρίου 98, Έναντι εργοστασίου ΚΑΙΡ,
Τηλέφωνο: 22413 64414 – 6945399660

Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Καβάλας
Διεύθυνση: Παλαιολόγου 9 (π. ΠΙΚΠΑ) Συλλ.ΠΝΟΗ
Τηλέφωνο: 25104 51367 – 6976105341

Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Κομοτηνής
Διεύθυνση: Λαϊκή Αγορά, Κέντρο,
Τηλέφωνο: 25310 81802 – 6937129709

Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Λάρισας
Διεύθυνση: Μανωλάκη 13-17
Τηλέφωνο: 24106 61196 – 6974910509
υπεύθ. κος Λέτσιος Κλεάνθης

Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Σταυρούπολης Ξάνθης
Διεύθυνση: Κτίριο Δημοτικής Επιχείρησης
Τηλέφωνο: 25420 22693 – 6937336819

Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Τυρνάβου
Διεύθυνση: Ηλ. Τριανταφύλλου 17
υπεύθ. κα Μάγγου-Στατίρη

Κοινωνικό Παντοπωλείο Νομαρχίας Χίου
Διεύθυνση: Κουντουριώτη 15
Τηλέφωνο: 22710 44258-26731

Κοινωνικό Παντοπωλείο Σερρών
Διεύθυνση: Ραιδεστού 36

Κοινωνική Αλληλεγγύη: πρωτοβουλίες από τα κάτω πανελλαδικά

2011-12-31T18:43:00.002+02:00

Αλληλεγγύη και αντίσταση.

Το κίνημα από τα κάτω αναπτύσσεται, λειτουργεί πέρα από τη κρίση και κάνει τις ουτοπίες του πραγματικότητα.
Ήδη χιλιάδες άνθρωποι σε όλη στην Ελλάδα παίρνουν τη κατάσταση στα χέρια τους και γίνονται μέρος της λύσης, όχι του προβλήματος.
Πολλές πρωτοβουλίες σε μικρή κλίμακα που περιμένουν τη δική σου συμμετοχή, ή να αναλάβεις μια αντίστοιχη πρωτοβουλία.

Στην έλλειψη χρημάτων απαντάμε με αλληλέγγυα ανταλλαγή χωρίς χρήματα και χαριστικά παζάρια. Στη έλλειψη τροφής απαντάμε με αυτοκαλλιέργεια, αυτοδιαχειριζόμενους κήπους και διατήρηση παραδοσιακών σπόρων. Στην ανεργία απαντάμε με συνεταιρισμούς και εργασιακές κολεκτίβες, στην έλλειψη στέγασης με κοινωνικές καταλήψεις στέγης και οικοκοινότητες, ενώ στην έλλειψη συντροφικότητας με συλλογικές κουζίνες. Στο έλλειμμα δημοκρατίας και την πολιτική ολιγαρχία απαντάμε με αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις γειτονιών και παίρνουμε τη κατάσταση στα χέρια μας γιατί δεν πάει άλλο.
Δεν υπάρχουν περιθώρια για απαισιοδοξία και μεμψιμοιρίες. Οι ουτοπίες μας είναι η πραγματικότητα του αύριο.
2012 ευχές αγάπης, αισιοδοξίας και συνειδητότητας.

Ηλιόσποροι

Ακολουθεί μια αντιπροσωπευτική καταγραφή των κυριότερων ελληνικών πρωτοβουλιών από τα κάτω που αποτελούν ένα άλλο κόσμο, πέρα από τη κρίση, εδώ και τώρα (και διαθέτουν ιστοσελίδα):

Τοπικά ανταλλακτικά συστήματα, τράπεζες χρόνου και δίκτυα παραγωγών- καταναλωτών
Πανελλαδικό Δίκτυο Ανταλλαγής Αγαθών και Υπηρεσιών Χωρίς Χρήματα του Πελίτι, www.peliti.gr/pages/panelladiko_diktio.htm
Δίκτυο Φασούλι (Αττική), www.fasouli.wordpress.com
Τράπεζα χρόνου πλατείας Συντάγματος, www.time-exchange.gr
Τράπεζας Χρόνου & Αλληλεγγύης Μοσχάτου, www.mesopotamia.gr/trapeza_xronou.htm
Σύστημα Μονάδων Κοινωνικών Ανταλλαγών Λυκόβρυσης-Πεύκης, pelykoia.wordpress.com
LETS NET (Ηράκλειο), www.lets.net.gr
Δίκτυο Ανταλλαγών Χανίων, www.diktyoantallagonxanion.gr
Ομάδα Τσουκνίδα (Ρέθυμνο), http://tsouknidarethymno.gr
Καερέτι - Εναλλακτική οικονομία Ιεράπετρας, www.kaereti.gr
Συριανό Δίκτυο ανταλλαγής υπηρεσιών και προϊόντων, sanosyros.wordpress.com
Τράπεζα Ελεύθερου Χρόνου – Δίκτυο Ανταλλαγής Υπηρεσιών δήμου Λαμιέων, www.lamia-city.gr/netexchange.php
Ανταλλακτικό Δίκτυο Βέροιας, antalaktikoveria.blogspot.com
Δίκτυο Ανταλλαγών του Ν. Πιερίας, noe.motherearth.gr/index.php?location=el&screen=welcome
Οβολός (Πάτρα), www.ovolos.gr
Μπουτσούνι ανταλλακτικό δίκτυο Κέρκυρας, boutsouni.blogspot.com
Εναλλακτική Μονάδα Ροδόπης (ΕΜΡΟ), www.emro.gr
Δίκτυο Ανταλλαγών και Αλληλεγγύης της Μαγνησίας (ΤΕΜ), www.tem-magnisia.gr
ΤΕΜ- Φθιώτιδας, www.tem-fthiotidas.gr
Δίκτυο Ανταλλαγής Εργασίας και Προϊόντων (ΔΑΕΠ) Κέρκυρας, http://diktyodaep.wordpress.com
Σανό Σύρος, http://sanosyros.wordpress.com
Λόγω τιμής, www.logo-timis.gr
Ηλιόχωρος, www.iliohoros.gr/pazari/antallagi/prosfero1/igeia.shtml
"Ανταλλακτική Οικονομία", www.antallaktiki.gr
Χρονοτράπεζα του ελληνικού δικτύου γυναικών Ευρώπης,http://www.enow.gr/196/1633.aspx
Xariseto.gr “χωρίς ευρώ”, http://www.xariseto.gr/viewforum.php?f=304
Συνεταιριστική Παράκαμψη Μεσαζόντων, ΣΠΑΜΕ, http://synparmes.gr, http://spame.tumblr.com
Δίκτυο Αγροτών - Καταναλωτών Αγροναύτες, http://agronaftes.blogspot.com
Δώσε Πάρε, http://dwsepare.ning.com
Ομοτράπεζοι, http://omotrapezoi.blogspot.com
Κίνημα αλληλέγγυας συναλλαγής παραγωγού καταναλωτή, «ΥΝΙ ΠΙΡΟΥΝΙ» (Χανιά), www.inipirouni.gr

Χαριστικά παζάρια
Σκόρος, www.skoros.espiv.net
Μην το πετάς, χάρισε το, www.xariseto.gr
Χαρίζω, www.xarizo.blogspot.com
δίκτυο Freecycle, freecycle.wikispaces.com/freecycle_gr
Ηλιόχωρος, www.iliohoros.gr/pazari/

Αλληλέγγυο εμπόριο
Ο Σπόρος, www.sporos.org
Ομάδα Εναλλακτικού και Αλληλέγγυου Εμπορίου "Nosotros", enallaktiko-emporio.blogspot.com
Εμείς και ο Κόσμος, www.nuestromundo.gr
Terra Verde Χανιά, http://terraverdexania.blogspot.com,
La Candona, www.lacandona.gr

Εργασιακές κολεκτίβες
Το παγκάκι, www.pagkaki.org
Κολεκτίβα Ζερμινάλ, www.kolektivagerminal.blogspot.com
Belleville sin patron, www.belleville-sin-patron.blogspot.com
Collective courier, www.collectivecourier.gr
Συν-άπειρο, www.synapeiro.gr
Συνεταιρισμός Αλληλέγγυας Οικονομίας "Συν-Αλλοις", http://synallois.org
Κολεκτίβα Κυψέλη, http://colectivakipseli.wordpress.com

Συνεταιριστικοί- αυτοογρανωμένοι πολυχώροι
Το κουκούτσι, http://koukoutsi.enallaktika.gr
Συνεταιριστικό καφενείο Ακαδημίας Πλάτωνα, www.european-village.org
Nosotros, www.nosotros.gr
Μικρόπολις, http://micropolis-socialspace.blogspot.com

Οικοκοινότητες
Τοπικοποίηση, http://topikopoiisi.blogspot.com
Το δέντρο, http://todendro.blogspot.com
Οικοκοινότητα Κύτταρο Νέας Γης, http://kyttaronewearth.webs.com
Κοινότητα Ουτοπία, http://koinotita-utopia.blogspot.com
Κίνησης για τη Δημιουργία Οικοκοινότητας, www.oikokoinotita.gr
Telaithrion free and real, http://telaithrion.freeandreal.org
Άλλος τρόπος, http://allostropos.blogspot.com
Οικολογικά χωριά, http://oikokoinotita.blogspot.com
Δρόμοι σύνθεσης, http://dromoisynthesis.wordpress.com

Φυσικές καλλιέργειες, σπορεία, αστικοί αγροί
Βοτανικός Κήπος Πετρούπολης,, www.votanikoskipos.blogspot.com
Αγρός, http://eleftherosagros.blogspot.com
Πάρκο Ναυαρίνου, www.parkingparko.blogspot.com
Αυτοδιαχειριζόμενος Αγρός Ελληνικού, http://agroselliniko.blogspot.com
Αστικός αγρός Χαλανδρίου, www.astikosagrosx.blogspot.com
Ομάδα Αστικών & Περιαστικών Καλλιεργειών (ΠΕΡ.ΚΑ.), http://perka.oneirografos.net
Δίκτυο Οικοκοινότητα, http://oikodiktyo.espivblogs.net
Σκαλιστήρι, http://skalistiri.wordpress.com
Κέντρο Φυσικής Καλλιέργειας,, www.naturalfarming.eu
Περμακουλτούρα, www.permaculture.gr/gr/
Καγκουρό, www.kangouro.gr
Permaculture in Greece, http://permaculture-greece.org

Τράπεζες και ανταλλακτήρια σπόρων
Το Πελίτι, www.peliti.gr
Σπόρι Λίμνου, www.sporilimnou.blogspot.com
Αιγίλοπας, www.aegilops.gr
Αρχιπέλαγος (τράπεζα σπόρων),www.archipelago.gr
Ηλέσιον, www.helession.gr

Φυσική δόμηση
Φυσική δόμηση cob, www.cob.gr
Σαλίγκαρος, www.saligaroi.blogspot.com
Free and Real, www.freeandreal.org
Ομάδα πηλΟίκο, www.piliko.gr

Αυτοδιαχείριση
Νέα Γουινέα, neaguinea.org
Φτιάχνω μόνος μου, www.ftiaxno.gr

Συλλογικότητες
Ηλιόσποροι, www.iliosporoi.net
Κενό δίκτυο, http://voidnetwork.blogspot.com
State of nature, www.state-of-nature.gr
Λοκροί στο δάσος, http://lokroi-dasos.blogspot.com
Από Κοινού – Κίνηση Αποανάπτυξης Τρικαλινών Πολιτών, http://apokoinou.com

Συλλογικές κουζίνες
Xanadu, http://xanadu.espivblogs.net/
Συλλογική Κουζίνα Στεκιού Μεταναστών ELCHEf, http://tsamadou13-15.espivblogs.net
Συλλογική Κουζίνα Αυτόνομου Στεκιού,http://autonomosteki.espivblogs.net
Συλλογική Κουζίνα κατάληψης Σκαραμαγκά, http://pat61.squat.gr

Ελεύθερη παιδεία
Σχολείο για τη μάθηση της ελευθερίας, http://sxoleio12.wordpress.com
Αυτοοργάνωση στην εκπαίδευση, http://ekpaideysi.espivblogs.net

Αυτοδιαχειριζόμενη τέχνη
Ορίζοντας γεγονότων, http://orizontasgegonotwn.blogspot.com
Another world is here- the Caravan project, www.anotherworldishere.com
Ecoart, www.ecoart.gr
Cheap art, www.cheapart.gr
Τράπεζα τέχνης, http://trapezatehnis.blogspot.com
Πλατφόρμες, http://www.platformes.blogspot.com

Οικογιορτές
Πανελλαδική Οικογιορτή, http://oikogiorti.gr
Οικογιορτή Βόλος, http://oikogiortivolos.blogspot.com
Οικογιορτή Θεσσαλονίκης, http://oikogiorti2011.gr
Οικογιορτή Ηρακλείου Κρήτης, εν οίκω, http://en-oiko.blogspot.com
Οικογιορτή Μαραθώνα, http://marathonecofestival.wordpress.com

Πρωτοβουλία δικτύωσης
Ένας άλλος κόσμος, www.enasalloskosmos-community.net

Άμεση δημοκρατία
Τριήμερο άμεση δημοκρατία Θεσσαλονίκη, http://amesidimokratiafest.org/
Τριήμερο άμεσης δημοκρατίας Αθήνα, http://ad161718.is-by.us/
Real democracy, http://real-democracy.gr
Real democracy – multimedia team, http://realdemocracygr.wordpress.com/

Λαϊκές συνελεύσεις
Λαϊκές συνελεύσεις γειτονιών και περιοχών της Αττικής
Πετράλωνα, Κουκάκι, Θησείο, http://laikisineleusipetralona.espivblogs.net
Καλλιθέα, http://syneleysikallitheas.blogspot.com
Παλλήνη, http://aganaktismenoipallinis.blogspot.com
Ζωγράφου, http://aganaktismenoizografou.wordpress.com
Χαλάνδρι, http://laikisyneleysihalandri.wordpress.com
Πειραιάς, http://aganaktismenoipirea.blogspot.com
Βύρωνας, http://laikisinelefsivirona.blogspot.com
Γαλάτσι, http://lsgalatsiou.wordpress.com
Αμπελόκηποι, http://ampelokipoi.espiv.net
Μαρούσι, http://ansinamar.blogspot.com
Πατήσια, http://patissiasynelefsi.blogspot.com
Καισαριανή, http://laikisyneleysikaisarianis.blogspot.com
Ν. Ηράκλειο, http://neohrakleio.blogspot.com
Ν. Ιωνία, http://sinelefsinionia.wordpress.com
Ν. Σμύρνη, http://plateians.blogspot.com
Νέου Κόσμου, http://nkosmos-sineleusi.blogspot.com
Αγ. Παρασκευή, http://syneleysiplateiasagias.blogspot.com
Ηλιούπολη, http://askilioupolis.espivblogs.net
Αγ. Δημήτριος, http://katadimadim.blogspot.com
Αιγάλεω, http://lasynaigaleo.blogspot.com
Χολαργός Παπάγου, http://anoixtisyneleysixolargoupapagou.blogspot.com
Γκύζη, http://gyzi.espivblogs.net
Νίκαια, http://syneleyshnikaia.wordpress.com
Κερατσίνι, http://suneleushkeratsiniou.blogspot.com
Περιστέρι, http://sineleusiperisteri.blogspot.com
Γλυκά νερά, http://sineleusiglikonneron.blogspot.com
Χαϊδάρι, http://syneleysihaidari.wordpress.com

Λαϊκές συνελεύσεις άλλων πόλεων
Θεσσαλονίκη, http://aganaktismenoi-thess.blogspot.com
Έβρος, http://aganaktismenoi-polites-evrou.blogspot.com
Ηράκλειο, http://aganaktismenoihrakleio.blogspot.com
Δράμα, http://aganaktismenoi-drama.gr
Βόλος, http://aganaktismenoi-volos.blogspot.com
Καβάλα, http://realdemocracykavala.squat.gr
Καστοριά, http://aganaktismenoi-kastoria.blogspot.com
Πύργος, http://aganaktismenoi-pyrgou.blogferry.com
Κέρκυρα, http://amesi-dimokratia-corfu.blogspot.com
Σύρος, http://laikisyneleusisyrou.blogspot.com
Χανιά, http://aganaktismenoixania.blogspot.com
Κόρινθος, http://perivolakia.gr
Άρτα, http://aganaktismenoisthnarta.blogspot.com
Καλαμάτα, http://aganaktismenoikaistinkalamata.blogspot.com
Γιαννιτσά, http://realdemocracygiannitsa.blogspot.com
Τήνος, http://aganaktismenoi-tiniakoi.blogspot.com
Πάτρα, http://patras-democracy.blogspot.com
Λαμία, http://patras-democracy.blogspot.com
Πρέβεζα, http://politesprevezas.eu
Τρίκαλα, http://aganaktismenoi-trikala.blogspot.com
Κεφαλονιά, http://www.stopcrisis.gr
Σαντορίνη, https://www.facebook.com/pages/Αγανακτισμενοι-ΣΤΗ-Σαντορινη/151547581582902
Λάρισα, http://aganaktismenoilarisas.blogspot.com
Αίγινα, http://aganaktismenoi-aiginas.blogspot.com
Ικαρία, http://aganaktismenoi-ikarias.blogspot.com
Σητεία, http://aganaktismenoisitias.blogspot.com
Πτολεμάϊδα, http://aganaktismenoipolitesptolemaidas.blogspot.com
Μυτιλήνη, http://aganaktismenoi-mytilene.blogspot.com
Ξυλόκαστρο, http://denpaeiallo-xylok.blogspot.com
Βέροια, http://www.agapoveria.gr
Μέγαρα, http://laikisinelefsimnp.blogspot.com
Σπάρτη, http://aganaktismenoi-spartis.blogspot.com
Χίος, http://www.aganaktismenoi-chios.gr
Κιάτο, http://www.plateiakiatou.gr/site
Μολάοι, http://plateiamolaon.wordpress.com
Ύδρα, http://hydra-aganaktismenoi.blogspot.com

Οι παραπάνω σύνδεσμοι αποτελούν ορισμένες μόνο από το σύνολο των προσπαθειών στον ελλαδικό χώρο.

Ηλιόσποροι – www.iliosporoi.net
Πρωτοβουλία δικτύωσης “ένας άλλος κόσμος” - www.enasalloskosmos-community.net

KΑΤΑΡΓΟΥΝ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

2011-12-22T10:53:00.003+02:00

Ανταλλαγές με τοπικά νομίσματα

Βιώσιμη αλιεία, οικολογική γεωργική-κτηνοτροφική παραγωγή Στήριξη της υπαίθρου

2011-12-22T10:20:00.005+02:00

Το σημερινό κυρίαρχο μοντέλο βιομηχανικής και εντατικής γεωργίας και κτηνοτροφίας δεν είναι βιώσιμο καθώς: Εξαντλεί φυσικούς πόρους, ρυπαίνει και επιβαρύνει το έδαφος, τον αέρα και το νερό, σπαταλά ενέργεια και υδάτινους πόρους, απειλεί είδη και την βιοποικιλότητα, επιβαρύνει την υγεία των καταναλωτών, απαξιώνει την μικρή παραγωγή και τις τοπικές κοινότητες, συνοδεύεται από απάνθρωπη μεταχείριση ζώων, υπονομεύει την παραγωγική ικανότητα αναπτυσσόμενων χωρώνΕιδικότερα για την Ελλάδα, είναι επιτακτική ανάγκη να στραφεί το σύνολο των πολιτικών του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης σε κατευθύνσεις φιλικότερες προς το περιβάλλον

Οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ προτείνουν:

Γεωργία και κτηνοτροφία που συμβάλει στη βιωσιμότητα της υπαίθρου - Βιολογική Γεωργία

Οι βασικές αρχές της Βιολογικής Γεωργίας, όπως η βιολογική μέθοδος καλλιέργειας και εκτροφής ζώων, ο σεβασμός του περιβάλλοντος και η κοινωνική δικαιοσύνη, έχουν διαμορφωθεί από ένα διεθνές κίνημα τις τελευταίες δεκαετίες. Η Βιολογική Γεωργία είναι ένα παγκόσμιο πρότυπο αειφορικής παραγωγής, με σαφείς διατυπωμένους κανόνες, που αντιμετωπίζει μακροπρόθεσμα το παγκόσμιο επισιτιστικό πρόβλημα, τη διατήρηση και αύξηση της γονιμότητας του εδάφους, την προστασία του περιβάλλοντος, τη βιωσιμότητα της υπαίθρου, την προστασία και βελτίωση της υγείας των καταναλωτών και την παραγωγή προϊόντων υψηλής ποιότητας.

Η πίεση για τη διασφάλιση μιας «ανώτερης ποιότητας» και η δέσμευση για τη διαφάνεια όλων των διαδικασιών παραγωγής, ανάγκασε τη Βιολογική Γεωργία να αναδείξει μια νέα πορεία στην αγροτική-κτηνοτροφική παραγωγή. Τα επίκαιρα και καυτά θέματα είναι η κινητοποίηση για την απαγόρευση της εισόδου των Γενετικά Τροποποιημένων Οργανισμών ("μεταλλαγμένα") στη γεωργία και οι επιπτώσεις από την διεύρυνση της αγοράς ένεκα της αυξανόμενης ζήτησης. Για την αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών απαιτείται να συνεχίσει η Βιολογική Γεωργία το δημιουργικό και πρωτοποριακό της χαρακτήρα.

Οι στρατηγικές για τη πολιτική των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ στη προώθηση της Βιολογικής Γεωργίας στοχεύουν:

· Στην επαναλειτουργία του «Εθνικού Συμβουλίου για τη Βιολογική Γεωργία».

· Την εφαρμογή ενός «Σχεδίου Δράσης για τη προώθηση της Βιολογικής Γεωργίας»

Το Σχέδιο Δράσης θα πρέπει να περιλαμβάνει μέτρα για τη καλυτέρευση της παραγωγής και τις δομές του εμπορίου καθώς και τη δυνατότητα μιας εξειδικευμένης ενημέρωσης.

Οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ προτείνουν:

· Δέσμευση και συγκεκριμένες δράσεις και κίνητρα για να φτάσουν οι βιολογικές καλλιέργειες σε ποσοστό 10% μέχρι το 2012.

· Νομοθετική αναγνώριση και επέκταση ιδιαίτερων λαϊκών αγορών αποκλειστικά από βιοκαλλιεργητές για βιολογικά προϊόντα στις πόλεις, με ανεξαρτησία από τις συμβατικές λαϊκές, και ουσιαστικό έλεγχο.

· Την οργάνωση της άμεσης επικοινωνίας των βιοπαραγωγών με τους καταναλωτές για ενημέρωση και τη δημιουργία ενός κλίματος εμπιστοσύνης, την υποστήριξη των πρωτοβουλιών των βιοκαλλιεργητών και των βιοκτηνοτρόφων καθώς και του εμπορίου. Ενίσχυση της παραγωγής και ανάπτυξης σχετικής τεχνογνωσίας.

· Συντονισμένα μέτρα προώθησης και (αυτό)οργάνωσης του χώρου της Βιολογικής Γεωργίας, σωστή ενημέρωση των αγροτών και των καταναλωτών.

· Κατανάλωση προϊόντων βιολογικής καλλιέργειας στα νοσοκομεία, παιδικούς σταθμούς και σχολεία στο πλαίσιο μιας πολιτικής "πράσινων δημόσιων προμηθειών".

· Απλούστευση της διαδικασίας επιδότησης (να αρκεί το πιστοποιητικό του οργανισμού πιστοποίησης) και συνδυασμός της με κατάλληλη εκπαίδευση του/της αγρότη/τισσας. Πολιτικό διάλογο σε θέματα που συσχετίζονται με τη βιολογική παραγωγή όπως: Μεταποίηση των προϊόντων, Οικολογικό τουρισμό, κομποστοποίηση οργανικών υλικών (από δημοτικά απορρίμματα και υπολείμματα καλλιεργειών), εναλλακτική παραγωγή ενέργειας.

Οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ προτείνουν, επίσης:

· Σταδιακή επιβολή ανταποδοτικού ειδικού φόρου στα λιπάσματα και τα φυτοφάρμακα, που θα χρηματοδοτεί μέτρα στήριξης της βιολογικής γεωργίας.

· Διάθεση λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων μόνο μετά από συνταγογραφία και με ευθύνη γεωπόνων. Στις ζώνες γύρω από υγροτόπους, ποτάμια, λίμνες, πηγές και μέσα στις φυσικές προσταστευόμενες περιοχές θα επιτρέπονται μόνο βιολογικές μέθοδοι καλλιέργειας (δηλαδή πλήρης απαγόρευση της χρήσης χημικών φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων).

· Κλιμακωτή χρέωση του νερού των αρδεύσεων, τουλάχιστον για τις ποσότητες πέρα από το ελάχιστο απαιτούμενο ανά στρέμμα σε συνδυασμό με μέτρα εξοικονόμησης νερού.

Για μια Αλιεία με μέλλον

· Ενίσχυση της βιώσιμης αλιείας με παράλληλη άμεση κατάργηση των συρόμενων εργαλείων βυθού, της χρήσης χημικών και εκρηκτικών και των διχτυών με μικρό άνοιγμα ματιών.

· Διασφάλιση πρόσθετων εισοδημάτων για τους παράκτιους ψαράδες (φύλαξη φυσικών θαλάσσιων περιοχών και θαλάσσιων πάρκων, περιβαλλοντικές ξεναγήσεις). Θέσπιση αυστηρών προδιαγραφών για τον έλεγχο των επιπέδων ρύπανσης και μόλυνσης ψαριών και οστρακοειδών, ουσιαστικός έλεγχος λειτουργίας μονάδων ιχθυοκαλλιέργειας.

· Χρονική επέκταση της απαγόρευσης αλιείας λόγω ωοτοκίας ψαριών.

Για την Ενίσχυση της υπαίθρου και της μικρής παραγωγής

Οι συμμαχίες με τις περιβαλλοντικές ΜΚΟ, τις οργανώσεις καταναλωτών, την επιστημονική κοινότητα, τη Τοπική και Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και τους βιοπαραγωγούς μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη σχεδίων αειφορίας της υπαίθρου. Προτείνουμε:

· Κίνητρα για διασύνδεση της αγροτικής οικονομίας με άλλες παραγωγικές δραστηριότητες όπως η αγροτική μεταποίηση, ο αγροτουρισμός, ανεξάρτητα δίκτυα παραγωγής-διανομής- κατανάλωσης.

· Ενίσχυση για κάθε παιδί σε οικογένειες που μένουν σε χωριά μικρού πληθυσμού.

· Εξασφάλιση αξιοπρεπών συνθηκών απασχόλησης των εποχιακών εργατών γης και κυρίως των μεταναστών.

· Η βιολογική γεωργία μπορεί να είναι ένας χρήσιμος παράγοντας στη προστασία του αγροτικού περιβάλλοντος και των φυσικών πόρων αλλά και στην οικολογική ανάπτυξη της τοπικής κοινωνίας, με τις αγορές βιολογικών προϊόντων, του οικολογικού τουρισμού και τη συμβολή της στη συγκράτηση του αγροτικού πληθυσμού στην ύπαιθρο.

Για την εφαρμογή μιας νέας πολιτικής σε θέματα επιδοτήσεων – Κοινής Αγροτικής Πολιτικής
Δραστική μείωση των επιδοτήσεων στο βαμβάκι και μεταφορά των πόρων για μετατροπή αντίστοιχων εκτάσεων σε ενεργειακές καλλιέργειες (για βιοκαύσιμα), που να απαιτούν, όμως, περιορισμένη κατανάλωση νερού και δεν προέρχονται από γενετικά τροποποιημένους σπόρους. Δημοσιοποίηση των ονομάτων παραληπτών επιδοτήσεων και των αντίστοιχων ποσών. Θέσπιση ανώτατου ορίου ετήσιας κατά κεφαλήν επιδότησης (τάξη μεγέθους 40 χιλιάδες ευρώ). Αποσύνδεση της επιδότησης των αγροτών από το επίπεδο παραγωγής.

Αξιοποίηση της βιομάζας
Τεχνική και οικονομική βοήθεια για ενεργειακή αξιοποίηση ή κομποστοποίηση όλων των γεωργικών αποβλήτων μεγάλης κλίμακας (κτηνοτροφικές φάρμες, ελαιοτριβεία, εκκοκκιστήρια, εκχυμωτήρια)

Μεταλλαγμένα, ούτε στο ράφι ούτε στο χωράφι
Η Γενετική Μηχανική έρχεται να υποτάξει τον αγροτικό-κτηνοτροφικό τομέα στις επιδιώξεις των μεγάλων εταιριών βιοτεχνολογίας. Ενδεχόμενη επικράτησή της θα προκαλέσει πλήρη εξάρτηση των αγροτών-κτηνοτρόφων μέσω της δέσμευσης φυτών και ζώων ως πνευματική ιδιοκτησία μικρού αριθμού πολυεθνικών εταιριών. Αποτελεί επίσης ανυπολόγιστο ρίσκο για την κοινωνία, καθώς μας κάνει όλους πειραματόζωα σε ένα πείραμα χωρίς δυνατότητα τερματισμού.

Μεγάλο πρόβλημα δημιουργείται με τη πολιτική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο ζήτημα της συνύπαρξης συμβατικών και βιολογικών καλλιεργειών με τους ΓΤΟ, γεγονός που θα πλήξει βαθιά την κοινωνία, το περιβάλλον και τη γεωργία και απειλεί τις αξίες του κινήματος της Βιολογικής Γεωργίας. Μόνο μία πολιτική και κοινωνική πίεση των ευρωπαίων αγροτών και καταναλωτών σε συνεργασία με άλλες κοινωνικές ομάδες θα ανατρέψει τις επιταγές των εταιριών της βιοτεχνολογίας.

Οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ επιδιώκουν:

· Ανακήρυξη όλης της χώρας σε ζώνη ελεύθερη από καλλιέργειες μεταλλαγμένων. Στήριξη και αρμοδιότητες στις νομαρχίες, ώστε να είναι σε θέση να επιβάλλουν και στην πράξη τις απαγορεύσεις που έχουν ήδη αποφασίσει. Αυστηρές κυρώσεις στις εταιρίες που διακινούν επιμολυσμένο σπόρο. Αποκλεισμός τους από την αγορά σε περίπτωση υποτροπής.

· Επαναφορά του Ευρωπαϊκού Μορατόριουμ για την έγκριση νέων Γ.Τ.Ο. Ειδική νομοθεσία που θα επιβάλει τους αναγκαίους κανόνες εφαρμογής, θα κατοχυρώνει την πλήρη αστική ευθύνη των εταιριών παραγωγής και διακίνησης Γ.Τ.Ο. για κάθε περίπτωση βλαβών και θα επιβάλει την αυστηρότερη δυνατή σήμανση και τη δυνατότητα αναγνώρισής τους από τους καταναλωτές.

· Υποχρεωτικά ειδική πτέρυγα προϊόντων με Γ.Τ.Ο. σε όλα τα καταστήματα πώλησής τους ώστε να γνωρίζουν οι καταναλωτές τι ψωνίζουν.

"ΕΠΙΛΟΓΗ": Από το χωράφι στο ράφι

2011-12-16T08:32:00.005+02:00

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΕ είναι μια αλυσίδα καταστημάτων λιανικής πώλησης με το διακριτικό τίτλο ‘ΕΠΙΛΟΓΗ’, η οποία συστάθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2010 και δημιουργήθηκε από την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ σε συνεργασία με την ΠΑΣΕΓΕΣ.
Το core business (κεντρικός στόχος) είναι η προώθηση προϊόντων που παράγονται από τους αγροτικούς συνεταιρισμούς και τις μικρές παραγωγικές μονάδες.
Αυτό βέβαια δεν υποδηλώνει ότι η αλυσίδα αυτή θα προμηθεύεται μόνο προϊόντα αγροτικών συνεταιρισμών ή ότι στα ράφια της θα υπάρχουν άκριτα προϊόντα που σαν κοινό σημείο θα έχουν την παραγωγική τους μονάδα να είναι πρωτοβάθμιος ή δευτεροβάθμιος συνεταιρισμός.

Οι φορείς που συμμετείχαν για Χτην υλοποίηση του project είναι:
1. η Ελληνική Διατροφή Coop Α.Ε., η οποία έχει και το management,
2. η ΠΑΣΕΓΕΣ,
3. 12 πρωτοβάθμιοι και δευτεροβάθμιοι Αγροτικοί Συνεταιρισμοί όπως είναι η ΕΑΣ Βόλου, η ΤΡΙΚΚΗ, η ΣΚΟΣ ΑΣΕ, η ΕΑΣ Λαμίας, η ΕΑΣ Λακωνίας, η ΕΑΣ Μεσσηνίας, ο Αγρ. Συν/μός Χαλάστρας, η ΕΑΣ Καβάλας, ο Οιν. Συν/μός Τυρνάβου, η ΕΑΣ Σητείας, η ΑΣΚΓΕ Τυχερού Έβρου, και η ΕΑΣ Έβρου.,

Η αλυσίδα αυτή προμηθεύεται το σύνολο των επωνύμων προϊόντων για το σύνολο των κατηγοριών του καταναλωτικού προϊόντος με ένα βασικό κριτήριο που θα διαφοροποιεί την συγκεκριμένη αλυσίδα από τις υπόλοιπες και συνάμα θα εξυπηρετεί τον βασικό σκοπό της δημιουργίας της αλυσίδας αυτής, που είναι η είσοδος συνεταιριστικών προϊόντων καθώς και προϊόντων μικρομεσαίων παραγωγικών μονάδων στην ελληνική αγορά. Τα περισσότερα B και C brands θα αντικατασταθούν με προϊόντα παραγόμενα από συνεταιριστικούς φορείς και πολλές φορές όπου αυτό μπορεί να συμβεί ακόμα και τα A brands από ανάλογα προϊόντα. Τέτοιες κατηγορίες μπορεί να είναι το ελαιόλαδο ή το ρύζι στις οποίες κατηγορίες τα συνεταιριστικά προϊόντα θα μπορούσαν επάξια να αντικαταστήσουν αυτά των επωνύμων και δημοφιλών προϊόντων και να συγκριθούν σε επίπεδο τιμής με τέτοια αποτελέσματα που να αλλάξουν τον προϊοντικό χάρτη προς όφελος των συνεταιρισμών. Με άλλα λόγια θα δημιουργηθεί μια επώνυμη αλυσίδα soft discount αντικαθιστώντας μέρος των private label με αγροτικά συνεταιριστικά προϊόντα.

Επισημαίνουμε ότι τα αγροτικά προϊόντα που υπάρχουν στα καταστήματά μας δεν είναι μόνο των συνεταιρισμών οι οποίοι είναι μέτοχοι – ιδρυτικά μέλη της εταιρείας μας, αλλά και άλλων συνεταιρισμών και μεμονωμένων παραγωγών οι οποίοι θέλουν να βάλουν τα προϊόντα τους στα ράφια μας. Τα προϊόντα αυτά είναι σαφώς υψηλότερα σε επίπεδο ποιότητας, και χαμηλότερα σε επίπεδο τιμών.

Οι χαμηλότερες τιμές των προϊόντων αυτών βασίζονται στο γεγονός ότι δεν υπάρχουν χονδρέμποροι μεσολαβητές στη συνεργασία μας με τις πρωτογενείς παραγωγικές μονάδες, καθώς για εμάς βασικό κριτήριο είναι η ποιότητα του προσφερόμενου προϊόντος να είναι ανάλογη της τιμής του ώστε να υπάρχει μία τίμια σχέση τιμής-ποιότητας.

Όσον αφορά στο κωδικολόγιο των αγροτικών συνεταιριστικών προϊόντων που μπορεί το κοινό να βρει στα ράφια μας, ενδεικτικά σας παραθέτουμε τα παρακάτω:

- ρύζι και όσπρια από επιλεγμένους Αγροτικούς Συνεταιρισμούς (π.χ. Αγρ. Συν/μός Χαλάστρας Α’, ΕΑΣ Καβάλας κ.α.),
- γαλακτοκομικά προϊόντα (τυριά και γάλα) από Συνεταιριστικές Παραγωγικές Μονάδες (π.χ. ΕΒΟΛ, ΤΡΙΚΚΗ κ.α.),
- στις κατηγορίες των κρασιών και των λαδιών θα βρείτε εξαιρετικές ποικιλίες από Ενώσεις Οινοποιητικών Συν/μών και Αγροτικών Συνεταιρισμών αντίστοιχα (π.χ. ΕΑΣ Λακωνίας, ΕΑΣ Μεσσηνίας, ΕΑΣ Σητείας κ.ά.)

Στο σημείο αυτό πρέπει να τονίσουμε ότι ο ρόλος της ΠΑΣΕΓΕΣ, ως το τριτοβάθμιο όργανο αγροτικών συνεταιρισμών, είναι ότι μπορεί να εξασφαλίσει την απρόσκοπτη συνεργασία της αλυσίδας καταστημάτων Ελληνική Διατροφή-ΕΠΙΛΟΓΗ με τούς αγροτικούς συνεταιρισμούς στο σύνολο τους.

Ξενώνας Προσφύγων «ΗΩΣ» στα Κάτω Πατήσια

2011-12-15T02:05:00.002+02:00

Σας καλούμε να βρεθούμε το ερχόμενο Σάββατο 17 και την Κυριακή 18 Δεκέμβρη στον Ξενώνα Φιλοξενίας Προσφύγων ΗΩΣ
(Ηλία Ζερβού 20 και Κίτσου Μπαλάσκα 2 στα Κάτω Πατήσια πολύ κοντά στο Νοσοκομείο Παμμακάριστος (ή με τρόλλεϋ από
Πατησίων στη στάση Άγιος Λουκάς).
Τις δύο αυτές μέρες ετοιμάζουμε μία γιορτή- παζάρι Χριστουγεννιάτικων γλυκών και σπιτικής μαρμελάδας και φτιάξαμε και λίγους
μεζέδες που περιμένουμε να τους μοιραστούμε παρέα με τη βοήθεια βιολογικού κρασιού!
Οι ίδιοι οι πρόσφυγες που μένουν στο Σπίτι θέλουν να επικοινωνήσουν μαζί σας και έχουν ετοιμάσει να σας δείξουν κάτι από τις
πατρίδες τους.
Α! .... και το Σάββατο ο Αντρέας θα μας παίξει πιάνο!
Θα είμαστε εκεί και τις δύο μέρες από τις 7μμ μέχρι όσο τραβάει η κουβέντα το κρασί και η ψυχή σας!
Η Ομάδα του Ξενώνα:
Δάφνη Βλουμίδη 6947606968
Αλεξάνδρα Περιστεράκη 6977074764
Σπύρος Ψύχας 6974510976

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΔΡΑΣΗ ΣΤΟ ΠΕΡΑΜΑ – ΤΡΙΤΗ 20 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2011

2011-12-13T21:50:00.002+02:00

Σε μια ιδιαίτερα δύσκολη συγκυρία, το φάσμα της πείνας επανέρχεται μετά από 70 χρόνια στην Αθήνα.

Η Α.Μ.Κ.Ε. ΟΙΚΟ-ΛΟΓΟΣ εγκαινιάζοντας μια σειρά αλληλέγγυων παρεμβάσεων ανταποκρίνεται στη δημόσια έκκληση για παροχή τροφίμων των Γιατρών του Κόσμου (ΓΤΚ), μιας οργάνωσης με σημαντική προσφορά διεθνώς αλλά και στην Ελλάδα από το 1997.

Με την ευγενική υποστήριξη των Οικολόγων Πράσινων, θα προσφέρουμε ελληνικά προϊόντα βιολογικής γεωργίας στους ασθενείς του Πολυϊατρείου των ΓΤΚ στο Πέραμα, εργατική περιοχή που πλήττεται ιδιαίτερα από την ανεργία καθώς η ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη έχει νεκρώσει. Το Πολυϊατρείο του Περάματος λειτουργεί από τον Φεβρουάριο του 2010 παρέχοντας, όπως και τα υπόλοιπα 5 Πολυϊατρεία της οργάνωσης, δωρεάν πρωτοβάθμια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και ψυχολογική υποστήριξη σε όσους δεν έχουν πρόσβαση στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, όπως μετανάστες και πρόσφυγες που δεν διαθέτουν νόμιμα έγγραφα παραμονής στη χώρα, αλλά και άπορους, ανασφάλιστους, αστέγους και Ρομά.

Η δράση μας θα ξεκινήσει την Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2011, στις 10:00 πμ και θα συνεχισθεί μέχρι να μοιράσουμε όλα τα τρόφιμα, ενδεχομένως και την επόμενη μέρα, ανάλογα με τον αριθμό των ασθενών που θα επισκεφθούν το Πολυϊατρείο.

Καλούμε όσους εταίρους και φίλους του ΟΙΚΟ-ΛΟΓΟΥ επιθυμούν να δώσουν το παρών.

Το Πολυϊατρείο βρίσκεται στην οδό Αριστείδου 5 στο Πέραμα.

Χάρτης: http://goo.gl/RRs1G

Πως να φτάσετε με λεωφορείο:
Από Ομόνοια (Αφετηρία οδού Μενάνδρου) Γ18
Από Πειραιά (Πλ. Καραϊσκάκη) 843.

Για οποιαδήποτε διευκρίνηση:
επικοινωνήστε με:
Γ. Χαραλαμπάκη - 6942846240
Α. Πετρόπουλο – 6947127279

Υπάρχει μέλλον για το Δημοτικό Ωδείο Λαμίας;

2011-12-07T10:55:00.002+02:00

Παρακολουθούμε με ιδιαίτερη ανησυχία τις εξελίξεις σχετικά με τη λειτουργία του Δημοτικού μας Ωδείου και τους διδάσκοντες καθηγητές. Μαθαίνουμε ότι πολλοί από τους καθηγητές παραμένουν για μήνες απλήρωτοι και, κυρίως, ότι το πιο πιθανό είναι να μην ανανεωθεί η συνεργασία με όλους το επόμενο διάστημα.

Είναι προφανές ότι, χωρίς το αναγκαίο προσωπικό, είναι αδύνατον να λειτουργήσει εύρυθμα το Δημοτικό Ωδείο. Εάν λοιπόν επιβεβαιωθούν αυτές οι πληροφορίες, το Ωδείο υποβαθμίζεται, συρρικνώνεται δραματικά η λειτουργία του, περιορίζεται σημαντικά το εύρος των μουσικών οργάνων που θα διδάσκονται, αναπόφευκτη θα είναι η μεγάλη διαρροή μαθητών και θα σταματήσουν οι μουσικές εκδηλώσεις που το έχουν καθιερώσει στη συνείδηση του κόσμου.

Η Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών Λαμίας θα φέρει στην αμέσως επόμενη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου να συζητηθεί ως θέμα η κατάσταση που επικρατεί στο Δημοτικό Ωδείο και τα διάφορα σενάρια, που ακούγονται, και που οδηγούν στη ραγδαία υποβάθμισή του και να ληφθεί απόφαση για τη διατήρηση της εύρυθμης λειτουργίας και της περαιτέρω ανάπτυξής του.

Θεωρούμε ότι το Δημοτικό Ωδείο αποτελεί ένα σημαντικότατο πολιτιστικό κύτταρο της πόλης μας με μια πλούσια ιστορική διαδρομή - ιδρύθηκε το 1938 και άντεξε σε πολύ δύσκολες συνθήκες - έχει μια ιδιαίτερα θετική συμβολή στην πολιτιστική πρόοδο του τόπου μας, στην ενίσχυση της μουσικής παιδείας των νέων μας - δίνοντας πολλά πτυχία σε αξιόλογους μουσικούς, που σήμερα εργάζονται με επιτυχία σε ωδεία και μουσικά σχολεία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό - και έχει καθιερωθεί στη συνείδηση των δημοτών.

Αυτή τη συνέχεια έχει υποχρέωση το Δημοτικό Συμβούλιο και η Δημοτική Αρχή να την εξασφαλίσει με κάθε θυσία.

Τι να κάνουμε, μετά την κατάρρευση οικονομίας και «μνημονίων», του Γ. Κολέμπα

2011-11-25T23:09:00.003+02:00

"Η Ελλάδα έγινε ο αδύνατος κρίκος στον παγκόσμιο καπιταλισμό, λόγω της μανίας της πολιτικής και οικονομικής ελίτ, για ανάπτυξη που δεν στηριζόταν στον πρωτογενή- δευτερογενή τομέα(γεωργία, μεταποίηση, καινοτομία κ.λπ.), αλλά στον τριτογενή (κατανάλωση, εμπόριο, τουριστικές υπηρεσίες κ.λπ.) και στις κάθε είδους οικοδόμηση και κατασκευές"
Πηγή: http://www.tvxs.gr

Ο «εκσυγχρονισμός» που υποτίθεται έγινε -χωρίς να υπολογίζεται το οικονομικό και το περιβαλλοντικό κόστος του-στηρίχθηκε σε δάνεια κύρια από το εξωτερικό. Σε αυτό βοήθησε και η είσοδος στην Ευρωζώνη, γιατί αύξησε τη δανειοληπτική πίστη λόγω του κοινού νομίσματος. Όλοι άρχισαν να δανείζονται εύκολα. Η κυβέρνηση και οι τράπεζες από τις «χρηματοπιστωτικές αγορές», οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά από τις τράπεζες.

Το Ευρώ και τα δάνεια βοήθησαν ιδιαίτερα στο να ικανοποιείται η μανία της ελληνικής ελίτ για έργα φαραωνικά( π.χ. των ολυμπιακών του 2004), για γέφυρες λιμάνια, δρόμους, αεροδρόμια και στάδια, αλλά και για τη δημιουργία ενός υπερμεγέθους πελατειακού κράτους στην υπηρεσία της. Σε oλόκληρη τη μεταπoλεμική περίoδo μόvo τo 15% τωv συvoλικώv επεvδύσεωv παγίoυ κεφαλαίoυ στρεφόταv στη μεταπoίηση, εvω τo 42% τωv ιδιωτικώv επεvδύσεωv στρεφόταv στις κατoικίες και τα 2/3 τωv δημoσίωv στηv υπoδoμή.

Και αυτή η κατεύθυνση -που υλοποιούταν από ένα πολιτικό προσωπικό κάθε άλλο παρά αξιόλογο-κατέρρευσε στα πλαίσια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και της άρσης της «εμπιστοσύνης των πιστωτών», που την μετέτρεψε σε κρίση των δημοσιονομικών χρεών.

Έτσι η σημερινή, αλλά και οι επόμενες κυβερνήσεις θα είναι υποχρεωμένες από τους πιστωτές να εφαρμόσουν πολιτικές «μνημονίων», για να επιστραφούν τα χρέη στους διεθνείς και ντόπιους πιστωτές. Αυτό όμως θα έχει σαν αποτέλεσμα τη «φτωχοποίηση» όχι μόνο της ελληνικής κοινωνίας, αλλά και του περιβάλλοντος, που θα γίνει αβίωτο για τη ζωή των ανθρώπων και της βιόσφαιρας.

Θα μπορούσαμε λοιπόν σαν λαός να μη δεχθούμε αυτή την προοπτική και να μη «πτωχεύσουμε», αν διαμορφώναμε και βάζαμε σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα «από τα κάτω». Περιληπτικά ένα τέτοιο πρόγραμμα θα μπορούσε να περιλάβει καταρχήν τα παρακάτω σημεία:

Να αρνηθούμε τη θέση που έχει σήμερα η χώρα στα πλαίσια του παγκοσμιοποιημένου καπιταλιστικού μοντέλου ανάπτυξης και της ευρωζώνης.

Να αρνηθούμε να συμμορφωθούμε με τα μέτρα που θα προωθήσουν οι επόμενες κυβερνήσεις, ώστε να εξαναγκασθούν να κάνουν στάση πληρωμών τόκων και χρεολυσίων και να στραφούν στη στήριξη των συλλογικών αγαθών και μισθών ικανών να ικανοποιούν τις βιοτικές ανάγκες του πληθυσμού.

Να αρνηθούμε την προτεινόμενη από την ευρωπαϊκή ελίτ «διάσωση» της Ελλάδας, που στην ουσία είναι διάσωση του χρεοκοπημένου τραπεζικού της συστήματος. Για αυτό θα χρειασθεί καταρχήν να γίνει κρατικοποίηση των τραπεζών που χρεοκοπούν και εκκαθάριση των ισολογισμών τους διαγράφοντας τα «τοξικά προϊόντα». Οι καταθέτες να εξασφαλίζονται στο ακέραιο και όλες οι υπόλοιπες υποχρεώσεις να διαγράφονται ή να ικανοποιούνται με ότι περισσεύει. Να μη γίνει καμιά κατάσχεση πρώτης κατοικίας.

Ανασυγκρότηση της κεντρικής και τοπικής διοίκησης, με εθελούσια μετακίνηση προσωπικού από γραφειοκρατικές δομές σε υποδομές κοινωνικής-περιβαλλοντικής προστασίας, που σήμερα είναι σχεδόν ανύπαρκτες.

Να απαιτήσουμε έκτακτα μέτρα εσόδων από τα υψηλά εισοδήματα για να στηριχθούν τα κλυδωνιζόμενα ασφαλιστικά ταμεία. Να προωθήσουμε και να αναβαθμίσουμε τα συλλογικά-κοινωνικά αγαθά(σιδηρόδρομος, ενέργεια, νερό, περιβάλλον, έρευνα-καινοτομία), ώστε να λειτουργήσουν σαν παράλληλος «κοινωνικός μισθός», με στόχο να ξαναγίνει η ποιότητα ζωής δικαίωμα για όλους. Φορολογική μεταρρύθμιση με χαρακτήρα δικαιοσύνης και αναδιανομής, που θα χρησιμοποιεί τους φόρους και ως εργαλεία για ενθάρρυνση ή αποθάρρυνση δραστηριοτήτων ανάλογα με τις επιπτώσεις των τελευταίων στο περιβάλλον και την κοινωνία.

Μέτρα διαφάνειας και πάταξης της μικρής και μεγάλης διαφθοράς-φοροδιαφυγής, τα οποία θα πρέπει να συνδυαστούν με αποκατάσταση της αίσθησης δικαιοσύνης.

Θα χρειαζόταν στη συνέχεια να επαναπροσδιορίσουμε γενικότερα τις βασικές μας ανάγκες και τον τρόπο ικανοποίησή τους-όσο γίνεται λιγότερο μέσω των αγορών και της ατομικής κατανάλωσης- με στήριξη στα συλλογικά αγαθά και με μικρότερο κοινωνικό και οικολογικό αποτύπωμα, επιδιώκοντας την «ευημερία στην ατομική λιτότητα, αλλά μέσα από τη συλλογική αφθονία» και στηριζόμενοι περισσότερο στην αυτοανάπτυξη-αυτοπραγμάτωσή μας σαν ανθρώπινα όντα.

Σε μια τέτοια κατεύθυνση τα βήματα θα μπορούσαν να ήταν σαν τα παρακάτω:

Το πρώτο βήμα θα ήταν η εκπαίδευση ενός ευρέος δικτύου συνεργείων τεχνιτών, που θα ανασκεύαζε όλα τα κτίρια κάθε περιφέρειας της χώρας καθιστώντας τα ενεργειακά αποτελεσματικά και, όπου αυτό είναι δυνατό, τουλάχιστο εν μέρει ενεργειακά αυτάρκη. Αυτή η πολιτική πέρα από την εξοικονόμιση ενέργειας που θα πετύχαινε, θα δημιουργούσε πελώριο αριθμό νέων θέσεων εργασίας για μηχανικούς, υδραυλικούς, μονωτές, ηλεκτρολόγους, οικοδόμους κ.ο.κ. Οι ευκαιρίες για απασχόληση και δημιουργία θα επεκτείνονταν σε όλες τις κοινότητες της χώρας.

Το ίδιο θα συνέβαινε με την εφαρμογή μιας στρατηγικής μείωσης και εκμηδενισμού των απορριμμάτων, που θα δημιουργούσε δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας, από συλλέκτες-διαλογείς απορριμμάτων έως επιστήμονες που θα πρωτοπορούσαν στην εφεύρεση κι εφαρμογή νέων υλικών και μεθόδων.

Η εκπαίδευση χιλιάδων νέων ανθρώπων, στα σχολεία και τις σχολές, στην κηπουρική και την οικο-γεωργία, με σκοπό να παραγάγουν σε τοπικό επίπεδο όλο και περισσότερα τρόφιμα, για τον εαυτό τους και για διάθεση στην τοπική αγορά, θα δημιουργούσε επίσης νέες θέσεις εργασίας. Το καλύτερο θα ήταν βέβαια αν μετατρέπαμε τη χώρα σε ζώνη οικο-βιο-γεωργίας και ζώνη ελεύθερη από μεταλλαγμένα με ποιοτικά προϊόντα που θα έχουν και συγκριτικό πλεονέκτημα. Να αναβλαστούσαμε τα καμένα δάση, να αποκαταστήσαμε τις λίμνες ,τα ποτάμια, τους βιοτόπους και τις παραλίες. Με «επιστροφή προς τα μπρος» θα καταφέρναμε να αποκαταστήσουμε το περιβάλλον μας, ώστε να αξίζει να ζούμε σε αυτό, δίνοντας ποιότητα στη ζωή μας.

Να αποκαταστούσαμε στη διατροφή μας το μεσογειακό διατροφικό μοντέλο με μείωση της κατανάλωσης κρέατος.

Να δημιουργούσαμε νέα( ή να μετατρέπαμε τα παλιά) τοπικά βιομηχανικά οικοσυστήματα(απόβλητα μονάδων, επεξεργάσιμη ύλη για άλλες). Να επανασυστήναμε τη κλωστοϋφαντουργία-βιομηχανίας ζάχαρης κ.λπ.

Να πηγαίναμε σε εσωτερική μετανάστευση με συλλογικές μετεγκαταστάσεις ανέργων νέων των πόλεων στην περιφέρεια, σε χώρους αυτοπαραγωγής και αυτοδιαχείρισης, απαιτώντας τη στήριξή της από κεντρικούς ή τοπικούς πόρους(π.χ. για νέους ακτήμονες αγρότες διάθεση δημόσιας ή δημοτικής γης). Να προχωρήσουμε σε αστικές και περιαστικές καλλιέργειες για παραγωγή μέρους τουλάχιστον της τροφής του εναπομείναντος πληθυσμού των πόλεων.

Να επιδιώκαμε ενεργειακή αυτοδυναμία μέσω ενεργειακού εφοδιασμού από δημοτικές-διαδημοτικές επιχειρήσεις, που παράγουν ηλεκ. ενέργεια από ΑΠΕ, αγοράζουν από τον διαχειριστή του Δικτύου ΥΤ το ποσοστό της που ακόμα δεν παράγουν οι ίδιες, κατέχουν τα τοπικά δίκτυα ΜΤ-ΧΤ και διαχειρίζονται τη διανομή της ηλεκτρικής ενέργειας στους τελικούς καταναλωτές της περιοχή τους. Και όλα αυτά να συνδέονται με καμπάνιες και τεχνολογίες εξοικονόμησης ενέργειας. Να επιδιώκαμε επίσης-όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα, αφού αποσύρουν τις πιθανές οικονομίες από τις τράπεζες-να εγκαθιστούν φ/β συστήματα στις στέγες και ταράτσες των σπιτιών, στις στέγες των αγροτικών υπόστεγων και αποθηκών, σε μη παραγωγική γη. Να εγκαθιστούν μικρές ανεμογεννήτριες σε ευνοϊκά σημεία μη παραγωγικής γης. Να δημιουργούν μη κερδοσκοπικές εταιρείες και συνεταιρισμούς, εταιρείες λαϊκής βάσης( π.χ. ετερόρρυθμες) κ.λπ. για την παραγωγή ενέργειας από μικρές εγκαταστάσεις ΑΠΕ και διάθεσή της στα τοπικά δημοτικά δίκτυα.

Να συρρικνώναμε το συγκεντρωτικό κράτος μεταφέροντας δικαιοδοσίες και πόρους προς μια όσο γίνεται πιο αποκεντρωμένη Τοπική Αυτοδιοίκηση και κοινωνία.

Παράλληλα η αισθητή βελτίωση των δημοσίων μεταφορών, ιδίως του σιδηρόδρομου, θα μείωνε τις εκπομπές θερμοκηπικών αερίων, θα συνέβαλε στην κοινωνικότητα των ανθρώπων-πράγμα που διέλυσε μεταξύ των άλλων και η αυτοκίνηση- και θα μείωνε το κόστος των μεταφορών που επιβαρύνει σήμερα όλα τα μεταφερόμενα προϊόντα.

Χρειάζεται ένα κίνημα των «από τα κάτω», που θα οδηγήσει στη μετάβαση από την «ατομική απληστία» στη «συλλογική ωφέλεια», με πυλώνες την κοινωνική δικαιοσύνη και την κοινωνική και οικολογική βιωσιμότητα.

Χρειάζεται επειγόντως να γίνει ταυτόχρονα μια «πνευματική ανασύνταξη» και να τη συζητήσουμε όσο γίνεται πιο πλατιά. Για το πώς θα τιθασεύσουμε αρχικά, θα αντικαταστήσουμε στη συνέχεια, το σημερινό κυρίαρχο μοντέλο του «άπληστου καπιταλισμού».

Χρειαζόμαστε πια ένα νέο είδος πολιτικής. Μια πολιτική που θα μετατρέπει τους ίδιους τους πολίτες από αντικείμενα διαχείρισης, σε υποκείμενα διαμόρφωσής της.

Η διαμόρφωση αυτού του προγράμματος «από τα κάτω» θα σήμαινε: αμεσοδημοκρατικές κινηματικές διαδικασίες του τύπου συνελεύσεων γειτονιών- «πλατειών» των πόλεων, των χώρων εργασίας, των αγροτικών κοινοτήτων, των κοινοτήτων ενδιαφερόντων κ.λπ., που συνδεόμενες σε δίκτυο και λειτουργώντας σε ομοσπονδιακή βάση με εντολοδόχους, θα κατέληγαν στην καταρχήν διατύπωσή του.

Στη συνέχεια η υλοποίησή του θα προωθούνταν καλύτερα με τη δημιουργία τοπικών ριζοσπαστικών κινήσεων πολιτών που θα παρέμβαιναν στις τοπικές κοινωνίες και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση(Τ.Α) και θα πίεζαν από τη μια να προωθήσει τα αιτήματα προς το κεντρικό κράτος, από την άλλη θα απαιτούσαν από τα όργανά της να καλούν συνελεύσεις δημοτικών διαμερισμάτων, δήμων και των περιφερειών, για τη θεσμοθέτηση ενός -τοπικού στην αρχή- συμμετοχικού προϋπολογισμού με βάση τη δικαιοσύνη, τους τοπικούς πόρους και το μικρότερο οικολογικό αποτύπωμα. (Ο όρος συμμετοχικός με την έννοια ότι στη διαμόρφωσή του θα έχουν συμμετάσχει οι πολίτες-δημότες με τη διαδικασία των συνελεύσεων, όπου θα πρέπει να επιδιώκεται η όσο γίνεται μεγαλύτερη συμμετοχή).

Αυτή η διαδικασία θα οδηγούσε όχι μόνο μακροπρόθεσμα, αλλά και μεσοπρόθεσμα να αλλάξει ο συσχετισμός δυνάμεων στους θεσμούς της Τ.Α. Τώρα και το τοπικό πολιτικό προσωπικό λειτουργεί κατ εικόνα και ομοίωση του κεντρικού, αλλά η κατάρρευση του κεντρικού θα βοηθήσει πολύ γρήγορα να αντικατασταθεί η εξουσία του από τους εντολοδόχους των συνελεύσεων των πολιτών. Όταν γίνει αυτό σε αρκετούς δήμους, τότε θα είναι δυνατόν να τεθεί επί τάπητος το ζήτημα ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου και η έκφρασή του σε ένα νέο σύνταγμα που δε θα στηρίζεται στην κοινοβουλευτική δημοκρατία και το σημερινό κομματικό σύστημα, αλλά σε όσο γίνεται πιο αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς, με τη μορφή ίσως της συνομοσπονδίας των περιφερειών.

* O Γιώργος Κολέμπας, πρώην εκπαιδευτικός και οικο-γεωργός στο Πήλιο, συγγραφέας του βιβλίου Τοπικοποίηση (http://topikopoiisi.blogspot.com/,gkolempas@yahoo.gr)

Δίικτυο Αλληλεγγύης και Αχρήματης Ανταλλακτικής Οικονομίας Φθιώτιδας

2011-11-24T15:02:00.002+02:00

Σας ενημερώνουμε ότι την Δευτέρα 28-11 από τις 17.00 έως τις 22.00 στο "ΕΝ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ" (ΠΡΩΗΝ "ΟΥΖΟΥ ΜΕΛΑΘΡΟΝ"), οδός Αριστοτέλους 3, Πλατεία Λαού, Λαμία θα πραγματοποιηθεί το πρώτο παζάρι του δικτύου Αλληλεγγύης και Αχρήματης Ανταλλακτικής Οικονομίας Φθιώτιδας.
Όσοι ενδιαφέρονται να γνωρίσουν και να γίνουν μέλη στο δίκτυο ανταλλακτικής και αχρήματης οικονομίας μπορούν να προσέλθουν για ναπαρακολουθήσουν την διαδικασία από κοντά Απαραίτητη προϋπόθεση να φέρουν μαζί τους την ταυτότητα τους
Για υποβολή προτάσεων και επικοινωνία μπορείτε να στείλετε e-mail στο
info@tem-fthiotidas.gr
Σας περιμένουμε

Μόνοι μας θα σωθούμε!

2011-11-13T13:55:00.000+02:00

Από την Ελλάδα της μιζέριας,
στην άλλη Ελλάδα της ελπίδας

Πέρα από την ανάγκη σήμερα για αλλαγή του πολιτικού συστήματος και την έξοδο από τη φαυλοκρατία του δικομματισμού, το ίδιο σημαντικό θεωρείται -και είναι- η παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας, με στόχο την άμεση εξισορρόπηση του εμπορικού ισοζυγίου και την αυτάρκεια στα βασικά αγαθά με την κινητοποίηση και την ορθολογική αξιοποίηση των πόρων, κοινωνικών και φυσικών. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα που ορθώνεται μπροστά μας ως «επείγον ζήτημα».
Όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι δεν θα απαλλαγούμε εύκολα από τη «Λερναία Ύδρα» της πολύπλευρης κρίσης, της διεθνούς τοκογλυφίας και του δημόσιου χρέους, άρα και τη λεγόμενη ύφεση και την ανεργία, ανεξάρτητα αν θα πτωχεύσουμε ή δεν θα πτωχεύσουμε, ανεξάρτητα αν θα μείνουμε στο ευρώ ή θα πάμε στη δραχμή. Όμως, ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας είναι η παραγωγή και το ίδιο το μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης.

Άκουγα πριν αρκετό καιρό σε τοπικό ραδιόφωνο έναν εκπρόσωπο Κίνησης που υποστηρίζει μεγάλη τουριστική επένδυση στην περιοχή της Φθιώτιδας να τονίζει με δραματικό τρόπο το πρόβλημα της ανεργίας στην περιοχή και τα αδιέξοδα των νέων. Και κατέληγε στο εύκολο συμπέρασμα ότι η μόνη λύση σήμερα - και μονόδρομος - είναι οι ξένες επενδύσεις. Να έρθουν δηλαδή οι ξένοι να «επενδύσουν» τα χρήματά τους κι εμείς να κερδίσουμε θέσεις εργασίας. Η πλήρης εξάρτηση, το ξεπούλημα και η υποταγή παρουσιάζεται ως μονόδρομος για την ελληνική οικονομία και κοινωνία. Το «πέσε πίτα να σε φάω» και το «να έρθουν οι ξένοι να μας βγάλουν από τα αδιέξοδα», που μας οδήγησε το αποτυχημένο πολιτικό σύστημα, είναι στο μυαλό των περισσοτέρων.

Όποιος φυσικά διακατέχεται από την ιδεολογία της «ψωροκώσταινας», της μικρής Ελλαδίτσας, που «δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνη της», αυτά τα βλέπει ως αυτονόητα. Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται η θεοποίηση των «αγορών», οι χρηματιστηριακοί δείκτες, η καθημερινή πλύση εγκεφάλου από τα «παπαγαλάκια» των ΜΜΕ με τους φόβους που μας καλλιεργούν και που κοντεύουν να μας κάνουν όλους «έλληνες ασθενείς». Να μας κάνουν δηλαδή να πιστέψουμε ότι κάποιοι προσπαθούν να μας σώσουν, ντε και καλά, γιατί το έχουν βάλει «σκοπό της ζωής τους». Τόσο καλοί είναι! Το ερώτημα είναι: Εμείς «έχουμε σκοπό στη ζωή μας»; ή θα τους αφήσουμε να «μας πάρουν το σπίτι και να μας δώσουν την καρέκλα να κάτσουμε»; Γιατί αυτό μας κάνουν• και οι πολιτικοί μας, οι ηγέτες μας, ως τώρα, αλλά και σήμερα ακόμα, τους λένε «ευχαριστώ»! Και το κακό είναι ότι η αποδοχή της οικονομικά υπόδουλης Ελλάδας, της χώρας – προτεκτοράτο, δεν αφήνει πολλά περιθώρια για οράματα και έμπνευση.

Η ευθύνες των τοπικών κοινωνιών και της Αυτοδιοίκησης
Το σοβαρό κατά την άποψή μας θέμα, που αφορά όλους μας, αλλά κυρίως αυτούς που αποφασίζουν σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, είναι: τί εναλλακτικές προοπτικές ευημερίας έχουν να προτείνουν οι τοπικές κοινωνίες. Πόσο καθημερινά και οργανωμένα «βασανίζονται» για το «δέον γενέσθαι» στην παραγωγή η Περιφέρεια, ο Δήμος, το Επιμελητήριο, ο Συνεταιρισμός, το Εργατικό Κέντρο, ο τοπικός Σύλλογος.

Έχει δημιουργηθεί, είναι γεγονός, μια νοοτροπία - ιστορικά θα λέγαμε - στις τοπικές κοινωνίες, της παθητικής αντιμετώπισης και της αποδοχής ενός προστατευτικού κεντρικού μοντέλου άσκησης πολιτικής, που στην ουσία θέλει να ασκεί πλήρη έλεγχο στους πολίτες. Πρέπει δηλαδή να μας πει κάποιος «από πάνω», απέξω, από αλλού, βασικά από κει που εκπορεύεται το χρήμα, τι θα κάνουμε. Τι θα παράγουμε και πώς…

Στον αντίποδα αυτής της νοοτροπίας είναι η κινητοποίηση των τοπικών κοινωνιών να αποφασίσουν, να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους. Να δουν αυτοί το μέλλον τους, - κι όχι να τους το δείχνουν άλλοι - και να προσπαθήσουν να ζήσουν με τους δικούς τους πόρους. Διαφορετικά η αδράνεια και η απραξία τους θα αφήνει το κρίσιμο αυτό κενό, το οποίο έρχονται να καταλάβουν οι πάσης φύσης «έμποροι των εθνών» με τις πραμάτειες τους. Την πόρτα στους «εμπόρους των εθνών» θα την κλείσεις μόνο με δημιουργικές τοπικές και περιφερειακές βιώσιμες προτάσεις• και κυρίως πράξη.

Η πραγματικότητα βέβαια δείχνει ότι κυρίως η Αυτοδιοίκηση, οι Δήμοι και η Περιφέρεια, είναι «απόντες» και δεν έχουν συνειδητοποιήσει τις ιστορικές τους ευθύνες. Δεν συζήτησαν και δεν συζητούν ένα σχέδιο για την οικονομία και την κοινωνία, ένα σχέδιο που να μπορεί να ενισχύσει την άμυνα της Περιφέρειας και του Δήμου απέναντι στην δεινή θέση που έχουμε περιέλθει όλοι, και κυρίως τα χαμηλότερα στρώματα, οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, οι μικρομεσαίοι.

Οι «κεντρικές» προτάσεις, τα διάφορα προγράμματα, κυρίως ευρωπαϊκά, έρχονται από το παρελθόν. Είναι στη λογική της απορρόφησης χρημάτων, της υποαπασχόλησης για την πλασματική μείωση των ποσοστών ανεργίας, της προνοιακής ίσως αντιμετώπισης των πραγμάτων. Όμως χρειαζόμαστε προγράμματα κυρίως στη δημιουργία υποδομών, κινήτρων και προϋποθέσεων για αύξηση της τοπικής παραγωγής είτε στον αγροτικό τομέα, είτε στη βιοτεχνία και τη βιομηχανία, είτε στον τουρισμό και τις υπηρεσίες, για τη βελτίωση της κατάστασης της πραγματικής οικονομίας και δημιουργία θέσεων εργασίας. Χρειαζόμαστε τοπικά και περιφερειακά σχέδια δράσης βιωσιμότητας και ευημερίας με στόχο την αυτάρκεια και με τον συντονισμό της Αυτοδιοίκησης, εκτιμώντας ως κύριο πρόβλημα το γεγονός ότι «εισάγουμε» πολύ περισσότερα από αυτά που «εξάγουμε», καταναλώνουμε πολύ περισσότερα από αυτά που παράγουμε.

Πρώτιστο μέλημά μας, δείκτες και στόχοι παντού, ξεκινώντας από το πού βρισκόμαστε σήμερα: Πρώτον από την άποψη της παραγωγής, στον πρωτογενή τομέα (γεωργία, αλιεία, κτηνοτροφία, δασοπονία, μεταλλεία), στον δευτερογενή τομέα (χειροτεχνία, βιοτεχνία, βιομηχανία), στον τριτογενή τομέα (τουρισμό, εμπόριο, υγεία, εκπαίδευση, μεταφορές, επικοινωνίες, ελεύθερα επαγγέλματα) και στις ανανεώσιμες και της ήπιας μορφής πηγές ενέργειας. Και δεύτερον από την άποψη της κατανάλωσης, ως προς τα εισαγόμενα προϊόντα, τα ελληνικά προϊόντα, τα προϊόντα της Περιφέρειας και τα τοπικά προϊόντα της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας.

Στόχος, η αύξηση της τοπικής παραγωγής σε κάθε τομέα, η μείωση των εισαγωγών και η κατανάλωση τοπικών προϊόντων. Η βελτίωση του τοπικού «εμπορικού ισοζυγίου», η μείωση της ανεργίας κάτω από τον εθνικό μέσο όρο, η βελτίωση της ενεργειακής κατάστασης.

«Θα σας πω κάτι από τη δική μου πείρα. Η οικογένειά μου ανήκε στην εργατική τάξη και υπήρχαν πολλοί άνεργοι. Αντικειμενικά τότε η κατάσταση ήταν πολύ χειρότερη απ’ ό,τι είναι τώρα. Υποκειμενικά, όμως, τότε ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα ως προς την προοπτική. Τώρα επικρατεί κυρίως μια τεράστια απελπισία σε σχέση με το μέλλον, ενώ τότε κυριαρχούσε η ελπίδα ότι “δεν έχουμε τίποτε, αλλά μπορούμε να κάνουμε πράγματα για ένα καλύτερο αύριο”. Μαζευόμασταν και κουβεντιάζαμε για το πώς θα βελτιώσουμε την κατάσταση για την οικογένειά μας. Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνει κάθε μικρή κοινωνική ομάδα τώρα και στην Ελλάδα»
Νόαμ Τσόμσκι, ΒΗΜagazino, 16/10/2011

Λαμία, Νοε 2011
Στέφανος Σταμέλλος
Μέλος των Οικολόγων Πράσινων

Ίδρυση Ενεργειακής Συνεταιριστικής Εταιρίας στο Νομό Καρδίτσας

2011-11-13T13:38:00.006+02:00

Η σταδιακή εξάντληση των μη ανανεώσιμων ενεργειακών πόρων, η συνεχής και μακροχρόνια τάση αύξησης των τιμών του πετρελαίου (με παροδικές ακραίες διακυμάνσεις), η όξυνση του φαινομένου του θερμοκηπίου και της κλιματικής αλλαγής, η συνεχής αύξηση της ζήτησης ενεργειακών πόρων λόγω των υψηλών αναπτυξιακών ρυθμών της Κίνας και της Ινδίας, οδηγούν την ανθρωπότητα στην αναζήτηση νέων ενεργειακών πηγών.

Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ), παρ’ όλες τις δυσκολίες στην παραγωγή, τη διαχείριση και τη χρήση τους, φαίνονται ότι αποτελούν μια διέξοδο και το κλειδί για την επίλυση των προβλημάτων που προαναφέρθηκαν.

Η γεωργία καλείται να παίξει σημαντικό ρόλο στην παραγωγή ενέργειας μέσω ανανεώσιμων πηγών, όπως η βιομάζα και τα βιοκαύσιμα σε διάφορες μορφές. Η πρόταση για τη δημιουργία Ενεργειακής Συνεταιριστικής Εταιρίας στο Νομό Καρδίτσας συμβάλει στον προβληματισμό και στο διάλογο που είναι απαραίτητος για μια δυναμική και βιώσιμη αναδιάρθρωση του πρωτογενούς τομέα, ο οποίος (ιδιαίτερα τώρα στο Νομό μας) βρίσκεται σε κρίση, αδυνατώντας να επιλέξει πειστική στρατηγική κατεύθυνση.

Η ίδρυση και η κερδοφόρα λειτουργία της Συνεταιριστικής Τράπεζας Καρδίτσας μπορούν να αποτελέσουν παράδειγμα για την οργάνωση του εγχειρήματος. Έτσι η Ενεργειακή Συνεταιριστική Εταιρία Καρδίτσας μπορεί να έχει τη νομική μορφή του αστικού συνεταιρισμού (Ν. 1667/86), εξασφαλίζοντας τη συμμετοχή όλων των κατοίκων του Νομού (ή καταγόμενων από αυτόν), που οραματίζονται ένα Νομό ενεργειακά αυτόνομο.

Σκοπός της Ενεργειακής Συνεταιριστικής Εταιρίας Καρδίτσας είναι να οργανώσει:
- την παραγωγή, τη διαχείριση, την επεξεργασία και τη διάθεση βιομάζας ή και βιοκαυσίμων
- την παραγωγή και τη διάθεση της ενέργειας που μπορεί να προκύψει από κάθε μορφής αξιοποίηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.

Για το σκοπό αυτό, η Ενεργειακή Συνεταιριστική Εταιρία Καρδίτσα, δύναται να αναπτύσσει (ενδεικτικά) τις παρακάτω δραστηριότητες:
- Να οργανώνει τη συλλογή της βιομάζας κάθε μορφής (καλλιεργούμενη, παραγόμενη ως προϊόν ή παραπροϊόν πρωτογενούς, δευτερογενούς ή τριτογενούς δραστηριότητας) και να προβαίνει στις κατάλληλες συνεργασίες για το σκοπό αυτό. Ειδικότερα:
o Να συνάπτει συμβόλαια συνεργασίας με αγρότες που προτίθενται να καλλιεργήσουν ενεργειακά φυτά με στόχο την παραγωγή βιομάζας.
o Να συνεργάζεται με γεωργικές εκμεταλλεύσεις που παράγουν ως παραπροϊόν βιομάζα (όπως υπολείμματα καλλιεργειών σίτου, καλαμποκιού βαμβακιού κλπ), ικανή να αξιοποιηθεί για την παραγωγή ενέργειας.
o Να συνεργάζεται με κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις που παράγουν ως παραπροϊόν βιομάζα (όπως στερεά ή υγρά λύματα), ικανή να αξιοποιηθεί για την παραγωγή βιοαερίου για διάφορες χρήσεις.
o Να συνεργάζεται με επιχειρήσεις (όπως σφαγεία, ξυλουργεία, τυροκομεία) που παράγουν ως παραπροϊόν βιομάζα, ικανή να αξιοποιηθεί για την παραγωγή τυποποιημένης βιομάζας ή βιοαερίου ή (τελικώς) ενέργειας.

- Να ιδρύει μονάδες παραγωγής ενέργειας σε διάφορες μορφές (ηλεκτρισμός, θερμότητα, συμπαραγωγή) από βιομάζα μόνος του ή από κοινού με άλλους επενδυτές, την οποία να διαθέτει με τους προσφορότερους τρόπους (λ.χ. πώληση ηλεκτρικής ενέργειας, πώληση θερμικής ενέργειας για τηλεθέρμανση ομάδας χρηστών ή για ξήρανση αγροτικών προϊόντων ή σε θερμοκηπιακές μονάδες)

- Να ιδρύει μεταποιητικές μονάδες για την επεξεργασία της βιομάζας και τη μετατροπή της σε διάφορες εμπορικές μορφές (πελέτα, μπριγκέτα, μπάλα κ.λπ.)

- Να διαθέτει βιομάζα σε διάφορες μορφές στο εμπόριο και να την προωθεί με τους πλέον κατάλληλους τρόπους.

- Να ιδρύει μονάδες παραγωγής ενέργειας από άλλες ανανεώσιμες πηγές, όπως:
o Υδραυλικό δυναμικό
o Αιολικό δυναμικό
o Γεωθερμία
o Ηλιακή ακτινοβολία (φωτοβολταϊκά κλπ)

- Να οργανώνει συναντήσεις και σεμινάρια ενημέρωσης των μελών του σε θέματα βιομάζας και ΑΠΕ

- Να συνεργάζεται με Πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα με στόχο να εισάγει καινοτομίες και να εφαρμόζει ερευνητικά αποτελέσματα επ’ ωφελεία των μελών του

Να υποδεικνύει στους αγρότες τις προσφορότερες καλλιέργειες για την παραγωγή βιομάζας και βιοκαυσίμων (άγρια αγκινάρα, μίσχανθος, σόργο, δενδρώδεις καλλιέργειες κλπ)

- Να υποστηρίζει τεχνικά τους αγρότες στην επιλογή των προσφορότερων καλλιεργητικών τεχνικών και φροντίδων

- Την προσέλκυση κεφαλαίων για την πραγματοποίηση επενδύσεων αξιοποίησης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΕΚ

Παρουσίαση ΕΣΕΚ (Αρχείο pdf) Παρουσίαση (Αρχείο pdf)

Καταστατικό ΕΣΕΚ (Αρχείο doc) Συχνές ερωτήσεις (Αρχείο doc)

Ιδρυτικά μέλη (Αρχείο pdf) Διαδικασία Εγγραφής μελών Δελτίο τύπου

Μονάδα παραγωγής ενέργειας της ΕΣΕΚ (Αρχείο pdf)
Φωτογραφίες από Ιδρυτική Συνέλευση 15_07_2010

Συνεδριακή Ημερίδα Τεχνολογίες αξιοποίησης βιομάζας 21-11-2010

Δημοτικοί λαχανόκηποι στον καιρό της κρίσης και στην Ελλάδα

2011-11-10T10:15:00.006+02:00

Συνυπάρχουμε, συνεργαζόμαστε, δημιουργούμε, μοιραζόμαστε.

πηγή: http://www.localit.gr/?p=1803

Ιδιαίτερα στην παρούσα δυσχερή περίοδο, που η διατροφική επάρκεια, για τα οικονομικώς ασθενέστερα νοικοκυριά, αποτελεί πρώτιστη ανάγκη.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, ως ο πιο κοντινός στον πολίτη θεσμός, δείχνει να πρωτοστατεί, διευρύνοντας όλο και περισσότερο τις πρακτικές αλληλεγγύης, που αγκαλιάζουν και στηρίζουν τους οικονομικά αδύναμους πολίτες, δίνοντάς τους τη δυνατότητα, να αμυνθούν στην κρίση και να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα για τις ανάγκες των ίδιων και των οικογενειών τους.

Μετά τα συσσίτια, τη διανομή φαγητού κατ’ οίκον σε περιπτώσεις αδυναμίας μετακίνησης, τη λειτουργία κοινωνικών παντοπωλείων, φαρμακείων και ιατρείων, έρχονται οι δημοτικοί λαχανόκηποι.

Ήδη, στο πλαίσιο των καλών πρακτικών που ακολουθούνται σε πολλές πόλεις της Ευρώπης και του κόσμου, τα πρώτα βήματα για τη δημιουργία δημοτικών λαχανόκηπων ξεκίνησαν, ως αντίδοτο στην κρίση, αλλά και ως κίνητρο για δημιουργία. Η εκκίνηση γίνεται από τους Δήμους Αλεξανδρούπολης, Έδεσσας, Θέρμης, ενώ την ιδέα για δημιουργία αστικών λαχανόκηπων έχουν αρχίσει να επεξεργάζονται και άλλοι δήμοι.

Δημοτικός λαχανόκηπος Αλεξανδρούπολης: 30 στρέμματα για 274 δικαιούχους

Ένα φιλόδοξο σχέδιο που αφορά τη δημιουργία περιαστικού, βιολογικού λαχανόκηπου εκπονεί ο δήμος Αλεξανδρούπολης, σε μια έκταση 30 στρεμμάτων, κοντά στον αστικό ιστό της πόλης, με εύκολη πρόσβαση για τους καλλιεργητές με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, ποδήλατο ή με τα πόδια. Η λειτουργία του τοποθετείται την άνοιξη.

Όπως είπε στο localit.gr ο πολιτικός μηχανικός-τοπογράφος και συνεργάτης του δήμου κ. Κριτής Κριτού, στο συγκεκριμένο χώρο, (δημοτική έκταση η οποία αξιοποιείται), θα μπορούν να καλλιεργήσουν 274 δικαιούχοι.

Στον καθένα απ’ αυτούς, θα παραχωρείται τεμάχιο των 50 -100 τ.μ για διάστημα δύο ετών.

Το έργο θα απευθύνεται σε απόρους, χαμηλοσυνταξιούχους, πολύτεκνους και στους έχοντες μεγάλη οικονομική ανάγκη δημότες.

Οι ενδιαφερόμενοι θα καταθέσουν αίτηση προσκομίζοντας τα απαραίτητα δικαιολογητικά στο δήμο. Δεν θα υπάρχει ενοίκιο, όμως οι δικαιούχοι δεν θα μπορούν να πωλούν τα παραγόμενα προϊόντα, τα οποία θα προορίζονται αποκλειστικά για οικογενειακή, αλλά και κοινωφελή κατανάλωση, αφού το 10% της παραγωγής, θα πηγαίνει για την ενίσχυση των συσσιτίων του δήμου και της εκκλησίας, καθώς και στο κοινωνικό παντοπωλείο.

Ο χώρος θα είναι περιφραγμένος και θα κατασκευαστούν ισάριθμοι φοριαμοί με κλειδιά στους οποίους οι καλλιεργητές θα μπορούν φυλάσσουν τα εργαλεία τους.

Ουσιαστικά θα είναι μια μικρή «πόλη» που θα έχει δρόμους και θα διαθέτει τουαλέτες, κιόσκια, μικρό κυλικείο, εκκλησία, γραφείο γεωπόνου.

Σε μια έκταση 1.500 τ.μ θα δημιουργηθούν θερμοκήπια του δήμου, όπου θα καλλιεργούνται τα φυντάνια, όλα βιολογικά, τα οποία θα προορίζονται για τους δικαιούχους καλλιεργητές.

Ο λαχανόκηπος, θα παρακολουθείται από γεωπόνους οι οποίοι θα δίνουν συμβουλές και όποια άλλη βοήθεια τους ζητηθεί, και το νερό για το πότισμα θα προέρχεται από γεώτρηση. Παράλληλα, όσοι πληρούν τα κριτήρια, θα παρακολουθήσουν υποχρεωτικά σεμινάρια, τα οποία δεν θα αφορούν μόνο τον τρόπο καλλιέργειας αλλά και το μαγείρεμα των παραγόμενων λαχανικών. Πρόκειται ουσιαστικά για πιλοτικό πρόγραμμα επεσήμανε ο κ. Κριτού, το οποίο εφόσον επιτύχει, υπάρχουν σκέψεις να επεκταθεί μελλοντικά, και σε μεγαλύτερες εκτάσεις, (χερσολίβαδα), όπου θα φυτευτούν πλέον δένδρα, και θα δημιουργηθούν ελαιώνες, συκεώνες, αμπελώνες, κ.λπ., με στόχο να ενδυναμωθεί η τοπική κοινωνία.

Το σχέδιο του λαχανόκηπου. που μελετήθηκε από τους μηχανικούς του δήμου Αλεξανδρούπολης, χωρίζεται σε δύο φάσεις κατασκευής. Η δημιουργία του έργου εγκρίθηκε παμψηφεί από το Δημοτικό Συμβούλιο, αφού ολοκληρώθηκε όλη η σειρά των προβλεπόμενων διαδικασιών , ενώ ήδη δημοπρατήθηκε η πρώτη φάση, μειωμένη από τις αρχικές εκτιμήσεις (250.000 ευρώ), σε ποσοστό 48%. Το εκτιμώμενο κόστος για τη δεύτερη φάση κατασκευής ανέρχεται σε 70.000 ευρώ.

Δημοτικός λαχανόκηπος στη Θέρμη: 15 στρέμματα για 300 δικαιούχους

Ένα αγροτεμάχιο έκτασης 15 στρεμμάτων στην περιοχή της Νέας Ραιδεστού, είναι ο χώρος όπου ο Δήμος Θέρμης, θα δημιουργήσει τον λαχανόκηπο του, στον οποίο θα μπορούν να καλλιεργούν 300 δικαιούχοι με τις οικογένειές τους.

Όπως εξήγησε στο localit.gr, ο ειδικός συνεργάτης του Δήμου γεωπόνος κ. Ιωάννης Παύλου, στους ενδιαφερόμενους δημότες θα παραχωρούνται τεμάχια έκτασης 50 τ.μ, με το συμβολικό τίμημα των 50 ευρώ, για ένα χρόνο. Για τις πολύτεκνες , μονογενεϊκές, ή οικογένειες που έχουν άτομα με ειδικές ανάγκες, το τίμημα θα είναι 25 ευρώ , ενώ για τις άπορες η παραχώρηση θα είναι δωρεάν. Προτεραιότητα θα δοθεί στις δύο τελευταίες κατηγορίες. Τα χρήματα που θα συγκεντρώνονται κάθε χρόνο από τη διάθεση των τεμαχίων, θα χρησιμοποιούνται για την προετοιμασία του εδάφους, τη συντήρηση εγκαταστάσεων (περίφραξη, κιόσκια, χώροι υγιεινής) και για τα σεμινάρια βιολογικής καλλιέργειας τα οποία θα παρακολουθήσουν, οι υποψήφιοι καλλιεργητές, αφού καλλιέργεια των λαχανόκηπων θα γίνεται μόνο με βιολογικές μεθόδους,

Ήδη υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον από κατοίκους του δήμου για το πρόγραμμα, μόλις αυτό έγινε γνωστό. Για τη δημιουργία του αναμένεται η έγκριση, από το Δημοτικό Συμβούλιο, του κανονισμού λειτουργίας (βρίσκεται στο στάδιο επεξεργασίας), αφού προηγηθεί έλεγχος από την Οικονομική Επιτροπή, την Επιτροπή περιβάλλοντος και το Τοπικό Συμβούλιο. Θα ακολουθήσει η συγκρότηση επιτροπής σχεδιασμού, η οποία και θα αναλάβει την υλοποίηση του προγράμματος , και τέλος και η υποβολή αιτήσεων από τους ενδιαφερομένους. Οι διαδικασίες αν και πολλές, προχωρούν και εκτιμάται πως θα έχουν ολοκληρωθεί περί τα μέσα Νοεμβρίου.

Πιλοτικός βιολογικός λαχανόκηπος στην Έδεσσα

Στο πλαίσιο των καλών πρακτικών, όπως είναι οι δημόσιοι αστικοί κήποι που εφαρμόζονται σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις, ο δήμος Έδεσσας προετοιμάζει χώρο για δημιουργία πιλοτικού βιολογικού λαχανόκηπου. Πρόκειται για κοινόχρηστο χώρο έκτασης ενός στρέμματος στην περιοχή Σμαρένκα, ο οποίος θα είναι χωρισμένος με διάδρομο, δεξιά και αριστερά του οποίου θα υπάρχουν τεμάχια γης των 50-60 τ.μ, το καθένα από τα οποία, θα καλύπτει τις ανάγκες μιας οικογένειας. Και στο δήμο Έδεσσας, προτεραιότητα θα έχουν καλλιεργητές που θα είναι άποροι ή με χαμηλά εισοδήματα. Σε δηλώσεις του σχετικά με το θέμα της ίδρυσης του Δημοτικού Λαχανόκηπου, ο δήμαρχος Έδεσσας, κ. Δημήτρης Γιάννου σημείωσε πως: «Η ίδρυση του δημοτικού λαχανόκηπου δεν συνδέεται αποκλειστικά με την οικονομική κρίση που βιώνουμε όλοι μας, αλλά κυρίως με τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων και τη δημιουργία δυνατοτήτων για παραγωγή αγνών βιολογικών προϊόντων και επαφής με τη φύση». Η πρόταση θα παρουσιαστεί με τις τελικές της λεπτομέρειες στο Δημοτικό Συμβούλιο Έδεσσας.

Δημοτικός λαχανόκηπος στη Λέσβο έκτασης 15 στρεμμάτων

Στη Λέσβο δημιουργήθηκε στις αρχές Οκτώβρη ένας δημοτικός λαχανόκηπος, ενώ αναδασώθηκαν με τη μέθοδο φυσικής καλλιέργειας, 15 στρέμματα σε δύο δημοτικές εκτάσεις που παραχώρησε ο δήμος .

Πρόκειται για δύο πιλοτικές δράσεις που υλοποιήθηκαν , στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών προγραμμάτων AGRISLES και FORCLIMADAPT, τα οποία διαχειρίζεται το Περιφερειακό Ταμείο Ανάπτυξης Βορείου Αιγαίου και αφορούν αντίστοιχα στην προώθηση της καινοτομίας στη γεωργία και στην προστασία των δασικών περιοχών από τις επιπτώσεις του φαινομένου της κλιματικής αλλαγής.

Δεκάδες ήταν οι εθελοντές που συμμετείχαν στη δημιουργία του δημοτικού λαχανόκηπου ενός περίπου στρέμματος, σε περιφραγμένη περιοχή στο Κάστρο Μυτιλήνης απέναντι από την περιοχή Φυκιότρυπα, όπου μελλοντικά θα φιλοξενούνται εκπαιδευτικές δραστηριότητες, ενώ τα παραγόμενα λαχανικά θα διατίθενται σε άπορες οικογένειες και όπου αλλού προκύπτει ανάγκη. Μεγάλη ήταν η συμμετοχή τόσο εθελοντών όσο και μαθητών σχολείων, και στη δεύτερη δράση, που αφορά στην αναδάσωση, με φυσική καλλιέργεια, έκτασης 25 στρεμμάτων στην περιοχή Ν. Κυδωνιών μεταξύ του αποκαταστημένου ΧΑΔΑ, του γηπέδου και του κοιμητηρίου.

Οι εθελοντικές οργανώσεις Aeolistas, ο Σύνδεσμος Εφέδρων Καταδρομέων Λέσβου και το Σωματείο Εθελοντών Πυροσβεστών Λέσβου περιέφραξαν τους δύο χώρους, ενώ η προετοιμασία των ειδικών σβόλων που φυτεύτηκαν έγινε στο Φυτώριο της Διεύθυνσης Δασών Λέσβου στα Βασιλικά Πολιχνίτου. Για το εγχείρημα συνεργάστηκαν το Περιφερειακό Ταμείο, η Δημοτική Αρχή Λέσβου, η Διεύθυνση Δασών Λέσβου, το Τοπικό Συμβούλιο Ν. Κυδωνιών και τρεις Διευθύνσεις Αρχαιοτήτων, πολλές εθελοντικές οργανώσεις, μαθητές και πολίτες του νησιού. Το Κέντρο Φυσικής Καλλιέργειας από την Έδεσσα προσέφερε αφιλοκερδών την τεχνογνωσία και εφαρμογή ενώ συμμετείχαν και εθελοντές του Κέντρου από Γαλλία Ισπανία, Ιταλία και Χιλή. Παράλληλα έγινε σχετικό σεμινάριο φυσικής καλλιέργειας από τον υπεύθυνο του Κέντρου Φυσικής Καλλιέργειας κ. Παναγιώτη Μανίκη.

Αστικοί δημοτικοί λαχανόκηποι «ηλικίας» 150 ετών

Αστική γεωργία: Οι αγρότες των πόλεων

Μετρώντας περισσότερα από 150 χρόνια οι αστικοί δημοτικοί λαχανόκηποι, στην ιστορία των πόλεων, σε Ευρώπη και ΗΠΑ, αποτελούν για τους πολίτες έναν τρόπο, να παράγουν μόνοι τους και ποιοτικά, τα λαχανικά που καταναλώνουν, αλλά και να διασφαλίζουν τα αναγκαία για τη διαβίωσή τους, όταν τα εισοδήματα τους δεν επαρκούν. Η αστική καλλιέργεια είναι ένας διαδεδομένος τρόπος παραγωγής και κατανάλωσης σε πολλές πόλεις του κόσμου, ανάμεσά τους, το Βανκούβερ, η Νέα Ορλεάνη, το Ντιτρόϊτ, το Ροσάριο ,το Κάιρο, το Πεκίνο, το Φράϊμπουργκ, το Βερολίνο, το Παρίσι κ.λπ.

Το παγκοσμίως διαδεδομένο αυτό κίνημα δίνει την ευκαιρία στους πολίτες να προμηθευτούν φρέσκα προϊόντα και να ικανοποιήσουν τις καθημερινές τους ανάγκες σε χαμηλό κόστος.

Αντιπροσωπευτικά παραδείγματα:

Αμερικανική Ένωση Κοινοτικής Κηπευτικής (ACGA)

http://communitygarden.org/

Η Αμερικανική Ένωση Κοινοτικής Κηπευτικής είναι μια διεθνική (ΗΠΑ – Καναδάς) Μη Κυβερνητική Οργάνωση που ιδρύθηκε το 1979 με μέλη επαγγελματίες, εθελοντές και υποστηρικτές της κοινοτικής κηπευτικής σε αστικές και αγροτικές κοινωνίες. Η Ένωση, η οποία αναγνωρίζει ότι με τον τρόπο αυτό βελτιώνεται η ποιότητα ζωής των κατοίκων, προωθεί τη διαμόρφωση και εξάπλωση εθνικών και περιφερειακών κοινοτικών κηπευτικών δικτύων, αναπτύσσει πηγές υποστήριξης κοινοτικής κηπευτικής και πρασίνου, ενθαρρύνει την έρευνα του αντίκτυπού της και διεξάγει εκπαιδευτικά προγράμματα για να επεκτείνει την κοινοτική κηπευτική.

Σύμφωνα με την Αμερικανική Ένωση Κοινοτικής Κηπευτικής ένας κοινοτικός κήπος μπορεί να περιλαμβάνει τα εξής: να είναι αστικός, προαστιακός, περιφερειακός. Να έχει καλλιέργειες λουλουδιών ή λαχανικών. Να είναι ένα κοινοτικό κτήμα, ή πολλά ανεξάρτητα κτήματα. Μπορεί να βρίσκεται σε ένα σχολικό ή νοσοκομειακό συγκρότημα, ή σε μια γειτονιά. Μπορεί επίσης να είναι μια σειρά κτημάτων αφιερωμένων στην αστική γεωργία όπου η παραγωγή προορίζεται για κάποια αγορά.

Τα θετικά του κοινοτικού κήπου σύμφωνα με την Ένωση είναι τα εξής:

* Βελτιώνει την ποιότητα ζωής των κατοίκων που βρίσκονται στον κήπο
* Αποτελεί καταλύτη για κοινοτική ανάπτυξη και ανάπτυξη των γειτονιών
* Ενθαρρύνει την κοινωνική αλληλεπίδραση
* Ενθαρρύνει την αυτονομία
* Ομορφαίνει τις γειτονιές
* Παράγει θρεπτικό φαγητό
* Μειώνει τον οικογενειακό προϋπολογισμό για το φαγητό
* Δημιουργεί ευκαιρίες για αναψυχή, άσκηση, θεραπεία και εκπαίδευση
* Μειώνει την εγκληματικότητα
* Διατηρεί πράσινους χώρους
* Δημιουργεί ευκαιρίες εισοδήματος και οικονομικής ανάπτυξης
* Μειώνει τη ζέστη της πόλης από τους δρόμους και τα γκαράζ
* Παρέχει ευκαιρίες για διασυνδέσεις διαφόρων γενεών και πολιτισμών

Οι κοινοτικοί κήποι είναι ευρέως διαδεδομένοι σε ΗΠΑ και σε Καναδά με μεγαλύτερη συγκέντρωση στις δυτικές περιοχές των χωρών αυτών. (βλ. χάρτη)

Ομοσπονδία Αστικών Κτημάτων και Κοινοτικών Κήπων (FCFCG) http://www.farmgarden.org.uk

Η Ομοσπονδία υπάρχει για να υποστηρίζει, να εκπροσωπεί και να προωθεί κοινοτικά διαχειριζόμενες φάρμες και κήπους και άλλους πράσινους χώρους σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο. Πρόκειται για μια φιλανθρωπική οργάνωση που προσπαθεί να ενισχύσει, με τη συμμετοχή κοινοτικών ομάδων, ανθρώπους όλων των ηλικιών και ικανοτήτων να χτίσουν καλύτερες κοινωνίες, συχνά σε υποβαθμισμένες περιοχές, και να δημιουργήσουν θετικό αντίκτυπο στον περιβάλλοντα χώρο τους. Παρέχει άμεση στήριξη μελών μέσω πρακτικών οδηγιών, τοπικών επισκέψεων, πηγών πληροφόρησης, ευκαιριών εκπαίδευσης και δικτυώσεις Ταυτόχρονα λειτουργεί ως ο «εθνικός εκπρόσωπος» του κινήματος των κοινοτικών κτημάτων και κήπων, προωθώντας με τον τρόπο αυτό το έργο τους και τον αντίκτυπό τους στο κράτος, τους χρηματοδότες το κοινό και τα ΜΜΕ.

Η Ομοσπονδία υποστηρίζεται από διάφορες κρατικές υπηρεσίες, περιφερειακούς αναπτυξιακούς οργανισμούς και τοπικές αρχές. Επιπλέον στηρίζεται από οργανισμούς του εθελοντικού τομέα και χρηματοδοτικούς οργανισμούς, ενώ ο Πρίγκιπας της Ουαλίας είναι ο βασικός υποστηρικτής και καθοδηγητής της από το 2001. Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Αστικών Κτημάτων (EFCF, βλ. http://www.cityfarms.org/).

Στο Ηνωμένο βασίλειο οι κοινοτικοί κήποι δεν προστατεύονται από κάποιον καταστατικό νόμο[1]. Οι περισσότεροι βρίσκονται σε πρώην εγκαταλελειμμένους δημοτικούς χώρους, και είναι εύκολοι στόχοι για πολλούς υποστηρικτές της «αστικής ανάπτυξης», στηρίζονται σε μισθώσεις μικρής διάρκειας ή προσωρινές. Παρόλα αυτά, με αυξανόμενη τη δυσκολία εύρεσης πράσινων χώρων στις πόλεις και με θέματα όπως η βιώσιμη ανάπτυξη να απασχολούν τα πρωτοσέλιδα, οι πρωτοβουλίες κοινοτικής κηπευτικής μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό και μακροπρόθεσμο ρόλο στη χώρα.

Πολιτιστική πρωτεύουσα Ευρώπης 2011, Ταλίν Εσθονίας

Κοντά στην Παλιά Πόλη του Ταλίν ξεκίνησε από το Μάιο του 2011 η δημιουργία του Katlaaed[2]. Πρόκειται για έναν κοινοτικό κήπο που εκτείνεται πάνω σε πρώην σκουπιδότοπο και χώρο διαμονής αστέγων, ιδιοκτησία της υπηρεσίας θέρμανσης του Ταλίν[3]. Με την παρέμβαση εθελοντών ο χώρος αυτός έγινε ο πρώτος κοινοτικός κήπος της χώρας, ο οποίος προορίζεται ως ο κήπος-πρότυπο για τους επόμενους από την οργάνωση που βρίσκεται πίσω από το εγχείρημα τη ΜΚΟ Linnaaed. Ο κήπος είναι ανοικτός για το κοινό, θα φιλοξενεί πολιτιστικές εκδηλώσεις και θεματικά σεμινάρια, ενώ επαγγελματίες θα δίνουν συμβουλές για τη φύτευση, την καλλιέργεια, τη συγκομιδή, ακόμα και το μαγείρεμα των προϊόντων.

[1] Βλ. http://www.bbc.co.uk/gardening/today_in_your_garden/community_about.shtml#community_gardens_today

[2] Βλ. http://www.tallinn2011.ee/762/katlaaed-community-garden?event=1857

[3] Βλ. http://permacultureglobal.com/projects/671-katlaaed

Τα Allotments (κατανεμημένες εκτάσεις καλλιεργήσιμης γης)

Τα allotments, θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι οι πρόδρομοι του κινήματος της αστικής γεωργίας. Πρωτοεμφανίστηκαν τον 18ο αιώνα στη Βρετανία, ως λύση των προβλημάτων που αναδύονταν από τη φτώχεια. Έναν αιώνα αργότερα απάντηση στα ίδια προβλήματα έρχονται να δώσουν οι «κήποι των φτωχών» στη Γερμανία. Η ιστορία της αστικής γεωργίας εξαπλώνεται σε όλη την Ευρώπη με τη Βιομηχανική Επανάσταση.

Η βασική διαφορά των κατανεμημένων εκτάσεων καλλιεργήσιμης γης, από τους κοινοτικούς κήπους, είναι η παραχώρηση των πρώτων αποκλειστικά σε ιδιώτες ή οικογένειες, προκειμένου να τις καλλιεργήσουν, ενώ οι κοινοτικοί κήποι καλλιεργούνται συλλογικά. Η έκτασή τους υπολογίζεται από 50 έως 400 τ.μ. Οι ιδιώτες καλλιεργητές συνήθως οργανώνονται συλλογικά σε μία ένωση, η οποία ενοικιάζει την έκταση γης από διάφορους ιδιοκτήτες (κράτος, εκκλησία, ιδιωτικός τομέας) προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για καλλιέργεια.

Η εξέλιξη της κατανομής καλλιεργήσιμης γης / Παραδείγματα ανά τον κόσμο

ΒΡΕΤΑΝΙΑ

Στις αρχές του 16ου αιώνα, τη δημόσια γη που χρησιμοποιούσαν μέχρι τότε, οι φτωχοί για καλλιέργεια και κτηνοτροφία, άρχισαν σιγά-σιγά να περιφράσσουν οι πλούσιοι γαιοκτήμονες, αφαιρώντας τους, με τον τρόπο αυτό το δικαίωμα της καλλιέργειας. Προκειμένου να αποζημιωθούν, τους κατανεμήθηκαν μικρές εκτάσεις γης δίπλα σε ενοικιαζόμενες αγροτικές κατοικίες. Αυτή ήταν η πρώτη εμφάνιση κατανεμημένης καλλιεργήσιμης γης. Μέχρι τις αρχές του 18ου αιώνα οι ελεύθερες εκτάσεις γης περιορίζονταν όλο και περισσότερο, με αποτέλεσμα τη σταδιακή μετακίνηση του πληθυσμού σε αστικά κέντρα και κωμοπόλεις.

Το 19ο αιώνα με την εφαρμογή τριών γενικών νομοθετικών πράξεων περί περίφραξης δημόσιας γης, και με σημαντικότερη από αυτές την πράξη του 1845, θεσπίστηκε η προσφορά στους ακτήμονες φτωχούς με τη μορφή κηπευτικών εκτάσεων μέχρι 250 τ.μ. Εκείνη την εποχή οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις γης περιορίζονταν σε αγροτικές περιοχές.

Η νεώτερη αντίληψη περί καλλιεργήσιμης έκτασης γης αναδύθηκε κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Μεγάλο μέρος του πληθυσμού μετακόμισε σε πόλεις, με αποτέλεσμα τη φτώχεια των εργατικών τάξεων. Το Βικτωριανό καθεστώς θεώρησε ότι η κατανομή καλλιεργήσιμης γης, αποτελεί την εναλλακτική λύση για μια σειρά προβλημάτων που αναδύονταν εξαιτίας της. Η εξάπλωση της κατανομής εντάθηκε με την αύξηση της πυκνής στέγασης και την έλλειψη κήπων.

Την περίοδο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις γης έφτασαν το 1.500.000 από 600.000. Μετά το τέλος του πολέμου πολλές από τις προσωρινά κατανεμημένες εκτάσεις γης, επέστρεψαν στην αρχική τους χρήση. Στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ο ρόλος των κατανεμημένων εκτάσεων καλλιεργήσιμης γης ενισχύθηκε και πάλι ως μέσο επιβίωσης των κατοίκων στα αστικά κέντρα. Η παραγωγή άγγιξε τους 1.300.000 τόνους από 1.400.000 εκτάσεις. Η χρήση τους περιορίστηκε και πάλι μετά τον πόλεμο βαίνοντας συνεχώς μειούμενη μέχρι σήμερα, φτάνοντας στις 250.000 καλλιεργήσιμες εκτάσεις.

1.http://www.allotmentlife.net/info2.cfm?info_id=82189

2.http://www.eynsham.org/allothist.html

ΔΑΝΙΑ

Από τα τέλη του 18ου άρχισε η κατανομή διαθέσιμης καλλιεργήσιμης γης στη Δανία, ενώ στις αρχές του 19ου αιώνα δημιουργήθηκαν οι πρώτες ενώσεις κατανεμημένων και οικογενειακών κήπων. Από τα τέλη του ίδιου αιώνα άρχισαν να εξαπλώνονται οι εκτάσεις αυτές σε ολόκληρη τη χώρα. Το 1904 από τους 20.000 κήπους, οι 6.000 βρίσκονταν στην Κοπεγχάγη. Σήμερα υπάρχουν πάνω από 62.000. Το 1908 υπήρχαν 20 ενώσεις στη χώρα, ενώ σήμερα ο αριθμός έχει φτάσει τις 400.

Η παράδοση των κατανεμημένων καλλιεργήσιμων εκτάσεων διαδόθηκε και στις άλλες σκανδιναβικές χώρες, τη Σουηδία, τη Νορβηγία και τη Φινλανδία. Σήμερα οι περισσότερες εκτάσεις ανήκουν σε δήμους και νοικιάζονται σε ενώσεις, οι οποίες κατανέμουν σε κάθε μέλος τους από ένα τμήμα γης.

ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα η μεταφορά μεγάλου μέρους του πληθυσμού στα αστικά κέντρα οδήγησε συνθήκες ακραίας φτώχειας, ακατάλληλης στέγασης, κακής διατροφής και πληθώρας άλλων προβλημάτων. Οι αστικές αρχές, οι εκκλησίες και διάφοροι ιδιώτες παρείχαν ανοικτούς χώρους για τη διαμόρφωση κήπων, προκειμένου να διαχειριστούν την κατάσταση και να παρακινήσουν τον κόσμο να καλλιεργήσει, για το δικό του φαγητό. Αυτές οι εκτάσεις αρχικά ονομάστηκαν «κήποι για τους φτωχούς».

Με την εμφάνιση του κινήματος Schreber στα μέσα του 19ου αιώνα στη Λειψία ξεκίνησε η οργανωμένη κατανομή καλλιεργήσιμης γης. Με δημόσια πρωτοβουλία ενοικιάσθηκαν περιοχές μέσα στην πόλη, με στόχο την δημιουργία υγιούς περιβάλλοντος για τα παιδιά, αλλά σύντομα οι ενήλικες άρχισαν να καλλιεργούν τις εκτάσεις αυτές τάση που τελικά υπερίσχυσε. Το κίνημα εξαπλώθηκε και στην Αυστρία και την Ελβετία.

Η σημασία των κατανεμημένων εκτάσεων καλλιεργήσιμης γης για την ασφάλεια των τροφίμων ήταν τόσο μεγάλη που το 1919 πέρασε η πρώτη νομοθετική πράξη για την κατανεμημένη καλλιέργεια. Ο «Νόμος για τους μικρούς κήπους και μικρές ενοικιαζόμενες εκτάσεις» παρείχε ασφάλεια χρήσης γης και σταθερές τιμές ενοικίασης. Ο νόμος αυτός τροποποιήθηκε το 1983. Σήμερα υπάρχουν περίπου 1,4 εκατομμύρια κατανεμημένες καλλιέργειες και καλύπτουν έκταση 470τχμ.

ΦΙΛΙΠΠΙΝΕΣ

Η πρώτη κατανεμημένη καλλιεργήσιμη έκταση στις Φιλιππίνες καθιερώθηκε το 2003 στο πλαίσιο ενός προγράμματος χρηματοδοτούμενου από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Με την υποστήριξη της γερμανικής Πρεσβείας στη Μανίλα και διαφόρων δωρητών από τη Γερμανία δημιουργήθηκαν άλλες 4 εκτάσεις σε αστικές περιοχές της πρωτεύουσας, παρέχοντας νόμιμη πρόσβαση σε 55 φτωχιές οικογένειες στην καλλιέργεια τροφίμων. 4 ακόμη εκτάσεις ετοιμάζονται σήμερα για να εξυπηρετήσουν 36 οικογένειες. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε κάθε έκταση υπάρχει χώρος κομποστοποίησης, όπου βιοδιασπώμενα υπολείμματα από τον κήπο και τα γειτονικά νοικοκυριά μετατρέπονται σε οργανικό λίπασμα, συνεισφέροντας με τον τρόπο αυτό στο πρόγραμμα διαχείρισης απορριμμάτων της πόλης.

* http://ruaf-asia.iwmi.org/Data/Sites/6/PDFs/Philippine_Allotment_Garden_Manual.pdf
* http://en.wikipedia.org/wiki/Allotment_(gardening)

Διεθνές Γραφείο Εδαφικών Τεμαχίων και Οικογενειακών Κήπων. (Office International du Coin de Terre et des Jardins Familiaux) http://www.jardins-familiaux.org/

Πρόκειται για την σημαντικότερη Ευρωπαϊκή Μη Κερδοσκοπική Ένωση εθνικών ομοσπονδιών κατανεμημένων (παραχωρηθεισών) εκτάσεων γης και οικογενειακών κήπων, με περισσότερα από 3.000.000 μέλη που αποτελούνται από ιδιώτες και οικογένειες. Το Διεθνές Γραφείο ιδρύθηκε το 1926 στο Λουξεμβούργο και ενώνει εθνικές ομοσπονδίες από την Αυστρία, το Βέλγιο, τη Δανία, τη Φινλανδία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, το Λουξεμβούργο, την Ολλανδία, τη Νορβηγία, την Πολωνία, τη Σλοβακία, τη Σουηδία και την Ελβετία. Από το 2006 συνδέεται και με την αντίστοιχη ομοσπονδία της Ιαπωνίας.

Σύμφωνα με το Διεθνές Γραφείο τα κοινωνικο-οικονομικά πλεονεκτήματα των εκτάσεων αυτών είναι :

* Καλύτερη ποιότητα ζωής στην πόλη μέσω της μείωσης του θορύβου και της σκόνης και της καθιέρωσης ανοιχτών χώρων πρασίνου σε πυκνοκατοικημένες περιοχές.
* Διατήρηση και προστασία βιότοπων.
* Παροχή ευκαιριών αναψυχής στις οικογένειες, καθώς και προσωπικής ενασχόλησης με όλα τα στάδια καλλιέργειας μέσα στο πλαίσιο του αστικού περιβάλλοντος.
* Παροχή ευκαιριών αναψυχής και συμμετοχής για όλες τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες της πόλης.
* Δυνατότητα επικοινωνίας και ενσωμάτωσης μεταναστών, κ.ά.

Η Εναλλακτική Μονάδα Ροδόπης

2011-10-24T00:14:00.002+03:00

Η Εναλλακτική Μονάδα Ροδόπης (για συντομία ΕΜΡΟ) είναι ένα μέσο άμυνας της τοπικής κοινωνίας απέναντι στην επεκτατική πολιτική των πολυεθνικών, που αποσκοπεί στην αφαίμαξη της τοπικής οικονομίας. Παράλληλα αποτελεί και ένα επιθετικό μέσο αντιμετώπισης της οικονομικής ύφεσης και των οδυνηρών συνεπειών της, ιδιαίτερα για τα αδύναμα και μεσαία οικονομικά στρώματα της περιοχής μας.

Το ΕΜΡΟ επιτρέπει και προωθεί τη συναλλαγή (μεταξύ των ανθρώπων που συμφώνησαν να το χρησιμοποιούν) σε συνδυασμό ή ακόμη και χωρίς τη χρήση των παραδοσιακών νομισμάτων.

Στην ουσία είναι μια μονάδα μέτρησης της αξίας των προσφερόμενων προϊόντων και υπηρεσιών από και προς την τοπική κοινωνία.

Παζάρι ανταλλαγής προϊόντων και υπηρεσιών

2011-10-23T23:32:00.003+03:00

Σε καιρούς κρίσης και χρεωκοπίας, οι άνθρωποι ανακάλυπταν νέους τρόπους για να μπορούν να επιβιώνουν μεταξύ τους και χωρίς χρήματα.

Στην καταναλωτική κοινωνία που ζούμε, μας εκπαίδευσαν να δουλεύουμε συνεχώς, μειώνοντας τον ελεύθερο χρόνο μας, βάζοντας έτσι σε κίνδυνο την ψυχική μας υγεία, ενώ οι εταιρείες, οι τράπεζες και τα «καρτέλ» αυξάνουν συνεχώς τα κέρδη τους.

Υιοθετήσαμε μια υπέρμετρη καταναλωτική συμπεριφορά, αντιγράφοντας τα προτυπα που μας προβάλουν στα ΜΜΕ, δημιουργόντας έτσι στο μυαλό μας μια παραμορφομένη εικόνα της ευτυχίας, της επιτυχίας και της αξίας βασισμένη στα υλικά αγαθά και στην εξωτερική εμφάνιση. Αγοράζουμε συνεχώς πράγματα που ουσιαστικά μας τα επιβάλουν υποσυνείδητα, κάνοντας μας να θεωρούμε πως πραγματικά τα εχουμε ανάγκη:αυτοκίνητα, ρούχα, κοσμήματα, νιώθοντας με αυτόν τον τρόπο έστω παροδικά ότι αξίζουμε στην κοινωνία και είμαστε σημαντικοί. Η"εκπαίδευση" να «πατώ» επί πτωμάτων για να κερδίζω περισσότερα χρήματα, καλύτερη δουλειά η έπαρση, ο φθόνος, και τα επιφανειακά ιδανικά που βιώναμε τόσα χρόνια ,μας έφεραν στο σημείο να έχουμε μείνει ψυχικά μόνοι μας χωρίς καμία υποστήριξη και χωρίς καμία διέξοδο.

Στις μέρες μας και ενώ η κοινωνία καταρρέει από την φτώχεια, την ανεργία, την οικονομική εξαθλιωση, όλοι νιώθουμε μόνοι μας και προσπαθούμε να επιβιώσουμε από την οικονομική κατάρρευση. Λέξεις όπως χαρίζω, βοηθώ, συμπαραστέκομαι, δανείζω, ανταλλάσω, συμπάσχω, αλληλοβοηθώ, έχουν εξαφανιστεί τόσο από το λεξιλόγιο μας όσο και στην πράξη.Όλοι θέλουμε μια κοινωνία δίκαιη, με ισότητα σε όλους τους τομείς, χωρίς φτώχεια ανεργία εξαθλίωση.

Μας δίνετε τώρα η ευκαιρία μέσα από την οικονομική κατάσταση που βιώνουμε, να αλλάξουμε την κοινωνία και τον τρόπο ζωής μας.Μας δίνετε η ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή οι άνθρωποι, να επικοινωνήσουμε, να ανταλλάξουμε ιδέες, απόψεις, και προϊόντα / υπηρεσίες χωρίς χρήματα, βγάζοντας μόνοι μας τους εαυτούς μας και την κοινωνία, από την δύσκολη κατάσταση που ζούμε.

Σε καιρούς κρίσης ,χρεωκοπίας & οικονομικής εξαθλίωσης των ανθρώπων, δημιουργήθηκαν ομάδες αυτοοργανωμένες & εφάρμοσαν το "εναλλακτικό εμπόριο χωρίς χρήματα :

To ΤΡΟΥΕΚΕ στην Αργεντινή, http://youtu.be/R6N8l3BKlbI

Tα ανταλλακτικά όμως παζάρια κερδίζουν όλο και περισσότερους οπαδούς διεθνώς.Όπως δείχνουν τα στοιχεία στην Αμερική, την Ευρώπη, την Ασία και την Αυστραλία, δημιουργούνται όλο και περισσότερα δίκτυα ανταλλαγής.
Το lets - linkup, που δραστηριοποιείται σε πολλές πόλεις της Ευρώπης,

Το Sel Terre στη Γαλλία,

Τα Tauschringe.de, Tauschen regional, Tauschring portal, Tauschringadressen στη Γερμανία,

Το Lets στην Αυστραλία είναι μερικά από αυτά.
Στην Ελλάδα εδω &λίγο καιρό έχουν αρχίσει & οργανώνονται από διαφορές ομάδες ανθρώπων , για την προστασία των ασθενέστερων οικονομικά , το εναλλακτικο εμπόριο ,σε διάφορα μέρη ,είτε μέσα από το διαδίκτυο ,είτε με την άμεση επαφή των ανθρώπων:

Στην Μαγνησία λειτουργεί το Τ.Ε.Μ. http://www.tem-magnisia.gr/index.php
Στην Ιεράπετρα το Καερέτι http://kaereti.gr/
Στο Ρέθυμνο http://kiomosiparxei.blogspot.com/2010/12/trueke-2007_19.html

Στην Πάτρα ο ΟΒΟΛΟΣ http://www.ovolos.gr/

Στην Αρκαδία, στην Κέρκυρα, και τώρα ετοιμάζεται στην Αθήνα δίκτυο ανταλλαγων.
Στο διαδικτυο εφαρμοζονται πολλά ανταλλακτικα παζαρια σε ολη την Ελλαδα όπως τοhttp://www.xariseto.gr/

Στα πλαίσια της αντιμετώπισης της κρίσης, ξεκινάμε όλοι μαζί την ιδέα για το "1ο παζάρι ανταλλαγής προιόντων - υπηρεσιών" στα Χανιά, το «Δίκτυο Ανταλλαγών» (Δ.Α.) με σκοπό την κατάργηση των χρημάτων στις μεταξύ μας συναλλαγές!!!!!

Ομοτράπεζοι: από το χωράφι στον καταναλωτή χωρίς μεσάζοντες !!!

2011-10-11T09:51:00.001+03:00

Τρώνε κηπευτικά από παραγωγούς που καλλιεργούν ήπια τη γη, αποφεύγοντας τα αχανή πολυκαταστήματα, ψωνίζουν τα προϊόντα τους από ένα ιστολόγιο (blog), χωρίς μεσάζοντες, και απολαμβάνουν να μοιράζονται τα λαχανικά τους με τα… σκουληκάκια, καθώς αποτελούν δείκτες ότι δεν έχουν ψεκαστεί με φυτοφάρμακα!

Οι «Ομοτράπεζοι» είναι μια παρέα Θεσσαλονικιών που αποφάσισαν να ενωθούν και να βελτιώσουν το σύστημα διατροφής τους μέσα από τη γνώση και την ανάγκη για βιολογικά τρόφιμα, που γνωρίζουν όμως την προέλευσή τους.

Ο 36χρονος Φώτης Φωτόπουλος, «ψυχή» του εγχειρήματος, δημιούργησε τον περασμένο Απρίλιο ένα ιστολόγιο (http://omotrapezoi.blogspot.com) και ανάρτησε προϊόντα βιολογικής καλλιέργειας με τις τιμές πώλησης, ώστε ο καθένας να μπορεί να παραγγέλνει, αφού προηγουμένως καταθέσει χρήματα σε τραπεζικό λογαριασμό.

«Ξεκίνησα από την ανάγκη μου να τρώω τρόφιμα που ήξερα την προέλευσή τους. Ήρθα σε επαφή με παραγωγούς βιολογικών προϊόντων, επισκέφθηκα τα χωράφια τους και γνώρισα τη φιλοσοφία τους. Έτσι, εμπιστεύτηκα τον Αχιλλέα Μεσίγκο από το Καμπάνη Κιλκίς και τον Χρήστο Τραϊανό από το χωριό Στάθη στη Γουμένισσα», αναφέρει ο κ. Φωτόπουλος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Η διανομή των προϊόντων γίνεται, αφού πρώτα οι ενδιαφερόμενοι δηλώσουν συμμετοχή μέσω του ιστολογίου, καταθέσουν χρήματα και κάνουν την παραγγελία τους. Η συνήθως εβδομαδιαία διανομή, γίνεται σε 4 σημεία, στη Θεσσαλονίκη και φυσικά όλα τα προϊόντα είναι εποχιακά.

«Επιδίωξή μας είναι η στήριξη της τοπικής παραγωγής για την τοπική κατανάλωση. Εμπιστευόμαστε, δηλαδή, αυτά που τρώμε, βοηθάμε τους παραγωγούς να μείνουν στον τόπο τους και να κάνουν αυτό που αγαπούν και ελευθερωνόμαστε από το μεσάζοντα», εξηγεί ο κ.Φωτόπουλος.

Όλοι οι παραγωγοί που συνεργάζονται με τους «Ομοτράπεζους» έχουν πιστοποιημένα βιολογικά προϊόντα, τα οποία μαζεύουν λίγες ώρες προτού παραδώσουν τις παραγγελίες.

«Τα προϊόντα που παίρνουμε δεν είναι ποτέ πάνω από 12 ώρες μαζεμένα και επιπλέον, οι τιμές που ορίζουν οι παραγωγοί για όσα μας πουλάνε, είναι αρκετά χαμηλές, φτάνοντας πολλές φορές τις τιμές των συμβατικών προϊόντων», προσθέτει ο κ.Φωτόπουλος.

«Οι παραγωγοί με τους οποίους συνεργαζόμαστε είναι άνθρωποι, τους οποίους έχουμε επισκεφθεί και τους έχουμε γνωρίσει, ενώ η διανομή γίνεται από μας με μια μικρή επιβάρυνση στα προϊόντα για τα έξοδα μεταφοράς», συμπληρώνει.

Στόχος του κ.Φωτόπουλου είναι η παρέα, που αριθμεί μέχρι στιγμής 35 οικογένειες, να μεγαλώσει κι άλλο, ώστε να γίνονται μεγαλύτερες αγορές προϊόντων κατευθείαν από τους παραγωγούς, σε καλύτερες τιμές και φυσικά, πάντα με γνώμονα, τη βιολογική καλλιέργεια ως τρόπο ζωής των ίδιων των καλλιεργητών.

ΣΥΜΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ - ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ
ΟΙ ΟΜΟΤΡΑΠΕΖΟΙ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΤΟ ΔΡΟΜΟ

Συνέργεια μεταξύ καταναλωτών και παραγωγών: αυτήν τη νέα τάση στην αγορά των βιολογικών έκαναν πράξη οι Ομοτράπεζοι. Μια μικρή ομάδα πολιτών της Θεσσαλονίκης, που έβαλαν στο περιθώριο τους μεσάζοντες και πλέον προμηθεύονται άμεσα και πιο οικονομικά ό,τι επιθυμούν

Την απλή ιδέα αυτο-οργάνωσης, με τη δημιουργία ενός δικτύου καταναλωτών-παραγωγών αποφάσισε να υλοποιήσει ο 36χρονος Φώτης Φωτόπουλος τον περασμένο Απρίλιο. Αφορμή στάθηκαν οι εικόνες που κουβαλούσε από παιδί. Αιτία, το απρόσωπο σύστημα κατανάλωσης. «Ο πατέρας μου ήταν γεωπόνος. Εβλεπα, όταν πήγαινα μαζί του, ότι η ντομάτα είναι κάτι που βγαίνει από το χωράφι. Δεν παράγεται με το σελοφάν, ούτε πειράζει να τη μεταφέρεις στο πορτ-μπαγκάζ. Κουβεντιάζοντας με μια μικρή ομάδα ανθρώπων, μαζευτήκαμε 5 - 6 νοικοκυριά και τον Απρίλιο του 2009 ξεκινήσαμε τη συνεργασία μας με τον πρώτο παραγωγό».

Σήμερα, έπειτα από ενάμιση χρόνο, 30 οικογένειες συμμετέχουν ενεργά, για να αγοράσουν οπωροκηπευτικά, αλεύρι και ψωμί. Και το έμαθαν από στόμα σε στόμα. «Πρόκειται για νέες οικογένειες, τα παιδιά των οποίων είναι μέχρι την εφηβεία, ή μεμονωμένα άτομα που θέλουν να φροντίζουν τους εαυτούς τους. Πάντως, κανένας μας δεν ξεπερνά την ηλικία των 50».

Η διαδικασία

Η διαδικασία για τον «υποψήφιο» Ομοτράπεζο είναι απλή. Αφού επικοινωνήσει με το blog τους, η ηλεκτρονική του διεύθυνση θα καταχωριστεί σε μια λίστα. Τη Δεύτερα θα φτάσει στο ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο ένας ενημερωτικός πίνακας με τα διαθέσιμα προϊόντα και το κόστος. Μέχρι την Τετάρτη θα πρέπει να κάνει την παραγγελία του και την Πέμπτη κάποιοι από την ομάδα θα πάνε στα ΚΤΕΛ ή στους ίδιους τους συνεργαζόμενους παραγωγούς να παραλάβουν τις παραγγελίες και να τις διοχετεύσουν στα τέσσερα σημεία διανομής για την παραλαβή. Η οικονομική διαχείριση γίνεται μέσω τραπεζικού λογαριασμού.

Οπως όμως όλες οι επιλογές που κάνεις ως καταναλωτής, έτσι και η επιλογή των Ομοτράπεζων έχει θετικά, αλλά και δυσκολίες. «Θετικό είναι ότι απολαμβάνεις τη γνώση και την αλληλεγγύη με κάποιους ανθρώπους, ενώ και οι τιμές είναι συμφέρουσες. Για την ακρίβεια, καλύτερες σε σχέση με την τιμή που θα σου δώσει ο ίδιος παραγωγός όταν θα τον βρεις σε μια βιολογική λαϊκή, χειρότερες από αυτές που θα λάβει ένας χονδρέμπορος», αναφέρει ο Φώτης. «Ομως, πληρώνεις και ένα τίμημα. Πρώτον, είναι αναγκαίος ο έγκαιρος προγραμματισμός με τους συνεργαζόμενους παραγωγούς. Δεύτερον, αντί να πας στη λαϊκή, θα πας στο σημείο διανομής. Τρίτον, δουλεύουμε μόνο με πιστοποιημένους καλλιεργητές, αλλά θα πρέπει να το εμπιστευτείς ή να το επιβεβαιώσεις ιδίοις όμμασιν».

Σε τι διαφέρουν

Τι σου προσφέρει λοιπόν ένα δίκτυο σαν τους Ομοτράπεζους σε σύγκριση με τη βιολογική λαϊκή; «Αν πας σε ένα χωράφι, βλέπεις πράγματα που δεν τα λέει κανένα χαρτί», υποστηρίζει ο Φώτης. «Είναι ακριβώς σαν να μπαίνεις στο σαλόνι ενός φίλου. Θα δεις ποιανού είναι τακτοποιημένα, ποιανού είναι χάος. Σχηματίζεις μια εικόνα για την καλλιεργητική του πρακτική, που καμία λαϊκή δεν μπορεί να σου δώσει. Βλέπω τον άπειρο που γύρισε τα χωράφια του από συμβατικά σε βιολογικά κι ακόμα μαθαίνει, σε σύγκριση με τον έμπειρο που γνωρίζει τεχνικές και πρακτικές που τις έμαθε με ιδρώτα και λάθη. Στο τέλος της ημέρας, εάν βάλεις δύο ντομάτες πάνω στο τραπέζι και δεν ξέρεις την ιστορία τους, το μόνο που θα σου δείξει τη διαφορά είναι η γεύση. Τυπικά όμως και οι δύο τηρούν τις διατάξεις».

Η Παυλίνα Λαζαρίδου, εξοικειωμένη με τα βιολογικά προϊόντα από τότε που έζησε για έξι μήνες στη Γερμανία και πικραμένη από τις υψηλές τιμές στα καταστήματα βιολογικών, έγινε αμέσως μέλος των Ομοτράπεζων. «Ξεκινήσαμε με δύο βασικά κριτήρια. Θέλαμε να ενισχύσουμε τους ντόπιους παραγωγούς, αλλά παράλληλα ήταν πολύ σημαντικό να ξέρουμε τι φτάνει στο πιάτο μας. Ποιος, πού, πώς το καλλιεργεί. Επισκεπτόμαστε τους παραγωγούς, περπατάμε στα χωράφια τους, βλέπουμε τι καλλιεργούν, πώς το καλλιεργούν, περνάμε χρόνο μαζί τους και παίρνουμε πληροφορίες για το τι μπαίνει μέσα μας, τι καταναλώνουμε».

Η αποκαλούμενη «συνεργατική κατανάλωση» στην κοντινή μας Ιταλία αλλά και στο εξωτερικό αποτελεί κοινή πρακτική. Οι οργανώσεις ολιγομελών ομάδων καταναλωτών, με στήριξη μάλιστα από τους τοπικούς θεσμούς αυτοδιοίκησης, αυξάνονται συνεχώς. Στην Ελλάδα, όπου ακόμα και η συνεργασία μεταξύ των παραγωγών σε επίπεδο συνεταιρισμών νοσεί, υπάρχει μέλλον; «Υπάρχει ο Σπόρος, το ΣΠΑΜΕ (Συνεταιριστική Παράκαμψη Μεσαζόντων), που έχουν πρατήριο με συμβατικά προϊόντα, υπάρχει μια νέα προσπάθεια στο Ηράκλειο παρόμοια με τη δική μας. Είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν κι άλλα άτυπα δίκτυα που είναι δύσκολο να εντοπίσεις. Εμείς οι ίδιοι ως Ομοτράπεζοι αυξανόμαστε. Αυτό που μπορούμε να πετύχουμε, εάν αυτά τα παραδείγματα βρουν μιμητές, είναι να βοηθήσουμε τους παραγωγούς να κάνουν τον προγραμματισμό τους. Στη λαϊκή εμφανίζεσαι όποτε θέλεις, παίρνεις ό,τι θέλεις, όπου θέλεις. Εάν αυτός όμως ο άνθρωπος μπορεί να βασιστεί επάνω μας σε βάθος χρόνου, τότε θα μπορεί να αναπτυχθεί. Αυξάνουμε την αγοραστική μας δύναμη και βοηθάμε τους παραγωγούς».

Μπορείτε και εσείς

Τι πρέπει να κάνετε λοιπόν για να ξεκινήσετε το δικό σας δίκτυο; «Πρώτα από όλα πρέπει να εξετάσετε το κίνητρό σας», ξεκαθαρίζει ο Φώτης. «Εάν ξεκινάτε να σώσετε τον κόσμο, ξεγράψτε το, εάν ξεκινάτε να εξοικονομήσετε λεφτά, επίσης, εάν ξεκινάτε να κάνετε κάτι που δεν έχει κάνει κάποιος άλλος, θα κουραστείτε ή θα προσελκύσετε λάθος ανθρώπους. Βρείτε ανθρώπους με τους οποίους δεν έχετε επαγγελματική και φιλική σχέση, πάρτε τηλέφωνο σε ένα υπάρχον δίκτυο να σας πουν δυο - τρεις παραγωγούς και ξεκινήστε μια αλυσίδα από τηλέφωνα, για να εντοπίσετε τον κατάλληλο και μετά η επικοινωνία είναι απλή και ονομάζεται Διαδίκτυο».

Info: omotrapezoi.blogspot.com

«Καταναλώνουμε ό,τι παράγουμε», επιλέγοντας Τοπικά & ελληνικά προϊόντα.

2011-10-04T11:35:00.002+03:00

Να αντισταθούν στις «σειρήνες» του αποπροσανατολισμού της διαφήμισης καλεί τους πολίτες το Κίνημα Πολιτών «Καταναλώνουμε ό,τι παράγουμε»,
επιλέγοντας Τοπικά & ελληνικά προϊόντα.

Αλλωστε, με αυτόν τον τρόπο στηρίζουν την ελληνική παραγωγή ενώ βοηθούν την ελληνική οικονομία στην κρίσιμη αυτή περίοδο.
«Το “Προτιμώ ελληνικά” πρέπει να αποτελέσει τη νέα μόδα που θα ακολουθήσουμε όλοι, Ελληνίδες και Ελληνες, με πείσμα»,
http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4658935

1 «Ρούχα και σχολικά - Προτιμώ ελληνικά»: Ηταν το σύνθημά μας για τη νέα σχολική χρονιά...
Τι πιο σημαντικό και δυναμικό, να συνδυαστεί η έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς με την αντίστοιχη έναρξη μιας νέας καταναλωτικής συνείδησης, που μέσω γονέων και εκπαιδευτικών θα περάσει ως μήνυμα και στη νέα γενιά.
2 Γιατί πρέπει να επιλέξουν οι καταναλωτές ελληνικά προϊόντα;
Γιατί στηρίζουμε την ελληνική παραγωγή, διατηρούμε τις θέσεις εργασίας και βοηθάμε την ελληνική οικονομία.
3 Είναι πιο ποιοτικά;
Σαφέστατα, γιατί παράγονται από ελληνικές επιχειρήσεις, που γνωρίζουν τις ανάγκες του έλληνα καταναλωτή .
4 Μήπως η τιμή τους είναι υψηλότερη;
Το πολλαπλό όφελος που προκύπτει για όλους μας από τη στήριξη των ελληνικών προϊόντων δεν μπορεί να αντισταθμιστεί από την κατανάλωση φθηνών και αμφίβολης ποιότητας εισαγόμενων προϊόντων.
5 Η μόδα μάς απομακρύνει από το «Προτιμώ ελληνικά»;
Το «Προτιμώ ελληνικά» πρέπει να αποτελέσει τη νέα μόδα, που θα ακολουθήσουμε όλοι, με πείσμα.
6 Οι διαφημίσεις;
Είναι αλήθεια ότι το ξένο πολυεθνικό επιχειρηματικό κεφάλαιο χρησιμοποιεί ως κυρίαρχο όπλο την διαφήμιση. Στο χέρι μας είναι να αντισταθούμε.
7 Πόσα πληρώνουμε για εισαγωγές προϊόντων;
Για το 2010 πληρώσαμε 27,4 δισ. ευρώ.
8 Υπάρχουν περιθώρια δυναμικότερης εξαγωγής τοπικών προϊόντων;
Υπάρχουν, αρκεί η Πολιτεία να σταθεί αρωγός και στη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.
9 Αν αλλάξουμε καταναλωτική συμπεριφορά, θα «πέσουν» χρήματα στην ελληνική οικονομία;
Σίγουρα ναι, αν σκεφτεί κανείς ότι με τη μείωση των εισαγωγών κατά 20% θα «πέσουν» στην ελληνική οικονομία 10 δισ. ευρώ τον χρόνο, ποσό που, για παράδειγμα, είναι αρκετό να καλύψει δαπάνες για τη δημιουργία 600.000 νέων θέσεων εργασίας.
10 Πώς μπορεί να αναγνωρίσει κανείς τα ελληνικά προϊόντα;
Εάν ένα προϊόν έχει τους κωδικούς 520 ή 521 σε ποσοστό 95% είναι ελληνικό. Η ελληνική σημαία ή η ένδειξη Made in Greece στο πακέτο είναι συνήθως ένα καλό σημάδι για την ελληνικότητα του προϊόντος.
11 Τρώμε ελληνικά;
Δυστυχώς, ο σύγχρονος τρόπος ζωής μάς έχει απομακρύνει από τις παραδοσιακές διατροφικές μας συνήθειες.
12 Ερευνες δείχνουν πως τρεφόμαστε πιο... δυτικά και από τους Δυτικούς...
Εν πολλοίς αυτό είναι αλήθεια. Κι ένας από τους βασικούς στόχους του Κινήματος είναι να επανέλθουμε στο υγιεινό πρότυπο της ελληνικής διατροφής.
13 Γνωρίζουμε τα προϊόντα του τόπου μας;
Ναι, αλλά σε τοπικό επίπεδο. Στόχος μας είναι η γνωριμία του έλληνα καταναλωτή με τα προϊόντα που παράγονται σε όλη την Ελλάδα, όπως έγινε με την εκδήλωση «Ελληνικές Γευστικές Διαδρομές».
14 Αρκετοί εστιάτορες φαίνεται πως επιμένουν ελληνικά...
Το ελληνικό παραδοσιακό εστιατόριο και η ταβέρνα αποτελούν τους δυναμικότερους φορείς στήριξης της ελληνικής γαστρονομικής παράδοσης, συγκριτικού πλεονεκτήματος του τουρισμού μας που δεν έχουμε αξιοποιήσει.
15 Η ελληνική βιοτεχνία ειδών ένδυσης είναι ανταγωνιστική;
Δυστυχώς, οι πολιτικές των τελευταίων δεκαετιών δεν προστάτευσαν τον κλάδο της ένδυσης με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή να βρίσκεται σε πλήρη μαρασμό (έλλειψη κρατικού θεσμικού πλαισίου, παρεμπόριο, αθρόες εισαγωγές από τρίτες χώρες).
16 Η κρίση έχει βάλει «λουκέτο» σε πολλές επιχειρήσεις;
Ολοι οι παραγωγικοί κλάδοι πλήττονται πολλαπλά από την κρίση. Τα «λουκέτα» αποτελούν καθημερινό φαινόμενο και βασικός μας στόχος, σε συνεργασία με άλλους φορείς, είναι να αναστρέψουμε αυτή την κατάσταση και να επανεκκινήσουμε την παραγωγική μας μηχανή - μοναδικό δρόμο για την έξοδο της χώρας από την κρίση.
17 Ενας χρόνος Κίνημα Πολιτών - «Καταναλώνουμε ό,τι παράγουμε». Η αποδοχή από τους πολίτες;
Εξαιρετική. Τα καθημερινά μηνύματα στήριξης από τους πολίτες αλλά και από πολλές ελληνικές επιχειρήσεις, μας δίνουν τη δύναμη να συνεχίσουμε τις προσπάθειες.
18 Από τα πολιτικά κόμματα;
Στη συντριπτική πλειονότητα, τα πολιτικά κόμματα δέχτηκαν και στηρίζουν τον σκοπό και τους στόχους μας.
19 Ποιες είναι οι επόμενες δράσεις του Κινήματος;
Να μπούμε σε κάθε σχολείο της χώρας, να μεταφέρουμε το μήνυμα στη νέα γενιά και μέσα από τα παιδιά μας σε κάθε ελληνικό σπίτι, να αλλάξουμε νοοτροπίες και συνήθειες χρόνων. Ταυτόχρονα οι τοπικές επιτροπές του Κινήματος σε κάθε περιφέρεια της χώρας μεταλαμπαδεύουν τον κοινό σκοπό μέσα από ημερίδες, εκθέσεις...
20 Εσείς τρώτε και ντύνεστε ελληνικά;
Πρώτα πρέπει κανείς να πείσει τον εαυτό του και την οικογένειά του, για να μπορέσει να πείσει τους άλλους.
Ντύνομαι, τρώω, κάνω τουρισμό Τοπικά & ελληνικά.

Τοπική Αυτοδιοίκηση και Πράσινη Κοινωνική Οικονομία

2011-10-04T01:09:00.001+03:00

Στην εξαιρετικά δύσκολη εποχή που ζούμε, οι ΟΤΑ βρίσκονται αντιμέτωποι με νέα οξύτατα προβλήματα και οφείλουν να βρουν τρόπους να ανταποκριθούν.

Με τις δυσκολίες και τη δραματική πτώση των δεδομένων της ποιότητας ζωής στις ελληνικές πόλεις, το αίτημα για την προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης στον αστικό χώρο είναι ένα κάθε άλλο παρά ανεπίκαιρο «αίτημα-ομπρέλα» για τους αγωνιώντες πολίτες. Σήμερα, μπορούμε να διεκδικούμε μια πόλη αξιοβίωτη, με υψηλή ποιότητα ζωής και οικολογική διαχείριση του αστικού περιβάλλοντος, μια πόλη που δρομολογεί αναπλάσεις με άξονα την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος.

Μπορούμε να οραματιζόμαστε μια πόλη-πολυλειτουργικό κύτταρο, με κοινωνική συνοχή και συλλογική ευημερία, με ήπιες δραστηριότητες, με υποστηρικτικές δομές κοινωνικής πρόνοιας στην τοπική κλίμακα και μηχανισμούς οργάνωσης και διοχέτευσης της αυθόρμητης προσφοράς για κοινωνική αλληλεγγύη, μια πόλη που θα προτάσσει την άνθηση του πολιτισμού και θα αναπτύσσει τις διαδικασίες άμεσης και συμμετοχικής δημοκρατίας των πολιτών, μιας συμμετοχικής δημοκρατίας που δεν θα αποτελεί επικοινωνιακό τρυκ και θα επεκτείνεται και επί της ουσίας στη δημοκρατική και ανοιχτή λήψη αποφάσεων επί της διαχείρισης των πόρων (μέσα από τις διαδικασίες του «συμμετοχικού προϋπολογισμού»).

Ταυτόχρονα όμως, υπάρχει σήμερα η επείγουσα ανάγκη-προτεραιότητα η Τοπική Αυτοδιοίκηση να εργασθεί για τη δημιουργία ενός νέου τοπίου ανάπτυξης, αξιοποιώντας σημαντικές ευκαιρίες και δυνατότητες που προσθέτουν μεγάλο αριθμό νέων θέσεων εργασίας, είτε άμεσα, μέσα από τη δημιουργία νέων δημοτικών επιχειρηματικών δραστηριοτήτων είτε έμμεσα, μέσα από την υποστήριξη της λεγόμενης κοινωνικής επιχειρηματικότητας, της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομία (τρίτος τομέας).

Κοινωνική Οικονομία

Ως Κοινωνική Οικονομία ορίζεται ο χώρος που βρίσκεται ανάμεσα στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα της οικονομίας και όπου οι οικονομικές δραστηριότητες στοχεύουν σε κοινωνικούς σκοπούς· πρόκειται δηλαδή για δραστηριότητες μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που παράγουν κοινωνικό και ατομικό όφελος.

Δίπλα από την εμπορευματική οικονομία (που υλοποιείται από τους οικονομικούς φορείς και ρυθμίζεται από τις δυνάμεις της αγοράς), και τη δημόσια ή κρατική (η οποία υλοποιείται από το κράτος με βάση την αναδιανεμητική αρχή), υπάρχει και η οικονομία που υλοποιείται από τους πολίτες με δική τους πρωτοβουλία και δεν διέπεται από την αρχή του ανταγωνισμού αλλά από τις αρχές της αμοιβαιότητας, της συνεργατικότητας και της εμπιστοσύνης.

Η κοινωνική οικονομία περιλαμβάνει ένα πλήθος δράσεων, άλλες χρηματικού χαρακτήρα και άλλες μη εκχρηματισμένες. Στις εκχρηματισμένες δράσεις κοινωνικής οικονομίας, τα έσοδα από την οικονομική δραστηριότητα των κοινωνικών επιχειρήσεων κατευθύνονται αφενός στους παραγωγούς, οι οποίοι εξασφαλίζουν δίκαιο και αξιοπρεπές εισόδημα, αφετέρου αξιοποιούνται για τη βελτίωση της εν λόγω δραστηριότητας και δεν αποτελούν το βασικό κίνητρο της επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ελλάδα, όπου ακόμη δεν έχει αναπτυχθεί η κοινωνική οικονομία, έχουν στη φάση της ζητούμενης αρχικής ανάπτυξης οι μη εκχρηματισμένες δράσεις. Όπως δείχνει η διεθνής εμπειρία, κυρίως σε Γαλλία και Γερμανία όπου έχει αναπτυχθεί η κοινωνική οικονομία, ιδίως την τελευταία δεκαετία (ενδεικτικά, στη Γαλλία υπάρχουν περίπου 500 ενώσεις κοινωνικής οικονομίας διαφόρων μορφών –συνεταιρισμοί, δίκτυα κλπ.– στις οποίες σήμερα συμμετέχουν 25.000 νοικοκυριά), τα πρώτα βήματα έγιναν από δράσεις που δεν διαμεσολαβήθηκαν από χρηματικές ροές. Παραδείγματα τέτοιων δράσεων, εξαιρετικά πρόσφορων για τις παρούσες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες της Ελλάδας είναι:

- δίκτυα και χώροι δωρεάν ανταλλαγής αντικειμένων

- δίκτυα ανταλλαγής δωρεάν κοινωνικών υπηρεσιών

- σημεία δωρεάν επισκευής χρηστικών αντικειμένων

- ανάπτυξη δραστηριοτήτων μικρογεωργίας και αυτοκατανάλωσης

Στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, η κοινωνική οικονομία αποτελεί μια σημαντική θεσμικά διακριτή σφαίρα άσκησης κοινωνικής πολιτικής στην Ε.Ε. Η οικονομική βιωσιμότητα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την κοινωνική βιωσιμότητα, την ένταξη δηλαδή και ενσωμάτωση του πολίτη, μέσω της εργασίας, στην κοινότητα. Η σημερινή ευρωπαϊκή πολιτική κοινωνικής ενσωμάτωσης έχει σκοπό να μοιράσει τις ευκαιρίες και να στηρίξει ένα σύστημα διανομής αυτών των ευκαιριών ως μόνιμες υπηρεσίες για όλους τους πολίτες.

Το μοντέλο οργάνωσης των μορφών κοινωνικής οικονομίας όπως είναι οι υπηρεσίες για μητέρες, παιδιά, ηλικιωμένους, μετανάστες, για το περιβάλλον και τον πολιτισμό, έχει δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη νέες συνθήκες στη λειτουργία της αγοράς εργασίας αλλά και του κεφαλαίου, συνθήκες οι οποίες πλέον παράγουν άμεσο κοινωνικό όφελος, όπως μείωση του κόστους των υπηρεσιών και βελτίωση του αστικού περιβάλλοντος.

Στη χώρα μας η πρόκληση της κοινωνικής οικονομίας έχει να κάνει με μια νέα οργάνωση της διακυβέρνησης της κοινωνίας των πολιτών σε μια συγκεκριμένη και όχι μόνο συμβολική/δεοντολογική τροχιά. Η κοινωνική οικονομία αποτελεί το πρόκριμα για την καλή λειτουργία της κοινωνίας των πολιτών. Στη χώρα μας, με τη μεγάλη άτυπη οικονομία της "επιβίωσης", η κοινωνική οικονομία αποτελεί τη βιώσιμη απάντηση κοινωνικής πολιτικής και ένα αναγκαίο πλαίσιο εφαρμογής του Ε.Σ.Π.Α. (2007-2013), με πολλαπλά κοινωνικά και οικονομικά οφέλη.

Πράσινη Κοινωνική Οικονομία

Η κοινωνική οικονομία αποτελεί μια ενεργητική παρέμβαση που είναι δυνατόν να εξελίσσεται ταυτόχρονα προς την κατεύθυνση της αειφορίας και ειδικότερα σε όφελος της ανάπτυξης της πράσινης οικονομίας, καθώς συνδυάζει πολλαπλά οφέλη, κοινωνικού και περιβαλλοντικού χαρακτήρα. Αν και η κοινωνική οικονομία κινείται παράλληλα με το πλαίσιο των αγορών, έχει την ιδιαιτερότητα να στηρίζεται σε ευρεία κοινωνική βάση, να υιοθετεί συλλογικά κριτήρια κατανομής κερδών, να αναπτύσσει ιδιαίτερη σχέση αλληλεγγύης με το περιβάλλον και να προωθεί την κοινωνική συνοχή. Επίσης, οι οργανισμοί της κοινωνικής οικονομίας δημιουργούν θέσεις απασχόλησης σύμφωνα με τις αρχές της κοινωνικής αλληλεγγύης (εργασιακή ενσωμάτωση των κοινωνικών ομάδων που είναι αποκλεισμένες από την αγορά εργασίας), ενώ σε πολλές περιπτώσεις παρέχουν δωρεάν κοινωφελείς υπηρεσίες.

Σε γενικές γραμμές, η κοινωνική οικονομία συνδέεται ή δραστηριοποιείται στα παρακάτω πεδία:

- κοινωνική ενσωμάτωση

- τοπική ανάπτυξη

- βιώσιμη ανάπτυξη

- πρόληψη κοινωνικών ανισοτήτων

- ενίσχυση του κοινωνικού ιστού και ενδυνάμωση του κοινωνικού κεφαλαίου.

Στην παρούσα συγκυρία, η στόχευση της πράσινης κοινωνικής οικονομίας αποκτά προστιθέμενη κοινωνική και περιβαλλοντική αξία. Η οικονομική κρίση που βιώνει η Ελλάδα, αναδεικνύει τα αδιέξοδα του «τυφλού» αναπτυξιακού μοντέλου που ακολούθησε η χώρα τα τελευταία 30 χρόνια, ενός μοντέλου που βασίστηκε στην εξωπραγματική υπόθεση ότι η καταστροφή του περιβάλλοντος και η υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων μπορούσαν να γίνονται αζημίως, χωρίς να πληρώνει κανείς το κόστος των συνεπειών.

Ωστόσο τα αδιέξοδα στη σημερινή συγκυρία δημιουργούν νέες προοπτικές ανάταξης της εθνικής οικονομίας και διατήρησης της κοινωνικής συνοχής. Πώς; Με τη δημιουργία θέσεων εργασίας και ενίσχυσης του οικογενειακού εισοδήματος μέσω της προώθησης της πράσινης κοινωνικής οικονομίας.

Ως πράσινη κοινωνική οικονομία θα μπορούσε να περιγραφεί το είδος εκείνο της κοινωνικής οικονομίας όπου οι παραγωγικές και καταναλωτικές δραστηριότητες που εμπερικλείει προστατεύουν και βελτιώνουν το περιβάλλον. Δράσεις που εξασφαλίζουν τη μακρά χρήση των προϊόντων, βελτιώνουν τη γη με οικολογικές καλλιεργητικές μεθόδους, μειώνουν τις αποστάσεις για τους μετακινούμενους, ευνοούν την αυτοκατανάλωση και βελτιώνουν τον αστικό χώρο, αποτελούν συστατικά στοιχεία της πράσινης κοινωνικής οικονομίας. Έτσι, τελικά η πράσινη κοινωνική οικονομία επιτυγχάνει σε μια κρίσιμη διπλή στόχευση: ενισχύει οικονομικά τους ασθενέστερους, εξασφαλίζοντας καλύτερους όρους προστασίας και βελτίωσης του περιβάλλοντος.

Έχοντας υιοθετήσει πλέον ως χώρα τη στρατηγική επιλογή της πράσινης ανάπτυξης, οι κοινωνικοί φορείς καλούμαστε να απαντήσουμε στο ερώτημα «πώς μαζικοποιείται σήμερα μια πράσινη στροφή στην κατανάλωση και γενικότερα στη σχέση του ανθρώπου με το φυσικό περιβάλλον;». Στο ερώτημα αυτό, η απάντηση δεν μπορεί να έρθει από πάνω, πχ από τις οργανωμένες κρατικές υπηρεσίες, που διακρίνονται για έλλειψη ευελιξίας και προσαρμοστικότητας, αλλά από την ενεργοποίηση των κοινωνικών δυνάμεων. Σε αυτή την προσπάθεια, κομβικό ρόλο οφείλει και μπορεί να έχει η Τοπική Αυτοδιοίκηση μέσα από γόνιμες συνέργειες με κοινωνικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι σήμερα σε θέση να ανακατευθύνει τις ποικίλες δράσεις της προς την πράσινη κοινωνική οικονομία, σε ένα ευρύ φάσμα από δραστηριότητες που μένει να αναπτυχθούν από τις κοινωνικές δυνάμεις. Δράσεις όπως η μη εκχρηματισμένη ανταλλαγή προϊόντων, τα δίκτυα κοινωνικής αλληλεγγύης, οι κοινωνικές δικτυώσεις δωρεάν ανταλλαγής υπηρεσιών, η χρήση τοπικών νομισμάτων, η δημιουργία δικτύων επισκευών κ.α. αποτελούν ορισμένες μόνο προτάσεις προς τη ζητούμενη κατεύθυνση.

Ενδεικτικές δράσεις Πράσινης Κοινωνικής Οικονομίας

Α. Στέγη, κοινωνική πολιτική υποστήριξη ευπαθών ομάδων

Αξιοποίηση των ακινήτων της ΚΕΔ (κενά και μη εκμεταλλευόμενα διαμερίσματα) για την απόδοση μέσω του δήμου σε φτωχές οικογένειες με πολύ χαμηλό τίμημα. Δημιουργία προγραμμάτων ανάλογων με τα προγράμματα εργατικής κατοικίας. Βασική υποχρέωση των ενοίκων: η μερική ανακαίνιση των παραχωρούμενων διαμερισμάτων και η καλή συντήρησή τους. Σύναψη προγραμματικής σύμβασης με ΚΕΔ (στην οποία θα εκχωρείται μέρος του συμβολικού ενοικίου).

Να ζητηθεί από την Εκκλησία η παραχώρηση με τους ίδιους όρους με την ΚΕΔ των επίσης χιλιάδων κλειστών διαμερισμάτων-κληροδοτημάτων που διαθέτει, για τη στέγαση φτωχών οικογενειών.

Εντοπισμός από τις υπηρεσίες του δήμου και παραχώρηση σχολαζουσών κληρονομιών (πολλές χιλιάδες διαμερίσματα) ως στέγη σε άστεγες οικογένειες, άπορους κλπ.

Θεμιτή κατοχή άδειων κτιρίων για άστεγους και για στέγαση επιχειρηματικών δράσεων κοινωνικής οικονομίας.[ Πρόσφατα έχει αναδειχθεί νομικά η έννοια της «θεμιτής κατοχής», με το σκεπτικό ότι μια σχολάζουσα ιδιοκτησία, και όχι μόνο, αξιοποιείται με μεσεγγυητή την αυτοδιοίκηση για σοβαρό κοινωνικό σκοπό, όπως η στέγαση άστεγων].

Αξιοποίηση σχολαζουσών κληρονομιών από επιχειρήσεις κοινωνικής οικονομίας

Συνεργασία με ΜΚΟ για ανθρωπιστικό έργο, ψυχολογική υποστήριξη, καταπολέμηση ναρκωτικών, οικονομική στήριξη φτωχών.

Παροχή ελεύθερων κτιρίων σε ΜΚΟ για υποδομές (έμμεση επιδότηση).

Εθελοντές για υποστήριξη ηλικιωμένων.

Εθελοντές για ανακαίνιση σπιτιών για άπορους και ηλικιωμένους.

Μαθήματα κοινωνικής προσφοράς (παροχή πρώτων βοηθειών, μαθήματα πυρασφάλειας και αντιμετώπισης έκτακτων περιστατικών, όπως σεισμοί και πλημμύρες).

Πρωτοβουλίες δια βίου μάθησης (σεμινάρια, διαλέξεις, μαθήματα) για ενήλικες.

Φροντιστηριακή υποστήριξη μαθητών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, με δωρεάν διδακτική στήριξη και δωρεάν ή πολύ φθηνό φροντιστήριο στο σχολείο το απόγευμα.

Β. Υποστήριξη εισοδήματος και νεανικής επιχειρηματικότητας

Ίδρυση Ηθικής Τράπεζας. Αντικείμενο, η χρηματοδότηση της νεανικής καινοτόμου επιχειρηματικότητας μικρής κλίμακας και της κοινωνικής οικονομίας. Επίσης, υποστήριξη της επανέναρξης εργασίας για τους ανέργους, με bridge loans (πχ 800-1200 Ευρώ μηνιαίως σε οικογένειες με ανεργία για 1-2 χρόνια, μέχρι να αποκατασταθούν εργασιακά και να επιστρέψουν τα χρήματα). Δάνεια όχι πολύ μεγάλων ποσών, με μακρά αποπληρωμή και χαμηλό επιτόκιο (2-3%). Το αρχικό κεφάλαιο που απαιτείται θα μπορούσε να σχηματισθεί από επιφανείς οικονομικά πολίτες που θα προσκληθούν να συμβάλουν (θα παίρνουν και καλύτερο επιτόκιο). Οι ΟΤΑ που θα εμπλέκονται θα εγγυώνται τα ποσά –πχ μέχρι 150.000 – 200.000 ανά καταθέτη. Εναλλακτικά, θα μπορούσε –φθηνότερα, χωρίς εγγυητική επιστολή στην Τράπεζα της Ελλάδας- να πρωτοστατήσουν οι ΟΤΑ για να ανοίξουν παραρτήματα ηθικές τράπεζες από άλλες χώρες της Ε.Ε..

Αναστηλώσεις-αναπαλαιώσεις κτιρίων με χρηματοδοτήσεις από τράπεζες και συνεκμετάλλευση 50-50% των κτιρίων

Σεμινάρια αυτοκατανάλωσης (εκμάθηση παραγωγής τροφών –ζυμαρικά, μαρμελάδες-, μαθήματα μαγειρικής κοκ)

Συνεταιρισμοί γυναικών που μαγειρεύουν φρέσκα καθημερινά - κιόσκια διάθεσης παντού, καλές τιμές (ένταση εργασίας)

Μόνιμες λαϊκές αγορές τοπικών και βιολογικών προϊόντων

Επαναχρησιμοποίηση προϊόντων, ελεύθερο ανταλλακτήριο ειδών σε καλή κατάσταση, ανταλλαγές βιβλίων κοκ

Ενθάρρυνση ίδρυσης και λειτουργίας συνεταιρισμών κοινόχρηστών αυτοκινήτων.

Οργάνωση θεματικών δράσεων για επισκέπτες από ομάδες κοινωνικής οικονομίας (π.χ. περίπατοι ειδικού ενδιαφέροντος στην πόλη, όπως περίπατοι σε αρχαιολογικούς χώρους κοκ), διάχυση της τεκμηριωμένης έντυπης και ηλεκτρονικής ενημέρωσης προς κάθε ενδιαφερόμενο για την ιστορία, τα αξιοθέατα και τα δρώμενα σε κάθε πόλη-περιφέρεια, ανάπτυξη σύγχρονων πολιτιστικών γεγονότων, ακόμη και σε καθημερινή βάση κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου (συναυλίες από μικρά σχήματα, θεατρικά δρώμενα, φεστιβάλ και γιορτές γευσιγνωσίας, κοκ), παράλληλα με την συστηματική ανάπτυξη ειδικών μορφών τουρισμού (συνεδριακός, θρησκευτικός, γαμήλιος τουρισμός, οικοτουρισμός στην πόλη - birdwatching κ.α.).

Γ. Υποστήριξη ανάπτυξης πράσινης κοινωνικής οικονομίας

Συνεταιρισμοί τεχνιτών που επισκευάζουν διάφορα αγαθά.

Προώθηση συνεταιρισμών παραγωγών-καταναλωτών βιολογικών προϊόντων. Μικροί βιοκαλλιεργητές παραγωγοί θα μπορούσαν με την υποβοήθηση του δήμου να οργανωθούν σε κλειστά δίκτυα διάθεσης και διανομής με τους καταναλωτές. Παραμερίζοντας το παράλογο κέρδος των μεσαζόντων με έναν αποτελεσματικό μηχανισμό διανομής, οι απεγνωσμένοι σήμερα βιοπαραγωγοί θα μπορούσαν να διαθέσουν τα προϊόντα τους σε πολύ καλύτερες τιμές (σε δίκαιη τιμή παραγωγού) σε εκατοντάδες χιλιάδες καταναλωτές που διψούν για φθηνά ποιοτικά βιολογικά προϊόντα. Η οργάνωση των δικτύων θα δημιουργούσε πολλές νέες θέσεις εργασίας στους χώρους συσκευασίας και διάθεσης, καθώς και στο σύστημα διανομής. Τα οφέλη από μια τέτοια δικτύωση θα ήταν πολλά. Το κύριο όφελος έχει να κάνει με τη διασφάλιση της συνέχισης της ενασχόλησης των παραγωγών με τη βιολογική γεωργία. Επίσης, η επιτυχής λειτουργία του μοντέλου αυτού θα ενθάρρυνε πολλές χιλιάδες ακόμη αγρότες μικρής και μεσαίας παραγωγικής δυνατότητας να στραφούν στη βιολογική γεωργία. Τέλος, σημαντικά θα ήταν και τα οφέλη για την προστασία και τη βιωσιμότητα σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα των πιο πολύτιμων φυσικών πόρων της χώρας: του νερού, που σήμερα κατασπαταλείται παράλογα στις αρδεύσεις, και των εδαφών, που έπειτα από μερικές δεκαετίες εντατικής χημικής γεωργίας κινδυνεύουν με οριστική απόσυρση.

Δίκτυα ανταλλαγής δωρεάν υπηρεσιών (μαθήματα ξένων γλωσσών, baby sitting, φροντίδα ηλικιωμένων, μαστορέματα), μεταξύ των δημοτών, από λίστες ενδιαφερόμενων που θα οργανώνει ο δήμος (έχει εφαρμοσθεί σε Παρίσι, Βιέννη και αλλού).

ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ ΩΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Ως κοινωνικά δίκτυα ορίζονται τα πολυδιάστατα συστήματα επικοινωνίας και διαμόρφωσης της ανθρώπινης πρακτικής και της κοινωνικής ταυτότητας. Τα κοινωνικά δίκτυα ορίζονται επίσης και ως το άθροισμα των προσωπικών επαφών μέσω των οποίων το άτομο διατηρεί την κοινωνική του ταυτότητα, λαμβάνει συναισθηματική υποστήριξη, υλική ενίσχυση και συμμετοχή σε υπηρεσίες, έχει πρόσβαση σε πληροφορίες και αναπτύσσεται δημιουργώντας νέες κοινωνικές επαφές.

Τα κοινωνικά δίκτυα είναι λοιπόν οι νέες μορφές κοινωνικής αυτο-οργάνωσης που προωθούν την ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών τόσο στα κοινά όσο και στις παραγωγικές και οικονομικές λειτουργίες της κοινωνίας. Είναι δίκτυα εθελοντικά και αυτενεργά, δίκτυα που δεν κατευθύνονται από πολιτικά, επιχειρηματικά ή άλλα κέντρα εξουσίας, δίκτυα τα μέλη των οποίων προέρχονται από το πιο δραστήριο και συνειδητοποιημένο τμήμα της Κοινωνίας των Πολιτών.

Η δράση αυτών των δικτύων μπορεί να είναι φυσικά και επιχειρηματική, προς την κατεύθυνση πάντα της κοινωνικής, και εν προκειμένω πράσινης, επιχειρηματικότητας. Η ανάπτυξη της Πράσινης Κοινωνικής Οικονομίας, που προϋποθέτει την ύπαρξη και την απρόσκοπτη λειτουργία των κοινωνικών δικτύων σε οριζόντια συνεργασία, είναι ένας ασφαλής και προνομιακός δρόμος για τη διέξοδο από την πολύπλευρη κρίση που μαστίζει την ελληνική κοινωνία – κρίση όχι μόνον οικονομική, αλλά ταυτόχρονα και κρίση αξιών και πολιτισμού, και εντέλει κρίση πολιτική. Παράλληλα, η εξάπλωση των κοινωνικών δικτύων αποτελεί ασπίδα κατά της υποβάθμισης και της απαξίωσης του περιβάλλοντος, αστικού και μη. Η απουσία των κλασικών επιχειρηματικών κινήτρων του κέρδους και της οικονομικής επέκτασης, αφού τη θέση τους καταλαμβάνει το δημόσιο και κοινοτικό συμφέρον, το «συμφέρον της γειτονιάς», εγγυάται την ευόδωση των στόχων αυτών των δικτύων και ταυτόχρονα την ενίσχυση της πράσινης κοινωνικής ανάπτυξης προς την κατεύθυνση της αειφορίας σε όλα τα επίπεδα, κι όχι μόνο στο οικονομικό.

Αν το καλοσκεφτούμε, στη χώρα μας, υφίστανται χιλιάδες σύλλογοι. σωματεία και οργανώσεις, όμως το ποσοστό κοινωνικής επιχειρηματικότητας, πόσο μάλιστα πράσινης, είναι πολύ μικρό σε σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Κι εδώ καλούνται οι επιχειρηματικοί φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης να παίξουν έναν σημαντικό και δημιουργικό ρόλο, μακριά από γραφειοκρατικές αντιλήψεις και αγκυλώσεις του παρελθόντος.

Τελικά, ένα μεγάλο στοίχημα για τον Καλλικράτη είναι να προωθήσει δυναμικά και συγκροτημένα την οριζόντια συνεργασία των περιβαλλοντικά και κοινωνικά ευαίσθητων δικτύων των ενεργών πολιτών με τους φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με στόχο την ανάπτυξη της Πράσινης Κοινωνικής Οικονομίας ως αναγκαίας προϋπόθεσης μιας υγιούς και διόλου υποταγμένης σε υπερκείμενα συμφέροντα πράσινης ανάπτυξης. Έτσι θα δημιουργηθούν και οι όροι για την ευόδωση της πράσινης επιχειρηματικότητας ως εγγύησης για ένα βιώσιμο και κοινωνικά λειτουργικό αστικό περιβάλλον.

Οι προκλήσεις είναι παρούσες σε μια πολύ δυσμενή συγκυρία για τη χώρα μας. Το τρίπτυχο: Τοπική Αυτοδιοίκηση-Κοινωνικά Δίκτυα– Πράσινη Κοινωνική Οικονομία μπορεί να αποδειχθεί ως ένας από τους προσφορότερους δρόμους για την υπέρβαση της κρίσης και τη δημιουργία μιας καινούργιας κοινωνικής πραγματικότητας – πράσινης, αλληλέγγυας και αειφόρας.

*Μέλη της Π.Π.Ε. της ΔΗΜΑΡ

[Γιάννης Σακιώτης, http://politicalreviewgr.blogspot.com, 26/02/2011 Εισήγηση στη διημερίδα «Αυτοδιοίκηση: Μεταρρύθμιση και Δημοκρατική Ανασυγκρότηση» της Δημοκρατικής Αριστεράς (26 Φεβρουαρίου 2011)]